خیلی از بچه‌ها بعد از دو سه هفته گوش دادن به فایلها می‌رن روی ترازو، می‌بینن یه کم چاقتر شدن و می‌گن «پس این روش هم فایده نداره». من در این جلسه یه حرف عجیب زدم: اگه با اشتیاق و تعهد در مسیر لاغری با ذهن هستی و چاقتر شدی، خوشحال باش. چون این چاقتر شدن همیشگی نیست و جلوش گرفته میشه؛ فقط باید بدونی آموزش ذهنی چطور کار می‌کنه.
این جلسه یکی از نکته‌های طلایی دوره‌ی «صد گام لاغری با ذهن» هست. در این نکته می‌بینی چاقی چطور قبل از جسم در ذهن ساخته شده، چرا لاغری همون مسیر رو برعکس طی می‌کنه، و چرا ورودیهای روزانه‌ی ذهنت این‌قدر مهمه.
🎬 در ویدیوی این جلسه چی می‌شنوی؟
اول گفتم دوست ندارم بچه‌ها فقط چون من گفتم فایل گوش بدن و تمرین بنویسن، بدون اینکه بدونن دارن با خودشون چیکار می‌کنن. کسی که ندونه چی کار می‌کنه زود خسته میشه. باید بدونی آموزش ذهنی چطور در تو نفوذ می‌کنه و چطور به رفتار و جسمت تبدیل میشه. اگه این رو خوب درک کنی، در همه‌ی بخش‌های زندگیت هم می‌دونی چطور با ذهنت شرایطی که دوست داری رو بسازی.
برای توضیحش از چاقی شروع کردم، چون همه‌مون تجربه‌ش رو داریم. هر کدوم از ما یه روزی متناسب بودیم و یه روز متوجه شدیم لباس‌هامون تنگ شده و دیگران گفتن «چاق شدی»، بعد گفتن «چاقتر شدی». ولی خیلی قبل از اون روز، ذهن ما داشت فرمولهای چاق‌کننده رو یاد می‌گرفت، در حالی که هنوز هیچ نشونه‌ای از چاقی در جسم‌مون نبود.
🧠 چاقی چطور اول در ذهن ساخته شد؟
اولین نشونه‌ی این آگاهیهای چاق‌کننده، ترس از چاق شدنه. یه مدت بعد، این ترس تبدیل به عمل میشه؛ یعنی هنوز چاق نیستی ولی شروع می‌کنی به جلوگیری از چاق شدن. در همین مدت تصویر چاق از خودت در ذهنت شکل گرفته و کم‌کم همین تصویر به جسمت تبدیل میشه. در مرحله‌های بعد هم همین‌طوره: خودت رو در آینه می‌بینی یا عدد ترازو رو می‌بینی و حالت بد میشه. وقتی تصویری که می‌بینی با یه تغییر احساس ترکیب بشه، قشنگ میره در ذهن ناخودآگاه می‌شینه. برای ذهن ناخودآگاه فرقی نداره این احساس خوب باشه یا بد؛ هر فکر، حرف یا تصویری که احساست رو تغییر بده، به‌عنوان واقعیت تو ثبت میشه.
برای همین با اینکه تلاش می‌کنی چاقتر نشی، چاقتر میشی، و این چرخه اون‌قدر تکرار میشه تا در آدمی مثل من به چهل کیلو اضافه‌وزن برسه. در ویدیو گفتم حرفی که از یه آدم مورد اعتماد بشنوی، مثلاً پزشکی که می‌گه «یکی از عوارض این دارو چاق شدنه، مراقب باش»، خیلی سریع‌تر قبول میشه؛ برای همین خیلی از تبلیغ‌های لاغری یه نفر رو با روپوش پزشکی نشون میدن. جمله‌هایی مثل «بارداری چاقی میاره»، «کار پشت میز چاقت می‌کنه»، «سن بره بالا چاق میشی» و «ازدواج کنی چاق میشی» هم همین کار رو می‌کنن.
