«باز برگشتی سر خونه‌ی اول؟» این جمله‌ای بود که بعد از رها کردن هر رژیم توی ذهنم می‌شنیدم. اولین رژیمم رو حدود ۸۵ کیلو شروع کردم و هر بار پنج تا ده کیلو کم میکردم، ولی بعد بیشتر از قبل برمی‌گشت؛ تا جایی که حدود ۳۳ سالگی به ۱۳۵ کیلو رسیدم. سالها طول کشید تا بفهمم مشکل من شروع کردن نبود؛ موندن توی مسیر بود.
این بار قرار نیست از رژیم و کالری‌شماری و ورزش حرف بزنیم. اینجا قراره با روش ذهنی برای لاغری وارد یه مسیر تازه بشی؛ مسیری که از ذهن شروع میشه، نه از یخچال یا ترازو.
این مقاله قسمت دوم از «رمز و راز متناسب شدن با ذهن» هست. توی قسمت اول درباره‌ی نُه دلیل چاقی ذهن، مسئولیت‌پذیری و تصویرسازی ذهنی حرف زدیم. حالا می‌خوایم بریم سراغ هفت قدم که کمک میکنن توی این مسیر بمونی و نتیجه بگیری. بعد از این قسمت، قسمت سوم و قسمت چهارم منتظرت هستن. اگه تازه با این مسیر آشنا شدی، از شروع مسیر لاغری با ذهن هم یه سر بزن.
در این جلسه می‌آموزیم:
۱. 🎯 آینده‌ات رو واضح ببین
یه لحظه صبر کن و فکر کن: اگه هیچ تغییری ندی و همین عادت‌ها و همین بی‌توجهی به خودت ادامه پیدا کنه، ده سال دیگه کجایی؟ لباس‌هایی که هر سال باید یه سایز بزرگ‌تر بخری، پله‌هایی که هر سال بیشتر نفست رو می‌گیرن، و حرفهایی که هر بار توی مهمونی‌ها بیشتر می‌شنوی.
این تصویرها برای ترسوندن نیستن؛ برای بیدار کردن ذهنن. ذهن ما وقتی تصویر روشن و همراه با احساس از آینده داشته باشه، برای تغییرش حرکت میکنه. وقتی با تمام وجودت ببینی ادامه‌ی این مسیر به کجا می‌رسه، ذهنت دیگه نمیتونه بی‌خیال بمونه و کمکم به جای مقاومت، همکاری میکنه.
ولی یه نکته‌ی مهم هست: تصمیم‌هایی که فقط از ترس و فشار بیرونی بیان، دوام ندارن. تصمیم‌های من برای لاغر شدن همیشه از بیرون میومد؛ یه متلک، یه نصیحت توی مهمونی یا یه لباس که اندازه‌ام نبود. حتی عدد بالاتر روی ترازو ناراحتم می‌کرد، ولی هیچوقت باعث تصمیم جدی نمی‌شد. برای همین با گذشتن اون موقعیت، تصمیمم هم تموم می‌شد.
یه نمونه‌ی روشنش ماجرای خواستگاری خودمه. خانواده‌ی همسرم که همه متناسب بودن، شرط گذاشته بودن یه کم وزن کم کنم. به پیشنهاد یه دوست متناسب یه رژیم و ورزش سخت رو شروع کردم و خوب هم کم کردم. ولی از روز اول منتظر تموم شدنش بودم و دو سه هفته بعد از موافقتشون، دوباره به حالت قبل برگشتم؛ ولی دیگه خانواده‌ی همسرم راهی برای مخالفت کردن نداشتن😄 دلیل من برای لاغر شدن، یه دلیل بیرونی و موقت بود و نتیجه‌اش هم موقت شد.
پس بعد از دیدن آینده‌ای که نمی‌خوای، یه «چرا»ی عمیق و درونی هم برای خودت پیدا کن. چرا می‌خوای لاغر بشی؟ فقط برای یه لباس یا یه مهمونی؟ یا برای زندگی‌ای که توش راحت نفس می‌کشی و توی آینه با رضایت به خودت نگاه میکنی؟ همین «چرا» موتور حرکت ذهنته.
۲. 🧭 هر روزت رو با هدفت هماهنگ کن
چاقی یه‌شبه به وجود نیومده، تناسب هم یه‌شبه به دست نمیاد. ادامه دادن از سرعت مهمتره. چاقی نتیجه‌ی انتخابهای تکراریه؛ انتخاب‌هایی که هر روز، ناخواسته و بیشتر وقت‌ها ناآگاهانه انجام دادیم.
روش ذهنی برای لاغری نمی‌خواد یه‌شبه همه‌چیز رو عوض کنی. نمی‌گه از فردا دیگه هیچوقت شکلات نخور، یا هر روز اونقدر ورزش کن که از پا بیفتی. فقط ازت می‌خواد روزت رو آگاهانه‌تر زندگی کنی. از خودت بپرس:
- این غذایی که الان میخورم، انتخاب خودمه یا یه عادت ناخودآگاه؟
- دارم برای گرسنگی میخورم یا برای فرار از یه حس؟
- امروز، فقط امروز، چه قدم کوچیک ذهنی‌ای میتونم بردارم؟
یه مکث کوتاه قبل از خوردن، یه لحظه توجه به اینکه واقعاً گرسنه‌ای یا نه، یا آروم‌تر غذا خوردن، اگه با آگاهی انجام بشه، یه قدم مهمه. این مسیر درباره‌ی کنترل کردن نیست؛ درباره‌ی شناختنه. شناختن دلیل‌های واقعی‌ای که تو رو به سمت خوردن می‌برن.
من اون سالها از صبح تا شب به غذا فکر میکردم. حتی صبحونه‌ی فردا رو از شب قبل برنامه‌ریزی میکردم و ساعت نه صبح وقت ثابت چای و کیکم بود. وقتی شروع کردم روزهام رو آگاهانه‌تر ببینم، فهمیدم خیلی از این خوردن‌ها اصلاً انتخاب من نبودن؛ فقط عادت بودن.
یه عادت دیگه‌ام هم عقب انداختن بود. رژیم رو همیشه برای شنبه می‌ذاشتم. توی مهمونی‌ها به خودم میگفتم «حیفه امشب رژیم بگیرم، امشب میخورم، از فردا». با دوستام که بیرون بودم میگفتم «الان که نمیتونم برنامه‌ام رو دنبال کنم». حتی شروع باشگاه رو طوری تنظیم میکردم که به تعطیلات نخوره. همه‌ی این بهونه‌ها یه پیام داشتن: «امروز روزش نیست». ولی در روش ذهنی، همیشه امروز روزشه؛ چون قدم‌ها اونقدر کوچیکن که توی هر روزی جا می‌شن.
۳. 👏 خودت رو از ته دل تشویق کن
ذهن ما مثل یه بچه‌ی حساسه. وقتی کاری رو درست انجام میده و تشویق نمیشه، کمکم دلسرد میشه. ولی اگه از ته دل بهش بگی «آفرین، این همون قدمیه که من رو به تناسب می‌رسونه»، شروع میکنه به همکاری.
برخلاف رژیم‌هایی که با اجبار و محرومیت جلو میرن، در روش ذهنی هر انتخاب آگاهانه یه پیروزیه و باید دیده بشه. لازم نیست برای تشویق خودت جایزه بخری یا، از اون بدتر، یه خوراکی بخوری. من سالها بعد از تموم کردن هر کاری، از مشق گرفتن تا رد کردن یه مرحله‌ی سخت توی بازی کامپیوتری، به خودم با خوراکی جایزه می‌دادم. ذهنم یاد گرفته بود جایزه یعنی غذا.
