یادته در جلسهی قبل دربارهی پیراهن زرشکیام با خطهای مشکی حرف زدم؟ من از رنگ زرشکی خیلی خوشم میاد و این پیراهن رو بهخاطر خطهای زرشکیاش خریدم، نه خطهای مشکیاش. حالا در این جلسه میخوایم همین الگو رو بیاریم سراغ عادتی که انتخاب کردی. این جلسه بخش اول گام چهارم از چالش «تغییر عادت» هست و در اون یاد میگیری چطور با برنامهریزی ذهن ناخودآگاه، بدون اینکه عادتت رو حذف کنی، یه تغییر کوچیک و لذتبخش بهش اضافه کنی.
اگه گام قبل رو هنوز ندیدی، اول سراغ گام سوم (انعطاف در انتخاب) برو، چون تمرین این جلسه دقیقاً روی همون تمرین ساخته میشه.
در این جلسه میآموزیم:

🎬 در ویدیوی این جلسه چی میشنوی؟
ویدیو رو با یه توضیح شروع کردم که به نظرم خیلی مهمه: فرق کسایی که تمرینها رو انجام میدن با کسایی که انجام نمیدن. در لاغری با ذهن هدف اصلی آموزش ذهنیه و آموزش ذهنی در نهایت باعث میشه ذهن و جسم تو با هم هماهنگتر بشن. وقتی در ذهنت لاغری رو بهعنوان هدف انتخاب میکنی، با تمرینها جسمت رو هم با ذهنت هماهنگ میکنی و برای همینه که جسم بهمرور به سمت تناسب حرکت میکنه.
تمرین نوشتنی دقیقاً همین کار رو میکنه. وقتی جواب تمرین رو مینویسی، داری چیزی رو مینویسی که بهش فکر کردی، دنبال نشونههاش گشتی و به نتیجه رسیدی. یعنی ذهنت داره فکر میکنه و دستت داره همون فکر رو تایپ میکنه؛ بنابراین ذهن و جسم با هم هماهنگ شدن. در اون لحظه ذهنت نمیتونه به هیچ چیز دیگهای فکر کنه و این خیلی ارزشمنده.
کسی که هر روز برای فکر کردن و نوشتن تمرین وقت میذاره، هر روز داره به خواستهاش توجه میکنه. با این تکرار، ذهن ناخودآگاه لاغری رو بهعنوان یه اولویت میشناسه و از اون به بعد خودش آدم رو به سمت خواستهاش هدایت میکنه. خیلی ساده بگم: این همون برنامهریزی ذهن ناخودآگاهه و فلسفهی اینکه اینقدر اصرار میکنم تمرینهاتون رو در کامنتها بنویسید هم همینه.
بعد یه مرور کوتاه روی سه گام قبل داشتم. در گام اول یه عادت رو انتخاب کردیم. در گام دوم نوشتیم این عادت چه خوبیها و چه لذتهایی برامون داشته. در گام سوم موضوع رو کمی عوض کردیم و دنبال موقعیتهایی گشتیم که به یه چیزی علاقه داشتیم، ولی در آخر چیزی مشابه یا ترکیبی از اون رو انتخاب کردیم؛ مثل همون پیراهن زرشکی که خط مشکی هم داره و برام اشکالی نداره، چون چیزی که بهش علاقه دارم در اون هست.
🧠 چرا قرار نیست عادت رو حذف کنیم؟
تمرین این جلسه از همون پیراهن میاد. میخوایم عادتی که انتخاب کردیم رو «راهراه» کنیم. یعنی خود عادت سر جاش میمونه و فقط چند تا خط مشکی بهش اضافه میکنیم. اصلاً به این فکر نکن که قراره عادتی رو ترک کنیم. عادتی که در گام دوم کلی دربارهی لذتهاش نوشتیم و انجام دادنش حس خوبی بهمون میده، چرا باید ترکش کنیم؟ پس نگهش میداریم و فقط یه ترکیب تازه ازش میسازیم.
دلیلش اینه که حذف کردن یعنی جنگیدن با ذهن. خیلی وقتها به خودمون گفتیم «از امروز دیگه شکر مصرف نمیکنم»، «از امروز دیگه ساندویچ فستفود نمیخورم» یا «از شنبه رژیم رو شروع میکنم». چند روز طول کشید؟ چند روز بعد همهچیز رو رها کردیم. با ذهن نمیشه مبارزه کرد؛ باید باهاش راه بیای، حواست بهش باشه و قلقش رو بلد باشی. برای همین در این جلسه هیچ ادعای بزرگی برای ذهنت نمیکنیم و ریسک نمیکنیم.