یه مثال از زندگی خودم هم زدم. همسرم و خانواده‌ش همه متناسب بودن. بعد از عروسی اومد در خانواده‌ی ما که پر از ترس از خوردن و ترس از چاقتر شدن بود. بارها از خواهرم و بقیه می‌شنید «خوش به حالت، تو چاق نمی‌شی؛ من اگه این‌جوری بخورم چاق میشم». همین تحسین‌ها کم‌کم در ذهنش شک ایجاد کرد و حدود دو سال بعد اضافه‌وزنش آروم شروع شد. یعنی حتی بدون اینکه کسی بهش بگه «چاق میشی»، فقط با شنیدن این حرف‌ها وارد همون چرخه شد.
🔄 لاغر شدن همون چاق شدنه، ولی برعکس
وقتی وارد لاغری با ذهن میشی، هنوز چاقی، ولی داری آگاهی لاغرکننده رو به ذهنت میدی؛ درست مثل همون روزهایی که متناسب بودی و آگاهی چاق‌کننده وارد ذهنت میشد. در ویدیو با عدد توضیح دادم: فرض کن پنج کیلو افکار چاق‌کننده در ذهنت ذخیره شده. هفته‌ی اول صد گرم افکار لاغرکننده وارد می‌کنی، هفته‌ی دوم دویست گرم و بعد بیشتر. آیا صد گرم می‌تونه جلوی پنج کیلو رو بگیره؟ نه. پس خیلی ساده بگم: اگه در هفته‌های اول روند چاقتر شدن ادامه داشت، کاملاً طبیعیه؛ این ادامه داره تا وقتی افکار لاغرکننده بر افکار قبلی غلبه کنن و تازه اون‌وقت روند چاق شدن متوقف میشه.
بعد از اون، آگاهی کم‌کم در تو نفوذ می‌کنه؛ اول در احساست، بعد در رفتار و میل درونیت و در آخر در جسمت. همین امروز رفتم فروشگاه. قبلاً بین دیدن کیک و کلوچه‌ی مورد علاقه‌م و برداشتنش هیچ فاصله‌ای نبود. الان هنوز توجهم بهشون جلب میشه، ولی اون عجله نیست و تقریباً همیشه فقط می‌بینم و برنمی‌دارم، بدون اینکه برام سخت باشه. اون چیزی که آدم‌های چاق اسمش رو «بی‌ارادگی» می‌ذارن، در واقع مهارت مغز در صدور فرمان خوردنه؛ مثل کسی که تنیس روی میز رو اون‌قدر تمرین کرده که مغزش خودکار فرمان میده.
یه نکته‌ی مهم دیگه هم گفتم: ورودیهای ذهنت. ذهن مثل یه زمین کشاورزیه. اگه یه جوی آب زلال داشته باشی ولی ده تا جوی آب ناپاک هم واردش بشه، زمین خراب میشه. آب ناپاک یعنی خبرها و حرف‌های نگران‌کننده‌ای که بیشترشون اصلاً به ما ربطی ندارن. بعد گفتم یه روز خودم چطور گذشت: صبحانه نون و پنیر و گردو با چای شیرین، ناهار ماکارونی‌ای که با همسرم درست کرده بودیم، یه ساعت فایل گوش دادن روی تردمیل، دو ساعت قدم زدن در خیابون با هندزفری، شام همبرگر و خوندن یه فصل کتاب، و هیچ ورودی متفرقه‌ای در کل روز.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصه‌ی حرف‌های این جلسه‌ست. در ویدیو این مسیر ذهن به احساس و رفتار و جسم رو با مثال‌های بیشتری توضیح دادم و شنیدنش با صدای خودم کمک می‌کنه دفعه‌ی بعد که از چاقتر شدن ترسیدی، بدونی دقیقاً کجای مسیری. آخر ویدیو هم گفتم که در زندگی همیشه دو راه داری: یا شرایط رو تغییر بدی یا خودت رو. در لاغری فقط یه راه هست، اینکه خودت رو تغییر بدی، و هر بار هم که از این مسیر خارج بشی، با آغوش باز پذیرای برگشتنت هستیم.
جلسه‌های «صد گام لاغری با ذهن» جزو دوره‌های تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همه‌ی گام‌ها و نکته‌های طلایی باید اشتراک ویژه‌ی تناسب فکری رو فعال کنی. با این اشتراک، ویدیوها و تمرین‌های بقیه‌ی دوره‌های تکمیلی سایت هم برات باز میشه. اگه می‌خوای آگاهی لاغرکننده رو منظم و قدم‌به‌قدم وارد ذهنت کنی، دوره‌ی اصلی «ورود به سرزمین لاغرها» برای همین ساخته شده.
