قبل از اینکه ادامه بدی، چهار تا سؤال ازت میپرسم و ازت میخوام همین الان جوابش رو بدی. الان چند کیلویی؟ لازم نیست بری روی ترازو، همون عددی که در ذهنته کافیه. چند کیلو اضافهوزن داری؟ دوست داری به چه وزنی برسی؟ و سؤال آخر: تا حالا در اون وزن بودی؟ جواب همین سؤال آخر نشون میده که نقشه ذهنی لاغری تو الان کجا رو نشون میده و چقدر باور داری که میتونی متناسب بشی.
این جلسه گام ۳۶ از «صد گام لاغری با ذهن» و ادامهی گام ۳۵ هست. در این گام میبینی چرا برطرف کردن موانع ذهنی از هر تلاشی مهمتره، فرق «دوست داشتن» و «باور کردن» چیه، و چطور میشه با یه تغییر ساده در گفتوگوی ذهنی، رسیدن به وزن ایدهآل رو باورپذیر کرد.
🎬 در ویدیوی این جلسه چی میشنوی؟
اول گفتم که در لاغری با ذهن، و کلاً در هر موضوعی در زندگی، مهمتر از اینکه بدونیم چه چیزی باعث موفقیت میشه، اینه که بفهمیم چه چیزی جلوی موفقیت رو میگیره. خیلی از آموزشها روی این تمرکز دارن که برای موفق شدن چه تلاشی باید بکنی، ولی تجربه به من نشون داده که خیلی وقتها برطرف کردن مانعها خودش بهترین راهحله. هرچقدر موانع ذهنیت برای لاغر شدن کمتر بشه، خیلی راحتتر به تناسب دلخواهت میرسی.
بعد گفتم یکی از بزرگترین موانع اینه که باور نداریم میتونیم متناسب بشیم. خیلی از روشهای قبلی هم نتیجه داشتن، ولی دو چیز مهمه: نتیجه با چقدر سختی و فشار به دست اومد، و چقدر ماندگار بود. اگه با یه روش چند سال متناسب موندیم، خب باید ادامهش میدادیم. ولی نتیجهی دائمی وقتی به دست میاد که اول ذهن متناسب بشه؛ یعنی تصویرهای ذهنی و فکرمون دربارهی خودمون و غذا و چاقی و لاغری درست بشه.
🤔 دوست داشتن با باور کردن فرق داره
خیلی از بچهها میگن «من خیلی دوست دارم لاغر بشم». من هم سالها دوست داشتم لاغر بشم، پس چرا نمیشدم؟ چون دوست داشتن با باور کردن خیلی فرق داره. همهی ما دوست داریم متناسب بشیم، ولی تا وقتی باور نکنیم که میتونیم، متناسب نمیشیم.
چند روز قبل از ضبط این ویدیو یکی از دوستان باهام تماس گرفت. حدود ۱۱۵ کیلو بود و خیلی دوست داشت متناسب بشه. ازش پرسیدم دوست داری به چه وزنی برسی؟ گفت «۸۰ بشم خیلی خوبه». پرسیدم تا حالا ۸۰ بودی؟ بلافاصله گفت نه. بهش گفتم تو که از ۶۰ کیلو یهو نشدی ۱۱۵؛ همهی این عددها رو یکییکی رد کردی، پس یه روزی ۸۰ کیلو هم بودی. تازه اونجا قبول کرد که آره، یه روزی در همین وزن بوده.
این برای همهی ما صدق میکنه. اگه در جواب سؤال چهارم گفتی «نه، هیچوقت در اون وزن نبودم»، نشون میده چقدر رسیدن به وزن دلخواه برات غیرقابلباوره. اگه هم گفتی «آره، بودم»، پس باید باور کنی که کسی که یه بار در اون وزن بوده، میتونه دوباره هم باشه. خیلی ساده بگم: وزن ایدهآلت ایستگاهیه که یه روزی خودت درش بودی و ازش رد شدی؛ حالا فقط میخوای برگردی.
🧭 وقتی از مقصد رد شدی، GPS رو روشن کن
همهی ما بارها برامون پیش اومده که دنبال یه آدرس بودیم و یهو فهمیدیم از مقصد رد شدیم. میپرسیم و میگن «دو سه تا خیابون برگرد، همونجاست». هیچوقت ناامید نمیشیم که «وای، از مقصدم گذشتم، حالا چیکار کنم»؛ دور میزنیم و برمیگردیم. برای خود من هم پیش اومده که فکر میکردم مسیر رو بلدم، گم شدم و تازه GPS رو روشن کردم. دیدم سه کیلومتر رد شدم و GPS قدمبهقدم گفت کجا دور بزنم، از کدوم خیابون برم و میدون رو رد کنم، تا رسیدم.
