قبل از اینکه ادامه بدی، چهار تا سؤال ازت میپرسم و ازت میخوام همین الان جوابش رو بدی. الان چند کیلویی؟ لازم نیست بری روی ترازو، همون عددی که در ذهنته کافیه. چند کیلو اضافهوزن داری؟ دوست داری به چه وزنی برسی؟ و سؤال آخر: تا حالا در اون وزن بودی؟ جواب همین سؤال آخر نشون میده که نقشه ذهنی لاغری تو الان کجا رو نشون میده و چقدر باور داری که میتونی متناسب بشی.
این جلسه گام ۳۶ از «صد گام لاغری با ذهن» و ادامهی گام ۳۵ هست. در این گام میبینی چرا برطرف کردن موانع ذهنی از هر تلاشی مهمتره، فرق «دوست داشتن» و «باور کردن» چیه، و چطور میشه با یه تغییر ساده در گفتوگوی ذهنی، رسیدن به وزن ایدهآل رو باورپذیر کرد.
🎬 در ویدیوی این جلسه چی میشنوی؟
اول گفتم که در لاغری با ذهن، و کلاً در هر موضوعی در زندگی، مهمتر از اینکه بدونیم چه چیزی باعث موفقیت میشه، اینه که بفهمیم چه چیزی جلوی موفقیت رو میگیره. خیلی از آموزشها روی این تمرکز دارن که برای موفق شدن چه تلاشی باید بکنی، ولی تجربه به من نشون داده که خیلی وقتها برطرف کردن مانعها خودش بهترین راهحله. هرچقدر موانع ذهنیت برای لاغر شدن کمتر بشه، خیلی راحتتر به تناسب دلخواهت میرسی.
بعد گفتم یکی از بزرگترین موانع اینه که باور نداریم میتونیم متناسب بشیم. خیلی از روشهای قبلی هم نتیجه داشتن، ولی دو چیز مهمه: نتیجه با چقدر سختی و فشار به دست اومد، و چقدر ماندگار بود. اگه با یه روش چند سال متناسب موندیم، خب باید ادامهش میدادیم. ولی نتیجهی دائمی وقتی به دست میاد که اول ذهن متناسب بشه؛ یعنی تصویرهای ذهنی و فکرمون دربارهی خودمون و غذا و چاقی و لاغری درست بشه.
🤔 دوست داشتن با باور کردن فرق داره
خیلی از بچهها میگن «من خیلی دوست دارم لاغر بشم». من هم سالها دوست داشتم لاغر بشم، پس چرا نمیشدم؟ چون دوست داشتن با باور کردن خیلی فرق داره. همهی ما دوست داریم متناسب بشیم، ولی تا وقتی باور نکنیم که میتونیم، متناسب نمیشیم.
چند روز قبل از ضبط این ویدیو یکی از دوستان باهام تماس گرفت. حدود ۱۱۵ کیلو بود و خیلی دوست داشت متناسب بشه. ازش پرسیدم دوست داری به چه وزنی برسی؟ گفت «۸۰ بشم خیلی خوبه». پرسیدم تا حالا ۸۰ بودی؟ بلافاصله گفت نه. بهش گفتم تو که از ۶۰ کیلو یهو نشدی ۱۱۵؛ همهی این عددها رو یکییکی رد کردی، پس یه روزی ۸۰ کیلو هم بودی. تازه اونجا قبول کرد که آره، یه روزی در همین وزن بوده.
این برای همهی ما صدق میکنه. اگه در جواب سؤال چهارم گفتی «نه، هیچوقت در اون وزن نبودم»، نشون میده چقدر رسیدن به وزن دلخواه برات غیرقابلباوره. اگه هم گفتی «آره، بودم»، پس باید باور کنی که کسی که یه بار در اون وزن بوده، میتونه دوباره هم باشه. خیلی ساده بگم: وزن ایدهآلت ایستگاهیه که یه روزی خودت درش بودی و ازش رد شدی؛ حالا فقط میخوای برگردی.
🧭 وقتی از مقصد رد شدی، GPS رو روشن کن
همهی ما بارها برامون پیش اومده که دنبال یه آدرس بودیم و یهو فهمیدیم از مقصد رد شدیم. میپرسیم و میگن «دو سه تا خیابون برگرد، همونجاست». هیچوقت ناامید نمیشیم که «وای، از مقصدم گذشتم، حالا چیکار کنم»؛ دور میزنیم و برمیگردیم. برای خود من هم پیش اومده که فکر میکردم مسیر رو بلدم، گم شدم و تازه GPS رو روشن کردم. دیدم سه کیلومتر رد شدم و GPS قدمبهقدم گفت کجا دور بزنم، از کدوم خیابون برم و میدون رو رد کنم، تا رسیدم.
