اگه بخوای بدون تعارف بگیم، عجله برای لاغری یکی از اصلیترین و سمّیترین موانع ذهنیه که افراد چاق رو از مسیر درست خارج میکنه 🚫
این مشکل فقط مخصوص افراد چاق نیست؛ هر کسی که بخواد به هدف بزرگی توی زندگی برسه، دیر یا زود با این وسوسه روبهرو میشه:
«چرا هنوز نتیجه نگرفتم؟! نکنه دارم راه رو اشتباه میرم؟!» 😣
ولی موضوع اینه که ذهن ما خیلی با نتیجههای سریع و فوری حال میکنه، مخصوصاً وقتی پای سالها اضافهوزن در میونه و آدم میخواد هرچه زودتر از شرش خلاص شه.
🤯 عجله برای لاغری باعث میشه به جای اینکه روی ساختن عادتهای درست و تغییر شخصیت درونی تمرکز کنیم، فقط دنبال اعداد ترازو باشیم.
نتیجهاش؟ ناامیدی، بیانگیزگی و رها کردن مسیر بعد از اولین لغزش یا وقفه!
اما لاغری با ذهن یه مسیر عمیقه، مثل ریشه زدن یه درخته، نه چسبوندن یه برچسب موقت!
و برای رشد واقعی، باید صبور بود و اجازه داد تغییر از درون اتفاق بیفته، نه فقط ظاهر.
پس اگر الان توی مسیر لاغری هستی و احساس میکنی کند پیش میری، یادت باشه:
عجله برای لاغری همون چیزیه که تا حالا باعث شده بارها شکست بخوری… نه کمکاری!
🌱 صبر، استمرار و رها کردن نیاز به نتیجه فوری، سه کلید طلایی موفقیت در این راه هستن.

🎯 عجله برای لاغری؛ دامی که ظاهرش قشنگه ولی تهش دلزدگیه!
محتوای دورهی ورود به سرزمین لاغرها و همینطور دورهی پیشرفتهی لاغری با ذهن، بهصورت روزانه و منظم توی هفت روز هفته طراحی شده. 🎧📅 این مدل برنامهریزی خیلی دقیق و هدفمنده؛ نه شانسیه، نه الکی! تا حالا تو هیچ دورهای همچین نظم و ساختاری رو نه دیدم، نه تجربه کردم.
ولی خب… همیشه چندتا هنرجوی پرانرژی پیدا میشن که پیام میدن:
«استاد! من امروز وقت دارم، میتونم فایلهای دو سه روز رو یه جا گوش کنم؟ 🤓»
یا:
«میخوام جلو جلو برم که بعداً اگه وقت نداشتم، عقب نمونم 😅»
جواب من همیشه یکی بوده: ❌ نه عزیز دلم!
چرا؟ چون این مدل رفتار، دقیقاً مصداق عجله برای لاغریه!
ذهن آدم چاق، از بس تو رژیم و ورزش بهش فشار اومده، یاد گرفته که با عجله کردن شاید به نتیجه سریع برسه.
مثلاً تو رژیمها میری کمتر از نیازت غذا میخوری 😵💫
یا تو ورزشها بیشتر از توانت عرق میریزی 😓
چرا؟ چون میخوای زودتر لاغر شی…
حالا توی روش ذهنی، چون نه رژیمه، نه ورزش، ذهن چاق یه ترفند جدید پیدا میکنه:
🎧 «بیشتر فایل گوش بده… زودتر لاغر شو!»
اما حقیقت اینه که وارد کردن اطلاعات زیاد تو ذهن، بدون اینکه جا بیفته و تهنشین شه، مثل اینه که ده تا قابلمه قرمهسبزی بریزی توی یه کاسه کوچیک 🍲😅
نه جا میگیره، نه میچسبه، فقط هدر میره…
پس لطفاً عجله نکن!
