اپلیکیشن تناسب فکریسایت را روی صفحه گوشی‌ات نصب کن تا با یک لمس باز شود
0

اگر بهانه داری، لاغر نمی‌شی! پیش‌نیاز لاغری با ذهن فقط یک چیزه

اگر بهانه داری، لاغر نمی‌شی! پیش‌نیاز لاغری با ذهن
اندازه متن

فرض کن شنبه‌ست و از صبح تصمیم گرفتی از امروز لاغری رو جدی شروع کنی. ولی تا ظهر سه تا دلیل پیدا کردی که چرا امروز نمی‌شه: مهمون داری، سرت شلوغه و هفته‌ی دیگه موقع بهتریه. این دلیل‌ها همون بهانه برای لاغر نشدن هستن. شاید اون لحظه کاملاً منطقی به نظر برسن، ولی نتیجه‌ی همه‌شون یکیه: لاغر شدن یه هفته‌ی دیگه عقب می‌افته.

این نوشته پیش‌نیاز دوره‌ی رایگان «صد گام لاغری با ذهن» ـه. اول بهانه‌هامون رو می‌شناسیم و بعد توی گام ۱ وارد اصل مسیر می‌شیم.

🎯 بهانه‌ها همیشه همراه من بودن

من سال‌ها توی بهانه آوردن حرفه‌ای بودم. هر بار که رژیم رو ول می‌کردم، یکی از این جمله‌ها آماده بود: «این هفته خیلی استرس داشتم»، «با این همه مهمونی که نمی‌شه لاغر شد»، «ارثیه دیگه، مامانمم چاقه». تا اینکه یه روز از خودم پرسیدم: واقعاً می‌خوام تغییر کنم، یا فقط دوست دارم درباره‌ی لاغر شدن حرف بزنم؟ همون‌جا فهمیدم مشکل من رژیم و ورزش و حتی بدنم نبود؛ ذهنم بود که هر بار بهانه رو انتخاب می‌کرد.

توی این نوشته سه تا از رایج‌ترین بهانه‌ها رو می‌بینیم، ریشه‌ی ذهنی‌شون رو پیدا می‌کنیم و راه رها شدن ازشون رو می‌گیم.

بهانه برای لاغر نشدن

❌ بهانه‌ی شماره یک: وقت ندارم

«سر کارم»، «بچه دارم»، «صبح تا شب توی ترافیکم»، حتی «وقت نمی‌کنم یه لیوان آب بخورم، چه برسه به لاغر شدن!» خیلی از ما همین رو می‌گیم. ولی یه سؤال: واقعاً وقت نداری، یا لاغر شدن هنوز برات اون‌قدر مهم نشده که براش وقت بذاری؟ وقتی چیزی اولویت باشه، براش جا باز می‌کنیم و نمی‌ندازیمش ته لیست.

روزی که من تصمیم گرفتم ذهنم رو برای لاغری تنظیم کنم، هیچ اتفاق خاصی توی زندگیم نیفتاده بود. فقط نگاهم به خودم عوض شد.

🧬 بهانه‌ی شماره دو: ژن‌مون اینجوریه

«چاقی ارثیه‌ست، ما خانوادگی همینیم، مامانم هم لاغر نمی‌شه، پدرم هم همیشه شکم داشت.» یه بررسی توی مجله‌ی Nature Reviews Genetics نشون می‌ده ژن‌های زیادی با چاقی ارتباط دارن، ولی اثر هر کدوم روی وزن بدن خیلی کمه. من هم از تجربه‌ی خودم می‌گم: اگه ژن تنها دلیل بود، توی یه خانواده همه یا چاق بودن یا لاغر. ولی توی خیلی از خانواده‌ها هر دو جور آدم هست.

چیزی که از خانواده منتقل می‌شه فقط ژن نیست؛ نگرش‌ها و عادت‌های فکری هم هست. من سال‌ها همین حرف‌ها رو از اطرافیانم شنیده بودم و بدون اینکه بفهمم، توی ذهنم تبدیل به یه فرمول شده بود. اگه مشکل پزشکی داری، این مسیر رو کنار پزشکت برو.

🍩 بهانه‌ی شماره سه: نمی‌تونم غذاهای دوست‌داشتنی رو کنار بذارم

قرمه‌سبزی مامان، فسنجون شب یلدا، پیتزای داغ. کی می‌تونه اینا رو کنار بذاره؟ ولی لازم نیست کنار بذاری. ما غذاها رو به چاق‌کننده و لاغرکننده تقسیم نمی‌کنیم؛ چیزی که مهمه نگرش ماست. آدم متناسب همون قرمه‌سبزی رو می‌خوره، سیر که شد دست می‌کشه و نگران نمی‌شه. آدم چاق همون غذا رو با ترس و عذاب وجدان و سریع می‌خوره. شعار ما توی تناسب فکری اینه: مهم اینه چی توی ذهنت می‌گذره، نه چی توی بشقابته.

🧠 ته ماجرا: بهانه یعنی مقاومت ذهنی

همه‌ی این بهانه‌ها برای لاغر نشدن و صد تای دیگه که نگفتیم، یه پیام مشترک دارن: ذهنم نمی‌خواد تغییر کنم. دلیلش اینه که تغییر برای ذهن ناشناخته‌ست، و ذهن چیزهای آشنا رو ترجیح می‌ده، حتی اگه به ضررمون باشن. بنابراین هر بار که می‌خوای شروع کنی، ذهن یه دلیل جدید می‌سازه که ما رو همون‌جا نگه داره. اگه هر بار تسلیمش بشی، شروع هیچ‌وقت اتفاق نمی‌افته.

خیلی ساده بگم: برای لاغر شدن باید اول این مقاومت‌ها رو بشناسی و یکی‌یکی ردشون کنی.

رها شدن از بهانه‌های لاغر نشدن

🎯 پیش‌نیاز واقعی: خداحافظی با بهانه‌ها

اون روزها نمی‌دونستم یکی از مهم‌ترین قدم‌های لاغری، شناختن دلیل‌های چاقی و رها کردن بهانه برای لاغر نشدنه. هر جا می‌رفتم یه برنامه‌ی غذایی یا یه جدول ورزش می‌دادن و می‌گفتن «انجامش بده و حرف نزن». هیچ‌کس نپرسید اصلاً چرا چاق شدم.

وقتی خودم شروع کردم دلیل‌های واقعی چاقیم رو پیدا کنم، احساسم نسبت به چاقی عوض شد. دیگه از خودم متنفر نبودم، چون فهمیدم پشت این چاقی یه عالمه دلیل نادیده گرفته‌شده بود. تا قبلش فکر می‌کردم چاقی یه سرنوشت اجباریه که خدا یا خانواده‌م بهم تحمیل کردن. بعد یه حقیقت تلخ ولی نجات‌بخش فهمیدم:

من خودم مسئول چاقیم هستم.

مسئول بودن یعنی مقصر بودن نه؛ یعنی چیزی که ساخته شده رو می‌شه تغییر داد. پذیرفتنش آسون نبود، چون ما از چیزی که ازش بدمون میاد فرار می‌کنیم و من از چاقی واقعاً بدم می‌اومد. ولی خدا بهم لطف کرد و قبل از اینکه سرزنشم کنه، منو به‌سمت کشف علت‌ها هدایت کرد. همین کشف‌ها ترسم رو کم کرد و مسیر تغییر رو برام روشن‌تر کرد.

ماه‌ها گذشت و من درباره‌ی ذهن و فرمول‌های پنهان چاقی توی ناخودآگاه عمیق‌تر شدم. حدود ۱۵ ماه بعد، بدون اینکه رژیم بگیرم یا باشگاه برم، اولین تغییرها توی جسمم دیده شد. کوچیک بودن، ولی واقعی. اون‌وقت فهمیدم چرا از بچگی چاق بودم، چرا از تحرک فراری بودم و چرا هر رژیمی که می‌گرفتم بالاخره شکست می‌خورد: چون یه عالمه بهانه داشتم و فرمول‌های ذهنیم همون‌جا مونده بود.

من برای همه‌ی بهانه‌هایی که آدم‌ها می‌گن یه نمونه‌ی زنده‌م:

  • از بچگی چاق بودم و بیش از ۴۰ کیلو اضافه‌وزن داشتم.
  • ۳۵ سال تموم چاق موندم و چربی‌هام قدیمی و لج‌باز بودن.
  • کارم پشت میزه و اهل تحرک نیستم.
  • هیچ دارویی مصرف نکردم و هیچ جراحی‌ای نکردم.
  • غذام مثل همه‌ی آدم‌های چاق بود و هیچ غذای خاصی رو حذف نکردم.

ولی ذهنم رو تغییر دادم و بهانه‌ها رو کنار گذاشتم. هر کسی که هنوز می‌گه «من نمی‌تونم لاغر بشم»، هنوز یه بهانه توی ذهنش داره و تا وقتی اون بهانه هست، هیچ برنامه‌ای جواب نمی‌ده. اما وقتی بهانه‌ها رو دور بریزی، ذهن آماده‌ی تغییر می‌شه.

آلبوم شگفتی‌سازان تناسب فکری

همه‌ی کسایی که الان عکس‌هاشون توی آلبوم «شگفتی‌سازان» سایت تناسب فکریه، یه روزی پر از بهانه بودن. از یه جایی به بعد تصمیم گرفتن دنبال بهانه نباشن و شروع کنن. ذهن تو هم توانایی تغییر داره و سن و چربی قدیمی جلوش رو نمی‌گیره. فقط باید تصمیم بگیری که دیگه هیچ بهانه برای لاغر نشدن نداشته باشی.

