چگونه اراده قوی داشته باشیم تا لاغر شویم؟ (بدون جنگیدن با خودت)

به نام خدایی که راه رو نشونم میده

سلام به استاد عزیز و دوستان همراه

چه فایل عالی و خوبی بود…دیدن این فایل بعد از فایل “چرا لاغر نمی شوم؟” واقعا بی نظیر بود…تکمیلش کرد و توی ذهنم کلی چراغ روشن شد..کلام شما انگار حرف دل منه…همه چیزش قابل لمس و قابل فهمه و با پوست و گوشت و استخونت درکش می کنی …چه گره ها که باز نمیشه …خدایا شکرت…

استاد این جمله تون توی متن قبل از فایل “وقتی صحبت از اراده برای لاغری می شود به این معنی است که فرد باید تلاش کند بر خلاف میل و علاقه خود رفتار کند.” همه داستان لاغر نشدن منه بخدا…خب طبیعت و سرشت خدایی ما میخواد که از زندگی لذت ببره و حس و حالش  خوب باشه.. میل و علاقه ش به سلامتی، زیبایی, عشق و احترام و همه خوبی هاست…یکی از لذت های دنیا هم خوردنه خب…لذتی که بهمون گفتن تا ازش لذت ببری لاغر نمیشی…و باید اراده کنی که نخوری، اراده کنی که پیاده روی کنی، ورزش کنی، عرق بریزی، اون کارهایی که دوست داری رو انجام ندی و اون کارهایی رو که دوست نداری انجام بدی…در این صورت کلی لیبل با اراده و با همت بهت می خوره و حس غرور بهت دست میده…اما تا کی میشه با سرشت و طبع جنگید؟ تا کی میشه مخالف آب شنا کرد؟ یه جا می بری و کم میاری…حتی اگه نصف مسیر رو شنا کرده باشی ، یه جایی خسته میشی و برمیگردی به مسیر راحت و روتین و در جهت آب شنا می کنی و میگی: به جهنم که به اون مقصد نمیرسم…مقصدم رو کلا عوض می کنم…به جاش جون نمی کنم تو مسیری که دوسش ندارم و هموار نیست

قبلا توی کامنتها نوشته بودم که نجاتم دادین از سالها سرزنش خودم که من بی اراده و ضعیفم که نمی تونم به هدف نهایی لاغریم برسم…اما حرف شما به جونم نشست که ما اگه ضعیف و بی اراده بودیم اونهمههههه رژیم های سخت نمی گرفتیم…مشکل از اراده ما نیست…مساله از نگاهمون به اراده ست…درست گفتین اراده یعنی تلاش برای رفتار برخلاف میل و علاقه که خب انصافا هم سخته دیگه که مثلا دلت پیتزا میخواد اما مجبور باشی سالاد بخوری…وای که چقدررر هم بخاطر این رفتارهای برخلاف میل انجام دادن، از اطرافیان امتیاز و تشویق گرفتم…هربار که غذای جمع رو نخوردم و زود پاشدم از سر سفره و یه پاتیل سالاد رو به جای غذایی که بقیه داشتن، می خوردم کلی توجه و تحسین می گرفتم که باریکلا! چه اراده ای داری تو!! یادمه مادر شوهرم به شوهرم گفت: یاد بگیر از هانیه چه اراده ای داره!! و همین تشویق شدن، این مساله رو توی ذهن من جا انداخت که میخوایی توجه و تحسین بگیری، پس پا بذار روی امیالت و قحطی بده به بدنت و مدال بااراده ترین فرد فامیل و دوست و آشنا و همکار رو بنداز گردنت! چه خوب که نوشتم و به این پی بردم…یکی از ترمزهای ذهنیم پس همینه! من باور کردم که باید با سختی و تحمل کردن خیلی چیزا لاغر بشم تا از طرف دیگران این جملات رو دریافت کنم….اون سالهایی که لاغر میشدم خیلی زیاد این جمله رو از اطرافیان و همکارا می شنیدم…و باورم شده بود که منی که بجای ناهار یک لیتر آب هویج می خورم واقعا کار خارق العاده ای می کنم و انسان توانمند و با انگیزه و با اراده ای هستم که برای رسیدن به هدفم چشمم رو بستم به غذاها …توی سفر هرچیزی نمی خورم و صبح پا میشم ورزش می کنم و ….چقدر من رو مثال می زدن…یادمه من یه جراحی داشتم و توی رژیم هم بودم و به مشاورم گفته بودم شرایطم رو و توی دوران نقاهتم که تونستم موارد رژیم رو رعایت کنم و تونستم به کاهش وزن مدنظر مشاورم برسم، همکارام می گفتن: واقعا افتخار می کنم بهت که توی این شرایط هم پایبند بودی و استاد خدا میدونه من چقدررر کیف می کردم…البته که می دونم این میل به دیده شدن و تایید و تحسین گرفتن از کمبود عزت نفسه

