قبل از اینکه ادامه بدی، چهار تا سؤال ازت میپرسم و ازت میخوام همین الان جوابش رو بدی. الان چند کیلویی؟ لازم نیست بری روی ترازو، همون عددی که در ذهنته کافیه. چند کیلو اضافهوزن داری؟ دوست داری به چه وزنی برسی؟ و سؤال آخر: تا حالا در اون وزن بودی؟ جواب همین سؤال آخر نشون میده که نقشه ذهنی لاغری تو الان کجا رو نشون میده و چقدر باور داری که میتونی متناسب بشی.
این جلسه گام ۳۶ از «صد گام لاغری با ذهن» و ادامهی گام ۳۵ هست. در این گام میبینی چرا برطرف کردن موانع ذهنی از هر تلاشی مهمتره، فرق «دوست داشتن» و «باور کردن» چیه، و چطور میشه با یه تغییر ساده در گفتوگوی ذهنی، رسیدن به وزن ایدهآل رو باورپذیر کرد.
🎬 در ویدیوی این جلسه چی میشنوی؟
اول گفتم که در لاغری با ذهن، و کلاً در هر موضوعی در زندگی، مهمتر از اینکه بدونیم چه چیزی باعث موفقیت میشه، اینه که بفهمیم چه چیزی جلوی موفقیت رو میگیره. خیلی از آموزشها روی این تمرکز دارن که برای موفق شدن چه تلاشی باید بکنی، ولی تجربه به من نشون داده که خیلی وقتها برطرف کردن مانعها خودش بهترین راهحله. هرچقدر موانع ذهنیت برای لاغر شدن کمتر بشه، خیلی راحتتر به تناسب دلخواهت میرسی.
بعد گفتم یکی از بزرگترین موانع اینه که باور نداریم میتونیم متناسب بشیم. خیلی از روشهای قبلی هم نتیجه داشتن، ولی دو چیز مهمه: نتیجه با چقدر سختی و فشار به دست اومد، و چقدر ماندگار بود. اگه با یه روش چند سال متناسب موندیم، خب باید ادامهش میدادیم. ولی نتیجهی دائمی وقتی به دست میاد که اول ذهن متناسب بشه؛ یعنی تصویرهای ذهنی و فکرمون دربارهی خودمون و غذا و چاقی و لاغری درست بشه.
🤔 دوست داشتن با باور کردن فرق داره
خیلی از بچهها میگن «من خیلی دوست دارم لاغر بشم». من هم سالها دوست داشتم لاغر بشم، پس چرا نمیشدم؟ چون دوست داشتن با باور کردن خیلی فرق داره. همهی ما دوست داریم متناسب بشیم، ولی تا وقتی باور نکنیم که میتونیم، متناسب نمیشیم.
چند روز قبل از ضبط این ویدیو یکی از دوستان باهام تماس گرفت. حدود ۱۱۵ کیلو بود و خیلی دوست داشت متناسب بشه. ازش پرسیدم دوست داری به چه وزنی برسی؟ گفت «۸۰ بشم خیلی خوبه». پرسیدم تا حالا ۸۰ بودی؟ بلافاصله گفت نه. بهش گفتم تو که از ۶۰ کیلو یهو نشدی ۱۱۵؛ همهی این عددها رو یکییکی رد کردی، پس یه روزی ۸۰ کیلو هم بودی. تازه اونجا قبول کرد که آره، یه روزی در همین وزن بوده.
این برای همهی ما صدق میکنه. اگه در جواب سؤال چهارم گفتی «نه، هیچوقت در اون وزن نبودم»، نشون میده چقدر رسیدن به وزن دلخواه برات غیرقابلباوره. اگه هم گفتی «آره، بودم»، پس باید باور کنی که کسی که یه بار در اون وزن بوده، میتونه دوباره هم باشه. خیلی ساده بگم: وزن ایدهآلت ایستگاهیه که یه روزی خودت درش بودی و ازش رد شدی؛ حالا فقط میخوای برگردی.
