چگونه اراده برای لاغری پیدا کنیم (گام ۹۰)

گام ۹۰ ،،، سلام عطارروشن و دوستان قدرتمندم در مسیر لاغری با ذهن ،،،، چرا اراده برای لاغری سختر از چاقی ست ؟کلمه اراده برای من یک واژه کاملا آشناست که در خودم به کرات تجربه ش کردم و داشتن این اراده ی  قوی خودمو مدیون چاق بودنم میدونم ، اون روزها هر کسیو میخواستن مثال بزنن میگفتن طرف خیلی اراده داره که تونسته این رژیمو بگیره ،منم که بخاطر شرایط ضعف شخصیت ناتوان درونیم ،دوست داشتم همیشه خودی نشون بدم‌ و بگم که من توانمندم ، با خودم فکر کردم و تصمیم گرفتم آدم پر اراده ای باشم در ورزش کردن ،در رژیم‌ گرفتن و چونکه مدام از طرف دیگران مورد تشویق قرار میگرفتم که آفرین فریده تو چجوری میتونی همش تو رژیم باشی ؟ تو چطور میتونی همش تو ورزش های سخت باشی ؟ و من بهشون میگفتم اراده م قویه و بعد از اون ،شخصیت با اراده من به بیشتر قسمت های زندگیم رخته کرد ، مسئولیت پذیریم بیشتر شده بود ،توی هر کاری ممارست داشتم ،توی تمریناتم پشتکارم قویتر شد ،اوایلش فقط ادای یک فرد با اراده رو در میوردم و بعد به هویت من تبدیل شد ،سالها این راهو ادامه دادم ، و به یک انسان با پشتکار تبدیل شدم ،خواهرم هر وقت میخواد به دوستانش در مورد پشتکار بگه ،* میگه پشتکار یعنی خواهر من * خودم هم میدونم تو این کار موفق هستم ، ولی آخرین بارهاییکه در رژیم و ورزش های سخت بودم ،مثلا ۸ سال پیش که دیگه خسته شده بودم از وضعیت بد جسمی خودم ،ناامید بودم ، از خودم بدم اومده بود و یک آسیب حسابی به دیسک کمر و زانوهام زده بودم  در اثر زیاد کوهنوردی رفتن و ورزش های زیاده  متنوع که اصلا اجازه استراحت به بدنم نداده بودم ،از بس میترسیدم که مبادا چاقتر بشم و دکترم هر گونه تحرکو برام ممنوع کرد و اجازه داشتم فقط تا حمام و سرویس بهداشتی حرکت داشته باشم ، فکر کنید چه بلایی سر من اومد ،شخصی که از صبح زود سالن و باشگاه های متفاوتی میرفت تا غروب و برای خودش برنامه ریزی مشخصی داشت ،به یکباره خونه نشین بشه،  تازه اون موقعی که من بستری شدم برای استراحت توی خونه اردیبهشت ماه بود و من ۱ خرداد امتحان و آزمون مربی گری بدمینتون داشتم ،۸ سال زحمت کشیده بودم برای  ۱ خرداد که آزمون بدم   ولی  مجبور شدم ، خونه بمونم و  استراحت  کنم و بخاطر شرایط سنی م ،اون سال آخرین سالی بود که من میتونستم کارت مربی گریمو بگیرم  و از همون موقع رویایی مربی بودن من تمام شد و همه چیز به دستور پزشگم تعطیل شد ، بخاطر سر شدن شصت انگشت پاهام و هشدار داد برای عمل جراحی دیسک کمر ، دیگه واقعا ترسیدم و همه چیزو رها کردم و ۹ ماه از خونه نتونستم بیرون بیام ، حال روحیم اصلا خوب نبود ،پارتنر های  ورزشیم همگی بهم فشار میوردن که بیام مجدد ورزشگاه ،وقت مسابقات تهران بود ولی من نمیتونستم شرکت کنم😒 از همون زمان دیگه ورزش کردن من تعطیل شد( که البته الان ۲ ساله مجدد ورزشمو شروع  کردم ) و به همراهش رژیم هم کنار گذاشتم و منکه باور به رژیم و ورزش داشتم ، اضافه وزنم شروع شد ،ترس ها در من غوغا میکرد