صبح از خواب بیدار میشی و اولین فکری که میاد سراغت اینه: «نکنه باز چاقتر شدم؟» من سالها با همین فکر زندگی کردم. هر بار که با رژیم چند کیلو کم میکردم، به جای خوشحالی، یه ترس دائمی همراهم بود که نکنه برگرده. و تقریباً همیشه هم برمیگشت. امروز میدونم نگرانی از چاقتر شدن خودش یکی از دلایل همین برگشتن بود.
شاید تو هم تمام تمرکزت رو گذاشتی روی اینکه چطور جلوی چاقتر شدن رو بگیری. رژیم سخت، ورزش طاقتفرسا و فشاری که هر روز برای نگه داشتن وزنت به خودت میاری، بخشی از زندگیت شده. و باز هم این سؤال توی ذهنته: «چرا با این همه تلاش، وزنم بیشتر میشه؟»
توی این مقاله از تجربهی خودم میگم که نگرانی چطور ما رو به سمت همون چیزی میکشه که ازش میترسیم، و چند تمرین ساده برای اینکه تمرکزت رو از ترس به خواستن ببری. اگه تازه با این مسیر آشنا شدی، از شروع مسیر لاغری با ذهن هم یه سر بزن.
در این جلسه میآموزیم:

😟 نگرانی از چاقتر شدن و قانون جذب
سال ۱۳۹۳ با قانون جذب آشنا شدم. سادهترین اصلش این بود: به هر چی توجه کنی، بیشتر وارد زندگیت میشه. ظرف یه سال تغییرهای بزرگی توی وضع مالی، رابطهها و کارم دیدم. بعد که همین نگاه رو به لاغری آوردم، با یه حقیقت تلخ روبهرو شدم: من سالها تمام توجهم روی چاقی بود.
نگرانی از چاقتر شدن یعنی ذهن دائم روی چیزی ایستاده که نمیخوای. «نباید چاقتر بشم»، «مبادا شکمم بزرگتر بشه»، «اگه وزنم بره بالا چی؟» همهی این جملهها، با اینکه ظاهراً علیه چاقیان، ذهن رو روی همون چاقی نگه میدارن.
شاید فکر کنی نگرانی فقط یه فکره و روی زندگیت اثری نداره. ولی فکرها روی رفتارها اثر میذارن. وقتی ذهن پر از ترس باشه، تصمیمهامون هم از ترس گرفته میشن؛ و تصمیمهای ترسیده معمولاً به همون جایی میرسن که ازش فرار میکنیم.
🔁 نگرانی چطور علت چاقتر شدن میشه؟
بذار این چرخه رو با تجربهی خودم نشونت بدم. تقریباً تمام روز به غذا فکر میکردم؛ صبحونهی فردا رو از شب قبل برنامهریزی میکردم و ساعت نه صبح منتظر چای و کیک بودم. وقتی رژیم میگرفتم، این فکرها کمتر نمیشد؛ بیشتر میشد. حالا فقط یه لایهی ترس هم بهشون اضافه شده بود: «این رو بخورم چاق میشم؟»
خیلی از غذاها رو چاقکننده میدونستم و باز هم میخوردمشون. در حالی که دوستهای لاغرم توی همون مهمونی بدون نگرانی غذا میخوردن و وقتی سیر میشدن، دست میکشیدن. اونها به چاق شدن فکر نمیکردن؛ من دائم بهش فکر میکردم. و نتیجه دقیقاً برعکس چیزی بود که انتظار داشتم.
😔 از نگرانی تا پرخوری
نگرانی یه حس ناخوشاینده و ذهن دنبال راهی برای آروم کردنش میگرده. برای من این راه همیشه غذا بود. بعد از یه شام سنگین، یا وقتی یکی از فامیل توی مهمونی حرفی دربارهی وزنم میزد، احساس گناه و ترس سراغم میومد و همین حس من رو به خوردن بیشتر میکشوند.
بعد از هر پرخوری قول میدادم «فردا به جبران امروز هیچی نمیخورم». ولی فردا یادم میرفت و ذهن چاقم میگفت: «تو که خراب کردی، اونم بخور.» این چرخه با نگرانی شروع میشد، با خوردن ادامه پیدا میکرد و با نگرانی بیشتر تموم میشد.
⚖️ ترسی که بعد از رژیم میومد
عجیبترین بخش ماجرا این بود که حتی وقتی وزن کم میکردم، نگرانی تموم نمیشد. با چند کیلو کم کردن یه حس دروغین داشتم که انگار کاملاً لاغر شدم و همزمان ترس دائمی از برگشتن وزن. مادرم که خیاط بود، وقتی لباسهام بعد از رژیم گشاد میشد و ازش میخواستم تنگشون کنه، میگفت: «صبر کن ببینیم میمونی یا نه.»
این جمله دقیقاً همون چیزی بود که ذهن خودم هم میگفت. من منتظر برگشتن وزن بودم؛ و ذهنی که منتظر چیزیه، بالاخره پیداش میکنه. رژیمهام رو از حدود ۸۵ کیلو شروع کردم و با هر دور کم کردن و برگشتن، بیشتر از قبل چاق شدم، تا جایی که حدود ۳۳ سالگی به ۱۳۵ کیلو رسیدم.
🔄 تبدیل نگرانی به متناسب شدن
رهایی از نگرانی به این معنی نیست که هدفت رو فراموش کنی. یعنی جهت توجهت رو عوض کنی؛ به جای چیزی که نمیخوای، روی چیزی تمرکز کنی که میخوای. به جای «نباید چاقتر بشم»، بگی «دوست دارم سبکی رو تجربه کنم».