تشویق میتونه خیلی ساده باشه: یه لبخند به خودت توی آینه، یا یه جمله‌ی کوتاه مثل «دارم یاد میگیرم». این تشویق‌ها کمک میکنن ذهن بین انتخاب آگاهانه و حس خوب ارتباط بسازه و انگیزه‌ی درونی برای ادامه پیدا کنی؛ انگیزه‌ای که از عدد ترازو نمیاد.
۴. 🔁 تکرار کن؛ ذهن عاشق تکراره
هر چیزی از ذهن شروع میشه؛ حتی همون چاقی‌ای که سالها باهاش درگیری، یه زمانی فقط یه فکر ساده بود که آروم‌آروم توی ذهن جا خوش کرد. جمله‌هایی مثل «ما خانوادگی چاقیم» یا «تو به فلانی رفتی» از راه شنیدن وارد ذهن می‌شن و از راه تکرار تثبیت می‌شن. من خودم سالها به همه میگفتم «چاقی من ارثیه و هر کاری کنم لاغر بشو نیستم».
حالا وقتشه همین مسیر رو برعکس بری. ذهن هر چیزی رو که زیاد بشنوه، کمکم باورش میکنه. پژوهش‌های علوم اعصاب هم نشون دادن مغز در تمام عمر میتونه تغییر کنه و مسیرهای تازه بسازه؛ چیزی که بهش «انعطاف‌پذیری مغز» میگن. یعنی با تکرار و تمرین، ذهنی که سالها چاق فکر کرده، میتونه کمکم متناسب فکر کنه.
ولی جمله‌ای که تکرار میکنی باید چیزی باشه که ذهنت باورش کنه. اوایل اگه میگفتم «من لاغرم»، ذهنم مسخره‌ام می‌کرد و می‌گفت «تو لاغر بشو نیستی». برای همین جمله‌ام رو این‌طوری انتخاب کردم: «درسته، ولی دارم لاغر شدن رو یاد میگیرم و وقتی به اندازه‌ی کافی یاد بگیرم، روی جسمم هم اثر می‌ذاره.» این جمله دروغ نبود، برای همین ذهنم باهاش نجنگید. «باید لاغر بشم» رو هم با «دوست دارم لاغری رو تجربه کنم» عوض کردم.
تو هم جمله‌ی مخصوص خودت رو پیدا کن؛ یه جمله‌ی کوتاه و واقعی، مثل «همون‌طور که چاق شدم، میتونم متناسب شدن رو هم یاد بگیرم»، و هر روز با حضور ذهن تکرارش کن.
۵. 🌐 تناسب رو به همه‌ی زندگیت گره بزن
اضافه‌وزن فقط حاصل خوردن نیست. گاهی صدای سالها نادیده گرفتن احساساته؛ خستگی‌هایی که با خوراکی ساکتشون کردیم و ناراحتی‌هایی که راهی جز خوردن براشون بلد نبودیم. من وقتی کار دولتی داشتم و فشار کار و درگیری‌ها زیاد بود، وزنم سریع‌تر از همیشه بالا رفت. شب‌ها هم وقتی خسته بودم سراغ هله‌هوله میرفتم؛ امروز فکر میکنم بخش زیادی از اون شب‌خوری‌ها از خستگی بود، نه گرسنگی.
با روش ذهنی برای لاغری یاد می‌گیری که متناسب شدن یعنی تغییر در طرز فکر، احساسات و انتخاب‌ها. مثلاً:
- دوستی‌هایی که پرخوری رو عادی یا حتی بامزه میدونن، روی ذهن اثر می‌ذارن. من توی مدرسه دوست‌هام رو بین بچه‌های چاق انتخاب میکردم؛ کسایی که بیشتر وقتمون به حرف زدن درباره‌ی غذا می‌گذشت.
- جایزه دادن به خودت با خوراکی، ذهن رو شرطی میکنه که بعد از هر کاری دنبال غذا باشه.
- تعارف‌ها و رودربایستی‌های مهمونی هم بخشی از برنامه‌ی ذهنی ما هستن که باید دیده بشن.
از خودت بپرس: آدم‌هایی که باهاشون وقت می‌گذرونم چه اثری روی نگاهم به غذا دارن؟ و میتونم جایزه‌هام رو از خوراکی به چیزی دیگه تغییر بدم؟ به جای جنگیدن با چاقی، ذهن و احساساتت رو طوری تنظیم کن که خودبه‌خود به سمت تناسب برن.
۶. ☀️ نیمه‌ی پر لیوان رو ببین
حتی اگه هنوز عدد ترازو تغییر نکرده، شاید یه چیز مهم اتفاق افتاده: ذهنت داره عوض میشه. شاید دیگه شب‌ها با عذاب وجدان نمی‌خوابی. شاید قبل از سراغ یخچال رفتن، از خودت می‌پرسی «گرسنه‌ام یا خسته‌ام؟». یا شاید امروز برای اولین بار به جای سرزنش، با مهربونی با خودت حرف زدی.
این‌ها فقط ظاهرشون کوچیکه. برای ذهن یعنی ساخته شدن مسیرهای تازه. یه تعارف رو بدون رودربایستی رد کردن، به صدای سیری گوش دادن، یا حتی این جمله که «من در مسیرم، حتی اگه هنوز به مقصد نرسیدم»، همه پیروزی‌ان.
قبلاً برای من همه‌چیز یا صفر بود یا صد. با یه وعده پرخوری کل برنامه رو کنار می‌ذاشتم. یه بار وسط یه رژیم سخت، یکی از فامیل یه جعبه شیرینی آورد. همون لحظه که دیدمش، حس کردم الان میخورم و رژیم رو کنار میذارم؛ و دقیقاً همین کار رو کردم. بعدش بزرگترین حسرتم این بود: «ای کاش نخورده بودم.» ذهنی که فقط نیمه‌ی خالی لیوان رو ببینه، با اولین لغزش همه‌چیز رو رها میکنه. ولی ذهنی که نیمه‌ی پر رو هم ببینه، یه لغزش رو فقط یه لغزش میدونه.
من خودم هنوز در مسیرم. هنوز صبح‌ها بعد از بیدار شدن یه چای با یه تیکه شکلات یا کلوچه میخورم و همیشه بهترین انتخاب‌ها رو ندارم، ولی خیلی بهتر از قبلم. هنوز گاهی زیاده‌روی میکنم، ولی دیگه به خودم عصبانی نمیشم؛ قبول میکنم که انتخاب خودم بوده و روی بهتر کردن واکنش‌هام کار میکنم. همین نگاه بود که با اون، بدون رژیم و باشگاه و قرص، حدود ۳۰ کیلو کم کردم و از اون موقع متناسب موندم.
۷. 📝 بنویس، فکر کن، نقشه بکش
همون‌قدر که دست به غذا بودن ما رو چاق میکنه، دست به قلم بودن ما رو لاغر میکنه. هر هفته یه وقت کوتاه بذار و به این سه سؤال جواب بده:
- چه چیزهایی این هفته باعث شد از مسیر دور بشم؟
- چه فکرها و عادت‌هایی بهم انگیزه دادن که ادامه بدم؟
- هفته‌ی بعد چطور میتونم یه کم بهتر از این هفته عمل کنم؟
وقتی این سؤال‌ها رو روی کاغذ میاری، ذهنت حساس‌تر میشه به فرصت‌ها و راه‌هایی که به هدفت مربوطن. مغز ما سیستمی داره که به چیزهایی که برامون مهم شدن بیشتر توجه میکنه؛ نوشتن هدف‌ها این سیستم رو به سمت تناسب می‌چرخونه.