آروم آروم، با عشق، با حوصله…
هم ذهن جا باز میکنه، هم بدنت شروع میکنه به تغییر واقعی 💫
لاغری با ذهن یه ماراتنه، نه دوی صد متر! 🏃♀️🏁

🏃♀️🔥 عجله برای لاغری؛ اشتیاقی که میسوزونه، نه میسازه!
بعضیها با یه عالمه ذوق و شوق میان سراغ دوره لاغری با ذهن. هر روز ساعتها فایل گوش میدن 🎧، تمرین مینویسن ✍️، تکرار میکنن 🎯 و کلی انرژی میذارن. اولش انگار تو مسابقهی جهانی “با سرعت نور لاغر شو!” شرکت کردن 😅
اما… بعد از یکی دو ماه، همونا میان میگن:
“بریدم دیگه 😩، نمیکشم، فکر کردم اگه نمیتونم با همون شدت ادامه بدم یعنی شکست خوردم!”
نه عزیز دل! تو شکست نخوردی… تو فقط اسیر عجله برای لاغری شدی!
بارها و بارها گفتم: این روش، یه سبک زندگیه، نه یه پروژه سهماهه!
تو باید همراه زندگی روزمرهات از آموزشها استفاده کنی؛ نه این که زندگی رو تعطیل کنی و فقط بشینی تمرین و تکرار و تکرار و تکرار…
📌 مثلاً بعضیا انقدر جدی گرفتن موضوع رو که از محل کار مرخصی گرفتن 😳 یا ترم دانشگاه رو عقب انداختن، که فقط سه ماه بشینن و تمرین کنن!
ظاهر قضیه؟ عالی 😍
تمرینات؟ کامل
دقت؟ در حد لیزر!
نتیجه؟ تا یه مدت عالی
اما تهش؟ خستگی، دلزدگی، ناامیدی 😞
چرا؟ چون تو این مدت، زندگی نکردن!
نه مهمونی رفتن 🎉
نه وقت برای خانواده ⏰
نه رسیدگی به خودشون 💆♀️
فقط فشار و فشار برای اینکه «زودتر لاغر شم»… و این یعنی عجله برای لاغری
خب معلومه وقتی انقدر روی یه موضوع زوم میکنی، انتظارت از نتیجه هم زیاد میشه. و اگه اون نتیجهی رویاییات محقق نشه، مغز میگه:
“بیفایدهس! خستم! دیگه نمیخوام!” 😤
و این یعنی افتادن تو دام «عجله برای لاغری»…
حتی بعضی وقتا اطرافیان هم فشار میارن:
– “تو که همه چیتو گذاشتی برای این دوره، پس چرا هنوز لاغر نشدی؟!”
و همین حرفا میشه نمک رو زخم! 🧂😣
من همیشه به هنرجوهام میگم:
تو عالی بودی، اما زیادی فشار آوردی به خودت.
تعادل یادت رفته بود! 😌⚖️
ما اینجا نیومدیم که مثل افراد چاق با فشار و عجله، وزن کم کنیم…
ما میخوایم متناسب بشیم به سبک افراد متناسب ✨
آروم، لذتبخش، در دل زندگی واقعی ❤️

🎯 عجله برای لاغری و نقش اراده؛ داستان همیشگی ما و متناسبها!
تا حالا به این فکر کردی که چرا بعضیا همیشه متناسبان؟ 😐 مثلا یکی از دوستای من هست که از وقتی یادم میاد پنجاه و هشت کیلویه! بدون اینکه رژیم بگیره، بدون اینکه ورزش سنگین کنه یا اپلیکیشن کالریشمار نصب کنه! 😳
اما ما چی؟! یه ماه رژیم میگیریم، سه کیلو کم میکنیم، بعدش میگیم «ای ول! دیگه تموم شد!» ولی تموم نشده عزیز جان! از همون لحظهای که ترازو رو ول میکنیم، وزنمون دوباره استارت میزنه به بالا رفتن 😭
من خودم وقتی یه بار تونستم ۵ کیلو کم کنم، نگه داشتن اون ۵ کیلو برام از خودِ رژیم گرفتن سختتر بود! یعنی یه جور زجر شیرین، انگار داری یه هندونه رو با نخ نازک نگه میداری 😅
از خودم میپرسیدم آخه چجوریه که من همیشه دارم اضافه میکنم، ولی این رفیقم همیشه یه عدد ثابته؟ چجوری؟ مگه میشه؟!
