قبل از اینکه ادامه بدی، چهار تا سؤال ازت میپرسم و ازت میخوام همین الان جوابش رو بدی. الان چند کیلویی؟ لازم نیست بری روی ترازو، همون عددی که در ذهنته کافیه. چند کیلو اضافهوزن داری؟ دوست داری به چه وزنی برسی؟ و سؤال آخر: تا حالا در اون وزن بودی؟ جواب همین سؤال آخر نشون میده که نقشه ذهنی لاغری تو الان کجا رو نشون میده و چقدر باور داری که میتونی متناسب بشی.
این جلسه گام ۳۶ از «صد گام لاغری با ذهن» و ادامهی گام ۳۵ هست. در این گام میبینی چرا برطرف کردن موانع ذهنی از هر تلاشی مهمتره، فرق «دوست داشتن» و «باور کردن» چیه، و چطور میشه با یه تغییر ساده در گفتوگوی ذهنی، رسیدن به وزن ایدهآل رو باورپذیر کرد.
🎬 در ویدیوی این جلسه چی میشنوی؟
اول گفتم که در لاغری با ذهن، و کلاً در هر موضوعی در زندگی، مهمتر از اینکه بدونیم چه چیزی باعث موفقیت میشه، اینه که بفهمیم چه چیزی جلوی موفقیت رو میگیره. خیلی از آموزشها روی این تمرکز دارن که برای موفق شدن چه تلاشی باید بکنی، ولی تجربه به من نشون داده که خیلی وقتها برطرف کردن مانعها خودش بهترین راهحله. هرچقدر موانع ذهنیت برای لاغر شدن کمتر بشه، خیلی راحتتر به تناسب دلخواهت میرسی.
بعد گفتم یکی از بزرگترین موانع اینه که باور نداریم میتونیم متناسب بشیم. خیلی از روشهای قبلی هم نتیجه داشتن، ولی دو چیز مهمه: نتیجه با چقدر سختی و فشار به دست اومد، و چقدر ماندگار بود. اگه با یه روش چند سال متناسب موندیم، خب باید ادامهش میدادیم. ولی نتیجهی دائمی وقتی به دست میاد که اول ذهن متناسب بشه؛ یعنی تصویرهای ذهنی و فکرمون دربارهی خودمون و غذا و چاقی و لاغری درست بشه.
🤔 دوست داشتن با باور کردن فرق داره
خیلی از بچهها میگن «من خیلی دوست دارم لاغر بشم». من هم سالها دوست داشتم لاغر بشم، پس چرا نمیشدم؟ چون دوست داشتن با باور کردن خیلی فرق داره. همهی ما دوست داریم متناسب بشیم، ولی تا وقتی باور نکنیم که میتونیم، متناسب نمیشیم.
چند روز قبل از ضبط این ویدیو یکی از دوستان باهام تماس گرفت. حدود ۱۱۵ کیلو بود و خیلی دوست داشت متناسب بشه. ازش پرسیدم دوست داری به چه وزنی برسی؟ گفت «۸۰ بشم خیلی خوبه». پرسیدم تا حالا ۸۰ بودی؟ بلافاصله گفت نه. بهش گفتم تو که از ۶۰ کیلو یهو نشدی ۱۱۵؛ همهی این عددها رو یکییکی رد کردی، پس یه روزی ۸۰ کیلو هم بودی. تازه اونجا قبول کرد که آره، یه روزی در همین وزن بوده.
این برای همهی ما صدق میکنه. اگه در جواب سؤال چهارم گفتی «نه، هیچوقت در اون وزن نبودم»، نشون میده چقدر رسیدن به وزن دلخواه برات غیرقابلباوره. اگه هم گفتی «آره، بودم»، پس باید باور کنی که کسی که یه بار در اون وزن بوده، میتونه دوباره هم باشه. خیلی ساده بگم: وزن ایدهآلت ایستگاهیه که یه روزی خودت درش بودی و ازش رد شدی؛ حالا فقط میخوای برگردی.
🧭 وقتی از مقصد رد شدی، GPS رو روشن کن
همهی ما بارها برامون پیش اومده که دنبال یه آدرس بودیم و یهو فهمیدیم از مقصد رد شدیم. میپرسیم و میگن «دو سه تا خیابون برگرد، همونجاست». هیچوقت ناامید نمیشیم که «وای، از مقصدم گذشتم، حالا چیکار کنم»؛ دور میزنیم و برمیگردیم. برای خود من هم پیش اومده که فکر میکردم مسیر رو بلدم، گم شدم و تازه GPS رو روشن کردم. دیدم سه کیلومتر رد شدم و GPS قدمبهقدم گفت کجا دور بزنم، از کدوم خیابون برم و میدون رو رد کنم، تا رسیدم.