اضافهوزن هم دقیقاً همینه. ولی حرفهایی که دربارهی خودمون میزنیم، مثل «من چاقم، من بدشانسم»، اونقدر بار سنگینی در ذهن میسازن که اصلاً امکان متناسب شدن رو در خودمون نمیبینیم. بعضیها میپرسن «خب چطور باور کنم؟». جوابش همینه: باید سختی کار رو در ذهنت آسون کنی و گفتوگوی ذهنیت رو عوض کنی. بهجای اینکه بگی «من الان ۱۱۰ کیلوام و برای ۷۰ کیلو شدن باید سختی و رنج بکشم»، بگو «من یه روزی در ایستگاه ۷۰ کیلو بودم و حالا میخوام برگردم به همون ایستگاه». کدومش آرومتر و باورپذیرتره؟
خودم یه زمانی تا ۱۳۵ کیلو رسیدم و از خیلی ایستگاهها رد شدم. همهی تلاشهایی که در این سالها کردیم برای برگشتن به همون حالت ایدهآل بود، ولی چون GPS نداشتیم، هی راه اشتباه رفتیم؛ یه مدت حس میکردیم نزدیک شدیم و بعد میدیدیم دورتر هم شدیم. آموزشهای لاغری با ذهن برای تو حکم همون GPS رو دارن؛ همون نقشه ذهنی لاغری که بهت میگه این فکر رو درست کن، این باور رو عوض کن، این عادت رو کنار بذار. برای همینه که خیلی از بچهها میگن هر سؤالی برامون پیش میاد، جوابش در فایل بعدی هست.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصهی حرفهای این جلسهست. در ویدیو این چهار سؤال رو خودم ازت میپرسم و فرصت داری همون لحظه جواب بدی، و دربارهی مسیر خودم و ایستگاههایی که رد کردم بیشتر گفتم. شنیدن این توضیحها با صدای خودم کمک میکنه نقشه ذهنی لاغری رو در ذهنت سادهتر و باورپذیرتر کنی.
جلسههای «صد گام لاغری با ذهن» جزو دورههای تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همهی گامها باید اشتراک ویژهی تناسب فکری رو فعال کنی. اگه میخوای این GPS رو کامل و قدمبهقدم روشن کنی، دورهی اصلی «ورود به سرزمین لاغرها» دقیقاً همین کار رو برات انجام میده.
در گام ۳۷ سراغ «قدرت باور در لاغری» میریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژهی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدمبهقدم برای لاغری هستید، دورهی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه میشود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.37 از 86 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

نشان های دریافت شده
سلام به همه
میدونین چی متوجه شدم از این فایل، اینکه gps ما همون احساس ماست، این احساس رو خدا در وجود همه ما قرار داده تا درست رو از غلط تشخیص بدیم، امروز صبح که از خواب بیدار شدم ذهنم گفت وقت صبحانست ولی احساسم گفت تو گرسنه نیستی، پس به حرفش گوش دادم و گذاشتم هر وقت بهم گفت گرسنمه غذا بخورم، این خوردن لذت بخش تر نیست واقعا؟؟؟ دیروز خیلی تمرکزی به احساس سیری و گرسنگیم توجه کردم و دیدم چقدر بدنم کم مصرفه و چقدر من دیروز غذای کمی مصرف کردم، یعنی بقیه مقدار غذاها رو که میخوریم ذهن درخواست میکنه در صورتیکه بدن واقعا بهش نیازی نداره، احساس، مهمترین دارایی ما در این دنیاست که خدا در وجود ما قرار داده، برای لاغر شده فقط کافیه به این ابزار قدرتمند توجه کنیم تا صداشو بشنویم این همون صدای لاغریه که در وجود ماست، به هیچی بیرون از خودمون نیاز نداریم، این صدا همه چیزه، بعصی وقتا وقت ناهار احساسم گفته الان دلم میوه میخواد ما بهش گوش ندادیم و ناهار خوردیم ولی اون به میوه نیاز داشت،دیروز حدود ساهت 2 و نیم ناهارم حاضر بود ولی من دلم قهوه میخواست، یه گفتگویی در من شکل گرفت که الان وقت قهوه نیست ناهارتو بخور ولی من دیدم اگه این لحظه قهوه بخورم بیشتر لذت میبرم و به احساسم گوش دادم و ناهارم و 4 و نیم وقتی کامل گرسنم شد خوردم، میدونین چی میخوام بگم؟؟ میخوام بگم همه حواسمونو بدیم به احساسمون ببینیم چی میگه هر چی گفت بهش عمل کنیم که هم لذت ببریم هم جوری که فکرشو نمیکنیم خودشو متناسب میکنه،دیدین وقتی به اندازه میخوریم احساس خوبی داریم؟؟ این احساس همون صدای خداست
از امروز بیشتر حواسمون به این صدا باشه، چراغ راه ماست در این مسیر زیبا
شاد باشید