0

خداوند مرا ارزشمند خلق کرده است (قدم ۱۳)

تغییرات الهی
اندازه متن

احساس ارزشمندی یکی از مهمترین مواردی است که داشتن آن موجب تحقق آرزوها و تجربه خوشبختی و نداشتن آن مانع برآورده شدن آرزوها و تجربه شرایط نامساعد می شود.

اگر احساس ارزشمندی نداشته باشید، اهمیتی ندارد چقدر برای تحقق آرزوهای خود تلاش می کنید، چون هرگز به خواسته های خود نخواهید رسید.

اخطاریه

احساس ارزشمندی

در تعریف عزت نفس یا احساس ارزشمندی از نگاه روانشناسی آمده است:

  • عزت نفس مجموعه‌ای از افکار، احساسات و تجربه‌هایی است که در فرایند زندگی اجتماعی شکل می‌گیرند. مجموعه هزاران برداشت، ارزیابی و تجربه‌ای که فرد از خود دارد، باعث می‌شود که نسبت به خود احساس خوشایند، ارزشمند بودن یا برعکس آن را داشته باشد.
  • عزت نفس که به آن احترام به خود هم می‌گویند، احساس ذهنی شما از ارزش کلی وجودتان است. این احساس درونی نحوه ارزش‌گذاری و درک شما را از خودتان نشان می‌دهد. 
  • عزت نفس، یعنی احساس ارزشمند بودن، احساس محترم بودن و شریف بودن و احساس توانایی و کفایت داشتن.

تعریف های زیاد و مشابه هم درباره عزت نفس وجود دارد که به طور کلی بیانگر احساسی است که فرد نسبت به خودش دارد اما مساله مهم این است که معیار و ملاک تعیین احساس ارزشمندی باید چه باشد؟!

روانشناسان می گویند عزت نفس غالبا به این بستگی دارد که مهمترین افراد زندگی مان درباره ما چه فکری می کنند.

تا زمانی که کودک هستیم مهمترین افراد زندگیمان والدین ما هستند و به همین دلیل خیلی برای ما مهم است که آنها درباره ما چه فکر یا نظری دارند.

وقتی بزرگتر می شویم مهمترین افراد زندگی مان ممکن است همسر، دوستان، همکاران، رئیس یا برخی از خویشاوندان باشند. بنابراین خیلی برای ما اهمیت دارد که این افراد درباره ما چه فکر یا نظری دارند.

به همین دلیل است که بیشتر انرژی و زمان ما در زندگی صرف خدمت به دیگران برای جلب رضایت و نظر موافق افراد می شود تا به این شکل احساس ارزشمندی و مفید بودن داشته باشیم.

مشکل این نگرش و طریقه عملکرد این است که مهمترین افراد زندگیمان در بیشتر مواقع باعث ناامیدی ما می شوند.

آنها ممکن است حرف هایی بزنند یا حرکاتی انجام دهند که باعث ایجاد درد و رنج در وجود ما شوند. بنابراین روش ما برای داشتن احساس ارزشمندی روشی ناصحیح و ناکارآمد می باشد که هرگز باعث آرامش خاطر و احساس خوب در ما نخواهد شد.

همه ما در دوران کودکی از طرف والدین خود به شکل های مختلف مورد تحقیر و سرزنش قرار گرفته ایم، به بهانه های مختلف با دیگران مقایسه شده و در نهایت تحقیر شده ایم که چرا مانند فلانی نیستیم.

در دوران مدرسه بارها توسط معلمین مورد مقایسه و سرزنش قرار گرفته ایم و این روند جزئی از مسیر تکامل زندگی ما شده است و به همین دلیل باور کرده ایم که برای اینکه انسان مفید یا ارزشمندی باشیم باید همواره با دیگران در حال رقابت باشیم.

باید مراقب باشیم که اگر فردی در انجام کاری که مورد علاقه عموم است بهتر از ما عمل کرد تمام تلاش خود را به کار بگیریم تا به هر طریق ممکن عملکرد آن فرد را تخریب کرده و نگاه ها را به سمت خود جلب کنیم.

عوامل مؤثر در احساس ارزشمندی

مساله مهم و پرتکرار در زندگی همه انسان ها این است که در شرایطی که انتظار داریم به واسطه خدمت یا از خودگذشتگی که برای دیگران انجام داده ایم مورد ستایش و تحسین قرار بگیریم به شکل عجیبی مورد اتهام و سرزنش قرار می گیریم.

شاید این تجربه را داشته باشید که دقیقا در زمانی که تصور می کردید به واسطه خدمات و از خودگذشتگی هایی که برای شخصی انجام داده اید در نظر او فردی ارزشمند و محترم هستید با برخوردی از سمت وی مواجه شده اید که باعث شوکه شدن شما شده است. شاهد رفتار و گفتاری بودید که دقیقا بر خلاف تصور و انتظار شما بوده است.

نکته بسیار مهم در موضوع احساس ارزشمندی این است که باید آگاه باشیم احساس ارزشمندی خود را به چه عواملی وابسته کرده ایم؟

اگر احساس ارزشمندی تان را به رفتار یا موفقیت های فرزندانتان گره زده باشید بارها در شرایطی قرار گرفته اید که به واسطه عمل یا حرف آنها احساس سرافکندگی و بی ارزشی کرده اید و به شدت با آنها برخورد کرده اید که چرا باعث بی آبرویی شما شده اند.

اگر احساس ارزشمندی خود را به واکنش ها و رفتار همسرتان مرتبط کرده باشید بارها در شرایطی قرار گرفته اید که از واکنش و برخورد او متعجب و شگفت زده شده اید که چگونه توانسته است با شما این برخورد را داشته باشد.

اگر احساس ارزشمندی خود را به تعریف و تمجید اطرافیان تان گره زده باشید بارها در شرایطی قرار گرفته اید که با اینکه از زندگی و زمان خود برای آسایش و رضایت افراد گذشته اید اما در نهایت شاهد برخورد و واکنشی از سوی آنها بوده اید که احساس تاامیدی و یاس وجودتان را فرا گرفته است.

نکته جالب توجه اینکه حتی اگر احساس ارزشمندی خود را به واکنش خداوند نسبت به اعمال یا رفتار خود وابسته کنید از سمت خداوند نیز از طریق دریافت نکردن پاسخ، مورد بی توجهی قرار خواهید گرفت تا جایی که تصور می کنید خداوند شما را دوست ندارد یا صدای شما را نمی شنود یا در بدترین حالت اینکه از خداوند دور شده اید و او به شما توجهی ندارد.

نکته مهم و کلیدی در این نوع نگرش ها درباره احساس ارزشمندی این است که افراد زیادی را در زندگی خود بر حسب شرایط و موقعیت خودمان ارزشمند و مهم کرده ایم به این امید که از طریق تایید و تعریف های آنها به احساس ارزشمندی دست پیدا کنیم.

این در شرایطی است که هر انسانی به این گونه عمل کرده باشد بارها از طرف همان افراد مهم از طریق رفتار و گفتارشان مورد آزار و اذیت قرار گرفته و باعث ایجاد رنجش عمیق در وجودش شده است.

کلید واقعی رسیدن به احساس ارزشمندی این است که انتخاب کنیم خداوند مهمترین فرد زندگی مان باشد.

به این صورت احساس ارزشمندی خود را بر اساس آنچه خداوند درباره ما گفته است پایه گذاری می کنیم. این بالاترین و پایدارترین سطح از احساس ارزشمندی است که انسان می تواند تجربه کند.

احساس ارزشمندی

ارتباط احساس ارزشمندی به خداوند

به این نکته توجه کنید که وابسته کردن احساس ارزشمندی خود به واکنش یا پاسخ خداوند به اعمال و رفتاری که به عنوان عبادت یا راز و نیاز انجام می دهید با وابسته کردن احساس ارزشمندی خود به آنچه خداوند درباره شما گفته است از زمین تا آسمان تفاوت دارد.

زمانی که به واسطه انجام اعمال یا رفتاری که احساس می کنید مورد رضایت خداوند است یا توصیه شده است که انجام شود از خداوند انتظار توجه یا پاسخ دارید در واقع احساس ارزشمندی خودتان را به خداوند گره نزده اید بلکه وابسته به اعمال و رفتار خودتان کرده اید.

وابسته کردن احساس ارزشمندی به خداوند به این معنی است که بدون اینکه از طرف شما رفتار یا اعمال خاصی صورت گیرد، اطمینان و ایمان داشته باشید که از نظر خداوند انسان ارزشمندی هستید.

من انسان ارزشمندی هستم فقط به این دلیل که زنده هستم.

تا وقتی زنده هستید و فرصت زندگی دارید شما لیاقت بودن و استفاده از تمام نعمت های الهی را دارا هستید. این بالاترین احساس ارزشمندی است که باید از نگاه خداوند به خود در وجودتان ایجاد کنید.

من انسان ارزشمندی هستم فقط به این دلیل که مورد هدایت خداوند هستم.

مثال های زیادی در زندگی تان وجود دارد که اطمینان دارید توسط خداوند به مکان یا فردی هدایت شده اید و آنچه نیاز داشته اید را به راحتی به دست آورده اید.

هدایت شدن توسط خداوند به بی نهایت شکل در زندگی همه ما رخ داده و در هر لحظه در حال رخ دادن است بنابراین این محکم ترین دلیل است که من از نظر خداند انسان ارزشمندی هستم که مورد هدایت او قرار دارد.

من انسان ارزشمندی هستم فقط به این دلیل که در همزمانی های مناسب قرار می گیرم.

موارد زیادی در زندگی همه ما وجود دارد که در بهترین زمان ممکن در مکانی بوده ایم یا در بهترین زمان ممکن با فردی ملاقات کرده ایم که تاثیر یا تغییر زیادی در روند زندگی ما ایجاد کرده است.