اضافهوزن هم دقیقاً همینه. ولی حرفهایی که دربارهی خودمون میزنیم، مثل «من چاقم، من بدشانسم»، اونقدر بار سنگینی در ذهن میسازن که اصلاً امکان متناسب شدن رو در خودمون نمیبینیم. بعضیها میپرسن «خب چطور باور کنم؟». جوابش همینه: باید سختی کار رو در ذهنت آسون کنی و گفتوگوی ذهنیت رو عوض کنی. بهجای اینکه بگی «من الان ۱۱۰ کیلوام و برای ۷۰ کیلو شدن باید سختی و رنج بکشم»، بگو «من یه روزی در ایستگاه ۷۰ کیلو بودم و حالا میخوام برگردم به همون ایستگاه». کدومش آرومتر و باورپذیرتره؟
خودم یه زمانی تا ۱۳۵ کیلو رسیدم و از خیلی ایستگاهها رد شدم. همهی تلاشهایی که در این سالها کردیم برای برگشتن به همون حالت ایدهآل بود، ولی چون GPS نداشتیم، هی راه اشتباه رفتیم؛ یه مدت حس میکردیم نزدیک شدیم و بعد میدیدیم دورتر هم شدیم. آموزشهای لاغری با ذهن برای تو حکم همون GPS رو دارن؛ همون نقشه ذهنی لاغری که بهت میگه این فکر رو درست کن، این باور رو عوض کن، این عادت رو کنار بذار. برای همینه که خیلی از بچهها میگن هر سؤالی برامون پیش میاد، جوابش در فایل بعدی هست.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصهی حرفهای این جلسهست. در ویدیو این چهار سؤال رو خودم ازت میپرسم و فرصت داری همون لحظه جواب بدی، و دربارهی مسیر خودم و ایستگاههایی که رد کردم بیشتر گفتم. شنیدن این توضیحها با صدای خودم کمک میکنه نقشه ذهنی لاغری رو در ذهنت سادهتر و باورپذیرتر کنی.
جلسههای «صد گام لاغری با ذهن» جزو دورههای تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همهی گامها باید اشتراک ویژهی تناسب فکری رو فعال کنی. اگه میخوای این GPS رو کامل و قدمبهقدم روشن کنی، دورهی اصلی «ورود به سرزمین لاغرها» دقیقاً همین کار رو برات انجام میده.
در گام ۳۷ سراغ «قدرت باور در لاغری» میریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژهی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدمبهقدم برای لاغری هستید، دورهی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه میشود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.37 از 86 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

با سلام خدمت دوستانم واستاد گرامی در قسمت خواندن فایل این بود که ما حالا طبق شرایطی وعلتهایی به مسیر چاقی رهنمون شدیم وتا قسمتی از مسیر حالا من در مورد خودم به لطف مادرم تخت گازم این مسیر چاقی رو رفتم وبعد هم به لطف خودم که به بعضی از رفتارها عادت کرده بودم تند رفتم وحتی در بعضی از مسیر از خواهر وبرادرم ودوستانم سبقت گرفتم تا به جایی از مسیر که رسیدم دیدم دیگه پاهایم جواب نمیده وحتی دستهایم دیگه برای حملکردن اون کوله بار توان ندارهو تصمیم گرفتم که مسیر رو با اتوبوس ویا تاکسی که اینها همون رژیم وورزشهای سخت هست ادامه بدم سوار اولین اتوبوس شدم اولش گفتم اخیش چه قدر راحت شدم ورفتن در مسیر ساده شد وبعد دیدم در اتوبوس سوار شدم قوانینی هست که با من جور در نمیاد مثلا صبحونه باید ۲کف دست میخوردم ونهار باید قاشقم رو میشمردم ویا فقط سالاد میخوردم وشام هم به همین صورت خلاصه بعد از پیمودن قسمتی از مسیرم با اون اتوبوس پیاده شدم وگفتم بزار سوار تاکسی بشم این بار توی تاکسی باید هم اون نحوه غداخوردن رو میداشتم وهم در بعصی جاها نگاه