خب جوابش خیلی سادهست، ولی اصلاً ساده نیست 😏
ما خیلی وقتا برای لاغر شدن یه چیز رو وسط میندازیم: اراده! 💪
یعنی از فردا صبح با یه جو غیرت و یه لیوان آب جوش با لیمو میریم سراغ رژیم! ولی ارادهمون مثل باتری قلمی توی اسباببازی بچههاست: زود تموم میشه! 🔋
چرا؟ چون ما میخوایم یهویی عوض شیم! ما دنبال نتیجه فوریایم. دنبال کاهش وزن سریع. دنبال معجزه با طعم کمکالری!
اینجاست که عجله برای لاغری میاد وسط و همه چی رو خراب میکنه 🚫
وقتی تو با شوق و ذوق از شنبه رژیم میگیری و منتظری تا چهارشنبه لاغر شی، اتفاقی که میافته اینه:
۱. بدن میفهمه تو جدی نیستی!
۲. ذهنت میگه: اینم یه پروژه شکستخورده دیگه!
۳. و روز پنجم، با یه پیتزای دبل چیز به خودت میگی: “خب اینم نشد، حیف اون پنج روز!” 🤦♀️🍕
⏳ قدرت واقعی در تداومه، نه شروع طوفانی
شاید شنیده باشی که میگن:
«شروع کردن خوبه ولی ادامه دادنه که نتیجه میده.»
خب کاملاً درسته.
شروعکردن با یک تلنگر بیرونی (مثلاً شنبه، تولد، سال نو) خیلی هم عالیه 💥 ولی تا وقتی ذهن تو از درون تغییر نکرده باشه، هیچ تغییر بیرونی پایدار نمیمونه.
تو باید وسط زندگی واقعی، بین خرید و بچهداری و ترافیک و صدای نوتیفیکیشنها، یاد بگیری که چطور به ذهن خودت فرمان بدی.
لاغریِ واقعی، نتیجهی تغییر نگرشه، نه یه رژیم زودگذر.
☕ آدمای متناسب چطور متناسب میمونن؟
اینا صبح که بیدار میشن، نمیگن: «امروز نخورم چاق نشم!»
نه! اصلاً به خوردن یا نخوردن فکر نمیکنن چون ذهنشون از پایه یه جور دیگه برنامهریزی شده!
اونا لازم نیست انرژی زیادی برای متناسب موندن بذارن چون رفتارهاشون با باورهاشون یکی شده.
ما چیکار میکنیم؟
هر روز با عجله برای لاغری بیدار میشیم، رژیم جدید رو چک میکنیم، یه لیوان آب با دارچین میخوریم، و شب با استرس میخوابیم 😩
انرژیمون میره، انگیزهمون تموم میشه، و میگیم: «ولش کن! من همون چاق خوشحالم!» 😑
🎈 راز موفقیت: تغییر ذهن + استمرار + صبر
اگر قراره نتیجه ماندگار بگیری، باید از عجله برای لاغری فاصله بگیری.
به جاش یه مسیر رو انتخاب کن و با حوصله ادامه بده.
مثل بذر یه درخته که امروز میکاری، اما یه روزه درخت نمیشه. باید بهش زمان بدی، نور بدی، مراقبت کنی 🌱
تو آدم خاصی هستی! 👑
اگه الان توی این مسیر لاغری با ذهنی، یعنی به قدرت درونت ایمان داری.
شاید هنوز نتیجهی چشمگیری نگرفته باشی، ولی چیزی که تو رو متفاوت میکنه اینه که داری «تغییر درونی» میسازی.
پس یه لطفی به خودت بکن:
🔹 دست از عجله بردار
🔹 با ذهن خودت رفیق شو
🔹 و هر روز یه ذره بهتر شو
لاغری واقعی، نه با عرق ریختن زیاد میاد، نه با محروم کردن افراطی.