✍️ تمرین این جلسه

مهم‌ترین پیش‌نیاز لاغری با ذهن، شناختن بهانه‌هاست. بهانه‌هایی که تا حالا جلوی شروعت رو گرفتن فهرست کن. بهانه‌ها دو نوعن: احساسی مثل «حوصله ندارم»، «فعلاً حسش نیست»، «باشه برای بعد»، و منطقی مثل «بارها تلاش کردم و نشد»، «سنم بالا رفته»، «چربی‌هام قدیمیه». بعد این چهار تا رو بنویس:

  1. کدوم بهانه مانع لاغر شدنت بود؟ احساسی یا منطقی؟
  2. برای هر بهانه یه دلیل قانع‌کننده برای مقابله باهاش بنویس.
  3. احساست رو از زمانی که لاغر می‌شی توصیف کن.
  4. تغییراتی که با لاغر شدن توی جسم و زندگیت اتفاق می‌افته رو بنویس.

📝 جواب‌ها و تجربه‌هات رو توی بخش نظرات همین مقاله برام بنویس. این یه قدم مهمه برای اینکه بهانه‌ها دیگه جلوی حرکتت رو نگیرن.

📻 رادیو لاغری

(قوانین و نحوه ارسال)

منتظر کامنت‌های شما هستیم! 💬👇

همراه همشگی شما: رضا عطارروشن

افزودن به علاقه‌مندی‌هادریافت اعلان دیدگاه جدید
با دادن ستاره به این مطلب امتیاز بگیرید.

امتیاز 4.20 از 334 رای

https://tanasobefekri.net/?p=30924
247 نظر توسط کاربران ثبت شده است.
اندازه متن بخش نوشتن دیدگاه:

دیدگاهتان را بنویسید

اندازه متن دیدگاه ها
      آواتار پریسا رهام
      ۱۴۰۵/۰۷/۲۶ ۲۳:۲۲
      مدت عضویت: 24 روز
      امتیاز کاربر: 290 سطح ۱: کاربر مبتدی
      مدال طلایی
      محتوای دیدگاه: 295 کلمه

      سلام خسته نباشید به استاد همراهان عزیز .

      وقتی وارد این فایل میشی اولین جمله که به چشمت میاد اینه .اگه برای لاغر شدن بهانه داری لاغر نمیشوی .

      و ماشالله همه ما استاد بهانه تراشی برا این که شروع نکنیم .برا این که مبادا یه کوچولو سختی بکشیم .

      درحالی که ما با همین بهانه کا برا لاغر نشدن درست میکنیم بزرگ ترین سختی و به خودمون میدیم .(حمل چربی های اضافه. حمل احساسات نا خوشایند .فشار های که بخاطر حرف دیگران بهمون وارد میشه .و هزاران سختی دیگه که در مقابل سختی تغییر کردن خیلی خیلی بزرگ ترن.)

      اگه یک دلیل برای لاغر شدن داری حتما لاغر میشی🥳

      یه متن ساده ولی پر از انگیزه است برام چون من پرم از دلیل 

      برای لاغر شدن .

      من لاغر میشم اندامی زیبا و متناسب برای خودم میسازم و هر بار از دیدن زیبایی های جسم خودم زیبایی افکار خودم رفتار خودم عرق در شادی میشم .

      وقتشه بهانه های الکی و کنار بزاری دوباره شروع کنی دوباره خلق کنی بشی همون چیزی که میخوای رها باشی از بند غذا از بند چاقی و هرچی حس های منفی که زنجیر شدن و ترو اسیر خودشون کردن .

      استاد عزیز حرفی از شما انقدر در دل من جا باز کرده که علاوه بر لاغری تاثیر های دیگه هم روی زندگی من مطمئنم قرار خواهد داد.

      ما اداما وقتی درباره یه مسله مشکلات زیادی پیدا میکنیم اولین کاری که میکنیم گله کردن ناامید شدن خودمونو ته حد میبینیم.شما هم بار ها این حس هارو تجربه کردید .ولی از تونستید مسیر درست و پیدا کنین خودتونو نجات بوید و نجات بخش خیلی از ادم ها بشین .به من یاد دادید مشکلات و به چشم بلای الهی نبینم و ممکنه رشد من پیشرفت من درست پشت همون مشکلی باشه که الان حس میکنم زندگی مو خراب کرده قرار داره😍

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ★ ★ ★ ★ ★
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 5 از 1 رأی مشاهده امتیاز دهندگان
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار محدثه
      ۱۴۰۵/۰۴/۲۰ ۱۴:۵۱
      مدت عضویت: 123 روز
      امتیاز کاربر: 1640 سطح ۳: کاربر پیشرفته
      دیدگاه فنی
      محتوای دیدگاه: 667 کلمه

      سلام به استاد عطا روشنواقعا ممنون بابت این دوره تون. من خیلی هدایتی این دوره در یوتیوب پیدا کردم و جلسه مقدمه رو که شنیدم حسابی به دلم نشست و مطمئنم و ایمان دارم که همون خدایی که هدایتم کرده به این دوره قطعا چیزی هست که به نفع منه و برام خیر به ارمغان میاره برای همین با تعهد میخوام تمام تمرین ها و حرفهایی که شما میگید رو عمل کنم و یکبار برای همیشه دست بکشم از اون روش های قدیمی که هیچ نتیجه ای هم نداشتخب بریم سراغ تمرین• کدوم بهانه برای لاغر نشدن مانع لاغر شدنت بودن؟ احساسی یا منطقی؟خوب که فکر میکنم میبینم که از زمانی که در سن ۹ سالگی عادت ماهیانه شدم روند چاقی من شروع شد چون خیلی شنیده بودم که دخترا وقتی عادت ماهیانه میشن خانوم میشن و هیکل خانومانه میگیرن و این به معنای درشت هیکل شدن بود چون من تا قبل از اون خیلی لاغر بودم و یادمه حتی اینقدر لاغر بودم که همیشه میگفتم با دنده هام گیتار میزنم

      • برای هر بهانه برای لاغر نشدن، یک دلیل منطقی و قانع‌کننده برای مقابله باهاش بنویس.دلیل منطقی برای بهانه اولم اینکه چاقی ربطی به عادت ماهیانه نداره الان مدلهای خانوم در سرتاسر دنیا مگه عادت ماهیانه نمیشن ؟ همشون چاقن؟ یا لاغرن؟معلومه لاغر پس هیچ ربطی ندارهدلیل منطقی برای بهانه دومخوردن زیاد ربطی به داشتن انرژی نداره و تالاسمی منم ربطی به بی حالیم نداره. اتفاقا زمان هایی که خیلی غذا میخوردم بی حال تر و خسته تر بودم و مدام خواب بودم ولی از وقتی رژیم فستینگ رو گرفتم نه تنها نمردم بلکه انرژی و توان بدنیم هم بیشتر شد . دلیل منطقی برای بهانه سومممن بعد از اون سن کیست تخمدانم به طور کامل رفع شد. بعد هم دکترها واقعا چیزی سرشون نمیشه چون من برای موهای صورتم پیش هرکسی میرفتم از دکتر طب سنتی تا مدرنش میگفتن از هورموناته که صورت مو در میاره اما آخر سر که آزمایش کامل هورمونی دادم مشخص شد بدنم در متعادل ترین حالت خودش قرار داره و همه چیم نرماله پس برای چاقی هم همینطوره چون من درمان شدم و اصلا تاثیری نمیتونه بذارهدلیل منطقی برای بهانه چهارمم چیزی که از آدم های لاغر متوجه شدم و شما هم خودتون در فایل گفتید اینکه آدمهای لاغر اصلا به چاق شدن فکر نمیکنن و تازه اگر غذایی هم بخورن باورشون اینکه براشون مفیده و تبدیل به عضله میشه و فقط فکرشونه که با من فرق داره. منم اگر میخوام لاغر بشم و بمونم باید فکرمو عوض کنمدلیل منطقی برای بهانه آخرماینکه مادرم چاق بود و سرطان گرفت فوت شد ربطی به من نداره هر کسی در مسیر و جهان خودشه. مادر من مسئول زندگی خودش بود و من هم مسئول زندگی خودم هستم. شاید مادر من بخاطر فکر و خیال زیادی که میکرد سرطان گرفت شاید چون همیشه منفی نگر بود سرطان گرفت و این به من مربوط نمیشه. در ضمن خیلی آدم های لاغر هم بودن که سرطان گرفتن مگه فقط چاق ها سرطان میگیرن ؟!!!!• احساست رو درباره زمانی که لاغر می‌شی توصیف کن.وای حس لحظه ای که لباس جذب میپوشم و شکمی نمیبینم . لباس آستین حلقه پوشیدم و بازوهام کوچیک و عضله ای هست . لباسای کراپی رو راحت میتونم بپوشم. وقتی نشستم لازم نیست بابت شکمم که بیرونه خجالت بکشم. میتونم شلوار جین روشن و فول بگ بپوشم با ی کراپ خوشگل آبی آسمانی . هیکلم کشیده تر شده. صورتم چربی هاش آب شده و از گردی دراومده تازه موهای زائد بدنمم نیست و نابود شدن و میتونم با اعتماد بنفس کامل لباس های باز و زیبا بپوشم• تغییراتی که با لاغر شدن توی جسم و زندگی‌ت ایجاد می‌شه رو هم بنویس.خیلی قلمی و باریک شدم و در عین حال با خیال راحت غذا میخورم. هر جا میرم مهمونی لازم نیست بگم رژیمم و از غذای اونا نمیخورم و غذای خودمو ببرم. فکرم باز میشه که به ابعاد دیگه زندگیم فکر کنم و پیشرفت کنم. خودمو خیلی دوست دارم و بیشتر به خودم افتخار میکنم که با ذهنم تونستم چنین شاهکاری خلق کنم پس میتونم به باقی اهدافمم برسم.