وقتی تغییر خیلی کوچیک باشه، ذهن دلیلی برای مقاومت نمیبینه. عادت هنوز انجام میشه و لذتش هم سر جاشه، فقط یه گوشهاش فرق کرده. اینجوری ذهنت کاری بهت نداره، نمیپرسه «چرا این کار رو کردی؟» و آروم میمونه. این همون راهیه که برنامهریزی ذهن ناخودآگاه رو بدون سختی و بدون جنگ جلو میبره.

✅ خط مشکی روی عادت یعنی چی؟
هر عادتی که خودت انتخاب کردی، از امروز هر وقت خواستی تکرارش کنی، آگاهانه تصمیم بگیر که یه جاییش رو تغییر بدی. در ویدیو چند تا مثال زدم. مثلاً بعضیها عادت دارن سر ساعت شش قهوهشون رو بخورن. اشکالی نداره؛ قهوه رو میخوریم، ولی یه روز ساعت شش و نیم، یه روز هفت و یه روز پنج. عادت هست و کاری بهش نداریم، فقط زمانش جابهجا شده و همین میشه خط مشکی.
یا کسی که خیلی شکلات میخوره. شکلات خیلی خوشمزه و لذتبخشه، ولی مثلاً اگه همیشه چهار تیکه میخورده، این بار نصفش رو میخوره و بقیهاش رو میذاره برای دفعهی بعد. من نمیتونم برای تکتک شماها مثال بزنم؛ دارم اصل کار رو میگم و خودت باید ببینی چه تغییری با عادت خودت جور درمیاد.
خود من هم همین کار رو کردم. تا همین چند هفته قبل که خودم این چالش رو شروع کردم، خیلی دوست داشتم عصرونه کیک با چای بخورم. همیشه حدود ۲۰ تا کیک میخریدم که برای ۱۰، ۱۲ روز داشته باشم و بچهها هم ازش بخورن. بعد به خودم گفتم این کیک خیلی خوشمزهست و عادت قشنگیه، ولی بهجای اینکه کامل بخورمش، یه تیکهاش رو جدا میکنم و نمیخورم. مثلاً اگه کیک ۱۰ سانت بود، سه سانتش رو کنار میذاشتم و میگفتم «من اینو نخوردم».
اون تیکهی باقیمونده برام نماد همین تغییر بود؛ همون خط مشکی. هم عادت رو تکرار کرده بودم و لذتش رو برده بودم، هم یه خط مشکی بهش اضافه کرده بودم. چند روز این کار رو کردم و خیلی عالی بود. لذت دوم هم از اینجا میاد که حس میکنی قدرت دست خودته و این تغییر رو خودت ایجاد کردی.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط یه خلاصه از حرفهای این جلسهست. در ویدیو مثال پیراهن و مثالهای عادت رو با حوصلهی بیشتری توضیح دادم و وقتی صدای خودم رو میشنوی، این مفهومها راحتتر در ذهنت جا میافتن. کسایی که هر جلسه رو کامل میبینن و تمرینها رو انجام میدن، کمکم خودشون میبینن که برنامهریزی ذهن ناخودآگاه چطور یه عادت چندساله رو بدون سختی عوض میکنه.
جلسههای چالش «تغییر عادت» جزو دورههای تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوهای کامل همهی گامها باید اشتراک ویژهی تناسب فکری رو فعال کنی. در ویدیو به بچههایی که در دورهی اصلی لاغری با ذهن، یعنی ورود به سرزمین لاغرها، هستن و همزمان این چالش رو هم انجام میدن گفتم که ازشون انتظار دارم فعالتر باشن، چون این دو تا با هم نتیجهی بیشتری میدن.
در بخش دوم همین گام سراغ «عجله برای تغییر» میریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژهی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدمبهقدم برای لاغری هستید، دورهی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه میشود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.13 از 64 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

نشان های دریافت شده
با سلام
الان که دوباره یه باره دیگه متن رو خوندم و فایل رو گوش دادم استنباطم از درس امروز این جوریه؟
زمانی که با یه موضوعی در زندگی روبه رومیشی که احساست به اون موضوع بد هست باید بازم بهش عشق بورزی و به جنبه های خوبش نگاه کنی کم کم احساست به اون موضوع خوب میشه و از ناحیه احساس خوب افکار خوب میاد سراغت که چی کارکنی وهمون کار روانجام میدی و برات لذت بخشه .