🧭 وقتی از مقصد رد شدی، GPS رو روشن کن
همهی ما بارها برامون پیش اومده که دنبال یه آدرس بودیم و یهو فهمیدیم از مقصد رد شدیم. میپرسیم و میگن «دو سه تا خیابون برگرد، همونجاست». هیچوقت ناامید نمیشیم که «وای، از مقصدم گذشتم، حالا چیکار کنم»؛ دور میزنیم و برمیگردیم. برای خود من هم پیش اومده که فکر میکردم مسیر رو بلدم، گم شدم و تازه GPS رو روشن کردم. دیدم سه کیلومتر رد شدم و GPS قدمبهقدم گفت کجا دور بزنم، از کدوم خیابون برم و میدون رو رد کنم، تا رسیدم.
اضافهوزن هم دقیقاً همینه. ولی حرفهایی که دربارهی خودمون میزنیم، مثل «من چاقم، من بدشانسم»، اونقدر بار سنگینی در ذهن میسازن که اصلاً امکان متناسب شدن رو در خودمون نمیبینیم. بعضیها میپرسن «خب چطور باور کنم؟». جوابش همینه: باید سختی کار رو در ذهنت آسون کنی و گفتوگوی ذهنیت رو عوض کنی. بهجای اینکه بگی «من الان ۱۱۰ کیلوام و برای ۷۰ کیلو شدن باید سختی و رنج بکشم»، بگو «من یه روزی در ایستگاه ۷۰ کیلو بودم و حالا میخوام برگردم به همون ایستگاه». کدومش آرومتر و باورپذیرتره؟
خودم یه زمانی تا ۱۳۵ کیلو رسیدم و از خیلی ایستگاهها رد شدم. همهی تلاشهایی که در این سالها کردیم برای برگشتن به همون حالت ایدهآل بود، ولی چون GPS نداشتیم، هی راه اشتباه رفتیم؛ یه مدت حس میکردیم نزدیک شدیم و بعد میدیدیم دورتر هم شدیم. آموزشهای لاغری با ذهن برای تو حکم همون GPS رو دارن؛ همون نقشه ذهنی لاغری که بهت میگه این فکر رو درست کن، این باور رو عوض کن، این عادت رو کنار بذار. برای همینه که خیلی از بچهها میگن هر سؤالی برامون پیش میاد، جوابش در فایل بعدی هست.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصهی حرفهای این جلسهست. در ویدیو این چهار سؤال رو خودم ازت میپرسم و فرصت داری همون لحظه جواب بدی، و دربارهی مسیر خودم و ایستگاههایی که رد کردم بیشتر گفتم. شنیدن این توضیحها با صدای خودم کمک میکنه نقشه ذهنی لاغری رو در ذهنت سادهتر و باورپذیرتر کنی.
جلسههای «صد گام لاغری با ذهن» جزو دورههای تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همهی گامها باید اشتراک ویژهی تناسب فکری رو فعال کنی. اگه میخوای این GPS رو کامل و قدمبهقدم روشن کنی، دورهی اصلی «ورود به سرزمین لاغرها» دقیقاً همین کار رو برات انجام میده.
