بهانه برای لاغر نشدن؟ 😏 آره… همون موجودات کوچولوی بی‌رحمی که هی میان می‌شینن رو دوش آدم و می‌گن:
📍 این نوشته، پیش‌نیاز دوره رایگان «صد گام لاغری با ذهن» است.
«الان وقتش نیست» ⏰ «سن تو گذشته» 👵🏻 «متابولیسمت کُنده» 🐌
«بچه داری، شوهر همکاری نمی‌کنه، مهمونی زیاده…» و هزار تا جمله‌ی قشنگ که تهش فقط یه معنی دارن: بی‌خیال لاغر شدن!
✍️ در ادامه بریم سراغ شناسایی بهونه‌ها؛ بعدش توی گام ۱ وارد اصل مسیر می‌شیم.
در این جلسه می‌آموزیم:
🎯 فرق افراد موفق با ناموفق چیه؟ یه کلمه: «بهانه!»
راستش رو بخوای، خود من یه زمانی دکترا داشتم تو بهونه آوردن! 😅
هر بار که رژیم رو ول می‌کردم، میرفتم سراغ یکی از بهونه‌هام و باهاش خودم رو توجیه می‌کردم:
«خوب معلومه که نشد، این هفته خیلی استرس داشتم!»
«مگه میشه با این همه مهمونی لاغر شد؟!»
«آخه ارثیه دیگه، مامانمم چاقه!»
ولی یه روز، یهو انگار یکی از توی ذهنم گفت:
تا کی می‌خوای بهونه بیاری؟ واقعاً دلت می‌خواد تغییر کنی یا فقط دوست داری درگیرِ چالش‌های فانتزی لاغر شدن باشی؟
و همون‌جا بود که فهمیدم…
💡 مشکل من رژیم یا ورزش یا حتی بدنم نبود؛ مشکل، ذهنی بود که بهونه رو انتخاب میکرد به‌جای حرکت!
تو این مقاله قراره با هم بریم سراغ همین قضیه:
🌪️ شناسایی بهونه‌ها
🧠 بررسی ریشه‌های ذهنی‌شون
🔥 و پیدا کردن راهی برای خلاص شدن از دستشون
اگه تا الان کلی راه رفتی و لاغر نشدی، شاید وقتشه یه نگاهی به لیست بهونه‌هات بندازی…
آماده‌ای با هم یکی‌یکی خط‌شون بزنیم؟ 😎✍️
❌ بهونه‌ی شماره یک: وقت ندارم!
این یکی رو که دیگه همه‌مون استادیم توش!
«وای من سر کارم»،
«بچه دارم»،
«صبح تا شب تو ترافیکم»
یا حتی:
«اصلاً وقت نمی‌کنم یه لیوان آب بخورم چه برسه به لاغر شدن!» 😫
ولی بذار یه سؤال بپرسم:
واقعاً وقت نداری یا اینکه لاغر شدن هنوز اون‌قدری برات مهم نشده که براش وقت بزاری؟
🕒 چون وقتی یه چیزی برات اولویت باشه، براش جا باز می‌کنی، نه اینکه بندازی‌ش ته لیست.
خودم یادمه روزی که تصمیم گرفتم ذهنم رو برای لاغری تنظیم کنم، هیچ اتفاق خاصی توی زندگیم نیفتاده بود، فقط یه چیز عوض شد:
نگاهم به خودم.
🧬 بهونه‌ی شماره دو: ژن‌مون اینجوریه!
آه… ژن عزیز!
چاقی ارثیه…
ما خانوادگی همینیم…
مامانمم لاغر نمیتونه بشه…
پدرم که همیشه یه شکم کوچولو داشت… 🤷♀️
درسته که ژنتیک یه تأثیر کوچولو داره، ولی نه اون‌قدری که بشه انداخت گردنش همه چی رو!
😏 اگه ژنتیک همه‌چیز بود، پس چطور بعضیا تو همون خانواده لاغرن؟
مشکل اصلی، عادت‌های فکری و رفتاریه که از خانواده منتقل میشه، نه فقط ژن!
یک مطالعه مهم که در مجله بررسی‌های طبیعت ژنتیک منتشر شده است، نشان می‌دهد که ژن‌های مختلفی با چاقی مرتبط هستند، اما تأثیر هر یک از آن‌ها بر وزن بدن انسان بسیار کوچک است. این مطالعه همچنین بیان می‌کند که بیشتر تأثیرات ژن‌ها را می‌توان از طریق اصلاح فرمول‌های پرخوری و اشتها در مغز خنثی کرد.
