اگر بهانه داری، لاغر نمی‌شی! پیش‌نیاز لاغری با ذهن فقط یک چیزه

به نام خداوند با عظمتم 

سلام خدمت استاد ارجمند و دوستان همگام 

حل تمرینات بهانه بی بهانه 

• بهانه هایی که در گذشته داشته اید و مانع حرکت شما برای رسیدن به اهداف شده است را شرح دهید.

من در گذشته با موکول کردن تلاش برای رسیدن به اهدافم برای بعد همیشه جلوی موفقیت‌های خودم را گرفته ام .

با غرق در گذشته شدن و مرور خاطرات بد و رنج دادن خودم و ترس از آینده و اضطراب‌های مبهم آینده لذت زندگی در زمان حال را از خودم سلب کردم و باز هم جلوی موفقیت های خودم در رسیدن به اهدافم را گرفته ام .

مثلا وقتهایی که باید برای لاغری تلاش میکردم دچار این نجواهای ذهنی میشدم :”ول کن بابا حالا مگه چقدر زنده ای که همش رژیم بگیری ،بیخیال دنیا ارزش این همه زور زدن و تلاش و نداره مگه چاقی چشه ،من همینم که هستم هر کی میخواد بخواد هر کی نمیخواد به جهنم ؛حالا یه امشب و بخوریم حالش و ببریم تابعد خدا بزرگه ؛”

و کلی از این بهانه ها داشتم تا اقدامی جهت رسیدن به هدف لاغری ام نکنم .

• بهانه هایی که در گذشته مانع از اقدام شما برای لاغری شده اند را بنویسید.
• در گذشته من یک سری بهانه های احساسی داشتم که مانع اقدام من برای لاغری می‌شدند و یک سری بهانه های منطقی داشتم که باعث توقف تلاش کردن من برای لاغری می‌شدند. 
• بهانه های احساسی من بصورت نجواهای ذهنی منفی من را از انجام تلاش برای لاغری نا امید و دلسرد می‌کردند و به چاقی قدرت بیشتری می‌دادند 
• مثلا :”اعتقاد داشتم وقتی رژیم میگیرم عصبی میشوم و حال و حوصله ندارم و اینقدر پرخاشگر میشدم که اطرافیانم می‌گفتند:” تو رو خدا رژیم نگیر “و من این باور را آنقدرقوی کرده بودم که وقتی میخواستم برای هدف لاغری ام رژیم بگیرم یاد این حالتم می افتادم و کلا بی خیال میشدم و میگفتم بی خیال فعلا حوصله اش را ندارم حالا بعدا یه فکری میکنم .و از تلاش کردن برای لاغری ام صرفنظر میکردم .
• اما دلایل منطقی که در اثر تکرار بارها و بارهای انواع روش‌های لاغری در من بوجود آمده بودند هم اجازه تلاش برای رسیدن به لاغری را به من نمی‌دادند. 
• به محض اینکه میخواستم رژیم بگیرم یا ورزش کنم با هزاران صغری و کبری چیدن برای خودم منطقی میکردم که این بار خم مثل دفعات قبل نتیجه ای نمیگیرم و بی فایده است و آنقدر با خودم بحث میکردم و نشد و نمی‌شود میکردم تا کلا بی خیال تلاش برای لاغری ام میشدم .
• مثلا:”ول کن بابا این همه زور زدی دفعات قبل کجا رو گرفتی ،تو چاقی ات ارثیه ،سرنوشته؛شانسته؛فرم بدنت همینه ؛دیگه باید چه کار میکردی که نکردی؛”
• و کلی بهانه های مختلف که من را از تلاش برای رسیدن به هدف لاغری ام منصرف می‌کرد و کلا قدرت را به چاقی میدادم و من هر روز چاقتر میشدم .
• بهانه های منطقی و بهانه های احساسی حرکت نکردن برای لاغر شدن یا رها کردن روش های لاغری را شرح دهید.

بهانه های احساسی که همگی بخاطر حس تنبلی و تن پروری و لذت های خوردن و خاطرات شیرین پرخوری در ذهنم بوجود می آمد و همگی آنها بر اساس اینکه من میخواستم آگاهانه علیه  تکرار و تجربه لذتهایم از خوردن و تنبلی بایستم بوجود می آمدند و من با اینگونه بهانه ها میخواستم آن خاطرات شیرین و آن لذتها را از دست ندهم .

مثلا :”وای عجب پیتزایی کی دلش میاد از این پیتزا بگذره ،اینو بخورم حالا بعدا رژیم میگیرم ؛عجب پنیری به به ؛(مرور خاطرات پیتزا)و (مرور لذتهای خوردنهای قبلی)

بهانه های منطقی هم که اصلا اساس کارکرد مغز است .

مغز همیشه قبل از انجام هر کاری با استفاده از اطلاعات و تجربیات ذخیره شده در ذهن با منطق و استدلال تصمیم می‌گیرد کاری را انجام دهد یا انجام ندهد .

