تا حالا شده فقط اسم لیموترش رو بشنوی و دهنت آب بیفته؟ یا یه آهنگ قدیمی گوش بدی و یهو بری به سالها قبل و یه خاطره با همهی حس و حالش برات زنده بشه؟ در ویدیوی این جلسه از همین تجربهی ساده شروع کردم تا نشون بدم ذهن ما چطور احساس و رفتار رو به هم گره میزنه، و چطور میشه از همین ویژگی برای ایجاد احساس لاغری استفاده کرد.
این جلسه گام هفتم «چالش تغییر عادت» و ادامهی گام ششم (ترکیب رفتار با عادت) هست. در این گام قراره یه قدم آسون دیگه برداریم و یه تعریف جدید در ذهنمون ثبت کنیم: جملهی «من سیر هستم».
در این جلسه میآموزیم:
🎬 در ویدیوی این جلسه چی میشنوی؟
ویدیو با تبریک به بچههایی شروع میشه که تمرینهای چالش رو خوب انجام میدن و هر روز در دیدگاهها مینویسن چه چیزی رو نخوردن و چه رفتاری رو انتخاب کردن. این کار اصلاً ساده نیست. شاید خودت هم سالها یه رفتار رو تکرار کرده بودی و بارها تصمیم گرفته بودی عوضش کنی ولی موفق نشده بودی؛ ولی در همین چند هفته تونستی تغییرش بدی. این یعنی ذهنت داره باهات همکاری میکنه و برنامهریزی جدید داره درست انجام میشه.
بعد توضیح دادم که چرا هر رفتار در ذهن ما همراه با یه احساس ذخیره میشه، چرا گاهی از یه عادت خستهایم ولی باز هم تکرارش میکنیم، و چرا یه کلمهی ساده مثل «سیر هستم» میتونه یه واکنش جدید در مغز ما بسازه.

🧠 ذهن احساس و رفتار رو با هم ذخیره میکنه
همون مثال لیموترش، یا آهنگی که ما رو یاد یه خاطره میندازه، یا صدای یه نفر که یه اتفاق قدیمی رو برامون زنده میکنه، نشون میده که در ذهن ما تصویر و احساس به هم وصلن. هر تصویر یا رفتاری که در ما احساس ایجاد کرده، به شکل یه کد یا یه فرمول در ذهن ذخیره میشه؛ طوری که حتی سالها بعد، با استشمام یه بو، اون خاطره دوباره در ذهن مرور میشه.
خیلی از ما که اضافهوزن داریم، رفتاری با غذا داریم که خودمون هم دوستش نداریم، یا عادتی داریم که میدونیم درست نیست ولی نمیتونیم تکرارش نکنیم. دلیلش همینه. اون رفتار اولش احساس خوب به وجود آورده؛ یه رفتار جدید همراه با یه حس خوب تکرار شده، تبدیل به فرمول ذهنی شده و از اون به بعد فقط تکرار میشه، حتی وقتی دیگه حس خوبی هم نمیده.
در ویدیو مثال سیگار رو زدم. خیلیها میگن «دیگه واقعاً از سیگار خسته شدم ولی نمیتونم ترکش کنم» و بارها تصمیم به ترک گرفتن و موفق نشدن، چون کاری که اولش براشون لذتبخش بوده حالا فقط داره تکرار میشه.
این رو از تجربهی خودم میگم؛ من سالهای زیادی دخانیات مصرف میکردم و با همین روش خیلی راحت کنارش گذاشتم و الان چند ساله که اصلاً مصرف نمیکنم. همون کاری که در گامهای این چالش دارم توضیح میدم: اول با اون عادت رابطهی خوب برقرار میکنیم و بعد تغییرش میدیم.
چون رفتار و عادتهای ما با احساس ما در ارتباطه، خیلی مهمه که برای حالتهای خودمون تعریف جدید در ذهن بسازیم. ایجاد احساس لاغری دقیقاً از همین تعریفهای جدید شروع میشه.

🍽️ چرا باید بگیم «من سیر هستم»؟
در برنامهی قبلی گفتم از جملههایی مثل «من کم میخورم» یا «خوردنم رو کم کردم» استفاده نکنیم، چون کلمهی «کمتر» یه واکنش در مغز ما ایجاد میکنه و ما رو حریصتر میکنه. برای همین خیلی از بچهها نوشتن که هر وقت تصمیم گرفتن کمتر غذا بخورن، تازه بیشتر خوردن. حالا باید یه تعریف جدید جاش بذاریم.
در ویدیو تجربهی خودم رو گفتم. من عادت داشتم با چای عصرانه یه کیک یا کلوچه بخورم. بهمرور اول یه سومش رو نخوردم، بعد نصفش رو، بعد فقط یه ذره و بعد یه لقمه، تا اینکه کلاً کنار رفت. ولی هر بار، علاوه بر اینکه به خودم میگفتم «تصمیم گرفتم این مقدار بخورم»، یادآوری میکردم که «من سیر هستم». خیلی مهمه که این جمله رو تکرار کنیم تا به عنوان یه واکنش رفتاری در مغزمون ثبت بشه.