🍩 بهونه‌ی شماره سه: نمی‌تونم غذاهای خوشمزه رو کنار بذارم
بیاین با هم صادق باشیم…
قرمه‌سبزی مامان، فسنجون شب یلدا، پیتزای بوی‌دارِ داغ…
کی می‌تونه اینا رو بذاره کنار؟ 🤤
ولی واقعاً برای لاغری قراره همه‌ی خوشی‌های دنیا رو حذف کنیم؟
نه عزیز دل!
ما تو «تناسب فکری» یه شعار داریم:
🍽️ مهم اینه چی تو ذهنت می‌گذره، نه تو بشقابت!
وقتی ذهنت رو برای تعادل تربیت کنی، دیگه نیازی به حذف نیست.
تو یاد می‌گیری چطور بدون حرص، بدون عذاب وجدان، حتی از غذاهای خوشمزه هم لذت ببری و بازم وزن کم کنی.
جالبه نه؟ 😊
🧠 ته ماجرا: بهونه یعنی مقاومت ذهنی!
تمام این بهانه برای لاغر نشدن (و صد تای دیگه که نگفتیم)، یه پیام مشترک دارن:
ذهنم نمی‌خواد تغییر کنم.
چرا؟ چون تغییر یعنی خروج از منطقه امن. یعنی درد، تلاش، ابهام…
و ذهن ما عاشق امنیت و تکراره. واسه همینه که هی این بهونه‌ها رو می‌سازه تا ما رو همون‌جا که هستیم نگه داره.
🛑 ولی اگه هی هر بار تسلیمش بشی، هیچ‌وقت تغییر نمی‌کنی.
✅ اگه بخوای لاغر شی، باید این مقاومت‌ها رو بشناسی و یکی‌یکی ازشون عبور کنی.
🎯 پیش‌نیاز واقعی موفقیت در رهایی از چاقی: خداحافظی با بهانه‌ها
راستش اون روزها اصلاً نمی‌دونستم که یکی از مهم‌ترین قدم‌های لاغر شدن، شناختن دلایل چاقی و مهم‌تر از اون، رها کردن بهانه برای لاغر نشدنه!
قبلاً هرجا میرفتم برای لاغری، یه برنامه غذایی می‌دادن، یه رژیم سخت، یا یه جدول ورزش‌های عجیب‌غریب که باید مو به مو اجراش می‌کردم.
هیچ‌کسی ازم نپرسید:
«اصلاً چرا چاق شدی؟ پشت این چاقی چه چیزیه؟»
فقط میگفتن: «این برنامه‌س. انجامش بده و حرف نزن!»
اما وقتی کم‌کم با ذهنم آشتی کردم و شروع کردم به پیدا کردن دلیل‌های واقعی چاقیم، یه اتفاق عجیب افتاد…
احساسم نسبت به چاقی تغییر کرد.
دیگه از خودم متنفر نبودم، چون فهمیدم پشت این چاقی، یه عالمه دلیل نادیده گرفته‌شده هست.
تا قبل از اون، همیشه فکر می‌کردم خدا یا خانواده‌م باعث چاقی منن.
انگار یه سرنوشت اجباریه که به من تحمیل شده.
اما وقتی آگاهی‌م بیشتر شد، یه حقیقت تلخ ولی نجات‌بخش رو فهمیدم:
پذیرفتن این موضوع، آسون نبود. چون خب، ما آدما معمولاً از چیزی که ازش بدمون میاد، فرار می‌کنیم.
و چاقی چیزی بود که واقعاً ازش بدم می‌اومد. پس چطور مسئولیتشو بپذیرم؟
ولی خدا بهم لطف کرد…
قبل از اینکه بیاد و بگه «تو مقصری»، منو هدایت کرد که برم سراغ کشف علت‌ها.
و همین کشف‌ها، کم‌کم ترس‌هامو کم کرد، بهونه‌هامو نشوند، و باعث شد مسیر تغییر برام روشن‌تر بشه.
ماه‌ها گذشت.
من عمیق شدم تو یادگیری درباره ذهن، درباره فرمول‌های پنهان چاقی در ناخودآگاه.
تا اینکه حدود ۱۵ ماه بعد، بی‌اینکه رژیم بگیرم یا باشگاه برم، اولین تغییرات توی جسمم دیده شد.
کوچیک بودن، ولی واقعی بودن.
و اون نشونه‌ها بهم گفتن:
✅ «درست اومدی! راهت همینه!»
انگار تازه فهمیده بودم چرا از بچگی چاق بودم.
چرا از تحرک فراری بودم، چرا عاشق لم دادن بودم، چرا حتی بارها رژیم گرفته بودم ولی هیچ‌وقت موفق نشده بودم.
