یه روز رفته بودم سایت شرکتی که سرورهای سایتم رو ازش گرفتم تا ببینم موعد تمدید کیه. پایین صفحه یه تصویر دیدم که همونجا میخکوبم کرد: مطلبی دربارهی امنیت سایت بود و برای نشون دادن هکری که میخواد وارد سایت بقیه بشه، تصویر یه آدم چاق رو پشت لپتاپ گذاشته بودن. اولش ناراحت شدم، ولی وقتی بیشتر فکر کردم، به چیزهایی رسیدم که دربارهی امنیت جسمی و چاقی خیلی به کارم اومد.
این جلسه گام ۲۹ از «صد گام لاغری با ذهن» و ادامهی گام ۲۸ هست. در این گام میبینی چرا نگاهی که به خودمون داریم به بقیه هم منتقل میشه، چرا کسی که اضافهوزن داره امنیت جسم خودش رو جدی نگرفته، و سه چیزی که برای شروع مسیر لازمه.
🎬 در ویدیوی این جلسه چی میشنوی؟
اول گفتم که از وقتی وارد مسیر آموزش شدم، ذهنم مدام دنبال اینه که لاغری با ذهن رو آسونتر کنم و فرمولهای ذهن آدمهای چاق رو بهتر بشناسم. برای همین هر تصویر یا حرفی که به چاقی ربط داشته باشه، ذهنم روش میمونه. بعد ماجرای همین تصویر رو تعریف کردم. مطمئنم طراحش خودش اضافهوزن نداشته، وگرنه چنین تصویری نمیکشید. قبلاً هکرها رو با چشمبند و نقاب و هیکلی چابک نشون میدادن، ولی این اولین بار بود که میدیدم یه آدم چاق نماد ناامنی شده.
بعد گفتم اینجور انتخابها بیدلیل نیست. مثلاً در خیلی از سریالهای ایرانی برای آدمهای ثروتمند و برای آدمهای فقیر یا مذهبی اسمهای متفاوتی انتخاب میکنن. یعنی پشت هر تصویری یه فکری هست، و من دنبال این بودم که در ذهن این طراح چی میگذشته.
📡 نگاهی که به خودمون داریم، به بقیه هم میرسه
اولین نکته این بود که ما که اضافهوزن داریم، دربارهی خودمون یه سری فکر و برداشت داریم و اینها رو مثل فرکانس به بیرون میفرستیم؛ بعد آدمهای دیگه هم، حتی اگه خودشون چاق نباشن، همین نگاه رو دربارهی ما پیدا میکنن. حتماً تجربه کردی که کسی دربارهی چاقیت حرفی زده و خیلی بهت برخورده. چرا اینقدر بهت برخورده؟ چون قبلش بارها خودت به همین موضوع فکر کرده بودی و نگران بودی که نکنه بقیه هم بگن.
این تصویر یکی از باورهای ما رو هم نشون میداد: «چون کارم پشتمیزیه چاقم». من سالها همین رو فکر میکردم، چون از بچگی عاشق کامپیوتر بودم. الان هم شاید روزی بیشتر از ده ساعت پای کامپیوترم و فقط ادیت یه فایل دو سه ساعت طول میکشه، ولی دیگه اون باور رو ندارم. یه خاطره هم یادم اومد: در مدرسه بعضی از بچهها خوراکیهاشون رو از کشوی میز کنار من برمیداشتن، چون فکر میکردن چون چاقم ممکنه خوراکیشون رو بخورم؛ در حالی که هیچوقت در مدرسه چنین کاری نکرده بودم. یعنی اونها هم کنار من احساس ناامنی میکردن.
🛡️ امنیت جسم خودت باید مهمترین چیز باشه
وقتی بیشتر فکر کردم، دیدم طراح بیراه هم نگفته. کسی که اضافهوزن پیدا کرده، در درجهی اول برای امنیت جسم خودش ارزش قائل نبوده. منم اون زمان هر کاری کرده بودم؛ رژیم، ورزش، دمنوش، قرص، گن لاغری. فقط جراحی نکرده بودم، چون هم پولش رو نداشتم و هم میترسیدم. ولی مسیرم اشتباه بود. خیلی ساده بگم: آدم از خودش مهمتر چیزی در دنیا نداره، و کسی که جسم و روحش به این وضعیت رسیده، امنیت خودش رو جدی نگرفته.