یادت باشه لازم نیست کامل باشی و یه‌شبه به وزن دلخواهت برسی. هفت قدمی که مرور کردیم، کلیدهای ساده‌ای هستن که در روش ذهنی برای لاغری رو به روت باز میکنن. اگه دوست داری این مسیر رو منظم و قدم‌به‌قدم بری، دوره‌ی ورود به سرزمین لاغرها برای همین ساخته شده.
✍️ تمرین: نقشه‌ی هفته‌ی اولت
- چشم‌هات رو ببند و ده سال بعدت رو تصور کن، اگه هیچ چیزی عوض نشه. بعد بنویس چه حسی داشتی.
- فقط یه دلیل درونی برای متناسب شدن بنویس؛ دلیلی که از خودت میاد، نه از حرف دیگران.
- یه جمله‌ی واقعی و کوتاه برای تکرار روزانه انتخاب کن و بالای برگه بنویس.
- هر شب این هفته یه انتخاب آگاهانه‌ی کوچیکی که اون روز داشتی رو بنویس و خودت رو بابتش تشویق کن.
- آخر هفته به سه سؤال قدم هفتم جواب بده.
📝 برام بنویس
از این هفت قدم روش ذهنی برای لاغری، کدوم برات سخت‌تره؟ آخرین باری که خودت رو بابت یه انتخاب درست تشویق کردی کی بود؟ توی قسمت نظرات برام بنویس.
اگه تمرین رو انجام دادی، جمله‌ی تکراری روزانه‌ات رو هم بنویس. شاید به یه نفر دیگه کمک کنه جمله‌ی خودش رو پیدا کنه.
منتظر کامنت‌های شما هستیم! 💬👇
همراه همشگی شما: رضا عطارروشن
روش ذهنی برای لاغری یعنی چی؟
یعنی به جای کنترل غذا و بدن، روی باورها، فکرها و احساس‌هایی کار کنی که رفتار غذایی تو رو می‌سازن. وقتی ذهن تغییر کنه، رفتارها هم کمکم تغییر میکنن.
چرا با وجود انگیزه، زود از مسیر بیرون میزنم؟
چون انگیزه‌ای که از بیرون میاد، مثل حرف دیگران یا یه مهمونی، با گذشتن اون موقعیت تموم میشه. یه «چرا»ی درونی و تکرار روزانه کمک میکنن توی مسیر بمونی.
تکرار جمله‌ها واقعاً اثر داره؟
ذهن هر چیزی رو که زیاد بشنوه کمکم باور میکنه. فقط جمله باید واقعی باشه تا ذهن باهاش نجنگه؛ مثل «دارم لاغر شدن رو یاد میگیرم».
قسمت اول این مقاله کجاست؟
قسمت اول درباره‌ی نُه دلیل چاقی ذهن و مسئولیت‌پذیریه و می‌تونی از لینک ابتدای همین مقاله بخونیش.
امتیاز 4.04 از 57 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!
نشان های دریافت شده
سلام،بله من بارها جلوایینه رفتم واین جملات روتکرارکردم چه هیکلی هست من دارم چراشکم بزرگه کی میخواداب بشه ودنبال رژیم گرفتن البته قبل ازدواج رزیم گرفتم خوب لاغرکردم حتی دستگاه هم زدم سونای گرم هم رفتم خوب کمکم کردامابعدازدواج رها کردم چاقترشدم ،تامدتها این چاقیه بامن بوددوباره شروع کردم برنامه ازیه دکترتورشت گرفتم دیدم اصلا برنامش بدردنمیخوره رها کردم تابایه دکترتواینستااشناشدم ایشون یزدبود دیدم اطلاعات خوبی داره ازش برنامه میگرفتم واجراکردم چون بخاطرباردارشدن مجبوربودم امابعدش دیدم نمیتونم رها کردم البته همسرم گفت نمیتونی منم براهمیشه رزیم روگذاشتم کنار سوال دوم من الان چون باروش ذهنی اشناشدم ودیگه ذهنم وافکارم بااین روش خوگرفته من تواین مدتی که هستم لیزنخوردم گاهی شده کمرنگ باشه حضورم بخاطرکسالت اما همیشه خوندم نوشتم واجراکردنه مهمه اونم دارم بهتریادش میگیرم واجرامیکنم اصلا توفکراینده نیستم ازاستادیادگرفتم نه غصه گذشته روبخورم نه اینده چون هنوزاینده نیومده پس توهمین زمان حال زندگی میکنم مهم الانه اگریکم طول بکشه لاغری اشکال نداره مهم تربیت ذهن من هست دربرابرغذاها واکنش خوب بده نترسه بادوتالقمه اضافه خوری نگرش نیادسراغم من طبق تصویرسازی که میکنم مطمعنم ذهنم میره به سمت اون هدف باهاش همراه میشه وقتی ذهنم باجسمم هماهنگ شدمن متناسب میشم واصلا ناراحت نیستم که چراهنوزبه اون هدف دلخواهم نرسیدم بایدزمان دادوصبوربوددهنم یک شبه چاق نشدیک شبه لاغربشه سوال سوم من بیشتردوست دارم ذهنم تربیت بشه وزبان لاغری رویادبگیره رفتارهاوعادتهای بدبره کنار ومن ارام باشم وباارامش غذابخورم موقع سیری بگم نه ولع نداشته باشم بعد سلامتی مهمه سوال چهارم امروزمن بیام طبق انچه استادگفتن اجراکنم ومسیرروباارامش طی کنم بیشتربفکرسلامت جسم وروحم باشم سوال پنجم اشنایی باسایت واجرااین روش وازهمه مهمتربعدجنگ دارم مسیرمودرست میرم چقدرمتوجه اشکلاتم شدم همش لطف خدابوده وهست،سوال ششم دهنم بی تربیت بوددارم تومسیردرست تربیت میکنم من لایق یک اندام متناسبم بفکرسلامتیم هستم وپرخوری نمیکنم
نشان های دریافت شده
باسلام وقتتون بخیر
لحن صمیمیانه این دوره و حقیقتی ک مطرح میکنه ی جاهایی ادم رو تا مرز گریه میبره و ی جاهایی تلنگرهایی ک نیاژترو بهت میزنه و البت ک ی جاهایی هم اونقدر بهت انگیزه و امید میده ک خودتم نمیدونی این لبخند رو لبت از کجا اومده و از ته قلبت داری لذت میبری و امید وار شدی و خودتو باور کردی
۱ این سوال ی لحظه خیلی منو ترسوند ی لحظه احساس کردم قلبم ریخت
اگ قرار باشه من برای خودم تلاش نکنم و مسیر اشتباهمو برم چ بلایی قراره سرم بیاد قراره چی بشع
قراره ایندم چی بشه
ارزوهام چی بشه
اهدافم چی بشه
ن اصلا اصلا هیچ سازگاری با چیزی ک من در اینده میخوام نداره
اصلا هیچ ربطی ب یلدای من ندارع
نمیتونه داشته باشه و من باتصور کوتاهشم تا دمه گریه رفتم و چثدرر ترسیدممم و چقدذ قلبم ریخت و چ قدر این ترس لازم بود ک ذهنت بیدار بشه و هوشیار بشه و بفهمه چرا اینحاست چرا این اگااهی ها داره بهش دادهمیشه و چرا باید در مسیر تناسب ب ما کمک کنه و مسیرش رو عوض کنه
۲.در حال حاضر اگر فقط و فقط ی دلیل برای لاغری وتناسب اندام داشته باشم
قطعا اون. دلیل یلداعه .قطعا اون دلیل خودمم .برای خودمم .برای زندگیم .برای ارزوهام.برای اهدافم .برای یلدا
من باید متناسب بشم
ب قول یکی از فایلهای صد گام دیگ یا میمیرم یا متناسب میشم
بسه دیگ .مسیر اشتباه و دور بودن اژ فطرت واقعی بسه دیگ
هر راه اشتباهی ی دور برگردون داره و دیگ باید برگست دیگ باید برای همیشه برگشت و ساخت اون زندگیی ک لایقشی و میخوایش
اولین و اخرین دلیلم و مهمترینش خودمم با افتخار خودمم (اینهم ب لطف دوره هاست )
۳.خیلیی خیلیی خودم دوست دارم کمی اهسته تر غذا بخورم و ب این نکته توجه کنم چون خودم دوست ندارم طریقه غذا خوزدنم رو و ب نظرم باید اصلاخ بشه چون درست نیست. و یکی دیگ اینک ب فرمان گرسنه گی و سیری توجه کنم و کمی اگاه تر باشم و اگاه تر رفتار کنم .
