«وای، من چقدر چاق شدم!» این جمله رو سال‌ها هر بار که از جلوی آینه رد می‌شدم، توی دلم می‌گفتم. فکر می‌کردم فقط دارم ناراحتیم رو بیرون می‌ریزم. نمی‌دونستم هر بار که تکرارش میکنم، دارم آدرس اشتباه رو به ذهنم می‌دم. امروز می‌دونم لاغری با تغییر نگرش ذهنی از همین جمله‌های کوچیک و روزمره شروع میشه.
اگه تا امروز بارها رژیم گرفتی، ورزش کردی و اپلیکیشن کالری‌شمار نصب کردی، ولی هنوز از آینه فرار میکنی، شاید وقتشه مسیر رو عوض کنی. لاغری فقط یه هدف جسمی نیست؛ یعنی با فکرها، باورها و رفتارهای خودمون آشتی کنیم و تغییر رو از ذهن شروع کنیم.
این مقاله قسمت چهارم از «رمز و راز متناسب شدن با ذهن» هست. توی قسمت اول دلایل چاقی ذهن رو شناختیم، توی قسمت دوم هفت قدم برای موندن در مسیر رو مرور کردیم و توی قسمت سوم سراغ رابطه‌ی ذهنی با غذا و فرق گرسنگی واقعی و احساسی رفتیم. حالا وقتشه بریم سراغ یه چالش عمیقتر: فکرهای خرابکار؛ فکرهایی که در ظاهر بی‌خطرن، ولی یواشکی مسیر لاغری رو خراب می‌کنن. اگه تازه با این مسیر آشنا شدی، از شروع مسیر لاغری با ذهن هم یه سر بزن.
در این جلسه می‌آموزیم:
۱. 💡 نگاهت به خودت، نقشه‌ی مسیرته
جمله‌ی «من چقدر چاق شدم» در ظاهر فقط یه ابراز ناراحتیه، ولی در واقع مثل یه دستور وارد ذهن میشه. ذهن ما مثل یه مسیریاب عمل میکنه؛ هر آدرسی بهش بدی، همون رو دنبال میکنه. وقتی هر روز جلوی آینه خودت رو یه آدم چاق، بی‌اراده و شکست‌خورده می‌بینی، داری آدرس اشتباه رو وارد میکنی. ذهن هم می‌گه: «باشه، همون مسیر همیشگی رو ادامه می‌دم.» نتیجه‌اش همون عادت‌ها و همون پرخوری‌های شبانه‌ست.
من سال‌ها جمله‌های خودم رو داشتم: «چاقی من ارثیه و هر کاری کنم لاغر بشو نیستم.» این جمله رو به همه می‌گفتم تا نتیجه نگرفتنم رو توجیه کنم. ذهنم هم با وفاداری کامل، هر روز دلیل تازه‌ای برای درست بودنش پیدا می‌کرد.
ولی اگه یه روز، حتی با همین وزن، به خودت بگی «من دارم یاد می‌گیرم نگاهم رو عوض کنم»، ذهنت متوجه میشه که قراره مسیر عوض بشه. دیگه فقط دنبال شاهد برای چاقی نمی‌گرده؛ کم‌کم شروع میکنه به دیدن نشونه‌های تغییر.
ذهن دنبال اجراست، نه بحث
ذهن نمیاد باهات بحث کنه که «مطمئنی؟ چرا این رو گفتی؟». فقط دستور می‌گیره و دنبال دلیل برای درست بودنش می‌گرده. وقتی می‌گی «من شکست خوردم»، ذهن دنبال دلیل‌های شکست می‌گرده. وقتی می‌گی «دارم تغییر میکنم»، ذهن دنبال نشونه‌های تغییر می‌گرده.
ولی جمله‌ی جدید باید چیزی باشه که ذهن باورش کنه. اوایل اگه می‌گفتم «من لاغرم»، ذهنم مسخره‌ام می‌کرد و میگفت «تو لاغر بشو نیستی». برای همین جوابش رو این‌طوری می‌دادم: «درسته، ولی دارم لاغر شدن رو یاد می‌گیرم و وقتی به اندازه‌ی کافی یاد بگیرم، روی جسمم هم اثر می‌ذاره.» این جمله دروغ نبود، برای همین ذهنم باهاش نجنگید.