همه‌اش بخاطر این بود که یه عالمه بهانه برای لاغر نشدن داشتم که سال‌ها مثل سایه همراهم بودن.
اما حالا که خودم نتیجه گرفتم، میتونم با اطمینان بگم:
💥 اگه یه نفر بخواد، هیچ بهونه‌ای براش نمی‌مونه!
من؟
یه نمونه‌ی زنده‌م برای تمام بهانه برای لاغر نشدن‌هایی که آدم‌ها میارن:
- از بچگی چاق بودم.
- بیش از ۴۰ کیلو اضافه وزن داشتم.
- ۳۵ سال تموم، چاق موندم.
- چربی‌هام قدیمی و سفت و لج‌باز بودن.
- کارم پشت میزه.
- اهل تحرک نیستم.
- هیچ دارویی مصرف نکردم، هیچ جراحی نکردم.
- غذام هم مثل همه‌ی آدمهای چاق بود، هیچ غذای خاصی رو حذف نکردم.
ولی ذهنم رو تغییر دادم…
و بهونه‌ها رو کنار گذاشتم.
❗ هر کسی که هنوز می‌گه “من نمی‌تونم لاغر شم”، در واقع هنوز یه بهانه برای لاغر نشدن توی ذهنش داره.
و تا وقتی اون بهونه هست، هیچ روش و هیچ برنامه‌ای جواب نمی‌ده!
اما اگه بهونه‌هاتو بریزی دور، ذهن تو آماده میشه برای معجزه.
🌟 همه اونایی که الان عکس‌هاشون توی آلبوم «شگفتی‌سازان» سایت تناسب فکریه، یه روزی پر از بهونه بودن.
ولی از یه جایی به بعد، تصمیم گرفتن دیگه دنبال بهانه برای لاغر نشدن نباشن… فقط شروع کنن.
و توی همین مسیر، از فردی پر از تردید، شدن الگوی لاغری برای بقیه.
🧠 ذهن تو، قدرتمندتر از هر چربی قدیمی و هر سن و سالیه.
اگه نفس می‌کشی، یعنی می‌تونی لاغر بشی.
به شرط اینکه تصمیم بگیری، دیگه هیچگونه بهانه برای لاغر نشدن نداشته باشی…
✍️ تمرین آموزشی 📖
مهم‌ترین پیش‌نیاز موفقیت در لاغری با ذهن، شناسایی بهانه برای لاغر نشدن است.
این تمرین به شما کمک می‌کند تا با آگاهی از بهانه برای لاغر نشدن‌های خود، در مسیر ذهنی لاغری عملکرد بهتری داشته باشید.
🧩 قدم اول: بهانه برای لاغر نشدن‌هایی که در گذشته باعث شده‌اند برای رسیدن به اهداف‌تان اقدام نکنید، فهرست کنید.
🎭 بهانه‌ها دو نوع‌اند:
۱. احساسی: مثل «حوصله ندارم»، «فعلاً حسش نیست»، «باشه برای بعد» و…
۲. منطقی: مثل «بارها تلاش کردم و نشد»، «سنم بالا رفته»، «چربی‌هام قدیمیه» و…
✨ حالا بنویس:
- کدوم بهانه برای لاغر نشدن مانع لاغر شدنت بودن؟ احساسی یا منطقی؟
- برای هر بهانه برای لاغر نشدن، یک دلیل منطقی و قانع‌کننده برای مقابله باهاش بنویس.
- احساست رو درباره زمانی که لاغر می‌شی توصیف کن.
- تغییراتی که با لاغر شدن توی جسم و زندگی‌ت ایجاد میشه رو هم بنویس.
📝 این تمرین رو انجام بده و پاسخ‌ت رو در بخش نظرات همین مقاله بنویس.
این یه قدم مهمه برای اینکه بهانه برای لاغر نشدن دیگه جلو حرکت تو رو نگیرن.
📻 رادیو لاغری
منتظر کامنت‌های شما هستیم! 💬👇
همراه همشگی شما: رضا عطارروشن
امتیاز 4.20 از 333 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!
