اگه بیست سال پیش کسی بهم میگفت یه روز ۱۴۰ کیلو میشی، اصلاً باورم نمیشد و از فکرش هم وحشت میکردم. ولی شدم. و وقتی به اون وزن رسیدم، این بار نمیتونستم باور کنم که میشه دوباره لاغر بشم. در ویدیوی این جلسه گفتم که توانایی لاغر شدن در وجود همهی ماست و بزرگترین ضربهی چاقی اینه که باور به همین توانایی رو از ما میگیره.
این جلسه گام ۴ از «صد گام لاغری با ذهن» و ادامهی گام ۳ هست. در این گام میبینی چرا بدنی که تونسته چاق بشه حتماً لاغر شدن رو هم بلده، چرا نباید به آخرین عدد ترازو بچسبی و قدم اول برای برگردوندن این باور چیه.
🎬 در ویدیوی این جلسه چی میشنوی؟
اول گفتم لاغر شدن آرزوییه که صفر تا صدش دست خودمونه. خیلی از آرزوها به آدمهای دیگه و هماهنگ شدن صد تا موضوع بستگی دارن، ولی لاغر شدن فقط به دو چیز وابستهست: افکار و رفتار خودمون. همین که بتونیم این دو تا رو با خواستهمون که متناسب شدنه هماهنگ کنیم، روند لاغری شروع میشه و دیگه چیز عجیب و دوری نیست.
بعد توضیح دادم چاقی غیر از مشکلهای جسمی، اعتمادبهنفس و خودباوری رو هم از بین میبره و ما رو از خیلی از علاقهها و تجربهها محروم میکنه. ولی از همه بدتر اینه که قدرت لاغر شدن رو در ما خاموش میکنه. خود من هر بار به خودم در آینه یا به عدد ترازو نگاه میکردم، میگفتم «من چطور میتونم لاغر بشم؟». ولی چاق شدن همیشه برام باورپذیر بود؛ فکر میکردم خودبهخود چاق میشم، ولی برای لاغر شدن باید زجر بکشم و عرق بریزم.
💪 بدنی که چاق شده، لاغر شدن رو هم بلده
هیچکس از ناتوانی به چاقی نرسیده. بدن ما توانایی چاق شدن رو داشته و بدنی که توانایی چاق شدن داره، حتماً توانایی لاغر شدن رو هم داره. چون هیچکدوم از ما با وزن امروزمون به دنیا نیومدیم؛ ذرهذره اضافهوزن پیدا کردیم. حتی کسایی که میگن از بچگی چاق بودن، بالاخره یه زمانی متناسب بودن و از یه جایی به بعد این روند شروع شده. پس وضعیت امروز ما یه وضعیت جدیده که خودمون ساختیم، و لاغری حالت اولیهی ما بوده.
شاید مادرت یا سرزنشها و حرفهای دیگران رو مقصر بدونی. ولی اگه بخوای همهی تقصیر رو گردن بقیه بندازی، هیچوقت از شر چاقی خلاص نمیشی. باید همهی اینها رو رها کنی و بپذیری که «من امروز چاقم و میخوام لاغر بشم». همهی فکرهایی که در ذهنت میگن نمیتونی رو هم باید نادیده بگیری، چون نداشتن باور به توانایی لاغر شدن بزرگترین مانع آدمهای چاقه.
البته طبیعیه که این باور از بین بره. وقتی کسی بارها ورزش کرده و عرق ریخته، به نصیحت این و اون گوش داده و هر بار چند کیلو کم کرده ولی به راحتی آب خوردن دوباره چاق شده، معلومه که خودباوریش رو از دست میده. ولی برای لاغر شدن باید دوباره این قدرت رو در خودمون فعال کنیم.
⚖️ به آخرین عدد ترازو نچسب
همین امروز پیام یکی از بچهها رو میخوندم. اونقدر روی وزن فعلی و کلافگیش از بدنش تمرکز کرده بود که بهش گفتم به نظر من تنها دلیل لاغر نشدنت همینه. این همون چیزیه که خودم سالها درگیرش بودم. وقتی ۱۳۰ و چند کیلو بودم، از اون شرایط متنفر بودم و صبح تا شب حواسم به چاقیم بود. اگه کسی نگاهم میکرد، فکر میکردم داره به چاقیم نگاه میکنه؛ اگه دو نفر با هم حرف میزدن، فکر میکردم دربارهی من حرف میزنن. موقع سوار شدن تاکسی آرزو میکردم صندلی جلو خالی باشه تا مجبور نشم عقب بشینم و به کسی فشار بیارم. در هر صحنهای از زندگیم چاقیم رو مرور میکردم و هیچوقت فکر نمیکردم روزی لاغر بشم.