حرفم با کسایی که هنوز با لاغری با ذهن آشنا نشدن نیست. حرفم با توئه که این فایل رو میبینی، احساس کردی این درستترین مسیریه که تا حالا شنیدی، ولی هنوز اقدام نکردی و فقط فایلهای بیشتری نگاه میکنی و با خودت میگی «میشه یا نمیشه؟». یکی از چیزهایی که جلوی شروع رو میگیره، بزرگ بودن چاقی در ذهنه؛ کسی که در دو سال بیست کیلو اضافه کرده، اونقدر این اتفاق براش دردناکه که توان حرکت نداره. مهم نیست چند کیلو اضافهوزن داری یا تقصیر کی بوده؛ من یه روز گفتم این شرایط رو میپذیرم و حالا میخوام عوضش کنم. به گذشته فقط از این زاویه نگاه کن که کسی که تونسته چاق بشه، میتونه لاغر هم بشه.
برای این مسیر سه چیز لازمه: اطمینان، یعنی باور کنی که میتونی لاغر بشی؛ اشتیاق، یعنی اونقدر علاقه داشته باشی که بعد از باور کردن زمین ننشینی؛ و استمرار، تا فرمولهای جدید کمکم جای فرمولهای قبلی رو بگیرن. اینکه من بعد از سه چهار سال با دیدن اون تصویر اول ناراحت شدم هم نشون میده فرمولهای چاقی هنوز یه گوشه از ذهن آدم هست و استمرار چقدر مهمه. امنیت جسمی و چاقی دقیقاً به همین ادامه دادن گره خورده.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصهی حرفهای این جلسهست. در ویدیو خود اون تصویر رو هم نشون دادم و با جزئیات بیشتری گفتم چه فکرهایی از ذهنم گذشت. دیدن تصویر و شنیدن این توضیحها با صدای خودم کمک میکنه رابطهی امنیت جسمی و چاقی رو در زندگی خودت هم ببینی.
جلسههای «صد گام لاغری با ذهن» جزو دورههای تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همهی گامها باید اشتراک ویژهی تناسب فکری رو فعال کنی. اگه هنوز برای شروع اصلی مردد هستی، دورهی «ورود به سرزمین لاغرها» همون جاییه که اطمینان و اشتیاق و استمرار قدمبهقدم در تو ساخته میشه.
در گام ۳۰ سراغ «لاغری با باور ذهنی» میریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژهی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدمبهقدم برای لاغری هستید، دورهی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه میشود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.25 از 77 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

نشان های دریافت شده
سلام استاد گرامی ، سلام دوستان عزیز
امنیت
مسلماً فردی که چاقی است امنیت جانی ندارد ، چون با امراض مختلف تهدید می شود و هر روز باید منتظر یک بیماری باشد .فشار خون بالا ، افزایش قند خون و کلسترول و….
یک فرد چاق امنیت خاطر هم ندارد ، چون مدام در ذهنش در حال جنگ با چاقی و اضافه وزن است .در حالیکه می تواند روی پیشرفتش کار کند و از زندگی لذت ببرد ، اما همیشه در رنج است .
به نظر من خوش اندامی و به تبع آن شیک پوشی یک اعتماد به نفس و امنیت روانی به ما می دهد .در حالیکه یک ادم چاق حتی اگر بهترین لباس ها را هم بخرد ، از دید خودش شیک پوش نیست .
اصلاً چاقی امنیت بدن را از همه جهات به خطر می اندازد و آرامش را از ما می گیرد .
به نظر من تصویر آن هکر میتواند نمادبه حق خود قانع نبودن می تواند باشد .یک فرد چاق بیش از سهم خود می خورد .من از وقتی اندازه می خورم خرید کمتری دارم و بیشتر هم می بخشم . در حالیکه در گذشته من همه این اضافه ها را مصرف می کردم .من هر سال بهار 7 یا هشت کیلو عسل طبیعی و خوب می خریدم و چون مصرف عسل را مجاز می دانستم و قند طبیعی میدانستم همه این مقدار را می خوردم .امسال تا الان چهار کیلویی را هدیه دادم و هنوز هم دو کیلو دارم . هکر هم می خواهد علاوه بر چیزهایی که خودش دارد به صورت راحت و بدون زحمت از اموال مردم بردارد .به نظر من چاقی نشانه احتکار هم هست .من مواد غذایی را که اضافه از مصرف بدنم هست را در بدنم انبار می کردم و موجب فساد آنها میشدم .
من در گذشته زیاده خواه بودم .الان یادم اومد وقتی بچه بودم بعضی وقت ها بیشتر از سهم خوراکی که مامانم به من داده بود می خواستم و مامانم می گفت تو چرا به حق خودت قانع نیستی ؟ و الان می فهم حق من همان مقدار نیاز بدن من بوده
که من به آن قانع نبودم .خدا را شکر می کنم که امروز من در حال یادگیری زبان لاغری هستم و یاد می گیرم به اندازه نیاز بدنم بخورم.با تشکر از استاد. میدونم استادشما به تشکر من نیازی ندارید ، اما نمی تونم برای این کار بزرگ شما ازتون تشکر نکنم .