حتما موارد زیادی در زندگی تان سراغ دارید که اگر فقط یک لحظه دیرتر اقدام کرده بودید اتفاق جبران ناپذیری را تجربه می کردید.

اینها همه نشانه هایی از همزمانی های است که خداوند در زندگی ما رقم زده است تا مسیر زندگی را برای ما ساده تر و روان تر کند. بنابراین باید احساس ارزشمندی خود را به توجه خداوند به خودتان در همزمان کردن شما با اتفاقات و شرایط مناسب وابسته کنید تا بالاترین سطح احساس ارزشمندی را تجربه کنید.

احساس ارزشمندی

سالهای زیادی از زندگی ام در تلاش برای جلب رضایت و محبت دیگران بودم تا به این شکل احساس ارزشمندی در خودم ایجاد کنم.

در کودکی به شدت وابسته به نظر و نگرش والدینم بودم و تمام دلخوشی من این بود که آنها از من راضی باشند و از اینکه فرزندی مثل من دارند افتخار کنند، اما هرگز در انجام این کار موفق نبودم.

نه به این دلیل که من انسان بی عرضه یا به درد نخوری بودم بلکه به این دلیل که نظر والدین من همواره تحت تاثیر شرایط پیرامونشان تغییر می کرد.

در موقعیت های مختلف آنها رفتار و عملکرد من را با بچه های دیگر مقایسه می کردند و آنها را بهتر از من می دانستند و من تصور می کردم به این دلیل که نمی توانم مثل بچه های مردم باشم حتما انسان بی ارزش و بی فایده ای هستم.

این نگرش اشتباه‌ در دوران بزرگسالی هم در من وجود داشت و در مقطع های مختلف زندگی احساس ارزشمندی خود را به نظر و نگرش انسان هایی که تصور می کردم اهمیت زیادی در زندگی من دارند وابسته می کردم.

زمانی که در یک شرکت دولتی استخدام شدم احساس ارزشمندی خود را وابسته به رضایت و تعریف و تمجید رئیس خودم می دانستم. به طریق مختلف سعی می کردم با انجام کارهای مختلف بازخورد مناسب از مسئولین اداره دریافت کنم و در این امر با دیگران رقابت می کردم و حتی سعی می کردم عملکرد یا نگرش آنها را تخریب کنم تا خودم را در نظر مسئولین اداره بالاتر و با ارزش تر نشان دهم.

زمانی که ازدواج کردم همین نگرش اشتباه‌ را در رابطه با همسرم داشتم. خیلی برام مهم بود که از نظر همسرم مرد ایده آلی باشم ولی از آنجا که نظر و نگرش انسانها همواره در حال تغییر کردن است هرگز در کسب احساس ارزشمندی از رضایت مندی همسرم موفق نبودم و بعد از مدتی به این نتیجه رسیدم که ما برای زندگی با هم مناسب نیستیم و اوضاع روابط عاطفی ما قدم به قدم بد و بدتر شد.

هر انسانی بنا به مسئولیت های اجتماعی که برعهده می گیرد در معرض خطر وابسته کردن احساس ارزشمندی خود به مهمترین افراد وابسته به موقعیت اجتماعی خود می باشد.

کودکان هرچه بزرگتر می شوند احساس ارزشمندی خود را به نظر والدین و معلمین خود وابسته می کنند.

وقتی وارد اجتماع و عرصه کار می شوید احساس ارزشمندی خود را به نظر اطرافیان و افرادی که تحت نظارت آنها مشغول کار هستید وابسته می کنید.

زمانی که وارد رابطه با جنس مخالف می شوید احساس ارزشمندی خود را به میزان رضایت و وابسته شدن فرد مقابل به خودتان وابسته می کنید.

وقتی در نقش والدین قرار می گیرید احساس ارزشمندی خود را به موفقیت ها و رفتار فرزندانتان وابسته می کنید.

نقش های زیادی در جریان زندگی وجود دارند که ما به مرور وارد آنها شده و به واسطه هر نقش با افرادی در ارتباط قرار می گیریم که برای ما مهم هستند و احساس ارزشمندی خود را به رضایت یا عملکرد یا واکنش آنها وابسته می کنیم.

احساس ارزشمندی

خداوند در قرآن کریم تذکر داده است که شرک به خود را نمی بخشد.

مسلماً خدا، این را که به او شرک ورزیده شود نمی‌بخشاید و غیر از آن را برای هر که بخواهد می‌بخشاید، و هر کس به خدا شرک ورزد، به یقین گناهی بزرگ بربافته است.

(سوره نساء آیه ۴۸)

شرک ورزیدن به خداوند فقط مربوط به پرستش غیر خدا یا شریک برای خداوند قائل شدن نیست بلکه شامل شریک کردن انسان ها در رابطه خود با خداوند نیز می باشد.

زمانی که احساس ارزشمندی خود را به نظر و نگرش دیگر انسانها وابسته کنید در واقع برای خداوند شریک قائل شده اید چون خداوند خالق شماست و بالاترین ارزش را برای شما قائل است اما شما احساس ارزشمندی خود را از خداوند گرفته و آن را در نگاه و کلام دیگر انسانها جستجو می کنید.

حتما همه ما در زندگی مرتکب اشتباهات زیادی شده ایم. اطرافیان ما در این شرایط از طریق انتقاد کردن باعث ایجاد احساس گناه در ما می شوند و احساس ارزشمندی ما را تخریب می کنند.

ممکن است به این نتیجه برسید که انسان گناهکاری هستید و خود را انسان بی ارزش و نالایقی بدانید.

آگاه باشید که خداوند بیشتر از آنچه برای خودتان می خواهید یا درباره خودتان باور کرده اید وارد زندگی شما نمی کند.

خداوند برای نگرش شما به خودتان احترام قائل است چون بالاترین ارزشمندی را برای بنده اش قائل است و همواره بر اساس دستورات او عمل می کند.

زمانی که احساس ارزشمندی خود را از دست می دهید دیگر خود را لایق محبت، توجه و شرایط عالی در زندگی نمی دانید و خداوند نیز دقیقا همانگونه که شما درباره خودتان عقیده دارید با شما برخورد خواهد کرد. این نهایت احترام و ارزشمندی است که خداوند در مقابل شما به اجرا می گذارد.

او برای نگرش و عقیده شما درباره خودتان احترام و ارزش بسیار زیادی قائل است.

بنابراین اگر می خواهید شرایط زندگی خود را دگرگون کنید باید از تغییر نگرش درباره خودتان شروع کنید.

اکنون در هر شرایطی زندگی می کنید مشخص کننده میزان احساس ارزشمندی است که در وجودتان نسبت به خودتان قائل هستید.

احساس ارزشمندی

سالهای زیادی از زندگی تصورم این بود که به واسطه گناهان و رفتار نامناسبی که داشته ام از طرف خداوند مورد خشم و غضب قرار گرفته ام و او مرا از درگاه خود رانده است به همین دلیل است که هرچه تلاش می کنم هیچ توفیقی در زندگی ام حاصل نمی شود.

اما به لطف خدای مهربان زمانی که به موضوع قدرت ذهن و کمک خداوند در زندگی هدایت شدم این آگاهی در من شکل گرفت که برای تغییر شرایط زندگی نیاز نیست که اعمال و رفتار خاصی انجام دهم تا نظر خداوند را درباره خود تغییر دهم یا کاری کنم بلکه خداوند مرا ببخشید و مورد رحمت قرار دهد.

من فقط باید احساس ارزشمندی را در وجودم ایجاد و گسترده می کردم و از وقتی به این موضوع مهم پی بردم تمام تمرکز و تلاش خود را صرف اصلاح افکار، نگرش و عملکرد خودم کردم و به این ترتیب به مرور احساس ارزشمند بودن را در وجودم ایجاد و گسترش دادم.

نکته جالب توجه اینکه در نوشته های قبلی این موضوع مطرح شد که خداوند در قرآن فرموده است که دعای درخواست کننده را اجابت می کنم به شرط اینکه او هم دعوت مرا بپذیرد و به من ایمان بیاورد.

همچنین عنوان شد که درخواست ها بدون در نظر گرفتن شرایط درخواست کننده مورد پذیرش قرار می گیرند و به این شکل نیست که بعد از دریافت درخواست ها از سوی بندگان خداوند درخواست ها را بر اساس ارزشمندی انسانها دسته بندی کند بلکه همه درخواست های رسیده از سوی انسانها اجابت می شود.

اما در این نوشته شرح داده شد که اگر احساس ارزشمندی نداشته باشیم هرگز به خواسته های خود نمی رسیم. شاید به نظر این دو موضوع برخلاف یکدیگر باشند اما در واقعیت اینطور نیست.

اینکه درخواست ما از طرف خداوند بدون سنجش ارزشمندی انسانها پذیرفته می شود وعده خداوند است و خداوند خلاف وعده خود عمل نمی کند. اما دریافت نعمت ارتباط مستقیم با احساس ارزشمندی که در وجودمان نسبت به خودمان ساخته ایم دارد.

اگر در درون احساس ارزشمندی نکنیم، پاسخ درخواست های ما توسط خداوند داده می شود اما پاسخ به دست ما نمی رسد یا وارد زندگی ما نمی شود به این دلیل که خود را لایق دریافت نعمت یا تجربه خوشبختی و شرایط آسان و رحت الهی در زندگی نمی دانیم.

باید برای خود این موضوع را منطقی کنید که اگر به این موضوع عقیده دارید که خداوند به دعاها و درخواست های شما پاسخ می دهد باید خود را آماده دریافت پاسخ و نعمت های الهی کنید و این کار فقط با زدودن گرد و خاک احساس بی ارزشی از وجود انسان امکانپذیر است.

