تغییر باورهای ذهنی برای لاغری پایدار (گام ۱۳۳)

تمرین این بخش:

1- محتوای نوشتاری را با دقت مطالعه کنید و به شباهت عملکرد خود با آنچه شرح داده شده است توجه کنید.

دقیقا همینطوره . من وقتی سیر میشم این موضوع رو بیشتر حس می کنم . 

خاطرات در مغزم میان . 

تا قبل از سیری خاطره ای توی سرم نیست . 

اما وقتی سیر میشم ذهنم شروع می کنه به خاطره گفتن تا من بر اساس اون خاطرات بخورم . 

بعد از سیری مثلا چنین حرفایی میاد تو ذهنم . 

مامان عجب غذایی شده .

چقدر خوشمزه شده .

چی توش ریختی .

با ماست خوشمزه تره 

یه لیوان نوشابه بده بشوره ببره 

عجب حالی میده .

چه عطر و بویی .

اون یکی غذا هم خیلی چشمک میزنه .

من خوش اشتهام . 

دوست دارم همشو یه جا بخورم .

هیچ کسی به غذای من دست نمیزنه . 

این میز کلش مال خودمه .

بیشتر تصاویر خوردن میاد مثلا من ماکارونی دوست داشتم با ولع همون وقت قبل از دم بخورم . حالت رشته ای شو دوست دارم . ماکارونی فرمی که دیگه نگو . ماکارونی فرمی رو بعد از دم دوست دارم مخصوصا مقداری هم به ته دیگ چسبیده باشه .

اون وقت سراز پا نمیشناسم (باور قدرت دادن به غذا و ضعیف کردن خود ) 

خب اینا تو ذهن چاق من هست . 

دقیقا زمان رژیم هم این تصاویر می اومد و من نباید میخوردم . جنگ درون من آغاز میشد . 

اما حالا در این مدت من دارم خاطرات لاغری میسازم . به این ترتیب که هر روز دارم دو سری فایل و متن و تمرین انجام میدم در دو دوره صدگام و من اینو نخوردم  و  گرسنگی و سیری بدنم رو تشخیص دادم و با زبان بدنم غذا میخورم . بر اساس فرمولهای چاقی نمیخورم . اونا رو نادیده میگیرم چون در راستای هدف من که لاغریه نیستن . اگر زمانی خیلی لاغر شدم و خواستم کمی چاق بشم میتونم از اون خاطرات استفاده کنم ولی من انتخابم لاغریه . پس انتخابم اینه که دیگه از اون خاطرات استفاده نکنم و آگاهانه با مواد غذایی رفتار کنم و  اگر گرسنه بودم بخورمشون  . سیر که شدم دیگه نمیخورم . نه فکری داریم نه حرفی . فعلا فقط دارم عمل می کنم  و در عین حال بر اساس فرمولهای چاقی نمیخورم و دارم بر اساس فرمولهای لاغری فکر می کنم . مثل اینکه عجله نکنم . به خودم عشق بدم . به تغییرات کوچک نگاه می کنم . تمرکزم رو روی بهتر یادگیری و بهتر عمل کردن میزارم . آها یه خاطره چاقی هم دارم که همیشه بعد از  خوردن غذای اضافه عذاب وجدان داشتم  و همیشه خاطره ی من بعد از زیاده روی خاطره ای تلخ و ناامید کننده بود . حال خراب سنگین عذاب وجدان سرزنش و هزار کار میکردم تا این حالت ازم دور بشه . 

درد چاقی خاطرات بدی رو توی سرم میاره . الان من فقط دارم در ذهن و عملم  فرمولهای لاغری رو ایجاد می کنم اینقدر حالم خوب شده وای به زمانی که این کار عادت و شخصیتم بشه و قطعا اون زمان من دیگه اندامی متناسب خواهم داشت که خیلی باهاش حال می کنم . البته بازم فرمول متناسب کننده اینه که ذوق زده نشم و بدونم این راه انتخاب خودمه . خب این فرمولها رو من ازش استفاده می کنم 

2- محتوای آموزشی را با دقت گوش کنید.

گوش کردم . مثل همیشه عالی و پر از فرمول متناسب کننده 

3- درباره خاطرات چاقی خود شرح دهید. چه خاطره ای از چاق شدن و چاق تر شدن دارید.

خاطرات تلخ و شیرین زیاد دارم . 

خاطرات شیرین مربوط به قبل از غذا و خاطرات تلخ مربوط به بعد از خوردن غذا . 

البته به اونجایی  هم رسیده بودم که خاطرات تلخ بعد از غذام باعث ترس از خوردم قبل از غذا هم میشد . 

وای من چقدر با حال بد غذا میخوردم . 

ولع های من همه از فرمولهای ذهنی چاقی نشئت گرفته بود . 

وقتی فرمولهامو تغییر دادم چقدر راحت با مواد غذایی برخورد می کنم . رفتار من باهاشون اشتباه بود . 

من اونقدر از غذا میترسیدم که برای رهایی از این ترس بیشتر و بیشتر میخوردم تا دوماه پیش من حس چاقی فراوان داشتم و این چند وقت چقدر راحت شدم . انگار که اون خاطرات داره کم کم یادم میره . نه اینکه بگم نیست ولی وقتی ازشون استفاده نمی کنم خیلی  حالم بهتره . 

4- تجربه خود از تاثیر خاطرات چاقی را در احساس ناامیدی و ترس از چاق تر شدن بنویسید.

