اهمیت پذیرش چاقی برای لاغر شدن، اولین قدم لاغری (گام ۹۱)

من هر بار که به یه فروشگاه زنجیره‌ای می‌رم، چشمم به یه دیوار می‌افته که فروشنده‌ش با حلب‌های روغن نباتی چیده. حلب‌های ۴ کیلویی رو روی هم گذاشته، انگار دیوار مغازه رو با اون‌ها کاغذدیواری کرده. هر بار اون‌ها رو می‌شمارم و با خودم می‌گم: «من سال‌ها ۱۰ تا از این‌ها رو هر روز با خودم حمل می‌کردم.» در ویدیوی این جلسه توضیح دادم که اهمیت پذیرش چاقی برای لاغر شدن دقیقاً همین‌جاست؛ یعنی قبول کنی که این چاقی الان همراهته، ولی قرار نیست تا ابد به تو چسبیده باشه.

این جلسه گام ۹۱ از دوره‌ی «صد گام لاغری با ذهن» هست و ادامه‌ی گام ۹۰ به حساب میاد. در این گام می‌بینی چرا باور نمی‌کنیم گذشته‌مون قابل تغییره و در آخر یه تمرین ساده با همون حلب‌های روغن انجام می‌دی.

🎬 در ویدیوی این جلسه چی می‌شنوی؟

ویدیو با یکی از موانع ذهنی لاغر شدن شروع می‌شه. خیلی از کسایی که اضافه‌وزن دارن، چنان قبول کردن که شرایط همینه که هست، که اصلاً نمی‌تونن به این فکر کنن که می‌شه یه آدم دیگه بود، می‌شه یه جسم دیگه داشت و می‌شه یه زندگی دیگه داشت.

یه دلیلش اینه که از بقیه و از رسانه‌ها مدام می‌شنویم اوضاع سخت شده و دیگه نمی‌شه کاری کرد. وقتی یه فکر در ذهن ثبت می‌شه، فقط روی یه بخش از زندگی اثر نمی‌ذاره. کسی که باور کرده با این اوضاع اقتصادی و این تورم «آب خوش از گلومون پایین نمی‌ره»، ناامید و بی‌انگیزه می‌شه و همین ناامیدی جلوی متناسب شدنش رو هم می‌گیره. چون لاغر شدن هم یه جور تغییره؛ یعنی حرکت جسم از یه حالت نامناسب به حالت مناسب. بنابراین هرچی بیشتر باور کرده باشی که «من همینم و تغییر نمی‌کنم»، توان و انگیزه‌ی کمتری برای تغییر کردن داری.

در ویدیو صادقانه گفتم که خودم هم سال‌ها همین‌طوری فکر می‌کردم. فکر می‌کردم خدا سرنوشت منو این‌طوری نوشته: یه آدم چاق و عینکی، با اعصاب خراب، کسب‌وکار داغون و زندگی در فقر و بیچارگی. خیال می‌کردم این‌ها امتحان خداست تا ببینه چقدر صبورم.

ولی بعداً فهمیدم که شرایط اون سال‌هام حاصل افکار خودم، رفتار خودم و انتظار خودم از زندگی بوده. انتظاری که امروز از زندگی دارم با انتظار پنج سال قبلم خیلی فرق داره و همین تغییر باعث شد شرایطم عوض بشه. سال ۹۳ که تازه با موضوعات ذهنی آشنا شدم، در همین شهر و همین کشور شروع کردم و الان هم همین‌جام. شرایط من عوض شد، چون افکارم و انتظارم از زندگی رو تغییر دادم.

🚂 چاقی مثل واگن‌هایی که پشت سرت میاد

در ویدیو چاقی رو به واگن‌هایی تشبیه کردم که به لوکوموتیو وصلن. کسی که اضافه‌وزن داره و تصمیم می‌گیره لاغر بشه، با هر روشی که شروع کنه، این واگن‌ها هر روز پشت سرش هستن. یادته وقتی رژیم غذایی می‌گرفتیم هر روز می‌رفتیم سراغ عدد روی ترازو؟ دنبال این بودیم که عدد یه کم پایین بیاد تا دلمون خوش بشه که یکی از این واگن‌ها رو باز کردیم. با چند گرم بیشتر هم اعصابمون به هم می‌ریخت، چون اصلاً نمی‌تونستیم باور کنیم که این چاقی می‌تونه از ما جدا بشه.

یکی از سخت‌ترین مرحله‌های لاغر شدن همینه که در حالی که چاقی رو با خودت می‌کشی، در مسیر لاغری قدم برداری. من حدود دو ساله که باشگاه می‌رم و بارها دیدم کسایی با وزن بالا با کلی انگیزه اومدن، سر ساعت حاضر شدن و با اشتیاق تمرین کردن، ولی بعد از یکی دو ماه دیگه نیومدن. اشتیاق اولیه نمی‌تونه رنج چاقی‌ای رو که هر روز همراهشونه پوشش بده. روش‌های بیرونی مثل رژیم، ورزش یا دارو اون‌قدر ذوق و شوق ایجاد نمی‌کنن که این رنج رو تحمل کنی تا چند تا از واگن‌ها جدا بشن.