من همین کار رو با کلمهی «باید» کردم. «باید لاغر بشم» برای من معنای جنگیدن داشت و هر جنگی ترس خودش رو داره: ترس از شکست، ترس از برگشتن وزن، ترس از قضاوت. وقتی جاش رو با «دوست دارم … رو تجربه کنم» عوض کردم، ذهنم دیگه در حالت دفاع نبود؛ داشت به سمت یه خواسته حرکت میکرد.

💡 به جای نگرانی، به متناسب شدن فکر کن
نگرانی از چاقتر شدن مثل یه حلقهی معیوب عمل میکنه: هر چی بیشتر نگران باشی، بیشتر به خوردن پناه میبری و هر چی بیشتر بخوری، نگرانتر میشی. ولی این حلقه از یه نقطه قابل شکستنه: جایی که تصمیم میگیری به جای ترس، به تصویر خواستهات توجه کنی.
تمرکز بر احساس خوب به این معنی نیست که یهشبه متناسب میشی. ولی وقتی آرامش بیشتری داشته باشی، تصمیمهای بهتری میگیری. ذهنی که نمیترسه، لازم نیست به غذا پناه ببره. ذهنی که منتظر شکست نیست، با یه لغزش کل مسیر رو کنار نمیذاره.
من با همین تغییر نگاه، بدون رژیم و باشگاه و قرص، حدود ۳۰ کیلو کم کردم و از اون موقع متناسب موندم. فرق این بار با همهی دفعههای قبل این بود که دیگه منتظر برگشتن وزن نبودم. هنوز هم گاهی لغزش دارم، ولی لغزش دیگه برام یه زنگ خطر ترسناک نیست؛ یه فرصته برای بهتر کردن تمرین.
🎯 تصمیمی که از ترس ساخته بشه، دووم نمیاره
تصمیمهای من برای لاغری همیشه از بیرون و از ترس میومد: یه حرف خجالتآور، یه مهمونی که نزدیک بود، ترس از نگاه دیگران. عدد بالاتر ترازو ناراحتم میکرد، ولی تصمیمی نمیساخت. و هر تصمیمی که از ترس ساخته میشد، با رفتن ترس تموم میشد.
وقتی به همسرم پیشنهاد ازدواج دادم، خانوادهاش شرط گذاشتن که کمی وزن کم کنم. با رژیم سخت و ورزش وزن کم کردم، ولی دو سه هفته بعد از اینکه موافقت کردن، وزنم برگشت؛ ولی دیگه خانوادهی همسرم راهی برای مخالفت کردن نداشتن😄. ترس از مخالفت اونها رفته بود و تصمیم من هم همراهش رفت.
🎉 نگرانی در مهمونیها و دورهمیها
یکی از جاهایی که نگرانی از چاقتر شدن به اوج میرسید، مهمونیها بود. حس میکردم همه دارن غذا خوردنم رو نگاه میکنن. قبل از رفتن به خودم قول میدادم کم بخورم و همین قول، تمام شب ذهنم رو درگیر غذا میکرد. هر لقمه رو با ترس برمیداشتم و آخر شب، معمولاً بیشتر از همیشه خورده بودم.
بهونههام هم آماده بود: «توی مهمونی حیفه رژیم بگیرم؛ امشب میخورم، از فردا.» یا «الان که با دوستام اومدم بیرون، نمیتونم برنامهام رو دنبال کنم.» این جملهها ظاهراً آرامش میدادن، ولی در واقع نگرانی رو فقط به فردا منتقل میکردن. فردا هم با یه عذاب وجدان تازه شروع میشد.
هنوز هم گاهی متوجه میشم توی جمع بیشتر از وقتی که تنهام غذا میخورم. ولی دیگه این رو با ترس و سرزنش نگاه نمیکنم. فقط متوجهش میشم و ازش یاد میگیرم. همین نگاه بدون ترس، باعث شده دورهمیها دیگه برام میدون جنگ نباشن.
🗣️ نگرانی از حرف دیگران
بخش زیادی از نگرانی ما از چاقتر شدن، در واقع نگرانی از حرف دیگرانه. مسخره شدنها، «نصیحتها» دربارهی وزنم و خرید لباسهایی که فقط سایز بزرگ و رنگ تیرهاش بهم میومد، باعث میشد با خودم عهد ببندم «باید لاغر بشم». ولی این عهد از ترس ساخته شده بود، نه از خواستن.
من یه مردم و میدونم حرف دیگران روی من کمتر از خانمها اثر میذاره. ولی خوندن و جواب دادن به پرسشهای هزاران نفر از اعضای سایت که بیشترشون خانم بودن، کمکم کرد نگاهشون رو بهتر بفهمم. یه جملهی کوچیک دربارهی وزن، میتونه بذر نگرانی باشه؛ و نگرانی، اگه بهش آب بدی، بزرگ میشه.
راهش این نیست که دیگران رو ساکت کنیم؛ اینه که تصمیم لاغریمون رو از حرف اونها جدا کنیم. وقتی دلیل تو برای متناسب شدن، خواستهی خودت باشه، حرف دیگران دیگه نمیتونه اون رو به ترس تبدیل کنه.
🔑 مسئولیت، پادزهر نگرانی
نگرانی وقتی بیشتر میشه که حس کنی کنترل ماجرا دست تو نیست. من سالها مقصرهای زیادی داشتم: غذاها، متابولیسم، ژنتیک. و وقتی مقصر بیرون از تو باشه، فقط میتونی نگران باشی که کی دوباره کارش رو میکنه.
اولین قدم من در مسیر لاغری با ذهن این بود که بپذیرم صددرصد مسئول چاقی، اشتها و پرخوری خودم هستم. از اون روز همهی اون مقصرها از فهرستم خط خوردن. عجیب بود، ولی همین پذیرش بخش زیادی از نگرانی رو از بین برد؛ چون حالا میدونستم تغییر دست خودمه و لازم نیست منتظر یه اتفاق بیرونی بمونم.