اینکه احساس ارزشمندی خود را به انسانهای پیرامونتان وابسته کنید و سپس انتظار دریافت پاسخ درخواست های خود از طرف خداوند را داشته باشید با هم همسو و هم جهت نیستند.

اگر به خداوند ایمان دارید که پاسخ درخواست های بندگان را اجابت می کند باید احساس ارزشمندی خود را نیز به نگاه و نگرش خداوند درباره خودتان وابسته کنید تا واجد شرایط دریافت نعمت های الهی در جریان زندگی تان شوید.

احساس ارزشمندی

وابسته کردن احساس ارزشمندی به خداوند

اکنون که به اهمیت موضوع احساس ارزشمندی در تغییر شرایط زندگی پی بردیم چگونه باید احساس ارزشمندی خود را به خداوند متصل کنیم؟!

مهمترین موضوع در ایجاد و گسترش احساس ارزشمندی در وجودتان این است که بپذیرید انسان ارزشمندی هستید.

چرا فکر میکنی انسان ارزشمندی هستی؟

چون خداوند خالق من است.

چه کار مهمی انجام دادی که فکر میکنی انسان ارزشمندی هستی؟

مهم نیست من کار مهمی انجام داده باشم، مهم این است که خداوند با خلق کردن من کار مهمی انجام داده است.

کی گفته که تو انسان ارزشمندی هستی؟ سر چه حسابی این فکر رو می کنی؟!

نیاز به تایید یا شنیدن از دیگران ندارم. من بدون حساب و کتاب کردن دنیای انسانی از نظر خداوند انسان ارزشمندی هستم و این برای من کافی است.

سر چه حسابی می گی از نظر خداوند انسان ارزشمندی هستم؟ تو که پیامبر یا عزیز کرده خداوند نیستی. تو که به اندازه کافی اعمال خیر و ثواب انجام نداده ای!

قبل از اینکه من وارد این جهان شوم و بخواهم برای رضای خداوند کاری انجام دهم او مرا به امر خود ارزشمند قرار داده است. بنابراین بعد از حکم خداوند من و هیچ کس دیگری نمی تواند در تغییر این حکم خلل ایجاد کند. پس بدون نیاز به انجام کار خاص من از همان بدو خلقتم از طرف خداوند ارزشمند آفریده شده ام.

داستان حکم خداوند درباره ارزشمند بودن انسان در قرآن به شکل واضح شرح داده شده است.

خداوند مقام انسان را در بالاترین حالت ارزشمندی قرار داده است و او را به جانشینی خود در زمین انتخاب کرده است.

وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّی جَاعِلٌ فِی الْأَرْضِ خَلِیفَةً؛

و هنگامی که پروردگار تو به فرشتگان گفت: من بر روی زمین جانشینی قرار می‌دهم. (بقره ۳۰)

باور کنید که شما خلیفه خداوند بر روی زمین هستید. باور کنید که شما سرپرست زمین و زمان هستید. باور کنید که خداوند جهان هستی را در اختیار شما قرار داده است تا از مواهب و نعمت های آن استفاده کنید.

این نگرش را در وجود خودتان ایجاد کنید که لیاقت و توانایی استفاده از همه آنچه خداوند بعنوان نعمت و خدمت وارد این جهان می کند را دارید.

آنچه خداوند درباره انسان وعده داده است برای داشتن احساس ارزشمندی کفایت می کند.

هنگامی که پروردگار تو به ملائکه گفت: من می‌خواهم در زمین خلیفه‌ای قرار دهم. (فرشتگان) گفتند: آیا کسی را در زمین قرار می‌دهی که فساد و خونریزی می‌کند؟ (در حالی که) ما تسبیح و حمد تو را به جا می‌آوریم و تو را تقدیس می‌کنیم.

(خداوند) گفت: من حقایقی را می‌دانم که شما نمی‌دانید. و (خداوند) علم اسماء را همگی به آدم آموخت، سپس آن‌ها را به فرشتگان عرضه کرد و گفت اگر راست می‌گویید مرا به اسم‌های اینان آگاه سازید. (فرشتگان) گفتند: منزهی تو، ما جز آنچه را که به ما تعلیم داده‌ای نمی‌دانیم. تو دانا و حکیم هستی.

سوره بقره آیه ۳۰ تا ۳۲

به این موضوع فکر کنید که خداوند علم اسماء را به شما آموخته است که حتی ملائک از آن بی بهره هستند.

علم اسماء همان علم اسرار آفرینش است. خداوند علمی را به شما آموخته است تا بتوانید با استفاده از آن امور مادی و معنوی را درک کنید و شما را سرشار از استعدادهای گوناگون قرار داده است تا بتوانید هرآنچه دوست داری در دنیای مادی تجربه کنید را برای خودتان خلق کنید و سرشار از لذت آفرینش در دنیای مادی شوید.

شما مجهز به نیروی خداوند برای خلق شرایط زندگی تان به هرشکلی که دوست دارید هستید.

شما مجهز به قدرت ذهن و تمرکز بر خواسته هایتان شده اید.

شما مجهز به قدرت تصویرسازی ذهنی و تجسم رویاهایتان شده اید.

اینها همه جزئی از علم اسماء هستند که خداوند آن را در اختیار انسان قرار داده است. ویژگی که منحصر به وجود انسان در دنیای مادی شده است.

هنگامی که به ملائکه گفتیم برای آدم سجده کنید پس همه آن‌ها سجده کردند، جز ابلیس که تکبر ورزید و از کافران بود.

سوره بقره آیه ۳۴

به این موضوع فکر کنید که ملائک به شما سجده کرده اند. این به تنهایی برای داشتن احساس ارزشمندی کافی نیست؟!

شما آفریده ای هستید که خداوند، گرامی تان داشته است و به شما استعدادهای بی شماری داده تا به واسطه آنها بر سایر مخلوقات جهان مادی برتری داشته باشید. به شما قدرت ذهن و تصویرسازی ذهنی را عطا کرده است تا با استفاده از آن آنچه دوست دارید را در دنیای مادی خلق و تجربه کنید.

پس چون او را درست كردم و از روح خويش در آن دميدم سجده‏ كنان براى او [به خاك] بيفتيد.

سوره ص آیه ۷۲

خداوند از روح خود در شما دمیده است و قدرت خلق کنندگی خود را به همراه تمام صفات نیکویش در وجود شما قرار داده است. همانگونه که خداوند به بهترین شکل ممکن شما را خلق کرده است شما هم می توانید به بهترین شکل ممکن زندگی خود را خلق کنید.

این یک توهم یا خبر خوش یا وعده سر خرمن نیست بلکه ویژگی وجودی شماست.

با یک نگاه ساده به جریان زندگی خود موارد زیادی را می توانید پیدا کنید که مطمئن هستید خودتان خالق آن شرایط بوده اید.

به زمانی فکر کنید که تصمیم گرفتید کاری را به سرانجام برسانید اما از نظر اطرافیان و شرایط موجود در آن زمان غیرممکن بوده است اما شما به واسطه ایمان و امیدی که در قلب خود داشتید حرکت کردید و نتایج فراتر از انتظار خود و اطرافیانتان کسب کردید.

احساس ارزشمندی

از این نوع موارد در زندگی همه انسانها وجود دارد اما نمی دانند که رخ دادن آن به واسطه قدرت خلق کنندگی است که خداوند در وجودشان نهفته است. برخی آن را شانس و برخی آن را معجزه خداوند می نامند در صورتی که نتیجه قدرت خلق کنندگی است که در وجود همه انسانها نهفته شده است.

قدم اول برای تحقق خواسته هایتان این است که به ارزشمندی و قدرت خلق کنندگی خود باور و یقین پیدا کنید.

شما انسان ارزشمندی هستید چون فراتر از همه موجودات عالم قدرت خلق کنندگی دارید.

شما انسان ارزشمندی هستید همانگونه که وجود همه انسانها ارزشمند می باشد فارغ از اینکه احساس ارزشمندی داشته باشند یا تصور کنند انسان بی ارزش و بی فایده ای هستند.

پذیرش اینکه به خودی خود و بدون حتی یک عمل یا گفتار بعنوان عبادت یا پرستش خداوند انسان ارزشمندی هستید شما را در مسیر تحقق خواسته هایتان قرار می دهد.

باید این نگرش که بودن و حضور شما در دنیای مادی بسیار ارزشمندتر از تمام خواسته هایتان است در وجود خود ایجاد و گسترش دهید.

هرآنچه به عنوان خواسته در وجودتان شکل گرفته است همه از نعمت ها و امکاناتی است که خداوند از قبل برای راحتی و آسایش و لذت بردن از زندگی برای شما خلق کرده است.

آنها برای شما خلق شده اند بنابراین هرچه باشند از نظر ارزشمند بودن بسیار پایین تر از حضور و آفرینش شما هستند.

به این نکته توجه داشته باشید نباید قیمت گذاری های دنیایی را در برابر احساس ارزشمندی قرار دهید.

بسیاری از انسانها هنگام مواجه شدن با قیمت و بهای آنچه دوست دارند داشته باشند جون در آن شرایط توانایی پرداخت مبلغ آن را ندارند احساس ازشمندی خود را تخریب می کنند و تصور می کنند این خانه یا ماشین یا هر چیزی که باشد برای من نیست.

خداوند داشتن این را برای من نخواسته است.

در برابر خواسته خود احساس عجز و ناتوانی می کنند و به شدت احساس ارزشمندی خود را تخریب می کنند درصورتی که توانایی مالی خود را هرگز نباید به احساس ارزشمندی تان وابسته کنید که اگر توانایی مالی داشتید انسان ارزشمندی هستید و اگر توانایی مالی نداشتید احساس بی ارزشی کنید.

