چند بار تصمیم گرفتی یه عادت بد رو کنار بذاری؟ مثلا کمتر پرخوری کنی، شبها زودتر بخوابی، یا دیگه از روی عصبانیت رفتار نکنی؟
اما یه جای راه، باز هم همون رفتار تکرار شد… و دوباره شروع شد: خشم، سرزنش، ناراحتی از خودت 😣
حالا وقتشه یه راه متفاوت رو امتحان کنی:
در صلح بودن با عادت ها 👉
در این جلسه، میخوام با زبون ساده برات توضیح بدم که چرا مبارزه با خودت کارساز نیست و چطور با ذهن آروم و پذیرش، میتونی عادتهات رو برای همیشه تغییر بدی.
شناسایی عادت بدون قضاوت 🕵️♀️🧘♂️
اولین قدم برای هر تغییری، شناخت عادته.
اما خیلی از ما این شناخت رو با قضاوت، شرم و سرزنش قاطی میکنیم 😓
کافیه دوباره یه رفتار تکراری ازت سر بزنه — مثلاً پرخوری، تنبلی، یا عصبانیت — و فوری با خودت بگی:
❌ «باز خراب کردم!»
❌ «من هیچوقت درست نمیشم!»
❌ «چرا انقدر بیارادهم؟»
اما این نوع نگاه فقط تو رو از خودت دورتر میکنه…
✅ تو اومدی اینجا تا در صلح بودن با عادت ها رو یاد بگیری؛ یعنی دیگه نمیخوای با خودت بجنگی.
🪞 تصور کن جلوی آینه وایسادی و داری خودت رو نگاه میکنی. به جای فریاد زدن سر خودت، فقط خودت رو نگاه میکنی.
همین دیدن بیقضاوت، اولین نشونه صلحه ✨
در صلح بودن با عادت ها یعنی با خودت مثل یه دوست رفتار کنی، نه یه دشمن.
مثل یه معلم مهربون که وقتی شاگردش اشتباه میکنه، تحقیرش نمیکنه… بلکه با حوصله کمکش میکنه درس رو بفهمه 📚💛
✍️ این عبارت رو بنویس تا حسابی در ذهنت حک بشه:
و یادت باشه:
تغییر از لحظهای شروع میشه که خودت رو همونطوری که هستی ببینی و بپذیری.
🌿 چون تو لایق صلحی… حتی با عادتهایی که دوستشون نداری.
احساساتت تصمیمگیرنده واقعی هستن 🎭
تا حالا شده یه لحظه از شدت عصبانیت حرفی بزنی یا کاری بکنی که بعدش با خودت بگی:
«ای کاش اون حرفو نمیزدم…»
یا مثلاً بری سمت یخچال، یه دل سیر بخوری و بعدش حسرت بخوری که چرا دوباره کنترل از دستت خارج شد؟ 😓
💥 وقتی عصبانی یا مضطربی، مغزت میره روی حالت «هشدار!»
در این حالت، عقل و منطق کمکم خاموش میشن و احساسات فرمان رو در دست میگیرن.
هرچی بیشتر بجنگی، بیشتر مغزت احساس خطر میکنه… و این یعنی تکرار همون عادتها بدون اینکه فرصت فکر کردن داشته باشی.
💡 اما اگه به خودت یادآوری کنی:
🌀 «من در حال یادگیری در صلح بودن با عادت هایم هستم»
یه فضای امن و آروم توی ذهنت ایجاد میکنی.
و توی این فضاست که مغزت میتونه از حالت دفاعی خارج بشه و منطقیتر تصمیم بگیره 🧘♀️
هر بار که وسوسه میشی برگردی به یه رفتار قدیمی،
بهجای جنگیدن، فقط با آرامش بگو:
🌿 «من در حال یادگیری در صلح بودن با عادت هایم هستم»
هر بار که احساس کردی میخوای خودتو سرزنش کنی،
یادآوری کن:
✨ این جمله، مثل یه آغوش ذهنیـه… بهت یادآوری میکنه که تو در مسیر رشدی، نه در مسیر تنبیه.
✅ و یادت باشه:
احساساتت اگر درست دیده و پذیرفته بشن، دشمن نیستن… راهنما هستن.