مسئولیت با سرزنش فرق داره. سرزنش نگرانی رو بیشتر میکنه، ولی مسئولیت بهت قدرت انتخاب میده. وقتی بدونی انتخاب با توئه، دیگه لازم نیست هر صبح با ترس از خواب بیدار بشی.

🌀 قانون جذب و لاغری
استفاده از قانون جذب برای لاغری فقط یه آرزوی خوشبینانه نیست؛ یه تغییر جهت آگاهانهست از ترس به خواستن. وقتی ذهن دائم روی ترس از چاقتر شدن متمرکز باشه، همهی تصمیمها، احساسها و رفتارها از همون ترس رنگ میگیرن.
ذهن «نه» رو نمیشنوه
وقتی به یه بچه بگی «به هیچ وجه به بستنی فکر نکن!»، اولین چیزی که میاد توی ذهنش بستنیه. ذهن ما هم همینطوره. وقتی مدام میگی «نمیخوام چاق بشم»، ذهنت روی «چاق شدن» تمرکز میکنه و تصویرش رو زنده نگه میداره.
برای همین جملههایی که با «نه» و «نباید» ساخته میشن، ما رو به جایی که میخوایم نمیرسونن. باید به ذهن یه تصویر مثبت داد که بتونه به سمتش حرکت کنه.
🧘 تمرینهایی برای رهایی از نگرانی از چاقتر شدن
اینها چند تمرین سادهان که بهت کمک میکنن نگاهت رو از ترس به اشتیاق ببری:
۱. تصویر مثبت از خودت بساز
چشمهات رو ببند و خودت رو در بدنی سبک و متناسب تصور کن. مهم نیست الان اون شکلی نیستی؛ مهم اینه که اون تصویر رو توی ذهنت نگه داری. تصور کن لباس مورد علاقهات رو پوشیدی و با سبکی راه میری. من سالها فقط رنگهای تیره میپوشیدم، در حالی که عاشق زرشکی و سبز بودم؛ تصویر من، پوشیدن همین رنگها بود. هر روز چند دقیقه این تصویرسازی رو تکرار کن.
۲. جملههات رو با حس بگو
جملهی مثبت فقط وقتی اثر داره که با حس گفته بشه، نه از سر عادت. جملههایی مثل «دوست دارم سبکی بدنم رو تجربه کنم» یا «دارم لاغر شدن رو یاد میگیرم» رو با آرامش تکرار کن؛ مثلاً قبل از خواب یا بعد از بیدار شدن. جملهای انتخاب کن که برات باورپذیر باشه، نه جملهای که ذهنت فوراً بهش بخنده.
۳. خودت رو سرزنش نکن
سرزنش فقط ترس رو بیشتر میکنه. امروز وقتی زیادهروی میکنم، به خودم عصبانی نمیشم و قول جبرانی نمیدم. قبول میکنم که انتخاب خودم بوده و روی بهتر کردن واکنشهام کار میکنم. هر بار خواستی خودت رو سرزنش کنی، یه جملهی جایگزین آماده داشته باش: «دارم یاد میگیرم و هر روز بهتر میشم.»
۴. مراقب گفتوگوی درونیت باش
با خودت مثل یه دوست حرف میزنی یا مثل یه منتقد بیرحم؟ جملههایی که توی خانواده میشنیدم، کمکم صدای درونی خودم شد؛ مثل «چاقی من ارثیه و هر کاری کنم لاغر بشو نیستم». اوایل مسیر، ذهنم مسخرهام میکرد و میگفت «تو لاغر بشو نیستی». جوابش رو اینطوری میدادم: «درسته، ولی دارم لاغر شدن رو یاد میگیرم.» این جواب، گفتوگوی درونیم رو از دعوا به یادگیری تبدیل کرد.
۵. فکر ترسناک رو با تصویر خواسته جایگزین کن
ذهنت مثل یه پروژکتوره؛ یا تصویر چاقتر شدن رو پخش میکنه یا تصویر تناسب رو. هر بار فکری مثل «نکنه باز چاقتر شم» اومد سراغت، لازم نیست باهاش بجنگی. فقط متوجهش شو و تصویر خواستهات رو جاش بذار؛ مثلاً «چه حس خوبی داره این لباس رو راحت بپوشم.»
🏁 جمعبندی: نگرانی، ترمز ذهنته
هر بار که نگران چاقتر شدن هستی، انگار پات رو روی ترمز گذاشتی. این نگرانی ذهنت رو خسته میکنه و تو رو در همون چرخهی ترس و خوردن نگه میداره. با تصویرسازی، جملههای باورپذیر و گفتوگوی مهربون با خودت، میتونی تمرکزت رو ببری روی سبک شدن و لذت بردن از مسیر.
اگه دوست داری تمرینهای ذهنی بیشتری یاد بگیری و برای کنترل اشتها و پرخوری همراهی داشته باشی، دورهی اصلاح پرخوری و اشتها در مغز برای همین ساخته شده.
✍️ تمرین: اگه نگران نبودم…
همونقدر که دست به غذا بودن ما رو چاق میکنه، دست به قلم بودن ما رو لاغر میکنه. یه برگه بردار و اینها رو بنویس:
- سه جملهای رو بنویس که وقتی نگران چاقتر شدنی، به خودت میگی.
- جلوی هر کدوم بنویس بعد از گفتنش معمولاً چه کاری میکنی.
- هر جمله رو به یه جملهی «دوست دارم … رو تجربه کنم» تبدیل کن.
- این جمله رو کامل کن: «اگه هیچ نگرانی از چاقتر شدن نداشتم، اون وقت…»
- یه تصویر از خواستهات انتخاب کن که هر بار ترس اومد، جاش بذاری.
📝 برام بنویس
نگرانی از چاقتر شدن چقدر از روزت رو میگیره؟ معمولاً با چه جملهای به ذهنت میاد؟ توی قسمت نظرات برام بنویس.