همیشه و در همه شرایط همه آنچه دوست دارید داشته باشید، فقط جزئی از نعمت های بی نهایت الهی می باشد که از قبل برای شما خلق و آماده شده است. اگر شرایط پرداخت وجه آن را ندارید نباید احساس ارزشمندی خود را تخریب کنید.

باید با نهایت احترام به جایگاه و منزلتی که خداوند برای شما در نظر گرفته است در حالی که سرشار از احساس ارزشمندی هستید به داشتن و احساسی که از تجربه کردن آن خواسته در شما شکل خواهد گرفت فکر کنید.

چگونگی پرداخت یا در اختیار شما قرار گرفتن آن نعمت و شرایط را به فراموشی بسپارید این وظیفه شما نیست. خداوند تحقق خواسته های شما را تضمین کرده است.

این آگاهی ها وعده های خوش احساس یا برای ایجاد امید و انگیزه در وجود شما نیست بلکه واقعیت زندگی تان است که بارها تا کنون آن را تجربه کرده اید.

مگر نبوده که چیزی را خواسته اید یا دوست داشتید شرایطی را تجربه کنید و به راحتی و بدون اینکه حتی یک قدم یا حرکتی از شما سر زده باشد خواسته شما توسط دیگران به شما هدیه یا در اختیار شما قرار گرفته است؟!

چقدر مثال در زندگی خود و اطرافیانتان سراغ دارید که اطمینان دارید خداوند همه کارها را به شکل معجزه وار انجام داد تا شما یا فردی در اطرافیان شما به خواسته خود برسد.

اینها نشانه های قدرت خلق کنندگی است که خداوند به واسطه دمیدن از روح خود در وجود شما قرار داده است.

اگر اندکی فکر کنید موارد زیادی در زندگی تان وجود دارد که تحقق خواسته شما از نظر دیگران دور از انتظار بوده است اما تنها به این دلیل که در وجودتان شوق و انگیزه رسیدن به آن خواسته را حفظ کرده اید خداوند از بی نهایت طریق وارد عمل شده و شرایط و امکانات و همزمانی هایی را رقم زده است تا شما را به خواسته تان برساند.

این نتیجه استفاده از قدرت خلق کنندگی است که در وجود شما قرار داده شده است.

شاید در ذهن شما این افکار مرور شود که قبولی در فلان رشته یا رفتن سر کار یا ازدواج با فردی مورد علاقتان خواسته بزرگی نبوده است اما خواستن آن خانه یا ماشین یا هر شرایطی که دوست دارید خیلی بزرگ و دست نیافتنی است.

به خودتان یادآوری کنید که آنچه برای ذهن منطقی شما بزرگ به شمار می آید برای خداوندی جزئی از جزء هم به حساب نمی آید.

آرزوها و خواسته هایتان را در برابر شرایط فعلی خود قرار ندهید بلکه آن را در برابر شرایط همیشگی خداوند قرار دهید.

شاید شرایط و ظاهر فعلی زندگی شما اینگونه باشد که توانایی پرداخت مبلغ خرید آن خانه یا ماشین یا هر شرایطی را ندارید اما آنچه از نظر شما منطقی است از نظر خداوند هرگز منطقی نیست.

منطق خداوند همیشه بر شدن و امکان داشتن و قابل خلق و تجربه کردن می باشد.

منطق خود را کنار بگذارید و با منطق خداوند به تحقق خواسته هایتان فکر کنید.

احساس ارزشمندی

همه ما در زندگی بارها مرتکب اشتباه‌ شده ایم. در این شرایط ممکن است اطرافیانتان از شما انتقاد کنند و باعث شوند احساس گناه یا پشیمانی در شما شوند تا جایی که کاملا در هم شکسته و احساس بی ارزشی و بی لیاقتی کنید.

آگاه باشید که از این لحظه به بعد هرگز نباید در دام انتقاد و شکایت دیگران گرفتار شوید.

خداوند برای شما این حق و شرایط را در نظر گرفته است که بارها در زندگی تان مرتکب اشتباه‌ شوید.

اشتباه‌ کردن برابر با گناه کردن نیست.

این طبیعت زندگی است که همواره در معرض اشتباه‌ کردن باشید.

ممکن است در حرف زدن مرتکب اشتباه‌ شده و حتی باعث رنجش دیگران شوید. اصلا مهم نیست. می توانید برای اشتباهی که مرتکب شده اید عذرخواهی کنید و سعی کنید گفتار خود را اصلاح کنید.

ممکن است در عمل مرتکب اشتباه‌ شده باشید و حتی باعث آسیب به دیگران شوید. اصلا مهم نیست. در حد توان خود برای جبران اشتباهی که مرتکب شده اید اقدام کند و سعی کنید رفتار یا عملکرد خود را اصلاح کنید.

ممکن است در انتخاب کردن هر مساله ای در زندگی خود مرتکب اشتباه‌ شوید. اصلا مهم نیست. در حد توان خود برای جبران اشتباهی که مرتکب شده اید اقدام کنید.

اشتباه‌ کردن جزئی از زندگی انسان هاست و هیچ انسانی پا به این دنیای مادی نگذاشته است که بارها در زندگی اش مرتکب اشتباه‌ نشده باشد.

فقط خداوند است که عاری از اشتباه‌ و خطاست. همه انسانهای که تاکنون قدم به این دنیای مادی گذاشته اند و همه آنهایی که در آینده وارد این دنیای مادی می شوند بارها مرتکب اشتباه‌ خواهند شد.

ماهیت تجربه کردن به همراه اشتباه‌ کردن می باشد. انسان به قدرت خلق کنندگی مجهز شد تا بتواند هرآنچه دوست دارد را خلق و تجربه کند. اشتباه‌ کردن جزئی از مراحل خلق و تجربه کردن است.

تا اشتباهی صورت نگیرد اصلاح و پیشرفتی در کار نخواهد بود.

همه پیشرفت های بشر به خاطر اشتباهاتی است که قبلا صورت گرفته و حتی آسیب هایی جدی به بشر وارد شده است اما همه اینها در جهت رشد و پیشرفت دنیای مادی هستند و باید باشند و راهی جز این نیست.

بنابراین برای اشتباهاتی که مرتکب شده اید حق دارید به دنبال اصلاح و بهبود خودتان باشید اما هرگز حق ندارید خودتان را سرزنش کنید. سرزنش کردن خود موجب تخریب احساس ارزشمندی و ناسپاسی خداوند است که شما را ارزشمند خلق کرده است.

چند لحظه به این شرایط فکر کنید:

شما انسان ارزشمندی هستید حتی زمانی که مرتکب اشتباه‌ می شوید.

همسر شما انسان ارزشمندی است حتی زمانی که مرتکب اشتباه‌ می شود.

فرزندان شما انسان های ارزشمندی هستند حتی زمانی که مرتکب اشتباه‌ می شوند.

اطرافیان شما انسان های ارزشمندی هستند حتی زمانی که مرتکب اشتباه‌ می شوند.

به نظر شما ارتباط انسانها در چنین شرایطی چگونه خواهد بود؟!

دنیایی در صلح و آرامش را تجربه خواهیم کرد.

برای تجربه صلح و آرامش در زندگی نیاز نیست که همه انسانها به این واقعیت باور پیدا کنند یا مانند من و شما فکر کنند.

هر کدام از ما اگر به تنهایی این نگرش را در وجود خود ایجاد کنیم زندگی مان بهشت خواهد شد و این برای هر انسان به تنهایی کافی است.

احساس ارزشمندی

من تا سن سی و دو سالگی به واسطه افکار و نگرش های اشتباهی که در وجودم بود خودم را انسان بی ارزشی می دانستم و همینطور هر انسانی که به نظر من مرتکب اشتباه‌ شده بود را انسان بی ارزشی می دانستم. نتیجه این نگرش رنج بی پایان بود. همیشه با خودم یا دیگران درگیری ذهنی و فیزیکی داشتم.

زمانی که به این درک رسیدم که من انسان ارزشمندی هستم حتی زمانی که مرتکب اشتباه‌ می شوم ابتدا با خودم به صلح رسیدم. دیگر برایم مهم نبود که دیگران درباره من و حتی اشتباهات من چه فکر یا نظری دارند.

من به احساس ارزشمند بودنم را به نظر خداوند درباره خودم گره زده بودم و به یک باره نظر و عقیده مردم برای من بی اهمیت شد.

سپس پذیرفتم که همه انسانها موجوداتی ارزشمند هستند همانگونه که من ارزشمند هستم و این نگرش باعث ایجاد صلح و آرامش در وجودم نسبت به اطرافیانم شد.

دیگر از رفتار و گفتار انسانها مانند گذشته خشمگین یا عصبانی نمی شدم.

اگر حرفی می شنیدم یا حرکتی مشاهده می کردم که باید باعث رنجش من می شد می توانستم بر احساس خودم مسلط باشم و این نگرش را در ذهنم مرور مکنم که این فرد هم انسان است و مانند من قابلیت اشتباه‌ کردن دارد بنابراین می توانستم از شر افکار مزاحم که مرا دعوت به مقابله کردن و واکنش دادن می کرد رها شوم.

برای اینکه در زندگی به احساس آرامش برسید نیاز به همراهی اطرافیانتان ندارید. به تنهایی قادر هستید دنیای شخصی خود را سرشار از آرامش و احساس خوب کنید. این قدرت خلق کردنی است که خداوند در وجود هر انسان قرار داده است.

اگر در گذشته بارها مرتکب اشتباه‌ شده اید و تصور می کنید به واسطه آن همه اشتباه‌ انسان بی ارزشی هستید همین الان باید مخزن ذهن خود را از شر افکار منفی خالی کنید.