🌈 چون تو در حال یادگیری در صلح بودن با عادت هایت هستی، تصمیمهات هم هر روز آرامتر و آگاهانهتر میشن.
در صلح بودن با عادت ها یعنی چی؟ 🕊️
یعنی با خودت آشتی کنی…
نه به این معنا که از رفتار اشتباهت خوشحال باشی، بلکه یعنی بدون خشونت، بدون شرمندگی، بدون سرزنش، فقط بپذیری که این رفتار الان بخشی از توئه.
✅ در صلح بودن با عادت ها یعنی وقتی یه کار تکراری انجام دادی، بهجای اینکه خودتو بکوبی، آروم بگی:
«باشه… این الان بخشی از منه. ولی قراره کمکم تغییر کنه. من در حال یادگیری در صلح بودن با عادت هایم هستم.»
هر بار که بعد از یه رفتار احساس خشم یا نفرت از خودت میکنی، در واقع داری با خودت میجنگی.
و یادت باشه:
⚔️ هیچکس با جنگیدن با خودش به صلح نمیرسه…
🌱 هیچتغییری توی زمین خشونتآمیز رشد نمیکنه.
ولی وقتی خودتو با همه نقصهات، با همه رفتارهایی که هنوز اصلاح نشده، بپذیری، یه چیز عجیب اتفاق میافته:
💫 ذهنت آروم میشه… کنترل بهجای اینکه توی دست عادت باشه، کمکم میاد سمت خودت.
✨ هر بار که جملهی زیر رو با خودت تکرار کنی، در واقع داری انرژی جنگ رو خاموش میکنی و انرژی آرامش رو روشن:
🧘♀️ پذیرش یعنی قدرت.
وقتی بپذیری، بدون اینکه حتی فشاری وارد کنی، قدرت از عادت گرفته میشه و به سمت خودت برمیگرده.
قدرتی که از جنس آگاهی، مهربانی و انتخابه… نه اجبار و ترس.
و تو لایق این قدرتی 💚
آموزش ذهن؛ دیدن، فکر کردن، نوشتن 🧠✍️
اگه بخوای یه عادت رو واقعاً تغییر بدی، فقط تصمیم گرفتن کافی نیست.
تو نمیتونی یهشبه فرمان ناخودآگاه رو عوض کنی. چون اونجا سالها اطلاعات، احساسات و الگوهای تکراری ذخیره شده.
✅ برای اینکه تغییر وارد ناخودآگاهت بشه، باید سه گام ساده ولی مهم رو بارها تکرار کنی:
۱. دیدن یا شنیدن 🎧👁️
یعنی آموزش ببینی، گوش بدی، آگاه بشی.
هر چی بیشتر درباره عادتهات بدونی، بیشتر متوجه میشی که چرا انجامشون میدی و چطور میتونی تغییرشون بدی.
🌀 یادت باشه:
«من در حال یادگیری در صلح بودن با عادت هایم هستم.»
و همین یادگیری، خودش یه پیروزیه!
۲. فکر کردن 🤔🧩
فقط شنیدن کافی نیست. باید با خودت خلوت کنی، به اونچه شنیدی فکر کنی.
توی ذهنت مرور کنی:
«این عادت از کجا اومده؟ چرا تکرارش میکنم؟ چه احساسی بعدش دارم؟»
اینجا هم یادت باشه که فکر کردن بدون قضاوت، یعنی همون در صلح بودن با عادت ها 💗
۳. نوشتن ✍️📒
نوشتن یعنی ثبت آگاهیها، مرور احساسات و ساختن مسیر جدید ذهنی.
وقتی چیزی رو مینویسی، در واقع به ذهن ناخودآگاه میگی:
“این برای من مهمه. لطفاً ذخیرهاش کن.”
📝 تمرین روزانه بنویس:
«من در حال یادگیری در صلح بودن با عادت هایم هستم و هر روز بیشتر خودم رو میفهمم.»
این سه گام ساده، پایهی آموزش ذهن هستن.
تو هر بار که ببینی، فکر کنی و بنویسی، یه قدم دیگه به تغییر پایدار نزدیکتر میشی 🌱
و اینطوریه که آرامش جای خشم رو میگیره، و بهجای جنگیدن با خودت، با خودت همراه میشی ✨
قدرت واقعی در صلح کردنه، نه جنگیدن 💪🕊️
❌ سالها با چاقی جنگیدی…
❌ با پرخوری درگیر شدی…
❌ بارها با خودت عهد بستی که دیگه «نمیخورم»، «شروع میکنم»، «از فردا رژیم!»
