قبل از اینکه ادامه بدی، چهار تا سؤال ازت می‌پرسم و ازت می‌خوام همین الان جوابش رو بدی. الان چند کیلویی؟ لازم نیست بری روی ترازو، همون عددی که در ذهنته کافیه. چند کیلو اضافه‌وزن داری؟ دوست داری به چه وزنی برسی؟ و سؤال آخر: تا حالا در اون وزن بودی؟ جواب همین سؤال آخر نشون می‌ده که نقشه ذهنی لاغری تو الان کجا رو نشون می‌ده و چقدر باور داری که می‌تونی متناسب بشی.
این جلسه گام ۳۶ از «صد گام لاغری با ذهن» و ادامه‌ی گام ۳۵ هست. در این گام می‌بینی چرا برطرف کردن موانع ذهنی از هر تلاشی مهم‌تره، فرق «دوست داشتن» و «باور کردن» چیه، و چطور میشه با یه تغییر ساده در گفت‌وگوی ذهنی، رسیدن به وزن ایده‌آل رو باورپذیر کرد.
🎬 در ویدیوی این جلسه چی می‌شنوی؟
اول گفتم که در لاغری با ذهن، و کلاً در هر موضوعی در زندگی، مهم‌تر از اینکه بدونیم چه چیزی باعث موفقیت میشه، اینه که بفهمیم چه چیزی جلوی موفقیت رو می‌گیره. خیلی از آموزشها روی این تمرکز دارن که برای موفق شدن چه تلاشی باید بکنی، ولی تجربه به من نشون داده که خیلی وقت‌ها برطرف کردن مانع‌ها خودش بهترین راه‌حله. هرچقدر موانع ذهنیت برای لاغر شدن کمتر بشه، خیلی راحت‌تر به تناسب دلخواهت می‌رسی.
بعد گفتم یکی از بزرگ‌ترین موانع اینه که باور نداریم می‌تونیم متناسب بشیم. خیلی از روش‌های قبلی هم نتیجه داشتن، ولی دو چیز مهمه: نتیجه با چقدر سختی و فشار به دست اومد، و چقدر ماندگار بود. اگه با یه روش چند سال متناسب موندیم، خب باید ادامه‌ش می‌دادیم. ولی نتیجه‌ی دائمی وقتی به دست میاد که اول ذهن متناسب بشه؛ یعنی تصویرهای ذهنی و فکرمون درباره‌ی خودمون و غذا و چاقی و لاغری درست بشه.
🤔 دوست داشتن با باور کردن فرق داره
خیلی از بچه‌ها میگن «من خیلی دوست دارم لاغر بشم». من هم سال‌ها دوست داشتم لاغر بشم، پس چرا نمی‌شدم؟ چون دوست داشتن با باور کردن خیلی فرق داره. همه‌ی ما دوست داریم متناسب بشیم، ولی تا وقتی باور نکنیم که می‌تونیم، متناسب نمی‌شیم.
چند روز قبل از ضبط این ویدیو یکی از دوستان باهام تماس گرفت. حدود ۱۱۵ کیلو بود و خیلی دوست داشت متناسب بشه. ازش پرسیدم دوست داری به چه وزنی برسی؟ گفت «۸۰ بشم خیلی خوبه». پرسیدم تا حالا ۸۰ بودی؟ بلافاصله گفت نه. بهش گفتم تو که از ۶۰ کیلو یهو نشدی ۱۱۵؛ همه‌ی این عددها رو یکی‌یکی رد کردی، پس یه روزی ۸۰ کیلو هم بودی. تازه اونجا قبول کرد که آره، یه روزی در همین وزن بوده.
این برای همه‌ی ما صدق میکنه. اگه در جواب سؤال چهارم گفتی «نه، هیچ‌وقت در اون وزن نبودم»، نشون می‌ده چقدر رسیدن به وزن دلخواه برات غیرقابل‌باوره. اگه هم گفتی «آره، بودم»، پس باید باور کنی که کسی که یه بار در اون وزن بوده، می‌تونه دوباره هم باشه. خیلی ساده بگم: وزن ایده‌آلت ایستگاهیه که یه روزی خودت درش بودی و ازش رد شدی؛ حالا فقط می‌خوای برگردی.
