خیلی از بچه‌ها بعد از دو سه هفته گوش دادن به فایل‌ها می‌رن روی ترازو، می‌بینن یه کم چاق‌تر شدن و می‌گن «پس این روش هم فایده نداره». من در این جلسه یه حرف عجیب زدم: اگه با اشتیاق و تعهد در مسیر لاغری با ذهن هستی و چاق‌تر شدی، خوشحال باش. چون این چاق‌تر شدن همیشگی نیست و جلوش گرفته میشه؛ فقط باید بدونی آموزش ذهنی چطور کار میکنه.
این جلسه یکی از نکته‌های طلایی دوره‌ی «صد گام لاغری با ذهن» هست. در این نکته می‌بینی چاقی چطور قبل از جسم در ذهن ساخته شده، چرا لاغری همون مسیر رو برعکس طی میکنه، و چرا ورودی‌های روزانه‌ی ذهنت این‌قدر مهمه.
🎬 در ویدیوی این جلسه چی می‌شنوی؟
اول گفتم دوست ندارم بچه‌ها فقط چون من گفتم فایل گوش بدن و تمرین بنویسن، بدون اینکه بدونن دارن با خودشون چیکار می‌کنن. کسی که ندونه چی کار میکنه زود خسته میشه. باید بدونی آموزش ذهنی چطور در تو نفوذ میکنه و چطور به رفتار و جسمت تبدیل میشه. اگه این رو خوب درک کنی، در همه‌ی بخش‌های زندگیت هم می‌دونی چطور با ذهنت شرایطی که دوست داری رو بسازی.
برای توضیحش از چاقی شروع کردم، چون همه‌مون تجربه‌ش رو داریم. هر کدوم از ما یه روزی متناسب بودیم و یه روز متوجه شدیم لباس‌هامون تنگ شده و دیگران گفتن «چاق شدی»، بعد گفتن «چاق‌تر شدی». ولی خیلی قبل از اون روز، ذهن ما داشت فرمول‌های چاق‌کننده رو یاد می‌گرفت، در حالی که هنوز هیچ نشونه‌ای از چاقی در جسم‌مون نبود.
🧠 چاقی چطور اول در ذهن ساخته شد؟
اولین نشونه‌ی این آگاهی‌های چاق‌کننده، ترس از چاق شدنه. یه مدت بعد، این ترس تبدیل به عمل میشه؛ یعنی هنوز چاق نیستی ولی شروع میکنی به جلوگیری از چاق شدن. در همین مدت تصویر چاق از خودت در ذهنت شکل گرفته و کم‌کم همین تصویر به جسمت تبدیل میشه. در مرحله‌های بعد هم همین‌طوره: خودت رو در آینه می‌بینی یا عدد ترازو رو می‌بینی و حالت بد میشه. وقتی تصویری که می‌بینی با یه تغییر احساس ترکیب بشه، قشنگ می‌ره در ذهن ناخودآگاه می‌شینه. برای ذهن ناخودآگاه فرقی نداره این احساس خوب باشه یا بد؛ هر فکر، حرف یا تصویری که احساست رو تغییر بده، به‌عنوان واقعیت تو ثبت میشه.
برای همین با اینکه تلاش میکنی چاق‌تر نشی، چاق‌تر می‌شی، و این چرخه اونقدر تکرار میشه تا در آدمی مثل من به چهل کیلو اضافه‌وزن برسه. در ویدیو گفتم حرفی که از یه آدم مورد اعتماد بشنوی، مثلاً پزشکی که میگه «یکی از عوارض این دارو چاق شدنه، مراقب باش»، خیلی سریع‌تر قبول میشه؛ برای همین خیلی از تبلیغ‌های لاغری یه نفر رو با روپوش پزشکی نشون می‌دن. جمله‌هایی مثل «بارداری چاقی میاره»، «کار پشت میز چاقت میکنه»، «سن بره بالا چاق می‌شی» و «ازدواج کنی چاق می‌شی» هم همین کار رو می‌کنن.