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ★ ★ ★ ★ ★
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 5 از 1 رأی مشاهده امتیاز دهندگان
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      مشاهده پاسخ ها
        امتیاز کاربر: 7081 سطح ۴: هنرجوی مبتدی
        محتوای دیدگاه: 100 کلمه

        سلام و درود
        وقت عالی بخیر
        اینکه این دوره به دلتون نشسته و با این تعهد و باور قلبی قدم برداشتید، خودش نصف راهه!

        تحلیل شما از بهانه‌ها و دلایل منطقی که برای مقابله باهاشون آوردید، بی‌نظیره. دقیقاً همین کار، یعنی شناسایی این باورهای محدودکننده و بعد، آگاهانه با منطق و شواهد جدید اون باورها رو بی اعتبار کردن، کلید اصلی رها شدنه.

        تصویرسازی شما از آینده عالی بود. این انرژی و وضوح ذهنی، قوی‌ترین ابزار برای خلق کردن هرآنچیزی است که دوست دارید در زندگی تجربه کنید. وقتی ذهن اینقدر دقیق می‌بینه و حس می‌کنه، بدن هم همراهی می‌کنه.

        منتظر خبرهای عالی شما هستم👌

        برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
        ★ ★ ★ ★ ★
        ثبت امتیاز
        امتیاز: 5 از 1 رأی مشاهده امتیاز دهندگان
        افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار م ا
      ۱۴۰۵/۰۴/۱۶ ۱۲:۳۹
      مدت عضویت: 808 روز
      امتیاز کاربر: 25175 سطح ۶: هنرجوی پیشرفته
      مدال طلایی
      محتوای دیدگاه: 457 کلمه

      بنام خدای مهربان

      سلام اسناد ودوستان هم مسیر 

      کدوم بهانه برای لاعرشدن مانع لاعرشدنت بودن؟ احساس منطقی یا احساسی من قبلا دلایل زیادی برای چاق شدن داشتم من همیشه از پدر ومادرم واطرافیان شنیده بودم که چاقی من ارثی هست چاقی من از سوخت وساز کم هست چاقی من از کم تحرکی هست ومن هر تلاشی میکنم فایده نداره ومن باز چاق میشم ومن ایمها را بور کرده بودم که من تا اخرعمرم چاق میمانم اینها همشون بهانه هست پس من باید همه ی اینها را کنار بزارم

      برای هر بهانه برای لاغرنشدن یک دلیل متطقی وقانع کننده برایرمقابله با چاقی بنویس. چاقی ارثی نیست چون خاله من من چاق هست اما بچه هایش لاغر هستن من زیاد خوردن را وپرخوری را دلیل چاقی میدونستم ولی من اطرافم افرتد زیادرا میبینم که از من بیشتر میخورندحتی برنج وماکارونی را با نون میخورند ولی لاغر ومتناسب هستنپس همه ی اینها بهانه هستن ومن باید همه اینها را کنار بزرام وباورهای لاغری درذهن خودم بسازم هیچ بهانه ای برای لاغرشدن وجود نداره من باید مسئولیت چاقی خودم را به عهده میگیرم من باید اول ذهن خودم را اموزش بدم وتادابد لاغرومتناسب بشم من نباید نگران اینده باشم واز چاقی خودم ناراحت نباشم وزندگی خودم دراین لحظه لذت ببرم وخودم را اذیت نکنم 

      احساست را درباره زمانی که لاغرمیشی توصیف کن. بزرگترین ارزوی من لاغرشدن ومتناسب شدن هست واین مهمترین ارزوی من در زندگیم هست رسیدن به این هدف برای من خیلی مهم ولذت بخش هست انقدر لذت بخش که من نمیتونم توصیفش کنم احساس ارامش واعتماد بنفس داره احساس خوشبختی شادی داره احساس غرور داره احساس سبک بالی داره احساس سلامتی وارامش داره احساس شادابی داره احساس موفقیت درهر کاری داره احساس ازادی ورهایی داره احساس ارامش ذهنی داره ومن ایمان دارم که این مسیر بهترین واسانترین مسیر هست ومن بزودی لاغر ومتناسب میشم ولاغری من ابدی میشودولذت کافی از لاغربودن میبرم ومن به زودی به هدفم میرسم ومن دوباره متولد میشوم 

      تغییراتی که با لاغرشدن درجسم وزندگیت ایجاد میشه بنویس

      من با لاغرشدن میتونم سالم وسلامت باشم کمر درد دیگه ندارم زانو درد ندارم دیگه راه رفتن برام سخت نیست میتونم لباسهای که دوست دارم بپوشم لباسهای کوتاه بدون خحالت کشبدن بپوشم میتونم بدون خستگی کارهای خودم را انجام بدم میتونم بدون ترس غذا بخورم دیگه مثل قبل از چاقی خودم خجالت نمیکشم دیگه دیگران در مورد من حرف نمیزنند ودیگه مثل قبل همه برای من نمگند رزیم بگیر لاغربشو دیگه از رژبم گرفتن وکم خوردن خبری نیست استرس نداشته باشم عزت نفسم بیشتر میشه اعتماد بنفسم بیشتر میشه زندگییم با ارزش میشه با لذت زندگی میکنم باهمسرم وفرزندان بهتر رفتار میکنم زندگی کردن برام خیلی لذت بخش میشه زندگی را با شور اشنیاق ادامه میدم دیگه به مردن فکر نمیکنم دیگه از مرگ حرف نمیزنم 

      خدایاشکرت خدایاشکرت ممنون استاد ازشما همگی درپناه الله مهرلان

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ★ ★ ★ ★ ★
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 5 از 1 رأی مشاهده امتیاز دهندگان
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار زهرا سهرابی
      ۱۴۰۵/۰۳/۱۴ ۱۸:۳۲
      مدت عضویت: 248 روز
      امتیاز کاربر: 1910 سطح ۳: کاربر پیشرفته
      مدال طلایی
      محتوای دیدگاه: 663 کلمه

      به نام آنکه در نهایت آغاز و پایان همه چیز است 🌍

      کدوم بهانه برای لاغر نشدن مانع لاغر شدنت بودن؟ احساسی یا منطقی؟

      یادمه در گذشته دلایل زیادی برای اینکه چرا من نمیتونم لاغر بشم و چاقم داشتم 

      این دلایل ریشه محکمی در ذهن من داشتن

      خودم این دلایل رو برای خودم نساخته بودم بلکه از اطرافیان و خصوصا مادرم شنیده بودم و بعد نمونه هایی منطبق با دلایلی که شنیده بودم دیدم که در نهایت به باور من برای چاقی و چاق بودن و لاغر نشدن تبدیل شدن

      مثلاً من بار ها شنیده بودم که چاقی ارثیه از ژنتیکه و ازین حرفا و این ی حرف بود که شنیده بودم تا اینکه نمونه هم دیدم که مثلا بچه ای مثل مادرش چاقه و برام منطقی میشد چاق بودن ارثیه 

      یا مثلاً از مادرم شنیده بودم کم تحرکی باعث چاقیه و باورش کرده بودم و وقتی تحرکم کم بود و چاق میشدم طبیعی و منطقی میشد برام که تحرک کم باعث چاقی در منه

      یا باور کرده بودم فست فود و غذاهای چرب و روغن چاق کنندس و اگر بخورم چاقتر میشم و این دلیل کاملا برای من منطقی بود

      برای هر بهانه برای لاغر نشدن، یک دلیل منطقی و قانع‌کننده برای مقابله باهاش بنویس.

      من فکر میکردم چاقی و لاغری ارثیه و بار ها نمونه ها دیدم که بشدت باورش کرده بودم 

      مثلاً عمو و زن عموی من لاغرن پنج تا بچه داره این خانواده که فقط دوتا همیشه لاغرن اگر چاقی و لاغری ارثیه چرا همه اعضای خانواده لاغر نیستن یا اینکه همه چاق نیستن ؟اگر ارثیه باید به پدر و مادرشون میرفتن و همه لاغر می‌بودن 

      پس ارثی نیست

      فکر میکردم کم تحرکی عامل چاق شدنه 

      دختر دایی من که هر روز از بچگی پیش همیم همیشه لاغره و اتفاقا من از بچگی حرفه‌ای ورزش میکنم مرتب پیاده روی دارم ولی اون همش خونس از من بیشتر می‌خوابه تو عمرش ورزش نکرده و تحرک خاصی نداره پس چطور لاغره؟ پس چاقی ربطی به تحرک نداره

      فکر میکردم خوردن باعث چاقیه همه افراد لاغر همون چیزی رو می‌خورن که من می‌خورم ولی من چاق میشدم ولی اونا نمیشن پس ربطی به مواد غذایی هم نداره

      احساست رو درباره زمانی که لاغر می‌شی توصیف کن.

      بزرگترین آرزوی هر فرد چاقی قطعا لاغر شدنه 

      همیشه هر روز سال هاست که آرزو و هدف مهم من لاغر شدنه 

      رسیدن به این هدف و آرزو به قدری لذت بخش و آرامش دهندس که هر چقدر از خوبیش بگم کم گفتم البته به شرطی که ماندگار و ابدی باشه چون اگر مدتی کوتاهی باشه و مثل سری های گذشته بخواد سریع بره فقط استرس و ناراحتی به همراه داره

      من یکبار از همین روش به این آرزو رسیدم 

      احساس عجیب و لذت بخشی داره 

      آرامش 

      اعتماد به نفس 

      احساس قدرت و توانمند بودن 

      شکست ناپذیر شدن

      سبکی 

      و…

      ایندفعه می‌خوام بیشتر تجریش کنم 💪

      تغییراتی که با لاغر شدن توی جسم و زندگی‌ت ایجاد می‌شه رو هم بنویسید .