🎯 تمرین این جلسه
- ویدیوی این جلسه رو تا آخر ببین.
- به یاد بیار قبل از اینکه چاق بشی، چه حرف‌ها و هشدارهایی درباره‌ی چاق شدن شنیدی و از چه کسایی.
- اگه در هفته‌های اول دیدی چاقتر شدی، نترس و رهاش نکن؛ فقط فایلها رو با اشتیاق ادامه بده.
- ورودیهای روزانه‌ی ذهنت رو مثل من بررسی کن: چقدر آگاهی لاغرکننده وارد ذهنت میشه و چقدر خبر و حرف نگران‌کننده؟ آب ناپاک رو خودت وارد زمینت نکن.
- در بخش دیدگاه‌ها بنویس چه جمله‌هایی انتظار چاق شدن رو در تو ساختن و از امروز چه ورودی‌ای رو کم می‌کنی.
📝 برام بنویس
اولین باری که یادت میاد ترس از چاقتر شدن رو حس کردی کی بود و چه حرفی پشتش بود؟ برام بنویس.
منتظر کامنت‌های شما هستیم! 💬👇
همراه همشگی شما: رضا عطارروشن
امتیاز 4.41 از 109 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!
سلام و درود .
آموزش ذهنی به چه شکل خودشو در جسم نشون میده ؟
مهمترین درک اینه .
آگاهیهای مربوط به چاق شدن وارد ذهن شده . هیچ نشانه ای اولش نداریم بعد ترس میاد بعد تبدیل به عمل میشه
برای جلوگیری از چاق شدن اول باید جلوی این ورودیها رو بگیریم . چون تصویر چاقی رو با چشمت به خودت میدی . تصویر چاقی + احساس بد این تصویر ذخیره میشه و ترس بیشتر میشه . دیدن خودمون در آیینه یا وزن کردن یا سایز کردن و به هر نوعی توجه کردن به چاقی همه اطلاعات غلطی هستند که با احساس بد وارد ضمیر ناخوداگاه میشن و توجه مارو به سمت چاقی و ترس از چاق شدن میبرن . هر فکری که در ما تغییر احساس ایجاد کنه به راحتی در ذهن ناخوداگاه ذخیره میشه و تبدیل به واقعیت میشه.
لاغر شدن همون چاق شدنه منتها برعکسش . دقیقا این صحبتها همونیه که روز اول در مورد شیر لاغری و سگ چاقی بهم گفتین .
اون قدر اطلاعات آگاهی دهنده از طریق فایلهای آموزشی و تمرینات وارد ذهن من میشه که کم کم شیر لاغری در وجودم بزرگ و بزرگتر میشه و صداش بیشتر و بیشتر از سگ ولگرد چاقی میشه .
یه فرمول عالی هم گفتید برای تغییر نتیجه یا باید راه و شرایطتو تغییر بدی یا خودتو .
خب من برای لاغر شدن اول مسیرمو تغییر دادم و الان دارم خودمو تغییر میدم . چون ایمان پیدا کردم تنها راه لاغر شدن لاغری با ذهنه . اونم تنها توسط استاد عزیز جناب آقای استاد عطار روشن . به نظرم اینم خیلی مهمه که توسط چه استادی آموزش ببینیم من تغییر مسیر دادم . هیچ راهی رو برای لاغر شدن قبول ندارم و هیچ استادی رو هم جز شما در این راه قبول ندارم . تنها راه لاغر شدنم لاغری با ذهنه . تنها استادمم استاد عطار روشنه . فقطم یه دلیل داره چون این راه آسونه و این استاد کار بلده . چون خودش چاق بوده .
استادم و راهم منو متهم نمی کنن به جاش بهم قدرت تغییر میدن .
منو سرزنش نمی کنن به جاش بهم عشق و عزت نفس میدن .
جلوی خورد و خوراکمو نمیگیرن به جاش بهم قدرت انتخاب میدن .
به غذاها قدرت چاق کنندگی نمیدن به جاش بهم مدیریت رفتار می دن .
بهم اعمال زور و اجبار نمیکنن به جاش بهم حس آزادی و انتخاب میدن .
روی جسمم فشار ایجاد نمیکن به جاش به من یادمیدن چطور روی فکرم کار کنم که عملکردم رو راحت عالی کنم .