میداست ومن باید ورزش سخت وطاقت فرسا انجام میدادم وهی به همین صورت اتوبوس وتاکسی عوص کردم ومسیرم رو که مسیر چاقی بود هی رفتم تا جایی که این بار دیگه ذهنم هم خسته شده بود وبدنم هم از سوار شدن وپیاده شدن خسته شد ویک دفعه ای همانطور که خطته ودل شکسته وبیحال بودم به مسیر برگشت خودم که در اون طرف مسیر من بود نگاه کردم دیدم همه اونهایی که از مسیر من برمیگردند چقدر تناسب دارند ولاعر هستم همین طور که اروم اروم مسیر چاقی رو میرفتم این بار برای یکی از اونها دست تکان دادم وسوال کردم گفتند ما در مسیر لاعری با ذهن هستیم وبه من گفتند در گوگل سرچ کن پیدا میکنی وبلخره من هم پیدا کردم وهمین طور که مسیر چاقی رو اروم میرفتم بلاخره مسیر لاعری رو توی گوگل پیدا کردم وسایت تناسب دهنی رو پیدا کردم در طی مسیر چاقی ام اون سایت رو با دقت خوندم حالا دیگه توی طی کردن مسیرم سوار اون اتوبوسها با اون قوانینهایش نمیرفتم هر چه قدر تاکسی ها بوق زدند من سوار نشدم وهمین طور سایت رو خوندم واولش چاق تر شدم وبعد دیدم داره نحوه خوردنم عوصمیشه وحتی دیگه نحوه تفریح کردنم از مسیر تغییر کرد دیگه تفریحم این نشد کهبشینم وفقط بخورم دیگه کوله بار خوردن سبک شد و دیگه از فضای سبز اطرافم لذت بردم ودیگه از خوردن مواد غذایی ترس نداشتم ودیگه از غذاخوردن نترسیدم اخه کمکم اندازه میخوردم ووقتی یک دفعهای نگاه کردم دیدم دلم میخواد دیگه بر گردم به خانه لاعری خودم گفتند در مسیر برگشت هر کسی خداوند براش یک خونه لاغری گذاشته دیگه دلم خواست بر گردم رفتم به کنار جاده ودستی تکان دادم برای همسفرانم ومن هم قاطی اونها شدم ودارم میرم که به خونه لاعری خودم برسم ودیگه جی پی اس لاغری ام رو روشن کردم به خاطر اینکه دیگه مسیر رو اشتباه نرم واگه حتی بخوام جایی رو اشتباه برم کسی باسه بهم بگه استباه رفتی دور بزن والان دارم ادمه میدم وحتی توی این مسیر استادی دارم که هر روز وهر ساعت داره بهم راه رو اموزش میده بهم میگه کجا دست اندازه توی مسیرت لیز نخوری نیفتی خدای نکرده دست وپات بشکنه ویا خدای نکرده با سر به زمین نخوری خلاصه توی این مسیر من دارم اموزش میبینم ولی گهگاهی دست اندازهایی داری که باز روز بعد با دیدن استاد یعنی همون فایلهایش دوباره بلند میشیم وراهمون ادامه میدیم خدایا شکرت که من رو هدایت کردی وبه من لطف کردی راستی بچه ها این مسیر برگشت عالیه اخه محیط مسیر که من مبسناسم از نظر طبیعتش این ور بهتره ووقتی سوار اتوبوس وتاکسیهای مسیر برای برگست میشی اثری از اون قوانین یخت وطاقت فرسا وورزسهای سخت نیست این جاهمش همه بهم کمک میکنند واز همه مهمتر این جا همه ارامش دارند وهمه احساس شادی دارند وهمه بهم حس خوسحالی میدند وهمه اعتماد به نفس دارند وهمه به اندازه نیازشون میخورن واسراف نمیکنند وهمه اینکه لاعری حق ما است رو اعتقاد دارند وهمه حتی میگن خوردن حق طبیعی ما است وترسی ندارن از مواد غذایی وخودن خلاصه این جا خیلی خیلی بهتر از اون طرفه فقط باید مواظب باشم جی پی اسم خاموش نشه واین جا فهمیدم که من قبلا وزن ممورد ایده ال خودم رو داشتم ولی با رفتارهایم از اون ایستگاه رد شدم ولی اون طرف مسیر بوده حالا توی این طرف وقتی رسیدم به ایستگاه مورد نظر حواسم رو جمع میکنم باز ازش رد نشم وتوی ایستگاه وایستم لذتشو ببرم خدایا شکرت شکرت