      اگر بخوام طبق تحربیاتم از سری گذشته که لاغر شدم از طریق همین روش بنظرم اولین تغییر درون وجود و ذهن شکل میگیره و اونم اینه که احساس توانمندی و اعتماد بنفس شکل میگیره 

      زمانی که من این سایتو پیدا کردم اولین ویدیویی که پلی کردم مربوط به دوره ۱۲ میشد نمی‌دونم چه نیرویی بود که من رو وادار کرد بار ها این دوره رو مرور کنم ولی حتی یک روز هم به شک نیفتادم که چرا وقتی هیچ نتیجه ای برام نداشته باز هم دارم فایل ها رو گوش میدم تمرین می‌نویسم اون زمان خودم متوجه نبودم که درون ذهن من به کل زیر رو شده افکارم و باور هام تغییر کردن و بعد شش ماه تغیرات جسمی من کم کم نمایان شدن 

      ولی اول باور هام نسبت به خودم و توانایی هام تغییر کرد بعد رفتار هام 

      اعتماد به نفس عجیبی پیدا کردم نسبت به خودم و توانایی هام 

      طرز فکرم نسبت به خودم و زندگی عوض شد 

      اصلا انگار یک آدم دیگه شدم 

      و بعد جسمم تغییر کرد بدون اینکه مثل زمان های گذشته فشاری بهش وارد کنم 

      من یاد گرفتم به خودم و جسمم احترام بزارم در صورتیکه همیشه بهش بی احترامی میکردم 

      لاغر شدن اصولی و ماندگار فقط تغییر ظاهری جسم نیست چیزی فراتر از اینه 

      خدایا شکرت 🌅

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ★ ★ ★ ★ ★
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 10 از 2 رأی مشاهده امتیاز دهندگان
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار صنم 27 ساله
      ۱۴۰۵/۰۳/۱۲ ۱۴:۰۶
      مدت عضویت: 176 روز
      امتیاز کاربر: 11250 سطح ۴: هنرجوی مبتدی
      محتوای دیدگاه: 462 کلمه

      سلام  دوستان و استاد عزیزم

      • کدوم بهانه برای لاغر نشدن مانع لاغر شدنت بودن؟ احساسی یا منطقی؟

      احساسی بخوام بگم واقعا حوصله این که غذاهای رژیم که عجیب غریب بودن درست کنم نداشتم یا میگفتم باید برم دکتر تغزیه بهم رژیم بده گرونه سخته یا باشگاه ام دوست داشتنما ولی به دلایل مختلف یه مدت میرفتم دیگ نمیرفتم بعد تو خونه ورزش کردم هر بار جلوی اینه ورزش میکردم خودمو میدیدم عذاب میکشیدم خلاصه به خاطر حرف استاد تمام چیزایی مثل همون ورزش تو خونه که برای لاغری انجام میدادمو گذاشتم کنار میگفتم بابا اینایی که لاغرن مدل بدنیشونه هر چی میخورن چاق نمیشن اینا بدنشون چربیو جذب نمیکنه 

      منطقی میگفتم پولو و زمان برای رژیمو باشگاه ندارم من فیزیک بدنم درشته لاغر نمیشم چون ازدواج کردم چاق شدم و…

      • برای هر بهانه برای لاغر نشدن، یک دلیل منطقی و قانع‌کننده برای مقابله باهاش بنویس.

      اگر فیزیک بدنم باعث میشه ک من لاغر نمیشم چرا پس قبلا ۵۸ کیلو بودم ظریف بودم

      اگرقبول کردم که چاقم دیگ باید قبول کنم پس چرا قبلا لاغر بودم چرا بقیه تونستن لاغر بشن چرا باید وقتی جلوی اینه خودمو مبینم بابا ناراحتم از وضعیتم قبول کنم چرا هر سری که نرفتم جلو اینه کیف کنم خودمو میبینم تو عکسا خوب بیفتم خوشم بیاد عکس قدی بگیرم 

      مثلا میگفتم من رژیم حوصله ندارم بگیرم اینو نخورم اونو بخورم من دوست دارم همه چی بخورم اینایی که ورزش کارو فیتن و لاغر یه سری چیزا نمیخورن یا از این بد غذا هات که میگن اینو نمیخوریم اونو نمیخوریم بو میده فلانه 

      پس چه جوری اون زمان که ۵۸ کیلو بودم همه چی ام میخوردم لذتم میبردم از خوردن

      من چون کارم پشت میزیع لاغر نمیشم پس اون زمان که ۵۸ کیلو بودی کارتم پشت مبز بود چی یا وقتی کارت عوض شد به خاطرکترت زیاد پیاده روی میکردی ولی لاغر نمیشدی چییی

      • احساست رو درباره زمانی که لاغر می‌شی توصیف کن.

      وقتی ۵۸ کیلو شدم دیگ با خیاللل راحت لباسای جذب مخصوصا از منطقه شکم جذبه میپوشم دیگ مجبور نیستم رو شلوار لباسای گشاد بپوشم شکممو بپوشونه تو هر مدلی عکس میگیرم دیگ نمیخواد شکممو تو عکسا یا تو مهمونی بدم تو هر چی هر جا رفتم راحت میخورم

      • تغییراتی که با لاغر شدن توی جسم و زندگی‌ت ایجاد می‌شه رو هم بنویس.

      کمر دردم خوب میشه سبک تر میشم لباسای سایز کوچیک که معمولا خوشگل ترن اندازم میشه لباس جذبو اسین حلقه ای راحت تر میپوشم دیگ از گِن شکم بند برای لاغر نشون دادنم نیاز نیست استفاده کنم راحت بافت های شل و گشادو و هودی میپوشم به تنم لَخت میشینه ظریف تر میشم دویدن برام راحت تر میشم 

      همسرم بخواد منو بلند کنه راحت تر میتونه 

      لباسای کوچیک شده قدیمیم دوباره سایزم میشن دیگ پیراهن بلند های فانتزی که دوست دارمو میتونم بپوشم گنده توشون دیده نمیشم دیگ نیاز نیست ادیت کنم عکسامو بعد بزارم تو هر حالتی خوشگل میفتم 

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ★ ★ ★ ★ ★
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 5 از 1 رأی مشاهده امتیاز دهندگان
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار مریم موحدی
      ۱۴۰۵/۰۳/۰۳ ۲۰:۰۹
      مدت عضویت: 726 روز
      امتیاز کاربر: 1345 سطح ۳: کاربر پیشرفته
      محتوای دیدگاه: 321 کلمه
      • کدوم بهانه برای لاغر نشدن مانع لاغر شدنت بودن؟ احساسی یا منطقی؟هر دو احساس میکردم من نمیتونم لاغر بشم اخه ۴ سال باشگاه رفتم و نشد من میگفتم از این همین که چاق تر نشم خوبه بزار برم باشگاه یا میگفتم من استخون بندیم اینطوریه دیگه وگرنه چاق نیستم من آشپزیم خوبه نمیتونم خودم بپزم و نخورم و حتما باید رژیم بگیرم که لاغر بشم هیچ کس بدون رژیم لاغر نمیشه
      • برای هر بهانه برای لاغر نشدن، یک دلیل منطقی و قانع‌کننده برای مقابله باهاش بنویس.باشگاه جواب نداد چون اونجا همه توجه ام به چاق نشدن بود و کارایی که برای چاق نشدن باید انجام بدم و همین نگذاشت لاغر بشم بحث استخون بندی نیست اجی من متناسب و اصلا باور چاق شدن نداره و لاغر پدرم هم مینطورآشپزی زندایم عالیه و لاغر آشپزی دوستم هم همینطور حتی دوستم حتما با برنجش کره میخوره میگفت ما اگه تو خونه امون نوشابه نباشه نمیشه دوغ چیه و فوق العاده لاغرند یه باز رژیم گرفتم لاغر شدم اما باز برگشت پس رژیمم لاغر نمیکنه همه اش ذهن
      • احساست رو درباره زمانی که لاغر می‌شی توصیف کن. این که تو آیینه نگاه میکنم اصلا شکم و پهلو ندارم بهم آرامش میده اینکه کمرم صاف صاف شده بدون چربی حالم عالی میکنه اینکه میرم تو مانتو فروشی و سایز مانتو ۴۲رو برام میاره آخ خیلی حس خوبی داره میتونم کلی کراپ قشنگ بپوشم چون شکم ندارم و این عالیه راحت تر تو جمع ها حاظرحاضر میشم و خیلی خوبه
      • تغییراتی که با لاغر شدن توی جسم و زندگی‌ت ایجاد می‌شه رو هم بنویس.جسمم احساس سبکی داره مدام به غذا فکر نمیکنم و غذا ها رو تو ذهنم دسته بندی نمیکنم صیح تا شب صدا های عجیب ذهنم نمیشنوم همه مدام بهم میکن چقدر لاغر شدی چه خوشگل شدی خودم عاشق خودمم

      این تمرین رو انجام بده و پاسخ‌ت رو در بخش نظرات همین مقاله بنویس.این یه قدم مهمه برای اینکه بهانه برای لاغر نشدن دیگه جلو حرکت تو رو نگیرن.