۴.اخرین بار وقتی ک ورزشهای توی خونمو انجام داد و و تحت هر شرایطی صدگام رو با افتهار ب اتمام رسوندم بود وچقدر ب خودم و اراده ام و انکیزم افتخار کردم
افتخار کزپم ک خودم شدماولیت خودم و دارم برای خودم با تمام وجودم تلاش میکنم تابسازم ادمی ک دوست دارم باشمو و خب معمولا یادم میره خودمو برای چیز های کوچک تشویق کنم ولی خب طبق این فایل این رو هم میازم جزو کارهای اگانه چون برام خیلی توضیحات منطقی و حالب بود
۵.لاغر شدن اسانترین کار دنیاست
من روز ب روز لاغر تر متناسب تر و قشنگتر میشوم
ی جمله هم در این متن بود ک دوستدارم اضافش کنم ب جملات خودم چون حالمو خوب میکنه
من میتونم باقدرت ذهنم متناسب بشم
ممنون ازاگاهی های زیباتون
نشان های دریافت شده
پاسخ به سوالات … تمرین خودشناسی روش ذهنی برای لاغریتا حالا شده جلوی آینه بایستی و با خودت بگی: «تا کی میخوام این شکم رو حمل کنم؟!»یا بعد از رها کردن یه رژیم دیگه، اون صدای آشنا توی سرت بگه: «باز برگشتی سر خونه اول؟»حالا وقتشه یه لحظه بایستی، عمیق نفس بکشی و با خودت رو راست باشی…به سؤالات زیر فکر کن و اگه دوست داشتی، پاسخت رو توی بخش دیدگاه‌ها بنویس؛ چون نوشتن، ذهن رو شفاف‌تر میکنه و قدم بزرگیه برای شروع تغییر:• چه تصویری از آینده‌ات داری، اگه هیچ تغییری نکنی؟ آیا اون تصویر خوشحالت میکنه یا ناراحت‌ت؟
• باید بگم این اضافه وزنی که در حال حاضر دارم در مقایسه با چاقی جسمی بعضی ها زیاد نیست و آنچنان نگران کننده هم نیست . دو تا خواهر لاغر دارم که دوست دارن به توپولی من باشن مطلعم که چه اقداماتی کردن که یه چند کیلو به وزنشون اضافه کنن اما موفق نشدن خواهر کوچیکه گاهی با خنده میگه کاش می شد با یه عمل یا ساکسشن چربیای تن تو رو بکشن تزریق کنن به بدن من …که خوب دوتایی کلی به این فکر می خندیم …. خلاصه اینکه ۱۵ کیلو اضافه وزن مقدار آنچنان زیادی نیست که فکر کنم اگه هیچ تغییری نکنم خیلی ناراحت میشم بارها از اطرافیانم شنیدم که میگن تو خوبی فقط از این که هستی چاقتر نشو ..مراقبت کن از این چاقتر نشی … چیزی که در قبل از ورود به این دوره ها باعث نگرانی من بود ترس از چاقتر شدن بود …که حالا این ترس رو به کل ندارم می دونم که در مسیری هستم که اگر هیچ تغییری نکنم لا اقل دیگه چاقتر نمیشم ..و این خودش خیلی جای شکرگذاری داره … اگر موفق بشم با پیشروی در این مسیر ۱۰ کیلو کم کنم عالی میشه .. و این ایده یک رویای نشدنی نیست همانطوری که چند سایز بدون رژیم و ورزش کم کردم پس اگر نا امید نشم و پرانگیزه ادامه بدم و باز هم روی تغییر رفتارم همسو با متناسب شدن توجه و تمرکز کنم قطعا به این هدف متعالی خواهم رسید …• اگه فقط یک دلیل برای متناسب شدن داشته باشی، اون یک دلیل چیه؟ (واقعی‌ترین و عمیق‌ترین دلیل ذهنی‌ات)...
• اون یک دلیل می تونه دیدن اندام متناسب و شکمی صاف و تخت و حس سبک بودن در این حالت و دیدن خودم با لباسای خوش فرم و خوشرنگ جلوی آینه باشه ….• امروز، فقط امروز، چه کار کوچیکی می‌تونی انجام بدی که با هدفت همسو باشه؟
• این کار کوچیک می تونه این باشه که به تحریک بینایی و مرور ذهنی تشویق کننده به خوردن قاطعانه نه بگم و دنبالشو نگیرم و فورا حواسمو به یه کار دیگه بدم تا احساس قدرت کنم و بتونم انتظار بیشتری برای لاغری در خودم بوجود بیارم • آخرین باری که خودت رو بابت یک انتخاب درست تحسین کردی کی بود؟ چرا این کار رو بیشتر انجام نمی‌دی؟
• آخرین بار همین امروز بعدالظهر بود از خواب بیدار شدم میل به خوردن داشتم اما مقاومت کردم چیزی نخوردم گفتم شاید تشنمه یک فنجان آب خوردم میلم به خوردن فرو نشست ..و حس خیلی خوبی به خودم و رفتارم پیدا کردم و خوشحال شدم …بخوبی حس رضایت از نوشیدن آب به جای هر نوشیدنی دیگه داشتم ..این یک عادت جدیده که هنوز در وجودم نهادینه نشده … احساس می کنم بدنم بیش از غذا به آب احتیاج داره اما من کمتر به این نیاز واقعی بها میدم .دلیلش عادت نداشتن به بی مزه بودن آبه اما می تونم برای تشویق خودم به نوشیدن آب به خودم بگم تو وقتی صبح و عصر از خواب بیدار میشی یک لیوان آب بخور اونوقت اجازه داری یک دونه شکلات کوچولو و خوش طعم رو مزه چشی کنی یا یک قاشق عسل موم دار بخوری لذت ببری…. اینجوری کم کم می تونم به بی مزه بودن آب عادت کنم و حداقل روزی ۵ فنجون آب بنوشم و چند وقت بعد فنجان رو با لیوان عوض کنم ….و یک عادت سودمند همسو با متناسب شدن رو در خودم پایه گذاری کنم …• یه جمله‌ی تأکیدی که تو رو به سمت لاغری ذهنی سوق بده بنویس و روزی چند بار با خودت تکرار کن. چی میتونه باشه؟
• تکرار این جمله برام بسیار با اهمیته :• با قدرت و نیروی ذهن میشه خیلی خوب متناسب شد …..
• و اینکار با تنظیم اهرم رنج از چاقی و لذت از متناسب شدن همراه با تصویر سازی و احساس خوب پایدار امکانپذیره ….
