ترکیب احساس و رفتار (گام هفتم)

سلام .
تا جاییکه رفتارها به احساس سیری نرسیده بود من داشتم از خوندن نوشته تون لذت میبردم .

من الان لاغر شدم و دوسال هم هست که لاغر موندم . هروقتم دلم خواسته خوردم و در باقی ساعات هم به خوردن فکر نکردم و هر وقتم میخواستم عذاب وجدان بگیرم میگفتم نوش جونت روزیت بود . اگه میبینی احساست بد شده چون لدت نبردی از خوردنت . اگه بیشتر لذت میبردی الان عذاب وجدان نداشتی .

اگه احساس عذاب وجدان اومده پس یعنی با احساس بد خوردی .
با احساس بد غذا رو نخور . هیچ کس نمیخواد تورو محدود کنه . ولع احساس نیازه احساس نبودنه . با این احساس غذا نخور . همه چیز به اندازه ی کافی هست .
خدا تمام این روزی هارو برای تو قرار داده و منم هرگز نمیخوام اینارو از تو بگیرم .
تو لیاقتت اینه که از نعمات الهی لذت ببری . جهان برای لذت بردن تو خلق شده .
وقتی اینطوری میگم کم کم ذهنم از اون مسیر قبلی پایین میاد . به جای اینکه با احساس بد بخوره با احساس لذت میخوره و بعدش هم به جای عذاب وجدان احساس ارامش و شکرگزاری از بهره بردن از این نعمت الهی میاد . چون احساس خوب احساس خوب رو جذب میکنه .

استاد رفتار ما از فکر و احساس ما سرچشمه می گیره . وقتی احساسمون خوب باشه رفتارمون هم خوب میشه . کاری که احساس خوب در ما ایجاد کنه کدوم کاره ؟ کاری که از احساس خوب سرچشمه گرفته باشه . وقتی ما با صحبتهامون و یا رفتارمون به خودمون احساس محدودیت بدیم ذهن ما رفتار خوب تولید نمیکنه . چون هف ذهن آزادی . ما در پرتو و حمایت آزادی میتونیم رفتار خوب رو خلق کنیم .

به خدا شما هنوز هم دارید چاقی رو سرزنش می کنید در حالیکه خودتون خلقش کردید . استاد شما شاید با تغییر عادت بتونید احساستون رو خوب کنید ولی قطعا با احساس خوب بهتر میتونید عاداتتون رو تغییر بدید .

لاغر شدن از تکرار افکار و رفتاری که در شما احساس لاغر شدن ایجاد می کند حاصل می شود.

این جمله ی شما خیلی فوق العاده بود . ولی کدوم رفتار در ما احساس لاغر شدن ایجاد میکنه .

به خدا توجه به مواد غذایی توجه به حالتهای خوردن و ….
اینا همش در جهت چاقیست . شما هنوزم دارید راه چاقی خودتون رو میرید .
شما با نوشتن این صحبتها میخواین احساس عداب وجدانتون رو کاهش بدید در حالیکه به خدا اگه همین حالا غذای من و شما رو کنار هم بزارن شما خیلی بیشتر از من میخورید . چون توجهتون خیلی بیشتره به مواد غذایی . شما هنوزم غذا رو عامل چاقی خوردتون میدونید . این باور در شما اصلاح نشده . و این باعث میشه توجه شما همچنان روی غذا بمونه . شما هنوزم باور نکردید که هرچقدر بیشتر بخواین خلاف جهت آفرینش حرکت کنید بیشتر گرفتار احساسات بد میشید .
لذت خوردن از نهاد هیچ کس خارج نمیشه . لذت کنترل رفتار و خوب عمل کردن هم هرگز باعث نمیشه اون لذته جای لدت خوردن رو بگیره . پس جایگزینی برای لذت خوردن نیست .
این حق دادن به ذهنمون کم کم توجه مارو از مواد غذایی برمیداره . کم کم متوجه میشیم اصلا خیلی وقتها ذهنمون دستور به خوردن نمیده .
من این رو میخوام که ذهنم دستور به خوردن نده و وقتی هم که بده با لذت میخورم . لاغرم هستم .
آرامشم دارم . خیلی هم حالم خوبه . ولی به محض اینکه میام و میبینم شما دارید چیز دیگه ای میگید اولش میگم شاید من بد برداشت میکنم اما همینجور که به خوندن ادامه میدم میبینم نه . من و شما از دو روش کاملا متفاوت داریم عمل می کنیم .
شما از طریق رفتار میخواین احساستون رو خوب کنید . من از طریق احساسم میخوام رفتار خوب خلق کنم .
این دو روش متفاوت در من احساس بد ایجاد میکنه .

