یه روز رفته بودم سایت شرکتی که سرورهای سایتم رو ازش گرفتم تا ببینم موعد تمدید کیه. پایین صفحه یه تصویر دیدم که همون‌جا میخکوبم کرد: مطلبی درباره‌ی امنیت سایت بود و برای نشون دادن هکری که می‌خواد وارد سایت بقیه بشه، تصویر یه آدم چاق رو پشت لپ‌تاپ گذاشته بودن. اولش ناراحت شدم، ولی وقتی بیشتر فکر کردم، به چیزهایی رسیدم که درباره‌ی امنیت جسمی و چاقی خیلی به کارم اومد.
این جلسه گام ۲۹ از «صد گام لاغری با ذهن» و ادامه‌ی گام ۲۸ هست. در این گام می‌بینی چرا نگاهی که به خودمون داریم به بقیه هم منتقل می‌شه، چرا کسی که اضافه‌وزن داره امنیت جسم خودش رو جدی نگرفته، و سه چیزی که برای شروع مسیر لازمه.
🎬 در ویدیوی این جلسه چی می‌شنوی؟
اول گفتم که از وقتی وارد مسیر آموزش شدم، ذهنم مدام دنبال اینه که لاغری با ذهن رو آسون‌تر کنم و فرمولهای ذهن آدم‌های چاق رو بهتر بشناسم. برای همین هر تصویر یا حرفی که به چاقی ربط داشته باشه، ذهنم روش می‌مونه. بعد ماجرای همین تصویر رو تعریف کردم. مطمئنم طراحش خودش اضافه‌وزن نداشته، وگرنه چنین تصویری نمی‌کشید. قبلاً هکرها رو با چشم‌بند و نقاب و هیکلی چابک نشون می‌دادن، ولی این اولین بار بود که می‌دیدم یه آدم چاق نماد ناامنی شده.
بعد گفتم این‌جور انتخاب‌ها بی‌دلیل نیست. مثلاً در خیلی از سریال‌های ایرانی برای آدم‌های ثروتمند و برای آدم‌های فقیر یا مذهبی اسم‌های متفاوتی انتخاب می‌کنن. یعنی پشت هر تصویری یه فکری هست، و من دنبال این بودم که در ذهن این طراح چی می‌گذشته.
📡 نگاهی که به خودمون داریم، به بقیه هم می‌رسه
اولین نکته این بود که ما که اضافه‌وزن داریم، درباره‌ی خودمون یه سری فکر و برداشت داریم و این‌ها رو مثل فرکانس به بیرون می‌فرستیم؛ بعد آدم‌های دیگه هم، حتی اگه خودشون چاق نباشن، همین نگاه رو درباره‌ی ما پیدا می‌کنن. حتماً تجربه کردی که کسی درباره‌ی چاقیت حرفی زده و خیلی بهت برخورده. چرا این‌قدر بهت برخورده؟ چون قبلش بارها خودت به همین موضوع فکر کرده بودی و نگران بودی که نکنه بقیه هم بگن.
این تصویر یکی از باورهای ما رو هم نشون می‌داد: «چون کارم پشت‌میزیه چاقم». من سال‌ها همین رو فکر می‌کردم، چون از بچگی عاشق کامپیوتر بودم. الان هم شاید روزی بیشتر از ده ساعت پای کامپیوترم و فقط ادیت یه فایل دو سه ساعت طول می‌کشه، ولی دیگه اون باور رو ندارم. یه خاطره هم یادم اومد: در مدرسه بعضی از بچه‌ها خوراکی‌هاشون رو از کشوی میز کنار من برمی‌داشتن، چون فکر می‌کردن چون چاقم ممکنه خوراکیشون رو بخورم؛ در حالی که هیچ‌وقت در مدرسه چنین کاری نکرده بودم. یعنی اونها هم کنار من احساس ناامنی می‌کردن.
🛡️ امنیت جسم خودت باید مهم‌ترین چیز باشه
وقتی بیشتر فکر کردم، دیدم طراح بیراه هم نگفته. کسی که اضافه‌وزن پیدا کرده، در درجه‌ی اول برای امنیت جسم خودش ارزش قائل نبوده. منم اون زمان هر کاری کرده بودم؛ رژیم، ورزش، دمنوش، قرص، گن لاغری. فقط جراحی نکرده بودم، چون هم پولش رو نداشتم و هم می‌ترسیدم. ولی مسیرم اشتباه بود. خیلی ساده بگم: آدم از خودش مهم‌تر چیزی در دنیا نداره، و کسی که جسم و روحش به این وضعیت رسیده، امنیت خودش رو جدی نگرفته.