ولی نمیتونستم راهی براش پیدا کنم ،پس تصمیم گرفتم بزنم بر طبل بی عاری ،انگار تمام اون اراده من برای شروع رژیم و ورزش جدید در من کشته شده بود ،مسائل جانبی بیشماری ،فشارهای زیادی بمن تحمیل میکردن و انگار ذهن من قفل شده بود روی ناراحتی ها، تو همون دوران وارد دوره های روان درمانی،ان ال پی و کتاب خریدن و کتاب خوندن شدم ، تضادها اذیت کننده شده بود و منو  هول میدادن برای تغییر ،،، دلم اصلا نمیخواست وارد رژیم خاصی بشم ،دلم آزادی میخواست ،دلم نامحدودی میخواست ،دلم یه وجود آروم میخواست که میدونستم در رژیم و محدودیت یافت نمیشه ،پس به چاقتر شدنم ادامه دادم ، تا ۱سال و نیم پیش که دیگه دوستانم بهم میگفتن فریده چاق شدی😐 یجورایی لجبازی میکردم با خودم و تن نمیدادم به راه و کار زور ،ولی بلخره مغلوب چاقی شدم و به پیشنهاد دوستم وارد رژیم سختی شدم 😭 دوست کلاس رقصمم باهام همراه شد و با هم رژیمو شروع کردیم ،انقدر حال و احساسم بد بود که شب قبل از اینکه رژیمو شروع کنم رفتم شیرینی فروشی ، ۲ کیلو زولبیا، بامیه و شیرینی خامه ای خریدم ،گفتم بخور فریده که میدونم حالا حالا ها باید زجر بکشی ،۱۵ روز از رژیم گذشت ،دیدم وزنم داره میریزه ولی حالم خوب نبود ،هر روز باید غذای خاصی میپختم ،دتاکس های مختلف باید سر ساعت های متفاوت درست میکردم و میخوردم ،همه جا باید غذامو میبردم وووووو یه روز به خدای خودم گفتم خدایا من هیچ اراده ای برای ادامه این راه تکراری ندارم ،حتما راهی هست که تو میدونی که مسئله من چیه ،چرا هر کاری میکنم بازم چاق میشم‌،کمکم کن ،  بدلیل اینکه من از قبل هم در دوره های ذهنی بودم و اون زمان هم،  داشتم کتاب شکستن عادت های کهنه از دکتر جودیسپانزا رو میخوندم که بصورت علمی توضیح میده در مغز ما چه میگذره  که ارتعاشات ما تغییر میکند ، انگار تو مغزم دینگ کرد که اگر همه اینها علمیه و درسته و من میتونم با تغییر نورون های مغزی م ،مسیرهای جدید نورونی بسازم و با تکرار، این نورون ها در مغز من چسببده میشن‌ ، پس من میتونم مسیرهای جدید لاغری هم بسازم 😊 یدفعه از جام پریدم  گفتم آره باید راهی باشه و بعد سرچ کردم و نوشتم آیا میشود با ذهن لاغر شد ؟ و در انتها هدایت شدم به این سایت ،، تمام این داستان هارو نوشتم که بگم ،اراده من تو اون ۸ سال واقعا عمل نمیکرد ،یعنی قدرت اراده من هم خسته بود از اونهمه شکست و تکرار شکست و اون اشتیاق  خاموش من در این دوره ها مجدد بیدار شد ، وقتی میخواستم وارد دوره بشم سراسر اشتیاق بودم از حال خوبم مشخص بود راهم درسته ،همیشه میگن راهی که توش حالت خوبه و بوی عشق ،امید و آزادی میده بدونید اون راه درسته ،  اون روز که میخواستم اون رژیم کذاییو بگیرم حالم اونقدر بد بود که کاملا مشخص بود اون راه اشتباهه،،،، ، ،، عجله کردن موردیه که باید از ذهنمون کمرنگش کنیم ،اینکه مدام خودمونو تو آینه چک میکنیم ، مدام لباس هامونو چک میکنیم ،گاهی دوست داریم‌ افراد دیگه ای بهمون بگن که لاغر شدیم وووو  رفتاریه که در ما وجود داره و   باید باهاشون آگاهانه