در گام ۳۷ سراغ «قدرت باور در لاغری» میریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژهی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدمبهقدم برای لاغری هستید، دورهی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه میشود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.37 از 86 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

به نام خدای مهربان 🌸
گام36/100
در گذشته، استفاده از روشهای لاغری چه احساسی در تو ایجاد میکرد؟
اون زمانی که اضافه وزن داشتم و هنوز با موضوع لاغری با ذهن آشنا نبودم بخاطر رهایی از رنج و فشار چاقی یا عصبانی شدن از نگاه و حرف مردم به اجبار میرفتم سراغ رژیم و ورزش به هدف لاغر شدن و هیچوقتی هم نتیجه نمیگرفتم
چون روزای اول که شروع میکردم حالم خوب بود و انگیزه داشتم ولی مشکل من ذهنی بود یعنی چاقی در ذهن من لونه کرده بود و مغز من طبق ذخایر ذهنی من دستور میداد رژیم و ورزش که تأثیری روی ذهن من نداشتن یعنی ذهن و مغز کار خودشونو میکردن برای چاق کردن من سعی داشتم از طریق عوامل بیرونی جسمم رو تحت فشار قرار بدم که لاغر بشم و در تمام لحظاتی که من یا ورزش میکردم یا رژیم میگرفتم میگفتم نمیخوردم مغز دستور میداد بخور بیشتر بخور و درگیری بین منو ذهن و مغز به وجود میومد و حالم گرفته میشد به خودم زمین زمان فحش میدادم به خدا شکایت میکردم چرا من برای خوردن و لاغر شدن باید زجر بکشم مگه چه گناهی کردم
من موقع انجام اون روش ها هیچوقت حالم خوب نبود و همیشه ناراضی و ناراحت بودم
آیا این روشها آسونتر از سبک زندگی چاقکنندهات بودن یا سختتر؟ چرا؟
قطعا سخت تر
من بخاطر چاقی همیشه اذیت بودم و بیشتر از لحاظ ذهنی تحت فشار بودم همیشه ناراحت بودم
میخوردم اذیت بودم عذاب وجدان داشتم از طرفی وقتی نمیخوردم باز هم اذیت بودم که چرا من نباید بخورم چرا نباید از زندگیم و خوردن لذت ببرم و مغزم که فرمان برتر در منه میگفت بخور من میگفتم نباید بخورم که چاق تر بشم و بین منو مغزم درگیری به وجود میومد
میخوردم ناراحت بودم نگران بودم که چاق تر میشم نمیخوردم ناراحت بودم که چرا نباید بخورم
ورزش میکردم اذیت بودم که سخته درد داره چرا یک عده بدون اینکارا لاغرن من باید زجر بکشم ورزش نمیکردم عذاب وجدان داشتم که برای لاغر شدنم هیچ کاری هیچ تلاشی نمیکنم
چرا تصمیم گرفتی اون روشها رو رها کنی؟
چون که روزای اول اشتیاق داشتم که قراره کاری برای لاغر شدنم کنم و نتایج بقیه رو که میدیدم یا میخوندم امید برای لاغر شدن بیشتر میشد ولی چون فکر میکردم که من یک شبه چاق شدم انتظار داشتم یک شبه هم لاغر بشم و وقتی چند روز از تلاشم از یک روشی میگذشت ولی هیچ نتیجه ای نمیدیدم ناامید و خسته میشدم و دیگه هیچ نیرویی نبود که من رو هل بده به جلو برای ادامه دادن و رها میکردم
نتایجی که از اون روشها گرفتی، چقدر موندگار بودن؟
تقریبا میشه گفت من ۹۹ درصد مواقع هیچ نتیجه ای نمیگرفتم چون توان ادامه دادن برای مدتی طولانی نداشتم برای همین خیلی وقتا اصلا نتیجه ای جز ناامیدی بیشتر از لاغر شدنم نمیگرفتم
و اگر هم نتیجه ناچیزی میگرفتم به محض رها کردن چند روز بعد کاملا اون نتیجه ناپدید
میشد
چه تفاوتهایی بین لاغری با ذهن و روشهای قدیمی احساس میکنی؟
