امروز صبح حدود ساعت ۷ رفتم یه کم قدم بزنم و اولین فایلی که گوش دادم همون فایل تجسم شبانه بود که شب قبلش گوش داده بودم. وقتی به بخشی رسید که دارم میرم مغازه و لباس پرو میکنم، اتفاقاً داشتم از جلوی بوتیکهایی رد میشدم که همیشه میدیدم. خیلی راحت تونستم خودم رو تو همون مغازه ببینم که کتوشلواری که دوست دارم رو پوشیدم و از دیدنش لذت بردم. این چند دقیقه یه نمونهی ساده از تمرکز ذهنی برای لاغری بود؛ یعنی حواسم در طول روز هم به همون چیزی باشه که شب تجسمش میکنم.
این نوشته، جلسه پنجم از دورهی «ورود به ضمیر ناخودآگاه برای لاغری» است. در جلسه چهارم (منطق ذهنی برای لاغری) پنج سؤال روزانه رو یاد گرفتیم. در این جلسه میخوایم ببینیم چرا خیلیها تجسم میکنن ولی تخیلشون به واقعیت نمیرسه. اینجا خلاصهای از حرفها رو نوشتم، ولی اصل آموزش در فایل صوتی پایین همین صفحهست.
🙌 بهانه بیبهانه
برای تخیل کردن هیچ سطح سوادی لازم نیست و سن هم مهم نیست؛ ده سالت باشه یا صد سال، میتونی فکر کنی. مقدار اضافهوزن هم هیچ فرقی نمیکنه. اگه قرار بود پیادهروی کنی، بین پنج کیلو و دویست کیلو اضافهوزن فرق بود؛ ولی تخیل فضایی کاملاً شخصیه که هیچکس جز خودت بهش دسترسی نداره و وزن هم توش نقشی نداره.
شلوغی زندگی هم بهانهی خوبی نیست. بیشتر کارهای روزمره تکراری هستن و از روی عادت انجام میشن؛ پس همون موقع رسیدگی به کار بچهها یا کار مشتریها هم میتونی تصویر متناسبت رو در ذهنت نگه داری. هر فکری که میگه «من وقتشو ندارم» یا «برای من نمیشه»، یه بهانهست. برای همین شعار ما در لاغری با ذهن اینه: «بهانه بیبهانه».
📏 لاغری با ذهن متر و معیار نداره
اگه قرار بود بهت شنا یاد بدم، میتونستم بگم بعد از دوره باید ۲۰۰ متر بدون توقف شنا کنی. ولی کار ذهنی این مدلی اندازهگیری نمیشه. باید بدونی هر شب چقدر از تصویر ذهنیت وارد ناخودآگاه شد؛ فقط تکرارش میکنی و نتیجهش رو کمکم در زندگیت میبینی.
یادته رژیمها میگفتن «ده کیلو کم میکنی» و وقتی کم نمیکردیم خودمون رو سرزنش میکردیم که بیاراده بودیم؟ اینجا چنین چیزی نیست. معیار اصلی تجربهی خودته. من با همین روش نتیجه گرفتم و برای همین هم بهش مطمئنم؛ وقتی خودت تجربهش کنی، دیگه لازم نیست کسی بهت انگیزه بده که ادامه بدی.
اصل کار همون تجسم قبل از خوابه، ولی اگه در طول روز هم فایل شبانه رو گوش کنی خیلی هم خوبه. مثل خوانندهای که قبل از کنسرت، صد بار یه آهنگ رو تمرین میکنه تا روز اجرا بهترین اجراش رو داشته باشه.

🎯 تمرکز ذهنی برای لاغری یعنی حواست در طول روز کجاست
خیلی از آدمها آرزوی یه چیزی رو دارن، ولی سالها میگذره و اتفاقی نمیافته. مثلاً یکی دوست داره ازدواج موفقی داشته باشه، ولی هر روز خبر طلاق و خیانت و دعوای زن و شوهر میشنوه و حواسش به مشکلات ازدواجه. این آدم خواستهش تو ذهنش هست، ولی توجه روزمرهش خلاف همون خواستهست؛ برای همین هیچوقت بهش نمیرسه.