اضافهوزن هم دقیقاً همینه. ولی حرفهایی که دربارهی خودمون میزنیم، مثل «من چاقم، من بدشانسم»، اونقدر بار سنگینی در ذهن میسازن که اصلاً امکان متناسب شدن رو در خودمون نمیبینیم. بعضیها میپرسن «خب چطور باور کنم؟». جوابش همینه: باید سختی کار رو در ذهنت آسون کنی و گفتوگوی ذهنیت رو عوض کنی. بهجای اینکه بگی «من الان ۱۱۰ کیلوام و برای ۷۰ کیلو شدن باید سختی و رنج بکشم»، بگو «من یه روزی در ایستگاه ۷۰ کیلو بودم و حالا میخوام برگردم به همون ایستگاه». کدومش آرومتر و باورپذیرتره؟
خودم یه زمانی تا ۱۳۵ کیلو رسیدم و از خیلی ایستگاهها رد شدم. همهی تلاشهایی که در این سالها کردیم برای برگشتن به همون حالت ایدهآل بود، ولی چون GPS نداشتیم، هی راه اشتباه رفتیم؛ یه مدت حس میکردیم نزدیک شدیم و بعد میدیدیم دورتر هم شدیم. آموزشهای لاغری با ذهن برای تو حکم همون GPS رو دارن؛ همون نقشه ذهنی لاغری که بهت میگه این فکر رو درست کن، این باور رو عوض کن، این عادت رو کنار بذار. برای همینه که خیلی از بچهها میگن هر سؤالی برامون پیش میاد، جوابش در فایل بعدی هست.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصهی حرفهای این جلسهست. در ویدیو این چهار سؤال رو خودم ازت میپرسم و فرصت داری همون لحظه جواب بدی، و دربارهی مسیر خودم و ایستگاههایی که رد کردم بیشتر گفتم. شنیدن این توضیحها با صدای خودم کمک میکنه نقشه ذهنی لاغری رو در ذهنت سادهتر و باورپذیرتر کنی.
جلسههای «صد گام لاغری با ذهن» جزو دورههای تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همهی گامها باید اشتراک ویژهی تناسب فکری رو فعال کنی. اگه میخوای این GPS رو کامل و قدمبهقدم روشن کنی، دورهی اصلی «ورود به سرزمین لاغرها» دقیقاً همین کار رو برات انجام میده.
در گام ۳۷ سراغ «قدرت باور در لاغری» میریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژهی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدمبهقدم برای لاغری هستید، دورهی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه میشود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.37 از 86 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

به نام خدا
خداوند را شاکرم که من را در مسیر لاغری با ذهن قرار داد تا با یادگیری آن به سمت متناسب شدن دائم گام بردارم
من هر چقدر به گذشته خودم نگاه می کنم جز تغییر عادات غذایی اشتباه چیزی نمیبینم. یادمه زمانی که متناسب بودم و همه میگفتن چاق شو، در روز دو وعده میخوردم و خیلی کم. از یه جایی به بعد زیاد خوردم. هر چی هم میخوردم ته نداشت(البته منظورم نسبت به گذشته هست). قطعا پر خوری خوب نیست. هم در طول روز هم شب. در اسلام هم سفارش شده شامت رو با دشمنت بخور.
یادمه اون زمان ها مدام در حال درس خوندن و بدو بدو بودم، چیزی نمی خوردم. ولی به مرور خوردم و نشستم. وقتهایی که فیلم میدیدم تخمه میشکستم بستنی میخوردم. ریزه خواری داشتم در طول روز. خوردن زیاد هم خوب نیست. معده و دستگاه گوارش باید یه استراحتی داشته باشه یا نه؟ امروز حدود ۱۹ ساعت از وعده قبلیم گذشت و بعد غذا خوردم. وقتی من تونستم ۱۹ ساعت بدون غذا باشم بدون هیچ فشاری، قطعا روزهای بعد هم می تونم. اون صدایی که میگه پاشو بخور اصلا حرف نزد. گرسنه نبودم. بعد که غذا خوردم، با لذت خوردم و از کار امروزم راضی بودم. نخوردن خیلی لذت بخشه. حتی بیشتر از خوردن. اینکه ولع نداری خیلی خوبه. به راحتی می تونی بگی میل ندارم.
خب سه وعده که باید بخوریم رو چه کسی خلق کرده.خیلی وقتا من گرسنه نبودم و وعده بعدی سر سفره نشستم و خوردم. خب اشتباست. هر کسی هر چیزی تعارف کرد با اینکه میلی نداشتم، دستشو رد نکردم. ولی این چند وقت یاد گرفتم به بدنم احترام بزارم و برگردم به روزهای که متناسب بودم و به اندازه میخوردم. می خوام این ذهن چاق رو لاغر کنم. می خوام اون سر و صداها قطع بشه. می خوام برای همیشه با چاقی خداحافظی کنم و بدنم سر حال و سالم بشه. نمی خوام چند سال آینده دچار هزار تا مریضی بشم. البته ناخودآگاه خیلی تاثیر گزاره. به هر چی فکر کنی همون میشه. من سالمم و به مریضی ها فکر نمی کنم…….
وقتی اینجا هستم خبری از پر خوری نیست. خبری از سر و صدا توی سرم نیست. من میدونم می تونم. همین مدت هم نتایج خوبی بدست آوردم