سلام خدمت هم دوستان گل
خوب بریم سراغ جواب سوالات
آخرین بار خودم تحسن کردم یک ساعت پیش بود اون هم تحسین برای تصمیم نبود، داشتم به خودم قوت قلب میدام که چقدر خوب ودوستداشتنی هستم
نشان های دریافت شده
سلام من گذشته چاقم شکمم خیلی بزرگ بودقبل ازدواج رژیم گرفتم ورزش ودستگاه اب کردن چربی خلاصه لاعرشدم بعدازدواج دوباره چاقترشدم بعدابرابچه دارشدن دوباره رژیم گرفتم شکم یکم جمع شدولی بعدزایمان دوباره شکم بزرگ بود ومن میگفتم خداکنه این شکم وپهلو وباسن اب بشه گاهی ورزش میکردم توخونه دیدم فایده نداره کلا چاق بودم رژیم ورزش انگار جوابگوی بدن چاق من نبودومن میخوردم هیچ رحمی بخودم نمیکردم وهمیشه ذهن ناارام ومیگفتم کاش میشدمنم میتونستم لاغربشم حرف اطرافیان بیشترازارمیداد ازخوراکی هاوغذانمیتونستم بگذرم هربارمیخوردم عذاب وجدان ولم نمیکردوچقدربخودم میگفتم توبی اراده ایی لباس هاگشادبایدمیخریدم ازپله بابدبختی بالامیرفتم قندخون ناشتام بالابود وحالم بدمیشد خیلی به مرزدیابت میرفتم هردفعه روترازومیرفتم چقدرعصبی میشدم ولی زمانی اراده کردم وازخداخواستم راهی جلوم بزاره من بتونم لاغربشم بدون رنج سختی خیلی زوددعام مستجاب شدوباسایت اشناشدم لاغری باذهن ومااز داشتن این نعمت بی اطلاع بودیم اونم قدرت ذهن مافکرمیکردیم خودما رژیم رورها کردیم ولی درروش ذهنی یادگرفتیم نه این دهن ناخوداگاه یاهمون الهه درون ماهست که نمیزاره ما رژیم رو ادامه بدیم چون حالت تنبیه داره براذهن ناخوادگاه ومغزاما حالت تصویری داره ازبس درموردچاقی حرف زدن حتی زمانی رژیم بازفکرچاق شدن بودیم تالاغرشدن رژیم برامعزما معناومفهومی نداره ما یک لقمه میخوردیم ازبس فکرمیکردیم مغزرو متوجه میکردیم این لقمه که من خوردم چاق میشمولی درروش ذهنی بااموزش ها یادمیگیرم این نجوارواروم میکنه دیگه ماتوجهی نداریم به این نجواها مایادگرفتیم غذاهاقدرت چاق کنندگی ندارن این افکارهست بایداموزش ببینه افکاری که سال ها باچاقی سپری کرده الان بایدتبدیل بشه به لاغری لباس گشادالان تبدیل شده به لباس دلخواه ورزش ورژیم اصلا نداریم همچی میخوریم درحدنیازبدن دررزیم ها افکارمنفی وحس وحال داشتیم الان تبدیل شده به افکاروباورلاعرکننده اصلا مسایل ومشکلات دیگران توحه نمیشه حس وحال عالی نه حتماشکلات تلخ خورده بشه نه چایی سبز غذای اضاف دورریخته میشه درروش ذهنی حیفه وپولشودادیم حذف شده قبلا بااینکه معده پربودبازحس گرسنگی داشتیم بخاطرپایین بودن سطح هورمون گرلین بود بدن توفازقحعطی بودتاچربی بیشتری ازطریق خوردن هادخیره کنه ولی درروش ذهنی من متوجه نشدم چربی ها چجوری اب شد حرص ولع نسبت به شیرینجات وفست فودها کم شده الان میخوریم نه باولع طبق میل بدنی قبلا رژیم میگرفتیم همه متوجه میشدن تازه استرس میگرفتیم چقدرفشارروانی رومابودولی درروش ذهنی کسی متوجه نمیشه اگرم ازمامیپرسن چیکارکردی لاغرشدی مامیگم کاری نکردیم ذهن ناخوداگاه من یادگرفته باتصویرسازی که انجام میدم هماهنگ شده ومن به اون اندام دلخواهم برسم هرروزیک تامی وقت گذاشته میشه وفایل روگوش میکنم وحل تمرین باحس وحال خوب ودرپایان تشکرمیکنم ازاستادبخاطرزحماتی که میکشن واین همه مطالب برامامیزارن
نشان های دریافت شده
با سلام من تصویری که از آینده خودم دارم یک جسم متناسب ، زیبا ، و سالمه😍 .وقتی باخودم فکر میکنم که دارم روی ذهنم وتغییر باورهام. کار میکنم نسبت به آینده امیدوار هستم البته یک مسئله ای ذهنم رو کمی ناراحت میکنه پیشرفت کند این روش هست ولی در عوض ماندگاری این نتیجه ای که بدست میارم من رو آروم میکنه
دلیل من برای متناسب شدن رو اینجا میخوام صادقانه بگم واون دلیل اینه که سنم روز به روز داره بالاتر میره وتوی این سن بیشتر سلامتی مهمه !!! ونمیخوام بخاطر اضافه وزن سلامتیم به خطر بیفته البته هنوز هم زیبایی برام مهمه!!!!
امروز من تونستم ریزه خوری هایم را به حداقل برسونم واین به نظرم قدم زیبا وسازنده ای بود
من متاسفانه قبلاً وقتی میخواستم خودم را تشویق کنم برای خودم خوراکی میخریدم اما حالا متوجه شدم با توجه به هدفم باید تشویقی ام خوراکی نباشه پس تصمیم گرفتم از امروز خودم رو با بغل کردن خودم ،تشویق کنم من امروز صبح بعد از خواندن میثاق نامه خودم رو بغل کردم حس خوبی رو تجربه کردم ومیخوام از حالا اینکار رو تکرار کنم🌹🌹
هیچ کس جز خودم همیشه کنارم نمی‌مونه پس برای ساختن خودم تلاش میکنم💪💪
تشویق کردن خودم که باعث احساس خوب ماندگارتری در من بشه باعث همکاری بیشتر مغزم با من در مسیر هدفم میشه وخوراکی تشویقی زودگذر ونامناسبیه که باید با چیزهای دیگه تعویض بشه واینکار باعث پیشرفت من در مسیر هدفم میشه
نشان های دریافت شده
به نام خدا
سلام خدمت شما استاد بی نظیرم و دوستان همراهم.
وقتی جمله ی راز و رمز متناسب شدن رو می بینم ،خیلی زود مطلب رو باز می کنم تا بخونم،
هنوز معلوم میشه ذهنم، بدو دنبال میون بر می گرده .
مثل قدیما و رژیم هاش .
ولی اشکال نداره ،بذار بگرده ،منم راه درست رو بهش نشون میدم .
با روش لاغری با ذهن .
این به نفع منه ،حداقل این یک کار رو خوب یادش دادم .
توی قسمت اول رازهای لاغری از تصویر سازی و تجسم گفتیم .
دیدن هر روز خودم در جسم متناسب که حالمو بی نهایت خوب می کنه .
از تغییر باورهای اشتباه گفتیم و از جهت دادن به ذهن .
حالا امروز می خوام یک گام کوچک بردارم در جهت تناسب اندام و آموزش ذهنم .
امروز مهم ترین مسائل برای من رونمایی شد .
از اینکه چطوری بمونم و جا نزنم ،از اینکه امید رو همیشه با خودم داشته باشم .