در لاغری هم همینه. طبیعیه که چشمت به بدنت بیفته یا تنگی لباس رو حس کنی. ولی این جسمی که الان داری، قبلاً از تصویر ذهنی چاقی ساخته شده. ذهن ناخودآگاه نمیدونه الان چند کیلویی؛ فقط چیزی رو که ازش میخوای بهت تحویل میده. اگه شب لاغری رو تجسم کنی ولی تمام روز از دیدن خودت خجالت بکشی و حست بد بشه، داری برخلاف تخیل خودت حرکت میکنی. دربارهی اینکه اتفاقهای روزمره چطور احساس چاقی رو در ما زنده میکنن، در دورهی «پاکسازی چاقی از ذهن» مفصل صحبت کردم.
🧠 چرا منطقمون چاقی رو واقعیتر میدونه؟
منطق ما چیزی رو میپذیره که براش ثابت شده باشه. لاغری هنوز فقط تو تخیله، ولی چاقی رو هر روز با چشم میبینی، با گوش میشنوی و با دست لمس میکنی. برای همین کمکم باور میکنیم که چاقی واقعیه و لاغری یه خیالپردازیه.
همین اتفاق در کار هم میافته. یکی آرزوی کسبوکار موفق داره، ولی هر روز میشنوه «بازار خرابه» و به همین حرفها توجه میکنه. این آدم تا آخر عمر آرزوی موفقیت رو خواهد داشت، ولی تجربهش نمیکنه؛ چون چیزی که تجربه میکنیم همون چیزیه که باورش داریم.

✍️ از حس چاقی برای نوشتن حس لاغری کمک بگیر
سؤالهای روزانهی جلسهی قبل دقیقاً برای همینه که توجه روزمرهت بیاد سمت لاغری. شاید بگی «من از بچگی چاق بودم، از کجا بدونم متناسب بودن چه حسی داره؟» اشکالی نداره؛ تو خوب میدونی چاقی چه حسی داره. برعکس همون رو بنویس.
چاقی به من حس گرفتاری میداد و اینکه هیچ کنترلی روی رفتارم ندارم؛ برای همین نوشتم «متناسب بودن حس تسلط بر افکار و رفتارم رو بهم میده». چاقی بهم حس بیارزشی میداد؛ پس نوشتم «حس ارزشمند بودن بهم میده». از اینکه موقع نشستن شکمم روی پاهام میافتاد بدم میاومد؛ پس نوشتم «از اینکه شکمم سفت و تخت شده و شبیه تصویر ذهنیمه، خیلی خوشحالم».
خیلی ساده بگم: اگه شب لاغری رو تجسم کنی ولی روز حواست به چاقیت باشه، این دو تا خلاف هم کار میکنن؛ بنابراین توجه روزانهت رو هم باید با تخیلت همراه کنی.
🎧 فایل صوتی جلسه پنجم
توضیح دادن این چیزها شاید چند دقیقه طول بکشه، ولی تجسم کردنش به اندازهی یه لحظهست. در فایل صوتی با یه مثال از گلدون روی میزم نشون دادم چطور، و جوابهای کامل خودم به سؤالهای روزانه رو هم خوندم. فایل رو گوش کن و بعد در بخش نظرات بنویس در طول روز بیشتر حواست به چی بوده و چطور میخوای اون رو به سمت لاغری ببری.
👉 بعد از این جلسه برو سراغ جلسه ششم: وقتی لاغری برات طبیعی میشه.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژهی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدمبهقدم برای لاغری هستید، دورهی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه میشود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.34 از 120 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

نشان های دریافت شده
سلام و ادب
سعی میکنم انجام تمرین روزانه با استفاده از آگاهی های این درس باشه.
۴. چه تغییر در افکار و رفتار جدیدت مشاهده میکنی؟
چشمم دیگه گدا نیست و دنبال خوراکی نمیگرده.
روی اپن خانه خودمان و خانه خواهرم هر خوراکی هم که باشد برایم مهم نیست، نادیده میگیرمش، بدون اینکه دلم بخواهد تستش کنم .
چقدر احساس پر بودن و با شخصیت بودن دارم. یک جور احساس ثروت بهم دست داده که انگار این خوراکیها (مخصوصاً توی مهمانی) برایم هیچی نیستند ارزش خاصی ندارند.
توی دوره همیها حواسم به خوراکیهای روی میز نیست و خیلی آزاد و رها از مصاحبت دوستانم لذت میبرم.
