جلسه دوم: بارگزاری تصویر ذهنی، جادوی لاغری با ذهن

سلام خدمت استاد عزیزم و دوستای خوبم

من از همون روز که این درس روی سایت رفت یه عکس متناسب و زیبا که قبلا به خاطر لباس زیباش توی گوشی سیو کرده بودم و برای تمرین جلسه یک انتخاب کرده بودم رو هر شب سعی می کردم تصور کنم و به سوالات جواب بدم. ولی هر کاری میکردم اصلا نمی‌تونستم باهاش ارتباط برقرار کنم. یعنی اصلا انگار هیکل خودم رو از اون بیشتر دوست داشتم، و همش هیکل خودم توی سه سال پیش رو ترجیح میدادم، خلاصه حتی دیشب هم سعی کردم و نشد و گفتم بذار روی هیکل قبل خودم و صحنه های که قشنگ توی ذهنم مونده فکر کنم، و وااااقعا کلی احساسم درگیر شد و احساس خوبی بهم دست داد.

صبح هم به محض بیدار شدن عکس های قبلم رو دیدم و تمرین رو انجام دادم و واقعا توی قلبم حسش کردم.

من هیچ دلیلی ندارم که چرا وزنم حدود ۲۰ کیلو زیاد شده، اصلا نمیدونم از اون سال چی توی مغز من تغییر کرده که رشد صعودی داشته. ولی هر چی بوده بی پایه و اساس بوده چون هیچ تغییر توی زندگی من رخ نداده.

البته توی این چند سال به دلیل اینکه من یه پیج فروش ادویه و سوپر فود (محصولات رژیمی مثل دانه چیا و و جوی دو سر) راه انداختم مطالعه من در مورد مواد غذایی بیشتر شد و کلی پیج آشپزی و غذاهای رژیمی و رژیم لاغری رو فالو میکردم که احتمالا تاثیرگذار بوده ولی مطمئنا تنها دلیل نیست. که اونم از اول عضویت توی سایت فعلا غیر فعال شده.

پس من الان دیگه بهانه ای برای غیر متناسب بودن ندارم، در واقع از اول هم نداشتم، نمیدونم این دلایل کاذب (که نمیدونم چیه) چطوری به ذهن من راه پیدا کرده.

الان مطمئنم و مطمئنم و مطمئنم که تنها دلیل اضافه شدن وزن من فقط و فقط ذهنیه. پس راه رفته را از همان مسیر برمی‌گردم و فرمول‌های ذهنی‌م رو درست میکنم.

خدایا به امید تو

تصویرسازی تناسب در ذهن ناخودآگاه

ما می‌خواهیم ذهن ناخودآگاه را راضی کنیم که مجوز لاغر شدن ما را بدهد چون تا وقتی ذهن ناخودآگاه قانع نشده است رفتار ما هرچه قدر هم از بیرون سعی و تلاش کنیم تغییر نمی‌کند.برای قانع کردن ذهن ناخودآگاه باید از تکرار یک فکر و یک تجربه استفاده کنیم، اما ما که هنوز متناسب نشده‌ایم که تجربه تناسب را تکرار کنیم. اینجا از خاصیت ذهن ناخودآگاه استفاده می‌کنیم: ذهن ناخودآگاه فرق اصل و بدل را نمی‌داند، پس ما تصویر فردی متناسب را می‌بینیم و بهش توجه میکنیم و از طرفی با استفاده از سوال دوم این تجربه را با احساس همراه می‌کنیم. حالا برای اینکه این عمل تصویرسازی کیفیت و سرعت بهتری داشته باشد  از دقایق طلایی ورود به ذهن ناخودآگاه استفاده می‌کنیم. ۵ دقیقه قبل از خواب بهترین زمان برای تصویرسازی است.  ما تصویرسازی تناسب اندام می‌کنیم به خواب می‌رویم و در ساعات خواب هم ذهن ناخودآگاه ما به تناسب فکر می‌کند و صبح هم با همین حال از خواب بیدار.