لاغری واقعی با «فهمیدن» خودت شروع میشه.
و تو الآن دقیقاً داری همین کارو میکنی 💖

📉 عجله برای لاغری و ماجرای لغزشها 😓
راستش رو بخوای، هیچکس تو دنیا پیدا نمیشه که بدون حتی یه دونه لغزش، مستقیم بره سراغ موفقیت و لاغری و بعدشم همونجا بمونه! 🎯
ماجرای عجله برای لاغری یه جورایی مثل اینه که بخوای کوه دماوند رو با دمپایی بالا بری، تازه توقع هم داشته باشی یه ضرب تا قله بری و حتی یه لحظه هم نفسنفس نزنی! 😅
بیاید روراست باشیم… هیچ مسیری صاف و بیدستانداز نیست، مخصوصاً مسیر لاغر شدن. حتی اگه شما صد بارم تصمیم بگیری “دیگه از فردا رژیم سفتوسخت میگیرم”، باز هم روزهایی هست که هوس یه بشقاب قرمهسبزی 😋 یا کیک شکلاتی وسط شب میاد سراغت. حالا اگه اون شب خوردی چی؟ باید کل برنامهتو بریزی دور؟ 😔 نه! باید مدیریت لغزش رو یاد بگیری.
📌 نکتهی طلایی:
وقتی لغزش کردی، یعنی مثلاً یه روز پرخوری کردی یا یه روز بیانگیزه بودی، اون روز رو نباید بهونه کنی برای ول کردن کل مسیر!
اگه یه روز خراب شد، بیخیالش شو، مثل یه روز بارونی که مجبور شدی تو خونه بمونی. فردا آفتاب در میاد ☀️، تو هم دوباره ادامه بده.
❗ عجله نکن، قهرمانها هم میلغزن
عجله برای لاغری فقط باعث میشه که هر بار که یه کم سر خوردی، با خودت بد بشی.
با خودت بگی:
«من که آدمش نیستم!»
«باز خراب کردم!»
«به درد نمیخورم!»
⛔ ولی حقیقت اینه که اگه یه قهرمان واقعی بخواد موفق بشه، باید بلد باشه از زمین بلند شه، خاک لباسش رو بتکونه، یه نفس عمیق بکشه و دوباره راه بیفته 💪
هر لغزش یعنی یه پیغام. یه جورایی مثل تابلوهای کنار جادهست که میگه: مسیر رو یه کم آرومتر برو، داره پیچ میخوره.
❤️🔥 یاد بگیر با خودت مهربون باشی
لطفاً وقتی یه روز خراب شد، نزن تو سر خودت. نگو: “بازم شکست خوردم!”
بگو:
🟢 «اوکی، امروز حالم بد بود، ولی فردا دوباره ادامه میدم.»
🟢 «من همین الانش کلی تغییر کردم، فقط یه روز از مسیرم فاصله گرفتم.»
این نگاه مهربون، همون چیزیه که افراد موفق دارن. اونا عجله ندارن. میدونن که سفر لاغریشون یه مسیر پر از پیچ و خم و یادگیریه.
🧠 مراقب ورودیهای ذهنت باش
یادت باشه خیلی وقتا، نوسانات احساسی باعث لغزش میشن. مثلاً یه خبر بد میشنوی، یکی یه حرف تلخ میزنه یا از یه چیزی ناامید میشی… یهدفعه حس میکنی اصلاً زندگی ارزش نداره 😞 و میزنی زیر همهچی!
ولی واقعیت اینه که اون حسا موقتیان. میگذره. مثل یه ابر تیره که یه کم بعدش بارونش میگیره و بعدشم آفتاب در میاد. تو فقط باید سعی کنی ورودیهای ذهنت رو بهتر انتخاب کنی. از چیزهایی که حال دلت رو بد میکنه فاصله بگیر. چون حال خوب، سوخت اصلی ادامهی مسیره 🚀
🌈 جمعبندی: لغزش یعنی انسان بودن
میدونی فرق آدمایی که موفق میشن با اونایی که نمیشن چیه؟
موفقها هم میلغزن، ولی بلدن خودشونو جمع کنن و دوباره ادامه بدن.
