باور به لاغری کافیه! به من اعتماد کن، تو واقعاً لاغر می‌شی (گام ۵۰)

سلام به همه ی شما عزیزان
اول از همه این جمله رو خوب بهش توجه کنیم که حک بشه تو ذهنمون 👈👈👈👈👈👈👈👈: باور همون انتظار هست (توی هر موضوعی از زندگی)
حالا ما لاغری مورد بحثمونه :انتظارمون از خودمون لاغریه یا چاقی؟ چجوری متوجه بشیم ؟؟؟؟؟اگه با حال خوب اشتیاق میای فایلاتو گوش میدی تمرین میکنی و اطمینان داری به مسیرت و میدونی که باادامه دادن نتیجه فقط و فقط یک چیزه اونم لاغریه یعنی انتظارت لاغری اماااااا اگه با بی حوصلگی و شک و تردید و زورکی میای پای تمرینا و فایل گوش دادن و میگی حالا ادامه بدم شاید دری به تخته خورد و من لاغر شدم یعنی انتظارت هنوز که هنوزه چاقیه !!!!!
دوراه برای تغییر این انتظاره هست 1. اولی که ساده تر میکنه کار و برامون اینه که تمام توانایی هامون رو از بچگی تاالان به یاد بیاریم حتی شمردن و که من یروزی تو دبستان بااون سن کم تونستم شمردن و یاد بگیرم و تاالان تاااااااا میلیون ومیلیارد هم بلدم .آشپزی و براحتی و فوق العاده بلدم .مدرکمو به راحتی گرفتم . زبان بلدم . رانندگی موسیقی خانه داری خیاطی خوشنویسی نقاشی و و و …..همه ما اعتماد بنفسامون بالاخره ایراداتی داره و در سطح پایینه چون هیچوقت اونطور که باید و شاید بخاطر کارای خوبی که کردیم تشویق نشدیم اما تادلتون بخواد سرزنش شدیم. برای همین خودمون باید اعتمادبنفسمونو بشدت تقویت کنیم و به این شکل باور لاغری رو بتونیم تغییر بدیم و تاکید کنیم هروز و هروز که لاغری فقطططططط یادگرفتنیه مثل هر موضوع دیگه ای و من بایادگرفتنش به راحتی اونو تجربه میکنم😉 اما این نکته رو هم یادمون نره که به تعداد سال هایی که سرزنش شدیم اذیت شدیم حرف شنیدیم بخاطر اضافه وزن ،حک شده تو ذهنمون که ما چاقیم ،انتظارمون چاقیه از خودمون ! نیاز به زمان و استمرار داره مگه مدرک تحصیلیمون رو یه هفته ای گرفتیم که یه هفته یا یک ماهه لاغر بشیم .
2. خواستمون رو تا جایی که میتونیم کوچیک کنیم،مثلا اگه باور ما یه حلقه با قطر ده سانت باشه و خواستمون یه گوی باقطر بیست سانت معلومه که هیچوقت خواسته نمیتونه از باورمون رد شه و ما به نتیجه نمیرسیم !!!حالا ما میایم خواسته رو کوچیک میکنیم، چون باور و نمیشه به راحتی بزرگ کرد ازبس که افکار و حرف منفی اطرافیان مثل چکش میخوره بسرمون که نشدنیه پس یه لشگر یکنفره ترتیب بدیم و به خودمون کمک کنیم .اینو هزاران بار بگیم بخودمون که کوچک کردن خواسته خیلی راحت تره از بزرگتر کردن باورها …..هرجا فرد لاغر و خوش اندامی دیدیم بجای حسرت و یا حسادت و روبرگردوندن بهش توجه کنیم بگیم بفرما اینهمهههههه ادم لاغر توی خیابونن ،اصلا اینهمه دوستان عزیز توی سایت خودمون هستن که باهمین روشی که من دارم میرم جلو اونام لاغر شدن پس اینکه کاری نداره چیزی نیست یادش میگیرم و وارد تجربه زندگیم میشه، مثل رانندگی یادگرفتنم ،مثل آشپزی کردن ،مثل درس خوندنم و من راحت راحت راااااااااااااااحت لاغر میشم .💖💖💖💖💖
🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸
استاد خواستم یکبار دیگه برای این دوره ی باارزش ازتون تشکر کنم چینش فایل ها خیلی عالیه هرچی و که لازمه بشنوم یاد بگیرم و سواله برام پشت سرهم دارم دریافت میکنم . و ذهنم داره خداروشکر خیلی باهام راه میاد .اشتیاقم روز بروز بیشتر میشه هرروز که دقت میکنم گوش دادن و نوشتن برام لذت بخش تر میشه ،تمرکزم فقط روی سایته حتی افکارم هم در طول روز روی لاغریه ،برای این جلسه ده صفحه نکته نوشتم اونم بدون ذره ای خستگی. متن شما و حرفاتون توی فایل رو ،و دیدگاه دوستانو علاوه برخوندن یادداشت کردم ،آخر سر که شمردم خودمم تعجب کردم کی من اینارو نوشتم. فقط دنبال نکته میگردم و شکار میکنم . توی چند قسمت اخیر اینجوری تمرکزم بیشتر و مشتاق تر شدم 😊😊😰😰. خیلی خیلی خوشحالم و هر روز بهتر ازدیروزم میشم.امروز که بخودم تو شیشه مغازه ها نگاه میکردم دیدم نه !واقعا من جمع شدم!!!! کلی ذوق کردم و دعاتون کردم همچنین موقع راه رفتن و انجام کارهای روزانم سبک تر شدن و قشنگ حس میکنم . بخاطر همینه که این جلسه انقدر بااحساس عالی کارکردم. الان که حسم خوبه و بدون ناراحتی و نگرانی به موضوع لاغری فکر میکنم با ایمان صدرصد میگم که لاغری واقعا یادگرفتنیه و راه صحیحش همینه نه اون کاراییکه اکثریت هنوزم دارن انجامش میدن و مدام در استرس و عذابن . خدارو هزاربار شکر که هدایت شدیم به راه درست .اینو از احساس فوق العاده خودم و اینکه عطش رسیدن به خواستم هرروز داره بیشتر میشه متوجه میشم لاغری باذهن فقط میتونه مارو متناسب کنه تا ابد 😍😍😍😍😍 در گذشته که انتظارم از خودم چاقی بود اگه شیرینی یا کیک توی خونه بود بااینکه زیاد نمیخوردم اما احساسم بد بود انگار میترسیدم نزدیکش بشم و شیرینی و انقدر چاق کننده میدونستم که خدا خدا میکردم بقیه زود بخورن تمومش کنن من تو یخچال نبینمشون . اما الان چندین ماهه هربار که شیرینی هست انگار نه انگار ،اگه دلم بخواد باخیاااااال راحت میخورم یدونه با لذت تمام ، اگرم سیر باشم انقدر ساده از کنارش میگذرم که ازذوقم خودم خودمو هی تحسین میکنم چون ترس از غذاها و خوراکیا واقعا برام بیمعنی شده دیگه،نه قبل غذا نه بعدش برام هنوز پیش نیومده به چجوری و چقدر غذاخوردنم فکرکنم استرس یا عذاب وجدان بگیرم چون قبل سنگین شدن خودبخود به بقیه هم اعلام میکنم سیر شدم و بشقابو هل میدم کنار این برام شکل یه عادت دراومده انگار !باورکنید بدون اینکه خودم متوجه بشم این اتفاق افتاده
.سپاسگزارم استاد 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