امروز تصویر سازی خود چاقم رو انجام دادم و مثل همیشه حالم بد شد .
مادری دارم که ۷۰ سالشونه و وزنشون ۱۱۷ کیلو هست و هر نگاهی که بهش می کنم و زجری که از اضافه وزن می کشه ،تیری در قلب منه .
نمیدونم چطوری می تونم کمکش کنم .
کنارم نیست که براش فایل بذارم و کمکش کنم .
من به چشمم می بینم دردهای چاقی رو .
از نفس نفس زدن تا پا درد ، از لباسی که تنش نمیشه و کفشی که بخاطر ورم پا ،پاش نمی شه .
از خلق تنگش ، عشق به لاغریش .
همیشه میگه ساناز چکار کنم لاغر بشم و قلبم رو به درد میاره .
توی خانواده ی من، بخاطر این وضعیت همه ترس از چاقی دارن و همه مشغول یک کاری برای کاهش وزن و چاق نشدن .
ولی من اینجا یاد گرفتم از چاقی نترسم و مرورش نکنم ،فقط با حال خوب و خوش تصویر لاغری بسازم .
از تصویر سازی چاقی سرم درد می گیره و گریه ام می گیره .
از تصویر چاقی خیلی حالم بد میشه .
لطفا دیگه این کارو نکنیم .
اشکال نداره ،با این حال خرابم ،حداقل میدونم به نفع ذهنم است چون اون دلش نمی خواد منو در اون حال ببینه و راه رو برای من برای رسیدن باز می کنه .
با این همه درد ،نمیدونم چرا وقتی فکر می کنم چرا می خوام لاغر بشم توی جوابش گیر می کنم .
چرا باید دنبال یک هدف خیلی بزرگ باشم .
واقعا اینهمه درد کافی نیست برای جواب دادن .
اینکه سانازی که از سربار دیگران بودن بدش میاد و حاضر نیست به کسی بگه براش آب بیاره ،چطور حاضر میشه در آینده سربار دیگران باشه با دردهاش .
این دلیل خیلی محکمه ، من می خوام متناسب بشم تا مثل کوه همیشه ایستاده باشم و به دیگران کمک کنم .
با نوه هام فوتبال بازی کنم .
با پسرام برم کوه .
دوست ندارم سربار پرستارها و دکترا باشم .
دوست ندارم فرزندانم تمام زندگیشون رسیدگی به من و بیماری های من باشه.
دوست ندارم ،همسرم و فرزندانم برای من غصه بخورن همونطوری که من برای مادرم غمگین میشم .
حالا می خوام بنویسم چطوری باید درستش کنم .
فقط لازمه هر روز یک گام کوچک و یک تغییر کوچک بدم تا همسو با هدفم باشه .
وقتی از خودم پرسیدم ،گام کوچیک من چیه ؟
فکر کردم ،مهم ترینش دنبال کردن آموزش های سایت است ،هر وقت هستم همه چی خوبه ،مخصوصا وقتی دیدگاه می نویسم ،انگار دوپینگ می کنم .
برام نوشتن توی سایت باعث میشه ذهنم خیلی سبک بشه و هر چی توش می گذره رو می نویسم .
هر وقت فقط می خونم و می بینم به قدری خسته میشم از تفکر کردن که چند وقتی باید مطالب رو رها کنم تا انگار دوباره بازسازی بشم .
وقتی اینجام ،برام همه چیزه .
چون نیازی نیست ،حتی یک کار عملی مثل نخوردن یک حبه قند رو انجام بدم، چون خودش انجام میشه ،رفتارهای غذاییم از یک متناسب هم مرتب تر میشه .
نمیدونم چطوری این اتفاق برام می افته ولی وقتی اینجام نیاز نیست آگاهانه رفتار کنم ،لزومی نداره تصمیم بگیرم .
اصلا دیگه میلی به خوردن چیزی پیدا نمی کنم.
گاهی شاید خوردن هام به قدری اندازه است که خودم متعجب میشم و گاها این قدر کم که ترس برم می داره که چرا گرسنه نمیشم
بزرگترین نیازم ،بودن و استمرار داشتنه .
نکات بعدی رو باید خوب آموزش ببینم و عمل کنم .
تشویق خودم .
خیلی برای من مهمه .از خودم راضی باشم .
حتی اگه کار پیش اومد که نیومدم ،حتی اگه یک روز نشد بنویسم .
الان فهمیدم ذهنم احتیاج به تشویق داره مثل یک کودک .
قول میدم برای هر کار مثبتش ،تشویقش کنم .
آفرین به ذهن فوق‌العاده‌ای که خداوند در اختیارم گذاشته .
آفرین به من ،مرحبا 👏👏👏👏
این برای من حیاتیه .
رضایت داشتن از خودم و عملکردم .
بزرگ نکردنه نقص هام .
کافیه از ته قلبم یک حال خوش و یک احساس واقعی به عملکردهای درستم داشته باشم .
البته این خودبه خود اتفاق می افته .
وقتی یک کار درست انجام میدم از ته قلبم شاد میشم .
یک راه دیگه ایمان به مسیرم هست .
هر چقدر خودمو دست کم گرفتم و هی گفتم من نمی تونم ،مطمئنم که لاغری با ذهن منو متناسب می کنه و گرنه من الان اینجا نبودم .
واقعا این زمانی که در کنار شما هستم ،زمان کمی برام نیست ،با اینکه بارها زمزمه داشتم که اگه الان رژیم بودی حتما تا حالا لاغر شده بودی .
ولی خودشم خوب میدونه که فقط این راهشه .
باید یادش بگیرم .
جمله ی زیبای
🌟من می تونم با قدرت ذهنم متناسب بشم ، رو خیلی دوست دارم .
وقتی حرف قدرت میشه لذت می برم .
از اینکه توانایی برای منه
از اینکه تغییرات دست منه
دلم می خواست یک عالمه از این جملات می نوشتم و تمام خونه ام رو پر می کردم ولی حیف خجالت می کشم .
دستم می اندازن .
چقدر عالیه که میشه مسیر درست رو دوباره طراحی کرد.
همیشه جای تغییر و بازگشت هست .
تکرار جملات زیبا ،هم شادی برام میاره ،هم ذوق و شوق زندگی و باور جدید و درست .
این کارو یادم میره ، تکرار جملات تاکیدی رو میگم .
باید سعی کنم حتی المقدور ،یکی رو مرور کنم تا فراموشم نشه .
وقتی می خونمشون کلی کیف می کنم ولی ادامه دار نیست گوشی رو میذارم کنار ،یادم میره .
کاش بلد می شدم ،چطوری هر چی رو یاد می گیرم یادم بمونه .
رسیدیم جای اصل کاری
اونجایی که من همیشه توش گیر دارم .
گره زدن متناسب شدن با زندگی .
تازگی‌ها پی بردم ،بیشترین خوردن هام ،احساسیه .
برای اینه که حالم خوب بشه .
هر وقت خواستم چیزی بخورم ،از خودم پرسیدم گفت :
یک چیزی بخوریم شاد بشیم .
یا بعد از هر ناراحتی و غم ،اول دنبال خوردنی گشتم .
خداروشکر مهم ترین دستاوردم ،تازگی‌ها پیدا کردن این مسئله بوده .
و دو روز پیش خیلی فوق‌العاده، تونستم ،با آگاهی و حضور ،مشکل احساسی خودم رو پیدا کنم و خودم رو آروم کنم و از پسش بر بیام و از حسم فرار نکنم بلکه درکش کنم و بفهممش و صبر کنم تا بگذره .
عالی بود .
