به امید روزهای روشن نباش!

با سلام خدمت استاد عزیز ودوستان عزیزم

منم مثل بقیه هدایت شدم به این سایت چند روزی قبل این که اینجا بنویسم 

امروز میخوام یه داستانی براتون تعریف کنم که روزها منتظر بودم که بیام وبراتون بگم که حتی باورکردنی هم نیست اما عین حقیقت 

تمام دوستانی که منو می‌شناسن داستان عجیب زندگی منو با همه پستی ها وبلند یهاش میدونن

بعد از اون همه شکست مالی ومشکلات ومریضی وغیره که از سر گذروندیم رسیدیم به پیارسال پیارسال درحالیکه من وهمسرم اومدیم خونه پدرومادرمن با کلی بدهی خلاصه من رفتم سر کار حالم خیلی بد بود مدام توی کار سوتی میدادم که بعد دوماه متوجه شدم باردارم ۲ ماه ونیم 

خلاصه نتونستم بمونم حالم خوب نبود اومدم خونه 

خیلی شرایط سخت بود خانوادم اذیتم میکردن من وهمسرم 

وماهم نه پولی ونه جایی برای رفتن نداشتیم خلاصه اون روزها فقط اینجا وحرفهای استاد منو آروم می‌کرد

از اون طرف از عمه ام کلاهبرداری شد وخونه شو مصادره کردن از خونه اش بیرونش کردن خودش وبچه هاش یه مدت رفتن خونه عمو کوچک من ماهممون توی یک ساختمان زندگی می‌کنیم

اون زمان که من حامله بودم مدام  زن عموم میومد بالا به ما میگفت خسته شدم از دست عمه وبچه هاش دیگه نمیتونم تحملشون کنم و… من خیلی تعجب میکردم از حرفهاش بهش آرامش میدادم ولی من عمه امو خیلی خیلی خوب می‌شناختم خیلی زن خوبیه آروم بی‌حاشیه ویه عمر زحمت تک تکمون کشیده بود از دهن خودش درآورده بود کرده بود دهنمون هیچ وقت خواهر شوهر بازی درنیاورده بود همیشه مهربونی کرده بود کمک حال هممون بود غم خوار دوست دلسوز 

دیگه چی بگم الان چیزای جدید ازش می‌شنیدم 

با خودم گفتم بیچاره پیرزن از بس شوکه شده از بلایی که سرش اومده حتما اخلاقش عوض شده حتمادیوونه شده ،زودرنج شده وگرنه بدجنسی خسیسی بدخواهی اصلا بهش نمیخوره چیزایی که می‌شنیدم تا اینکه دختر گلم اسفند پارسال بدنیا آوردم 

با کلی ذوق وشوق وعشق عموهام وعمه ام به دیدنم توی بیمارستان نیومدن خیلی ناراحت شدم با اینکه بارها گفتم بیایید کسی نیومد بیمارستان خوبی بود کلی هم شیرینی خریدیم وتدارک دیدیم بچه ام سالم بود خوشگل بود دختر بود همونی که میخواستم 

از دست زن عموهام وعموهام خیلی ناراحت نشدم میدونستم خورده شیشه دارن ولی عمه امو انتظارش نداشتم 

خلاصه که گذشت بماند که باهمه مشکلاتش چقدر سال عالی بود بهترین مسافرت عمرمو توی بهترین هتل مشهد رفتم باهمسرم بایه پول خیلی کم چیزی که حتی فکرشم نمیکردم بتونم برم 

وکلی اتفاق خوب دیگه با این حال حال خودم خراب نکردم 

خلاصه گذشت تا خرداد امسال یه روز که الینا عزیزم برده بودیم دکتر برای چکاپش دقیقا ۸دخرداد حس عجیبی داشتم وقتی بیرون بودیم  باد شدیدی وزیدن گرفت خاک بلند شد انگار آسمون خبراز حادثه میداد 

