پاک‌سازی چاقی ذهن؛ اولین قدم به‌سوی لاغری با ذهن 🧠✨ (گام ۳۲)

سلام استاد روزتون بخیر باشه.سپاسگزارم بابت فایل فوق العاده و نوشته عالی این صفحه. خداقوت بهتون.سلامت باشید.

چندتا خلاصه نکته برای خودم:

✓ویروس هارو از روی نتیجه ای که ایجاد میکنند میشه شناسایی کرد و متوجهشون شد.ویروس های چاقی ام همینطورن. وقتی خودشون رو به شکل واکنش های فکری و رفتاری نشون دادم و متوجهشون شدیم میتونیم اقدام کنیم

✓ما داعما در حال پاکسازی داده های چاقی هستیم

✓ویروس هایی که فعال میشن و خودشون رو نشون میدن پاکسازی کنیم

✓شناسایی ویروس_پاکسازی ویروس_رفتاری بر خلاف واکنش حاصل از ویروس ها

✓تغییر رفتار

✓پرخوری کردن در واقع یک ویروس است که در ذهن ما ایجاد شده است و نتیجه آن اختلال در واکنش ما نسبت به مواد غذایی است

✓پرخوری یک فرمول ذهنی است که باعث واکنش رفتاری نسبت به مواد غذایی می شود و ارتباطی به چاقی و لاغری ندارد

✓پس مساله پرخوری کردن نیست بلکه ارتباطی است که افراد چاق بین پرخوری کردن و چاقی در ذهن خود ایجاد کرده اند.

✓ترس از خوردن مواد غذایی یک ویروس چاقی است،این ویروس بیشتر از آنکه باعث واکنش در رفتار غذایی ما شود باعث تغییر در جسم ما می شود.

✓فرمول ذهنی:خوردن برابر است با چاق تر شدن

✓در مسیر لاغری با ذهن درک کردم که اگر می خواهم لاغر شوم باید ابتدا چاقی را از ذهنم پاک کنم.در این صورت چاقی به صورت خودبخودی از جسم من پاک خواهد شد

✓موجب اختلال در عملکرد مغر ما می شوند و سبب بروز چاقی و اضافه وزن می شوند.

✓پرخوری یک فرمول ذهنیه که باعث واکنش ما به مواد غذایی میشه و میتونه تغییر کنه

✓پرخوری رفتار اشتباهی نیست، ما فقط از پرخوری بدمون میاد چون اون رو علت چاقیمون میدونیم

✓افرادی هستند که در عین حالی که پرخوری می کنند همیشه متناسب هستند.

✓باید به تعریف خود از پرخوری کردن شک کنیم.

✓اگر شما پرخوری کردن را عامل چاق شدن می دانید و پرخوری می کنید صد در صد چاق خواهید شد اما اگر پرخوری کردن را نوعی رفتار یا لذت از زندگی یا هرچیز دیگر بدانید مطمئن باشید به هرطریقی غذا بخورید چاق نخواهید شد.

✓اطمینان صد در صد دارم که پرخوری کردن ارتباط با چاق شدن ندارد و کاملا وابسته به تعریفی است که در ذهن فردی که پرخوری می کند وجود دارد.

✓مرور کردن افکاری که مربوط به ترس از خوردن می شود به تنهایی برای چاق تر شدن کافی است.پس مهم نیست غذایی که ترس داری رو میخوری یا نمیخوری.مهم اینه این مرور افکار داری یا نداری.

✓اینا همه باورهاییه که به هر علتی ایجاد شدن و نتایج مارو رقم میزنن.چون افرادی هستن که این باورها رو ندارن و اتفاقا متناسب هستن= پرخوری چاق میکنه_ترس از خوردن_ترس از مواد غذایی_چاق کننده بودن مواد غذایی_چاق کننده بودن خوردن_تنفر از پرخوری_بد بودن پرخوری

✓مسئله خوردن(مواد غذایی،پرخوری یا بیشتر خوردن) نیست،مسئله افکار و باور من درباره خوردنه.

✓وقتی غذا نمیخورم و رژیمم لاغر میشم چون فرمول های چاقی مربوط به غذا کمتر فعال میشن و تازه ابتدای رژیم نتیجه همیشه بیشتر از ادامه کاره چون کلا فرمولا خاموش میشن.ولی بعد مدتی دوباره وسواس های ما بیدار میشن و فرمول ها فعال میشن. همینطور وقتی به خوبی وزن کم کردیم و رژیم رها میکنیم تمام فرمول های قدیمی دوباره فعال میشن و ما چاق میشیم.

✓شناسایی باور غلط/ایجاد باور درست/از بین بردن باور غلط

تنها کار ما شناسایی ویروس های ذهنی و پاکسازی اونهاست

✓اگر ادم متناسبی بودم کاری نداشتم به کار پرخوری.برام مهم نبود.

✓پرخوری هم در فرد متناسب هم در فرد چاق انجام میشه چون این کار براش لذت بخشه. پرخوری ترکش سخته چون در ذهنم برابره با لذته.

این لذت باید تغییر کنه

همین لذت هم اکتسابی بوده به خاطر محیطی که بزرگ شدم این علایق و رفتار واقعی خودم نیستن که انتخابشون کرده باشم.

اگر لذت نمیبردیم اصلا غذا نمیخوردیم

ساده ترین مثالش من از خوردن چای لذت میبرم و روزی چند لیوان شاید بخورم ولی برادر من لذتی نمیبینه در این و تازه تعجب میکنه،برا همین سالی یه چایی هم شاید نخوره.همینطور برادر من اصلا علاقه ای به بیسکوییت و شیرینی جات نداره.یا پدر من اصلا نمیتونه غذای ترش بخوره یا لواشک بخوره.لذتی ازش نمیبره.