ضرب المثل آدم عاقل از یک سوراخ چند بار گزیده نمی‌شود به خویی بیانگر این حالت منطقی و استدلال گر  مغز است .

وقتی کسی بارها از روش‌های مختلف اقدام کرده برای لاغری اما نتیجه ای جز رنج و سختی و بیماری و آسیب جسمی و روحی را تجربه نکرده است خوب مسلم است وقتی می‌خواهد برای لاغری اقدام کند مغز بر اساس آن تجربیات کلی صغری و کبری بچیند از بی فایده بودن و بی اثر بودن و کلی ترس از نشدن را منطقی کند .و باعث نا امیدی و دلسردی از انجام تلاش برای رسیدن به هدف لاغری شود .

• دلایل منطقی و احساسی خود برای مقابله با بهانه ها را شرح دهید.

من در مقابل بهانه های احساسی ام اینگونه عمل میکنم که :

لاغری بسیار با ارزش و لذت بخش است و لذت آن با لذت هیچ خاطره خوردنی قابل مقایسه نیست واقعا این همه در طول زندگی چاقم خوردم کجا را گرفتم ؟!!جز اینکه کلی صدمه به جسم و روح و ذهنم وارد کردم !!!؟چقدر با گفتن اینکه بی خیال حالا از فردا ،از شنبه ،رژیم میگیرم کلی پرخوری کردم و به خودم ستم کردم ؟!!!یعنی آن لذت زود گذر خوردن آنقدر ارزش دارد که من ساعتها و روزها و ماه‌ها و سال‌ها خودم را از انواع و اقسام لذتها مثل شادی و آرامش و دوست داشتن خودم و دیگران و خریدن و پوشیدن بهترین لباسها و با اعتماد به نفس بودن و ……..محروم کنم آن هم فقط برای یک لذت چند دقیقه ای و آنی ؟!!!آن هم برای خوردن و لذت چیزی که وقتی تبدیل به زباله یا فضولات می‌شود من حتی نگاه هم به آن نمیکنم ؛

یعنی من اینقدر بی ارزشم که برای یک خوردنی بی ارزش که اگر چند ساعت یکجا بماند فاسد می‌شود و من حتی راحت آن را لایق سطل زباله میدانم بیایم و بدن زیبایم را زشت و نا متناسب و چاق کنم .بیایم و مثل وحشی ها بخورم و شان و شخصیت خودم را نابود کنم .آیا ارزش دارد ؟؟؟؟ !!!!!!!

مسلم است که ارزش ندارد .من زمانی که مانند شخص متناسب با خوردنهایم برخورد میکنم لذت میبرم همین .

من در مقابل بهانه های منطقی ام هم به خوبی می ایستم .

اگر در گذشته من از هیچ روشی نتیجه نگرفته ام دلیلش واضح است چون من ابعاد مختلفی داشتم ولی تلاش میکردم تا فقط یک بعد را کنترل کنم تا لاغر شوم .

شنیده ایم که طرف خواست ابرویش را بردارد زد چشمش را هم کور کرد .

دفعات قبل ما همینطوری بودیم می‌خواستیم ابروی خودمان را برداریم (لاغر شویم)چشم خودمان را کور میکردیم (کلی فرمول اشتباه و مانع ذهنی در خودمان بوجود می آوردیم )

اما این بار با همیشه کاملا متفاوت است 

من ابتدا ذهنم را متناسب میکنم و با آموزش‌های اصول ذهنی ،فرمولها و موانع ذهنی ام را اصلاح میکنم و محتویات ذهنم را پر از  لاغری میکنم .(درمان بعد ذهنی )

بعد با عملکرد رفتاری صحیح جسمم را لاغر میکنم ،به اندازه نیاز بدنم میخورم ،با فرمول‌های اشتباه قبلی نمی‌خورم(درمان بعد جسمی)

و با ورزش کردن برای سلامتی و داشتن احساس لذت و شادی روحم را سرشار از شادی و انرژی میکنم (بعد روحانی)

پر واضح است که اینبار چقدر متفاوت و زیبا در حال تلاش برای رسیدن به هدف لاغری ام هستم و دیگر منطقهای گذشته به هیچ وجه کار آمد نیستند چون علت اشتباه بودن آنها را می‌دانم. علت نتیجه ندادن آنها را کشف کرده ام و در این روش تمام آن ایرادات و نتیجه نگرفتنها اصلاح شده و فقط باید ماند و استمرار داشت و با اشتیاق و انگیزه بالا ادامه داد .

خدای خوبم از تو سپاسگزارم که به من کمک کردی بتوانم بهانه های مختلفی که مانع لاغری ام بودند را شناسایی و رفع کنم .

استاد سپاسگزارم برای آگاهی های خوب این دوره 

الهی به امید تو