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ★ ★ ★ ★ ★
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 5 از 1 رأی مشاهده امتیاز دهندگان
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار ✨️🌸 فاطمه 🌸✨️
      ۱۴۰۵/۰۳/۰۳ ۱۰:۵۲
      مدت عضویت: 346 روز
      امتیاز کاربر: 35928 سطح ۶: هنرجوی پیشرفته
      دیدگاه فنی
      محتوای دیدگاه: 898 کلمه

      سلام و درود خدمت استاد روشن بزرگوار و دوستان هم مسیر سایت تناسب فکری

      خیلی وقت بود که بی صبرانه منتظر شروع دوره صد گام تا لاغری بودم چون نمیخواستم با دوره های دیگه تداخل داشته باشه وارد دوره صد گام نشدم تا ابنکه استاد تو دوره روانشناسی لاغری تا گفتن گوش دادن فایل دیگه در کنار این دوره مشکلی نداره اولین کاری که کردم وارد دوره صد گام شدم که در اول همین دوره مات و مبهوت شدم 

      از روزی که با استاد آشنا شدم مهمترین دلیلی که باعث شد به سایت تناسب فکری جذب بشم این بود که قشنگ متوجه شدم که استاد با تمام وجودش خواسته تغییر کنه و وقتی با جون و دل ادم چیزی رو بخواد بدون شک بهش میرسه

      امروز در حال گوش دادن این فایل دنبال بهانه هام گشتم و وقتی به آخرای فایل رسیدم متوجه من با اینکه چند ماهی میشه که تو سایت تناسب فکری هستم ولی باز اون ته ته وجودم یه شک کوچیکی بوده 

      واقعا اینقدر عمیق به بهانه های خودم فکر نکرده بودم ولی امروز برام این بهانه مشخص شد

      اول از بهانه هایی که همه دارن بگم تا برسم به اون بهانه مهم 

      بهانه ای که همیشه برای خودم میاوردم این بود که روده های من خوب کار نمیکنن و برای بهبودشونم تلاش خاصی نمیکردم و همیشه میگفتم چاقی من چون از روده هام جذب میشه سخت از بین میره 

      بهانه دیگه ام ارثی بودن چاقی و من از بچگی تپل بودم

      بهانه دیگه میگفتم مثلا پسرم اومده خونمون و من نظم غذام بهم ریخته

      بهانه بعدی افسردگی گرفتم و نتونستم دیگه باشگاه برم و کم تحرک بودم

      نکنه تیروئید دارم

      قرص آهن میخورم چاق میشم

      من متابولیسمم پایینه

      یائسگی بدن پف میکنه و آدم چاق میشه

      سن که بره بالا وزن پایین اومدنش سخته

      قبلنا انگار متعهد تر بودم راحت رژیم میگرفتم الان برام سخته

      حتما دمر میخوابم جاذبه رو بدنم تاثیر میزاره

      پیاده روی ندارم و حتما کم تحرکم کلا باید جام تو ورزشگاه باشه🤣🤣

      و چیزی که امروز به من تلنگر زد این بود که من خیلی دوست داشتم وارد سرزمین لاغرها بشم و دوره دوازده گام رو هم قشنگ گوش کردم و با باور قوی پیش میرفتم ولی یادمه یه دوره ای قبلا شرکت کرده بودم که استادش میگفت تا هزینه دوره ای رو ندید براش دل

       نمی سوزونید و من با این باور دنبال خرید دوره بودم نمیگم پول کامل دوره رو داشتم ولی به قول استاد اگر برات مهم باشه بدستش میاری من چون میخواستم با پول خودم دوره رو ثبت نام کنم و از کسی قرض نگیرم دوره رو شرایطی میخواستم امروز متوجه شدم که من بیشتر از اینکه بخوام تو دوره باشم میخواستم ببینم دوره واقعا ایده آل هست یا من باز به خاطر لاغر شدن دست به هر کاری میخوام بزنم از ذهنم کلا در اومده بود که اون موقعه ذهنیتم چی بود وقتی با استاد صحبت کردم تصمیم گرفتم که پولم رو کامل کنم بعد وارد دوره بشم و وافعا تصمیم جدی گرفتم تا اول دوره های رایگان رو با جان و دل گوش بدم و بعد با ایمان کامل وارد سرزمین لاغرها بشم 

      بیشتر بهانه های من منطقی بوده چون واقعا با تمام وجودم و متعهدانه رژیم میگرفتم بعد خسته میشدم 

      میشد احساسی میگفتم خسته شدم تا کی اذیت بشم مگه تا کی زنده ام که همش درگیر لاغری باشم ولی دوباره دلم لباس شیک تو جسم ایده آل میخواست 

      یادمه بهم میگفتن زن یائسه بشه دیگه چاق میشه ، افسرده میشه و من با قاطعیت تمام میگفتم من به همه نشون میدم که من یائسه میشم ولی شاد و خوش اندام 

      تا اینکه یه اتفاقی تو زندگیم افتاد و من افتادم رو کاناپه و کلا نه باشگاه نه رژیم و به خودم میگفتم دنیا تلاش کنی رژیم بگیری تو دیگه یائسه شدی و فقط داری خودتو اذیت میکنی ، لذت از زندگیت نمیبری که چی فقط میخوای لاغر بشی این همه آدم چاق

      چند ماهی تو این شکل موندم تا اینکه یهو تصمیم گرفتم یه تکونی به خودم بدم 

      حساس بودم به لباسهایی که برام تنگ میشدن و شروع کردم به درست خوردن که دوباره تو یه چالش دیگه و هدایت خدا منو به سمت سایت تناسب فکری و ممنون خدا هستم که حمایتمم کرد که تا الان اینجا هستم

      حس زیبایی لاغری و تناسب اندام ایده آل

      یه جورایی انگار برمیگردم به دوران نوجوانیم یه دختر سرزنده و شاد که دوست داره با شیک بودنش جلب توجه کنه 

      چقدر زیباست شکم تخت و سفت و کمر باریک و خوش فرم 

      عاشق شلوار جینی هستم که شکمم رو تخت تر نشون میده و به راحتی میتونم کت کوتاه یا تی شرت قالب تنم بپوشم 

      پرانرژی و اعتماد به نفسم زیاد شده و راحت میشینم احتیاج نیست بدنم رو مچاله کنم صاف مثل یه پرنسس میشینم و از خوردن چای و باقلوام لذت میبرم 

      وقتی میرم خرید هر رنگ لباسی که دوست دارم میخرم من عاشق ست کردن رنگها با هم هستم من عاشق پوشیدن لباسهای رنگ شاد هستم

      من عاشق بدن زیبا و فوق هوشمندم هستم 

      من ازکمر باریک و خوش فرمم ، از شکم تخت و صاف و سفتم ، از سینه های جمع و جور و سفتم از بدن سالم و خوش فرم و عضله ایم از صاف بودن زیر خط سوتینم از سرشونه های خوش فرم و استایل بدنم بی نهایت لذت میبرم 

      من از موهای پرپشت و ضخیمم از شادابی صورتم ، از صورت تو پر و زیبام لذت میبرم 

      من از آرامشم از پر انرژی بودنم ، ازخودم بی نهایت لذت میبرم 

      و خدا رو هزاران هزار بار شاکرم برای هدایت من به این مسیر 

      و خدا رو شاکرم برای وجود شما استاد روشن عزیز

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ★ ★ ★ ★ ★
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 10 از 2 رأی مشاهده امتیاز دهندگان
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار ملیسا
      ۱۴۰۵/۰۲/۲۸ ۲۲:۱۰
      مدت عضویت: 178 روز
      امتیاز کاربر: 280 سطح ۱: کاربر مبتدی
      محتوای دیدگاه: 274 کلمه

      سلام به همه دوستان

      کدوم بهانه برای لاغر نشدن مانع لاغر شدنت بودن؟بهانه‌ای برای لاغر نشدن ندارم،وقتی لاغر میشم، کافیه یه مشکل با دوست یا همسرم پیش بیاد و من شروع میکنم به خوردن چیزهای مضر. البته اینم ریشه داره در دوران کودکیم. هر کسی هر اشتباهی میکرد و حتی اگه به من ضرر میزد، من خودم را مقصر و گناهکار میدونستم و آدم گناهکار هم باید مجازات بشه. جالبه الان هم این مشکل، با من هست. وقتی همسرم رفتار جالبی نمیکنه ، من خودم را تنبیه میکنم با خوردن بی رویه  شیرینی‌، که میدونم چقدر آسیب به بدن میزنه، وزن ایده آلم را بهم میزنه .باید این مشکل از ریشه حل کنم. باید بارها به خودم بگم من مسئول رفتار هیچ کسی نیستم و هر کس هر اشتباهی میکنه،قرار نیست من تاوانش را پس بدم. این مطلب ربطی به چاقی نداره ولی ریشه پرخوری من همینه. دارم اینجا مینویسم تا درکش کنم،تا بپذیرم که خودم را با پرخوری مجازات نکنم. من مسئول اشتباهات دیگران نیستم،من حتی اگه خودمم اشتباه کردم،نباید دنبال مجازات خودم باشم،باید اینو بدونم که انسان هستم و ممکنه یه خطایی هم بکنم،باید ازش درس بگیرم و رشد کنم. تمام پرخوری من احساسی هست. اگه خودم را دوست داشته باشم، شروع به خوردن بی‌رویه نمیکنم. 

      احساسم درباره زمانیکه لاغر میشم: حس خوبیه، اون یه کم شکم از بین میره و شلوار خیلی خوش فرم وایمیسه. براحتی هر لباسی که دلم میخواد میپوشم. احساس سبکی و خوشحالی دارم.

      • تغییراتی که با لاغر شدن توی جسم و زندگی‌ت ایجاد می‌شه رو هم بنویس: خوشحالم، شلوارهای مورد علاقم که وقتی شکم و رانم بزرگه را نمیتونم بپوشم، براحتی میپوشم، وقتی خودم را توی آینه می‌بینم لذت میبرم
      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ★ ★ ★ ★ ★
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 0 از 0 رأی
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار زهرا شاد
      ۱۴۰۵/۰۲/۱۴ ۱۱:۲۷
      مدت عضویت: 649 روز
      امتیاز کاربر: 10195 سطح ۴: هنرجوی مبتدی
      مدال طلایی
      محتوای دیدگاه: 328 کلمه

      سلام به استاد و دوستان عزیز 

      هر بار که دوره ایی رو از تناسب گوش میدم آروم میشم و به مسیر مطمئن میشم و قدم  برمی‌دارم 

      از شما بابت هم دوره آموزشی تون هم دوره‌های رایگانتون ممنونم  همشون عالی هستند 

      من یک دفتر برداشتم  برای دوره 100 گام و از حرف های شما تمرینات همه رو می‌نویسم اونجا و وقتی داشتم می‌نوشتم و بحث انگیزه اینا رسیدم .