تنها راه من لاغری با ذهن و تنها استاد من استاد رضا عطار روشن هست .
نکته بعدی که در فایلتون توجهم رو جلب کرد صحبت کردن در مورد سلولها و بیماریها بود . خیلی خوب بود برای من . یه باوری که من قبلا داشتم میگفتم سلولهای بدن من چاقن بیمارن استعداد چاقی دارم . خب با داشتن این باور میل انجام رفتار متناسب کننده در من کم و کمتر میشد .
ولی الان در این فایل فهمیدم خداوند همواره داره بدن منو از نو خلق می کنه و سلولهای جدید در من ایجاد می کنه . من اگه بار چاقی و بیماری در ذهنم به خودم ندم خداوند سلولها رو در مسیر سلامت خلق می کنه نه در مسیر بیماری و چاقی .
پس چاقیربطی به استعداد نداره بلکه مربوط به پذیرش این باورهاست .
من لازمه تغییر کنم تا روند خلق سلولهام تغییر کنه .
یاد گرفتم اگه باورهای الهی در سرم ایجاد کنم قطعا عملکرد و جسمم تغییر خواهند کرد . خداوند تناسب اندام رو برای من میخواد . منو در مسیر کاهش وزن صحیح هدایت کرده . بهترین استاد رو بهم معرفی کرده و در این مدت این همه تغییر عالی کردم و ته دلم نسبت به این جملات ایمانم رو قویتر کرده . پس کم کم بیماری چاقی از تمام سلولهای من میره و سلولهای من سالم و متناسب خلق میشن .
من افکار بیمار کننده هم زیاد دارم .
مثلا باور دارم کبد چرب در خانواده ما ارثیه . باور دارم چربی خون ارثیه . باور دارم دیابت ارثیه . باور دارم سرطان ارثیه . باور دارم مشکلات هاضمه ارثیه .
ولی در این فایل فهمیدم تمام این بیماری ها هم یک انتخابه . وقتی باورشو در خودم تغییر بدم و در درجه اول بپذیرم که ارث من فقط چیزهای خوبه و طبیعت ، ژن معیوب رو از بین میبره و قابل انتقال به نسل بعد نیست و در درجه بعد اینها همش عادتی هستن و چون فکر و عملکردش در یک خانواده تکرار شدن تبدیل شدن به عادت . وگرنه ژنتیک هیچ نقشی نداره . چون ژن معیوب انتقال داده نمیشه و چیزی که از طریق ژن انتقال داده میشه فقط سلامتی بیشتر و چیزهای خوبه ، کم کم این آگاهیهای جدید و تکرارش و از اون طرف مرور نکردن آگاهیهای بیماری زا باعث میشه من مشتاقانه در این مسیر حرکت کنم و احساسم بد نشه ناامید نشم و ایمانم بیشتر و بیشتر باشه که وقتی من تغییر کنم قطعا سلامتی بر جسمم جاریه .
وقتی من باورهای بیماری زا رو دور بریزم و بگم تمام این بیماریها هم انتخاب خودمه چون باورشو پذیرفتم پس در نتیجه دیگه از این بیماریها حالم بد نمیشه ؛ با همشون به صلح میرسم و میگم انتخاب خودم بوده که در درجه اول باورشو پذیرفتم و در درجه بعد عملکردی در اون راستا داشتم و میل به تغییر به واسطه ی چنین باورهایی در من از بین رفته و در حقیقت خودم مسئول بیماریهام هستن .
چقدر پذیرش این دیدگاه حال منو خوب می کنه .
من وارد راه تناسب فکری شدم و پذیرفتم چیزی که بر جسم من همیشه در حال جریانه سلامتیه ، تناسب اندامه .
باورهای خودمو تغییر دادم و نکته ی مهمی که در این فایل یاد گرفتم دیگه نزارم اطلاعات خلاف مسیرم وارد ذهنم بشه . دیگه انتخابشون نکنم . گسترده شون نکنم . ایمان به چاقی و بیماری رو در خودم از بین ببرم و ایمان به سلامتی و تناسب اندام رو در خودم تقویت کنم .