اگه تمرین رو انجام دادی، جملهی «اگه نگران نبودم، اون وقت…» رو هم کامل کن و بنویس. شاید به یه نفر دیگه کمک کنه.
منتظر کامنتهای شما هستیم! 💬👇
همراه همشگی شما: رضا عطارروشن
چرا نگرانی از چاقتر شدن باعث چاقی بیشتر میشه؟
چون ذهن رو روی چاقی نگه میداره و تصمیمها رو از ترس میسازه. نگرانی یه حس ناخوشاینده و خیلی از ما برای آروم کردنش به غذا پناه میبریم.
چطور از نگرانی از چاقتر شدن رها بشم؟
تمرکزت رو از چیزی که نمیخوای به چیزی که میخوای ببر. به جای «نباید چاق بشم» بگو «دوست دارم سبکی رو تجربه کنم» و تصویر خواستهات رو جایگزین فکرهای ترسناک کن.
قانون جذب چه ربطی به لاغری داره؟
قانون جذب میگه به هر چی توجه کنی، بیشتر وارد زندگیت میشه. وقتی توجهت دائم روی ترس از چاقی باشه، رفتارهات هم از همون ترس پیروی میکنن.
اگه بعد از کم کردن وزن بترسم برگرده چی؟
این ترس طبیعیه، ولی منتظر برگشتن وزن بودن خودش راه برگشت رو باز میکنه. لاغری ماندگار وقتی اتفاق میفته که تغییر از ذهن شروع بشه، نه فقط از رژیم.
امتیاز 4.71 از 31 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

نشان های دریافت شده
به نام خدای خوب و مهربان م بارها و بارها در طول زندگیم این تجربه رو داشتم که هر وقت دچار استرس و نگرانی شدم سریع پناه بردم به پرخوری یادمه یه روز که بچه بودم با داداشم دعوا کردم و ازش کتک خوردم چون اون بزرگتر بود و پسر هم بود زورش از من بیشتر بود یادمه وقتی توی اون جنگ و دعواهای بچگی کتک خورده بودم اومدم با حرص و گریه پفک خوردم و با تمام قدرتی که داشتم به پفکها فشار میآوردم و این شد یه الگوی رفتاری از من که هر وقت هر جا توی زندگیم کم آوردم دنبال یه چیز شور و تقریباً محکم بگردم که بتونم با دندونام اون رو فشار بدم و خوب خوردشون کنم یه چیزایی مثل پفک خیارشور کشک نیمه خشک این الگو هم هنوز هم توی من وجود داره البته الان خیلی خیلی کم شده چون به برکت بودن توی سایت من خیلی آروم شدم ولی کم و بیش هنوز هم این حس هست حتی این مورد رو هم توی پسر ۱۴ ساله هم میبینم و الان که وقت امتحانات هست قشنگ میبینم که هرجا بهش فشار میاد میگه گشنمه در حالی که فقط دو ساعت هست که غذا خورده چند وقتی هست که خدا را شکر به متناسب شدن بیشتر امیدوارم دیروز از خونه زدم بیرون رفتم پیادهروی احساس سبکی خاصی داشتم پاهام سبکتر بود کم کم مشتریا بهم میگن چه کار میکنی انگار لاغرتر شدی نکنه اومدی تو کار عطاری چیزی درست کردی که داری لاغر میشی منم میگم چون طبعم سرده گرمیجات زیاد میخورم شاید به خاطر اون باشه راستش اصلاً حوصله مردم رو ندارم که بیام براشون توضیح بدم که دارم چه کار میکنم فقط همون چیزی رو که بهشون میگم که دوست دارن بشنون اونها که نمیدونن لاغری با ذهن چی هست چند وقتی هست بیشتر به انسانهای متناسب توجه میکنم قبلاً وقتی یه کسی رو میدیدم که هم قد خودم بود ولی متناسب بود یه حس حسرت و یا حس بدی نگاش میکردم حسی که توش تمام سختیها و رژیمهای گذشته وجود داشت تمام نشدنها تمام نرسیدنها ولی الان هر وقت یه خانم متناسب را میبینم که هم قد خودم هست خوب نگاش میکنم در حالی که لبخند روی لبم هست و به خودم میگم من اگه متناسب بشم اینجوری میشم ها چقدر خوبه این مدلی قبلاً همیشه به چاقی فکر میکردم خودم رو گرفتار چاقی میدونستم و چند سال هم بود که چاقتر میشدم بعد میرفتم باشگاه و به دو ماه نرسیده ولش میکردم یادمه که چقدر صبح زود ساعت ۶ با یه خانمی میرفتیم توی صحراهای خارج شهر که کسی ما رو نبینه ولی هیچکس هیچ کدوم لاغر نشدیم اون موقعها من وقتی میرسیدم خونه از خستگی خوابم میبرد اون خانم تا میرسید خونه شروع میکرد صبحانه خوردن و هیچ کدوم لاغر نشدی من عقیده داشتم تا میرسم خونه چون میخوابم متابولیسم بدنم میاد پایین و هیچ فایدهای نداره این همه پیاده روی اون خانم هم میگفت منم تا میرسم خونه شروع میکنم به صبحانه خوردن دیگه خیلی گرسنه هستم پس منم به خاطر این لاغر نمیشم و اینجوری بود که من با اینکه پیادهروی میرفتم و خوردنم را هم کنترل میکردم لاغر نمیشدم یادمه تو بچگی یکی بهم گفت تو چقدر گوشتت سفته منم یکی از باورهام که مانع لاغر شدنم بود رو این مطلب میدونستم یش خودم میگفتم که چون من خیلی گوشتم سفت هست و شل نیست دیر لاغر میشم زمانی که اولین بچهام را به دنیا آوردم برای جلوگیری از بارداری یه سری آمپول بود که سه ماه یه بار میرفتیم خانه بهداشت میزدیم یکی از باورها برای لاغر نشدن همین آمپول ضد بارداری بود نمیدونم چی شنیده بودم ولی این توی ذهنم بود که هر کسی این آمپولها را زده چاقتر شده خلاصه یک عمر هست که از چاقتر شدن ترسیدم چاقتر شدم ولی چند وقتی هست که امیدوارم در یکی از فایلها استاد فرمودند که هر وقت به چیزی فکر میکنید به شدن اون موضوع فکر کنید نه به نشدن الان خیلی امیدوارم به شدن خیلی به پروفایل استاد توی تلگرام نگاه میکنم و توی ذهن خودم میگم ببین برای استاد شده پس برای من هم میشه ه پروفایل شگفتی سازها نگاه میکنم و تو رویا و خیال خودم غرق میشم قبلا هر کاری میکردم اصلاً نمیتونستم خودم رو تو وزن ایده آل ببینم ولی الان میتونم زندگی کردن توی وزن نرمال رو تو خیالات خودم ببینم نه فقط توی لاغری بلکه توی کل زندگی امیدوارتر شدم توی کسب و کار خودم توی تمیزی خونه توی اعتماد به نفس داشتنم توی روابطم با دیگران پیشرفت میبینم امیدواری میبینم به اینکه روزگار اونجوری که من میخوام پیش میره بیشتر امیدوارم به خدا روزی که بشه که منم به وزن ۶۰ کیلوکه دوست دارم برسم و عکسم رو جزو شگفتی سازان بفرستم با تشکر
نشان های دریافت شده
سلام شادی جان
دیدگاه شما رو خوندم و از خواندنش لذت بردم .