برخورد داشته باشیم و گول عجله رو نخوریم ،به خودمون زمان بدیم ،انقدر روی اضطرار نباشیم ،وقتی در حس اضطرار هستیم یعنی یه چیزی در ما خرابه و باید درست بشه  ،یعنی من خودمو الان دوست ندارم بعدا که لاغر شدم دوست دارم ،یعنی از خودم راضی نیستم  وقتی از خودم راضی نباشم یعنی تو جنبه های زندگیمم مشگل دارم و راضی نیستم ،  وقتی روی اضطرارم دارم به جهان میگم‌ که اتفاقای اضطرار شکل برام بفرست ، وقتی میگم چیزی در من خرابه دارم به جهان میگم برای من هر چی اوضاع خرابه  بفرست ،وقتی حس دوست نداشتنی بودن به جهان میفرستم جهان هم موقعیت های دوست نداشتنی برای من میفرسته ،وقتی به جهان میگم الان از خودم راضی نیستم بعدا که لاغر شدم راضی میشم جهان هم شرایط نارضایتیو میفرسته و میگه هر وقت راضی بودی ،موقعیت های رضایت بخشو برات  میفرستم ووووو  و توجه کنیم که هر لحظه در حال ارسال چه پیامی به جهان هستیم ،آیا راضی هستیم یا ناراضی ،در هر دو صورت ،جهان ،آینه است و همان چیزهارو وارد زندگی ما میکند ، اگر لباس سیاه بپوشیم آینه رنگ سیاه را نشان میده ،پس مراقب احساسات خود باشیم، ، ،،،به چه نکته کلیدی استاد اشاره کردن ،👈اگر عقیده دارید که چاق شدن آسان است لاغر شدن سخت است به این دلیل است که روشی برای چاقی در پیش گرفته اید کاملا ذهنی و بر اساس عملکرد جسم شما بر اساس دستورات مغزی شما برای چاق شدن بوده است ،به همین دلیل خیلی ساده و بدون تحمل رنج سختی ،چاق شده اید 👉 تو این چندین ماه که در حال نوشتن و گوش دادن فایلها هستم ،هزاران بار این جملاتو خوندم و درک کردم ولی گاهی وقتی اگاهیو میشنوم یا جمله ایو میخونم ،یه درک تازه ای ازش میگیرم که با خودم میگم ،آهان ،اینه ،چرا تا حالا بهش این شکلی نگاه نکرده بودم و الان به اون حس رسیدم و میگم آره چاق شدن آسون بوده چونکه برنامه ریزی ذهنم بوده و لاغر شدن سخته ،چونکه راه های قدیم برای من رنج آور بوده و نکته مهمش اینه 👈👈 ****  که اگر برنامه ذهن ما تغییر کنه بسمت لاغری،   ما میتونیم راحت لاغر بشیم ،بدون دخالت عوامل  بیرونی **** فقط کافیه ،مسیرهای نورونی اونها ساخته بشه ،موندگار بشه و به کار بیفته ،اونوقت انگار گوله برفی که میفته تو سرازیری کوه و بزرگ و بزرگتر میشه،، ،چقدر فهم همین آگاهی میتونه درونیات مارو متحول کنه 🤔👌برم امروز باز هم بهش تفکر کنم 😴، اگر ذهنم بپذیره و باور کنه همین مسیرو ، میفتم تو سرازیری 👍 واقعا مگه ما چقدر در طول شبانه روز بفکر نفس کشیدنمون هستیم ،چقدر نگران بودیم و گفتیم بریم یه گالن بزرگ نفس قایم کنیم برای روز مبادا ، چقدر برای قلبمون نگران بودیم و گفتیم آیا قلبمون امروز هم با ما همکاری میکنه ؟ آیا امروز کلیه های من و هزاران ارگان بدن من ،کار میکنن؟ ما به هیچ کدومشون حتی فکر هم نمیکنیم ،    برای چاق شدن خودمون هم نگران نبودیم که مبادا چاق نشیم ،چونکه برنامه ریزی شده داشتیمش ،برامون کار میکرد ،، اون برنامه ریزی به ما فرمان میداد،به ما مشاوره میداد ،که امروز اینو بخور که چاقت  نکنه ،اینو نخور که حتما چاقت میکنه ، الان میتونی بیشتر از حد نیازت بخوری ، وای تمام غذاها چاق کننده هستن حتی اگر کم بخوری ،تو که آب هم بخوری چاق میشی ، تو که ژنتیکت چاقه ،تو استخون بندیت درشته ،تو ۴ سال شیر مادرتو خوردی چاقی ،به  تو دیگه امیدی نیست ، خجالت بکش ببین چقدر چاق تر شدی ، حالا همه نگاهت میکنن و مسخره ت میکنن ، اصلا هیچ کس دوست نداره ، بازم شام خوردی که انقدر بدهیکل تر شدی ، برنج و نون خوردی  وای 😱 ووووووو و هر روز مثل این نجواها در گوش ما خونده و هر لحظه اسم چاقی ،حس چاقی و ترس های بیشتریو در وجود ما تزریق کرده ، با تغییر ذهنیت های متناسب کننده ، مدل مشاوره دادن های درون ما تغییر میکنه ،مثلا اینکه ، ولع خوردن هر چیزیو نداری ،خوردن دیگه  برات موضوع خاصی نیست ، همه خوراکی ها برات یکسان میشن ،میدونی آزادی داری و میتونی انتخاب کنی ، مدام بهت فرمان خوردن نمیده ، گرسنه میشی براحتی غذای مورد علاقتو میخوری و تمام ،دیگه مدام به خوراکی ها فکر نمیکنی ، خوراکی هارو مقایسه نمیکنی، ترس نداری ، حالت خوبه،آرامش داری، گرسنگی نمیکشی که خیلی مهمه  ،لذت میبری ،با خودت آشتی میکنی ،بدن زیبا و نازنینتو نوازش میکنی بجای سرزنش ،صلحه در درونت به بیرونت سرایت میکنه و دنیای جدیدیو تجربه میکنی ،،،توجه نکردن به مراحل چاقی باعث میشه سکان زندگی ما بسمت تناسب اندام حرکت کنه ،،،پیش فرض بدن ما سلامتیه ،تناسب اندامه ،حاله خوبه ،سلول های ما هر روز در حال ترمیم خودشون هستن و این تجربه رو در زندگیمون زیاد داشتیم که هر جای بدن آسیب دیده ،خودش ترمیم شده ،این نشان دهنده سیستم قوی بدن ماست ، بیس بدنمون لاغریه و ما با افکار و عقایدمون روی اون تمیزی هارو آلوده کردیم ،با تمیز کردن ذهن ،شکل متناسب وجود ما نمایان میشه ،،،، تله روزمرگی و بدیهی شدن اتفاقات زندگی ،یکی از اون  تله هاییکه من   زیاد در اون گیر کردم و نمیدونستم چطور باید باهاش برخورد کنم ، یروزی دلم میخواست به خونه و ماشین برسم ،شاید تو رویای خودم هم نمیدیدم ،اتفاقا صاحب خونه و ماشین هم شدم بعد از یه مدت کوتاه برام تازگی نداشتن و دلم یه شرایط بهترو خواسته و مدام از شرایطم گله داشتم  و غر میزدم ،مرتب زندگی خودمو با دیگرانی که بهتر از من بودن مقایسه کردم ، خودمو سرزنش کردم و از خودم و شرایطم راضی نبودم‌، در کل که از جسم و وزنم و مدل بدنم ناراضی بودم و  به بهبودش امیدوار نبودم،،همین الان هم که در شرایط بهتر سایزی هستم متوجه میشم گاهی ذهنم بهم هشدار میده و میگه ،چرا سایز ۴۰ نمیشی ؟ چرا یه تغییر خیلی بزرگ نمیکنی ؟ بجای اینکه از جا و جایگاه سایزی که رسیدم لذت ببرم گاهی منفی بافم منو متوجه سایزهای پایین تر میکنه و موفقیت الانمو نمیذاره ببینم ، همینطور تو شرایط زندگی هم همینطور ،گاهی به خودم میام متوجه میشم منو برده تو اعماق ناخوداگاهم و داره شماتتم میکنه که چرا تو هنوز نتونستی ماشین مدل بالاتری بخری ،یا  همین ماشین و مسائل رفاهیمو بی اهمیت جلوه میده و میگه حالا انگار زندگیت چی هست 😶 و گاهی که میشینم برای خودم فاصله