لرز به جونم افتاد گفتم خداروشکر مابیرون نیستیم مردم درحال دوییدن وفرار از خاک میدیم اون روز حس عجیبی داشتم ترس دلشوره نگرانی نمیدونم چی بود فقط هرچی بودگفتم خداپشت وپناهمون چیزی نمیشه سردرد بدی گرفتم اومدیم خونه غذایی که روی گاز گذاشته بودم خاموش شده بود ونپخته بود گشنه بودیم زیرش زیاد کردم دوساعت بعد حدود ۴ پخت همسرم صدا کردم بیاد غذا بخوریم پدرمم رسید باهم غذا خوردیم گاز خاموش کردم من والینا رفتیم تواتاق خوابیدیم همسرم وپدرمم توی سالن جلوی آشپزخونه خوابیدن 

حس کردم از هوش رفتم ساعت ۶ ونیم ۷ درحالیکه سرم دردمیکرد حس کردم یکی بهم میزنه که بلند شو بابا مردی 

بد خوابم میومدم ولی ول کنم نبود انگار تکونم میدن 

بلند شدم دیدم تاریکی شده هوا اومدم چای درست کردم به همسرم گفتم عزیزم پاشو بابام نبود خونه همسرم گفت ولم کن بخوابم تا فردا میخوابم خسته ام گفتم نمیشه که ساعت ۶ تازه نصفه شب بلند میشی نمیتونی بخوابی بدخواب میشی بلند شو یکم کاراتو کن دوش بگیر فردا سرحال بری سرکار خلاصه به‌زور بیدارش کردم نمیدونم چرا حسم میگفت گفتم بیا چای بخوریم گفت نه بابا چای نخوریم عمه گفته بیایید پایین نگران الینام بردین دکتر چی گفت بیایید پایین حتما 

گفتم عزیزم سرم داره میترکه نمیشه نریم 

گفت نه نمیشه گفتم میاییم زشته بزرگتره 

خلاصه چای خاموش کردم

برای بار چندم گاز چک کردم خاموش باشه لباس مرتب تری از خونه پوشیدم بچه روهم گذاشتم داخل ساکش وساک  وسایلش برداشتم  ورفتیم پایین حتی همسرم درهای اتاق هارو هم بست گفتم ولش کن درها رو چرا میبندی 

گفت نه بذار مرتب باشه کسی چیزی بهمون نگه گفتم باشه همون موقع بابامم اومد گفتم بیا بریم پایین عمه گفته بیایید 

ناراحت میشه بابام هم با بی‌میلی اومد برخلاف همیشه که با اشتیاق میومد این بار خسته بود 

رفتیم پایین نیم ساعتی نشستیم که یهو صدای هوار داداشمو شنیدیم که داره صدامون میزنه اومدم بيرون  تو راه پله گفتم چی شده ما اینجاییم چیشده گفت همتون گفتم آره گفت خونه سوخت آتیش گرفت برای چند لحظه سکوت توی مغزم شد نشنیدم هیچی 

زنگ زدن آتش نشانی میرفتیم توی کوچه کل ساختمون تخلیه کردن همسایه ها من ودخترم بردن خونشون دود کوچه رم گرفته بود 

الینا خودش به خواب زده بود 

فهمیده بود  خبریه هیچی نمی‌گفت

من آروم آروم بودم فقط سکوت بود من ودلداری میدادن اما من ذره ای حالم بد نبود خیلی حس عجیبی بود خونه سوخت تنها پناهمون ولی اصلا انگار همچین چیزی نشده