✓پرخوری یک باور و یک عادته ربطی به چاقی نداره. مثل هر عادت دیگه ای میشه تغییرش داد.

۱_چاقی یکسری افکار خاص داره که معمولا بین افراد چاق مشترکه و همینطور یکسری رفتار و واکنش های خاص.چاقی به شکل این افکار و رفتار در ذهن افراد چاق نفوذ کرده.

چاقی در ذهن من نفوذ کرده چون تمامی اون افکار مشترک افراد چاق رو دارم.چون واکنش ها و رفتارهایی دارم که دست خودم نیستن درست مثل بقیه افراد چاق.

۲_زمان رژیم چون علاقه و رفتار چاقی نسبت به غذا در ذهن من پاک نشده بود و وجود داشت بعد از اینکه کمی از رژیم میگذشت دوباره در ذهن من فعال و بیدار میشد و به کارش ادامه میداد و چون مغز من طبق فرمولای چاقی برنامه ریزی شده بود و کار میکرد پس مقاومت در برابر اون بسیار سخت میشد.مثل اینکه من در ابتدا با دست راست نوشتم و کارامو انجام دادم الان یهو تصمیم بگیرم از امروز با دست چپم کارامو انجام بدم .مغز من تمام برنامه ریزیش با دست راست منه .

۳_چون مغز ما و اتصالات عصبی ما با رژیم گرفتن تغییر نکردن و برنامه ریزی مغز ما همین رفتار و علاقمندی های قبل رژیم گرفتن هست،با رژیم سر منشأ عادات ما که در باورها و مغز ماست تغییر نکرد،باورهای ما و اطلاعات ما درباره چاقی و لاغری تغیرر نکرده ،پس طبیعیه بعد رژیم به سبک قبلی برگردیم به راحتی‌.

تو رژیم ها چون اگاهانه غذامو تغییر دادم ولی ذهنمو هیچ تغییری نداده بودم ، علاقه من نسبت به غذاها تغییر نکرده بود و هوس ها و میل هام،اون میزان خوراک ثبت شده در مغزم برای خوردن،ارتباطی که در مغزم بین خوردن و لذت بردن وجود داشت،خوردن موقع شادی و ناراحتی و بی حوصلگی،خوردن قبل کار و بعد کار ،خوردن برای انرژی دادن به خودم تغییر نکرده بود. نگرش من هیچ تغییری نکرده بود نسبت به خوردن و نسبت به نخوردن.چون رژیم پایه و اساسش نخوردنه.

۴_در رژیم چون تمرکز روی هرچیزی بیرون از ذهن و اطلاعات ذهنی و باورهای ماست و تمرکز روی انجام اگاهانه و ارادی یکسری دستورالعمل هاست در نتیجه در رژیم ذهن ما هیچ تغییری نمیکنه.فقط باورای محدود کننده ما نسبت به چاقی و لاغر شدن و خوردن و مواد غذایی شدت میگیره.

۶_اول میفهمیم چه باورهایی اشتباهن،متوجه میشیم چطور متوجه اشتباه بودن باورهای ذهنیمون بشیم .و بعد با اطلاعات جدید باورهای جدید به وجود میان و با ادامه کار تقویت میشن.با اطلاعات جدید باورهای قبلی نقض میشن و اعتبارشونو از دست میدن.با این تغییرات ذهنی،اتصالات عصبی مغز که بدن و رفتار مارو کنترل میکنه تغییر میکنه و احساس ماو رفتار ما تغییر میکنه.افکار و واکنش های فکری و رفتاری ما تغییر میکنه.نتیجه زندگی ما تغییر میکنه.

۵_افراد متناسب باورهاشون راجب تناسب تغییر نمیکنه اونا اطلاعات دریافت نمیکنند.اونا دنبال تغییر اگاهانه در رفتاررو اعمالشون نیستن چون لزومی وجود نداره.ادم وقتی دست به تغییر میزنه که از نتیجه راضی نباشه.گرچه افراد متناسب که لاغرن و میخان کمی چاق بشن در رفتارشون تغییر ایجاد میکنند نسبت به مواد غذایی مثل ما که رژیم میگیریم برای تغییر و رفتارمون رو عوض میکنیم و اونهاهم مثل ما هیچ نتیجه ماندگاری نمیگیرن اگرهم چاق بشن بعد رها کردن رفتار جدید دوباره جسم برمیگرده به حالت قبل.چون چیزی در ذهنشون و اتصالات عصبی و دستورات مغزیشون تغییر نکرده.یکسری افراد لاغر با ورزش و باشگاه حجم میگیرن و حتی بعد چند سال همونا مجبور میشن رژیم لاغری بگیرن اینا کسایی ان که اطلاعات دریافت کردن از مربی و اینترنت و باوراشون دستکاری شده نسبت به جسمشون و مواد غذایی .همینطور در محیط جدید مثل باشگاه که بیشتر افراد با ذهن چاق میرن قرار گرفتن و در محیط اطلاعاتی و تحقیقاتی جدیدی قراردادن خودشونو که قبلا براشون وجود نداشته

رفتار افراد چاق مدام نوسان داره و یکسان نیست چون مدام درحال جمع اوری اطلاعاتن در مورد چاقی و لاغری.مدام دارن باوراشونو به شکل ها ی مختلف تقویت میکنند و اطلاعات جمع میکنند و تحقیق میکنند‌ درمورد جسمشون و بحث لاغری و چاقی و مواد غذایی.اونها برخلاف افراد متناسب مدام تحقیق میکنند درمورد رژیم ها برای همین گاهی هم تصمیم به رژیم میگیرن.از طرفی اطلاعات چاقیشونم بیشتر میشه وضعیت جسمیشون و رفتارشونم به همون جهت تغییر میکنه