ای که از نقطه مبداء و شروعم گرفتمو میگم و میگم ،ذهنم ساکت میشه و حال من عالی میشه ،یعنی درمانش فقط یادآوری موفقیت هامونه وگرنه ذهن بلده چجوری خوابت کنه و کارشو براحتی انجام بده ،یجوری درگیر یه مسئله ت میکنه که وقتی به خودت میایی میبینی چند ماهه گیری ،، یه روزی اگر بمن میگفتن تو به سایز مورد دلخواهت خواهی رسید ،اونم براحتی و شادی ،بدون رژیم و ورزش ،اصلا باور نمیکردم ولی الان که دقیقا دارم زندگیش میکنم داره برام عادی میشه ،،باید نگاهمونو از روی وضعیت الانمون برداریم و مدام به جسممون توجه نکنیم ،ببینیم یکمی لاغر شده یا نه ،که بازم با نشدنش حالمون بدتر بشه ،انتظار بدتر شدن رو نداشته باشیم ، راه خودمونو با آرامش بریم ،بذاریم بدن هم کار خودشو بکنه ،دخالت نکنیم ،خدارو شکر سیستم  بدن ما بسیار هوشمنده و میتونه به بهترین نحو کار خودشو انجام بده ،، درس امروز :: به جسم و بدن خود توجه بد نکنیم ،دست از سر جسم برداریم ،با وضعیت کنونی ،نتایج آینده مونو پیش بینی نکنیم ،دنبال نتایج نباشیم ،روی اضطرار نباشیم ،حس خوب به خودمون بدیم ،چشم از این بدن برداریم که سالها نابودش کردیم‌، بخدا وقتی که به سایز پایین تر هم میرسیم هیچ گلی بسر این بدن نمیزنیم ،باز هم دنبال چیز دیگه ای میگردیم که باهاش حالمون بد بشه ،این خاصیت ذهنه که هیچ وقت از ما راضی نیست ،پس راهمونو بریم ،اگر با دیدن خودمون در آینه حالمون بد میشه ،فقط صورت خودمونو نگاه کنیم ،به بدنمون نگاه نکنیم ،انقدر کودک درونمونو تحقیر نکنیم ، به خودمون احترام بذاریم ،به خودمون افتخار کنیم که مثل همه آدم ها فکر رفتار و عمل نمیکنیم ،اگر به خودمون افتخار کنیم جهان هم مارو به مسیرهای عالیتر میبره ، ما خیلی متفاوتیم ،پس بفهمیمم که متفاوتیم ،براحتی از تغییرات درونیمون نگذریم ، من ۱ ساله ساعت کوک کردم از ۱۰ صبح تا ۱۰ شب ،هر ۲ ساعت یکبار آلارمش میزنه و من هر دو ساعت یکبار خودمو میبوسم،نوازش میکنم ،به خودم  میگم که بهش افتخار میکنم ،میگم که داره کار خاصی انجام میده ،داره کل  خود قبلیشو خاموش میکنه و یه خوده جدید میسازه که کار هر کسی نیست ،آره کار هر کسی نیست که ساعتها بشینه پای فایل ،نوشتن و خوندن ،کار هر کسی نیست که مثل دیگران فکر نکنه ،کار هر کسی نیست که درک کنه که یه مغز جادویی داره که میتونه مثل کت جادویی براش پول بسازه ،براش بدن متناسب بسازه ،بدن سالم بسازه ،رابطه عالی بسازه ،درک و فهم اینها راحت نیست ولی ما فهمیدیم ،ما درک کردیم و به زودی نتایج ما از در و دیوار برامون میریزه ،اون زمانیکه ما وسیع شدیم ،اون زمانیکه ظرف وجود ما گنجایش اونهمه نوازشو و موفقیتو داشت و چه خوبه عجله نکنیم ،بذاریم اول هویت ما بزرگ بشه ،رشد کنه ،اونوقت ما دیگه کار زیادی نداریم ،شخصیت جدید، مارو میبره اونجاییکه باید ببره ،فقط صبره با آگاهی میخواد که خدارو شکر ما داریم و میدونیم گنج ها منتظر ما هستند 😊 این بود درس امروز من و الان ساعت ۱۱:۳۰ شبه ،من همچنان در تراس نشستم و دارم مینویسم و لذت میبرم از این بارش افکارم 😊