🔁 یه بار، دو بار، صد بار… تا کمکم یه شخص دیگهای میشن.
آدمی که لاغری و تناسب دیگه براش عجیب نیست.
آدمی که با عجله برای لاغری خداحافظی کرده و یاد گرفته زندگی کنه و لاغر بشه، نه بجنگه و زجر بکشه و منتظر آخر خط بمونه.
پس اگه لغزش کردی، بدون که تو هم داری شبیه آدمای موفق میشی ✨
فقط ادامه بده… با لبخند، با امید، و با مهربونی به خودت 🫶

تفاوت افراد موفق با دیگران و نقش عجله برای لاغری
راستشو بخوای، فرق افراد موفق با بقیه تو این نیست که اونا فوقانسان بودن یا هیچوقت اشتباه نکردن 😎
فرقشون فقط تو یه چیز بود: اونا عجله برای لاغری نداشتن و بلدن چطور روزای سخت و لغزشهاشون رو مدیریت کنن.
ببین همهمون تو زندگی تصمیمهای زیادی گرفتیم؛ مثلا یه روز نشستیم با خودمون گفتیم: «از فردا دیگه آدم سابق نیستم! میخوام زندگیمو عوض کنم!»
ولی چی شد؟ همون روزای اول، با یه مشکل کوچیک یا یه احساس افتضاح، جا زدیم 😓 و گفتیم: «بیخیال! حالا که خراب شد، بذار بره!»
و اینجاست که عجله برای نتیجه گرفتن، کار دستمون داده…
وقتی میخوای با ذهن لاغر بشی، انگار داری یه شخصیت جدید توی خودت بسازی: یه «من متناسب» که از اون من چاق قبلی خیلی آرومتر و حسابشدهتره 😌
حالا نکته اینجاست: اون شخصیت چاقه که سالها تو وجودت بوده، به این راحتیا دست از سرت برنمیداره!
اتفاقاً تا ببینه تو جدی شدی، میاد وسط میدون و میگه: «کجا میری؟ برگرد! یه پیتزا بخور آروم شی!» 🍕
اما تو اگه عجله برای لاغری نداشته باشی و بدونی این تغییر زمان میبره، با مدیریت لغزش میتونی خیلی آروم، بدون دعوا و بدون قهر با خودت، از این حال و هوا عبور کنی.
✅ وقتی چند روز عالی عمل کردی، یادت نره: این یعنی شخصیت متناسب داره شکل میگیره!
و اگه یه روز دوباره رفتی سراغ همون الگوهای قبلی، نگران نباش.
تو فقط موقتاً سوییچ کردی روی شخصیت چاق قبلی. این نشونهی شکسته شدن نیست، نشونهی در حال ساخت بودنه 🔧
🔥 افراد موفق هم دقیقاً همین کارو میکنن: عجله نمیکنن، خودشونو سرزنش نمیکنن، بلکه میفهمن این بالا و پایینها طبیعیه.
مثل کسی که میدونه قراره کوهنوردی کنه؛ انتظار نداره مسیر صاف و راحت باشه، ولی چون مقصد رو دوست داره، ادامه میده—even با پاهای خسته! 🥾
اگه بخوای خیلی زود به نتیجه برسی، با اولین لغزش ناامید میشی.
ولی اگه بدونی که لاغری واقعی یه مسیر ذهنیه و باید با ساخت شخصیت جدید جلو بری، دیگه عجله نمیکنی و از بالا و پایین مسیر نمیترسی. 😌
✨ پس حواست باشه: موفقیت یعنی بدون عجله، با مدیریت لحظههایی که از مسیر خارج میشی، دوباره خودتو جمعوجور کنی و ادامه بدی.