مثلا چند ماه پیش که هوا خیلی سرد و یخی بود یکی از شبها من رفتم تا ایوان کاری انجام بدم خواهرزادم در رو از درون قفل میکنه و من با لباس خونگی نازک روی ایوان با اون سرما بودم . من تنها کاری که کردم به خوبیهاش فکر کردم و باخودم گفتم اون کودک هستش عاشق شلوغی وشیطنته و لذت میبره خونه هم که کسی رو نداره باهاش بازی کنه میاد خونه ما بامن بازی میکنه وهمینجور که افکار خوب رو توذهنم مرور میکردم فکری اومد سرم که روهمون ایون بشینم و بیخالش بشم یه کمی که نشستم خودش اومد در رو بازکرد و منوبغل کردورفتیم خونه .
حالا درموقع چالش با ناخواسته ها به نظرم همینه اول بایستی با اون عادت بد که داریم به خوبیهاش توجه کنیم واحساسمون رو به اون عادت خوب کنیم کم کم فکرهای خوب میاد سرم و من اون کار روانجام میدم .
با گوش دادن فایل وانجام تمرینات و تمرکز بر اون احساسمون رو خوب خوب کنیم به اون عادت بد .
وزمانی که با اون عادت بد مثلا پرخوری میخایم روبه روشیم فکرهای خوب میاد سرمون و اون رو انجام میدیم مثل مثالهایی که در تمرین قبلی گفتم و مطمنا هرچه احساسمو خوب تر کنم راهکارهای قوی تر وبهتر میاد تو سرم که عادتم رو هرسری کمرنگ کمرنگ میکنه
مثلا همین چای که با کلی قند میخوردم الان که حسم رو با شیرینیجات خوب کردم و از فوایدش نوشتم یه مدت قندکمتر رو با دستم تکه تکه میکردم وتعدادش که زیادتر شد همون دفعات قبلی اونا رو مصرف میکردم .
وفکری که امروز صبح به ذهنم موقع صرف صبحونه اومد اینکه چه نیازی هست که من چایی رو داغ دوست داشته باشم بخورم اومدم به حالت گرم خوردم وقند کمتری هم مصرف شد . من فقط احساسمو به قند خوب کردم فکرهای خوب اومد سرم و واقعا لذت بخشه .
من همش فکرمیکردم درمقابل ناخواسته هایی که رفتار انسانی هست بایستی احساسمون رو خوب کنیم هیچ وقت فکر نمیکردم که در مقابل ناخواسته عادت غذایی نادرست هم بایستی احساسمون رو خوب کنیم .
حالا میفهمم که هرچه از این سیستم جهان هستی بدونم یه قطره درمقابل اقیانوس هم نمیشه .
پس هرچه بیشتر آگاهیهامو زیاد کنم زندگی برای من لذت بخش تر خواهد بود .
نشان های دریافت شده
با سلام
رام کردن آرام آرام ذهن
منم یکی از عادتهای نادرستم این بود که یک استکان چای رو که میخاستم بخورم دستم که داخل قندان میرفت ناخودآگاه ۵ تا ۶ تا قند روبرمیداشتم و باهاش چاییمو نوش جان میکردم . الان دقیقا این کار رومیکنم منتها قبلش قند رو نصف میکنم و دردستم میزارم و ذهنم گول میخوره و همون دفعات رو انجام میدم تا چایمو بخورم و ذهنم اصلا مخالفت نمیکنه . بعد مدتی کم کم قند رو دوباره ریزترش کردم وهمون چای رو باهمان دفعات میخورم وچقدرهم برام لذت بخشه.
یا بیسکویت رو قبلا درچای یه کم خیس میدادم و با چای میخوردم وکلی بیسگویت رو با یه استکان چای میخوردم . اما الان تعداد کمتری بیسکویت روبرمیدارم ونصفش میکنم و هربار یکیشو با چای میخورم وچقدر هم برام لذت بخشه.
یا بشقاب کوچکتری رو انتخاب میکنم و توش برنج میریزم برنج که تموم بشه منم سیرم .
یا برای عادت نادرست با عجله غذا خوردنم همش خودمو درنظرمیگیرم که دریک مهمانی باکلاس و با آدم های سرشناس دارم غذا میخورم وآرام آرام غذامو میخورم .حتی صاف میشینم وقوز نمیکنم سینه صاف و تکیه به صندلی .
من الان جدیدا یک کاری رو درست انجام بدم انگشتان چهارم و سوم دست چپم به صورت علامت بیشتری به سمت بالا میبرم و نشونه موفقیت من تو کارهاست . واگه بتونم هرجه بیشتر در طول روز این حالت رو نمایش بدم نشونه پیروزی من تو کارهامه ولذت میبرم . و من چون عاشق اول بودن ورقابت وپیروزیم بهم لذت میده . وبهتر این روشها رو انجام میدم .