🧭 وقتی از مقصد رد شدی، GPS رو روشن کن
همه‌ی ما بارها برامون پیش اومده که دنبال یه آدرس بودیم و یهو فهمیدیم از مقصد رد شدیم. می‌پرسیم و میگن «دو سه تا خیابون برگرد، همون‌جاست». هیچ‌وقت ناامید نمی‌شیم که «وای، از مقصدم گذشتم، حالا چیکار کنم»؛ دور میزنیم و برمی‌گردیم. برای خود من هم پیش اومده که فکر میکردم مسیر رو بلدم، گم شدم و تازه GPS رو روشن کردم. دیدم سه کیلومتر رد شدم و GPS قدم‌به‌قدم گفت کجا دور بزنم، از کدوم خیابون برم و میدون رو رد کنم، تا رسیدم.
اضافه‌وزن هم دقیقاً همینه. ولی حرف‌هایی که درباره‌ی خودمون میزنیم، مثل «من چاقم، من بدشانسم»، اون‌قدر بار سنگینی در ذهن می‌سازن که اصلاً امکان متناسب شدن رو در خودمون نمی‌بینیم. بعضی‌ها می‌پرسن «خب چطور باور کنم؟». جوابش همینه: باید سختی کار رو در ذهنت آسون کنی و گفت‌وگوی ذهنیت رو عوض کنی. به‌جای اینکه بگی «من الان ۱۱۰ کیلوام و برای ۷۰ کیلو شدن باید سختی و رنج بکشم»، بگو «من یه روزی در ایستگاه ۷۰ کیلو بودم و حالا می‌خوام برگردم به همون ایستگاه». کدومش آروم‌تر و باورپذیرتره؟
خودم یه زمانی تا ۱۳۵ کیلو رسیدم و از خیلی ایستگاه‌ها رد شدم. همه‌ی تلاش‌هایی که در این سال‌ها کردیم برای برگشتن به همون حالت ایده‌آل بود، ولی چون GPS نداشتیم، هی راه اشتباه رفتیم؛ یه مدت حس می‌کردیم نزدیک شدیم و بعد می‌دیدیم دورتر هم شدیم. آموزشهای لاغری با ذهن برای تو حکم همون GPS رو دارن؛ همون نقشه ذهنی لاغری که بهت میگه این فکر رو درست کن، این باور رو عوض کن، این عادت رو کنار بذار. برای همینه که خیلی از بچه‌ها میگن هر سؤالی برامون پیش میاد، جوابش در فایل بعدی هست.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصه‌ی حرفهای این جلسه‌ست. در ویدیو این چهار سؤال رو خودم ازت می‌پرسم و فرصت داری همون لحظه جواب بدی، و درباره‌ی مسیر خودم و ایستگاه‌هایی که رد کردم بیشتر گفتم. شنیدن این توضیح‌ها با صدای خودم کمک میکنه نقشه ذهنی لاغری رو در ذهنت ساده‌تر و باورپذیرتر کنی.
جلسه‌های «صد گام لاغری با ذهن» جزو دوره‌های تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همه‌ی گام‌ها باید اشتراک ویژه‌ی تناسب فکری رو فعال کنی. اگه می‌خوای این GPS رو کامل و قدم‌به‌قدم روشن کنی، دوره‌ی اصلی «ورود به سرزمین لاغرها» دقیقاً همین کار رو برات انجام می‌ده.
در گام ۳۷ سراغ «قدرت باور در لاغری» می‌ریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاه‌ها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژه‌ی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدم‌به‌قدم برای لاغری هستید، دوره‌ی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه می‌شود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایل‌های صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرین‌های عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاه‌های سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.37 از 86 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!
نشان های دریافت شده
سلام و درود بر استادعزیز و دوستان همراه
من وقتی فکر میکنم تا سن ۲۱…۲۳ سال حدودا متناسب بودم چون یادم میاد جشن پسرخاله ام بود ومن لباس شیری رنگ خریدم و پوشیدم اون موقع ها من دانشجو بودم واسترس درس وامتحانات رو داشتم .
مسیر چاقیم بعد دوران دانشگاه ام استارت خورد بعد رهایی از اونهمه استرس درس و مدرسه .
آنقدر آرام آرام چاق شدم که به چشم نمی اومد اما وقتی خوب فکر میکنم همون موقع هایی بود که دکمه پایین مانتوم همش کنده میشد و من مقصر خیاط رو میگرفتم که بلد نبود خوب اندازه بگیره .
مرتب این دکمه کندن ها و دوختنش ادامه داشت و کم کم شاغل شدم اونوقت کلی از نگرانیهام بابت کارپیدا کردن کمتر شد و من آرامش گرفتم و من چون این کد آرامش رو به چاقی ارنباط داده بودم و کم کم چاقیم سرعت بیشتری گرفت .
به طوریکه همکارام هم بهم میگفتند و کم کم ترس ونگرانی ها شروع شد و نسخه های لاغری که دوستان انجام میدادن من انجام میدادم .