در این فایل یاد گرفتم نه تنها به خودم آگاهیهای صحیح در مسیر لاغریم بدم بلکه در پی ورودیهای چاق کننده و بیمار کننده هم دیگه نباشم . دنبالشون نکنم . هی خودمو چکاب نکنم . هی ازشون صحبت نکنم . آگاهیهای چاق کننده و بیمار کننده رو در سرم مرور نکنم . اینا انتخاب منه . برعکس انتخاب کنم که آگاهیهای سلامتی و تناسب اندام به خودم بدم اونم نه از روش ودکترهای تغذیه یا مربوط به سلامتی . اونا اطلاعاتشون غلطه بلکه اطلاعات از طریق تناسب فکری و کلام استاد عزیز رضا عطار روشن .
اینجا حتی خیال منو نسبت به بیماریها راحت می کنه . وقتی من فکر و عملم صحیح باشه قطعا دلیلی برای بیمار شدن هم ندارم .
بهانه های بیمار شدن رو پاک کنم و با اطلاعات صحیحی که از طریق سایت تناسب فکری میگیرم اطلاعات صحیح وارد ذهنم کنم . این اطلاعات باعث میشه من بهتر عمل کنم و این آموزشها رو به عمل بیارم با احساس خوب حرکت کنم . با امید ، اشتیاق انگیزه حال خوب عشق لبخند و شادی و در نتیجه زبان بدنم رو هم بتونم تشخیص بدم و اعمال زور به بدنم نکنم .
نه با پرخوری بهش اعمال زور کنم نه با کم خوری . نیاز بدنم رو برای خوردن و نخوردن تشخیص بدم و از طرفی خوردن و نخوردن رو دیگه برابر با چاقی و لاغری ندونم بلکه عملکرد متناسب کننده رو عملکرد لاغری بدونم و اونم خوردن بر اساس نیاز بدن هست .
اما یه چیزی توی فایل منو قلقلک داد . با خودم می گم خب استاد روزی ۳ ساعت پیاده روی دارن . درسته که در طی این ۳ ساعت پیاده روی روزانه دارن فایل گوش میدن اما آیا پیاده روی جسمی تاثیری در لاغریشون نداره ؟ بعد خودم جواب خودمو دادم گفتم در طی اون ۳ ساعت ایشون در حال فایل گوش دادن هستند و دارن آگاهیهای لاغری وارد ذهنشون می کنند در نتیجه موقع پیاده روی حسشون خوبه . با آه و ناله پیاده روی نمی کنند با اعمال زور و فشار پیاده روی نمی کنند بلکه این پیاده روی یک روند دلخواه هست که گوش دادن به فایلهای آموزشی باعث تاثیرش میشه وگرنه که قبلا هم ایشون کلی پیاده روی های سنگین داشتن ولی اثر نکرده بود و لاغر نمیشدن یا خیلی کم لاغر میشدن . اول اینکه به خاطر وجود فرمولهای چاقی پیاده رویشون بیشتر اعمال زور و اجبار بوده و در درجه بعدی قابل استمرار نبوده . پس اگه پیاده روی یک امر مستمر در زندگیشونه چون زبان بدنشون بر این قرار گرفته که از پیاده روی به وسیله فایل لذت ببرن .
ولی من پیاده روی کردن هنوز برام سخته . البته حالا میتونم امتحان کنم که ببینم موقع پیاده روی اگه فایل گوش بدم آیا به رنج پیاده روی غلبه می کنه یا نه . البته شما در فایلهای روز اول دوره صدگام فرمودید من همیشه تو خونه هستم و فعالیت خاصی ندارم . یعنی شما پیاده روی نمی کنید ؛ اما همچنان دارید به ذهنتون آگاهیهای لاغری میدید . پس چیزی که شما رو لاغر نگهداشته همین اطلاعات هستند نه صرفا خود پیاده روی . گرچه در پیاده روی هم زبان بدن خودش به کمک میاد و خودمون دوست داریم که حالا پاشیم چند قدمی هم راه بریم و اگر در طول پیاده روی فایلها رو مرور کنیم خب قطعا این اطلاعات حواس مارو تحت تصرف خودش میگیره و اجازه نمیده مدام با خودمون اطلاعات رنج آور و سختی پیاده روی مرور کنیم .