اینها شگردهای منه برای رام کردن ذهن خودمه . وچقدر هم لذت میبرم .😁
و
به نام خدا
سلام من عادت اینکه الکی خوردن رو تغییر بدم به در زمان نیاز و گرسنگی واقعی چیزی میل کنم حتما مواد غذایی خوراکی رو که خوشمزه هستند رو نباید که تا اخر خورد باید به اندازه اییی مصرف کرد که حس خوب در ما ایجاد کنه و حالمون رو خوب کنه هیچ ترس و نگرانی نسبت مواد خوراکی تداشته باشیم سعی کنیم با عشق و علاقه با مواد خوراکی داشته باشیم و یک ارتباط خنثی برقرار کنیم بدون ایچ حس بدی نسبت به خواراکی تمرین کنیم هر مواد غذایی رو به اندازه ایی که حس خوب در ما به وجود میاره مصرفش کنیم ممنونم از استاد گرامی
با توضیحات این جلسه، تصمیمی که من گرفتم تا کمی رنگ دیگه به عادتم اضافه کنم، اینه که، وقتی گرسنه نیستم و برای استراحت بین کار میرم اشپزخونه، سراغ خوردنی، شکلات و کیک و فرآورده های شرکتی رو نخورم، و به جاش، چندتا کشمش، خرما، گردو، پسته، و میوه بخورم.
به نام خداوند آفریننده زیبایی ها
چند روزی میگذره و من با عادت ریزه خواری ام که فکر میکردم باید کمی کمرنگ تر بشه در صلح و آرامش قرار گرفتیم، و قراره که کمی راه های رنگ مورد علاقه ام یعنی طوسی صورتی رو بهش اضافه کنم، این چند روز هم خیلی پیش اومد که تکراش کنم و همیشه با حس خوب تکرارش میکردم و همه فکرم این بود که کاری نکنم که حس ام بد بشه، و فکر کردم که وقتی میخوام ریزه خواری کنم یکم خودم رو مشغول کنم و زمان اش یکم بگذره و اگه قراره چیزی هم بخورم مقدار کمتری از قبل باشه و بقیه اش رو هم با حس خوب مثل اون تیکه کیک نگه دارم و باقیمانده احساس خوبم باشه و فکر نکنم که دیگه نیست و قحطی شده و خلاصه هم ذهن ناخودآگاهم رو راضی کرده باشم که عادته خوبم هست و هم به خواسته و تصمیم منطقی خودم قدرت داده باشم.
نشان های دریافت شده
به نام خدایی که راه رو به من نشون میده
سلام به همه عزیزان
گفتم که مشتاق شنیدن فایل بعدیم و هر بار شگفت زده میشم…چقدر جالب بود
خب چیا یاد گرفتم؟ ذهن ما انعطاف پذیره و می تونه توی علاقمندی مون یکم انعطاف و تغییر رو بپذیره..واسه اینکه عادت تکرار شونده مون رو تعدیل کنیم لازم نیست یکباره حذفش کنیم اینجوری وارد جنگ ذهن و جسم میشیم و نمی تونیم نتیجه مطلوب رو بگیریم..ما یاد گرفتیم با خودمون، بدنمون و عادت هامون در صلح باشیم و با این صلح و پذیرش به حال خوب برسیم. چرا؟ چون حال خوبه که اتفاقات خوب برامون به ارمغان میاره. خب حالا برای اینکه هم احساسمون خوب بمونه و هم عادتمون سرجاش باشه و هم حس بد از انجام عادتمون نگیریم، میاییم و باتوجه به قابلیت انعطاف پذیری ذهن، کمی تغییر توی عادت هامون میدیم جوری که هم لذتش باشه، هم حس خوبمون
مثلا من برای عادت ریزه خواری چی کار کنم؟ تنها چیزی که به ذهنم رسید اینه که هربار که خواستم چیزی رو در زمانی که گرسنه نیستم همینجوری الکی بخورم، مقدارش رو کم می کنم و میگم: بدن عزیزم، هروقت خواستی بازم هست که بخوری….یا اینکه از همون چیزی که میخوام ناخنک بزنم یه تیکه کوچولو بر میدارم….ایده دیگه ای ندارم و فکر می کنم همین فعلا خوبه و مطمئنم اگه راه بهتری باشه خدا من رو سمتش هدایت می کنه و بهم الهام میشه که چیکارش کنم…پس قرارمون این شد که من هربار خواستم چیزی رو زمانی که سیرم بخورم، برش دارم و یه نقطه ازش بخورم ( تاجایی که حس رضایت و لذت رو بگیرم و با حس افسوس و کمبود همراه نباشه) و بقیه شو توی یه ظرف بذارم یا یه تیکه خیلی کوچولو ازش بخورم یا بو کنم و خلاصه یه حرکتی بزنم که ذهن شیطونم رو گول بزنم دیگه