من که از روز اول ۱۴۰ کیلو نبودم. یه زمانی ۸۰ کیلو بودم، یه زمانی ۱۱۰ و یه زمانی ۱۲۰. ولی همهی اینها رو فراموش کرده بودم و فقط به آخرین عدد وزنم چسبیده بودم. این یه اشتباه بزرگه. مهم نیست الان چند کیلویی؛ مهم اینه که به وزن فعلیت توجه نکنی، بزرگش نکنی و حالت رو به خاطرش بد نکنی. اون روزهایی که ۶۰ یا ۷۰ کیلو بودی و از خودت راضی بودی، واقعیت تو هستن. چیزی که در این چند سال آرومآروم بهت اضافه شده، میشه دوباره برداشت.
خیلی ساده بگم: همونطور که ده یا بیست سال پیش باور نمیکردی به وزن امروزت برسی ولی رسیدی، اگه الان هم باور نمیکنی که میتونی دوباره متناسب بشی، بدون که این هم شدنیه. این از قدرت ذهن توئه؛ همون قدرتی که تونسته پیچیدهترین و شگفتانگیزترین دستگاه عالم، یعنی بدن انسان، رو به وضعیت فعلیش برسونه، میتونه برای بهتر کردن شرایطت هم به کار بیاد. من بعد از اینکه یه روز این جرقه در ذهنم زده شد که با تغییر نگرش و افکار و انتظاری که از خودم دارم میتونم لاغر بشم، همین مسیر رو شروع کردم و بعد از چند سال هم خودم و هم هزاران نفر دیگه نتیجه گرفتیم.
جالبه که هنوز هم آدمهایی که من رو از قبل میشناسن، وقتی میبیننم تعجب میکنن. همین چند روز پیش یکی که از دوران مغازهی ابزار یراقم من رو میشناخت، با تعجب پرسید چیکار کردی. بچهها هم زیاد برام نوشتن که دوست یا فامیلی که دو سال پیش دیده بودنشون، از دیدن تغییرشون تعجب کرده. دلیلش اینه که در ذهن همهی آدمها این نگرش هست که کسی نمیتونه لاغر بشه.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصهی حرفهای این جلسهست. در ویدیو با جزئیات بیشتری از روزهایی که ۱۳۰ کیلو بودم و از لحظهای که باورم عوض شد گفتم. شنیدن این حرفها با صدای خودم کمک میکنه باور به توانایی لاغر شدن رو در خودت بیدار کنی. هر فایلی که از این مسیر گوش بدی، بهت قول میدم حالت رو بهتر میکنه؛ چون در اون چند دقیقه نمیتونی به چاقی فکر کنی و ذهنت به لاغری توجه میکنه.
جلسههای «صد گام لاغری با ذهن» جزو دورههای تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همهی گامها باید اشتراک ویژهی تناسب فکری رو فعال کنی. با این اشتراک، ویدیوها و تمرینهای بقیهی دورههای تکمیلی سایت هم برات باز میشه. اگه میخوای تغییر نگرش و افکار و انتظارت از خودت رو از پایه و قدمبهقدم شروع کنی، دورهی اصلی «ورود به سرزمین لاغرها» برای همین ساخته شده.