۲. 🌀 مدیریت فکرها، مدیریت وزن
حتماً تجربه‌اش رو داشتی: یه روز با انگیزه از خواب بیدار می‌شی و حس میکنی این بار واقعاً شروع کردی. ولی چند ساعت بعد، وقتی خسته‌ای یا ذهنت درگیره، یه چیزی بیشتر از معمول می‌خوری. و درست همون لحظه صدای ذهن ظاهر میشه: «دیدی نشد؟ تو هیچ‌وقت لاغر نمی‌شی! تو همیشه خراب میکنی!»
من این صدا رو خیلی خوب می‌شناسم. بعد از هر پرخوری قول می‌دادم «فردا به جبران امروز هیچی نمی‌خورم». ولی فردا یادم می‌رفت و همون صدا میگفت: «تو که خراب کردی، اونم بخور.» عذاب وجدان هیچ‌وقت من رو به کمتر خوردن نرسوند؛ همیشه برعکس بود.
صدایی که باید بشناسیش، نه دنبالش بری
ما معمولاً فکر می‌کنیم اون صدایی که توی ذهنمون غر می‌زنه، خودمونیم. ولی اون صدا فقط یه الگوی فکریه؛ یه برنامه‌ی قدیمی که سال‌هاست اجرا میشه. تو اون لحظه فقط خسته‌ای یا ناراحت، ولی اون فکر سعی میکنه یه لقمه‌ی اضافه رو به یه قضاوت کلی درباره‌ی کل زندگیت تبدیل کنه.
لاغری با تغییر نگرش ذهنی یعنی به جای یکی شدن با این صدا، باهاش حرف بزنی: «آره، یه لقمه‌ی اضافه خوردم. این آخر دنیا نیست. من هنوز در مسیرم و هنوز دارم یاد می‌گیرم.»
ذهن رو مثل یه بچه ببین، نه یه دشمن
ذهن تو دشمن نیست؛ فقط کسی بهش یاد نداده چطور با تو حرف بزنه. وقتی یه بچه موقع راه رفتن زمین میخوره، کسی بهش نمی‌گه «تو هیچ‌وقت راه نمی‌ری». همه می‌گن «آفرین، داری یاد می‌گیری، بلند شو». پس چرا با خودمون این‌قدر بی‌رحمیم؟
مسیر متناسب شدن یه مسابقه نیست که با یه اشتباه حذف بشی؛ یه روند یادگیریه. هر وقت از مسیر منحرف شدی، خودت رو جای یه مربی مهربون بذار که کنار یه بازیکن با استعداد ولی خطاکار ایستاده و با صدای آروم ولی محکم می‌گه: «اشکال نداره، بیا ببینیم دفعه‌ی بعد چی کار می‌تونیم بکنیم.»
امروز وقتی زیاده‌روی میکنم، دیگه به خودم عصبانی نمی‌شم. قبول میکنم که انتخاب خودم بوده و روی بهتر کردن واکنش‌هام کار میکنم. همین تغییر ساده، از هر رژیمی برای من مؤثرتر بود.
۳. ⚖️ به عددها گیر نده
تا حالا شده یه روز صبح بری روی ترازو و ببینی یکی دو کیلو بیشتر شده و همون لحظه انگار دنیا خراب بشه؟ «دیدی؟ هیچی نشده! اصلاً فایده نداره.» ولی عدد روی ترازو فقط یه علامت لحظه‌ایه که به دلیل‌های مختلف بالا و پایین میره؛ از غذای شب قبل گرفته تا تغییرهای طبیعی بدن.
جالبه که برای من عدد بالاتر روی ترازو هیچ‌وقت باعث تصمیم جدی نمی‌شد؛ فقط ناراحتم می‌کرد. و هر بار که با رژیم چند کیلو کم می‌کردم، یه حس دروغین بهم دست می‌داد که انگار کاملاً لاغر شدم، همزمان با یه ترس دائمی که نکنه برگرده. یعنی عدد ترازو یا ناامیدم می‌کرد یا بهم حس دروغین می‌داد؛ هیچ‌وقت تصویر واقعی رو نشون نمی‌داد.