خداوند برای هر اشتباهی، رحمتی قرار داده است. بلند شو، سرت را بالا بگیر و زندگی کردن را ادامه بده و مطمئن باش که آینده تو روشن تر و پربرکت تر از گذشته ات خواهد بود.

بگو اى بندگان من که بر خود زیاده‌روى و اسراف کردید، از رحمت خدا نا امید نشوید، یقیناً خدا همه گناهان را مى‌‏آمرزد؛ زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است.

سوره زمر آیه ۵۳

توجه کنید که خداوند از عبارت گناه یا حتی اشتباه‌ استفاده نکرده بلکه از واژه زیاده‌روی و اسراف استفاده کرده است. این نشان از لطف و رحمت خداوند است که هرگز بندگان خود را خطاکار یا گناه کار نمی داند چون بر ماهیت وجود انسان آگاه است که قابلیت اشتباه‌ کردن دارد و حتی ممکن است در اشتباه‌ خود زیاده روی کند تا جایی که احساس گناه یا پشیمانی کند.

این نشان از بی تغییر بودن ارزشمندی شما در نزد خداوند می باشد. هرگز ارزش شما نزد خداوند تغییر نخواهد کرد و همیشه در همان حالت اولیه و مقدس خود باقی خواهد ماند.

اما آنچه از کودکی شنیده ایم همه وعده قهر و خشم خداوند را به واسطه اشتباه کردن داده اند و از آنجایی که همه انسان ها اشتباه‌ می کنند بنابراین همه انسانها احساس بی ارزشی و دور شدن از خداوند دارند.

این درحالی است که همه کودکان جهان تا سن ۴ یا ۵ سالگی هرگز احساس گناه و پشیمانی ندارند به این دلیل که هنوز افکار و نگرش های آنها تحت تاثیر اطرفیان شان قرار نگرفته است.

همه ما در کودکی به شدن احساس ارزشمندی داشتیم و همین واکنش را از اطرافیان خود دریافت می کردیم.

همین الان شما با من هم عقیده هستید که همه بزرگسالان نسبت به کودکان احساس لطف و محبت دارند چون از نظر همه ما کودکان معصوم، قابل ترحم و ضعیف هستند که نیاز به محبت و حمایت ما دارند.

جهانی را تصور کنید که همین نگرشی که درباره کودکان داریم را نسبت به همه انسانها در همه سنین داشته باشیم؟ چقدر دنیای زیبایی خواهد شد.

برای تجربه چنین جهانی باید اقدام کنید.

ابتدا همان نگرش و واکنشی را که نسبت به کودکان دارید نسبت به خودتان داشته باشید.

سپس همان نگرش را نسبت به اطرافیانتان داشته باشید.

این برای تجربه آرامش و خوشبختی در زندگی کافی است.

احساس ارزشمندی

شاید دیگران کاری کنند که شما احساس کنید اصلا استعداد و توانایی ندارید.

ممکن است رفتاری نشان دهند که به شما القا کنند انسان جذابی نیستید.

حتی ممکن است به جایی برسید که تصور کنید هیچ چیز جالبی برای ارائه کردن ندارید.

مردم ممکن است ناامیدتان کنند، طردتان کنند یا حتی چیزهایی بگویند که روحتان آزرده شود.

اگر ارزش و اعتبارتان را فقط از مردم کسب کنید در تمام طول زندگی تان احساس ضعیف بودن و نیازمند بودن خواهید کرد.

احساس بی ارزشی و خودکم‌بینی خواهید کرد و در این شرایط مسیر تحقق خواسته هایتان را سخت و پیچیده خواهید کرد.

اما اگر یاد بگیرید که ارزش خود را فقط از خداوند کسب کنید و به آنچه خداوند درباره شما گفته است گوش کرده و اکتفا کنید، آنگاه احساس می کنید انسان ارزشمندی هستید. رها شدن از قید و بند دنیای مادی را احساس خواهید کرد.

احساس بخشیده شدن در پیشگاه خداوند را تجربه خواهید کرد.

معنای واقعی عزت نفس و اعتماد به نفس داشتن را تجربه خواهید کرد.

احساس امنیت داشتن در پناه خداوند را احساس و تجربه می کنید.

اینها لازمه رسیدن به احساس ارزشمندی برای تحقق هر آرزویی است که در وجودتان شکل گرفته است.

همیشه به خاطر داشته باشید که خداوند شما را بر اساس ذهنیت والای خویش آفریده است. خداوند به شما نگاه می کند و می گوید: این شاهکار من است. این همان چیزی است که راضی ام می کند.

اخطار

تمرین:

۱- با توجه به آنچه دریافت کردید درباره احساس ارزشمندی خودتان شرح دهید.

۲- نگرش شما درباره احساس ارزشمندی تان چگونه است.

۳- چقدر احساس ارزشمندی خود را به نگاه و توجه دیگران ارتباط داده اید.

۴- چقدر احساس ارزشمندی خود را به اطرافیان و افراد مهم زندگی تان وابسته کرده اید.

۵- راهکارهای مناسب برای اصلاح افکار و رفتار خود جهت افزایش احساس ارزشمندی تان را مشخص کنید.

منتظر کامنت‌های شما هستیم! 💬👇

همراه همشگی شما: رضا عطارروشن

با دادن ستاره به این مطلب امتیاز بگیرید.

امتیاز 4.44 از 87 رای

موزیک بی کلام

باکس دانلود

https://tanasobefekri.net/?p=42646
63 نظر توسط کاربران ثبت شده است.
اندازه متن بخش نوشتن دیدگاه:

دیدگاهتان را بنویسید

اندازه متن دیدگاه ها
      آواتار ا کریمی
      ۱۴۰۵/۰۳/۱۸ ۱۵:۱۷
      مدت عضویت: 8 روز
      امتیاز کاربر: 330 سطح ۱: کاربر مبتدی
      محتوای دیدگاه: 107 کلمه

      سلام ودرود و شکر وسپاس خداوند رو برای آگاهی ازخواندن این مطلب بسیار لذت بردم به دونستنش احتیاج داشتم وقتی که  به چالش خودم تو زندگیم پی بردم وچقدر قشنگ خداوند هدایتم کردو آگاهم کرد .بسیاری از رنجهایی که تو زندگی میکشیم اینه که حس میکنیم تو رقابت با انسانها هستیم که موفق تر و کامل تر به نظر بیاییم که دوست داشتنی و ارزشمند باشیم ودائما تو رنجیم و دچار تضاد میشیم اما دونستن اینکه ما همینطوری با همین ظاهر ،با همین توانمندیها ارزشمندیم و خدا جهان رو برای استفاده ما آفریده ،بهترین حس‌ها رو به آدم میده ،سپاس براي بیداری و شکر حضور استادعطار روشن 

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 0 از 0 رأی
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار الهه
      ۱۴۰۵/۰۳/۰۱ ۱۳:۳۵
      مدت عضویت: 591 روز
      امتیاز کاربر: 6620 سطح ۳: کاربر پیشرفته
      مدال طلایی
      محتوای دیدگاه: 351 کلمه

      سلام و روز بخیر 

      خداوند ما را براساس ذهنیت والای خویش آفریده …. 

      این جمله خیلی مهم و ارزشمنده . چون برای هر انسانی خداوند بالاترین و برترینه . حالا این بالاترین ، والاترین فکر و ذهنیتش ، والاترین خواسته اش ، خلق انسان بوده ، بعد اون رو خلق کرده و از خودش در اون دمیده .. یعنی هر کدام از ما بخشی از خود خدا هستیم . خب خداوند هم که با ارزش ترین وجود در کیهان و برای هر انسان است .. و این یعنی ما هم ارزشمند هستیم 

      خداوند خالقه ، توانایی خلق هر چیزی رو داره و این کار براش چیزی نیست .. حالا این خداوند اومده رمز آفرینش و خلقت رو به بالاترین مخلوقش که انسان هست یاد داده ، یعنی یه جورایی اون رو هم تراز خودش تو خلق کنندگی قرار داده . و باز این از عشق بی حد خالق نسبت به مخلوقش هست ، قبل از اینکه ما برای خداوند کاری انجام بدیم تا رضایت اون رو بدست بیاریم ، یا حرفی بزنیم که باهاش دل خداوند رو بدست بیاریم .. خداوند با خلق ما ، این ویژگی ارزشمند رو هم به بندگانش بخشیده 

      همه ی ملائک و موجودات تسبیح خداوند رو میگن ، و به خداوند سجده میکنن ، و جز خدا این تسبیح و ستایش شرک و گناه محسوب میشه .. اما خداوند میاد به فرشتگانش فرمان میده که به انسان سجده کنید . این کار رو برعکس همیشه نه تنها گناه محسوب نمیکنه ، بلکه عین پرستش و بندگی و ایمان میدونه  . که باز این هم بخاطر عشق و احترامیه که به انسان داره و اون رو همتراز خودش میدونه .

      و همه ی این پوئن های مثبت درست قبل از اینه که انسان برای پروردگارش کاری انجام داده باشه ..

      اینها نهایت عشق و ارزشمندی خالق نسبت به مخلوقش هست .. ولی ما بارها و بارها خودمون رو پایین ترین میدونیم و خودمون رو دور از خداوند .. نه خودمون رو درست درک کردیم نه خدای خودمون رو بخاطر همین  همه چیز برامون دور از دسترس ، سخت ، و گاهی غیر ممکنه 

      با تشکر از این مطلب ارزشمند و اگاهی دهنده تون ..