فکر میکنم استاد از من تجربه اش بیشتره شاید من غلط دارم انجام میدم این احساس بدی که شما با نوشته هاتون در من ایجاد می کنید منو دچار عذاب وجدان میکنه . پس میبینید خوندن نوشته هاتون حال منو خوب نمی کنه . از طرفی چون در درونم به واسطه ی لاغری با ذهن بهتون ایمان آوردم نمیتونم اینجا رو رها کنم .
البته این به خاطر اینه که فرمول تایید کردن هنوز توی ذهنمه . وقتی شما تاییدم می کنید احساس میکنم کارم درسته پس لاغر میشم ولی وقتی در کلام شما حس تایید نمی گیرم احساسم بد میشه و حس چاقی بهم دست میده .
در حالیکه من واقعا از طریق خوب کردن احساسم تونستم رفتار عالی از خودم خلق کنم و وقتی احساسم بد میشه رفتار بد ازم سر میزنه
حالا شما بفرمایید من چیکار کنم ؟
آیا این راهی که دارم میرم اشتباهه ؟
اگه درسته پس چرا با کار شما همسو نیست .

به هر حال یا شما دارید اشتباه می کنید یا من .
یا من باید خودم رو باور کنم یا شمارو ؟
یا باید به یه وحدتی برسیم.
یه کاری میشه کرد . شما که تغییر نمیکنید و هرگز هم راهتون رو تغییر نمیدین . من باید زاویه ی دیدم رو به نوشته هاتون تغییر بدم و اونا طوری که خودم به احساس بهتری برسم بخونم . مثلا با خودم بگم استاد این حرفا و توجه به خوردن رو واسه ی اونایی میگه که هنوزم ولع غذایی و احساس بد دارن . واسه اونایی میگه که هنوزم توجهشون به خوردن های خودشونه و نمیتونند از احساس بد خودشون فاصله بگیرن . واسه اونایی میگه که باور دارن پرخورن و مدام خودشون رو سرزنش می کنند . اسه اونایی میگه که واقعیت گرا هستند نه حقیقت گرا .
تویی که حقیقت گرایی سخن استاد رو با حقیقت خودت تفسیر کن تا به احساس بهتری برسی . تو خیلی خوبی فاطمه . با سرزنش کردن وارد مسیر چاقی نشو . تو خیلی خوبی که تونستی اینقدر عالی عمل کنی که بعد از دوسال هنوزم راحت در مسیر لاغری هستی . تو خیلی خوب هستی که فکرت از عذاب وجدانها و احساسات بد نسبت به نعمات الهی رها شده . تو خیلی خوب هستی که حال خوب رو داری در خودت جاری می کنی ‌ .
وقتی باور کنیم که ما همیشه به اندازه میخوریم این فکر در ما تولید احساس خوب می کنه و احساس خوب ما رو به رفتاری هدایت می کنه که احساس خوب بیشتری رو در ما تولید میکنه .

به نظرم تفاوت ما تفاوت در فرمولهای ذهنیمونه . وگرنه هردو داریم خوب عمل میکنیم که نتیجه میگیریم .