      راستش آنقدر سخت بود رژیمی که می‌گرفتم که همش میگفتم بزار انگیزم بیاد بعداً شروع میکنم یا ولی این جمله که میگفتم بزار از شنبه و تا حد خفگی می‌خوردم میگفتم دیگه شنبه خبری از این غذاها نیست و وقتی خسته میشدم یا دیگه توانایی بدنم نداشت دیگه نمیتونست گرسنگی رو تحمل کنه ول میکردم همین الان یک گذشته ایی برام مرور شد یادم میاد در دوران بچگی من و دختر خالم خونه یه بابابزرگم بودیم و خوراکی خوردیم با هم عصرونه و موقع شام گشنمون بود اون رفت شام مورد و من می‌ترسیدم شام بخورم! میگفتم وایی امروز چقدر زیاده روی کردی و نخوردم دختر خالم گفت چرا نمی‌خوری منم گفتم چاق میشم تعجب کرد ( اون متناسب و لاغر بود) و گفت یعنی همیشه همینطوری می‌کنی گفتم آره وقت هوایی که خوراکی میخورم  دیگه غذا رو حذف میکنم بنده خدا همیشکلی با تعجب نگاه میکرد 

      الان که یادم میاد من اگه چه خوراکی یا غذا می‌خوردم مثال ناهار غذا زیاد خوردم شام دیگه حذف من کلا گرسنگی می‌خوابیدم با سرگیجه داشتم اعصابم خط خطی بود تا یک لقمه می‌خوردم آروم میشدم میفهمدم از گرسنگیه اما میگفتم عب نداره وقتی لاغر بشم میخورم باز!

      یادمه توی دوران سرزنش میکردم خودمو و همینطور می‌دیم افرادی رو مثل خودم تپل بودن چقدر سرزنش میکردیم چقدر لباس های که دوست داشتیم رو نپوشیدیم چون چاقیم به خاطر اینکه توسط دیگران مسخره نشیم یا میگفتیم چاق ها که حق انتخاب ندارن و چقدر گریه کردیم و چقدر خودمون رو ادیت کردیم و احساس عذاب وجدان داشتیم اما الان حس خوبی داریم چون راه درست متوجه شدیم « تناسب فکری» 

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ★ ★ ★ ★ ★
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 5 از 1 رأی مشاهده امتیاز دهندگان
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار فرانک یونیک
      ۱۴۰۵/۰۲/۰۶ ۱۱:۳۳
      مدت عضویت: 2420 روز
      امتیاز کاربر: 9863 سطح ۴: هنرجوی مبتدی
      دیدگاه فنی
      محتوای دیدگاه: 2,650 کلمه

      ✨ **سفرِ تحول: از زنجیرِ بهانه‌ها تا بال‌هایِ سبکی و رهایی** ✨

      سلام و درودهایِ پرمهر به استادِ جان، جنابِ عطاروشن، و به شما همراهانِ گرامی در این مسیرِ نورانیِ تناسبِ فکری! 💖 امروز می‌خواهم شما را به سفری در اعماقِ وجودم ببرم؛ سفری که در آن، با لشکرِ عظیمِ بهانه‌ها جنگیدم، منطقِ کهنه‌ام را با دانشی نوین بازسازی کردم و سرانجام، بر قله‌یِ «آسانی» ایستادم. سفری که در آن، «لاغر شدن» نه یک کابوس، بلکه «آسان‌ترین کارِ دنیا» شد. 🍃💫

      **فصل اول: لشکرِ شکست‌ناپذیرِ بهانه‌ها؛ منطقی در لباسِ احساس، و احساس در پوششِ منطق** 🤔

      سال‌ها بود که در گردابِ وزنِ اضافه، دست و پا می‌زدم. هر روز صبح، نه با اراده، بلکه با هزار و یک توجیهِ رنگارنگ، چاقی‌ام را برایِ خودم و دیگران «منطقی» جلوه می‌دادم. این بهانه‌ها، مثلِ سربازانِ زبده‌ای بودند که ارتشی سترگ را تشکیل داده بودند و هر تلاشی برایِ شکستنِ قفسِ چاقی را عقیم می‌گذاشتند. اما کدام سرباز، شمشیرِ برنده‌تر را داشت؟ سربازِ «منطقی» یا سربازِ «احساسی»؟ حقیقت این بود که این دو، در یک اتحادِ نامیمون، قدرتی تخریب‌گر را خلق کرده بودند. 🤝

      یادم می‌آید، بارها و بارها، وقتی کسی از من می‌پرسید چرا فایل‌هایِ صوتیِ پر از انگیزه و راهنمایِ استاد عطاروشن را گوش نمی‌دهم، با لحنی آمیخته به بی‌حوصلگیِ ساختگی و بغضی که انگار در گلویم لانه کرده بود، جواب می‌دادم: «وای! اصلاً حس و حالش رو ندارم! حوصله‌یِ گوش دادن ندارم. ولش کن، از فردا شروع می‌کنم!» 😔 این یک بهانه‌یِ کلاسیکِ **احساسی** بود؛ ادعایِ «نداشتنِ حس و حال»، که در واقع پوششی بود برایِ مقاومت در برابرِ تغییر، ترس از ناشناخته‌ها و لذتِ بردن از «راحتیِ لحظه‌ای». گویی ذهنم با من نجوا می‌کرد: «الان سخت نگیر، آینده که روشن شد، آن وقت شروع می‌کنی!» اما این «فردا»یِ موعود، هرگز فرا نمی‌رسید و در افقِ خیال، گم می‌شد. ⏳

      و وقتی بحثِ رژیم غذایی و ورزش پیش می‌آمد، همین احساساتِ زودگذر، خود را به شکلِ دیگری نمایان می‌کردند. «وای! الان اصلاً حوصله‌یِ گرسنگی کشیدن ندارم! کی حال داره بره باشگاه؟ صبر کن، وقتی حسابی حوصله‌ام سر رفت و انرژی‌ام فواره زد، آن وقت می‌روم باشگاه و حسابی می‌ترکانم!» 😅 این هم باز یک بهانه‌یِ **احساسی** بود؛ وعده‌یِ هیجان‌انگیزِ «ترکاندن» در آینده‌ای نامشخص، که در پسِ آن، تلاشِ ناخودآگاه برایِ فرار از سختیِ «همین لحظه» نهفته بود. گاهی آنقدر در این بازیِ احساسی غرق می‌شدم که اشک از چشمانم سرازیر می‌شد و با صدایی لرزان، طوری وانمود می‌کردم که انگار از افسردگیِ عمیقی رنج می‌برم و توانِ انجامِ هیچ کاری را ندارم. این نمایشِ غم‌انگیز، راهی بود برایِ توجیهِ عدمِ اقدام و جلبِ ترحمِ دیگران، که متاسفانه، در مواردی، جواب هم می‌داد! 🎭😢

      اما در کنارِ این سیلِ احساساتِ کنترل‌گر، سربازانِ **منطقی** نیز بیکار ننشسته بودند و با سلاحِ «علم» و «تجربه» (البته تجربه‌هایِ تلخ!) به میدان می‌آمدند. یکی از قدرتمندترینِ این سربازان، بهانه‌یِ «ژنتیک» بود. با حالتی متفکرانه و ادعایِ داشتنِ دانشِ عمیق، به هرکسی که جرأتِ نصیحت کردنم را داشت، قاطعانه می‌گفتم: «عزیزم، ما خانوادگی چاق هستیم. این ارثی است! هم از طرفِ پدر و هم مادر، ژنِ چاقی در ما به ارث رسیده. پس چاره‌ای جز پذیرشِ این واقعیت و چاق بودن نداریم.» 🧬 این جمله، در ظاهر، بر پایه‌یِ یک «واقعیتِ نسبی» (وجودِ سابقه‌یِ خانوادگی) بنا شده بود و به همین دلیل، بسیار «منطقی» به نظر می‌رسید. اما در حقیقت، این یک تله‌یِ ذهنیِ بزرگ بود؛ یک بهانه‌یِ «منطقی» که با هدفِ انکارِ قدرتِ اراده، انتخابِ فردی و قابلیتِ تغییر، طراحی شده بود.

      بهانه‌یِ **منطقی** دیگری که مدام تکرار می‌کردم، تجربه‌هایِ ناامیدکننده‌یِ گذشته بود: «بابا جان! هزار بار رژیم گرفتم! وزن کم کردم، اما همه‌اش مثلِ فنر برگشت! تازه هر بار هم چند کیلو بیشتر از وزنِ اولیه‌ام چاق شدم! این چرخه لعنتی دیگه چیه؟ هر بار فقط بدتر می‌شم!» 🤯 این حرف، پر بود از تلخیِ تجربه‌هایِ شکست‌خورده و ناامیدیِ عمیق. منطقِ پشتِ این جمله این بود: «چون قبلاً موفق نشدم، پس الان هم نمی‌توانم. تلاشِ دوباره، فقط تکرارِ همان درد و همان شکستِ تحقیرآمیز است.» این «منطقِ» ظاهری، در واقع ریشه در ترسِ فلج‌کننده‌یِ تکرارِ شکست و دل‌زدگیِ شدید داشت.