بعد خاموش کردن خونه پدرمو دیدم که واستاده بهت زده 

بغلش کردم گفتم غصه نخوریا من پشتتم همون طور که پناهم دادی هواتو دارم

خندید وگفت غمم نیست فدای سرتون که طوریتون نشد اما دیگه آدم معمولی نشد

چند ماهی مجبور شدیم مثل آواره ها خونه عمو هام زندگی کنیم هفته بعدشم که جنگ شد 

روزهای عجیبی بود اما من همچنان آرام بودم آرامش من عجیب بود ولج خیلی هارو درآورد ذات خیلی هارو رو کرد ونجاتمون داد استادجان توی اون زمان فهمیدم چقدر زن عموهام عوضی وبدذاتن همینطور عموهام وبچه هاشون وچقدر فیلم بازی میکردن چقدر مادربزرگم وخاله ها م بدجنسن چقدر دایی هام دروغگو هستن چقدر عمه ام مظلوم وهمه این آتیش ها از گور زن عموهام بلند میشه 

استاد اون روزا من با کل خانوادم جنگیدم حتی دریدمشون تا رهام کردن 

منی که طفل ۴ ماهه داشتم شیر میدادم پول نداشتم جا نداشتم 

با این حاله همسرم   قسطی کلی چیز برای خونه پدرم خرید وکمک کردتا خونه سر پاشه وسایلمون از انبار آوردم چیدم داخل خونه همش دادم به خودش گفتم استفاده کن غمت نباشه 

هیچ کس تواین زمان نه پولی داد به پدرم ومادرم نه کمکی کرد 

حتی خونشونم راهش ندادن 

ما مجبور شدیم پیش عمه وعموم بمونیم

خونه ۴ ماه بعد نه خیلی عالی ولی تقریبا آماده شد 

عمه ام وبچه هاش از دست زن عموهام وعموهای بدجنسی برداشتم وآوردم بالا پیش خودمون 

شاید بگی چرا این کاز کردی 

خونه عموم دراصل خونه مادربزرگم 

ولی چون خونه خودش به جای این واحد اجاره داده دراصل خونه مادربزرگم باید فروش بره تا سهم همه بهشون برسه 

از طرفی مشتری خوب براش نبود مخصوص با جنگ ووصعیت پیش اومده از طرفیم اجاره می‌گرفتیم 

وقتی نه کاری هست نه پولی

عمه ام بارها گفته بود با مهربونی سهم منو بدین من مزاحمتون نمیشم برادراش نمیزارن بره از یه طرف اذیتش میکردن که بره از یه طرف هم میگفتن نه توتال سر مایی وبمون پیشمون 

میخام بگم استاد من تازه فهمیدم وسط چه گرگ ها وعوض هایی زندگی میکنم که دنبال بازی دادن ونابود کردنتان 

چندین بار خواستم برم 

اما هربار به پدرم فکر کردم که تنها نابودش میکنن

من پیششم اذیتش میکنن وای به روزی که نباشم سر دسته عوضی ها هم مادرومادربزرگمن

با این حال من آرومم استاد جان مناونقدر حالم خوبه که گاهی فکر میکنم نکنه دیوانه شدم خودم نمیدونم 

ومیدونید چی جالبه توی این وضعیت گرونی ودیوانگی وخرتوخری 

همه چیز توی خونه ما به وفور میاد ما راحت زندگی میکینم 

حتی درسخت ترین شرایط ممکن طلا خریدیم ماشین خریدیم 

بچه دار شدیم  بچمون بزرگ میکنیم من زندگی کردن یاد گرفتم 

کمتر میخوابم چون عاشق زندگی کردن شدم 

با بچه ام عشق میکنم با همسرم عشق میکنم با زندگی عشق میکنم از خوردن لذت میبرم دیگه برام عوضی بودن آدمها مسئله دردناکی نیست کسی پاشو از گلیمش دراز تر کنه قطع میکنم ولی اونقدر صبورانه بدون ناراحتی با قدرت واقتدار

اونقدر قوی شدم تا دندون مصلح شدم انگار  با اسلحه میخوابم با چشم باز  مثل فیلم حرفه ای شدم ولی جالب که سلاحم خنده است اونقدر شکر میکنم میگن دیوانه ام لجشون درآوردم دستشون رو کردم 

دخترم به تازگی ازم یاد گرفته از بس گفتم به به با یه این بچگونه بامزه ای میگه به به 