ممنونم بابت این نوشته و من مطمئن هستم که خیلی زود عکس زیبای شما رو در بین شگفتی سازان خواهم دید .
موفق باشی عزیزم ❤️❤️
نشان های دریافت شده
سلام ودرورد بر استاد عزیزمان
من بعداز مدتی که در سایت هستم این باور که لاغرشدن آسانتر از چاقی هست رو با جون دلم درک کردم .چون که این مدت که دیگه به چاقی وچاقتر شدن فکر نمیکنم میبینم که چقدر راحت زندگی میکنم با خیال راحت بدون دغدغه بدون نجوا بدون ترس از خوردن یا نخوردن وفهمبدم که چقدر لاغر شدن آسون بوده ولی من سالها داشتم برای چاقتر شدن به اشتباه تلاش میکردم .چون که داعم فکر کردن به چی بخورم چی نخورم چطوری وزنم کم کنم
چه رژیمی بهتره .چه ورزشی بهتره واین رنج هایی بود که منو چاقتر میکرد فکر کردن به چاقی باعث چاقتر شدنم میشد
سالها یه علامت سوال گنده تو ذهنم بود که چرا من این همه تلاش میکنم انقد کم میخورم همش دارم به سالم خوردن فکر میکنم ولی همیشه چاق هستم ولی درحالی که این همه افراد دارن راحت زندگی میکننن راحت غذا میخورن ولی لاغر هستن .بخدا یادم هست که یه دوستی داشتم میکفت یعنی چی نون جو بخوریم لاغر میشیم اصلا به گوشش نخورده بود وخیلی هم متناسب بود ومن مات و شکفت زده از این که پس چرا من
و هیچوقت جوابم رو نگرفتم .تنها جایی که تونستم جواب تمام اون سوالها و معماهای حل نشده رو بگیرم و درک کنم همین جا بود سایت لاغری با ذهن دیگه انقد ر آگاه شدم که میتونم خودم برای تمام سوالات خودم چندین دفتر بنویسم ولذت ببرم .
جسم من سالمتره جسم من زیباتره من سبک تر شدم من آرامش خیال دارم .ذهن من مثل جسم من شگفت انگیز ه پر قدرت با هماهنگی کامل پیش بسوی لاغری میره .
من از خودم تشکر میکنم که سالها مقاومت کرده توانایی داشته شجاعت داشته وبرای لاغرتر شدن و بهتر زندگی کردن جنگیده و تلاش کرده و .لطفاً منو ببخش من آگاه نبودم من روشها ی درست رو بلد نبودم وتورا آزار دادم
ولی الان دارم تورو به اوج میرسونمت چون که راه رو بلد شدم من دارم تلاش میکنم که وضعیت بهتری رو بهت هدیه بدم .امروز آموزشهای یکساله من و آموزش ها جواب داده ومن دارم هرروز سالم تر و لاغر تر میشوم .من تونستم با تغییر ذهنم چاقی رو متوقف کنم ولایق لاغری هستم
لیاقت پوشیدن لباسهای سایز کوچیک و زیبارو دارم .من دیگه هرگز نگران چاقی و چاقتر شدن نیستم و به لطف خدای مهربانم و هدایتهای صحیح استاد عطا روشن لذت حال خوب زندکی خوب واحساس خوب رو دارم هر روز تجربه میکنم .