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 5 از 1 رأی مشاهده امتیاز دهندگان
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار فرانک یونیک
      ۱۴۰۵/۰۲/۲۷ ۱۹:۵۴
      مدت عضویت: 2272 روز
      امتیاز کاربر: 7793 سطح ۴: هنرجوی مبتدی
      دیدگاه فنی
      محتوای دیدگاه: 1,566 کلمه

      احساس ارزشمندی: سفری از بیرون به درون 💫

      ☘️🌼 به نام پروردگارِ جان و خرد، همان که در نهاد ما، نشانه‌ای از خود دمیده است. 🌼☘️ 

      سلام بر شما، یارانِ هم‌مسیر در این وادیِ خودشناسی، و درود بر استاد عطاروشن که چراغ راهِ این سفرِ درونی گشته‌اند. 🌿

      روزی بود و روزگاری، گمان می‌کردم که ارزشِ من، در وزنی خلاصه می‌شود که ترازو بر من می‌نهد. تمامِ هویتم، تمامِ احساسِ خوبم، وابسته به رقمی بود که چشم بر آن می‌دوختم. هر قدمی که به سویِ لاغری برمی‌داشتم، گویی بر پله‌هایِ صعودِ ارزشِ خویش بالا می‌رفتم؛ لبخندی بر لب، احساسِ دیده شدن، حسِ مهم بودن، و غروری دلنشین. اما در مقابل، هر افزایشِ وزنی، گویی فرو ریختنِ تمامِ بنایِ وجودم بود؛ سیلابی از احساسِ بی‌ارزشی، سیلی از سرزنشِ درونی، و شرمی که وجودم را فرا می‌گرفت. گویی ارزشِ من، چون عقربه‌یِ سستی بر ترازو، بالا و پایین می‌رفت، و زندگی‌ام در گروِ همین نوسان بود. ⚖️

      سال‌ها در این چرخه گرفتار بودم، باور کرده بودم که اگر فلان لباس را بپوشم، اگر فلان حدِ زیبایی را داشته باشم، اگر تحصیلاتم به فلان درجه برسد، اگر جیب‌هایم پر از مال باشد، اگر موردِ تحسینِ جمع باشم… آنگاه است که حق دارم خود را دوست بدارم، ارزشِ زیستن دارم. اما امروز، در پرتوِ دانشی که چون نوری در قلبم تابیده، فهمیده‌ام که این مسیر، گمراهی بود. حقیقتی ژرف‌تر در انتظار بود؛ حقیقتی که در ورایِ ظواهر و دستاوردها پنهان بود. ✨

      ارزشِ حقیقیِ من، در عددِ رویِ ترازو نیست.

      در خطوطِ چهره‌ام، یا رنگِ موهایم نیست.

      در مدرکِ تحصیلی‌ام، یا حسابِ بانکی‌ام نیست.

      ارزشِ من، در آن حقیقتی ریشه دارد که مرا آفریده است. 💖

      وقتی به این کلامِ شگرف می‌اندیشم که خداوند، از روحِ قدسیِ خویش در وجودِ من دمیده است، گویی تمامِ عالم در سکوت فرو می‌رود و قلبم سرشار از آرامشی بی‌مانند می‌شود. چگونه ممکن است مخلوقِ چنین آفریدگارِ بی‌همتایی باشم، و بی‌ارزش باشم؟ مگر می‌شود خالقی که سرچشمه‌یِ تمامِ زیبایی، قدرت و کمال است، موجودی را بی‌ارزش بیافریند؟ همین که پایِ آفرینشِ من در میان بوده، همین که انتخاب شده‌ام تا در این پهنه‌یِ هستی نفس بکشم، تجربه کنم، بیاموزم و رشد کنم… خود گواه بر ارزشمندیِ بنیادینِ من است. 🌺

      این حقیقتِ ساده، یعنی «من آفریده‌یِ خدا هستم»، چنان وزنی دارد که تمامِ باورهایِ پیشینم را در هم می‌شکند. من ذاتاً و فطرتاً ارزشمندم، نه به خاطرِ آنچه دارم یا آنچه می‌کنم، بلکه به خاطرِ آنکه هستم؛ پرتویی از نورِ او. همین کافی است، همین بزرگترین سرمایه و دلگرمیِ من است. 🌟

      بازنگری در نگرش: از بیرون به درون 🦋

      نگرشِ من نسبت به احساسِ ارزشمندی، چون پرنده‌ای است که از قفسِ باورهایِ کهنه رها شده و به سویِ آسمانِ حقیقت پرواز کرده است. پیش از این، معیارِ ارزش‌گذاری‌ام، در بیرون از من بود: وزنم، زیبایی‌ام، دارایی‌هایم، تحصیلاتم، و مهم‌تر از همه، نگاهِ دیگران. هر تغییری در این حوزه‌ها، مانندِ موجی بود که احساسِ ارزشمندیِ مرا با خود بالا و پایین می‌برد. گویی قطب‌نمایِ وجودم، همیشه به سمتِ بیرون نشانه رفته بود. 🧭

      اما امروز، می‌دانم که ارزشِ من، تعیین‌کننده‌ای بیرونی ندارد. من خدایی دارم که در آفرینشِ من، ارزشِ مرا رقم زده است. او که خالقِ هستی است، مرا به عنوانِ انسان، موجودی با ارزش آفریده است. با دمیدنِ از روحِ خویش، ارزشی متعالی به من بخشیده است. پس چگونه ممکن است که من، بنده و آفریده‌یِ چنین خدایی، ارزشمند نباشم؟ این اندیشه، چون چتری است که بر سرِ تمامِ تردیدها و ناامنی‌هایم سایه می‌افکند و مرا در پناهِ اطمینانِ الهی قرار می‌دهد. 🛡️

      دیگر ارزشمندیِ من، به تغییراتِ ظاهری و مقطعی وابسته نیست. ارزشمندیِ من، در ارتباطِ من با خالقم ریشه دارد. اوست که به من اعتبار می‌بخشد و این اعتبار، از هر اعتباری در این جهان، پایدارتر و اصیل‌تر است. 🌸

      رهایی از بندِ نگاهِ دیگران: جشنی برایِ من 🥳

      چه دردناک است اعتراف به این نکته که سال‌ها، گمشده‌یِ ارزشمندیِ خود را در نگاهِ دیگران جستجو می‌کردم. همیشه در پیِ آن بودم که چگونه می‌توانم در چشمِ دیگران، فردی دوست‌داشتنی، تأیید شده و قابلِ احترام باشم. گویی هویتِ من، در آینه‌یِ قضاوتِ دیگران شکل می‌گرفت. اگر موردِ ستایش قرار می‌گرفتم، احساسِ قدرت و خوبی می‌کردم. اما اگر نگاهی سرد، یا کلمه‌ای نیش‌دار دریافت می‌کردم، گویی تمامِ وجودم فرو می‌ریخت و احساسِ کوچکی و بی‌ارزشی بر من چیره می‌شد. 😔

      خودم را برایِ جلبِ رضایتِ دیگران، به اشکالِ مختلف درمی‌آوردم. لباسی می‌پوشیدم که دیگران می‌پسندیدند، حرفی می‌زدم که دیگران انتظار داشتند، و گاهی حتی عقایدم را پنهان می‌کردم تا مبادا باعثِ دلخوری شوم. این وابستگی، مرا از حقیقتِ خویش دور کرده بود. من، چون عروسکی بودم در دستانِ خواسته‌هایِ دیگران. 🧸

      اما اکنون، با درکی عمیق‌تر، می‌فهمم که ارزشمندیِ حقیقی، از درون سرچشمه می‌گیرد. خدایی که مرا آفریده، به من اعتبار بخشیده است. اعتبارِ او، از هر اعتبارِ دیگری در عالم، بالاتر و پایدارتر است. چرا باید اعتبارم را از کسانی طلب کنم که خودشان نیازمندِ اعتبارند؟ چرا باید خودم را به قضاوتِ کسانی بسپارم که خودشان در حالِ قضاوت شدن هستند؟ 🙏

      این شناخت، آزادیِ بزرگی به من بخشیده است. آزادی از بندِ توقعاتِ بی‌پایانِ دیگران. آزادی از اضطرابِ قضاوت شدن. اکنون می‌دانم که ارزشم، در دستانِ من است، و مهم‌تر از آن، در دستانِ خالقم. از او طلبِ اعتبار می‌کنم، چرا که اوست که اعتبارِ واقعی را می‌بخشد و می‌شناسد. 🌟

      رهایی از دلبستگی به اطرافیان: پرواز به سویِ خویش 🕊️

      همیشه، چه در دورانِ نوجوانی و چه در بزرگسالی، احساسِ خوشایندی از محبوب بودن در میانِ اطرافیانم داشتم. دوستانی که مرا می‌شناختند، خانواده‌ای که حامی‌ام بودند، و همکارانی که با من همراهی می‌کردند. حضورِ این افراد، چون گلی بود که به باغِ زندگی‌ام رنگ و بو می‌بخشید. اما وقتی با موقعیتی روبرو می‌شدم که کسی مرا نمی‌شناخت، یا به هر دلیلی دوستی و محبتی نسبت به من نشان نمی‌داد، گویی گلِ وجودم پژمرده می‌شد. در آن لحظات، احساسِ تنهایی و بی‌معنایی به سراغم می‌آمد، انگار بخشی از ارزشِ من، با نبودِ تأییدِ آن فرد، از دست رفته بود. 🥀

      این وابستگی، مرا در بندِ تأییدِ بیرونی نگه داشته بود. انگار که ارزشِ من، به اندازه‌یِ تعدادِ دوستانی بود که مرا دوست داشتند، یا محبوبیتم در جمع. اما امروز، این درکِ تازه، راهِ مرا روشن کرده است. می‌دانم که محبوبیت، لذت‌بخش است، اما معیارِ ارزش‌گذاریِ من نیست. حتی اگر تمامِ دنیا مرا دوست نداشته باشند، اما من، خالقِ خویش را دارم. او مرا می‌شناسد، مرا دیده و برایم ارزش قائل شده است. همین شناختِ الهی، کافی است تا احساسِ ارزشمندیِ من، چون کوهی استوار، پابرجا بماند. ⛰️