ولی هر بار بعد از چند روز، برگشتی سر نقطهی اول…
چرا؟ چون روش کار اشتباه بوده.
راهت همیشه از جنس نبرد بوده، نه پذیرش.
در تمام اون سالها داشتی تلاش میکردی که با عادتهات بجنگی، نه اینکه باهاشون در صلح باشی.
✅ اما حالا وقتشه یه مسیر تازه رو تجربه کنی:
🌱 مسیر در صلح بودن با عادت ها
یعنی چی؟
یعنی بهجای جنگیدن با پرخوری، فقط ببینیش.
یعنی وقتی وسوسه میشی چیزی بخوری که نمیخوای، نگـی:
«من آدم ضعیفیام!»
بلکه بگی:
🌿 «من در حال یادگیری در صلح بودن با عادت هایم هستم.»
💡 وقتی رفتار اشتباهت رو بدون قضاوت، بدون خشم، فقط مشاهده میکنی، یه اتفاق عجیب میافته:
🧠 ذهن ناخودآگاهت کمکم متوجه میشه که دیگه این رفتار، لازم نیست تکرار بشه.
چون دیگه باهاش نمیجنگی؛ بلکه آرومآروم داری جاشو با آگاهی و پذیرش پر میکنی.
«در مسیر در صلح بودن با عادت ها بهتر است به مفاهیم ساده اما علمی در تغییر عادتها مراجعه کنیم تا فهمیم چرا صرف اراده کافی نیست.»
🎯 در صلح بودن با عادت ها یعنی قدرت داشتن بدون فریاد
یعنی حرکت بهسمت تغییر، بدون تنبیه
یعنی فهمیدن اینکه:
«من میتونم تغییر کنم، چون خودم رو همونطور که هستم پذیرفتهام.»
✨ این یعنی رهایی واقعی…
رهایی از چرخهی تکرار – خشم – قضاوت – شکست
و ورود به چرخهی جدید:
🔁 مشاهده – پذیرش – آموزش – تغییر
و تو این قدرت رو داری…
چون حالا دیگه میدونی مسیرت از جنس صلح و آگاهیه، نه اجبار و تنبیه.
💬 فقط کافیه هر روز با خودت تکرار کنی:
🌟 «من در حال یادگیری در صلح بودن با عادت هایم هستم.» 🌟
صلح، مسیری برای تغییر پایدار
تا اینجا با هم دیدیم که تغییر واقعی از دل آرامش میاد، نه فشار…
از درک و پذیرش، نه قضاوت و سرزنش.
سالها با عادتهات جنگیدی…
نتیجه چی شد؟ تکرار پشت تکرار، خستگی، ناامیدی، و گاهی تنفر از خودت 😞
اما حالا وقتشه یه مسیر جدید رو انتخاب کنی:
🌿 در صلح بودن با عادت ها
وقتی میگی:
✨ «من در حال یادگیری در صلح بودن با عادت هایم هستم»
در واقع داری به مغزت یاد میدی که دیگه لازم نیست برای تغییر، رنج بکشه…
لازم نیست با خودت بجنگی تا بهتر بشی.
بلکه میتونی با مهربونی، آگاهی و تمرین، قدمبهقدم رشد کنی.
📝 تمرین پایانی امروز:
یک دفتر یا برگه بردار و بنویس:
- یکی از عادتهایی که هنوز داری و ازش ناراضی هستی.
- احساسی که معمولاً بعد از انجام اون عادت داری.
- حالا چند جمله با این ساختار بنویس:
«من این رفتار رو میبینم.
من خودم رو قضاوت نمیکنم.
من در حال یادگیری در صلح بودن با عادت هایم هستم.»
🌈 این جمله رو هر روز، حتی اگر فقط یک دقیقه وقت داشتی، با صدای بلند بخون یا بنویس.
چون هر بار که تکرارش میکنی، یه آجر از دیوارهای جنگ با خودت پایین میاد، و یه گام به سمت صلح درونی نزدیکتر میشی.