مرتب باورهای چاقی بیشتر شد و تا اونجایی که چاقیم رو به عمه ام نسبت دادن ومرنب حرف وحدیث .
منم مثل باقی دوستان خیلی تلاش میکردم اما هرسری ترسها ونگرانیها بیشتر میشد ومن به وزن ۷۴ کیلو رسیدم .
و خدای بزرگ منو هدایت کرد به این مسیر زیبا .
بله منم تو وزن ۵۸ کیلو بودم وآرام آرام به ۷۴ کیلو رسیدم.
من یه بار متناسب بودم و رفتارهام شبیه فرد متناسب بود پس باز هم میتونم دوباره به وزن دلخواهم برسم و چقدر خوب هم رسیدم و دوباره تلاش میکنم برای تناسب اندام بیشتر وسلامتی بیشتر .
واز gPS هم کمک میگیرم و باتوحه به احساسم ترس یا شادی. نگرانی یا امید قدم بر میدارم تا به تناسب دلخواهم برسم
نشان های دریافت شده
به نام خدا
منم که مدتیه برگشتم تقریبا به ایستگاهی که ردش کرده بودم ایستگاه دل انگیز متناسب شدن
. GPS لاغری تو این مسیر کمکم کرد که هر لحظه متوجه بشوم کدوم قسمت مسیرم .
میخام بگم حال وهوای اینجا خیلی خوبه . تو مسیر متناسب شدن خیلی مراقب بودم وحواسم به GPSام بود که مبادا مسیر رو بیراهه برم .
یه جاهایی دست انداز حرفهای منفی دیگران بود که میخاست منحرفم کنه نزاشتم . ومصمم جلو رفتم
همش هوا صاف ودل انگیز نبود گاه گاهی بنا به دلایل مختلف سرعتم کم میشد ولی نمیزاشتم ماشینم خاموش بشه .
جاهایی سوخت کم میاوردم اما با خودم صحبت میکردم واستاد ودوستان شگفت انگیز رو میدیدم و ادامه میدادم .
فکر میکردم همه جای بدنم وزن کم بکنه این شکمم همین جوری میمونه واحساسم میخاست بد بشع اما میگفتم اینهمه دوستان واستاد تونستن پس من چرا نتونم .
همشون با قدرت ذهن شون تونستن لاغر بشن پس منم میتونم .
تغییرات اساسی من از ۱۳ بدر امسال یهو سرعت گرفت طوریکه خالم اینا برای عید اومدن خونه ما زباد متوجه لاغری من نشدن اما مرداد ماه که دوباره خونمون اومدن خیلی تعجب کردن و ازم خاستن اینقد خودم رو لاغر نکنم .
اونها فکر میکردن من با رژیم و پیاده روی وزن خودم رو کم کردم منم سکوت کردم و لذت میبردم .
کم کم یکی یکی بهم میگفتن و دلیلشو میپرسیدن چی کار کردم .
راستش اوایل میترسیدم منو مسخره کنند بگم با ذهنم لاغر شدم .
اما الانا میگم بخان باور کنن بخان باور نکنن . خوب من میگم ولی اصراری به واردشدن اونها دراین دوره ندارم .
تو مدارش باشن خودشان هدایت میشن و دنبال میکنن آموزشها رو .
هنوز که هنوزه فرد متناسبی میبینم ذوق میکنم و لذت میبرم و تو دلم تحسینش میکنم که با وارد کردن باورهای مخرب چاقی فرمولهای فابریکی ذهنشون رو دستکاری نکردن .
دوستان وقتی نتیجه منو میبینن و در کامنتهام بهم میگن چی کار کردی بهمون بگو .
همین جا اعلام میکنم به خدا همین فایل ها. همین متن های قبل فایل ها . همین کامنتهای دوستان . و نوشتن کامنت برای هر فایل و تمرینات عملی وتفکر درمورد باورهای مخربم کمکم کرد که متناسب بشوم .
نه هیچ چیز دیگه .آموزشهای استاد آنقدر کامل و ساده وشیواست که احتیاج به هیچ چیز دیگه نیست.
من چون عاشق متناسب شدن بودم وقت گذاشتم برای این کار .
و بهترین زمان که دوربرم سکوت باشه وکسی پیشم نباشه صداش رو بلند میکردم و گوش میدادم و یک دفتر داشتم و نکات مهم رو حین گوش دادن مینوشتم و فکر میکردم وبازم فکر میکردم که من اینجا اون موقع چطور عمل کردم
بعدش تمامی متن قبل فایل رو میخوندم . شاید باورتان نشه اما من تمامی کامنتهای دوره ۱۲ قدم و صد گام همه رو خوندم ودیدگاه بچه ها کمکم کرد اگه حواسم به یه فرمول مخرب نبود یهو مخم سوت میکشید و پیداش میکردم و سریع مینوشتم .