دوست دارم همیشه بهش آگاه بشم و این تمرین خیلی برام مفیده .
عاشقه یک قلپ امید هستم .
کاش برای من باشه.
ای کاش این فایل مثل اسمم باشه و یادم نره .
چقدر طلایی بود .
امید هست که من الان اینجام ولی گاهی نیست .
باید هر روز مراقب همون یک قلپ باشم .
گاهی تموم میشه .
خداروشکر به لطف خداوند باز برمی گرده ولی هیچوقت نباید تموم بشه .
هیچ وقت .
بنویس ،فکر کن ،نقشه بکش .
لاغری با ذهن به یک ناخدای قدرتمند و ماهر نیاز داره که منم ،که من باید باشم .
من باید راه رو درست ترسیم کنم ،تا کشتی درست و صحیح و سالم به مقصد برسه .
چقدر تا حالا ناشی بودم و به صخره خوردم ولی الان دارم ناخدا بودن رو یاد می گیرم .
این نقشه دیگه درسته .
باید توشه سفرم رو کامل ببندم و بپیچم تا در مسیر کم و کسری نیارم .
سه تا سوال مهم یکی از همین توشه هاست که باید بردارمش .
چطوری میشه بین من و مسیرم فاصله می افته ؟
مغزم پر میشه از افکار جورواجور .
هر روز که مطلبی رو بخونم تا شب همش توی ذهنم می چرخه و مرور میشه و اگه دیدگاهم رو دیر بذارم بیشتر مرورش می کنم .
این تکرار افکار و مطالب سایت منو از پا درمیاره .
خسته میشم .
فاصله که بگیرم ذهنم آروم میشه .
انرژیم بر می گرده .
نمیدونم چطوری باید درستش کنم که بتونم هر روز ادامه دار بمونم .
چی بهت انگیزه میده برای موندن ؟
هر وقت تغییراتم رو مرور کنم .
هر وقت یک کاری برای خودم می کنم .
هر وقت آموزش هامو درست انجام میدم .
چطوری می تونم هفته ی بعد بهتر عمل کنم ؟
وقتی هر روز خوب پیش برم و توی مسیر بمونم ،می تونم درست ادامه بدم .
هر وقت همین گام های کوچکم ،دچار چالش بشن ،هر وقت یک اشتباه کنم دیر خودمو می بخشم .
باید همیشه با خودم مهربان باشم و بدونم و تکرار کنم که بدون اشتباه که نمیشه .
تغییر عادت ها زمان بر هست .
باید بمونی و ادامه بدی تا عادت جدید ساخته بشه.
استاد عزیز و گرامیم بی نهایت سپاسگزارم 🙏🌼
در پناه خداوند باشید .
سلام استاد
۷ فرمان طلایی برای لاغر شدن
۱- آینده ات را واضح ببین با ذهنی بیدار
اگر مسیر چاقی را انتخاب میکنی /چاقی بیشتر / مشکلات روحی بیشتر/ بیماریهای بیشتر / احساس بد و ناشکری
اگر مسیر متناسب شدن را انتخاب میکنی / تناسب بیشتر / شاد و سبک شدن / سالم و تندرست شدن / احساس شاد و لذت بردن
همیشه دراین مسیر این سوال را ازخودت بپرس چرا من باید لاغر شوم ؟ فقط برای گشادی لباس و کمتر غذا خوردن است یا برای زندگی بهتر و لذت بردن من زندگی میکنم و راحت نفس میکشم و از همین جا اولین تغییر در ذهنمان شروع میشود
۲- هرروزت را همسو با هدفت شروع کن
باید هرروز از خودمان بپرسیم من امروز چه کاری میتوانم بکنم که یک قدم همسو با لاغری باشد نخوردن یک عدد شیرینی – برنداشتن به تعارف دیگران -آب خوردن به جای شربتهای شیرین و حتی تشویق خودم برای نخوردن یک لقمه و بدانیم تمام این قدم ها نشان میدهد من یک قدم درمسیر است چون لاغری با ذهن یک مسیر درک کردنه نه کنترل کردن خودم
۳- خودت را تشویق کن از ته دل
ذهن ما مثل یک کودک حساس و کنجکاو است و اگر کاری را درست انجام داد و تشویق نشد کم کم دل سرد میشود باید بعد از انجام دادن هرقدم موفق بهش بگی (آفرین این همون قدمیه که قراره من را متناسب کنه ) چون تشویق کردن یکی از ستونهای مهم در روش ذهنی برای لاغری است و با ان میتوان ارتباط سالم و حس خوب را درذهن بسازیم
حمایت و تشویق ذهن = ذهن میفهمه درمسیر درسته = کم کم تبدیل میشود به متناسب شدن
۴- تکرار کن از روش لاغری با ذهن میشه لاغر شد
هرروز با خودت تکرار کن ((من میتوانم با قدرت ذهنم متناسب شوم )) چون ذهن چیزی را که زیاد تکرار بشه را باور میکنه البته نه از روی اجبار بلکه از روی اگاهی و عشق چون مغزو ذهن تا پایان عمر قادر به تغییر و تطبیق خواهند بود و یادگیری را دنبال میکنند .پس با یادگیری فرمولهای لاغری ما متناسب خواهیم شد
ما باید همیشه این موارد مهم را انجام دهیم
۱- باور کنیم توانایی ذهنی داریم
۲- تکرار جملات مثبت در طول روز
۳- پایداری درمسیر برای متناسب شدن
۵- متناسب شدن را به همه ی ابعاد زندگی خودمان گره بزنیم
چاقی فقط پرخوری کردن نیست چاقی حاصل بی توجهی به نیازها بدن وانتخابهای نادرست است که سالها ان را تکرار کردیم
لاغری یعنی تغییر در افکار ذهنمان – تغییر احساسات و انتخابهای درست – تغییرآدمهای دور و برمان ( دوستی بیشتر با افراد متناسب )
۶- نیمه ی پرلیوان را ببین
اگر دیدی تغییر نکردی ناراحت نباش چون ذهنت ابتدا تغییر میکند و ما میتوانیم از طریق احساسمان متوجه تغییرات ذهنمان شویم چون ذهن ما عاشق دیده شدن موفقیت هاست پس هرروز خودت را تشویق کن تا شور و شوق برای ادامه مسیر درما زیاد باشد
۷- بنویس فکر کن و درمورد ان نقش بکش
من خودم مسئول و ناخدای کشتی بدنم هستم پس باید با نقشه درست به مقصد برسم و هیچ کس هم نمیتواند دراین مسیر به من کمک کند چون من هر بدنی یک نا خدا دارد و ان خود من هستم
انتخابهای درستی را درطول روز انجام بدهم – یک لقمه اضافی نخورم – اهسته تر از قبل غذا بخورم – خودم را تشویق کنم که دراین مسیر استمرار دادم و ایمان داشته باشم به تناسب اندام دلخواهم خواهم رسید فقط نباید عجله کنم
نشان های دریافت شده
سلام
چقدر این حرف من رو پرت کرد ب گذشته چاقی تنها حاصل پرخوری نیس
واقعا اینطوریه اونا درگذشته هرموقع مریض میشدم چ در زمان خونه پدری بودم چ زمانی ک ازوداج کردم یجور ادم اضافه بودن یجور اینک دوباره مریض شدن یجور اینک منت سرت بزارند رو حس میکردم حس میکردم تنهام و کسی منو دوس نداره حس میکردم تنهام کسی رو ندارم ک حرفمو بشنوه درک کنه حس میکردم تنهای تنهام وبخصوص زمانیک ازدواج کردم و تنهایی روخیلی بیشتر حس کردم بیشتر تردد شدم بیشتر تنها شدم بیشتر شکستم و حتی نمیدونم چجوری اما بخوردن رو اوردم خودم وخفه میکردم خودمو محبور میکردم ک ادامه بدم سرکوب احساساتم ندیدن خودم اونقدر