خدایا به امید تو، با توکل به تو و به همت خودم میرم که انجامش بدم
همگی موفق باشین
سلام عادتی که من انتخاب کرده بودم عادت دیر خوابیدن و تقریبا خیلی اوقات دیر. پا شدن بود دلایل لذت بخش بودن این عادت رو برا خودم نوشتم ولی نکاتی که نوشتم زیاد لذت بخش نبودن بلکه بیشتر کاری در راستای هدف کلی من بودن و اگه این عادت رو انجام میدادم نه برای لذت بلکه به طور ناخود آگاه برای هدف کلی ای بود که داشتم ولی چون لذت زیادی نمیبردم هی هم به خودم سرکوفت میزدم حتی زمانی که میدیدم از زمان ساعت خواب نرمال داره میگذره میگفتم آخه چرا بیدار میمونی چرا به خودت عذاب میدهی اگه برای اوقاتی برای خود داشتنه که میتونم صبح قبل بیدار شدن بچه ها وقت آزاد رو داشته باشم وقتی نوشتم فهمیدم من حاضرم شب بیدار بمونم چون هر چه قدر بیدار بمونم چون دیر وقته کسی توقع ندارم من کاری مربوط به اونو انجام بدم شبا میتونم بیدار بمونم تازه بعدش بخوابم ولی اگه صبح زود بیدار شم هی به خودم میگم حالا که بیدار شدم تا بچه ها خوابن ناهار درست کنم لباس رو بریزم ماشین فلان کارو بکنم یعنی صبح بیدار میشدم یه کم وقت آزاد داشته باشم ولی ذهن ناخود آگاهم هی ازم توقع کار داشت واسه همین قرار گذاشتم صبح زود هم بیدار شدم تا قبل نه چنین کاری از کارای خونه رو شروع نکنم واون زمان رو فقط صرف خودم کنم یا مثلاً فکر کردم اگه شبا بیدار بمونم میتونم زمان بیشتری با همسرم بگذرونیم وبهم نزدیک تر بشیم چون همسرم خیلی دیر میخوابه در حالی که که این دیر خوابیدن منو خیلی اذیت میکنه در حالیکه همسرم رو نه ومن بیشتر باید نزدیک تر شدن رو به روش دیگه ای انجام بدم در. واقع بیدار ماندن برای من لذت خاصی ندارن فقط فکر میکنم شاید در راستای هدف نزدیکتر شدن ارتباط منو همسرم باشه
نشان های دریافت شده
سلام بر عالم و آدم 😍
موضوع :کلاه گذاشتن سر ذهن 😂اتفاقا کلاه هم بهش میاد 🤠🤫
ناخودآگاه ما غیر قابل دیدنه و به خاطر همین به وضوح نمی تونیم از عملکردش سر در بیاریم و اینکه ما اطلاعاتی نداریم که همچین قدرتی داره مسیر زندگی ما رو تعیین می کنه طبیعی هست .در واقع حافظه ی بلند مدت مغز میشه ناخوآگاه ما که اطلاعات در اون ثبت و ذخیره میشه اما ما در طول روز بی نهایت اطلاعات از پیرامون خود ،رسانه ها ،اطرافیان و دیداری و شنیداریمون دریافت می کنیم و فقط اون موضوعاتی که احساس مارو برانگیخته می کنند و ما رو وادار به کنجکاوی و تجزیه تحلیل می کنند به صورت پایه در ناخودآگاهمون ذخیره می شند چون مغز ما میخواد انرژی کمتری بزاره و بنابراین اون موضوعات که بنابر احساس ما و توجه ما هستندرا در نظر میگیره برای مثال ما مشغول کار هستیم و صدای رسانه تو خونه پیچیده و همینطور اطلاعات مختلف داره به ما میده اما یک لحظه توجه ما جلب میشه به تبلیغ نوشابه بدون قند و کنجکاو میشیم و چون رسانه رو جزو منبع های اطلاعاتی مورد تایید خودمون می دونیم باور می کنیم و بعد با دیگران در موردش صحبت می کنیم و اطلاعات رو اضافه می کنیم اما ترس از قند موجود در نوشابه در ذهن ما وجود داشته و اگر این نوشابه رو تهیه کنیم و اصلا تلخ هم باشه قند ما افزوده میشه و برای ذهن مهم نیست که ما چه نتیجه ای میخوایم بلکه نسبت به حس ما و انتظاری که داریم عمل می کنه یعنی موقع خوردن اون نوشابه بازهم نگرانیم پس چرا شیرینه ؟یعنی واقعا قند نداره ؟اگر داشته باشه ؟کمتر بخورم ؟نه بابا راحت باش …..