سلام به استاد عزیز و دوستان گرامی

ما قراره توی این جلسات، لاغری را باورپذیر کنیم. پس باید یک راهی پیدا کنیم که لاغری از نظر ذهن ما طبیعی بیاد یعنی جوری باشه که انگار لاغریه که طبیعیه نه اینکه چاقی.وقتی ما میایم روی خودمون کار می‌کنیم که لاغر بشیم رژیم می‌گیریم یا ورزش می‌کنیم لاغر بشیم یعنی باور داریم چاقیم و باید تغییر کنیم.ولی الان می‌خوایم به خودمون بقبولونیم که لاغری طبیعیه می‌خوایم لاغری رو باورپذیر کنیم پس میایم به خودمون هی نشون می‌دیم که بسیار متناسب هستیم. از چه طریق؟ از طریق دیدن یک فرد متناسب و قرار گرفتن در احساس یک فرد متناسب.ولی آن فرد متناسب که ما نیستیم، یک فرد غریبه است! نکته همین جاست، ذهن ناخودآگاه فرق بین اصل و بدل را نمی‌داند. وقتی ما یک فرد بدل را بهش نشان می‌دهیم و خودمان را در جایگاه احساسی فرد متناسب قرار میدهیم، او فکر می‌کند خود ما هستیم. و ما این احساس را تکرار می‌کنیم و این واقعیت‌ها و اطلاعات را تکرار می‌کنیم و همین تکرار باعث می‌شود این داده‌ها بر روی ذهن ناخودآگاه بارگذاری شود. البته که این بارگذاری بسیار باید با تکرار همراه باشد. وقتی بارگذاری انجام می‌شود که تعداد بارهای بسیار زیادی این تمرین را انجام بدهیم. پس ما در انجام تمرین ممارست داریم.حالا چرا این تمرین را شب انجام بدهیم؟ چون شب در دقایق قبل از خواب بهترین زمان برای بارگزاری اطلاعات در ذهن ناخودآگاه است، چون دریچه ذهن ناخودآگاه به روی ذهن خودآگاه باز است و وقتی ما با دادن این اطلاعات به مغزمان میخوابیم، ذهن ناخودآکاه از این فراغت استفاده میکند و تا صبح به این موارد میپردازد. چرا که شبها فراغت داره در حالیکه روزها زدر حال تجربه کردن آن چیزهایی است که قبلا بر روی آن بارگزاری شده است.پس این باعث میشود ذهن ناخودآگاه این باورها را بهتر بپذیرد و زمانی که لاغری برای ذهن ناخودآگاه ما باورپذیر شد و نگرش ذهن ما لاغری شد، تاثیر بر روی جسم ما آغاز میشود و مغز فرمان لاغری را به اعضا و جوارح میدهد و اینجاست که جسم راهی به جز لاغر شدن ندارد. فرمان «لاغر باش» صادر میشود و البته که کن، فیکون.

سلام

منم برام یه نکته ای جالب بود. من خیلی اهل خواب دیدن نبودم ولی توی این چند روز که سعی میکنم شبها خودم رو ملزم به فکر کردن قبل از خواب بکنم و تمرکز داشته باشم، هر شب بلااستثنا خواب دیدم. نمیتونم بگیم مربوط به لاغری بود، ولی فعال بودن ذهنم در طول خواب رو احساس کردم.

دو شب دو تا از همکارانم در خوابم بودند که هر دو متناسبند، در حالیکه در بیداری خیلی اونها رو نمیبینم، این هم جالب توجه بود‌

سلام فریبای عزیز

خیلی خوب و قشنگ بود

چقدر عالی نوشتید

قشنگ سناریو داشت

من که احساس میکردم همین الان دارم شما رو میبینم

خیلی عالی

به زودی زود همین صحنه دوباره تکرار میشه

خیلی قشنگ بود

ممنون که ما رو هم شریک کردین

سلام دوست خوبم

ممنون که کامنت های تجربیاتتون رو میذارید، چقدر اون ایده ساعت گذاشتن و مجدد خوابیدن خوب بود، من هم امتحانش میکنم 🥰

سلام بر سهیلای عزیز

خیلی خیلی ممنون از این کامنت جامع و کامل شما، انگار یک بار دیگه درس را گوش کردیم، برم قسمت دوم را بخوانم و استفاده کنم. 🥰

این بار آنقدر مطلب عمیق بود که من هنوز نتونستم کامنت جامع از دوره را بذارم. ولی شما معلومه مطلب را خیلی عمیق یاد گرفتین.

سلام مریم عزیز

چقدر این بخش از کامنت تون عالی بود

در دنیایی که بناش بر آرامش است و هر چیزی که تو تصور کنی وجود داره پس منتظر چی هستی درخواست کن خذف نکن خواستت رو بگو به واقعیت تبدیل میشه . نترس فوقش اینکه نمیشه دیگه و تو همونی . جهان مهربان با تو مهربونیش رو بپذیر .

واقعا چرا ما حتی توی تصور کردن به خودمون سخت میگیریم و خساست به خرج میدیم؟!

اصلا چی جلوی ما رو میگیره که نمی‌خوایم و تصور نمیکنیم؟! این دنیا دنیای فراوانیه و همه چیز به صورت پیش فرض در آن وجود داره، این که ما به هر چیزی نمیرسیم، منعش در خودمون و در ذهنمون و شک ها مون و ترس هامونه.

به قول شما اصلا اومدیم و بهمون داده نشد، به شرایط قبل برمیگردیم.