حرفم با کسایی که هنوز با لاغری با ذهن آشنا نشدن نیست. حرفم با توئه که این فایل رو می‌بینی، احساس کردی این درست‌ترین مسیریه که تا حالا شنیدی، ولی هنوز اقدام نکردی و فقط فایلهای بیشتری نگاه می‌کنی و با خودت می‌گی «می‌شه یا نمی‌شه؟». یکی از چیزهایی که جلوی شروع رو می‌گیره، بزرگ بودن چاقی در ذهنه؛ کسی که در دو سال بیست کیلو اضافه کرده، اون‌قدر این اتفاق براش دردناکه که توان حرکت نداره. مهم نیست چند کیلو اضافه‌وزن داری یا تقصیر کی بوده؛ من یه روز گفتم این شرایط رو می‌پذیرم و حالا می‌خوام عوضش کنم. به گذشته فقط از این زاویه نگاه کن که کسی که تونسته چاق بشه، می‌تونه لاغر هم بشه.
برای این مسیر سه چیز لازمه: اطمینان، یعنی باور کنی که می‌تونی لاغر بشی؛ اشتیاق، یعنی اون‌قدر علاقه داشته باشی که بعد از باور کردن زمین ننشینی؛ و استمرار، تا فرمولهای جدید کم‌کم جای فرمولهای قبلی رو بگیرن. اینکه من بعد از سه چهار سال با دیدن اون تصویر اول ناراحت شدم هم نشون می‌ده فرمولهای چاقی هنوز یه گوشه از ذهن آدم هست و استمرار چقدر مهمه. امنیت جسمی و چاقی دقیقاً به همین ادامه دادن گره خورده.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصه‌ی حرفهای این جلسه‌ست. در ویدیو خود اون تصویر رو هم نشون دادم و با جزئیات بیشتری گفتم چه فکرهایی از ذهنم گذشت. دیدن تصویر و شنیدن این توضیح‌ها با صدای خودم کمک می‌کنه رابطه‌ی امنیت جسمی و چاقی رو در زندگی خودت هم ببینی.
جلسه‌های «صد گام لاغری با ذهن» جزو دوره‌های تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همه‌ی گام‌ها باید اشتراک ویژه‌ی تناسب فکری رو فعال کنی. اگه هنوز برای شروع اصلی مردد هستی، دوره‌ی «ورود به سرزمین لاغرها» همون جاییه که اطمینان و اشتیاق و استمرار قدم‌به‌قدم در تو ساخته می‌شه.
در گام ۳۰ سراغ «لاغری با باور ذهنی» می‌ریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاه‌ها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژه‌ی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدم‌به‌قدم برای لاغری هستید، دوره‌ی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه می‌شود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرین‌های عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاه‌های سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت می‌کنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.25 از 77 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!
نشان های دریافت شده
به نام خدا
وقت بخیر عزیزان
فردی که اضافه وزن پیدا کرده نگران امنیت خودش نیست خیلی یاداوری خوبی بود برای من که آدم وقتی مواظب خودش نیست چطور می تونه مواظب خانوادش باشه .
همیشه اول باید خود آدم حال و احوالش خوب باشه تا بتونه به دیگران کمک کنه و به اونها برسه .آدم باید قبل از هر چیز روی خودش کار کنه که کار سختیه چون توی فرهنگ ما خودخواهی محسوب می شه .