تو یه عدد نیستی
ما هر روز روی ترازو می‌ریم، یه عدد میبینیم و بعد کل ارزش خودمون رو بر اساس اون قضاوت می‌کنیم. در لاغری با تغییر نگرش ذهنی باید این عادت رو کنار گذاشت. تو مجموعه‌ای از احساس‌ها، توانایی‌ها، قدرت انتخاب و یادگیری تدریجی هستی.
به جای اینکه فقط به عدد نگاه کنی، به این‌ها نگاه کن:
- امروز ذهنم چقدر آروم بود؟
- لباس‌هام راحت‌تر به تنم نشستن؟
- امروز با خودم مهربون‌تر بودم؟
- نسبت به هفته‌ی قبل کمتر درگیر فکر غذا بودم؟
- چند بار قبل از خوردن از خودم پرسیدم واقعاً گرسنه‌ام یا نه؟
این‌ها نشونه‌های واقعی تغییرن. ترازو نمی‌تونه بهت بگه امروز چقدر آگاهانه غذا خوردی یا چقدر با خودت مهربون‌تر شدی. ولی وقتی نگاهت سبک‌تر بشه، جسمت هم آروم‌آروم با اون هماهنگ میشه.
۴. 🖼️ یه تصویر روشن از خودت در حالت متناسب بساز
یکی از مهم‌ترین اصول لاغری با تغییر نگرش ذهنی اینه که ذهنت یه تصویر روشن و زنده از تو در حالت متناسب داشته باشه. اگه نتونی خودت رو در اون حالت تصور کنی، ذهن مسیر تغییر رو نمی‌شناسه و نمی‌تونه همراهت بشه.
چشم‌هات رو ببند و خودت رو ببین؛ با لباسی که همیشه دلت می‌خواست بپوشی، راحت، سبک و پرانرژی. ببین چطور بدون فشار راه می‌ری و توی جمع راحتی. من هر روز چند دقیقه خودم رو با همون رنگ‌های زرشکی و سبزی می‌دیدم که همیشه دوست داشتم، ولی سال‌ها به توصیه‌ی مادرم به جاشون تیره پوشیده بودم که لاغرتر نشون بدم.
برای ذهن فرق زیادی بین یه تجربه‌ی ذهنی واضح و یه تجربه‌ی واقعی نیست. هر چی این تصویر رو بیشتر و با احساس ببینی، ذهن بیشتر باهاش آشنا میشه و انتخاب‌هات هم کم‌کم با اون هماهنگ میشن. اگه دوست داری این مهارت رو عمیقتر تمرین کنی، دوره‌ی پیشرفته‌ی لاغری با ذهن روی همین تصویرسازی تمرکز داره.
۵. 🔁 اشتباه کردی؟ یعنی داری یاد می‌گیری
هیچ‌کس توی این مسیر بدون لغزش جلو نرفته. اینکه گاهی وسوسه بشی، از مسیر منحرف بشی یا انگیزه‌ات کم بشه، کاملاً طبیعیه. من خودم هنوز بارها لغزش دارم. هنوز بعضی وقت‌ها بعد از تموم کردن یه کار، اون صدای قدیمی بهم می‌گه برو یه چیزی بخور و گاهی هم به حرفش گوش می‌دم، ولی نه همیشه.
شکست واقعی وقتیه که بعد از هر لغزش، کل مسیر رو رها کنی. من سال‌ها همین کار رو می‌کردم؛ برای من همه‌چیز یا صفر بود یا صد. یه بار وسط یه رژیم سخت، یکی از فامیل یه جعبه شیرینی آورد و همون لحظه که دیدمش، حس کردم الان می‌خورم و رژیم رو کنار می‌ذارم؛ و دقیقاً همین کار رو کردم. بعدش هم بزرگ‌ترین حسرتم این بود: «ای کاش نخورده بودم.»
ولی در لاغری با تغییر نگرش ذهنی، هر لغزش دلیلیه برای اینکه بهتر تمرین کنی، نه برای رها کردن. به جای سرزنش، مثل یه پژوهشگر کنجکاو به رفتارت نگاه کن:
- اون لحظه چه حسی داشتم؟
- چه فکری من رو به سمت خوردن برد؟
- این حس از کجا اومده بود؛ خستگی، استرس یا بی‌حوصلگی؟
وقتی این سؤال‌ها رو بدون قضاوت جواب بدی، ذهن از اون تجربه یاد می‌گیره. دفعه‌ی بعد که لغزیدی، به جای تسلیم شدن به خودت بگو: «این هم بخشی از مسیر منه.» و ادامه بده.