حالا ما در طول روز خیلی از رفتارهایی که انجام میدیم یکبار ازمون سر زده اما اون رفتارهایی که گفتیم اولین بار با لذت انجام شده رو تکرار کردیم و هر بار هم لذت بردیم و مغز همیشه ما رو تشویق می کنه به کارهای تکراری چون شدیدا میخواد انرژی کمتری از دست بده ولی چرا همون رفتار لذت بخش الان عذاب آور شده ؟چون ما اطلاعاتی جدید دریافت کردیم که به این نتیجه رسیدیم این عادت برای ما مضره و نگران شدیم و یا ترسیدیم و در صدد حذف اون بر امدیم و می خواهیم هر چه زودتر از دستش خلاص بشیم و خیلی مقصرش می دونیم و نااگاهانه داریم قدرت میدیم به اون عادت یا رفتار وگرنه همین رفتارو افراد دیگری دارند انجام می دهند و لذت هم میبرند .در روش لاغری با ذهن از آموزش ذهنی استفاده میشه مثل آشپزی که کلی مواد غذایی متنوع در اختیار داره و باید اینها رو ترکیب کنه تا یک غذای خوب پخته بشه ما هم با گوش دادن و دیدن فایلهای آموزشی مواد لازم رو در اختیار میگیریم (آگاهی )و بعد باید بیایبم فکر کنیم و تمرین هارو بنویسیم تا ذهن و جسم با هم ترکیب و هماهنگ بشند و اون فکر کردن و تجزیه و تحلیل ذهن که تبدیل به نوشتن میشه ارزش داره و به لایه های ذهن نفوذ می کنه 🌟.
در مرحله اول عادت رو شناسایی کردیم و مرحله دوم آشتی با عادت و نوشتن مزیتهای لذت بخش اون عادت و مرحله سوم متوجه شدیم ذهن ما نسبت به علاقه مندیهامون و موضوعات شبیه به اون انعطاف داره و میپذیره که مثالش رنگ قالب زرشکی بود که حالا اگر با یک رنگ دیگه ترکیب بشه برای ذهن مشکلی نیست چون اون اصلش هست و ما الان از این ویژگی میخوایم استفاده کنیم .ما قرار نیست عادتی رو ترک کنیم و حالت مبارزه و نابودکننده بگیریم و فقط قراره یک تغییرات جزئی در عادتمون ایجاد کنیم اصلا واسه چی بخواهیم عادتی که ازش لذت میبریم رو حذف کنیم ما فقط راه راهش می کنیم 😉هم عادتمون رو داریم و احساس رضایت از خودمون و انتخابمون .و ذهنمون بامون راه میاد .دوستیم آشتیه آشتی
مثلا /من میخوام از این به بعد وقتی سیر شدم بازم برم سرقابلمه یه سری بزنم و بعد درشو بزارم و بیام دیگه اون یکی دوتا قاشق غذارو نمیخوام از صدا در قابلمه بیشتر خوشم میاد 😄
یا وقتی ظهر شد و چشمم به ساعت افتاد به خودم میگم یه نیم ساعت دیگه غذا میخوریم شایدم عقربه های ساعت رو دستکاری کنم 😅
ریزه خواری هم اینطوری راه راه می کنم میگم یه ۱۰دقیقه بعد /یکبارش هم درب شیشه گلاب رو باز می کنم و عمیقا نفس می کشم اینم لذته 😍
عادت به شیرینی هم عجیبه ‼️سه روزه اصلا حالم بد میشه به جاش دلم شوری میخواد نمی دونم 🤷🏻♀️آدامس می جوم …..