      خدا، بهترین و واقعی‌ترین دوستِ من است. اوست که همیشه حاضر است، همیشه می‌شناسد، و همیشه اعتبار می‌بخشد. اعتباری که از سویِ اوست، اعتباری ابدی و پایدار است. پس چرا باید دلبستگیِ کاذب به تأییدِ انسان‌ها، مرا از این حقیقتِ بزرگ دور کند؟ اکنون می‌دانم که «خدا کافیست»، و این کافی بودن، تمامِ کمبودهایِ مرا جبران می‌کند. 💫

      اصلاحِ افکار و رفتار: بذرافشانیِ ارزشمندی 🌱

      با نگاهی صادقانه به گذشته، درمی‌یابم که چقدر باورهایِ نادرست، افکارِ مخرب و رفتارهایِ ناخودآگاه، احساسِ ارزشمندیِ مرا خدشه‌دار کرده بودند. این باور که «اگر چاق باشم، بی‌ارزشم» چون سمی بود که در رگ‌هایِ وجودم جریان داشت. غافل از آنکه من، ارزشمند آفریده شده‌ام، صرف نظر از وزنم. چرا که بنده‌یِ خدا هستم و خدا به من ارزش داده است. 🌸

      اکنون زمانِ آن رسیده است که این افکارِ پوسیده را از باغِ ذهن و دلم بیرون بریزم و بذرهایِ تازه‌ای از ارزشمندیِ الهی بکارم. این اصلاح، یک فرآیندِ تدریجی و نیازمندِ تمرین است:

      ۱. **بازشناسیِ ارزشِ ذاتی:** اولین قدم، پذیرشِ این حقیقت است که ارزشِ من، پیش از هر چیزی، الهی است. من به خاطرِ اینکه «هستم»، ارزشمندم، نه به خاطرِ آنچه «دارم» یا «انجام می‌دهم». این پذیرش، چون آبی است که به ریشه‌هایِ خشکیده‌یِ خودباوری‌ام جان می‌بخشد. 💧

      ۲. **جستجویِ اعتبار از منبعِ اصلی:** به جایِ دویدن به دنبالِ تأییدِ دیگران، باید نگاهم را به سویِ خدا برگردانم. از او بخواهم که مرا در مسیرِ شناختِ ارزشِ حقیقی‌ام هدایت کند. بخواهم که او، اعتبارِ لازم را به من ببخشد، اعتباری که از درون بجوشد و پایدار بماند. دعا برایِ افزایشِ احساسِ ارزشمندی، در واقع، دعا برایِ شناختِ عمیق‌ترِ آن ارزشی است که خداوند در وجودمان نهاده است. 🙏

      ۳. **تغییرِ نگاه به بدن:** بدنِ من، امانتِ الهی است. باید یاد بگیرم که آن را دوست بدارم و به آن احترام بگذارم، صرف نظر از سایز و شکلش. هر اندامی، زیبا و ارزشمند است، چون آفریده‌یِ اوست. سلامتی و حالِ خوبِ بدنم، مهم‌تر از رسیدن به معیارهایِ غیرواقعیِ زیبایی است. 💪❤️

      ۴. **تمرینِ شکرگزاری:** هر روز، زمانی را به شکرگزاری اختصاص دهم. شکرگزاری برایِ نفس کشیدن، برایِ نعمتِ سلامتی، برایِ داشتنِ خانواده و دوستان، و برایِ همین فرصتِ یادگیری و رشد. شکرگزاری، دریچه‌ای است به سویِ درکِ بیشترِ نعمت‌هایی که داریم و ارزشی که در وجودمان است. 🌟

      ۵. **خودمراقبتیِ آگاهانه:** مراقبت از جسم و روح، نه به عنوانِ تلاشی برایِ جلبِ توجهِ دیگران، بلکه به عنوانِ ادایِ احترام به وجودی که خداوند به من بخشیده است. تغذیه‌یِ سالم، ورزشِ مناسب، استراحتِ کافی، و فعالیت‌هایی که به روحم آرامش می‌بخشند، همگی در راستایِ تقویتِ احساسِ ارزشمندیِ درونی هستند. 🧘‍♀️

      ۶. **پذیرشِ اشتباهات به عنوانِ فرصتِ یادگیری:** هیچ انسانی کامل نیست. اشتباه کردن، بخشی از مسیرِ رشد است. به جایِ سرزنشِ خود، باید از اشتباهات درس بگیرم و آن‌ها را پله‌ای برایِ پیشرفت ببینم. این پذیرش، به من کمک می‌کند تا با مهربانی بیشتری با خودم رفتار کنم و احساسِ ارزشمندی‌ام را خدشه‌دار نکنم. 🤗

      این سفر، سفری است به سویِ خویشتنِ حقیقی. سفری که در آن، از وابستگی به معیارهایِ بیرونی رها شده و در آغوشِ ارزشمندیِ الهی، آرام می‌گیرم. خدایا، تو خودت به من بیاموز که چگونه ارزشِ واقعیِ خود را در سایه‌یِ تو بشناسم و بپذیرم. تو کافی هستی، و همین برایِ من، بالاترین اعتبارِ دنیاست. 🌷

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 5 از 1 رأی مشاهده امتیاز دهندگان
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار زهره احمدی
      ۱۴۰۵/۰۲/۲۶ ۱۲:۵۰
      مدت عضویت: 31 روز
      امتیاز کاربر: 400 سطح ۱: کاربر مبتدی
      محتوای دیدگاه: 122 کلمه

      سلام 

      اینکه گفتین ما با هر تفاوتی که داریم جانشین خداوندیم  

      و خود خداوند پذیرفته که ما اشتباه میکنیم و از ذات انسان آگاهه و دوباره گفته شده در رحمت بازه به روی ما انسان ها و…

        با اینکه اینارو شنیده بودم ولی در این متن توضیحات و مثال هایی که گفتین باعث شد  خیلی به درک بهتری تو این موضوع ارزشمندی برسمم و دلایل بیشتر و محکمی برای این موضوع  ارزشمندی و مهم بودن فارغ از نتیجه  داشته باشم و خیلی متن خوب و مفیدی بود که ما انسان ها هی باید این مطالب رو یادآور بکنیم   🙂

      اميدوارم هرروزو هر روز به درک بهترو بیشتر راجب ارزشمند و قدرتمند بودن انسان برسیم که در های نعمت هارو برای ما باز میکنه 

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 0 از 0 رأی
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار سحر
      ۱۴۰۵/۰۲/۰۶ ۱۸:۱۵
      مدت عضویت: 1101 روز
      امتیاز کاربر: 61932 سطح ۶: هنرجوی پیشرفته

      نشان های دریافت شده

      نویسنده عالی (بیش از ۵۰ دیدگاه)
      نویسنده ممتاز (بیش از ۱۰۰ دیدگاه)
      محتوای دیدگاه: 346 کلمه

      سلام خدمت استاد عزیزم و دوستان گرامی 

      احساس خود ارزشمندی واقعا پایه و اساس احساس خوب و آرامش هر فردی هست. به جرات میتونم بگم که هر وقت احساسم بد شد بخاطر خلل وارد کردن به احساس ارزشمندی خودم بوده. همه ما به هزارو یک دلیل در معرض احساس عدم ارزشمندی قرار گرفتیم از همون دوران بچگی تا به الان ابتدا آدم های مهم زندگیمون و کم‌کم از هر اجتماعی که درون اون قرار گرفتیم و بعد شبکه های اجتماعی ….. اما خدارو شکر میکنم که در معرض آگاهی قرار گرفتیم که بهمون یادآوری میکنه ما ذاتا و ابتدا به ساکن ارزشمندیم ارزشمند خلق شدیم و نیازی به کسب این ارزشمندی نداریم این آگاهی به ما یادآوری کرد که ما همینکه خلق شدیم همینکه پا به این‌جهان گذاشتیم یعنی ارزشمند هستیم و لیاقت تجربه تمام نعمت های این دنیا رو داریم این آگاهی باعث شد که هر بار که حس بد بخواد بیاد سراغم یه نفس عمیق بکشم و با توجه به نفسی که‌میکشم به یاد خودم میارم که همینکه زنده ای و از نعمت زنده بودن و زندگی کردن برخورداری یعنی ارزشمندی یعنی لیاقت تجربه تمام نعمت هارو داری….

      همینکه دارم این کامنت رو مینویسم به خودم گفتم همینکه من اینجا هستم همینکه من حال خوبم برام مهمه همینکه همواره تلاش می‌کنم از طریق آگاهی درست حال خودم رو خوب کنم و خودم رو بهبود بدم یعنی من اعتقاد دارم ارزشمندم در واقع درون همه انسان ها حتی اگر خودشون ندونن این حس تمایل به تجربه شرایط بهتر تمایل به بهبود وجود داره و همواره انسان هایی میکنن به طریقی که از دستشون بربیاد به خودشون کمک کنن این یعنی ذاتا خودشون رو لایق شرایط بهتر و حال بهتر میدونن یعنی این آگاهی در عمق قلب انسان هست و نیازه که من همواره آگاهی های این جلسه رو به خودم یادآوری کنم تا یادم نره که من از نظر خداوند همواره ارزشمندم و نیازی ندارم برای اینکه اونو از دیگران یا چیزهای دیگه کسب اش کنم.