وگرنه اگه بخوای یهضرب بری تا تهش، این لاغری هم میشه مثل اون رژیمهایی که تا نیمه رفتی و رهاش کردی 😅
🧘♀️ تمرین ذهنی: خداحافظی با عجله برای لاغری
همین حالا چشمهات رو ببند و چند نفس عمیق بکش… آهسته و عمیق…
حالا تصور کن که در مسیر یک باغ آرام و سرسبز قدم میزنی… جایی که هیچ عجلهای در کار نیست. درختها با آرامش رشد میکنن، گلها با صبر شکوفه میزنن و تو هم در این مسیر لاغری با ذهن، با آرامش قدم برمیداری.
از خودت بپرس: «اگر قرار باشه تا آخر عمرم به همین مسیر ادامه بدم، آیا سبک الانم پایدار و لذتبخشه؟»
✍️ حالا دفترت رو بردار و پاسخ این سوال رو بنویس:
«چه کارهایی از روی عجله انجام میدم که باعث فرسودگی ذهنی و خستگی میشه؟ و چه رفتاری متعادلتر میتونه جای اون رو بگیره؟»
🌱 یادت باشه، تو با هر قدم آهسته و آگاهانه، بیشتر به سبک زندگی یک فرد متناسب نزدیک میشی…
منتظر کامنتهای شما هستیم! 💬👇
همراه همشگی شما: رضا عطارروشن
امتیاز 4.43 از 50 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

سلام و درود فراوان
خدا رو شاکرم که بعد از غیبت طولانی دو ماهه تونستم باز برگردم و بنویسم!!!!!!
از قدرت خدا در عجبم و واقعا زبانم برای شکرش قاصر و کوتاه !!!! چون این دوره من رو بعد از مدت طوبانی به وحد آورد و باعث شد با خواندن و گوش دادن به نظر دوستلن عزیزم دوباره بنویسم .
خدا رو شکر میگم که من رو به این سایت ، بهترین و امن ترین جا رو برای آرام شدنم برای درد دل کردنم برای تنهایی هام برای پیدا کردن و اهمیت به خودم فراهم آورد
این مدتی که نبودم تماما ذهنم درگیر سایت بودم حضور نداشتم اما ذهن درگیری داشتم البته شب تا سایت رو باز نمیکردم و یکی دو خط از مطالبش رو نخوندم و یا تصویری نگاه نمیکردم خوابم نمی برد به گونه ای که یکی دو شب گوشی ام هنگ کردم با گوشی پسرم وارد سایت و اینستا شدم و دنبال گردن اما شرایط بوجود آمده در زندگی اجازه تمرینات و گوش کردن به فایل ها رو نمیداد یا اینکه پراکنده گوش میدادم برای اینکه حالم بهتر بشه چون بعد از ۳ سال در این مسیر بودن و ایمان به آن جای دیگه و چیز دیگه ای نمیتونه حال مت رو خوب کنه . اما و اما نکته ای که با این فایل شگفت انگیز متوجه شدم این بود که در مدیریت لغژش هام موفق نبودم شاید هم همین باعث شده که تا کنون اون احساس شادابی رو در درونم نداشته باشم و بیشتر اوقات انگار هیچ احساسی ندارم از یک طرف سعی میکنم احساسم رو خوب نگه دارم از طرف دیگه همیشه احساس خستگی مزمن و بی انگیزه ای رو دارم نمیدونم چرا اون شور و شوق و انگیزه که من رو به وجد بیاره و باعث میشه با اشتیاق کارهای روزمره و سایت و… رو دنبال کنم رو ندارم .
افکار منفی خیلییی کم شده تا بیاد باوجلسه با منفی باف مهارش میکنم سعی میکنم به تیک تاک ساعت گوش بدم تا سکوت ذهنی ام رو بیشتر و بیشتر کنم
استاد واقعا نمیدونم چه چیزی باعث شده در واقع کدام قسمت زندگی ام این شور و شوق و انگیزه رو کمرنگ میکنه!!!