همین کار رو میکردم ومرتب ادامه میدادم . موقع خواب فکرم میرفت سمت گذشتم که من از کجا چاقیم شدت گرفت و چی شد اون موقع .
البته همه اونها رو مو به مو توکامنتهام نوشتم .
کاش سایت این امکان رو داشت که نام کاربر رو میزدیم تمامی کامنتهای که با اون شماره موبایل ثبت شد میومد .
چون الان اگه بخام همشو بگم شاید یه کتاب بشه.
من فقط جمعه ها فایل گوش نمیدادم . حتی موقعی که کرونا گرفتم واصلا اشتهام رفت و تو وضعیت بسیار بدی بودم به طوریکه دستام قدرت نوشتن نداشت اما گوش میدادم وفکر میکردم وخدا رو شاهد میگیرم یه باور مخرب رو همون هفته ها پیدا کردم .
منم مثل همتون جاهایی کم مباوردم . سرزنش اطرافیان داشتم . گاهی بد رفتار میکردم اما ادامه میدادم و این GPS
خیلی بهم کمک کرد تا متوجه باشم کجای کارم .
هر صبح که میرفتم بیرون به خودم میگفتم حواسم باشه ببینم کیا متناسبن وتحسینشون کنم و کیا رو فکر میکردم الان باید طبق باورهام چاق باشن اما لاغرن .واونها رو به خودم گوشزد میکردم که نگاه باورت اشتباه بود پس چرا این آقا متناسبه و….
خدا رو شاکرم بابت هدایت به این سایت آموزشی که چگونه زیستن رو بهم آموخت .
از استاد عالیقدر هم سپاسگزارم بابت آموزشهای بی بدلیلش .که عاشقانه کمکمون میکنن تا با قدرت ذهن خودمان به راحتی متناسب بشیم و از زندگی لذت بیشتری ببریم .
نشان های دریافت شده
سلام بر مشتاقان تناسب اندام
وقتی که عکس خودم رو با مادرم و برادرم که به مشهد رفته بودیم نگاه کردم در وزن ایده آلم بودم و انگار همین دیروز بود که برای زیبایی اندامم به باشگاه رفته بودم و خانم ها رو میدیدم که بهم می گفتند تو دیگه برای چی میای باشگاه.
تو که متناسبی و مشکلی نداری . اون موقع روی ایستگاه خودم بودم . ایستگاه تناسب اندام .
الان مدتهاست از ایستگاه خودم دورشدم و الان که وارد این سایت شدم آموزشها و تمرینات رو با اشتیاق دنبال میکنم و باور دارم که میتونم به ایستگاه برسم .
الان که یک ماهه تقریبا وارد این دوره شدم به لطف الهی و با آموزشهای بی بدلیل استاد ترس از چاقی تر شدن و ترس از مواد غذایی در من ازبین رفت . تازه اعتمادبه نفسم هم خیلی زیاد شد وقتی فهمیدم که با باورهای غلط وآگاهیهای نادرست وارد این مسیر شدم خوب اگه باورهای غلط خودم رو شناسایی کنم و آموزشهای استاد عزیز و تمرینات رو دنبال کنم به نتیجه دلخواهم میرسم .
وقتی خواهرم رو میبینم که با آب وتاب در موردغذاصحبت میکنه میگم خاطره درست نکن با مواد غذایی و اون هم گوش میکنه .یا وقتی قرص های مامانم رو ساعتش رو بهش میگم بهم میگه عوارضش چیه ؟میگم عوارض رو نمیگم از کاه کوه می سازی و اگه نوشته باشه سردرد و… باور ذهنت میشه و به اون عارضه دچارمیشی. قرصت بخور اگه خوب حالت خوب شد که معلومه به عوارضش کاری نداشته باش .اینها رو بهشون میگم هم مروری بر آگاهیم بشه وهم یه آگاهی داده باشم .
ما از مبدا تناسب اندام حرکت کردیم و نا آگاهانه به مقصد چاقی رسیدیم حالا آگاهانه همون مسیر رو دور میزنیم و به ایستگاه تناسب اندام میرسیم و در همون مسیر میمونیم و لذت میبریم . من لایق وشایسته تناسب اندام هستم و من باور دارم که به راحتی وآسونی متناسب میشم . و به وزن ایده آلم میرسم و از زندگی کردن بیشتر لذت میبرم . من خودم رو همچنان دوست دارم و به خودم عشق می ورزم .