یه مثال از زندگی خودم هم زدم. همسرم و خانواده‌ش همه متناسب بودن. بعد از عروسی اومد در خانواده‌ی ما که پر از ترس از خوردن و ترس از چاق‌تر شدن بود. بارها از خواهرم و بقیه می‌شنید «خوش به حالت، تو چاق نمی‌شی؛ من اگه این‌جوری بخورم چاق می‌شم». همین تحسین‌ها کم‌کم در ذهنش شک ایجاد کرد و حدود دو سال بعد اضافه‌وزنش آروم شروع شد. یعنی حتی بدون اینکه کسی بهش بگه «چاق می‌شی»، فقط با شنیدن این حرفها وارد همون چرخه شد.
🔄 لاغر شدن همون چاق شدنه، ولی برعکس
وقتی وارد لاغری با ذهن می‌شی، هنوز چاقی، ولی داری آگاهی لاغرکننده رو به ذهنت می‌دی؛ درست مثل همون روزهایی که متناسب بودی و آگاهی چاق‌کننده وارد ذهنت میشد. در ویدیو با عدد توضیح دادم: فرض کن پنج کیلو افکار چاق‌کننده در ذهنت ذخیره شده. هفته‌ی اول صد گرم افکار لاغرکننده وارد میکنی، هفته‌ی دوم دویست گرم و بعد بیشتر. آیا صد گرم میتونه جلوی پنج کیلو رو بگیره؟ نه. پس خیلی ساده بگم: اگه در هفته‌های اول روند چاق‌تر شدن ادامه داشت، کاملاً طبیعیه؛ این ادامه داره تا وقتی افکار لاغرکننده بر افکار قبلی غلبه کنن و تازه اون‌وقت روند چاق شدن متوقف میشه.
بعد از اون، آگاهی کم‌کم در تو نفوذ میکنه؛ اول در احساست، بعد در رفتار و میل درونیت و در آخر در جسمت. همین امروز رفتم فروشگاه. قبلاً بین دیدن کیک و کلوچه‌ی مورد علاقه‌م و برداشتنش هیچ فاصله‌ای نبود. الان هنوز توجهم بهشون جلب میشه، ولی اون عجله نیست و تقریباً همیشه فقط می‌بینم و برنمی‌دارم، بدون اینکه برام سخت باشه. اون چیزی که آدم‌های چاق اسمش رو «بی‌ارادگی» می‌ذارن، در واقع مهارت مغز در صدور فرمان خوردنه؛ مثل کسی که تنیس روی میز رو اونقدر تمرین کرده که مغزش خودکار فرمان میده.
یه نکته‌ی مهم دیگه هم گفتم: ورودی‌های ذهنت. ذهن مثل یه زمین کشاورزیه. اگه یه جوی آب زلال داشته باشی ولی ده تا جوی آب ناپاک هم واردش بشه، زمین خراب میشه. آب ناپاک یعنی خبرها و حرف‌های نگران‌کننده‌ای که بیشترشون اصلاً به ما ربطی ندارن. بعد گفتم یه روز خودم چطور گذشت: صبحانه نون و پنیر و گردو با چای شیرین، ناهار ماکارونی‌ای که با همسرم درست کرده بودیم، یه ساعت فایل گوش دادن روی تردمیل، دو ساعت قدم زدن در خیابون با هندزفری، شام همبرگر و خوندن یه فصل کتاب، و هیچ ورودی متفرقه‌ای در کل روز.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصه‌ی حرف‌های این جلسه‌ست. در ویدیو این مسیر ذهن به احساس و رفتار و جسم رو با مثال‌های بیشتری توضیح دادم و شنیدنش با صدای خودم کمک میکنه دفعه‌ی بعد که از چاق‌تر شدن ترسیدی، بدونی دقیقاً کجای مسیری. آخر ویدیو هم گفتم که در زندگی همیشه دو راه داری: یا شرایط رو تغییر بدی یا خودت رو. در لاغری فقط یه راه هست، اینکه خودت رو تغییر بدی، و هر بار هم که از این مسیر خارج بشی، با آغوش باز پذیرای برگشتنت هستیم.