۶. 💖 لاغری با مهربونی با خود شروع میشه
یکی از مهم‌ترین و کمتر شناخته‌شده‌ترین نکته‌ها اینه که تا وقتی با خودت مهربون نباشی، ذهن هم با تو همکاری نمیکنه. اگه مدام بدنت رو تحقیر کنی و بهش بد و بیراه بگی، ذهن حالت دفاعی می‌گیره. ولی وقتی با احترام با بدنت رفتار کنی و به نیازهاش گوش بدی، ذهن هم همراه میشه.
مهربونی با خود یعنی یاد بگیری خودت رو ببخشی. همه‌ی ما گاهی اشتباه می‌کنیم، ولی این دلیل نمیشه خودمون رو تنبیه کنیم یا از خودمون متنفر باشیم. من سال‌ها به خودم می‌گفتم «باید لاغر بشم» و این «باید» برای من یعنی جنگیدن و سختی. وقتی جاش رو دادم به «دوست دارم لاغری رو تجربه کنم»، حس کردم یه بار سنگین از روی دوشم برداشته شد.
درسته که من مردم و حرف دیگران روی ذهن من خیلی کمتر از خانم‌ها فشار میاره، ولی خوندن نوشته‌ها و جواب دادن به سؤال‌های هزاران خانمی که از برنامه‌هام استفاده کردن، باعث شده تا حدودی بفهمم نگاه‌های جلوی آینه و حرف‌های اطرافیان چقدر می‌تونه سنگین باشه. برای همین مهربونی با خود، برای خیلی از اعضای سایت اولین و سخت‌ترین قدمه.
توی دوره‌ی ورود به سرزمین لاغرها تمرین‌هایی برای ترمیم رابطه با خود گذاشتم که کمک می‌کنن پایه‌های یه نگرش ذهنی تازه برای لاغری ساخته بشه. با همین مسیر، من بدون رژیم و باشگاه و قرص حدود ۳۰ کیلو کم کردم و از اون موقع متناسب موندم.
🕊️ صلح به جای جنگ
خیلی‌ها فکر می‌کنن برای لاغر شدن فقط کافیه غذا رو کنترل کنن. ولی تا وقتی ذهن پر از استرس، سرزنش و فکرهای منفیه، بدن هر چقدر هم تلاش کنه، سبک نمیشه. این ذهنه که فرمانده‌ی اصلی مسیره.
پس این بار به جای جنگیدن با خودت و بدنت، صلح رو انتخاب کن؛ یعنی پذیرفتن خودت بدون قضاوت و همراهی با ذهنت به جای مبارزه باهاش. لازم نیست یه‌شبه همه‌چیز عوض بشه. هر روز فقط یه قدم کوچیک بردار، ولی با آگاهی و مهربونی. همین قدم‌های کوچیک، با تکرار، مسیر بزرگ رو میسازن.
✍️ تمرین: مربی ذهن خودت باش
همون‌قدر که دست به غذا بودن ما رو چاق میکنه، دست به قلم بودن ما رو لاغر میکنه. این سؤال‌ها رو توی دفترت جواب بده:
- وقتی جلوی آینه می‌ایستی، اولین جمله‌ای که به خودت می‌گی چیه؟ دقیقاً همون رو بنویس.
- آخرین باری که یه لقمه‌ی اضافه خوردی، ذهنت چی گفت؟ صدای قضاوت‌گر بود یا مهربون؟
- چه جمله‌ی واقعی و حمایت‌کننده‌ای می‌تونه جای اون فکر رو بگیره؟ مثل صدای یه مربی مهربون.
- وقتی ترازو عدد بالاتری نشون میده، چه حسی پیدا میکنی؟ سه نشونه‌ی دیگه‌ی تغییر که امروز داشتی رو بنویس.
- چند دقیقه خودت رو در حالت متناسب تصور کن و بنویس چی پوشیده بودی و چه حسی داشتی.
📝 برام بنویس
ذهن تو بیشتر شبیه یه «مربی مهربون»ه یا یه «منتقد بی‌رحم»؟ در مسیر لاغری با تغییر نگرش ذهنی، کدوم یکی از این شش قدم برات سخت‌تره؟ توی قسمت نظرات برام بنویس.