این جمله وقت تعارف هم خیلی کاربرد داره. من سی و چند سال نمیتونستم بگم «میل ندارم». حتی وقتی کاملاً سیر بودم، اگه کسی چیزی تعارف میکرد، به خودم میگفتم زشته دستش رو رد کنم. از گفتن «سیرم» هم خجالت میکشیدم، چون همون لحظه در ذهنم میگفتم «تو این همه سال داری میخوری، این همه اضافهوزن داری، یعنی چی سیر هستم؟ بردار بخور». شاید در ناخودآگاه شما هم همین حرفها باشه.
حالا یه آدم متناسب رو تصور کن که جلوش یه چیز خیلی خوشمزه میذارن و بهش میگن «بیا بخور». خیلی راحت میگه «نه، من سیرم». اونها این جمله رو راحت میگن، ولی ما به این راحتی نمیتونیم. برای همین باید انقدر تکرارش کنیم که به عنوان یه فرمول جدید در مغز پذیرفته بشه. اونوقت میبینی خیلی جاها خیلی راحت میگی «سیر هستم» و سراغ خوردن نمیری. این همون ایجاد احساس لاغری در ذهنه که با یه کلمهی ساده شروع میشه.
یه نکتهی دیگه هم در ویدیو گفتم: حتی خود من وسط حرف زدن باز هم گفتم «مقدار کمتر»! این نشون میده که این کلمه چقدر در ناخودآگاه جا افتاده. ما کمتر نمیخوریم؛ ما یه انتخاب جدید داریم و مقدار مورد نیازمون رو میخوریم.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصهی حرفهای این جلسهست. وقتی در ویدیو با صدای خودم میشنوی که چطور سالها نمیتونستم بگم «سیرم» و بعد چطور این جمله برام عادی شد، راحتتر خودت رو در این تجربه میبینی و این تعریف جدید زودتر در ذهنت جا میافته.
جلسههای چالش «تغییر عادت» جزو دورههای تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همهی گامها باید اشتراک ویژهی تناسب فکری رو فعال کنی. با این اشتراک، ویدیوها و تمرینهای بقیهی دورههای تکمیلی سایت هم برات باز میشه.
در گام هشتم سراغ «برخورد با مواد غذایی» میریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژهی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدمبهقدم برای لاغری هستید، دورهی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه میشود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.75 از 56 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

🌸✨ به نام خداوند بخشاینده مهربان ✨🌸
سلام و درود خدمت استاد عطاروشن عزیز و مهربان و همه دوستان خوب سایت تناسب فکری 🌿💛
استاد عزیز، هرچقدر بیشتر در این مسیر جلو میروم، بیشتر متوجه میشوم که بدن ما خیلی بیشتر از چیزی که فکر میکردم باهوش و مهربان است 🥲✨فقط مشکل این بود که من سالها صدایش را نمیشنیدم…سالها آنقدر درگیر رژیم، استرس، ترس از چاقی، کالری شماری و جنگ با خودم بودم که اصلاً متوجه پیامهای بدنم نمیشدم 😔💔
شما کاملاً درست میفرمایید، من هر وقت واقعاً حس کردم «سیرم»، دیگر دلم نمیخواست بخورم 🌿نه اینکه زور بزنم نخورم…نه اینکه خودم را کنترل کنم…واقعاً میلی نداشتم.حتی بعضی وقتها دلم میخواست فقط دراز بکشم، یا مدیتیشن کنم، یا بروم یک موسیقی آرام گوش بدهم، یا اصلاً با خودم خلوت کنم 🌸✨
و جالب اینجاست که همیشه هم حال بدم نبود.قبلاً فکر میکردم اگر آدم زیاد بخورد حتماً غمگین است یا مشکل روحی دارد، ولی الان میبینم نه…گاهی آدم هیجان دارد، خوشحال است، دورهمی است، یا فقط ذهنش عادت کرده که بیشتر بخورد 😅ولی آن لحظههایی که واقعاً بدنم میگفت «دیگه بسه»، دیگر خوردن لذتی نداشت 🌿
و من تازه دارم این تفاوت را یاد میگیرم…تفاوت بین «میل واقعی» و «عادت» 🥲✨