جلسه‌های «صد گام لاغری با ذهن» جزو دوره‌های تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همه‌ی گام‌ها و نکته‌های طلایی باید اشتراک ویژه‌ی تناسب فکری رو فعال کنی. با این اشتراک، ویدیوها و تمرین‌های بقیه‌ی دوره‌های تکمیلی سایت هم برات باز میشه. اگه می‌خوای آگاهی لاغرکننده رو منظم و قدم‌به‌قدم وارد ذهنت کنی، دوره‌ی اصلی «ورود به سرزمین لاغرها» برای همین ساخته شده.
🎯 تمرین این جلسه
- ویدیوی این جلسه رو تا آخر ببین.
- به یاد بیار قبل از اینکه چاق بشی، چه حرفها و هشدارهایی درباره‌ی چاق شدن شنیدی و از چه کسایی.
- اگه در هفته‌های اول دیدی چاق‌تر شدی، نترس و رهاش نکن؛ فقط فایل‌ها رو با اشتیاق ادامه بده.
- ورودی‌های روزانه‌ی ذهنت رو مثل من بررسی کن: چقدر آگاهی لاغرکننده وارد ذهنت میشه و چقدر خبر و حرف نگران‌کننده؟ آب ناپاک رو خودت وارد زمینت نکن.
- در بخش دیدگاه‌ها بنویس چه جمله‌هایی انتظار چاق شدن رو در تو ساختن و از امروز چه ورودی‌ای رو کم میکنی.
📝 برام بنویس
اولین باری که یادت میاد ترس از چاق‌تر شدن رو حس کردی کی بود و چه حرفی پشتش بود؟ برام بنویس.
منتظر کامنت‌های شما هستیم! 💬👇
همراه همشگی شما: رضا عطارروشن
امتیاز 4.41 از 109 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!
نشان های دریافت شده
ذهنیت و باور ما سازنده ی زندگی و سرنوشت ماست… ذهنیت اونقدر مهمه که کل زندگی ما رو تحت تاثیر قرار میده ما میتونیم یک ذهنیت قوی نسبت به خودمون داشته باشیم و در زندگی مثل انسانهای قوی عمل کنیم و میتوان مثل یک فرد ضعیف فکر کنیم و بیاندیشیم و ضعیف زندگی کنیم… حالا از کودکی در مغز ما فرو کردن که چاق میشیم ما به چاقی باور داریم مثل یک چاق فکر میکنیم و نگاهمون مثل یک فرد چاق هست و سیستم فکرمون مثل یک چاق هست پس چاقی گریبان گیر ماست ولی یک فرد متناسب به شیوه ی دیگری فکر میکنه دستکاری نشده کسی بهش نگفته که چاق میشه و اون هیچ ترسی نداره و درک نمیکنه ما رو به همین دلیل متناسبه ما باید فکر کردن مثل یک متناسب رو یاد بگیریم آگاهانه اونطوری فکر کنیم و کم کم این تبدیل به عادت میشه در ما و نحوه فکر کردن ما و عادت ها و رفتار هامون عوض میشه و در نهایت با تغییر عادت ها ما لاغر میشیم….
همیشه شنیدم که صد در صد چاق خواهم شد خانواده ام قبل از اینکه هیچ نشانه ای از چاقی در من باشه نوید چاقی رو بهم دادن گذشته از این نحوه ی برخورد اونها با غذا ها طرز فکرشون ترس هاشون همه سر سفره در دورهمی ها بیان شده و من همیشه شنیدم و به خوبی رفتار یک انسان چاق رو دیدم و کوچکتر ها کاملا تقلید میکنند و ناخود اگاه یاد میگیرند وقتی یکی از اعضای خانواده میگفت” من غذا خوردم اما این غذا خیلی خوشمزه به نظر می رسه و نمیتونم ازش بگذرم” و دوباره می نشست و سر سفره و می خورد خب طبیعتا من میلیون ها بار این رفتار رو از افراد مختلف خانواده دیدم و این برام عادی شده و چه بسا که یاد گرفتم که بعد از سیر شدن هم میشه خورد و هیچ محدودیتی وجود نداره این رفتار در من نهادینه میشه تبدیل به یک عادت میشه و هرگز نمیگم میل ندارم یا خیلی کم بکار میبردم این جمله رو و نتیجه اش چاقی جسمم هست ….