نشان های دریافت شده
سلام به دوستان هم تناسبی خوبم
واقعا من خودم قربانی نااگاهی ذهنم شدم
هرروز صبح که از خواب بیدارمیشدم برنامه وافکار تکراری
جنگ با خودم شروع میشد فکر نمیکردم دارم
خودم باتیشه به ریشه ام میزدم جنگ با ذهنم وجسمم شروع میشد هرروز بدتر از قبل
من بعداز چهل وپنچ سالگی شروع به چاق شدن شدم بهم میگفتن زنتیک خانواده ای خلاصه منم جنگ با زنتیک
غافل ازاینکه دعوت نامه بسیار قوی برای دهنم درست کرده بودم من هرروز متوجه تغییراتم میشدم
همه بهم میگفتن الان خیلی بهترشدی یه پره گوشت اومد روی استخونت منم انگار از درون ذوق میکردم غافل از این که دارم وارد بازی های ذهنم میشدم
هرسال کمی تغییر داشتم وانگار تسلیم یه سری باورها شده بودم
هرروز خوراک ذهنم را میدم نااگاهی من نداشتن اطلاعات خوب همش فکرهای جورواجور به سراغم میومد
نا اینکه بطور اتفاقی با سایت تناسب فکری اشنا شدم
گاهی وقت ها میومدم مطالبی رو میخوندم میرفتم دوهفته دیگه میومد یه مطلب دیگه میخوندم
تا اینکه تصمیم گرفتم بطور جدی هرروز یه مطالعه نیم ساعت داشته باشم
اولین دوره رایگان زندگی با ارده خدا خوندم
منوخیلی متحول کرد دیگه مثل قبل فکر نمیکردم
متوجه خیلی باورهای اشتباه در مورد مذهب وخدا داشتم
هرروز تغییرات زیادی تو رفتارم ایجاد شد
خانواده مرتب میگفتن چیزی شده
چرا اینجوری شدی
متوجه شدم تغییرات چقدر خوبه که دارند بهم میگن
بیشتر تشویق شدم محصول سرزمین لاغری بخرم
اول وارد سرزمین لاغرها شدم
همه چی برام عجیب بود ولی باور کردم وواقعا خواستم
چندین بار دوره کردم
مطالب اهسته اهسته روی عملکرد مغزم اثر میگذاست
جالبنر ازاون من چاق نر نشدم همون مقدار غذا میخوردم
ولی چاق نشدم دست از جنگیدن با خودم برداشته بودم
والان اگاه هستم دیگه گول باری های دهنمو نمیخورم
باورهای خوب وحقیقی رو جایگزین باورها کردم واصلا به ذهنم اجازه ندادم فقط مرور به افکار خوب هرروز تکرارکردم وشاهد خیلی تغییرات شدم وواز هرلحظه ازرندگیم لذت میبرم وهرکاری میکنم فرصتی میسازم خوشحال باشم ولذت از زندگیم ببرم واشفتگی ذهنی خیلی دور شدم
وجواب سوال که شما کردید الان به اگه نگران چاقی نیستی به چی فکر میکردی
جواب استاد
با یادگیری های عالی شما خیلی وقته به چاقی فکر نمیکنم وهرچالشی برام ایجاد بشه اول صبوری میکنم
اصلاواکنش بدی از خودم نشون نمیدم وسعی میکنم به اون چالش فکر نکنم ودرموردش باکسی صحبت نمیکنم
وجالب اینه خوبه خود حل میشه
والان بیشترین فکری که دارم ومی خوام در کار طراحیم در تهران وبعد ایران وبعد……..شناخته بشوم
من عنوان یه هنرمند دقدقه های هنریمو دارم
واقعا از خدا خواستم منو در این مسیر هدایت کنه
که من به اهدافم برسم
خداروشکر میکنم دراین مسیر قدم برداشتم وتا به نطقه کمال خودم برسم هرروز با انگیزه تر وپرانرژی نر ادامه میدم
امیدوارم هرروز از زندگیتون پراز سلامتی ونور خداوند باشه
سپاسگزارم🙏🏻🙏🏻🙏🏻💙💙💙💙
نشان های دریافت شده
به نام خدای هدایتگرم
سلامی گرم خدمت استاد گرانقدر
.
اگه هیچ نگرانی از چاقتر شدن نداشتم، اولین چیزی که احساس میکردم، «آزادی» بود. آزادیای رهاکننده، شیرین و عمیق. انگار تمام قفلهای ذهنیام باز شده باشن، انگار بعد از سالها، برای اولین بار بتونم واقعاً نفس بکشم—نه فقط با ریههام، که با روحم.
این ترس از چاق شدن، سالها مثل یه سایه باهام بوده. همیشه پشت تصمیمهام، پشت انتخابهام، پشت نگاهم به آینه. حتی وقتی لبخند زدم، حتی وقتی لباس نو پوشیدم، حتی وقتی رژیم گرفتم یا حتی وقتی غذایی رو رد کردم. ترسی که همیشه توی گوشم نجوا میکرد: “اگه یه کم بیشتر بخوری چی؟ اگه فردا اون عدد لعنتی روی ترازو بره بالا چی؟”
اما اگه این نگرانی نبود…
میتونستم با لذت غذا بخورم، نه با گناه.میتونستم یک تکه نان گرم سنتی رو با پنیر و سبزی بخورم و فقط “طعمی” رو حس کنم، نه “عذاب وجدان” رو.میتونستم برم توی کافهای دنج، شیرقهوه سفارش بدم، یه تارت کوچیک لیمویی بخورم و همزمان شعر بنویسم، بی اینکه ذهنم حساب کالری کنه یا دلشورهی فردا رو بگیره.
اگه نگرانی از چاقتر شدن نبود، بدنم دیگه میدان جنگ نبود. نمیجنگیدم با پوست شکمم، با رانهام، با بازوهایی که “باید” لاغرتر میبودن. اون وقت به جای اینکه مدام خودم رو اصلاح کنم، خودم رو در آغوش میگرفتم. به خودم اجازه میدادم “باشم” نه اینکه “باید” کسی دیگه باشم. اون وقت میتونستم بدنم رو نهفقط از منظر زیبایی، بلکه از منظر زندگی نگاه کنم. بهش احترام بذارم برای تلاشی که برای نفس کشیدن، راه رفتن، خوابیدن و حتی مریض شدن میکشه.
میدونی چی بیشتر از همه برام معنا پیدا میکرد؟
……………….احساس امنیت.
……………………….امنیت در تنم، ……………………………امنیت در ذهنم، ………………………امنیت در جمع.
چون دیگه نمیترسیدم از قضاوتها. دیگه ترسی از این نداشتم که کسی بگه “چاق شدی!”، چون اون جمله دیگه زخم نمیزد. چون خودم رو با معیارهای خودم اندازه میگرفتم نه با متر جامعه.