صبحا به دنیا با شادی میگم سلام سلام 

خوشحالم غم ها وگریه ها زجرهاش خیلی کمتر شد 

دلش آروم گرفت 

بچه هاش جاشون خوبه هرروز براشون آشپزی میکنم باعشق 

یاد محبتش میوفتم 

یه چیزی بگم استاد من همیشه آرزوم بوده دختر عمه ام باشم 

خیلی دوستش داشتم 

باورتون میشه الان شده مامانم 

از دخترمم نگهداری میکنه  

مراقب من غمخوار من دوستم داره شدم بچه اش

شاید خدا میخواد من به همه آرزوهام برسم 

مادر داشته باشم وبچه ام مادربزرگ مهربون 

من هیچ وقت مادر نداشتم من همیشه مادر مادرم بودم ولی اون هیچ وقت هیچی من نبود بیشتر بچه ام بود بعدش که شده بود دشمنم

حالا مهم نیست 

آخیش چقدر دلم پر بود 

فقط خواستم بگم یه عالم اتفاق عجیب افتاد 

ولی من هنوز خوشحالم 

زمان اغتشاشات میگفتن سمتت مشخص کن این وری یا اون وری 

میگفتم من سمت خدارو میگیرم فقط اون پناه من همه کس من 

استاد شما نمیدنید چجوری واز کجاها برای ما خدامیرسونه 

ما خودمون نمیدونم والا ما نه وصلیم به جایی نه کاسبی خاصی داریم ولی فکر کنیم به سرمنشا رحمت الهی وصل شدیم نمیگم درحد اصراف ولی درحد کافی همه چیز داریم شکر خدا 

حتی توی این مدت من یاد گرفتم موهام رنگ کنم تقویت کنم منی که میترسیدم دست به موهام بزنم یه جوری حرفه ای مو رنگ ومش ودکلره میکنم برای خودم کف همه بریده 

باورتون نمیشه مغزم شده مثل جاروبرقی فقط اطلاعات مفید میگیره ذخیره میکنه عملی میکنه

هیچ کس باورش نمیشه من اینقدر قشنگ آرایش کنم خودم موهام رنگ کنم کوتاه کنم 

غذا بپزم با ماهیتابه کیک میپزم درحد قنادی

خلاصه بگم که من تبدیل شدم به نسخه فراتر از خودم 

استاد جان من خیلی مدیونتم بعضی وقتا پرو میشم میگم خودم همه کار کردم اما واقعیت اینکه چراغ راهم شما بودی وهمیشه تو سخت ترین شرایط حرفهای شما منو برگردونده به مسیر 

جدیدا روی افراد خانواده هم اثرات مثبتی گذاشتم وکمتر از قبل غر وناله میکنن

خداروشکر بابت همه اتفاقات خوب وبابت همه اتفاقات به ظاهر بد ولی بازم خوب که درس گرفتم بزرگ شدم مهارت کسب کردم شکوفا شدم 

میخوام یه مادرمون باشم برای دخترم باید خیل چیزا یاد بگیرم همیشه وقت هست برای بهتر شدن درست همین الان همین جا 

روز روشن من درست همین الان همین جاست همین چراغ خواب من چنان روزمو روشن کرده ومسیر نمایان که هزار تا خورشید وستاره هم نمیتونست 

من با همین نور کم دنیامو روشن وآینده مو روشن تر میکنم 

من باور دارم من خوشبخت ترین آدم روی زمینم 

وهر روز دنیا برام بهتر میشه 

این اتفاقات عجیب غریبم باید می‌افتاد تا من یاد بگیرم شناخت پیدا کنم قوی بشم دفاع کنم مراقبت کنم شجاع بشم مهارت کسب کنم تا بتونم برم پله ی بالاتر چیزی شاید درحالت عادی هیچ وقت تا آخر عمرم جسارتش پیدا نمیکردم 

خداروشکر بابت همه چیز شکر 

راهتون روشن