وقتی بارها شاید یک میلیارد بار شنیدم که برای چاقی خانوادگی ما هیچ راه حلی نیست که ماندگار باشه مگر اینکه تا ابد رژیم و ورزش رو ادامه بدم و با هر چالشی دوباره قراره چاق بشم این در من نهادینه میشه که من از چاقی هرگز نمیتونم فرار کنم و نمیتونم ازش خارج بشم و محکومم به چاقی ام حالا علتش هر چی که هست نتیجه اش دست و پنجه نرم کردن باچاقی در تمام لحظات زندگی ام بدون اغراق هست….
روش های لاغری مطمینا آسیب هایی به من وارد کردن و وزن من در هر دوره که از یک روش لاغری استفاده میکردم و رها میکردم بالاتر از قبل میشد چون ترس های من بیشتر میشدن آسیب ها بیشتر بود و با هر شکست من احساس ناتوانی بیشتری در برابر چاقی میکردم و بیشتر به این نتیجه میرسیدم که هیچ راهی براش وجود نداره و نتیجه این بود که با یک حرف خواهرم کلا ناامید شدم باور کردم که چاقی جزئی ازمن است و من در برابرش درمانده و قربانی ام مثل یک قربانی رفتار کردم قربانی بهانه زیاد داره هیچ قدرتی نداره در برابر حریفش و من واقعا اونطور بودم و وقتی باور داری که نمیتونی کاری کنی هرگز کاری از دستت بر نمیاد وقتی مطمینی که نمیشه واقعا هم نمیشه
لاغری با ذهن ورودی صحیح میده حقیقت رو میگه با دلیل و منطق خودت به تو میفهمونه که تا حالا اشتباه کردی و بر اثر تکرار این حرفها ما کم کم حرف ها ی پوچ و بیهوده در مورد چاقی ، دروغ هایی که از رسانه ها شنیدیم در مورد غذاو چاقی و تمام افکار و باورهایی که ما رو چاق کردن رو میشناسیم یکی یکی دلایل منطقی براشون می آوریم و نگاه و نگرشمون عوض میشه من آگاه تر میشه به محتوی افکارم و وقتی میفهمم افکارم چقدر تاثیر گذارن و چکارایی کردن و روند کار به چه صورت هست من دیگه کم کم اشتباهاتمو میزارم کنار هر روز درست تر از قبل فکر میکنم و این حرفها کم کم تاثیرشون رو روی انتخاب ها و افکار من میزارن من شروع میکنم به تغییر رفتارم و همینطور ادامه میدم تا عادت های جدیدی شکل بگیره و در نهایت جسم من لاغر بشه امکان نداره یک انسان هر روز بشنوه که این شیوه ی نگرش اشتباه هست و به همون شیوه ی قبلی فکر کنه و اصرار بورزه که الا و بلا من اینطور فکر میکنم تا به خودم آسیب بزنم و بیشتر چاق بشم نه انتخاب هر فرد چاقی لاغری هست و این آرزوش هست و مطمینا براش حداقل میتونه نگرشش رو عوض کنه….
دو ماه هست تقریبا شروع کردم حس میکنم روند لاغری آغاز شده خواهر بزرگم دیروز بهم گفت لاغر تر شدی انگار کاری میکنی و من بهش گفتم که نه فقط سعی کردم آرامتر بخورم
واقعا خوراکم خیلی کمتر شده میلم به غذا خیلی کمتر شده دلم هر چیزی نمیکشه و بیشتر به مزه ی غذا ها دقت میکنم زورم میاد بلند شم و چیزی بخورم براحتی میگم میل ندارم هیچ ولعی ندارم حتی اگرخیلی گرسنگه باشم و متوجه شدم وقتی گرسنه هستم یه چیز کوچیک براحتی سیرم میکنه و اصلا میلی ندارم که حتما غذا زیادی بخورم انگار دیگه اون شکموی قبلی نیستم و علاقه ی چندانی به غذا ندارم. ححس میکنم تغییراتم خیلی محسوس تر شدن و سرعتشون انگار بیشتر شده چالش هام ساده تر شدن
یک دنیا سپاس بابت این آموزش های عالی و محشرتون
نشان های دریافت شده
من معتقدم انسان هر چیزی رو که باور بکنه جهان در صدد هست که اون باور رو براش اثبات کنه پس دیدگاه و باور های ما بسیار مهم هستن . و جهان ما رو میسازند . حالا ربطش به چاقی این هست که همه ی ما یه سری باور ها و اعتقادات داریم که جامعه والدین رسانه ها بهمون القا کردن چاقی هم یکی از همین هاست با باور های غلط و سطحی که نسل به نسل انتقال پیدا کردن و روز به روز تمرکز روش بیشتر شده و چاقی هم به همون نسبت افزایش پیدا کرده در سطح جهانی .
