اون سالها در دزفول، تیر و مرداد که هوا داغِ داغ بود، ساعت چهار بعدازظهر که کسی در شهر نباشه ما رو ببینه، با دو سه تا از رفیقهام که اونا هم اضافهوزن داشتن، با موتور ده کیلومتر میرفتیم تا یه پارک جنگلی. اونجا چهل و پنج دقیقه تا یه ساعت میدویدیم، خیس عرق و تشنه، و بعد شام و ناهارمون کاهو و هویج و خیار بود. چند روز که میگذشت، وقتی رفیقم زنگ میزد، به دروغ میگفتم «امروز مهمون دارم». در ویدیوی این جلسه از همین روزها گفتم تا برسیم به سؤالی که خیلیها دارن: انگیزه برای کاهش وزن رو چطور حفظ کنیم؟
این جلسه گام ۴۴ از «صد گام لاغری با ذهن» و ادامهی گام ۴۳ هست. در این گام میبینی چرا لاغر شدن یه آموزشه، اولین نشونههای تغییر چیه، و چرا یه اشتباه نباید انگیزهات رو بگیره.
🎬 در ویدیوی این جلسه چی میشنوی؟
اول گفتم چرا فایلها رو تصویری میذارم، با اینکه ضبط صوتی برام خیلی راحتتره، و چرا تمرینها نوشتاری هستن. بعد با مثال کسی که سواد نداره توضیح دادم که چاقی و لاغری هم مثل سواد، یاد گرفتنی هستن.
در ادامه گفتم وقتی این مسیر رو شروع میکنی، اولین تغییرها چی هستن، و اگه وسط راه یه جا اشتباه کردی، به چی نگاه کنی تا ناامید نشی.

✍️ لاغری مثل سواد، یاد گرفتنیه
فایلها رو تصویری میذارم تا هم گوشت درگیر باشه و هم چشمت. وقتی تمرینها رو هم مینویسی، حس سوم هم اضافه میشه؛ چشمت روی کاغذه، فکر میکنی و دستت مینویسه، و تمرکزت خیلی بیشتر میشه. حتی گفتم موقع دیدن ویدیوها یه کاغذ و قلم دستت بگیر و چند تا کلمه از حرفهایی که خوشت اومد رو یادداشت کن تا ذهنت سراغ بحث با فلانی یا کار و زندگی نره.
کسی که سواد نداره، مغز و دست و چشم داره، ولی نمیتونه بنویسه، چون دستور نوشتن در مغزش ثبت نشده. چاق و لاغر هم همینطوره. ما برای چاق شدن تلاش نکردیم، چاق شدن رو یاد گرفتیم؛ برای همین خیلی راحت چاق میشیم، در حالی که بعضیها هر کاری میکنن چاق نمیشن. و همونطور که تو هر کاری کنی نمیتونی فارسی حرف زدن رو فراموش کنی، چاق شدن رو هم نمیتونی فراموش کنی. همهی رژیمها و ورزشهامون تلاش برای فراموش کردن چاقی بود. لاغری با ذهن کاری به چاقی نداره؛ لاغر شدن رو یادت میده، همونطور که کسی که سواد نداره میتونه بره نهضت و خوندن و نوشتن رو یاد بگیره.
پس وقتی فایل میبینی و تمرین مینویسی، فکر نکن کاری نمیکنی. این یه کلاس آموزشیه، فقط این بار در خونهی خودت. خیلیها چون سالها با رنج دنبال لاغری بودن، باور نمیکنن بدون عرق ریختن و گرسنگی هم میشه لاغر شد. ولی کدومیکی از ما برای چاق شدن سختی کشیدیم؟ همونطور که رانندگی و خیاطی و آشپزی رو با تمرین و تکرار یاد گرفتیم، لاغری هم تمرین و تکرار و علاقه میخواد. اینکه روزی چقدر وقت بذاری رو من تعیین نمیکنم؛ به اندازهای که علاقه داری لاغر بشی، خودت وقت میذاری.
⚽ رفتارهای درستت رو بشمر
اولین نشونهی تغییر اینه که احساست بهتر میشه، نگرانی از چاقتر شدن کم میشه و امید و اشتیاقت بیشتر میشه. نشونهی دوم اینه که حرص و ولعت کمکم متعادل میشه، چون ذهن یاد میگیره محکوم به محدودیت نیست و آزادی بهش آرامش میده. این تغییرها معجزه نیست؛ وقتی اطلاعات درست به مغز بدی، فرمانهای متفاوتی صادر میکنه.
خیلیها برام مینویسن «سه هفتهست حالم خیلی خوب بود، ولی دیشب پرخوری کردم و ناامید شدم». جواب من اینه که به رفتارهای درستت در این سه هفته نگاه کن، نه به این یه اشتباه. اگه قبلاً در سه هفته پنجاه بار رفتار غذایی اشتباه داشتی و حالا چهل بار، یعنی ده بار درست رفتار کردی و این یعنی داری خوب جلو میری. من خودم از سال ۹۴ روی این موضوع کار میکنم و حدود چهل کیلو کم کردم، ولی هنوز هم یه جاهایی اشتباه دارم. فقط به خودم نمیگم «من لایقش نیستم»؛ میگم «این همه درست رفتار کردم، اینجا هم درست میشه».
کریستیانو رونالدو رو در نظر بگیر. حتی بهترین بازیکن دنیا هم گاهی سادهترین توپها رو گل نمیکنه، یا مثل بازی با ایران پنالتی رو از دست میده. اگه بعد از هر اشتباه خودش رو سرزنش میکرد، دیگه نمیتونست بهترین باشه. چیزی که نتیجهی کلی رو میسازه، تعداد کارهای درستشه. خیلی ساده بگم: وقتی رفتارهای درستت از اشتباههات بیشتر بشه، خودبهخود لاغر میشی؛ پس انگیزه برای کاهش وزن رو با شمردن کارهای درستت حفظ کن، نه با فکر کردن به اشتباههات.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصهی حرفهای این جلسهست. در ویدیو با مثالهای بیشتری توضیح دادم که چرا دیدن فایلها و نوشتن، مغز رو آموزش میده و چرا گاهی برای فامیل سخته توضیح بدی داری چیکار میکنی. شنیدن این حرفها با صدای خودم کمک میکنه انگیزه برای کاهش وزن رو در روزهای سخت هم نگه داری.
جلسههای «صد گام لاغری با ذهن» جزو دورههای تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همهی گامها باید اشتراک ویژهی تناسب فکری رو فعال کنی. با این اشتراک، ویدیوها و تمرینهای بقیهی دورههای تکمیلی سایت هم برات باز میشه. اگه میخوای لاغر شدن رو قدمبهقدم یاد بگیری، دورهی اصلی «ورود به سرزمین لاغرها» برای همینه.
در گام ۴۵ سراغ «روش صحیح کاهش وزن» میریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژهی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدمبهقدم برای لاغری هستید، دورهی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه میشود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.23 از 84 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

نشان های دریافت شده
ی چیزی ک دریافتم این ک من هنوز انگار ریشه های این هس ک لاغر بشم بهتره ب خاطر نگاه دیگران بخاطر گفته های دیگران ک چی میگن درمورد من در مورد اندام من
من خودمو مورد قضاوت قرار میدم چن ک دیگران فلان میگن انگارخودمو از نگاههای دیگران قائم میکنم این یعنی من خودنو بد میدونم این یعنی من این حس رو نسبت خودم دارم من بدم چن چاقم من زشتم چن چاقم اما این ی باور اشتبا ه جسم من شکل جسم تعیین کننده ارزش زیبایی نیس خوبی نیس
من خوبم حتی اگه چاق باشم من با ارزشم با جسم چاقم
من زیبام حتی زمانی ک چاقم من جذابم حتی زمانیک چاقم چیزیک تعیین کننده زیبایی وجذابیت هس باور تو نسبت بخودت هس ن وضعیت جسمت
هیچ کدوم اینها ربطی ب وضعیت جسمیت نداره هیچ عامل بیرونی تعیین کننده هیچ کدوم اینها نیس تو همیشه خوبی همیشه زیبایی همیشه عالی هستی هرکسی هر نظری داره براساس باور وفکری ک در ذهنش هس مهم نیس مهم نگاه تو نظر تو نسبت بخودته
نظر دیگران اصلا مهم نیس
نشان های دریافت شده
در دوران ک رژیم میگرفتم همیشه درکالری شماری هام تا اخر هفته خیلی عالی خودمو نگه میداشتم تا نخورم ولی تا ب اخر هفته میرسیدن انگار رها شدم دیگا چقدر پرخوری داشتم چقدر ب خودم اسیب میزدم وبعد میگفتم اشتباه کردم تموم شد زانوی غم بغل میگرفتم و شاید تا چندین هفته هم ول میکردم غصه میخوردم میگفتم من فلانم ک نمیتونم
هیچ وقت در مسیر رژیم اشتباه جایی نداشت برای من اشتباه کردن ب معنای تموم شدن بود
اما در مسیر لاغری با ذهن یاد گرفتم ادامه بدم با اشتباهم ادامه بدم ببخشم و اصلاح کنم اشتباه ب معنای تموم شدن نیس هر کسی اشتباه میکنه
ما باید خودمون رو تو مسیر ب سمت رفتارهای تناسب هدایت کنیم
در ذهنم این بود ک چرا افراد لاغر هم اشتباه میکنند ولی چاق نمیشند
بعد الان میبینم ک اونها اولا اشتباهاتشون رو گنده نمیکنند وقدرت خودشون رو بیشتر از او ن ی ذره اشتباههه میدونند درنتیجه اون اشتباهه حل میشه میره حتی اونها اون اشتباه رو ۵ دقیقه هم نمیبیند اما ما شاید تا هفته ها گیر ی اشتباه باشم
دوما اونها هیچ فکر درمورد اشتباهشون ندارند
اما ما برا رفتارمون هزارتا برچسب زدیم در نتیجه اون رفتاره ما رو میبره تو فاز چاقی
پس باید بدونیم ک در مغز وذهن ی فرد لاغر چاقی وجود نداره اما ما میخوایم لاغر بشیم چاقی رو هم بلدیم پس ب نطرمن ما باید رفتارهاییک حس چاقی بهمون میده ور انجام ندیم ن اینک در همون وحله اول همه چی حل میشه ن درمسیر رشد کنیم در مسیر بریم جلو با بخشش با درست کردن رفتار
رفته رفته رفتارهای صحیح از رفتارهای غلط ما بیشتر میشه مثل افراد لاغر فاز ما مثبت میشه اون رفتار قدرتی نداره اما اون حس ما اون نگرش ما باعث رقم خوردن چاقی میشه پس اگه رفتار درست بشه حس هم درست میشه اما الان ک رفتار اشتباه داریم باید رو ی حس مثبتمون هم کار کنیم تا فرصت یاد گیری وگذر رو بخودمون بدیم
ب ی عروسی دعوت شده بود م چن قرار بود ب ی شهر ک فاصله کمتری از ما داره بریم بعدمن گفتم لباسم چروک نشه نمیپوشم اونجا میپوشم همینک رسیدیم من لباسم پوشیدم در همون موقع زیپ لباس مجلسی من خراب شد درحالی سالم بود ومن حمله افکار منفی داشتم حالا چی میشه اینه بعد پیراهنم برنداشته بودم ک نیاز نیس وفلان
بعد مامانم ک شومیز برداشته بود اونو پوشیدم رفتم اصلا همه کساییک اونجا بودند خب من دوست داستم لبایم بپوشم برم جلو اما نبود
یعنی چراغی در ذهن من روشن شد ک دفعه قبلک میرفتم تو مهمونی تو مسیر گردنبد من قفلش شکست و من بدون گردنی رفتم واون موقع گفتم فریبا ارزش ب گردنبند نیس این باشه هم خوبه نباشه هم و احساس خودمو خوب کردم ورفتم کلی لدت بردم والانم همون چراغ تو ذهن من فعال شد احساستو بند لباس نکن اشکالی نداره ما نمیریم جلو میشینیم همین ک احساسم خوب شد ی لحظه نمیدونم چیشد من ب دختر عمم گفتم ک دامن اوردی باخودت گف ن وعروس عمم گف من ی لباس مجلسی دارم همراهم واون هم اونقدر لاغر منو نصف کنند اون میشه
بعد خب من بردم بپوشم خواهر خوشحالتر از خودم شد دیدم انگار ک برا من دوختنش انقدر زیبا ب تنم نشست اما شکمم زد بیرون لباسی ک داشتم جوری بود ک اصلا شکمم معلوم نبود اما تو این شکمم معلوم بود بعد گفتم فریبا انقدر میگی من خودمو دوس دارم در صلح با بدنم هستم پس کجا رف همون لحظه گفتم این شکم رو من ساختم وشکمم گناهی نداره وب کسی هم ربطی نداره من لباس نیستم ک کسی درمورد من نظر بده رفتم رقصیدم درا ون محلی یکی از دوستاهای دوران بچگیم بوداون لاغر بود وجوونتر دیده میشد و هی ذهنم میگف برو بشین الان میگه ببین فریبا چقدر چاقه امامن رقصیدم وبعد رفتم نشستم خدا بد جور هوای منو داش در اتفاق بدی برام افتاد ولی خدا پیراهن ولباس برام جور کرد ومن اونجا دیدم ک من هنوز باشکمم ب صلح نرسیدم اون حس ک زشته رو بهش دارم اما شکمم من حاصل خلق منه طبیعتش این نیس و درست میشه تو این مسیر من ساختمش با لذتم ساختمش الان دوسش دارم ومیخوام ب حالت طبیعی خودس برگرده واین نیس ک زیبایی من ارزش من رو شکمم داشتن ونداشتن تعیین کنه ن ب هیچ وجه من باشکممم زیبام با ارزشم حق لذت بردن دارم و جذابم جذابیت وزیبای انسان ب شکم داشتن ونداشتن نیس
ب اینک ک چقدر احساسش بند خودشه ن دیگران ن ب چیزهای بیرونی من همیشه در هر جسم وحالتی وموقعیتی با هرشرایطی حق زندگی دارم زیبام جذابم وجذابیت و زیبایی من تایید شده ب دست خداونده منه خدایی ک در اینجا من حمایتش فوق العاده دریافت کردم دراون شرایط انگارک من بازند ه بودم اما جور دیگه شد چن من احساسم خوب کردم وندای خداوندمو شنیدم
احساسمون رو بند چیزهای بیرونی نکنیم بند نگاه نظر دیگران نکنیم ما بدون هیچی هم زیبایم