اگه نگرانی از چاق شدن نبود، شاید جرئت بیشتری داشتم برای دیده شدن.نه اینکه بخوام “جسمم” دیده بشه، بلکه “حضورم”.
شاید ویدیوهایی که ضبط میکردم، صدای درونم رو با قدرت بیشتری منتشر میکرد.
شاید با جسارت بیشتری جلوی دوربین میرفتم، چون دیگه منتقد درونم با صدای بلند نمیپرسید: “تو به اندازه کافی خوشاندام هستی برای این ویدیو؟”نه، اون وقت، فقط کافی بود “من باشم”. همین، کافی بود.
اگه نگرانی از چاقی نبود، لذتهای کوچیک زندگی طعم دیگهای میدادن.پیادهروی توی خیابون ولیعصر از تجریش تا راه آهن، خوردن بستنی سنتی از یه مغازه قدیمی، خوردن دیزی سنگی با نون سنگک و رقصیدن توی خونه با موزیک فرانسوی… همهشون بیدغدغه و سبک بودن.انگار یه بار از شونههام برداشته میشد.
اگه نگرانی از چاق شدن نبود، میتونستم بیشتر به سلامت واقعی فکر کنم، نه صرفاً به “اندام ایدهآل”.میتونستم به جای اینکه صبح به صبح وزنم رو چک کنم، از خودم بپرسم: “حالت خوبه؟ امروز انرژی داری؟ خوابت کافی بود؟”و اگه نه، بهجای سرزنش خودم، با خودم مثل یه دوست رفتار میکردم.
بیشتر با بدنم آشتی میکردم.با ریتمش، با نیازهاش، با محدودیتهاش، با زیبایی خاص خودش.نه بر اساس عکسهای فیلترشدهی اینستاگرام، نه با معیارهای غریبهها.
اگه نگرانی از چاقی نبود، عشق به خود، از حالت مشروط درمیاومد.عشقی که لازم نیست اول “وزن کم کنم” بعد مستحقش باشم.عشقی که همین حالا هم میتونم داشته باشم، چون بودنم ارزش داره، نه به خاطر عددی روی ترازو، بلکه به خاطر نوری که درونمه.
اگه نگرانی از چاقتر شدن نبود، شاید «مراقبت از خود» رو جور دیگهای تجربه میکردم.
به جای رژیمهای سختگیرانه و محدودکننده، غذاهایی میخوردم که با طبع بدنم سازگار باشه نه برای لاغری، بلکه برای تعادل.
اونوقت غذا خوردن یه مراسم مقدس میشد، نه یک کار پر از استرس.
و در نهایت، اگه نگرانی از چاقتر شدن نبود، خودم رو با قدرت بیشتری دوست داشتم.با تمام چروکها، با همهی نقاط ضعف و قوت.چون میفهمیدم که من فقط “بدن” نیستم. من مجموعهای از فکر، رویا، تجربه، درد، شفا هستم .
من صدایی هستم که میخواد شنیده بشه،،،،،،، نوری هستم که میخواد بدرخشه،،،،،فارغ از سایز، عدد، یا فرم.
و شاید، اونوقت، با آرامش بیشتری روی برندم کار میکردم.با تمرکز روی رسالتم، نه ظاهر بیرونی ام.
در جهان اثری به جا میزاشتم که از دل بیاد، برای دل باشه،
و اونوقت دقیقاً همونجایی بودم که باید باشم،
………آزاد، …….خلاق، …….و عمیقاً متصل به خودِ واقعی ام.
.
مولانا:
از کجا آمدهام، آمدنم بهر چه بود؟
به کجا میروم آخر ننمایی وطنم؟
مرغ باغ ملکوتم، نیم از عالم خاک
چند روزی قفسی ساختهاند از بدنم
ای خوش آن روز که پرواز کنم تا بر دوست
به هوای سر کویش پر و بالی بزنم
با تشکر از این فایل فوق العاده
نشان های دریافت شده
بنام خدا
من مدتی هست که دیگه اصلا به چاقی خودم فکر نمیکنم یعنی از چاقتر شدن نمیترسم چون از فایلهای رایگان خیلی چیزها یاد گرفتم سایز کم کردم وزن کم کردم و دیگه چاق نشدم از خوردن نترسیدم و خیلی از باورها را کنار گذاشتم وقتی تو آینه میرم از الفاظ مثبت استفاده میکنم خودم را بغل میکنم و تشویق میکنم گاهی وقتی تنها باشم تو خونه که بهم بخنده دست میزنم و هورا میگم و میگم آفرین مریم تو تونستی تو میتوانی و انرژی مثبت میگیرم بر خلاف قبلا شدم که تو آینه نمیرفتم بدو بیراه به خودم و خدا میگفتم چقدر حالم بد میشد اما امروز ورق روزگار برگشته و من تو مسیر درست هستم که فقط از این مسیر میشه به تناسب ایده آل رسید قانون جذب درسته من بارها آن را امتحان کردم اما متاسفانه در جهت منفی ولی حالا دارم در جهت مثبت قانون جذب حرکت میکنم و ایمان دارم که به نتایج عالی در تمام جنبه های زندگی میرسم . امین
نشان های دریافت شده
به نام خدا.
اگر نگرانی از چاقتر شدن نداشتم آنوقت خودمو بیشتر دوست داشتم،اعتماد به نفس بیشتری داشتم، ذهنم آزادتر و بازتر بود،تمرکز بیشتری روی اهدافم داشتم،احساس توانمندی بیشتر داشتم،احساس لیاقت و آرامش بیشتری داشتم. خودم را راحت تر میپذیرفتم خودمو تحسین میکردم، انقدر درگیری ذهنی برای حضور در مهمانی ها را نداشتم، نگران این نبودم که بقیه تمسخرم کنن
سلام استاد
ترس از چاقتر شدن ، در هر مرحله ای از زندگی با افراد چاق همراه است چه وقتی که دارن با روشی لاغر می شوند و یا حتی وقتی که عادی زندگی می کنند و این فکر کردن به چاقی آنها را به سمت چاقی بیشتر جذب میکند در نتیجه روزبه روز چاقتر می شوند
ذهن ناخودآگاه به فرکانسی که فرستاده می شود توجه می کند نه شرایط جسمی ما وقتی فرکانس ترس از چاقی بیشتر فرستاده می شود در نتیجه روز به روز چاقتر می شویم ما باید برای رهایی از ترس چاقتر شدن مراحل زیر را انجام دهیم
۱_ تمرکز بر تصویر مثبت از خودمان
با تصویر سازی در ذهن برای داشتن بدنی لاغر احساس خود را خوب کنیم و احساس رضایت را در خود زیاد کنیم
۲_ جملات تأکیدی مثبت و احساسبرانگیز
باید جملات را با احساس خوب بگوییم نه با تکرار زیاد چون قانون جذب با احساس کار میکنه
من هرروز متناسبتر و زیباتر می شوم و به این کار عشق می ورزم
_ ۳. ممنوعیت انتقاد از خود
هیچ وقت خودتو بابت اضافهوزنت سرزنش نکن و همیشه خودت را بابت تلاشت تشویق کن تا فرکانس خوب به ذهنت بدهی
_ ۴. مراقب گفتگوهای درونی باش
هر روز با خودت با لحن خوب صحبت کن و در مقابل آیینه تشویق کن و به خودت احترام بگذار و هرگز از گفتگوهای سرزنش کننده برای خودت استفاده نکن
۵. افکار ترسناک رو با تصویر متناسب جایگزین کن
هر وقت فکر چاقی در ذهنت آمد سریع آن را با فکر من چقدر متناسب و زیبا هستم عوض کن تا ترس از چاقی بیشتر در ذهن از بین برود
نکته مهم :نگرانی از چاق تر شدن، چراغ قرمز ذهنیت رو روشن میکنه
پس با تغییر نگرش خودت باعث تغییر افکار در ذهنت بشو
ما با تغییر نگرش ترس از چاقی به سمت متناسبتر شدن باعث می شویم فرکانس ذهن ما به سمت لاغری جلو برود و ما روز به روز با احساس آرامش و رضایت بیشتری لاغر شویم
پس ما باید بدانیم در هر شرایط جسمی و روحی که بودیم نباید ترس از چاقتر شدن را در ذهن مرور کنیم چون این باور در ذهن تقویت می شود و با جذب این باور ما چاقتر می شویم
استاد ممنون سپاسگزار از شما که هرروز در فایلها به موانع ذهنی برای لاغری اشاره می کنید که دقیقا همین موانع بیشترین تکرار را در ذهن افراد دارد و ما نمی دانیم گاهی با فکر کردن به آنها به سمت چاقی در حرکت هستین نه به سمت متناسب شدن
من خودم گاهی موقع خواندن میثاق نامه جلو آیینه در ذهنم همین مانع که می گوید نکنه من چاقتر شدم می آید و گاهی مواقع من از آن زود می گذرم و گاهی مواقع به آن فکر می کنم و الان دانستم این یکی از موانع لاغری و حربه خانم منفی باف است که با این فکر احساس ما را نسبت به این روش بد کند و وقتی احساس ما بدشود شور و شوق و فکر کردن به تناسب اندام دلخواه در ذهن ما کمتر رویا پردازی می شود و در نتیجه متناسب شدن در بدن ما کندتر خودش را نشان می دهد . خدایا شکرت که آگاهی بابت دانستن این مانع ذهن را هم امروز یاد گرفتم 🙏🏿🙏🏿🙏🏿🙏🏿🤲🤲🤲🤲🤲
نشان های دریافت شده
سلام .
من به متناسب شدن فکر میکنم و به تناسب عشق می ورزم . در ذهنم از دیشب که فایل ۱۰ رو گذاشتید خیلی راحت شدم . بله متناسبین اصلا نسبت به چاقی احساس بدی ندارند . وقتی فرمودید به جای نفرت از چاقی عشق به متناسب شدن را جایگزین کنید واقعا عالی بود . من مدتی بود توجهم به سمت وسوسه ها رفته بود واز دیشب توجهم را برداشتم و دوباره برگشتم به لذت . ممنون بابت مطالب عالیتون . بله قانون جذب میگه توجهتون به هرچیزی باشه همون جذبتون میشه و من هرروز تمام توجهم به تناسب است . من متناسب هستم . استاد این جمله خیلی حس خوبی به آدم میده . وقتی میگیم من متناسب هستم فرقی نمیکنه چند کیلو باشیم چون یه متناسب ۷۴ کیلویی با یه متناسب ۶۰ کیلویی با یه متناسب ۵۰ کیلویی احساسشون فرقی نداره . متناسب متناسبه و وقتی فکرمون این باشه جسممون تناسب بیشتری رو جذب میکنه . من تناسب را دوست دارم و به آن عشق می ورزم . من متناسب هستم و تا آخر عمرم متناسب می مانم و بدنم هم تا چند مدت دیگه که اصلا فرقی نمیکنه چه زمانی باشه وقتی من دیگه با افکارم تخریبش نکنم ترمیم میشه و چاقی جسمم هم آرام آرام از جسمم میره . من یک متناسب هستم و تا آخر عمرم متناسب هستم . من هرروزم در مسیر تناسب است . من دیگر ابدا نگران نیستم چون دیگر باورم شد که متناسب هستم . من متناسبم خدایا شکرت . خیلی حس خوبیه . من متناسبم . من متناسبم . خدایا من متناسبم . خدایا شکرت . استاد ازتون بی نهایت سپاسگزارم