اگه تمرین رو انجام دادی، جمله‌ی مربی مهربونت رو هم بنویس. شاید به یه نفر دیگه کمک کنه.
منتظر کامنت‌های شما هستیم! 💬👇
همراه همشگی شما: رضا عطارروشن
لاغری با تغییر نگرش ذهنی یعنی چی؟
یعنی به جای جنگیدن با بدن و غذا، نگاهت به خودت، جمله‌هایی که به خودت می‌گی و واکنش‌هات به لغزش‌ها رو تغییر بدی. وقتی ذهن تغییر کنه، رفتارها هم کم‌کم تغییر می‌کنن.
با صدای «تو نمی‌تونی» چی کار کنم؟
باهاش نجنگ و دنبالش هم نرو. بشناسش و با یه جمله‌ی واقعی جوابش رو بده؛ مثل «درسته، ولی دارم یاد می‌گیرم».
چرا نباید به عدد ترازو گیر بدم؟
چون عدد ترازو به دلیل‌های مختلفی بالا و پایین میره و تصویر کاملی از تغییر نمی‌ده. نشونه‌هایی مثل آرامش ذهن، راحتی لباس‌ها و کمتر درگیر بودن با فکر غذا، معیارهای واقعی‌ترین.
اگه لغزش داشتم چی؟
لغزش بخشی از مسیره. به جای رها کردن، ببین چه حس و فکری تو رو به اون لغزش رسوند و از همون یاد بگیر.
امتیاز 4.36 از 55 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!
نشان های دریافت شده
سلام🙂
چقدر نگرش و دیدم نسبت به مسائلی که قبلا هم اموخته ام و برام تکرار میشن عوض شده و برعکس قبل که تکرار برام خسته کننده بود و ذهنم میگفت تو که همه اینا رو بلدی الان دیگه از تکرار و آموزش دوباره و دوباره یه موضوع لذت میبرم اصلا حس میکنم همین تکرارها و یاذاوریهاست که باعث میشه موقع عمل بهتر باشم و درست تر رفتار کنم
الان درک میکنم که همین تکرارهاست که باعث میشه شخصیتم تغییر کنه نوع نگاهم به مسائل تغییر کنه با همین تکرار هاست که باعث میشه دید و درک تازه تر و عمیقتری نسبت به اون موضوع پیدا کنم و هربار عمیقتر خودم رو کشف کنم و این کشف بسیار برام لذت بخشه
یه خبر عالی دارم اونم اینکه هفته قبل از یه پیج مانتو به صورت اینترنتی سفارش دادم و اون پیج فقط تا سایز ۴۶ مانتو داره و سایزهای بزرگتر رو نداره از یه مانتو خوشم اومد و آخرین سایز یعنی ۴۶ رو سفارش دادم با شک ودودلی که خدا کنه اندازه ام باشه و.. البته با خودم گفتم اندازه هم نبود بالاخره اندازه میشه چون در مسیر لاغری هستم😊
دیروز مانتوم رسید و من پوشیدم و با کمال تعجب دیدم نه تنها اندازمه بلکه کمی هم برام آزاده😊😊😊و این حس بسیار لذت بخش بود🤗🤗😍😍
در مورد نوشته های این مقاله باز هم قوانین تکرار شدن چون اصل همین قوانین هستن و قانون تازه ای وجود نداره ولی به قدری مهم و عمیق هستن که بارها باید آموزش داده بشن و تکرار بشن و از جنبه های مختلف بررسی بشن تا عمیقتر درک بشن اونوقت که با گوشت و خونمون یکی شدن اثرش رو هم میبینیم چون دیگه سبک رفتار و نگاهمون تغییر کرده👌👌👌
اولین نکته مهم تصویری هست که ما از خودمون در ذهنمون داریم و این تصویر از آموخته های ما ایجاد شده و تا زمانیکه این تصویر با آموخته های متفاوت جایگزین نشه نتیجه در عالم بیرونی تغییر نمیکنه
تا قبل از آموزشهای تناسب ذهنی تصویر ما از خودمون یه تصویر چاق بوده که از باورهای قبلی ما بوجود اومده بوده و تا زمانی که تصویر متناسب نشه اونم با آموزش جدید قرار نیست نتیجه هم تغییر کنه این خودش در علم نوروساینس یه اصله به اسم سایبرنتیک👌👌
که همون تصویر ذهنی ما از خودمون هست
که واقعیت فیزیکی ما رو هم میسازه
خوب پس تا زمانیکه تصویر تغییر نکنه ما لاغر نمیشیم نشونه تغییر تصویر چیه؟ احساس ما😊
تا زمانی که به چاقیت نگاه میکنی و حست بد میشه تا زمانی که نگرانی از چاقتر شدن یا لاغر نشدن تا زمانی که از خودت بدت میاد از حسمت حالت بهم میخوره تا زمانی که عجله داری زودتر لاغر بشی و از این چاقی رها بشی یعنی اینکه تو هنوز تصویر ذهنت یه تصویر چاقه و تو با این تصویر چاق لاغری رو تجربه نمیکنی👌👌👌👌
دوم پذیرش خودمون هست تحت هر شرایط جسمی و دوست داشتن خودمون با هر فرم و سایزی👌👌👌
این خیلی مهمه تا زمانی که با خودت و جسمت به صلح نرسی و نتونی همین جسم رو دوست داشته باشی اونم در برابر لاغر شدن مقاومت نشون میده ولی اگه بپذیریش و دوسش داشته باشی و به عنوان بهتر شدنش بخوای تغییرش بدی اونوقت اونم با تو همکاری میکنه چون میدونه در هر صورت تو دوسش خواهی داشت چه چاق چه لاغر اونوقت میره به سمتی که بیشتر دوسش داشته باشی😏😏🤗🤗
سوم اشتباهاتمونه که پیش میاد در طول مسیر آموزش جدید
اونا رو هم باید بپذیریم و با خودمون بگیم خوب اشکالی نداره دفعه بعد بهتر و آگاهانه تر رفتار میکنم و خودمون رو سرزنش نکنیم به خاطر انجام رفتار اشتباه که البته اینم زیر شاخه ای از دوس داشتنه خودمونه👌👌😏
چهارم افکار متفی هستن
بپذیریم که افکار منفی رو نمیشه به صفر برسونیم اتفاقا اونا برای حمایت و امنیت ما هستن وبرای حفاظت ما در ذهن بوجود اومدن ولی چون زیاد بهشون توجه کردیم بزرگتر و گسترده تر شدن اونقدری که بیشتر فضای ذهن رواشغال کردن
اینجا ما کاری بهشون نداریم و نمیخوایم باهاشون مبارزه کنیم فقط میخوایم بهشون آگاه بشیم و اونوقت کمی تغییرش بدیم و قدم به قدم مثبت ترش کنیم که اینم یه تمرین دائمی و همیشگی هست که آگاه بشیم به افکارمون و فقط اجازه بدیم رد بشن و اونوقت با کمی مثبت تر کردنشون از تلخی اون فکر منفی کم کنیم که این خودش معنی اصلی مراقبه هست👌👌👌🙂
پنجم اینکه خودمون رو از قید وبند اعداد خلاص کنیم اینکه چه وزنی دارم و چقدر اضافه دارم چه سایزی هستم و میخوام چه سایزی باشم و اووووه چقدر فاصله دارم چقدر بده اینهمه اضافه وزن کی میخواد کمش کنه
چقدر زمان میبره تا به اون سایز و وزن برسم و…..
اینا رو رها کن فقط بگو امروز یه قدم میخوام بردارم و از شرایط الانم فاصله بگیرم و به سمت شرایط ایده آل حرکت کنم
چه بسا وزن و سایزی که در ذهن ما به عنوان شرایط ایده آل هست متفاومت باشه با واقعیت و وقتی هدف تناسب باشه ممکنه شما به تناسب که رسیدی راضی باشی از خودت و فرم بدنت و اونجا حتی از سایز و وزنی که توی ذهنت به عنوان هدف در نظر گرفتی متفاوت باشه کمتر یا بیشتر باشه پس اعداد رو در ذهنت بزرگ نکن احساست و هدف داشتنت و آکاهی کسب کردنت اولویت باشه وبه ذهن و جسمت اعتماد کن که بهترین و عالیترین فرم رو برات میسازن👌👌👌😏🙂🙂