ا ینکارو کرد ک با خودم غریبه شدم دیگه با خودم دشمن شدم با خودم ناملایم شدم
والان ک این حرف رو دیدم یادم اومدک من خوردن دوست نداشتم دیدم ک حرفهایی قورت دادم نزدم خوردن تنها پناه من بود مثل خیلیا ک میرن مواد میکشن سیگار میکشن ک دردشونو خاموش کنن من این تنهایی از چیه ایا از اینک من بدبختم یا قربانی ادمهای اطرافم هستم ن این تنهایی ا ز اینک من انتظار داشتم من خدا رو تو زندگیم کم داشتم خدا رو نداشتم پناه میبردم ب خوردنی ها من روی چیزی حساب میکردم ک نتنها کمکم نمیکرد بلکه بهم اسیب میزد یکی میره دنبال رفیق ناباب من رفتم دنبال غذای ک نیاز نداشتم
ومن میبینم ک الان ک پرخوردی من کم شده چرا متناسبتر نمیشم پس این نشون میده ک همه چیز پرخوری نیس افکار ذهن باورهاهم هستن
این ی مسیره ک باید ادامه بدم تا بیشتر تغییر کنم دلیل چاق من پرخوری نیس
افکاری هس ک پشت همه زندگیم هس
گاهی از شدت اون خفگی ک حس میکردم میخوردم
گاهی در جواب ناسپاسی بقیه من میخوردم فک میکردم این یجور سپاس گذاری از خودمه اونها منو ندیدن من خودمو ببینم بخودم برسم اما اشتباه کردم مثل کسی ک پناه میبره ب مواد تا اروم شه تا شاد شده میدونه نابودش میکنه همه چیزشو تا بفهمه اونیک دنبالشه در دورنت خودته خدا وخودت
همیشه میگفتم چرا من ی سرما میخورم ی جایی درد میکنه چرا انقدراینجوری میکنم و امروز این قفل برام باز شدک من اونقدر سرکوفت میشدن ب خاطر سرماخوردی ک از بدنم متنفر میشدم ک چرا مریض شده واین رو یجور بد بودن بدن دشمن بودن بدنم تلقین میکردم یادمه یبار مریض شدم ونتونستم امتحان نهایی رو خوب بدم قبول شدم اما خوب اصلا حالم خوب نبود واون سال گفتن ک نمرات تاثیر داره ت وکنکور ومن ازخودم بدم اومد من بجای توجه بخودم ک چرا اینجوری شدم بیشتر سرزنش میکردم بیشتر باهاش بد میشدم ک چرا بیشتر ناامید میشدم ک چرا چن مسیولیتشو قبول نمیکردم چن فک میکردم ی چیزیک از بیرون بمن تزریق شده اصلا اینو درک نداشتم ک من خودم خالی این بیماری ام و باید مسیولیتشو قبول کنم مسئولیت افکارمو صحبتم توجه
اخرین باری ک خودمو تشویق کردم نمیدونم کیه شاید دیروز اما بیشتر توجه من من باون کاری ک باید بکنم ومن نکردم ن این اون ی ذره تغییر وبببنم اونو گسترش بدم بیشتراون تاریکی رو گسترش میدم چن اینجوری انگار یاد گرفتنم ک قسمت منفی قضیه رو ببینم ن اون قسمت مثبت ویکی هم اینک قسمت منفی برام بزرگتره مهمتره زیاد تره واون تغییر های کوچک ب چشمم نمیاد انگار
چن یاد گرفتم سر کوب کنم راضی نباشم چن همیشه سر کوب شدم همیشه مسخره شدم چن هیچ وقت کسی نگفته ممنونم همیشه دنبال ایراد ها یا خواسته های خودشون بودن منم شاید اینطور باشم
اما الان یاد گرفتم ک خودمو ببینم تحسین کنم اون جوانه کوچک میتونه ب ی د رخت تبدیل بشه
من بارها با رژیم لاغر شدم ا ن درخت رو بهم دادن چی شد از دستش دادم چن درست نبود ی ادم ازنوزادی طی میکنه میاد بزرگ میشه نمیگند ن باید از همون اول زود بزرگ بشه تغییر هم مرحله مرحله هس پس من ب تعییراتم توجه میکنم از خودم قدردانی میکنم این خودش بزرگترین قدم میتونه باشه ک برای متناسب وبودن وبزرگتر از حس خوبم برمیدارم
اگه درمسیر تناسب نباشم اینده دردناک رنج اور بدون شادی رو خواهم داشت در رنج وسختی در منت دیگران و سنگینی در درگیر با خودم با احساسم با سر کوب خودم ک اینو نپوش اینجات معلومه اونو نپوش اونجات میزنه بیرون من خستم از این جنگ بی پایان خستم
من دست صلح بخودم میدم دیروز مانتو خریدم برای فرار از چاقی میخواستم رنگ تیره بگیرم اما ی لحظه ذهنم این اومد ک اگه لاغر بودی کدومو برمیداشتم ومن رنگ کرم رو برداشتم وگفتم من میخوام زندگی کنم لذت ببرم حتی موقعی ک تو خونه پوشیدم زودی گفت ببین چقدر گنده ای ولی من توجه نکردم من این رو ی تغییر میبینم ی نشانه لاغری لاغری داره درمن قدرتمند میشه
من میخوام زندگی با بدنی سبک رو ادامه بدم ولذت ببرم
اگه ی دلیل برای لاغر شدن داشته اباشم خیلی دلیل دارم بارداری راحت میخوام ا اضافه وزن لذت بارداری رو بارز خودم زهر نکنم من میخوام متناسب شم ومتناسب زندگی کنم دلیل دارم خوابم هس من ب خاطر فشاری ک بپام میاد بدون بالش نمیتونم بخوابم وتو رنج وسختی ،هستم ومجبورم هستم نصف شب پاشم و بالشهارو تنظیم کنم تو تخت نمیشه بخوابم این دلیل من برای لاغری ک بدون بالش بخوابم بدن رنج وسختی
چیزی ک این اواخر باعث شد ک تو مسیرم سست بشم سرماخوردی ک و درد کمرو پام بیشتر مریضی باعث میشه
وعصبانیت ک البته درگذشته خیلی بیشتر بوده الان خیلی عالیتر شدم وعالی تر هم خواهم شدک طوری ک ب صفر خواهد رسید اینو ایمان دارم ن
نوشتن باعث میشه حالم خوب باشه واون تشویق اون دیدن تغییرات باعث میشه انگیزه بگیرم دیدن تغییرات اعضای سایت نوشته هاشون خوندن دیدگاه بعضی ا فراد باعث میشه من با شور وشوق برم جلو
با حس خوب میتونم هفته زیباترب رو داشته باشم با نوشتن با تمرکز ب مثبت با گله وشکایت نکردن با دیدن تغییراتم
با توکل کردن بخدا با دیدن خدا با نگرش خداگونه روی خدا حساب باز کردن
سلام روز بخیر استاد مطالب را لطفا بصورت ویس بگذارید
من صداتون را دوست دارم
وقتی صحبت می کنید انگار روب روی من نشسته اید
درحال حرف زدن نصیحت کردن و گاهی دعوا کردن من هستید
دوست دارم احساس تون کنم
متشکرم
شاید بگید من کمی نویسم
ولی زیاد گوش تون می دهم
خدانگهدار