موانع ذهنی کاهش وزن | دشمن خاموشی که نمی گذارد لاغر شوی! (گام ۲۶)

با سلام خدمت دوستان سرزمین لاعری واستادمون اقای عطار روشن این فایل در مورد موانع ذهنی بود  ویا باورهای اشتباه وفرمولاهی غلطی کهتا حالا خودمون به اراده شخصی خودمون یابه اراده دیگران در بچگی وارد ذهن ناخوداگاه خود کردهایم  ورفتارهای اشتباهی هم که متقابلا پیرو این فرمولهای دخیره شده استباه مغز ما صادر میکنه واون رفتار اشتباه میشه پرخوری وترس از خوردن وعداب وجدان وعدم اعتماد به نفس و… در مجموع به این عوامل میگن موانع ذهنی یعنی  این عوامل نمیزاره با طبق روال طبیعی بخوریم ولاعر بشیم وهی خلل وایراد بوجود میاره وما تا مدتهایی از زندگی مون به جای شناسایی وبرطرف کردن این باورها وفرمولهای علط میومدیم به جسم مان فشار میاوردیم تا بلکه به زور رزیم وکم خوریهایی که توام میشد با حس قحطی زدگی واینکه در هر اون زمان از بقیه روزهای دیگه ما بیشتر گرسنه میشدیم وخلاصه هیچ انتخابی برای خوردن نداشتیم وهرچی رو میدیم میخوردیم واون مواد عدایی که کالری کمتری داشت که توی اون دوران خود کشی وار میخوردیم به هوای اینکه کالری کمتری داره مثل سبزیجات ومیوه باورتون شاید نشه من از بس سالاد خوردم الان که به حالت تقریبا عادی غدامیخورم اصلا به سالاد نگاه نمیکنم از بس خاطرات بدی دارم وهمین فکر م حتی اشتباه است چون دارم تقصیر رو به مواد عدایی میدم اخه اون ستلاد بد بخت چه تقصیری داره والا. خلاصه چه کارهایی که نکردم فقط برای ده کیلو اثافه وزن به قول استاد که میگن برای بعصی ها فرقی نمیکنه که ده کیلو اضافه وزن دارند یا پنجاه کیلو همشون نوعی درگیری دهنی وباورهای اشتباه دارند منم جز دسته اولم هرکاری که ادم خیلی چاق کرده نمنم برای رفع لاعری هم کردم چه ورزشهایی که نکردم از مدتش که بگم من ۸ وارد باسگاه میشدم و۱۰ونیم یا ۱۱ از باشگاه میومدم واینقدرکه من فعالیت میکردم شاید ۳ کیلو اونم به زور وباز دوباره برمیگستم از نوع ورزش که بگم من هرچی ورزش توی باشگاه بو رو رفتم هرچند نوعش رو خلاصه خیلی .چون به ورزش به چشم این نگاه میکردم که اصلا یکی از عوامل اینکه من لاعر میسم ورزش سخته ولی الان شما توی یکی از فایلهاتون گفتید که همونجوری که چاق شدید برگردید دارم از صبح فک میکنم اخه من فایل رو خوندم وگوش دادم گفتم بزتر امروز یکمی با خودم فک کنم در مورد ورزش اخه از حق نگذریم من خیلی تحرک رو دوست ارم وکلا ادم پر تحرک وتقریبا شادی هستم وکلا اکتیو هستم برای همون این موصوع ورزش از موصوع ارثی بودن برام مهمتر شد اخه من این باور ارثی رو ندارم وتقریبا خانواده وفامیلهای نرمالی دارم ودر من این باور اینکه من از بچگی خداوند همین طور چاق افریدهام وچون همه عکسها همینو نشون میده من خودم رو تقریبا ادم چاق ودارای اصافه وزن میدیدم وتصور میکردم وتقریبا این اوخری قبول کرده بودم که دیگه من همینم تا اینکه فایل اینکه ما نباید چاقی رو برای خودمون طبیعی کنیم رو گوش دادم وکمی روی باورهام دارم کار میکنم خلاصه الان میخوام در مورد ورزش که خیلی از ته دل دوست دارم رو فکر کنم ولنویسم از صبح دارم روی همین جملات فکر میکنم که ایا واقعا دوست دارم یا دارم خودم وورزش رو تبریه میکنم یا ایا مگه استاد نگفت باید از همون راهی که چاق شدی برگردی ایا من توی راه چاقی ورزش کردم ایا هر