      و گاهی، این دو سربازِ قدرتمند، یعنی «منطقِ ژنتیک» و «منطقِ تجربه‌یِ شکست»، با هم دست به یکی می‌کردند و نتیجه‌اش، جمله‌ای بود که بغضِ گلویم را بیشتر می‌کرد و اشک را بر گونه‌هایم جاری می‌ساخت: «من بدترین و سخت‌ترین رژیم‌هایِ ممکن رو گرفتم! چرا باید باز هم با بدنم بازی کنم؟ چرا باید خودم رو با گرسنگی کشیدنِ مداوم شکنجه بدم و در نهایت هم، نه تنها لاغر نشوم، بلکه چاق‌تر هم بشوم؟ دیگر اعتماد به نفسم را کاملاً از دست داده‌ام و احساسِ بدبختی می‌کنم!» 💔 این جمله، هم بارِ احساسیِ سنگینِ «شکنجه»، «بازی با بدن» و «بدبختی» را داشت و هم ادعایِ «منطقی» مبنی بر اینکه تلاشِ دوباره، نه تنها بی‌فایده، بلکه مضر و خودآزارانه است.

      این ارتشِ دووجهیِ قدرتمندِ بهانه‌ها، سال‌ها بود که مرا در زندانِ چاقی نگه داشته بود. هرچند وقت یک‌بار، فردی دلسوز یا حتی استادی چون شما، پیدا می‌شد و سعی می‌کرد با ابزاری، این قفسِ فلزی را بشکند. اما من، با مهارتِ تمام، با سپری محکم‌تر از بهانه‌هایم، هر ضربه‌ای را دفع می‌کردم و حتی گاهی، با قوی‌تر کردنِ همان بهانه‌ها، مهاجم را از میدان به در می‌کردم! تا اینکه… 🚀

      **فصل دوم: فتحِ دژهایِ مقاومت؛ جایگزینیِ منطقِ نوین به جایِ بهانه‌هایِ پوسیده** 💡

      اما وقتی با کلامِ نافذ و شیوه‌یِ منحصر به فردِ استاد عطاروشن مواجه شدم، فهمیدم که باید استراتژیِ جنگ را به کلی عوض کنم. باید به جایِ دفاع، حمله‌ می‌کردم؛ باید دژهایِ بهانه‌ها را فتح می‌کردم و برایِ هر سربازِ کهنه و پوسیده‌یِ گذشته، یک سربازِ نوین، جسور و کارآمد را جایگزین می‌کردم. این بار، به جایِ فرار و توجیه، با «منطقِ جدید» به سراغِ هر بهانه رفتم و آن را در هم شکستم:

      * **بهانه‌یِ «حوصله و حسِ فایل گوش دادن ندارم» ➡️ منطقِ نوین و جایگزین:** «خب، اگر واقعاً *می‌خواهم* لاغر بشم و به تناسبِ اندامِ دلخواهم برسم، پس باید این فایل‌هایِ ارزشمند رو با *عشق و اشتیاق* گوش بدم. این فایل‌ها، نقشه‌یِ راهِ من هستند، نه یک تکلیفِ اجباری. گوش دادن بهشون، یک سرمایه‌گذاریِ لذت‌بخش برایِ ساختنِ آینده‌یِ منه، نه یک کارِ طاقت‌فرسا.» 🎧❤️ اینجا، «نداشتنِ حس و حال» را با «عشق و اشتیاق به یادگیری» جایگزین کردم.

      * **بهانه‌یِ «ولش کن، از فردا رژیم رو شروع می‌کنم؛ الان حسش نیست گرسنگی بکشم» ➡️ منطقِ نوین و جایگزین:** «قرار نیست گرسنگی بکشم! هدفِ من، رسیدن به لاغری با «آگاهی» است، نه با «محرومیت». قراره با «ذهنِ آگاه» و «حواسِ جمع» غذا بخورم، از طعمِ هر لقمه لذت ببرم و اجازه بدم بدنم خودش خودش را ترمیم کنه و به تعادل برسه. این یعنی «تغذیه هوشمندانه و لذت‌بخش»، نه «شکنجه و گرسنگی»!» 🥗🧘‍♀️ به جایِ «گرسنگی و حس نداشتن»، «آگاهی، لذت و ترمیمِ خودکارِ بدن» را نشاندیم.

      * **بهانه‌یِ «حوصله ندارم برم باشگاه؛ هر وقت حال داشتم میرم و می‌ترکانم» ➡️ منطقِ نوین و جایگزین:** «درسته که شاید الان حس و حالِ رفتن به باشگاه رو نداشته باشم، اما «تحرک»، حتی در کمترین حد هم، فوق‌العاده مفیده! می‌تونم همین الان، همین‌جا، تو خونه ورزش کنم، چند قدمی راه برم، یا حرکاتِ کششی ساده انجام بدم. همین شروعِ کوچک، خودش می‌تونه کم‌کم «حال و حوصله‌یِ» بیشتری برایِ فعالیت‌هایِ بزرگتر مثلِ رفتن به باشگاه رو در من ایجاد کنه. مهم، «شروع کردن» است، نه «کامل بودن» از لحظه‌یِ اول!» 🚶‍♀️🏠 به جایِ «بی‌حوصلگی و انتظار برایِ حالِ عالی»، «شروعِ هرچند کم و ایجادِ تدریجیِ انگیزه» را قرار دادیم.

      * **بهانه‌یِ «ما خانوادگی چاق هستیم؛ ژنتیک همینه، باید چاق باشم» ➡️ منطقِ نوین و جایگزین:** «بله، درست است که سابقه‌یِ خانوادگی داریم و ژنتیک ممکنه درصدی نقش داشته باشه، اما این به معنایِ «تسلیم شدن» به سرنوشت نیست! علمِ تغذیه و روانشناسیِ پیشرفته‌یِ امروز نشون میده که با «روش‌هایِ سالم، آگاهانه و حتی روانشناسانه»، میشه بر خیلی از محدودیت‌هایِ ژنتیکی غلبه کرد. من می‌تونم با انتخاب‌هایِ درست، «سالم‌ترین» عضوِ خانواده‌ام باشم و حتی الگویی برایِ دیگران بشم!» 💪🧠 به جایِ «انکارِ قدرتِ اراده به خاطرِ ژنتیک»، «غلبه بر محدودیت‌هایِ ژنتیکی با آگاهی و انتخابِ سالم» را قرار دادیم.

      * **بهانه‌یِ «هزار بار رژیم گرفتم و همه‌اش برگشته؛ دیگه فایده نداره!» ➡️ منطقِ نوین و جایگزین:** «میدونم که هزار بار رژیم گرفتم و وزن برگشته. اما آیا واقعاً «راهِ اشتباه» رو برایِ همیشه ادامه بدم؟ بهتر نیست این راهِ اشتباه رو رها کنم و به جایِ تکرارِ تجربه هایِ ناموفق، با «بهترین روشِ لاغری»، یعنی «لاغری با ذهن»، مسیرِ خودم رو پیدا کنم؟ خودم میدونم که رژیم‌هایِ سنتی، اغلب باعثِ بازگشتِ وزن و حتی افزایشِ وزنِ بیشتر میشن. این بار، فرق می‌کنه!» 🌟💡 به جایِ «تکرارِ تجربه هایِ تلخ و ناامیدی»، «رها کردنِ راهِ اشتباه و انتخابِ روشِ نوین و مؤثر» را جایگزین کردیم.

      * **بهانه‌یِ «بدترین رژیم‌ها رو گرفتم؛ چرا با بدنم بازی کنم و شکنجه بشم؟ اعتماد به نفسم رو از دست دادم!» ➡️ منطقِ نوین و جایگزین:** «دیگر قرار نیست با بدنم بازی کنم یا خودم را با گرسنگی و رژیم‌هایِ سخت شکنجه دهم! قرار است با «عشق و احترام» با بدنم رفتار کنم. «تغذیه آگاهانه»، «حرکتِ لذت‌بخش» و «پذیرشِ کاملِ خودم» در هر مرحله، مسیرِ جدیدِ من است. این بار، بازیِ دردناکِ گذشته را با بازیِ لذت‌بخشِ «سلامتی و خوددوستی» جایگزین می‌کنم و «اعتماد به نفسِ از دست رفته‌ام» را نه تنها ترمیم، بلکه «صد چندان» خواهم کرد و «نسخه‌ای بسیار بهتر و شادتر از خودم» را خواهم ساخت!» 🥰💯 به جایِ «شکنجه، بازی با بدن و از دست دادنِ اعتماد به نفس»، «عشق، احترام، خوددوستی، تغذیه آگاهانه، حرکت لذت‌بخش و بازیافتنِ اعتماد به نفس به شکلی قوی‌تر» را قرار دادیم.

