چگونه انگیزه برای کاهش وزن خود را حفظ کنیم؟ (گام ۴۴)

سلام . 

استمرار در یادگیری لاغری .

من چاقی رو دوست دارم یا لاغری رو ؟ 

آزادی در خوردن . 

کسی که چاقه اصلا در خوردن آزاد نیست و دائم باید خودشو محدود کنه  . اما کسی که لاغره همیشه آزادی داره در خوردن و هیچ وقتم خودشو محدود نمی کنه . برای همین همیشه آرامش داره و دغدغه ی غذا نداره . 

در مورد موفقیت کریس رونالدو خیلی خوب گفتید . اون همیشه همه توپها رو گل نمی کنه اما درصد توپهاییش که گل میشه بیشتر از بقیه است . توی یه بازی شاید دهها بار ضربه بزنه ولی نهایت دو سه تاش گل بشه ولی برای بقیه اصلا گل نمیشه یا کریس در همه ی بازیها هم گل نزده . داشتیم بازیهایی که هیچ گلی نزده .. حتی تو جام جهانی وقتی تیمش حذف شد گریه میکرد اما بازم داره ادامه میده با اینکه سن بالایی داره  و حرفه اش فوتباله . 

پس شکست خوردنها نباید مارو ناامید کنه ما بازم باید ادامه بدیم تا لاغری بشه جزء ذاتمون . 

به قدری که شکست میخوریم یعنی هنوز بازی لاغری رو یاد نگرفتیم و این شکستها پیروزیه چون داره بهمون درس میده میگه اینجا مشکل داری هنوز . 

وقتی ادامه بدیم  به مرور همه ی مشکلات رو از سر راهمون برمیداریم چون ما لذت لاغر شدن رو چشیدیم . کشش لذت لاغری بیشتر از کشش چاقیه . 

چون رنج چاقی روزگار خوش به ما نمیزاره . لاغری مارو میکشه چه ما بخوایم چه نخوایم . 

چون شیرینی لاغر شدن خیلی بیستر از خوردن شیرینیه . چون تنوع در حس خوب لاغر شدن خیلی بیشتر از تنوع آجیلها و مغزهای مختلفه . انعطاف در مسیر لاغری و راحت الحلقوم بودنش خیلی راحتتر از خوردن شکلات ها وکاکائوها و مسقطی های نرمه . 

من از همه غذاها دارم حس لاغری میگیرم . 

ولی از پرخوری هنوز حس لاغری نگرفتم خب برای همین نیازه بازم تکرار و تمرین کنم . 

مثلا غذاهایی که دوسشون دارم مثل ماکارونی میگم طعم این غذاها منو جذب خودش کرده ولی طعم لذتبخش لاغری از طعم این غذاها خوشمزه تره چون این غذاها تا یه حدی به من حال میدن ولی بعدش دیگه حال نمیکنم و تموم میشه اما لاغری یه لذت دائمی به من میده 

من فرمولهای ذهنیم رو در مورد لاغری زیاد می کنم . 

لاغر شدن خوشمزه تره یا خوردن فست فود ؟ 

لاغر شدن . 

چرا ؟ 

چون من وقتی سیر میشم هرچقدرم که بخورم دیگه بهم حال نمیده یا همون زمانم که حال کنم وقتی  اون ماده غذایی تموم میشه  از حدودا یه ساعت بعدش حس بد من شروع میشه در حالیکه لاغر شدن از طریق ذهن همیشه حس و حال منو خوب کرده و منو از زندگی راضی کرده . 

من قدرت لاغری رو باید در وجود خودم زیاد کنم . اونم با گسترده کردن و زیاد کردن فرمولهای لاغری . 

هرچقدر فرمولهای لاغری رو بیشتر گسترش بدم بیشتر تمرین کنم بیشتر تکرار کنم چاقی برام کمرنگ میشه . 

چاقی فقط توی یه چیز برای من پررنگه . اونم پرخوریه . یعنی وقتی سیرم میخورم یا وقتی گرسنه نیستم میخورم . از این خوردنها من حس چاقی میگیرم و چون حس چاقی حالم و بد می کنه پس بازم نیازه تمرین کنم . فرمولهای لاغری رو زیادش کنم . و استمرار باعث میشه من به مسیر لاغری متعهدتر بشم . 

دیشب خواب دیدم لاغر شدم . اون حس ارامش در لاغر بودن تمام اعصاب و روان منو آرام کرده بود . 

لاغر بودن به انسان آرامش میده . من نباید منتظر لاغری باشم . چون منتظر لاغری بودن یعنی دور بودن از لاغری و در حسرت و دوری سوختن و نگران بودن و حس جنگ با خود فعلیمون . 

لاغر بودن رو باید زندگی کرد . 

چطور میشه لاغری رو زندگی کرد ؟ 

در سطح فکر ، در سطح عمل ، در سطح گفتگو کردن هامون ، در سطح احساسمون ، در سطح توجهاتمون 

الگوی عملی من در مسیر لاغری خوردن به اندازه ی نیازه . خوردن موقع گرسنگی و نخوردن موقع سیری . 

استاد وقتی این عمل رو انجام میدم احساسم خوبه . حالم خوبه . فکرای خوب به خودم دارم . خودمو لاغر میبینم . توجهم عالیه ولی وقتی این الگو رو خراب می کنم و الگوی خوردنم میشه ولع و عذاب وجدان  داغون میشم . همه روز و شبم و فردا صبحش حسم خرابه . حس بلاتکلیفی و سرزنش دارم . 

من فقط باید تنها و تنها تمرکزمو بزارم روی عملکزد صحیح .  برام سخت نیست . چون نقطه ی سیری و گرسنگی رو پیدا کردم . 

من فقط باید روی این نقطه تمرکز کنم . 

درسته غذاها منو چاق نمی کنند . درسته پرخوری منو چاق نمی کنه . اما حس من بعد از پر خوری بد میشه و عذاب وجدان میگیرم . 

کار من اینه پرخوری رو ترک کنم . همونجور که شما سیگار رو در جا ترک کردید . منم باید متعهد باشم آقاجان پرخوری نکن . سیر شدی نخور . همین . سیر شدی نخور . وقتی سیری نخور . 

من فقط اگه بتونم همین یه الگو رو آگاهانه عمل کنم مابقی الگوهام خود به خود درست میشن . انگار که تنها این الگو من و از مسیر لاغریم دور میکنه . تنها نقطه ضعف من اینجاست . پاشنه آشیل من اینجاست . 

نمیدونم شاید با این حرفا دارم پرخوری رو بزرگ می کنم . نه من دارم خودمو بزرگ می کنم .  موقع سیری نخوردن خیلی کار راحت و لذتبخشیه حس خوبشو چشیدم . 

من به خاطر خودم که لایق حس خوب آرامشم میخوام لاغر بشم . میخوام لاغر زندگی کنم . 

من در این دو ماه خیلی چیزا یاد گرفتم شاید هنوز لاغر نشدم ولی خیلی وقتها  خوب عمل کردم . به قول شما مثلا ۵۰ بار خطا داشتم شده ۴۰ بار . چرا به ۴۰ باری که تکرار شده نگاه کنم به ۱۰ باری نگاه کنم که تکرار نشده اما در عوض یادگرفتم . این قسمتهایی که عمل کردم رو خیلی خوب یاد گرفتم شاید نسبت به چاقی هنوز ضعیفتره ولی نسبت به خودش خیلی عالیه . بزرگتر از اولش شده . قویتر شده . حس بهتری بهش دارم . انجامش راحتتر شده . چون همش لذته . 

من از خوردن به قدر نیاز جسمم واقعا لذت میبرم .  لذت من دیگه در پرخوری نیست . لذت پرخوری موقته . رنج پرخوری اونقدر زیاده که واقعا لذتش در مقابل رنجش فقط یه نقزه است . 

حالا من لذت بی نهایت لاغری رو رها کنم بیام بچسبم به لذت نقطه ای پرخوری . 

نه من این کار و نمی کنم . چون عاقلم . چون خودمو دوست دارم . چون به خودم بها میدم . چون خودمو لایق می دونم . لایق لذت بردن بیشتر . 

لذت کم رو نمیخوام . من لذت زیاد رو میخوام . نخوردن موقع سیری خیلی برام لذت بخشه . لذتی که توی نخوردن موقع سیری بهم دست میده بینهایت بار بیشتر از لذت خوردنشه . چون خوردن موقع سیری اصلا حال نمیده . سنگین میشم . رنج سنگین شدن حتی لذت سیر شدنم نمیزاره حس کنم . سیر شدن برای من لذت داره . حس لاغر بودن برای من لدت داره . من با همین یه فرمول کل آرامش لاغری رو در وجود خودم حس می کنم . فقط چون اندامم چاقه وقتی پرخوری می کنم توجهم میره روی اندام چاقم و دوباره یاد چاقی میفتم و دوباره طعم تلخ چاقی رو حس می کنم . انتظارم از خودم چاقی میشه و روزها بهم زهر مار میشه . 

استاد من طعم لاغری رو چشیدم . شاید لاغر شدن تلاش نخواد . اما متناسب رفتار کردن تلاش میخواد . من نمیتونم وقتی پرخوری می کنم حسمو خوب نگهدارم . شاید باورهام غلطه . نمیتونم از پرخوری حس لاغری بگیرم . من این فرمول رو نمیتونم درست کنم مگر تا زمانیکه لاغری جسمی بیاد سراغم . 

شاید بهتره بگم نمیخوام این فرمول رو درست کنم . 

پرخوری حس چاقی بهم میده . 

من  با پرخوری نمیتونم حس لاغر شدن داشته باشم . چون تجربه کردم و دیدم اندازه نیازم خوردن چقدر راحت و دلپذیره . دیدم وقتی سیرم و نمیخورم چقدر حس عالی میگیرم . 

پس هیچ غذایی نباید دیگه منو وسوسه به بیشتر خوردن کنه . البته غذا وسوسه نمیکنه خودم وسوسه می کنم . 

من از الان دارم روی عید کار می کنم . میخوام امسال عید رو برای خودم لاغر کننده کنم . 

شیرینی لاغری برام لذتبخش تر از خوردن شیرینیهاست . 

تنوع لذت بردن از فرمولهای لاغری خیلی بیشتر از لذت خوردن اجیلهای مختلفه .

راحتی لاغر بودن برام خیلی راحتتر از خوردن راحت الحلقوم ها و مسقطی های عیده . 

انعطاف در استفاده از فرمولهای لاغریم  خیلی بیشتر از انعطاف در خوردن شکلاتها و کاکائوها و پاستیلهای مختلفه . 

لاغری برام ارزشش بیشتر از هر خوردنییه . 

من خوردنی ها فقط به اندازه نیازم میخورم که سیر بشم . مابقیش فقط رنجه . دیگه هیچ لذتی نداره . لذتش فقط تا زمانیه که من سیر نشدم . 

در حالیکه لذت لاغری برای من همیشگیه . 

من عاشق لاغر شدن از طریق ذهنم هستم .