در کل مسیر رو متوجه شدم و دارم برای خودم کم کم به عملکرد تبدیل می کنم . تا اینجا هم خیلی راضی بودم . من این مسیر رو رها نمی کنم چون راه دیگری برای لاغر شدن ندارم . هیچ راهی به جز راه لاغری با ذهن برای لاغر شدن نیست فقط باید به خودم فرصت بدم و این آگاهیها رو بیشتر مرور کنم و از طرفی اطلاعات غلط رو هم مرور نکنم جلوی شنیده ها و دیده ها رو بگیرم تا این اطلاعات در زمین ذهن من شروع کنند به پرورش و رشد .
ممنون بابت اینکه در هر فایل کلی نکات آموزشی برای بهتر عمل کردن به ما ارائه میدید .
سپاسگزارم استاد .
برقرار باشید .
سلام و درود .
من فعلا متن این درس رو خوندم و دلم میخواد اول بنویسم . ان شاء الله فردا برداشتم رو از فایل می نویسم .
فعلا برداشتم رو از متن می نویسم .
خیلی آگاهی خوبی در متن بود .
ترس از چاقی باعث ایجاد انتظار چاقی در ما میشه . پس از چاق شدن نترسیم . بلکه فرمول جایگزینش این باشه که از چاق شدن خوشحال باشیم .
به نوعی این تمرین تقریبا مشابه صلح با پرخوریه که در تمرینات من اینو نخوردم بهش اشاره کردید .
یکی از فرمولهای ساخت شخصیت متناسب اینه که ما از چاقتر شدن خوشحال باشیم .
حالا به نظرم لازمه برای خودم شرح بدم که چرا این فرمول باعث لاغری میشه .
صلح با چاقی و احساس خوب به چاقی تعصب رو از بین میبره . خشم از چاقی رو از بین میبره .
در حقیقت نشون میده چاقی خودش روش درستیه .
کسی که بخواد چاق بشه اتفاقا چاقی که ما اون رو انتخاب کردیم یک روش درست برای چاق شدن بود .
یعنی چاقی یک راه و روشه که ما اون رو انتخاب می کنیم و وقتی این راه و روش مارو چاقتر کرده یعنی راه و روشی درست بوده . طبق آموزشهای شما به این کار نداریم که ما نتیجه چاقی رو نمیخوایم ما روندش رو که در نظر بگیریم میبینیم ما کاملا اصولی چاق شدیم و همین نشون میده اگه ما از همین روش برای لاغری استفاده کنیم قطعا به راحتی لاغر میشیم .
یادمه این اواخر ترس از چاقی خیلی وحشتناک به جونم افتاده بود حدودا دو سه ماه من بی نهایت ترس از چاقی در وجودم پدید اومده بود و همین انتظار چاقی رو در من ایجاد میکرد طوری که وقتی به مهمونی اون شب رفتم همه بهم گفتن چقدر چاق شدی . همون شب که من به اینجا هدایت شدم و امروز با انجام تمارین شما یه عده به من گفتن لاغر شدی .
خب تفاوت من با اون زمانم چیه .
اون زمان من از راه و روش چاقی استفاده می کردم و نتیجه برام شد چاقی و حالا من دارم مشابه همون راه چاقی لاغر میشم ( یادگیری فرمولها – به کار گیری فرمولها ) پس من از چاقتر شدن خوشحال میشم چون وقتی راه چاقتر شدن رو یاد گرفتم و طی کردم پس همونطور وقتی انتخابم رو تغییر بدم میتونم لاغری رو یاد بگیرم و طی کنم .
پس چاق تر شدن ترس نداره . اتفاقا میخواد بگه تو همونجور که چاق شدی پس لاغرم میشی .
باز از یه وجه دیگه میشه بهش نگاه کرد خوشحال شدن از چاقی باعث میشه ما نسبت به انداممون احساس خوبی داشته باشیم و احساس خوب ما انگیزه میشه برای ادامه دادن راه لاغری .
یه چیز دیگه هم میشه گفت . خوشحال شدن از چاقی باعث میشه من بدونم که خب چیزهای بیشتری هست که میتونم یاد بگیرم .
چون همونجور که بیشتر یادگرفتم که چاقتر بشم پس بیشترم یاد میگیرم تا لاغر بشم .
شاید به نوعی در نوشته ام ترس از چاقی باشه . پس باید بیشتر بنویسم تا بتونم حس اصلی لاغری در این نوشته رو پیدا کنم .