روز با اگاهی ورزش میکردم وهی چاقتر میشدم اول در مورد سوال اول خودم در مورد اینکه من تحرک وپویایی رو دوست دارم از هرکی بپرسید که من رو میشناسه میگه من ادم پر انرزی وپر تحرکی هستم وهمیسه درحال کار کردن کارهای خونه یا اگه باوجود اینکه توی خونه ماشین همیسه توی پارکینگ خونه پارک ولی من ترجیح میدم اگه خریدی دارمکه میتونم بیارم با پا برم واز رفتن توی بازار وگشتن لدت میبرم واساسا خیلی خیلی اهال پیاده روی هستم الان اگه مبخوام بادوستم برم بیرون اونم رو عادت دادم باهم پیاده میریم وبرمیگردیم توی راه مشعول صحبت مبشیم وکلا به پیاده روی یک جورهایی عادت دارم از زمان نوجوانی اخه خانواده ام اینطوری بودند وبعدش هم که همسرم هم همینطوری پس من با این پیاده روی به ین صورت چاق شدم اخه پیاده روی همیشه بامن هست حتی توی دوره چاقی هم من پیاده روی وفعالیت داشتم حتی با اصافه وزن من پیاده روی میکردم وکلا به پیاده روی به صورتی که توصیح دادم به چشم ورزش نگاه نکردم وجز زندگی من بوده وهست وکلا عادتمه همین هم که میگم عادتمه یعنی خودش انگار از ذهنم دستورش میاد دیگه  اخه ادیت نمیسم وهی نمخوام از زیرش دربیام وخدم خدکار این پیاده روی رو انجام میدم وبا نوعی سوق واشتیاق پس اجبار وعمدی در کارنیست من از دوره دبستان توی خونه ما رسم بوده والان عادتمه حتی بعصی وقتها میگم چرا ماشین بوده من فراموش کروم بر دارم خلاصه جز لاینفک زندگی منه من مادم الان ۶۷ سالشون وبیشتر کارهاسون پیاده انجام میدند واصلا از کسی توقع ندارند که با ماشین ببرندشون خودشون صبح اگه کاری بیرون دارند حتی دکتریشون رو با پا وپیاده میرن خلاصه پس این پیاده روی بامن بوده چون من عادت کردم وعادت درستی هم بوده حتما اخه اگه درست نمیبود سالهای سال من نمیتونستم بدون هیچ مشکلی انجام بدم ودهنم هم مقاومت نکرده اخه با اون فرمولهای دهنی ام معایرتی نداشته وذهن ما هم کاری رو که براش اسون  وسختش نیست رو هی زیاد وزیادتر انجام میده پس با باهمین پیاده روی چاق شدم وحالا باهمین جوری هم باید لاعر کنم یعنی در مسیر چاق شدنم با این پیاده روی بودم مثل مثلا اعصای بدنم که بوده من با وجود داشتن اعصای بدنم چاق شدم پس با این نوع پیاده روی چاق شدم پس به پیاده روی به چشم لاعر شدن نگاه نمیکردم ولی به ورزشهای داخل باسگاه چرا مثلا من مدت ورزشم رو که در بالای متن براتون گفتم بدون در نطر گرفتن مسیر رفت وبرگشت پیاده رفتن به باسگاهم بوده چون الانم که میخواستم حساب کنم ببینم چند ساعت برای لاعر شدن فعالیت میکروم پیاده روی هامو حساب نکردم خلاصه در مورد ورزشکردن من ورزشهای داخل باشگاه رو ورزش میدونم وحالا در مورد سوال دوم خودم در مسیر لاعری ورزش به نطر من نقش اصلی رو نداره فقط سرعت رو کمی تسریع میکنه مثل کاتالیزور عمل میکنه یا جوش شیرین توی نون که باعث میشه نون برامده تر بشه یا کیک کمی بیشتر پف کنه یا میشه به روعن موتور ماشین شباهتش داد که به ماشین کمک میکنه که ماشین بهتر وروانتر کارکنه  ولی ا صلا نقش سوخت ماشین رو نداره که اگه اون نباشه ماشین حرکت نکنه به نطر من ماشین حرکت میکنه ولی شاید روان کار نمیکنه نمیدنم زیاد سررشته ندارم در مورد ماشین  فکر میکنم ورزش بود ونبودش در خود لاعری تاثییری نداره بلکه شاید سرعتش رو زیاد کنه و همین رو هم نمیدنم درست میگم یا نه