عدم برچسب زدن به مواد غذایی انقدر در من نفوذ کرده که عملاً از دیدن یا خوردن هیچ مواد غذایی حس بدی بهش ندارم.
دیشب که سالاد کلم داشتیم به نیت لاغری و پر کردن شکم ازش نخوردم، که شام کم بخورم، بلکه به خاطر خوشمزگیش خوردم .
برنج شام را هم از اول اندازه ریختم، نه اینکه کم بریزم که نکنه زیاد باشه و بعد سیر نشم و بخوام بازم یه ذره دیگه بریزم .
انقدر ذهنم قبول کرده که مواد غذایی باعث چاقی نمیشود که وقتی خواهرم گفت صبحانهها عسل نمیخورد که چاق نشود، به نظرم حرفش کاملاً بیمنطق و کاملاً ناآگاهانه آمد . انگار دلم برای مردم که همچین چیزهایی را باور کردهاند میسوزد. (یکی از مواردی که باعث میشه توجه عینی ما به چاقی جلب شه، همین حرف های اطرافیانه. پس بهتره بهشون توجه نکنیم و در لحظه توی ذهن خودمون پاسخ درست رو بهش بدیم. مثلا: مواد غذایی عامل چاقی نیستند، عسل که اصلا خیلی هم خوبه، و شفاست. یا هر دلیلی برای چاقی شنیدیم، فوری توی رهنمون بگیم این دلیل عامل چاقی نیست، مثلا چاقی که اصلا ارثی نیست، عادتیه)
۵. چه اصلاحاتی در جهت بهبود روند متناسب شدن می توانی انجام دهی؟
من بهترین اصلاحدرا در استمرار و تمرکز در تمرین هام می دانم. این تمرین اول صبح را با عشق و احساس کامل انجام بدم و میدهم. همین الان برای پاسخ به سوالات آنقدر دوار احساسات شده بودم که واقعا یک شعف قوی توی قلبم حس میکردم و یک شادی خوبی در صورتم بود. طبق گفته استاد توی این جلسه، می توانیم در طول روز هم خودمان را در حالت تناسب تجسم کنیم. و تصاویر متناسب خودمان را به صورت زنده جلوی چشم خودمون داشته باشیم. یک بار دیگه متن این جلسه را بخوانم و صوتش را گوش کنم. گام ۲۲ از ۱۰۰ گام را گوش بدم و بخوانم. از آگاهی های ۱۰۰ گام برای انجام تمرینات این دوره استفاده کنم. کامنت بنویسم و کامنت بخوانم.
نشان های دریافت شده
سلام به استاد خوبم و دوستان عزیزم
اولا تشکر بابت این درس که بارگزاری شد
من فایل را گوش دادم و دارم متن را میخوانم
رسیدم به این بخش:
(یکی از مهمترین دلایل عدم کسب نتیجه عالی توسط برخی از هنرجویان لاغری با ذهن استفاده بی رویه از توجه عینی در مسیر لاغری با ذهن است.
آنها با توجه کردن به جسم خود، خوردن های خود، بازخورد دیگران و … همواره در حال توجه عینی به چاقی هستند)
خواستم موضوعی که به ذهنم آمد را بنویسم. اون هم از توجه بی رویه عینی به بازخورد دیگران است. این که ما در تخیل و تجسم طبق سوال بازخورد دیگران را تخیل میکنیم خیلی خوب است. ولی خیلی اوقات مایی که لاغری با ذهن را شروع کردیم و در خودمون تغییراتی هم احساس میکنیم، منتظر اظهار نظر دیگران و افراد نزدیکمان هستیم. انگار دوست داریم اونها بهمون یادآوری کنند که داری لاغر میشی یا صحه بذارن بر احساس لاغری که پیدا کردیم.
یکی از مواردی که میشه توجه عینی را کم کرد همینه که اصلا دنبال تایید کردن دیگران یا تشویق توسط اونها نباشیم. همونطور که در تجسم از نظر مثبت خیالی اونها به حس خوب میرسیم، در عوض در واقعیت نظر دیگران در این برهه برامون بی اهمیت باشه.
من احساس میکنم این قسمت و این فایل خیلی حرف ها برای ما داشته باشه، میرم که ادامه بدم 😊