به همین دلیله که در لاغری با ذهن از همون اول کلی تمرین، برنامه و فایل توضیحی داریم؛ تا تمرکزمون از روی این واگن‌ها برداشته بشه و با انجام تمرین‌ها ذوق و شوقمون بیشتر بشه. اون‌وقت مسیر رو ادامه می‌دیم تا یکی دو تا از واگن‌ها جدا بشن و انگیزه‌مون بیشتر بشه. پس اهمیت پذیرش چاقی برای لاغر شدن در اینه که قبول کنی تا مدتی هنوز چاقی همراهته و با همین حال ادامه بدی.

🧠 نقشه‌ی ذهنی چاقی و حرص‌ولع خوردن

همه‌ی این‌ها به نقشه‌ی ذهنی ما برمی‌گرده؛ یعنی نقشه‌ای که در ذهن برای ادامه‌ی زندگی کشیده شده. نقشه‌ی ذهنی کسی که چاقه روی چاق‌تر شدن تنظیم شده. برای همین شاید یکی دو ماه وزن و سایزش رو پایین بیاره، ولی نتیجه‌ی یک‌ساله‌ش همیشه چاق‌تر شدنه. در ویدیو گفتم که همین موضوع رو در فایل به‌روزرسانی دوره‌ی «ورود به سرزمین لاغرها» هم توضیح دادم؛ اینکه چرا در تمرین نوار زمان، نوشته‌هامون به سمت چاقی واقعی‌تره و به سمت لاغری شبیه خیال‌پردازیه.

این نقشه فقط درباره‌ی چاقی نیست. اگه هر روز خبر بیماری و ناامنی رو دنبال کنی، ذهنت این‌ها رو تبدیل می‌کنه به نقشه‌ی زندگیت و بعد می‌گی «چرا این‌قدر بدبیاری میارم؟». چاقی هم همین‌طوره. مگه تجربه نکردیم که تصمیم می‌گیریم از فردا رژیم بگیریم و درست همون روز مهمونی دعوت می‌شیم؟ نقشه‌ی ذهنی تو رو به مسیرهایی می‌بره که در اون‌ها چاق‌تر بشی.

حرص‌ولع خوردن هم یه واکنش جسمیه که بر اساس همین نقشه‌ی ذهنی چاقی انجام می‌شه. وقتی نقشه‌ی ذهنی عوض می‌شه، می‌ری مهمونی و عروسی، ولی دیگه اون حرص‌ولع قبلی رو نداری. خیلی از بچه‌هایی که لاغری با ذهن رو کار می‌کنن بعد از چند روز برام می‌نویسن که «انگار حرص‌ولع من تغییر کرده». این اولین نشونه‌ست که یه بخش کوچیک از نقشه‌ی ذهنی‌شون جابه‌جا شده.

این نقشه با گوش دادن به فایل‌ها، انجام تمرین‌ها و نوشتن، هر روز کمی تغییر می‌کنه. وقتی می‌نویسی داری به لاغری فکر می‌کنی و نمی‌شه همزمان به چاقی فکر کنی؛ برای همین این‌قدر تأکید می‌کنم که تمرین‌ها رو بنویسید. چاقی هیچ اصراری نداره همراه تو باشه؛ ولی تا وقتی همون آدم پارسالی، پاداشت همین چاقیه. خیلی ساده بگم: نمی‌شه همون آدم قبلی بمونی و لاغر بشی؛ وقتی خودت عوض بشی، این حلب‌های روغن هم از تو جدا می‌شن.

🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟

چیزی که اینجا نوشتم فقط یه خلاصه از حرف‌های این جلسه‌ست. در ویدیو این موضوع‌ها رو کامل‌تر و با مثال‌های بیشتری توضیح دادم؛ حتی پیراهنی رو نشون دادم که چند ماه قبل خریدم و الان گشادتر شده و نشون می‌ده حداقل یه حلب روغن دیگه از من جدا شده. وقتی این حرف‌ها رو با صدای خودم می‌شنوی، خیلی راحت‌تر در ذهنت جا می‌افتن و اهمیت پذیرش چاقی برای لاغر شدن رو بهتر حس می‌کنی.

جلسه‌های «صد گام لاغری با ذهن» جزو دوره‌های تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همه‌ی گام‌ها باید اشتراک ویژه‌ی تناسب فکری رو فعال کنی. اگه هم دوست داری تمرین نوار زمان و نقشه‌ی ذهنی لاغری رو قدم‌به‌قدم کار کنی، دوره‌ی «ورود به سرزمین لاغرها» برای همین ساخته شده.

در گام ۹۲ سراغ «آموزش ذهنی برای لاغری» می‌ریم.