      استاد بابت این فایل عالی ازتون بینهایت سپاسگذارم و خدارو شاکرم که اینجام 

      دوستتون دارم و سایه تون مستدام باشه استاد عزیزم 🙏🏻🫂❤️🌹

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 0 از 0 رأی
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار اسما منصوری
      ۱۴۰۴/۱۲/۲۴ ۰۵:۵۵
      مدت عضویت: 100 روز
      امتیاز کاربر: 2135 سطح ۳: کاربر پیشرفته
      دیدگاه فنی
      محتوای دیدگاه: 1,146 کلمه

      به نام رب وهاب و هدایتگرم 

      سلام به دوستان عزیزم 

      این مطالب واقعا برای من دلنشین و ارزشمند هستند 

      واقعا از شما سپاسگزارم 

      خداوند وقتی من رو خلق کرد

       اینکارو از عشق زیادش انجام داد

       با عشق من رو آفرید

       به بهترین شکل من رو صورتگری کرد 

      از روح خودش در من دمید 

      و بعد گفت احسنت، این همون چیزیه که راضیم میکنه 

      وقتی این آیات صریحا به عنوان شاهد در قرآن بیان شدن، چرا هنوز اصرار دارم احساس ارزشمندی خودم رو به عوامل بیرونی هر چیزی که بیرون از من هست پیوند بدم؟

      چون عادت کردم اینطور باشه

      چون اینطوری بزرگ شدم

      پس برای اینکه این عادت رو از بین ببرم 

      و برگردم به نگاهی که خدا راجع به من  داره و فقط به این نگاه توجه کنم

      باید بیام این نوشته رو هر روز بخونم و هر روز به خودم یادآوریش کنم، یادآوری مهم ترین بخش ایجاد نگرش های جدید هست 

      پس فقط برای اینکه خدا خلقم کرده، من ارزشمندم

      نیاز نیست کاری کنم تا ارزشمند بشم

      نیاز نیست چیزی رو از بیرون کسب کنم تا ارزشمند بشم

      این ارزشمندی عین یک ثابت که در برخی معادلات ریاضی هست و هرگز تغییر نمیکنه یعنی کم یا زیاد نمیشه، در من هست و هیچ چیزی نمیتونه تغییرش بده

      دقیقا رابطه خدا و من، هرگز کسی نمیتونه این رابطه رو تغییر بده

      این احساس ارزشمندی من هم درون من هست 

      در روح و تار و پود وجودم و هیچ عامل بیرونی نمیتونه تغییرش بده 

      دقیقا یادم هست که بیشترین رنجشی که کشیدم برای همین وابسته کردن احساس ارزشمندیم به چیزی بیرون از خودم بود

      هر آنچه باید میداشتم رو داشتم ولی از آن احساس خوشحال  نمیکردم

      بدتر احساس پوچی بیشتر و بیشتر میشد

      ذهن عادت کرده به وابسته کردن احساس خوب احساس ارزشمتدی به عوامل بیرونی، برای بهتر کردن احساس و به قولی احساس ارزشمندی کردن مواردی را پیشنهاد میدهد که همش در بیرون من است: 

      فلان رشته را بخوان 

      فلان مدرک را بگیر 

      اینگونه لباس بپوش

      یا فلان آرایش را  انجام بده 

      ولی هرگز با آنها احساس خوشحالی نمیکردم 

      میدانستم یک جای کار می‌لنگد 

      لگر میگویی این گار را انجام بده تا احساس ارزشمتدی و احساس خوبی داشته باشم، پس چرا با انجامشان میسر نمیشود

      بع لطف و هدایت الله، بدون آنگه بدانم خداوند هدایتم کرد که در جایی باشم که دوست دارم : 

      رشته ارشدم روانشناسی  را هدایتم کرد 

      هدایتم کرد که دیگر آرایش نکنم، همیشه دوست داشتم خودم باشم و هیچ آرایشی نداشته باشم و هیمنطور شد به لطف الله. 

      کاری را که بیشترین لذت ممکن را به من میدهد را انجام بده فارغ از هر چیزی، یادگیری زبان انگلیسی بدون هیچ معلمی یا هیچ روش بخصوصی، من میخواستم زبان بلد باشم و همانند زبان مادری بفهمم حرف بزنم و همانطور شد به آسانی و بعد آموزش آن به آسانترین و کاربردی ترین روش

      و بعد هدایت شدن توسط خداوند ، که هر چه رابطه من و خدا بهتر میشد و به سطح بالاتری میرفت، احساس کلی من بهتر میشد، یعنی احساس ارزشمندی میکردم

      ولی این احساس ارزشمندی همیشه به چیزی در بیرون وصل است حالا کم یا زیاد

      باید یکی یکی بشناسیم و نگرش های جدید را جایگزینش کنیم 

      در مورد اشتباه کردن و پذیرش اشتباهاتمان و همنیطور اشتباهات دیگران

      و همینطور در مورد خیلی چیزها خداوند پیوسته در حال هدایت من بوده و هست، مانند همین نوشته که بسیار فوق العاده و کاربردی می‌باشد 

      باید یاد بگیرم نیاز نیست ارزشمندی خودم را تعریف کنم 

      فقط قبول این نکته: من ارزشمندم چون خدا من رو آفریده شاهدش هم تو قرآن هست، تمام ایات مربوط به خلقت انسان

      و اینکه اعمالم و رفتارهام رو و هیمنطور اعمال و رفتار دسگران به احساس ارزشمندی متصل نکنم 

      و موضوعات احساس ارزشمندی برای هنوز که هنوزه بسیار بسیار جای کار کردن دارد و بسیار خوشحال و خرسندم که باید بر این موارد کار کنم و هدایت و راهنمایی خداوند برای من هست و او به بهترین شکل اینکار را برایم میکند

      یادم هست از خداوند خواستم خودش کُچ من شود تا احساس ارزشمندی خودم را درک کنم و او به بهترین شکل در حال هدایت و راهنمایی من است و این فضل خداوندد بر من است

      راهکاری که خداوند به من هدایت کرد این بود 

      که بیام دقیقا هر لحظه اگر احساس بدی دارم ببینم چرا چنین احساسی پیدا کردم، آیا بخاطر عاملی بیرونی است که خارج از کنترل من است و نمیتوانم برای آن کاری کنم مربوط به نگاه مردم میشود یا نظر مردم یعنی اطرافیانم است و اگر چنین است بیایم آن را بررسی کرده و به خودم بگویم من تحت هیچ شرایطی قادر به راضی کردن دیگران از خودم نیستم، من نمیتوانم همه افراد را از خودم راضی کنم، من فقط میتونم خودم را راضی کنم

      و کلی چیزایی که خدا همون لحظه یادآوری میکنه بم وقتی سوال درست بپرسم 

      یادم هست استوری کوتاهی میدیدم از کریس بامستد یا به قول خودشون سی بام، که چندین بار قهرمان مستر المپیا شده بود در پادکستی که با ویلیام کریسنسن ( البته اگر اشتباه نگرده باشم، فامیلیش رو یادم نمیاد دقیق از افراد معروفی هست که خیلی پادکست های موفقیت دارن در یوتیوب)، این قسمتی که دیدم در مورد این بود که سی بام دیگه از رشته پرورش اندام اومده بوده بیرون و هنوز در حال جستجو هست که قراره چه کاری انجام بده برای بقیه عمرش و داشتن این مورد را حرف میزدن، که وقتی در یک رشته بسیار شناخته شده هستی و دیگه اون راضیت نمیکنه یا به هر دلیلی دیگه خسته شدی و میخوای بیای بیرون چه چالش هایی رو پیش رو داری بطور کل موضوع بحث احساس ارزشمندی رو هم شامل میشد، و حرفی که سی بام زد خیلی قشنگ بود عین همین نوشته ها؛ که ما نمیتونیم ارزشمندی خودمون را با استانداردهای بقیه داشته باشیم. هر کسی باید استانداردهای خودش رو داشته باشه و با اونها زندگی کنه، مثلا من میتونم دو نوع استاندارد داشته باشم برای احساس ارزشمندی: اینکه من پدر هستم و میخوام دخترم من رو دوست داشته باشه، من پدرم و میخوام پدر خوبی برای دخترم باشم، اولی بر اساس استانداردهای بیرونی هست و دومی بر اساس استاندارهای درونی، اولی هیچ تضمینی نداره که بم احساس ارزشمندی بده چون دخترم به هر دلیلی ممکنه از من خوشش نیاد من نمیتونم مجبورش کنم دوستم داشته باشه. در نتیجه همیشه احساس بی ارزشی میکنم اگر دوستم نداشته باشه و احساس ارزشمندی ای که به دخترم مرتبط باشه همیشه شکننده هست، دومی ولی چرا میتونه به من احساس ارزشمندی بده فارغ از اینکه دخترم در مورد من چه فکری میکنه، من میام آنچه یک پدر خوب میتونه انجام بده رو انجام میدم و اینجوری احساس ارزشمندی میکنم. 

      و واقعا گفته های ایشون با گفته های این مطلب همخوانی داره. 

      از همه مهمتر و مطلبی که خیلی به دلم نشست، این بود که احساس ارزشمندی مون رو به نگاهی که خداوند راجع به ما داره گره بزنیم. همون عشق بی قید و شرطی که خدت تحت هر شرایطی به ما داره و رابطه ای که هرگز تغیر نمیکنه، اگر بتونم این مورد رو خوب بفهمم و درک کنم و کار کنم و یادآوری کنم، میتونه تاثیر زیادی در درک و بیدار کردن احساس ارزشمندی من داشته باشه 

      خدایاشکرت برای این هدایت های زیبا

      واقعا سپاسگزارم برای این نوشته های شما استاد عطار روشن. 

      الهی به امید خودت❤️❤️❤️

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 5 از 1 رأی مشاهده امتیاز دهندگان
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
1 4 5 6
گردونه هدایا گردونه هدایا