ذهن ما با تمرکز روی چاقی و توجه به موضوع چاقی کم کم میترسه از چاقی و این یعنی باوری که در ما منجر به بوجود اومدن احساس ترس شده ما اقدام می کنیم و با اقداماتمون بیشتر و بیشتر تمرکز می کنیم روی چاقی بیشتر میترسیم بیشتر پیشگیری میکنیم و در نتیجه ذهن ناخودآگاه مقدار بیشتری از اون رو برامون میاره این ترس چاقی در وجود ما سالهاست که داره زندگی میکنه و حتی زندگی ما رو کاملا به دست گرفته جهت داده و علایق و شخصیت ما رو شکل داده رفتار های ما رو شکل داده حسابی پروار شده و روز به روز هم بیشتر می شده.
در ابتدا همه در خانواده ی من چاق بودن و از اونجایی که من هم متعلق به خانواده بودم پس من هم شبیه خانواده شدم و حرفهایی شنیدم که باور کردم در اینده چاق خواهم شد و کم کم شروع به چاق شدن کردم فقط برای اینکه اعضای خانواده چاق بودن .
رژیم گرفتم و غذا و نونم رو کم کردم و وزن کم کردم پیاده روی میرفتم وزنم کم شد پس من با خودم گفتم چاقی محصول زیاد خوردن و ورزش نکردن هست . پس انتظار داشتم وقتی زیاد میخورم و ورزش نمیکنم چاق بشم .
قند رو از رژیم غذاییم کامل حذف کردم بدنم شروع کرد به لاغر شدن پس من گفتم قند چاق کننده است
رزیم کالری شمار گرفتیم و کالری ها رو شمردیم گفتیم کالری های غذا ها ما رو چاق میکنند پس هر چیزی خریدیم و خوردیم به کالریش توجه کردیم و اگر زیاد بود انتظار چاق شدن داشتیم .
لاغری با ذهن به من یاد داد که شنیده هایم از خانواده ام درست نبودن و قرار نبود مانند بقیه خواهرام چاق بشم و این باور غلطی بود و چاقی فقط یه اموزش هست که ما به خوبی اونو توی خانواده یاد گرفتیم
این روش بهم یاد داد که خوراکی ها هیچ ترسی ندارند و باعث چاقی نمی شن و این خوراکی ها هیچ مشکلی ندارن فقط اگر ما با باور های غلطمون دستکاریشون نکنیم هیچ ضرری ندارن که به اندازه نیاز بدنمون مصرف بشن چون متناسب ها هم از همین خوراکی ها میخورن و متناسبن.
این روش گفت که متناسب های زیادی وجود دارند که بدون ورزش لاغر هستن .و حالت طبیعی بدن متناسب بودن است نه چاقی
به من نشان داد که باور ها و احساسات من چطور منو چاق کردن .
به من نشان داد که چه قدرتی دارم و چطور با تصویر سازی خودم مدام در حال چاق کردن خودم بودم . و چطور با همون روش خودنو لاغر کنم .
نتیجه اینکه من هر باوری که نسبت به خودم داشته باشم طوری رفتار میکنم که باورم و انتطارم از خودم رو اثبات کنم در زمینه چاقی هم من انتطار پرخوری و چاقی رو داشتم انتطار داشتم که نتونم خودمو کنترل کنم و ولع داشته باشم و تند تند غذا بخورم اضافه بخورم و انتظار خودمو برآورده کنم . و هر روز بیشتر به درست بودنش پی ببرم .
با تشکر فراوان از استاد عزیزم