و خب حالا که دارم یاد می گیرم: هرچی دلت میخواد بخور و لذت ببر، مغزم ارور میده دیگه! چی شد؟ اینجوری میخوای لاغر بشی؟ اینجوری که هیشکی تحسینت نمی کنه، هیچکس نمی بینه کم بخوری و سالاد و خرما و غذای سالم بخوری…هیچکس نمی بینه که تو گشنگی بکشی و بگی: نه مرسی، رژیمم! تازه بهت میگن: واسه همین آشپزی هاته که چاق میشی دیگه …این فرمون پیش بری، نه لاغر میشی نه تحسین از کسی می گیری…وای چه کشفی کردم تو خودم و همه ش هم از همین یه جمله ای که توی متن نوشتین بود..استاد ممنونم..خدای مهربونم ممنونم

و اما درباره حرف های بی نظیرتون باید بگم این فایل و فایل قبلی درد بزرگ منه … منی که امید به لاغری دارم اما هربار که جلوی آینه رد میشم و چشمم به خودم میفته یا در حین کارهام شکمم رو می بینم آه می کشم و تو ذهنم میگم: آب میشه؟؟ کوچیک میشه؟ لاغر میشم؟ و ذهن محدود من که قدرت تصویرسازیش خیلی ضعیفه و چه خوشحال شدم که گفتین زور تصور کردن کمتر از اونیه که در واقعیت می بینی …من در طول روز فایل گوش میدم و می خونم و می بینم و می نویسم…چندین بار یه فایل رو می بینم و می خونم و گوش میدم و بعد کامنت میذارم اما هنوز نتونستم با اندامم به صلح برسم و توجهم رو از چاقیم و هیکلم بردارم و اون چیزی که میخوام رو تصور کنم….این به صلح رسیدن با خودم پاشنه آشیلمه که حتما درستش می کنم…مغز و ذهنم رو با فایلها بمباران می کنم تا فرصت مرثیه بافی و فکر کردن و دیدن چاقیم رو نداشته باشم..استاد دریافت هام زیاد بود از این فایل و بی نهایت ازتون ممنونم بابت کلام موثرتون…باید تلاش کنم که نگاه و توجهم به چاقیم نباشه..و بسیار خوشحال شدم که لازم هم نیست تصویرسازی کنم خودم رو تو هیکل موردنظرم..چون این کار برام سخته و کلا ذهن رویاپرداز و تصور خلاقی ندارم…من چون ایده و تصوری از چاقی نداشتم راحت بهش رسیدم و عجله ای برای رسیدن و دیدن نتیجه نداشتم…الانم باید بدون داشتن تصور از لاغری آروم اروم بهش برسم و میرسم…من به بدنم احترام می ذارم و اجازه میدم مسیر رشد و تغییرش رو به موقع طی کنه و تو این مدت من با ذهنم جلو میرم و به قدرت ذهنم ایمان دارم

خدایا شکر بی پایان بخاطر استاد عزیز …. خدایا شکر بابت آگاهی هایی که دریافت می کنم و ذهن و قلب پذیرام