چون درمورد سرعت هم در باسگاه به من کمک نمیکرد. اخه شاید بهتر بگیم در روند لاعری تاثیر میزاره اره این بهتره چون من ادمهایی رو سراغ دارم که با فقط همین ذهنشون وبدون هیچ گونه ورزشی لاعر شدند در مورد ورزش فقط این رو الان به شدت حقیقتا لهنم پدیرفته که ورزش تاثییری نداره منطور من باشگاه رفتن ورزشهای این طوری هیچ تاثییری نداره اخه من هیچ وقت زمانی که داشتم چاق میشدم باشگاه نرفتم که مثلا بچه که بودم بردنم باشگاه که چاق بشم نه پس بر میگرده دوباره به دهنم من میگم در مورد ورزشم باید بتونیم بدونیم چی در ذهنمون اخیره شده ایا درسته یانه یعنی چه فرمولهایی نوشته شده ایا درسته یا نه بعد ببینیم وقتی میریم باشگاه دهنمون کمکمون میکنه یعنی از روی شوق وبا احساس خوبی میریم ومدت طولانی میتونیم توی زندگیمون این کار رو برحسب عادت انجام بدیم یانه من میگم اگه با شنیدن این جملات حتی اهنت عکس العمل خوبی نشون نداد وگفت چقدر سخت پس فرمولهای مربوط به ورزشم روهم در دهنم نادرست لخیره کردم وباز اطلاعات نادرستی به ذهنم در مورد ورزش دادم شک ندارم که اینکار های اشتباه رو انجام دادم حتما توی لهن همه ما ورزش که میاد یاد ساعتها عرق ریختن اجباری رو داریم وهی مربی بگه زود باش پرانرزی باش چرا بد کار میکنی باز امروز سرحال نیستی پس همه اینها مربوزط به این میشه که فرمولها درست نیستند وباورهای اشتباهی در مورد ورزش در دهنم اخیره کروم و یک بار دیگر موصوعی که به نفسه خودش درسته وطبیعیه بدنه ومورد علاقه بدنمونه اخه من حالا شاید چون خودم فعالم اینطوری فکر میکنم که بدنم از بی تحرکی وراکد ماندن خسته میشه وبه دنبال صرف انرزی هست یعنی دلش میخواد انرژی اش رو جایی صرف کنه بدن من که این طوریه ومن از بی تحرکی وثابت موندن در یک جا خسته مبشم من حتی فیلم اگه بخوام ببیننمینشینم وسرپا دارم همونطور که کارمیکنم میبینم  شاید من اینطوری ام ودلیل همه نباشه ولی من خودم به شخصه میگم که من همین ورزش رو هم اومدم فرمول وباور نادرست توی لهنم اخیره کردم که حالا دستورهایی که میاد همه مبتنی بر خیته شدن از باشگاهه ویا دوست نداشتن باشگاه ویا اجبار ورزش کردن توی باشگاهه ویا فرار کردن از حرکتهای دراز ونشسته نمیدونم ولی فک میکنم فعل ورزش خودس اگه به درستی وقاطی نمیشد با فرمولها ی استباه لاعری توی ذهنم  وخودش به تنهایی  با فرمولهای درست وارد مبشد ومیشد کارهای جدا از عوامل لاعری راحتر انجام میدادم میشد مثلا مثل یک عادت درست در زندگی ام که باید مهمیسه انجام میدادم وخودم به طور خودکار  انجام میدادم ما اومدیم همین ورزش که خودش به تنهایی دنیایی میشد از فرمولهای درست در دهنمون باشه شده باز یکی از عوامل لاعری تو ذهنمون وقاطی وپاطی کردیم با فرمولهای اشتباه چاقی توی دهنمون الان که فکر میکنم چیکار که نبوده با ذهنمون نکردیم همه رو بهم به طور فجیع در ذهنمون ربط به چاقی دادیم ویک عمل درست نادریت شده مثل همین خوردن که طبیعی بدنمونه چه بلاها که سرش نیومده وچه برچسب ها که بهش نزدیم فک مبکنم ورزشم همین جوری شده چون هرچی رو که ما توی دوران رزیمهای  اشتباه و دوران چاقیمان در دهنمون داریم همش فرمولهاش استباه  که اگر درست میبود ما الان اینجا نبودیم نمیدونم درست فکر گردم استاد یا نه ولی امروز خیلی روی این مسائل فکر کروم خدایا شکرت دگر بار