اللن ندای ذهنم میگه چون به تغییراتت توجه نداری و همش فکر میکتی دوره رو خوب انجام نمیدی و عقب افتادی !!!!!
نمیدونم شاید واقعا همینه چون اللن که دلرم فکر میکنم وقتی هر روز در سایت باشم و بنویسم حس میکنم کار مفید و مورو علاقه خودم رو انجام دادم و اشتیاقم زیاد میشه مثل اون تمرین ۹۰ روز در شرایط خیلی سختی بودم اما با اشتیاق انجام دادم و تا حد زیادی عمل میکردم .
شاید کار اداری خودم که هر روز ۶ صبح باید کارت بزنم شاید بیماری پدر شوهرم و یکی از نزدیکان دیگه که مدام حس میکنم باید با یک بیمار دست و پنجه نرم کنم شاید و شاید هزار چیز دیگه باعث این همه خستگی و بی روحی شدا همش دوست دارم بخوابم و دراز بکشم .شاید تمام اینها بهانه باشه .
اما استاد من مسئولیت امام زندگی ام و همچنین تمام مسئولیت مدیریت آن را خودم بر عهده دلرم
و زندگی جریلن دلره و من به لطف خدا نفس دارم و زنده ام پس باید مدیریت لغزش ها رو یاد بگیرم .
مثلا همین امروز بسیار بسیار بیحال بودم خیلی سنگین از خواب بیدار شدم و به زور کارهای واجب رو تا همین لحظه که دارممینویسم انجام میدادم میگمکار واحب مثل غذا درست کردن برا بچه ها که منتظر بورم بچه ها غذا بخورن و مت سریع بیامبخوابم همین کلر رو هم کردم از این اتاق به اون اتاق اما به خودم گقتم خودم از همه کارها واجبترم خودت رو از این حالت در بیار اومدم تو سایت و جلسه دوم رو گوش دادم اصلا نتونستم بنویسم و انگار هیچ حسی هم به صحبتها نداشتم فقط!گوش میدادم تا اینکه نکتهدای که در آخر فایل یکی از دوستان مطرح کرد من رو دوباره به فکر فرو برد
ویس گذاشتن و صدای خود را شنیدن
من عضو تلگرام نیستم در واقع تلگرام رو گوشی ام نصب نیست اما انگار ته ذهنم خوشحال بورم که نیستم چون از صدای خودم بدم میاد من اوایل دوره که نتوتستم بنویسم بعد از فکر کنم یک سال شزوع کردم برا صوت هم وقتی در گروه مدرسه بچه ام مادرها صوت میزاشتن من مینوشتم یک روز با بچه ام تمرینی و عمدا ویس میزاشتم و حرف میزدم اما اصلا حس خوبی به صدام نداشتم سریع حذفش کردم با تمرین با بچه ام کمی بهتر شدم و هر بار بر میگشتم صدای خودم رو گوش میدادم همسرم تعجب کرد ازم پرسید چرا صدای خودت رو مرتب گوش میدی ؟ جوابی ندادم!!!
در اصل خو استم به صدای خودم عادت کنم و اون رو دوست دلشنه باشم که این حس و تمرین با این سایت در ذهن من شکل گرفت که ادامه ندادم و همون حس تقریبا بد به جای خود پا برجاست با این فایل دقبقا دست گذاشت رو نقطه ضعف من !!
پ باز هم برمیگرده به مدیریت لغزش ها و یادگیری آن ها .
مرتب به خودم میگم خودم مسئولیت همه چیز زندگی ام در تمام جنبه ها رو بر عهده دارم اما انگار هنوز مسئولیت رو نپذیرفتم اگه پذیرفته بودم شور و اشتیاق من بعد از این همه مدت و با این درک و آگاهی از قدرت ذهن باید طور دیگه ای می بود !!!
خیلی عجیبه تا این حد موانع ذهنی !!!!
تمام امروز از این اتاق به اون اتاق می افتادم !! که با لین نوشتن انگار جان تازه ای گرفتم و میخوام با اشتیاق امروزم رو شروع کنم.