حالا یه چیزی بگم که من اون موقع ها خیلی متناسب بودم خواهرم یه کم تپل بود و جالبه که همیشه خالم اینا که از خارج میامدن برامون خیلی خوراکی میاوردن شکلات های مختلف هم می فرستادن هم وقتی میامدن بعد تقسیم می کردن بین ما حالا موضوع امنیت اینجاست که خواهرم همه چیزهاش قایم می کرد مامانم اینا هم همینطور ولی من تند تند مال خودم و می خوردم حالا اون موقع یادمه سال اول دانشگاه بودم ولی غذا یادمه زیاد نمی خوردم ولی هله هوله چرا این شکلاتهای اسنیکر تو برو تا من بیام که الان نمی تونم یه ذره می خورم دلم و می زنه خلاصه مال خودم که تموم می شد می رفتم می گشتم مال خواهرم و مامانم اینا رو همه رو به مرور خورده بودم بعدا اونها اومده بودن بخورن دیدن هیچی نیست اخه خواهرم همیشه عادت داشت مثلا ته دیگ اش هم می ذاشت آخر سر می خورد .بعد چند سال پیش یه بار مامانم گفت بهم این چاقی الان تو به خاطر همون شکلاتهاست حالا مال بیست سال پیش !یدیروز همونجوری که نشسته بودم به فکرم افتاد که بلند شم مربای هویج درست کنم خیلی دوست دارم همیشه می خریدم حالا گفتم درست کنم اولین بارم بود خیلی هم خوب دراومد مامانم صبح می پرسید چه جوری بعد هم تایید کرد از بس مامانم اینا نمی زاشتن من کاری بکنم همیشه ایراد می گرفتن من الان هم همچنان اعتماد به نفسم پایینه ولی خوب درست کردم و دیگه گفتم یه کارایی که نکردم تا حالا می خوام شروع کنم .
مقصودم به اینایی که هنوز تصمیم نگرفتن شروع کنن و امروز و فردا می کنن هر چی به ذهنم میاد من دیگه شروع می کنم معطل نمی کنم . من دیروز باور کردم که کاری ندار ه مربا درست کردن من هم می تونم البته از توی یوتوپ نگاه کردم و شروع کردم باور کردم که می تونم چون همیشه مامانم اینا یادمه همه کار رو سخت می کنن مثلا می گیم فلان چی می گن مگه بی خودیه این خیلی کار می بره اینطور اونطور خیلی همه چی رو سخت می کنن تجربه دارن خوب خیلی ولی اسون نمی گیرن .
حالا مطمینم دفعه بعد که درست کنم بهتر و بهتر می شه ایشالله این هم همینطوره شروع کنه آدم یواش یواش دستش میاد چیکار کنه که بهتر عمل کنه ایشالله چون خدا ما رو هدایت کرده پس می دونسته از پسش بر میایم.
نشان های دریافت شده
وقت شما بخیر عزیزان
من چندسال پیش که فیس تایم کرده بودم با یکی از فامیلها تو ایران از پشت تلفن بهم گفت پونه چقد چاق شدی ۸۰ کیلو شدی هیچ وقت بهم کسی نگفته بود ولی با این حرف هم خیلی ناراحت شدم و هم باعث شد که به خودم بیام و تو فکر باشم تا بعد به این سمت هدایت شدم خدا رو شکر
فردی که اضافه وزن داره برای خودش ارزش قایل نیست همش می خواد تقصیر و بندازه به گردن کس یا چیز دیگه مثلا بگه وقت نمی کنم با ید به بچه ها برسم کار خونه کار بیرون مثل من که اون موقع اصلا دیگه بی خیال بی خیال شده بودم و حوصله رژیم و ورزش اصلا نداشتم
و الان باید یاد بگیریم که مهم‌ترین موضوع زندگی هر فردی باید خودش باشه
و بعد که با این سایت آشنا شدم یه لحظه هم معطل نکردم سریع شروع کردم اصلا انگار یه گنج بدست آورده بودم و به هیچ کس هم نگفتم یهو دیدم با همون فایلهای رایگان پفم خوابید یه دفعه خدا رو شکر
و این سه نکته و باید همیشه مد نظر داشته باشیم
اطمینان – یعنی باور کنی که می تونی لاغر بشی
اشتیاق- علاقه داشته باشی و ادامه بدی
استمرار- یواش یواش فرمولهای جدید جایگزین قبلی ها می شن
نشان های دریافت شده
فردی که به خودش رحم نمی کنه و مواظب خودش نیست نمی تونه از دیگران هم مراقبت کنه !
همش به دیگران هم تعارف می کنه و فقط می گه بخور اینو بخر برا ی این خوبه اونو بخور !
من الان که این وضعیت و همه خونه هستیم من به دخترم چیزی نمی گم ولی دیدم امروز می خواستیم نهار بخوریم گفت مامی من گشنه نیستم گفتم عیبی نداره هر وقت گشنه شدی غذا بخور بهم می گفت مامی بی خودی با دوستام می رفتیم بیرون هی چیز می خوردیم البته من اصلا حرفی بهش نمی زنم چون تینیجره و دیگه ولی دیدم خودش داره یاد می گیره چه جوری عمل کنه در صورتی که اینا ها رم نشنیده