افتضاح . حالم همیشه حراب بود . داغون بودم . هر چی بیشتر میخوردم داغونتر میشدم . ناامید میشدم آخه چرا من اینجوری ام . چرا من انقدر اشتها دارم ؟ چرا نمیتونم رژیم بگیرم ؟ مرور این خاطرات فقط یه تصویر سیاهه تو ذهنم . بیشتر حال و احوال سیاهی و اندوه و تیرگی تو ذهنمه . دقیق باید بازش کنم تا بتونم این دنیای سیاه رو شرحش بدم . 

یکم برام دردناکه . البته میدونم مرور اون خاطرات باعث میشه من با ترسهام روبرو بشم و حالا با قدرت در مقابلشون ظاهر بشم . اون خاطرات همونا هستن ولی من عطای قبل نیستم . 

آره من حالا عطایی هستم که دیگه از ترسهام نمیترسم . 

چون فهمیدم من قدرت انتخاب دارم . آره من این عطا هستم . این عطا در مواجهه با خاطراتش نمیترسه . 

چون فهمیده تمام اون خاطرات فقط انتخاب خودش بوده . 

خدا رو شکر که من با دنیای شیرین لاغری آشنا شدم . خدا رو شکر که هدایت شدم . 

5- خاطرات چاقی چه احساسی در شما ایجاد می کند و فکر کردن به لاغر شدن چه حسی در شما بوجود می آورد.

خاطرات چاقی برام جالب نیست . اولشاز تکرارش میترسیدم . میترسیدم دوباره همون حس و حالها در ذهنم غالب بشه . بعد به خودم اومدم و گفتم قدرت دست منه . مگه میشه من چیزی رو بخوام و نشه . من الان میخوام در دنیای لاغری زندگی کنم . اونم لاغری آسان و خودبخودی و استفاده از زبان بدن . پس فعلا نمیخوام چاقی رو انتخاب کنم . برای ذهن من فرقی نداره که چاقی رو بخوام یا لاغری رو . اون برای من راحتی میخواد . من در دنیای لاغری بسیار راحت هستم . پس هر دو با کمک هم لاغر شدن رو تجربه می کنیم و برای خودمون از این روزا خاطرات خوب میسازیم . 

بیشترین خاطرات چاقی من مربوط به دوران بچگیمه . وثتی که مامانم منو با آدامس و شکلات و بستنی گول میزد تا چیزی که میخوام و نخره . ۷-۸ساله بودم قشنگ یادمه دستم رفته بود لای در و خیلی درد گرفته بود  گریه میکردم بعد از کلی ناز و نوازش مامانم گریه های من قطع نمیشد . مثل یه دختر منو لوس میکرد . اصلا انگار نه انگار پسرم . مامانم گفت اگه بچه خوبی باشی برات هرچقدر دلت خواست  بستنی میخرم . همین فکر درد انگشت منو از بین برد و این یکی از خاطراتم بود که از کوچیکی تو ذهنم هست . 

بزرگتر شدم ولی فقط توهین میشنیدم . اما مامان همیشه دفاعمو می کرد . پسرم فقط یکم تپله . چرا تو روش میگید . نگید بچم چشم میخوره . 

خاطرات چاقی زیادن . ولی دیگه نمیخوام انتخابشون کنم . ازشون نمیترسم . یاداوریش منو پر قدرت تر می کنه تا برای مواجه شدن باهاشون به انتخابهای صحیحم بیشتر توجه کنم . یعنی همین خاطراتم باز دو وجه دارن . من میتونم از اونها در جهت چاقیم استفاده کنم یا از اونها انگیزه ای بسازم برای لاغری . 

چطور از ترسها میشه انگیزه ساخت ؟  دیدین وقتی فوتبال رو میبازیم چه انگیزه ای میگیریم برای اینکه بازی بعد رو خوب بازی کنیم . اینم دقیقا همونه . انگار یه جورایی مرور این خاطرات بهمون قدرت و انگیزه میده تا در جهت لاغری بهتر حرکت کنیم  . 

تنها خاطره ی خوب چاقی فقط خوردن هاش بود . دقیقا  الان که فکر می کنم خوردنش تا زمانی بهمون حال میداد که ما گرسنه بودیم و سیر میشدیم واقعا مابقی خوردن هیچ حالی نمیداد . 

یعنی دقیقا ما از قسمتهایی از دوران چاقی لذت میبردیم که مربوط به فرمول رفتاری لاغری بود . یعنی بزرگترین عامل لذت ما از چاقی دقیقا زمانی بود که ما بر اساس رفتار لاغری غذا میخوردیم . 

وای خدای من پس حتی تنها  لذت چاقی مربوط به لاغری بود . 

یعنی حتی نهاست تلاش فرمولهای چاقی برای لذت ما فقط در همون برهه که نیازمون بود اوج لذتمون بود . وقتی سیر میشدیم دیگه حتی با وجود تمام اون فرمولها و خاطرات چاقی اون غذا بهمون حال نمیداد . من واقعا همینجور بودم بعد از سیری واقعا فقط با فرمول میخواستم لذت ببرم که هر چی بیشتر میخوردم حالم بدتر میشد . 

نمیدونم چقدر تونستم منظورمو برسونم . ولی تنها خاطرات لذت بخش چاقی دقیقا مربوط میشد به اون زمان که من جسمم نیاز داشت . مابقیش فقط رنج بود و حالا کل زندگی من شده لذت . زندگی در لاغری همش لذت بخشه . 

خدایا شکرت . 

استاد بابت این تمرین عالی که باعث شد من به برداشتی برسم که حال عالیم عالیتر شد ازتون ممنونم .