روش های قدیمی که من استفاده میکردم برای لاغر شدن تمرکز بر جسم بود تلاش بر این بود که جسم تحت فشار قرار بگیره که به مقدار لاغر بشم
درصورتی که مشکل چاقی من از ذهن بود نه جسم بنابراین من هر چقدر هم که سعی میکردم از طریق تخت فشار قرار دادن جسم لاغر بشم نتیجه نمیداد چون مشکل ی جای دیگه بود و من لیس قافل بودم بنابراین اون روش ها هیچوقت نتیجه نمیدادن
اما لاغری با ذهن تمرکز بر تغییر ذهن داره و مشکل چاقی ما از ذهن شروع شده بنابراین لاغری با ذهن بی برو برگشت نتیجه بخشه
با گذشت چند جلسه از دوره، چه حسی نسبت به خودت و مسیرت داری؟
احساس توانمندی میکنم حس میکنم که ذهن من چقدر توانمند و خارقالعادس
در تمام روش های قبلی هرچقدر که جلو تر میرفتم احساس ناتوانی بیشتری میکردم و احساس لیاقت من برای لاغر شدن قوی تر میشد ناامیدی من از بابت لاغر شدنم بیشتر میشد
ولی در این مسیر سرسبز هر چقدر که جلو تر میرم احساس لیاقت بیشتری میکنم برای رسیدن به آرزو و هدفام احساس توانمندی و احساس لیاقت که میتونم لاغر بشم
الان که داری از نقشه ذهنی لاغری استفاده میکنی، چه تفاوتی در احساس و نگرشت نسبت به قبل میبینی؟
قبلنا که سعی میکردم از راه ورزش کردن یا رژیم گرفتن لاغر بشم در تمام لحظاتی که داشتم ورزش میکردم دوست داشتم لاغر بشم اما ناامید بودم و باور داشتم که من همیشه چاق میمونم سرنوشتم اینه ذهنم خسته بود تحت فشار بودم
وقتی به اجبار خیلی چیزا رو نمیخوردم یا کمتر میخوردم اعصابم خورد بود که چرا نباید بخورم چرا من اینجوریم
نمیدونستم کجا دارم میرم انگار که گم شده بودم
ولی الان GPS رو روشن کردم و مسیر سر راست و درست لاغری برای من واضح شده و با حال خوب و بدون شک و نگرانی دارم ادامه میدم و هم مسیر و هم مقصد روشن پا واضحه
آیا با این منطق که مسیر لاغری در جهت مخالف مسیر چاقی هست موافقی؟ چرا؟
چاقی و لاغری هر دو یک مسیر هستن ی عده از مسیر لاغری حرکت کردن و درنتیجه لاغر هستن
یا عده از مسیر چاقی حرکت کردن و به مقصد چاقی رسیدن
برای برگشت بهترین راه دور زدن از همون مسیره و برگشتن به جایی که ازش حرکت کردیم
اگر از مسیر چاقی دور بزنیم ناخودآگاه از مسیر لاغری حرکت میکنیم و به مقصد لاغری میرسیم
وزن ایدهآلت چقدره؟ قبلاً به اون وزن رسیده بودی؟
من نمیدونم الان چند کیلو هستم حدودا دو سالی میشه که ترازوم خراب شده و من تعمییرش نکردم و علاقه ای هم نداشتم که یکی دیگه بخرم برای همین حدس میزنم ۴۹ کیلو باشم
وزن ایده آل من ۴۴ کیلو هست
من قبلاً در این وزن بودم نمیدونم کی بوده چند سالم بوده ولی قطعا ی روزی در این وزن بودم
برای رسیدن به اون وزن، قبلاً چقدر سختی کشیدی؟
خیلی
بار ها سعی کردم رژیم بگیرم نخورم یا کمتر بخورم و بخاطر نخوردن عصبانی و ناراحت بودم که چرا من باید چاق باشم و بخاطر لاغر شدن اذیت بشم و از خوردن چیزایی که دوست دارم دست بکشم
بار ها سعی کردم طولانی مدت بدوم که لاغر بشم و سینم خس خس میکرد پاهام تاول میزد ولی هیچ فایده ای نداشت
به نظرت برگشتن به اون وزن الان چقدر شدنیه؟ چرا؟
کاملاً شدنیه
همونجوری که من نمیتونستم باور کنم روزی به وزن ۶۰ کیلو میرسم و چاق میشم و شدم الانم میتونم به وزن دلخواهم برسم حتی اگر نمیتونم تصورش کنم چون دارم به سمتش حرکت میکنم قطعا بهش میرسم