سلام به استاد عطا روشنواقعا ممنون بابت این دوره تون. من خیلی هدایتی این دوره در یوتیوب پیدا کردم و جلسه مقدمه رو که شنیدم حسابی به دلم نشست و مطمئنم و ایمان دارم که همون خدایی که هدایتم کرده به این دوره قطعا چیزی هست که به نفع منه و برام خیر به ارمغان میاره برای همین با تعهد میخوام تمام تمرین ها و حرفهایی که شما میگید رو عمل کنم و یکبار برای همیشه دست بکشم از اون روش های قدیمی که هیچ نتیجه ای هم نداشتخب بریم سراغ تمرین• کدوم بهانه برای لاغر نشدن مانع لاغر شدنت بودن؟ احساسی یا منطقی؟خوب که فکر میکنم میبینم که از زمانی که در سن ۹ سالگی عادت ماهیانه شدم روند چاقی من شروع شد چون خیلی شنیده بودم که دخترا وقتی عادت ماهیانه میشن خانوم میشن و هیکل خانومانه میگیرن و این به معنای درشت هیکل شدن بود چون من تا قبل از اون خیلی لاغر بودم و یادمه حتی اینقدر لاغر بودم که همیشه میگفتم با دنده هام گیتار میزنم
• برای هر بهانه برای لاغر نشدن، یک دلیل منطقی و قانع‌کننده برای مقابله باهاش بنویس.دلیل منطقی برای بهانه اولم اینکه چاقی ربطی به عادت ماهیانه نداره الان مدلهای خانوم در سرتاسر دنیا مگه عادت ماهیانه نمیشن ؟ همشون چاقن؟ یا لاغرن؟معلومه لاغر پس هیچ ربطی ندارهدلیل منطقی برای بهانه دومخوردن زیاد ربطی به داشتن انرژی نداره و تالاسمی منم ربطی به بی حالیم نداره. اتفاقا زمان هایی که خیلی غذا میخوردم بی حال تر و خسته تر بودم و مدام خواب بودم ولی از وقتی رژیم فستینگ رو گرفتم نه تنها نمردم بلکه انرژی و توان بدنیم هم بیشتر شد . دلیل منطقی برای بهانه سومممن بعد از اون سن کیست تخمدانم به طور کامل رفع شد. بعد هم دکترها واقعا چیزی سرشون نمیشه چون من برای موهای صورتم پیش هرکسی میرفتم از دکتر طب سنتی تا مدرنش میگفتن از هورموناته که صورت مو در میاره اما آخر سر که آزمایش کامل هورمونی دادم مشخص شد بدنم در متعادل ترین حالت خودش قرار داره و همه چیم نرماله پس برای چاقی هم همینطوره چون من درمان شدم و اصلا تاثیری نمیتونه بذارهدلیل منطقی برای بهانه چهارمم چیزی که از آدم های لاغر متوجه شدم و شما هم خودتون در فایل گفتید اینکه آدمهای لاغر اصلا به چاق شدن فکر نمیکنن و تازه اگر غذایی هم بخورن باورشون اینکه براشون مفیده و تبدیل به عضله میشه و فقط فکرشونه که با من فرق داره. منم اگر میخوام لاغر بشم و بمونم باید فکرمو عوض کنمدلیل منطقی برای بهانه آخرماینکه مادرم چاق بود و سرطان گرفت فوت شد ربطی به من نداره هر کسی در مسیر و جهان خودشه. مادر من مسئول زندگی خودش بود و من هم مسئول زندگی خودم هستم. شاید مادر من بخاطر فکر و خیال زیادی که میکرد سرطان گرفت شاید چون همیشه منفی نگر بود سرطان گرفت و این به من مربوط نمیشه. در ضمن خیلی آدم های لاغر هم بودن که سرطان گرفتن مگه فقط چاق ها سرطان میگیرن ؟!!!!• احساست رو درباره زمانی که لاغر می‌شی توصیف کن.وای حس لحظه ای که لباس جذب میپوشم و شکمی نمیبینم . لباس آستین حلقه پوشیدم و بازوهام کوچیک و عضله ای هست . لباسای کراپی رو راحت میتونم بپوشم. وقتی نشستم لازم نیست بابت شکمم که بیرونه خجالت بکشم. میتونم شلوار جین روشن و فول بگ بپوشم با ی کراپ خوشگل آبی آسمانی . هیکلم کشیده تر شده. صورتم چربی هاش آب شده و از گردی دراومده تازه موهای زائد بدنمم نیست و نابود شدن و میتونم با اعتماد بنفس کامل لباس های باز و زیبا بپوشم• تغییراتی که با لاغر شدن توی جسم و زندگی‌ت ایجاد میشه رو هم بنویس.خیلی قلمی و باریک شدم و در عین حال با خیال راحت غذا میخورم. هر جا میرم مهمونی لازم نیست بگم رژیمم و از غذای اونا نمیخورم و غذای خودمو ببرم. فکرم باز میشه که به ابعاد دیگه زندگیم فکر کنم و پیشرفت کنم. خودمو خیلی دوست دارم و بیشتر به خودم افتخار میکنم که با ذهنم تونستم چنین شاهکاری خلق کنم پس میتونم به باقی اهدافمم برسم.