      این‌گونه بود که سربازانِ کهنه‌یِ احساسی و منطقیِ بهانه‌ها، یکی‌یکی تسلیم شدند و جایِ خود را به سربازانِ جسور، آگاه و پیروزِ منطقِ جدید دادند. ارتشِ «عدمِ اقدام»، فرو ریخت و راه برایِ ارتشِ «تحول و سبکی» باز شد. 🥳

      **فصل سوم: سمفونیِ سبکی؛ نواختنِ آوایِ پیروزی در جان و تن** 🎶

      حالا که در این نقطه از سفر ایستاده‌ام، از خودم می‌پرسم: «وقتی واقعاً لاغر بشم، چه حسی خواهم داشت؟» آه، این سوال، قند را در دلم آب می‌کند! 😊

      اولین حسی که مانندِ موجی لطیف مرا در بر می‌گیرد، «سبکی» است. نه فقط سبکیِ جسمی که با کاهشِ وزن حاصل می‌شود، بلکه سبکیِ عمیقِ روح و روان. انگار که پرنده‌ای بودم که در قفسی تنگ گرفتار شده بودم و حالا، با گشودنِ بال‌هایم، آزادانه در آسمانِ آبیِ زندگی پرواز می‌کنم. 🕊️ این سبکی، در قدم‌هایم، در نفس‌هایم، در نحوه‌یِ برخاستن و نشستنم، همه جا حضور دارد. دیگر آن سنگینیِ اضافه، بارِ دوشِ روحیِ من نیست. این سبکی، یعنی «رهایی». رهایی از قید و بندِ وزن، رهایی از نگاهِ قضاوت‌گرِ دیگران، و مهم‌تر از همه، رهایی از نگاهِ قضاوت‌گر و منتقدِ خودم. ✨

      حسِ «قدرت» و «توانمندی» در تمامِ وجودم فوران می‌کند. انگار که نیرویی تازه و وصف‌ناپذیر به بدنم بازگشته است. دیگر آن حسِ خستگیِ مزمن و بی‌حالیِ همیشگی، خاطره‌ای دور خواهد بود. با اشتیاق از خواب بیدار می‌شوم، کارهایِ روزمره‌ام را با انرژیِ مضاعف انجام می‌دهم و شب، با رضایت و خشنودی به خواب می‌روم. حسِ «کنترل» بر بدن و مسیرِ زندگی‌ام را دوباره به دست می‌آورم. این یعنی «توانمند شدن». 💪🔥

      «اعتماد به نفس» به اوجِ خود می‌رسد و مانندِ خورشیدی می‌درخشد. وقتی در آینه به خودم نگاه می‌کنم، عاشقِ تصویری که می‌بینم خواهم شد. لباسی که زمانی فقط در حسرتِ پوشیدنش بودم، حالا با افتخار و زیبایی به تن خواهم کرد. وقتی در جمع قدم می‌زنم، دیگر نگاهِ مضطرب و شرمنده ندارم، بلکه با قامتی افراشته و لبخندی از رضایت، حضورم را اعلام می‌کنم. این اعتماد به نفس، نه یک نقابِ ظاهری، که از اعماقِ وجودم سرچشمه می‌گیرد و تمامِ جنبه‌هایِ زندگی‌ام را روشن می‌سازد. 🥰🌟

      «شوق و هیجان» برایِ تجربه‌یِ دوباره و تازه‌یِ زندگی! با بدنِ جدیدم، سراغِ فعالیت‌هایی می‌روم که قبلاً فقط در رویاهایم می‌دیدم. کوهنوردی در طبیعتِ بکر، رقصیدن با موسیقیِ دلخواه، یا حتی یک دویدنِ ساده در پارک، همگی لذت‌بخش و هیجان‌انگیز خواهند شد. انگار که دنیا، با تمامِ رنگ‌ها و زیبایی‌هایش، دوباره به رویِ من باز شده است. 🌍🌈

      و در نهایت، «سلامتی»؛ نه فقط سلامتیِ جسمانی که با کاهشِ وزن حاصل می‌شود، بلکه سلامتیِ عمیقِ ذهن و روح. وقتی بدنم در تعادل است، ذهنم نیز آرام‌تر، شفاف‌تر و متمرکزتر می‌شود. اضطراب و استرس جایِ خود را به آرامش و تمرکز می‌دهند و حسِ «شکرگزاری» و «رضایتِ عمیق» از زندگی، وجودم را فرا می‌گیرد. این یک هدیه‌یِ بی‌نظیر و غیرقابلِ وصف است. 🙏💖

      **فصل چهارم: دگرگونی‌هایِ شگرف؛ جسم و زندگی در آغوشِ سبکی و شکوفایی** 🦋

      حال، بیایید تصور کنیم که این رویا به واقعیت پیوسته است. این «لاغری»، چه تحولاتِ شگرفی را در جسم و زندگی‌ام ایجاد خواهد کرد؟

      **در جسم:**

      1. **کاهشِ چشمگیرِ سایز و تناسبِ اندام:** لباس‌هایِ قبلی‌ام، که زمانی یادگارِ دورانِ سختی بودند، حالا یا گشاد شده‌اند یا کاملاً غیرقابلِ استفاده! این یعنی فرصتی برایِ خریدِ لباس‌هایِ نو؛ لباس‌هایی که اندامِ جدید و متناسبم را به بهترین شکل به نمایش می‌گذارند. چه لذتی بالاتر از این! 🛍️💃

      2. **انرژیِ صدچندان و حالِ عالی:** دیگر آن حسِ سنگینی و خستگیِ همیشگی وجود ندارد. با انرژیِ مضاعف از خواب بیدار می‌شوم، کارهایِ روزمره‌ام را با شور و شوق انجام می‌دهم و حتی برایِ فعالیت‌هایِ بدنیِ بیشتر، انگیزه پیدا می‌کنم. حسِ «تحرک» و «حالِ خوب» در تمامِ وجودم جاری است. ⚡😊

      3. **بازگشت به زندگیِ نزیسته و آرزوها:** با این سبکی و انرژیِ تازه، احساس می‌کنم که می‌توانم تمامِ آن زندگیِ نزیسته‌یِ گذشته را جبران کنم. می‌توانم به سمتِ تمامِ آرزوها و اهدافم حرکت کنم، چون حالا ابزارِ لازم – یعنی بدنی سالم و ذهنی قوی – را در اختیار دارم. 🚀

      4. **آرامش در روابط و ارتباطات:** وقتی احساسِ سبکی و اعتماد به نفس می‌کنم، راحت‌تر می‌توانم با دیگران ارتباط برقرار کنم. دیگر اضطرابِ ناشی از ظاهر، مانعِ حرف زدنم نمی‌شود. می‌توانم با آرامشِ کامل، در جمع‌ها حضور یابم و گفتگو کنم. 🗣️😌

      5. **بهبودِ چشمگیرِ وضعیتِ جسمانی:** علاوه بر ظاهر، عملکردِ درونیِ بدنم نیز بهبود می‌یابد. سیستمِ گوارش بهتر کار می‌کند، دردهایِ مفصلی کاهش می‌یابد و حتی کیفیتِ خوابم نیز بهتر می‌شود. پوست و مویم نیز شاداب‌تر و سالم‌تر به نظر می‌رسند. ✨❤️

      6. **سلامتیِ پایدار و پیشگیری از بیماری‌ها:** این لاغری، فقط یک تغییرِ ظاهری نیست؛ بلکه سرمایه‌گذاریِ عظیمی برایِ سلامتیِ بلندمدت است. با کاهشِ وزن، ریسکِ ابتلا به بیماری‌هایِ مزمن مانندِ دیابت، فشارِ خون بالا و بیماری‌هایِ قلبی نیز به شدت کاهش می‌یابد.

      **در زندگی:**

      1. **اعتماد به نفسِ بی‌نهایت و عزتِ نفسِ پررنگ:** این بزرگترین دستاورد است. وقتی خودم را دوست دارم و از خودم راضی هستم، دنیا را نیز جورِ دیگری خواهم دید. این اعتماد به نفس، مانندِ یک نورِ هدایتگر، مسیرِ موفقیت‌هایِ آتی را برایم روشن می‌کند. 😎🌟

      2. **لذتِ بردن از زندگی و دستیابی به آرزوها:** دیگر هیچ آرزویی دست‌نیافتنی به نظر نمی‌رسد. با انرژی و انگیزه‌یِ تازه، می‌توانم تمامِ آن رویاهایی را که به خاطرِ محدودیت‌هایِ جسمی یا ذهنی کنار گذاشته بودم، دوباره دنبال کنم و به آن‌ها برسم. زندگی، سرشار از شور و شوق خواهد شد. 🎉

      3. **روابطِ عمیق‌تر و معنادارتر:** وقتی خودم احساسِ خوبی دارم، می‌توانم این احساسِ خوب را به اطرافیانم نیز منتقل کنم. روابطم با خانواده، دوستان و همکارانم، عمیق‌تر، صمیمی‌تر و پربارتر خواهد شد. 💖

      4. **الگویِ الهام‌بخش برایِ دیگران:** موفقیتِ من در این مسیر، می‌تواند چراغِ راهی باشد برایِ کسانی که هنوز درگیرِ بهانه‌ها و چالش‌هایِ مشابه هستند. می‌توانم با تجربه‌یِ عملی‌ام، به آن‌ها نشان دهم که «لاغری آسان است» و «تحول ممکن». 👨‍👩‍👧‍👦💡

      5. **خودمراقبتی به عنوانِ یک اصلِ زندگی:** این سفر به من آموخت که خودم را در اولویت قرار دهم. مراقبت از جسم و روح، نه یک وظیفه، بلکه یک «عشق‌ورزی» به خود است. این اصل، زندگی‌ام را دگرگون خواهد کرد. 🌸

      6. **آزادیِ واقعی:** آزادی از قضاوت‌ها، آزادی از محدودیت‌ها، آزادی از ترس‌ها. این همان «زندگیِ ایده‌آلی» است که همیشه در آرزویش بودم.

      این سفر، فقط یک مسیرِ کاهشِ وزن نبود؛ این یک «تولدِ دوباره» بود. تولدی که در آن، منِ جدید، با بال‌هایِ سبکی، اعتماد به نفس و انرژیِ بی‌کران، پا به عرصه‌یِ وجود می‌گذارد تا زندگی‌اش را با تمامِ توان و عشق، تجربه کند. و تمامِ این دگرگونیِ عظیم، با پذیرشِ این حقیقتِ ساده و قدرتمند آغاز شد: «لاغر شدن، آسان‌ترین کارِ دنیاست!» ✨

      از استادِ عزیزم، جنابِ عطاروشن، بی‌نهایت سپاسگزارم که این چراغِ راه را پیشِ رویِ من نهادند و مرا از تاریکیِ بهانه‌ها و ترس‌ها رهایی بخشیدند. 🙏 و از شما دوستانِ همسفر، که با حضورِ پرمهرتان، این مسیر را برایم دلنشین‌تر و پربارتر ساختید. با هم، به سویِ سبکی، سلامتی، شادی و تحققِ تمامِ آرزوها! 💖🌟🥳

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ★ ★ ★ ★ ★
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 5 از 1 رأی مشاهده امتیاز دهندگان
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم