آسان ترین راه کاهش وزن: روش‌های موثر و ساده برای کاهش وزن سریع (گام ۴۹)

جلسه ۶۱ تکرار 

سلام وقت بخیر 

لاغر شدن آسان میشود اگر …..

چقدر این جمله خوبه و خیال منو راحت میکنه که * اگر رویای لاغر شدن دارید باید بدانید که لاغر شدن با حذف موانع ذهنی امکانپذیر میباشد* یعنی نرو سراغ روش های نخ نمای سابق ،به حرف و پیشنهاد آدم ها کاری نداشته باش ،راهتو برو ،اینجا جاییکه تورو به مقصد میرسونه ،بدون محدودیت ،بدون رنج و درد ،بدون چی بخورم چی نخورم 

مثلا الان که از کلاس انعطاف و رقص اومدم و ساعت ۲ ظهر بود و نهار من ۱۰ دقیقه ای زمان میبرد تا آماده  بشه و خودمم میخواستم دوش بگیرم ،ترجیح دادم یه دونه شیرینی بخورم که بتونم گرسنگی بیش از حدمو کنترل کنم ،یه دونه شیرینی خوردم و ۲۰ دقیقه بعدش نهارمو خوردم ،این یعنی من آزادم  و حق انتخاب دارم 

قبلا که باشگاه میرفتم یه ظرف با خودم هویج ،سیب و کرفس میبردم که مصرف کنم ولی در طول انجام ورزش و خوردن اون خوراکی های به قول خودن کالری صفر، حالم بد بود و به خودم فحش میدادم ،هر چند الان گاهی دلم میخواد اون خوراکی هارو استفاده کنم و با کمال میل ازشون استقبال میکنم چونکه الان آزادی و حق انتخاب دارم و این حس ارزشمندی به من میده 

حالا موانع ذهنی که انقدر ازش صحبت میکنیم چی هستن  و چجوری شناسایی و رفع میشن ؟ مثلا برای تجربه امروز من ،شیرینی خوردن اونم شیرینی خامه ای ،مطرح میشه ،من قبلا باور داشتم که شیرینی ها بسیار بسیار چاق کننده هستن و هرگز نباید استفاده شون کنم و خوردن هر یه دونه شیرینی یا حتی یه حبه قند برابر ۳ هزار متر راه رفتنه یعنی من برای خوردن یک خوراکی شیرین باید ساعتها پیاده یا ورزش میکردم 

خب در طول زندگی برای من میلیون ها بار پیش اومده که من با شیرینی ها روبرو شدم که به محض برخوردم باهاش ،مانع ذهنیم فعال شده ، فیلترهای چاق کننده کار گذاشته شده مغزم آماده به کار شدن ،حالا من ۲ تا انتخاب داشتم یا بخورم یا نخورم 

اگر میخوردم که عذاب وجدان منو داغون میکرد و تا ماه ها خودمو سرزنش میکردم و با ورزش های سخت از خودم انتقام میگرفتم که در این صورت هم فیلترهای چاق کننده روشنم فعالتر میشدن و هم اون یک ماهی که درگیر عذاب وجدان و گفتگوهای درونیم بودم باز هم فیلترهای چاق کننده خاموش نبودند و همچنان برای من به حالت اضطرار مواد شیمیایی ترس و چاقیو ترشح میکردن

اگر هم اون شیرینی خورده نمیشد که میرفتم تو حالت غم،ناراحتی،حس عدم لیاقت،احساس بی ارزشی ،حس کمبود ،جنگ درونی و بیرونی و ولع و اینکه انقدر خوردن اون شیرینیو تو ذهنم مرور میکردم و دل و قلبم پیش اون شیرینیه میموند که بدن و مغزم تصور میکردند من در حال خوردن اون شیرینی هستم و باز هم فیلتر چاق کننده و مواد شیمایی ترس ها در من بیدار و شروع به کار میکردند 

در هر دو صورت فیلترهای ذهنی چاق کننده  فعال میشدند، مهمترین کاری که باید انجام بدیم اینه که شناسایی کنیم ما از خوردن چه خوراکی هایی میترسیم یا چه باورهای مخربی داریم ،حالا من متوجه شدم از خوردن شیرینی ها میترسیدم ،مانع شناسایی شد ،اولین قدم برداشته شد 

حالا باید با خودم صحبت کنم که شیرینی ها چاق کننده نیستن افکار من مسموم هستند که شیرینی هارو چاق کننده میبینن ،من نوع نگاه آلوده ای دارم ،وگرنه خیلی ها  شیرینی مصرف میکنن ولی متناسبن 

من از زاویه ای به شیرینی ها نگاه کردم   که چاق کننده دیدمشون ،تغییر نوع نگاه به خوراکی ها باعث میشه ،قدرت چاق کنندگی غذاها ازشون گرفته بشه و قدرت  برگرده به خودمون ، من چی میبینم ؟ چجوری میبینم ؟ من مهم هستم 

حالا داریم این مانعو برمیداریم با بودن در دوره ها ،با حرف زدن با خودمون ،با خوندن کامنت ها و نوشتن ،الان که در معرض شیرینی خوردن قرار گرفتم ،یه صدای آرومی بهم‌ میگه میخوایی بعد از ورزش شیرینی بخوری؟ ( چون این باورو داشتم که تا ۲ ساعت بعد از ورزش نباید چیزی خورد) 

و یه صدای بلندتری بهم میگه یه ته بندی کن برو دوشتو بگیر و بیا برو نهارتو بخور ،برای این صدای جدید فرقی نمیکنه تو شیرینی بخوری یا یه دونه سیب بخوری ،تو باید یه چیزی بخوری که بتونی خودتو برسونی به غذا 

حالا اون درون ما چی میگذره ،چه گفتگوهایی ایجاد میشه بستگی داره به تمرین کردن هامون ،بمن که گفت شیرینی بخور و برو حمام ،دیگه‌ نجوایی نیومد که منو از شیرینیه بترسونه ،این یعنی شناسایی موانع و رفع کردنشون 

یعنی در حین‌ خوردن شیرینی نباید گفتگوهای درونی ترسناکی داشته باشیم یا حداقل کم جون باشن که با ۲ کلمه حرف حسابی ،بی خیال بشن و برن و اینجوری یواش یواش صدای منفی درونمون کمرنگ میشه و آرامش به درونمون وارد میشه و هر جاییکه آرامش باشه یعنی فرکانس صحیحه و راه درسته 

این یکی از راه های شناسایی موانع ذهنیه که باید برای هر بار که به موضوعی برخورد میکنیم بتونیم درست و صحیح از آموزش ها استفاده کنیم و آرام آرام درونمون پاک و ذلال بشه 

یکی از موانع بزرگی که من کاملا باهاش آشنا هستم و همیشه ازش رنج بردم این بود که بمن میگفتن تو شبیه دختر عمه پدرت هستی و حتی اسم اون خانمو بمن نسبت میدادن و تا ۱۵ سال پیش هم خانواده پدریم منو به اون اسم صدا میزدن با اینکه خیلی باهاشون  کلنجار میرفتم که بهم نگن ولی میگفتن، مخصوصا ۲ تا از عموهام که خیلی روی مخم بودن و توی جمع به مسخره منو به اون اسم صدا میزدن 

که اتفاقا اون خانم بسیار چاق ، گنده ،بی ریخت و سبزه بود و هر زمان ناراحت میشدم با مسخره میگفتن فلانی که خوشگله چرا ناراحت میشی و حالا متوجه میشم من از بچگی با اون خانم همزادپندری میکردم حتی اگر خوشم نمیومده ولی  تصویر ایشون در مغزم ثبت شده بوده 

منم قبلا دوست داشتم بخاطر حرف دیگران لاغر بشم یا بخاطر اون افرادی که منو سالها مسخره کرده بودن و دلم میخواست توانمندیمو نشونشون بدم یا افراد خانواده خودم که سالها منو باور نداشتن و مطمئن بودن که به نتیجه نمیرسم و خودم ،تنها دلیل برای لاغر شدنم نبودم که در این دوره ها شناسایی شدن و در حال رفع کردنشون هستم که هر چقدر عزت نفس و حس ارزشمندیم بیشتر بشه حرف و نظر دیگران برام کمرنگتر خواهد شد

مثلا سالها به من و خواهرم میگفتن پاهاتون و بازوهاتون  شبیه به عمه تونه ،گوشتون شبیه فلانیه وووو و خبر نداشتیم که ما در حال تغییر شکل دادن به سمت همون آدم ها میشدیم چونکه فرمانی که به سلول ها داده میشد همون ها بود و جالبه الان که عمه خودمو نگاه میکنم که سرتاپاشو عمل جراحی کرده و دیگه خبری از پاهای چاق و بازوهاش نیست به خودم میگم فریده دست بردار از سر عمه ت ،ببین دیگه چاق نیست ،تو هم مسیر خودتو برو 

یا سالها به ما گفتن خانم ها از ۳۵ سالگی دردهاشون شروع میشه ،دیگه میفتن تو سرپایینی ،موها سفید و پوست چروک میشه وزن بالا میره و هر چقدر که به این سنین نزدیکتر میشدیم با باورهای خودمون برخورد میکردیم  

تقریبا ۱ ساله دارم با خودم صحبت میکنم  مگه نه اینکه سلول های بدن ما هر روز ،هر هفته ،هر ماه و هر سال از بین میرن و مجدد تولید میشن ،این سلول ها که نو و تازه نفس و جوان هستن ولی چرا در بدن یک فرد ۶۰ ساله ،نقش یک سلول جوان رو ایفا نمیکنه ؟

چونکه بدن و سلول های من دقیقا به باورهای درونی من وصل هستن ، من چه چیزهایی در مورد پیری شنیدم ؟ همونها برای سلول ها اجرا میشه ،اگر بچه ایی که تازه به دنیا اومده رو ببرن تو یه جزیره ای بذارن که هیچ آدمی اونجا نباشه که باورهای محدود کننده به اون بچه بده ،در حافظه سلولیش خیلی کمتر باورهای پیری ،بیماری ووو بوجود میاد 

در بدن ما اتم و زیر اتم وجود داره که درونشون خالیه و فقط انرژی وجود داره که اون انرژی با نگاه ناظر ما شکل و فرم میگیره ،اگر به اون انرژی بخندیم اونها هم میخندن اگر اخم کنیم اخم میکنن 

خب حالا انرژی های سلول های مارو چجوری پر کردن ؟ با چه نگاهی ؟ نتایج زندگی و بدن ما نشانگر کیفیت درونی اون زیر اتم هارو نشون میده 

حالا اگر میخواییم اون انرژی های درون اتم ها تغییر کنن باید نگاه خودمونو تغییر بدیم و آرام آرام سلول های قبلی پاک میشن از حافظه قدیمی خودشون و این پروسه به درک بیشتری نیاز داره

پس سن و عوارضشو ما خودمون تعریف کردیم و الان شاهد نتیجش هستیم اگر نتایج بهتر میخواییم اول بپذیریم که سلول های ما نو و سالم هستن ،نگاه ما بهشون جهت داده و میده ،یه سرکی به نوع نگاهمون بندازیم ،ما قرار نیست در هر سال کمی پیرتر بشیم با وجودیکه سلول هامون تازه نفس هستن 

مراقب باشیم که ۸۰ درصد از باور های ما همون باورهای پدر و مادر و الگوهامون هستن که دارن در جسم و فکر ما هنوز زندگی میکنن ،تلاش کنیم خودمون باشیم یونیک و بی همتا ،اگر نیاز بود از عمه من ۲ تا آفریده بشه خداوند ایشونو  ۲ قلو می افرید ،من باید خودم باشم با تفکرات مجزای خودم 