در گام ۵ سراغ «خود را لایق لاغر شدن بدانید» میریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژهی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدمبهقدم برای لاغری هستید، دورهی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه میشود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.11 از 249 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام استاد عزیز و بقیه دوستان
من امروز دوباره مجدد متن رو خوندم و چیزهای دیگه ای فکر کردم
مثلاً اینکه چطور من چاق شدم ؟ چطور چاقی رو یاد گرفتم ؟ چه کسی بهم آموخت؟
من در زمان بچگی از پدر و مادرم و عمو هام چاقی رو یاد گرفتم
مثلاً یادمه وقتی ناهار میخوردم بعد از چند ساعت مثلا باز دلم خوراکی میخواست چرا؟ چون میدیدم که خانواده ام وقتی ناهار یا شام میخورن بالای غذا شیرینی و میوه میخورن و من هم میدیدم و این برای یک شب نبود که کلا همیشه تا همین الان در این سن هم خانواده ام همینطور به همون شیوه هستیم و یا از عموهام یاد گرفتم که غذا های متخلفی رو باهم بخورم تا ویتامین دریافت کنم و از خاله هام البته یکی شون یاد گرفتم که اگر غذا اضافه اومد بازم دلم نخواست بخورم! چون حیفه! از مادرم یاد گرفتم که باید سر تایم غذا خورد وگرنه بی نظمی هست در خانه و کار مودبانه ای نیست که در جمع نباشی از دختر عموهام یاد گرفتم که چاقی یعنی ژنتیک و ما قربانی هستیم ! و از اون ها این حس ها رو دریافت میکردم
از یکی از زن عموم هام توجه چاقی رو میدیدم که میگفت چاقی خطرناک یا چاق باشی خپلی و… در مورد توجه توی اندام چاق و…. رو یاد گرفتم و دیدم
از دایی هام یاد گرفتم توجه چاقی روی خودم رو که چقدر چاقم و کمتر بخورم و بیشتر تحرک داشته باشم
راستش الان دارم به این ها فکر میکنم میخواستم داخل دفترم بنویسم گفتم اینجا هم بنویسم
و برای خودم مرور بشه که من چاقی رو یاد گرفتم
خانواده ام و و بقیه اطرافیان وقتی حوصله ندارن کلافه هستن میگن بیار یک چیزی بخوریم حالمون خوبه سه وقتی شادن میگن با غذا بیشتر میچسبه و وقتی سیر هستن میگن چیزی بیاریم بخوریم حرف بزنیم و من از بچگی اینها رو دیدم و کم کم یاد گرفتم یا حتی دوست هام در زمان بچگی که تپل هم بودن مثل خودم هر رفتار جدیدی رو میدادم از اونها میاوردم در ذهنم و اجراش میکردم و کم کم رفتارهای دیگه که من یک شب چاق نشدم من دیدم شنیدم نمونه دیدم و برام اتفاق افتاد پس از ذهن و الگو های رفتاری که دیدم من آموزش دیدم چاقی رو
استاد بابت مطالبی که میزارید مچکرم
سلام استاد عزیز
توی این فایل یاد یکی از بچه ها فامیلامون افتادم
ایشون یک بچه ی 5 ساله هستن وقتی کوچیک تر بودن لاغر بودن و متناسب اما توی عید پارسال وقتی دیدمش اصلا باورم نمیشد که شبیه یک دختر خانمی 8 ساله شده بود تا این حد
و پدرشون و بقیه خانواده تپل هستن و توی این خانواده من دیدم اول بچه هامون متناسب هستن و بعدش تپل شدن اونم به خاطر یادگیری و آموزش چاقی
و این دختر خانم وقتی رفت پیش عمش نشست همش گفت ببین چقدر شبیه منه شبیه همش تپل شده و هی قربونش صدقش میرفت و بچه خوشحال میشد و اونجا بود که یاد خودم افتادم که در بچگی هم وقتی تپل بودم هی میگفتن آره تپل باشی خوبه تپل ها خوشگلن تپل ها نازن تپل ها قشنگن منم خوشحال میشدم تا اینکه وقتی بزرگتر شدم هی تذکر و… میدادن همون افراد که زهرا نخور چاق میشی زهرا فلان کار رو کن لاغر شی همش نصیحت و تذکر و گاهی اوقات با یک نگاه تو بی اراده هستی هم نگاه میکردن و منم همش در حال رژیم گرفتن بودم و حتی استاد گاهی اوقات من به کسی نمیگفتم رژیم دارم میگفتم الان مسخره ام میکنن میگن تو ژنتیکه چاقیت برای همین بیشتر وقت ها کسی خبر دار نمیشد چون بهشون نمیگفتم دارم ورزش میکنم یا کم میخورم یا دمنوش و….. میگفتم وقتی نتیجه بگیرم یا غرور میرم پیششون میگم من تونستم اما استاد چیزی که برام جالبه الان من دغدغه ام این نیست کی لاغر بشم توی چند روز به اون اندام میرسم یا همش میرفتم وزن میکردم خودم رو اما الان مطمئنم که این راه درسته برای همین آرامش دارم منی که قبلاً میرفتم روی ترازو بیشتر برای این میرفتم ببینم این رژیمه درسته خوبه واسم تا میدیدم وزنم کم نشده یا میگفتن من نمیتونم با بدنم و بیش زیاده ! یا میگفتم این رژیم برای بدنم ژنم خوب نیست
خلاصه که من از روزی که اومدم سایت نه وزن گرفتم نه رژیم نه ورزش فقط فایل آموزشی تمرین بوده