خب وقتی من از چاقی خوشحال بشم یفنی با اندام فعلیم در صلح و آرامشم . باهاش نمیجنگم . قبول می کنم که انتخاب خودم بوده . به انتخابم احترام میزارم و بعد به راحتی انتخابم رو تغییر میدم .
آها فهمیدم ترس از چاقی یعنی قدرت رو از خود گرفتن و چاقی رو یک امری خارج از تسلط خود دونسته . بزرگ کردن چاقیه و به نوعی ضعیف کردن شخصیت خودمون .
پس اینجا هم به فرمول (خودم ) و (انتخابهام ) رسیدم .
چاقی انتخاب من بوده . من با پذیرش چاقی قدرت رو به دست خودم میدم و میپذیرم من خودم چاقی رو انتخاب کردم چون زمانی باهاش حال کردم . چون زمانی ازش لذت میبردم . از یه زمانی به بعد دیگه از تکرارش لذت نبردم ولی تا یه زمانی من با چاقی خیلی حال کردم .
پس این چاقی چیزی بوده که خودم خواستم . وقتی مسئولیت چاقی رو بپذیرم باهاش به صلح میرسم . چاقی از خودش اراده ای نداره . یه چیز جانداری نیست . قدرتش دست منه . من بهش قدرت دادم و حالا کم کم یاد گرفتم دیگه بهش قدرت ندم . وقتی از چاقتر شدنم خوشحال بشم و جنگ و ترس و نفرت و عصبانیت رو کنار بزارم یعنی انتخاب رو به دست خودم میگیرم . چاقی یه عاملی بیرون از منه . درست مثل اشتها باید اون رو با انتخاب تغییر داد .
چاقی گناهی نداره . چاقی ساخته دست منه . انسان که از دست پرورده ی خودش نمیترسه . حالا شاید تصویر دلخواهش نبوده ولی زمانی میخواستش .
مثل یه نقاش . نقاشی بد میکشه اون نباید از تصویری که خلق بشه ناراحت بشه اتفاقا باید قدرت خودشو بیشتر ببینه که به به من عجب قدرتی در کشیدن این نقش زشت داشتم . حالا اگه بخوام خوب و قشنگ نقش دلخواهمو بکشم ببین چه استعدادی دارم .
چون این دوتا در یه سطحن و فقط اختیار و انتخاب ما باعث میشه ما یکی از این دو رو انتخاب کنیم .
پس از چاقیم خوشحال میشم چون قدرت منو به نمایش میزاره .
چون نشون میده من همونطور که میتونم به این راحتی چاق بشم میتونم به هنین راحتی هم لاغر بشم . فقط باید راهش رو تغییر بدم و از مسیر لاغری حرکت کنم اما دقیقا از همون سبک چاقی یعنی اول یاد بگیرم . بعد عمل کنم .
به همین راحتی .
پس فرمول امروز من جایگزین کردن فرمول لاغری خوشحال بودن از چاقی و به نوعی صلح با چاقی و باز گرفتن قدرت چاقی و دادن اون به دست خودم و قدرت انتخابم و رها کردن ترس از چاقی نفرت ، جنگ و عصبانی بودن و خشم از چاقی . اینا یعنی به شناخت نرسیدن اما خوشحال بودن از چاقی یعنی من یاد گرفتم لاغری رو و خیلی خوب دارم بهش عمل می کنم . این برداشت من از متن بود . به امید خدا چون این فایل خیلی پربار بود برداشتم از فایل رو فردا میزارم و قدم بعدی نمیرم .
چون نیاز دارم باز بیشتر در مورد این مبحث بنویسم . دقیقا مثل همون صلح با پرخوری که گفتین تا خوب این قدم رو انجام ندادید سراغ قدم بعدی نرید منم نیاز دارم این قدم رو بهتر یاد بیرم تا احساسم نسبت به چاقی کاملا خوب بشه .
البته خوب شده ها ولی خودم حس می کنم بیشتر باید مرورش کنم تا بیشتر درکش کنم . برای همین فردا رو هم با اجازتون به همین فایل اختصاص میدم . عجله نمیکنم و اجازه میدم اطلاعات یک مبحث آموزشی رو کاملا درک کنم و اگاهیشو دریافت کنم و بعد برم سراغ تمرین بعد .
فعلا شبتون بخیر خدانگهدار .