که باورهای جدید من ،میتونن مسیر منو عوض کنن و منو ببرن به مسیر سلامتی ،جوانی ،عشق ،تناسب و ثروت

وقتی به این موضوعی که استاد در مورد اون ثروتمند روسی گفتن ، فکر میکنم ،اینکه تو ذهن هر کدوم از  ما بعضی کارها سختره ،مثلا برای اون فرد روس ،بدست آوردن پول راحت و داشتن رابطه سخت بوده ،در صورتیکه اگر باور کنیم که همه واقعیت های زندگی ما در دست عقاید و درونیاتمونه،که  میتونیم با تغییر باورها به هر آنچه میخواهیم برسیم ،دیگه برامون مهم نیست رابطه عاشقانه میخواییم یا پول یا سلامتی

شاید بعضی ها فکر کنن که نمیتونن بیماری های خودشونو درمان کنن چونکه در ذهن ما بیماری جور دیگه ای تعریف شده که مثلا بعضی بیماری ها لاعلاج هستن ولی کافیه ما بپذیریم که میتونیم با ساختن باورهای سالم به بدن سالم هم برسیم اونوقت دیگه نیازی نیست ما کار خاصی انجام بدیم ،بدن خودبخود وارد دنیای سلامتی خواهد شد ،همونجوری که با توجه بر ناخواسته ها به دنیای بیماری ها ورود میکنیم میتونیم از دنیاشون خارج هم بشیم 

حالا مهمه که ما باور کنیم میتونیم با عوض کردن محتویات ذهن ،لاغر بشیم ،دیگه بقیه مسیر کار خود ذهنه و ما فقط باید در مسیر باشیم و حمایت کنیم 

چیزی که ما یاد میگیریم محاله که یادمون بره ،پارسال که دوره هام تموم شد و میخواستم مجدد تکرارشون کنم ذهنم بهم میگفت دیگه دوره هات تموم شد و تو دوباره چاق میشی ،یه مدتی با خودم کلنجار میرفتم بعد به این نتیجه رسیدم که مگه من رژیم گرفتم که رژیمم تموم بشه مجدد چاق بشم و متوجه شدم این باور از رفتارهای گذشته و رژیم ها نشاء گرفته ،به خودم گفتم فریده تازه کار تو شروع شده هنوز اول راهی و داری نت های موسیقی لاغریو یاد میگیری بعد از این با نت هاییکه یاد گرفتی باید آهنگ لاغریو بنوازی 

من بعد از اتمام رژیم ها ،میترسیدم که دوباره چاق بشم و چاق هم میشدم و پارسال هم تصور میکردم با اتمام دوره هام روند چاقی من شروع میشه و  وقتی این باورو تو خودم شناسایی کردم ،ترس هام ریخت و براحتی به ادامه دوره هام پرداختم 

و دقیقا همینطوره ،مگه ما فارسی حرف زدن رو فراموش کردیم ،عموی من سی و چند ساله ژاپن زندگی میکنه و خیلی به ندرت میاد ایران ،با توجه به اینکه همسرش هم ژاپنی بوده و با پسرهاشم ژاپنی صحبت میکنه و اینکه در ژاپن ایرانی وجود نداره ولی عموم میتونه فارسی صحبت کنه،هر چند به سر هم کردن جملات فکر میکنه ولی میتونه شکسته صحبت کنه 

ما هم داریم لاغریو آموزش میبینیم و هیچ وقت فراموشمون نمیشه چونکه داریم ازش استفاده میکنیم ،مثلا وقتی ترس از خوردن در من از بین بره ، ۵ سال دیگه که خودمو عمدا تو ترس قرار نمیدم البته اگر اگاهانه زیستنو یاد بگیرم و دلم نخواد مجدد نورون های چاقیو بر اثر توجه کردن بهشون  در خودم فعال کنم

خدارو سپاسگذارم برای بودن در مسیر تغییر