اما عادت پر حرفی ….واسه خودم حرف میزنم از خودم فیلم میگیرم تموم این آگاهیها رو برای خودم ضبط می کنم البته قبلا برای دیگران این کارو کردم اما اینبار برای وجود خودم هر بار هم با آرامش بیشتری صحبت می کنم و تغییرات جزئی زیباتری ایجاد می کنم 🥰برای سکوت کردنم هم هر بار اون عقابی رو تصور می کنم که بر فراز آسمان قدرتمندانه در اوج است فراتر از آسمان و زمین شاید کلاغی بر پشتش سوار بشه و روی سرش نوک بزنه اما اون فقط اوج می گیره انقدر میره بالا جایی که اکسیژن برای کلاغ کم میشه و خودش سقوط می کنه..🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃
نشان های دریافت شده
به نام خداوند صابر و قادر
روز ۴۶: ۱۱ / ۳ / ۱۴۰۰
آنچه گذشت: ما اطلاعات فراوانی از محیط پیرامون کسب می کنیم و بر برخی از آنها تمرکز کرده و در مورد آنها تحقیق و بحث و تفکر می کنیم به این شکل اطلاعاتی را به ذهن ناخودآگاه خود می دهیم و بر اساس آن رفتاری در ما شکل می گیرد اگر انجام ان رفتار در ما احساس لذت ایجاد کند و از انجام آن رفتار احساس خوبی داشته باشیم آن رفتار بصورت عادت در ما در می آید. به مرور تکرار این رفتار ما را از آن بیزار می کند مثلا اگر موسیقی را دوست داری با چند بار گوش دادن آن لذت می بری ولی اگر محکوم شوی در طول روز مرتب و پشت سر هم به ان گوش بدهی احساس شکنجه خواهی داشت نه لذت. پس تکرار آن رفتار عادتی که روزی لذت بخش بوده حالا برای ما ناراحت کننده می شود و تصمیم به ترک آن عادت می گیریم.
و اینجاست که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل ها . بارها تصمیم به عدم انجام آن رفتار می گیریم که این انتخاب از خودآگاه ماست ولی ناخودآگاه همچنان با آن رفتار خوش است و تکرار ان را می پسندد و دعوای پنهان خودآگاه و ناخودآگاه سبب فرسایش ما و عدم موفقیت در ترک عادت می شود. پس چه باید کرد؟
۱- فکر کنم عادتی که الان دوستش ندارم و میخوام ترکش کنم قبلا برام چه مزایایی داشته و واسه چی از انجامش لذت می بردم؟
اینجوری می فهمم اون رفتارم خیلی هم بد نیست. و انجامش این همه ناراحتی و خودآزاری و سرزنش خود نداره.
۲- حالا که مزایای اون عادت رو فهمیدم پس دیگه جنگی در کار نیست و به قول لئون تولستوی به صلح می رسیم و جنگ و صلح تداعی پیدا می کنه.
با ارامش همه چی راحت تر حل و فصل می شه و تصمیمات عاقلانه تری میشه گرفت به عبارت دیگه با پنبه سر می بریم هم خوشحالیم و هم در صلح و از مبارزه خبری نیست و هم بدون مقاومت ذهن موفق به ترک عادت می شویم.
۳- ذهن روی علاقمندی ها و فرمول هایش منعطف است من می توانم در حد انعطاف ذهنم یواش یواش روی تعدیل عادت هام و بعد حذف انها کار کنم.
مثلا چای شیرین دوست داری از امروز یه کوچولو کمتر شیرینش کن. چون عادت دوست داشتنی ات رو انجام دادی ذهنت گارد نمی گیره ولی با آرامش یه تغییر کوچولو در اون ایجاد کرده ای.
من البته بدترین مشکلم خوردن چیز با چایی بود و عاشق خوردن چای با یه چیزی بعد از ناهار بودم که در تمرینات قبلی فهمیدم من اصلا نه چایی دوست دارم و نه اون چیزی که با چایی می خوردم من برای فرار از خواب بعد از ناهار این رفتار را انجام می دادم الان اصلا چای درست نمی کنم و کمی دراز می کشم در حال مطالعه اگر دوست داشتم می خوابم و اگر دوست نداشتم خودبخود پا می شم و از کتابم نت برداری می کنم و اون ساعات عصر اینطوری سپری می شه. و نیاز به راه راه کردن این عادتم نشد.
عادت بد دیگه خوردن چند لقمه سر سیری بود که راه راه کردنش میشه لقمه رو بگیر و حالش رو ببر اما بذار در ظرف غذای هاپو.
یه عادت بد من انتقاد پذیر نبودن هست شاید اینجا ربطی نداره اما دیگه مثال عادت غذایی که بخوام ترکش کنم فعلا یادم نیومد. با شنیدن انتقاد یا اعتراض اول احساس داغی می کنم شاید صورتم هم برافروخته میشه موضع نمی گیرم و بهش فکر می کنم که اگر انتقادش سازنده هست خودم را اصلاح کنم ولی خودم تا ساعتها به هم می ریزم. باید این ناراحتی و دلخوری پس از شنیدن از انتقاد رو که یک عادت بد هست رو راه راه کنم خب هر وقت انتقادی شنیدم حتما گر می گیرم و بهم بر میخوره حالا اگه سوت بزنم چطور میشه شاید خندم بگیره و حس بد شنیدن اون انتقاد رو در من تعدیل کنه. باید امتحان کنم اگه جواب نداد یه راه راه دیگه رو امتحان می کنم.