سالها فکر میکردم باید تا آخر غذا را بخورم.باید بشقاب کامل تمام شود.باید تا جایی که جا دارم بخورم چون شاید بعداً حسرتش بماند 😔مخصوصاً غذاهایی که خیلی دوست داشتم، مثل ماکارانی 🍝😂
من عاشق ماکارانی بودم و همیشه وقتی درست میشد انگار باید تا ته قابلمه را درمیآوردم 😅اصلاً برایم معنی نداشت که آدم غذایی را دوست داشته باشد و وسطش بگوید «دیگه نمیخوام» 🌸
ولی امروز یک اتفاق خیلی قشنگ افتاد 🥲💛امروز ماکارانی داشتیم و من مثل همیشه با ذوق شروع کردم به خوردن.ولی وسط غذا یک لحظه متوجه شدم دیگر آن لذت اولیه را ندارم…دیدم دارم فقط از روی عادت ادامه میدهم، نه از روی میل واقعی 🌿✨
و برای اولین بار بدون جنگ، بدون زور، بدون احساس محرومیت، قاشق را کنار گذاشتم 😭💛نه حس بد داشتم…نه حس کردم چیزی را از دست دادهام…نه حسرت خوردم…
فقط آرام بودم 🌸✨
و این آرامش برای من از هزار تا رژیم ارزشمندتر بود 🥲چون سالها یا با ولع میخوردم یا با ترس نمیخوردم.هیچوقت وسطش آرامش نبود 💔
همیشه یا در حال جنگ با غذا بودم، یا در حال جنگ با خودم.اگر میخوردم عذاب وجدان داشتم…اگر نمیخوردم حس محرومیت داشتم 😔
ولی امروز حس کردم برای اولین بار بدنم دارد نفس میکشد 🌿✨انگار دیگر لازم نبود با غذا بجنگم.انگار لازم نبود ثابت کنم باارادهام.انگار لازم نبود خودم را تنبیه کنم 💛
امروز شکلات هم نخوردم 🍫✨نه از روی اجبار…نه چون ترسیده بودم چاق شوم…واقعاً دلم نخواست.
و این حس برای من خیلی عجیب و قشنگ بود 🥲🌸چون سالها فکر میکردم اگر شکلات جلویم باشد محال است بتوانم نخورم.فکر میکردم من در برابر غذا ضعیفم.فکر میکردم من اراده ندارم 😔💔
ولی الان کمکم دارم میفهمم مشکل من بیارادگی نبود…مشکل من جنگ دائمی با خودم بود 🌿
وقتی آدم سالها خودش را محروم میکند، طبیعی است که ذهنش حریص شود.طبیعی است که مدام به غذا فکر کند.طبیعی است که با دیدن خوراکیها کنترلش را از دست بدهد 😔
ولی وقتی آرامش وارد رابطه آدم با غذا میشود، انگار بدن هم کمکم آرام میشود 🌸✨دیگر آن ولع وحشتناک کمتر میشود.دیگر آن حس «الان نخورم از دست میره» کمتر میشود.دیگر آدم مجبور نیست با خودش بجنگد 💛
من این روزها کمکم حس میکنم بدنم دارد تغییر میکند 🥲✨نه فقط از بیرون…از درون هم…
انگار ذهنم دارد آرامتر میشود.انگار بدنم بیشتر به من اعتماد میکند 🌿انگار دیگر مدام در حالت خطر و قحطی نیست.
و شاید برای خیلیها این چیزها کوچک باشد، ولی برای کسی مثل من که سالها با رژیم و استرس زندگی کرده، این اتفاقها معجزهاند 😭💛
اینکه وسط غذای مورد علاقهات بگویی «دیگه نمیخوام» و واقعاً هم اذیت نشوی، برای من یک اتفاق بزرگ است 🌸اینکه شکلات نخوری چون واقعاً میل نداری، نه از روی اجبار، برای من یک آزادی بزرگ است ✨
من تازه دارم میفهمم آرامش چه نعمت بزرگی است 🌿آرامش یعنی آدم مجبور نباشد مدام خودش را کنترل کند.یعنی بدن و ذهن با هم دشمن نباشند.یعنی غذا فقط غذا باشد، نه میدان جنگ 😔💛
سالها فکر میکردم لاغری یعنی سختی کشیدن.یعنی حذف کردن.یعنی جنگیدن.یعنی زجر کشیدن برای یک عدد کمتر روی ترازو 💔
ولی الان حس میکنم شاید راه واقعی تناسب، آرامش باشد 🌸✨اینکه بدن بفهمد در امنیت است.اینکه ذهن بفهمد قرار نیست باز گرسنگی بکشد.اینکه آدم اجازه بدهد بدنش خودش حرف بزند 🌿
و واقعاً حس رهایی عجیبی دارد 🥲💛حس اینکه لازم نیست مدام به خوردن فکر کنم…لازم نیست مدام نگران باشم…لازم نیست مدام خودم را سرزنش کنم…
این حس آرامش و آزادی، از هر عددی برای من قشنگتر است 🌸✨و من امیدوارم هر روز بیشتر و بیشتر این صلح را در وجودم احساس کنم 💛🌿