یه نکته جالب دیگه این فایل هم اینه که حتی اگر بعضی اطلاعات را مفید تصور می کنم ولی میگن بی خبری خوش خبریست بعضی اطلاعات هم فایده نداره دونستنش . مثلا اینکه روغن مایع چه بدیهایی داره و با قلب و …. چه می کنه دانستنش که نمیتونه باعث حذف اون از همه غذاهای من بشه درسته با روغن سالم جایگزینش کردم ولی بالاخره در بسیاری از غذاهایی که می خوریم در مهمانی ها و رستوران و …. وارد بدن من خواهد شد و ذهن کار خودش را می کند و طبق اطلاعاتی که خودم در اختیارش قرار دادم از همون مقدار اندک روغن انتظار مرا براورده می کند و آنچه که نباید بشود می شود. پس برچسب زدن به آنچه می خوریم ممنوع. چیزی به نام غذای بد و غذای خوب نباید باشه و باید به غذا و آنچه می خوریم حس خوب شفابخش و انرژی بخش و حیات بخش بدهیم و با حس خوب بخوریم تا در بدن به عنصر حیاتی و زیبایی و سلامتی تبدیل شود توصیه می کنم اگر به غذا برچسب بد زدیم از خوردن حتی یه اپسیلون از اون منصرف بشیم چون ذهن براش مقدار مهم نیست و کارش رو خوب خوب بلد هست.
و در پایان به یاد شعر مولانا می افتم:
بیرون ز تو نیست هر چه در عالم هست در خود بطلب هر آنچه خواهی که تویی
نشان های دریافت شده
سلام
این فایل یکی از ویژگی های ذهن رو برای من روشن کرد. اینکه اگر تدریجی یک تغییر رو اعمال کنیم ذهن هیچ دخالت و مقاوتمی درش نمیکنه. مثل زمانی که چاق شدیم. چاق شدن با رسالت ذهن ما که حفظ بقای ماست جور در نمیاد اما چون خیلی آرام و تدریجی و یک قدم یک قدم به سمت چاقی حرکت کردیم ذهنمون مقاومتی برای چاق تر نشدن نداشت و ما به خودمون اومدیم و دیدیم که چاق هستیم. ترک عادت هم یک شبه انجام نمیشه. ما باید آرام آرام رفتار جدید رو به رفتار های روزمرمون تزریق کنیم و یه زمانی به خودمون میایم و میبینیم که اون عادت رو ترک کردیم. ما همین الان تمام آرزوهامون بر آورده شده متنها برعکسش چون ما به هر حال انسانیم و انسان مثل آب همیشه در جریانه نمیشه گفت من برای چاق شدن یا داشتن یک عادت بد هیچ مسیری رو انتخاب نکردم. چون انجام بار ها یه رفتار اشتباه یا چاق شدن خودش یه مسیره که ما اونو انتخاب کردیم فقط کافیه اگه میخوایم توی عادت ها و رفتارمون ، تغییر ایجاد کنیم از اون نیرویی که داریم باهاش در راه اشتباه قدم بر میداریم همون نیرو رو نه کمتر نه بیشتر_ در راه تناسب اندام و خواسته هامون به کار بگیریم و میبینیم که با همین تغییر مسیر چه اتفاقات خوبی برامون میوفته.
من اقدامات زیادی انجام دادم چون بین جلسه پیشم و این جلسم فاصله افتاد خیلی خوب تونستم این تمرین رو انجام بدم.
من صبحا تا 9 میخوابیدم و هر بار 5 دقیقه از خوابم کم کردم و دیدم بازم سر حال از خواب بیدار میشم و این طوری نیست که حتما باید ساعت 9 از خواب بیدار بشم تا معنی خواب رو بفهمم. به ذهنم گفتم مهم اینه که وقتی چشمامو باز میکنم دیگه احساس خواب آلودگی نکنم و الان که دارم تقریبا ساعت 7 و 40 دقیقه بیدار میشم ، اصلا خوابم نمیاد و به خوبی تونستم خط های مشکی رو به لباسم اضافه کنم.
من همیشه عادت داشتم تند غذا بخورم ولی به خودم گفتم مثلا تا این تبلیغ توی تلویزیون تموم میشه تو این لقمه رو طولش بده.
من عادت دارم پوست کنار ناخونامو بخورم ولی الان هر وقت خواستم پوستمو بکنم میگم وایسا مثلا شب بکنش حالا ولش کن شب بکنش که یه تنوعی هم داده باشی.
امیدوارم تمرین رو درست انجام داده باشم
ممنون استاد عطار روشن