💬 یادت نره…
صلح با خودت، هدیهایه که فقط خودت میتونی به خودت بدی 🎁
و تو لایق آرامش، رشد، و تغییر پایدار هستی… چون تو
🌟 در حال یادگیری در صلح بودن با عادت هایت هستی 🌟
اگر تجربهای از این مسیر داری یا این مقاله برات الهامبخش بود، حتماً توی نظرات بنویس؛ صدای تو برای ما مهمه ❤️
منتظر کامنتهای شما هستیم! 💬👇
همراه همشگی شما: رضا عطارروشن
امتیاز 4.31 از 85 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!
این موضوع برام جالبه
با شروع این چالش، وقتی گرسنه باشم چیزی میخورم. یعنی وقتی شکمم قار و قور کنه می خورم. بعد چند لقمه هم سیر میشم. چون بعد چند لقمه هیچ لذتی از غذا خوردن نمیبرم، غذا خوردن رو متوقف می کنم.
ولی جالبه چون فکر کنم شبیه قبل نمی خورم یه مقداری کسل میشم. قبلن بعد خوردنِ زیاد یه چای میخوردم تا سر معده ام سبک بشه. البته بدتر میشدم و شکمم و معدم بیشتر ورم می کرد.
میخوام اینجا از درست و اندازه خوردن بنویسم تا همه چی توی ذهنم حل بشه و اون کسالت از بین بره.
من روز به روز چاق تر میشدم و مضرات زیادی برای من داشت. هنوزم نمی تونم درک کنم از کی و کجا زیاد خوردم. چرا بعد اینکه سیر بودم بازم میخوردم؟
با اضافه وزن، شکمم بزرگ شد و تمام لباس هام تنگ بود. مجبور بودم لباس گشاد بپوشم تا شکمم دیده نشه. اونقد سریع غذا میخوردم که متوجه نمیشدم چه مزه ای داره. این یکی دو سال آخر کمر درد هم داشتم. قطعا با بالا رفتن وزنم بعدها بیماری های بیشتری می گرفتم. یادمه چند سال پیش یه نفر از اقواممون می گفت، تپل شدی چقد خوشگل شدی بعد چند وقت پیش که منو دید گفت تو شبیه فلانی که چاق بود شدی و الان خوبی. همین مردم مدام از چاقی یا لاغر بودن ایراد میگیرن. من نمی خوام گوش به حرف کسی بدم. دوست دارم به تناسب اندام برسم. به نظرم این کسالت یه مانع ذهنی برای من شده. می خواهیم با هم در صلح باشیم.
می خوام بگم کسالت عزیزم اگه تو نبودی من هیچ وقت شادی رو درک نمی کردم.
کسالت عزیزم من بعد پرخوری که عادت شده بود حالم خوب بود. بعد چند روز به این اندازه خوردن هم عادت می کنم و کسالتم از بین میره.
اشکال نداره تو هستی و من آغوشم برات بازه. میپذیرم تو رو.
من تو رو شبیه چربی های اضافه بدنم دوست دارم. از بودن شما ناراحت نیستم.
بیایین با هم مهربون باشیم.
به نام خدا
خداوند را شاکرم که من را در مسیر لاغری با ذهن قرار داد تا با یادگیری آن به سمت متناسب شدن دائم گام بردارم….
خب الان من متوجه شدم منظور شما چیه. ما باید در مورد چاقی هر چی که هست در صلح باشیم. چون رفتارهای تکرار شونده رو خودمون انجام دادیم.
خودمون پرخوری کردیم بعد سیر بودن. خودم چشممون به جعبه شیرینی افتاد و شیرینی برداشتیم. خودمون چشممون به ظرف نذری افتاد و خوردیم… از بیرون که نبوده. از قبل انتخاب کردیم و با گذشت زمان و تکرار آن عادت کردیم. من الان ناراحت نیستم که دیشب باز یه لقمه نون و پنیر درست کردم و خوردم. میگم اشکال نداره من به مرور همه چیو درست می کنم. تو مقصر نیستی. اینا نتیجه تکرار کارهای من هست. خودتو ناراحت نکن.
می خوام با چاقی بدن و چربی های بدنم در صلح قرار بگیرم. من از شما ناراحت نیستم. بعد خوردن خیلی لذت میبردم. احساس شادی زیاد داشتم.
الان که به صورت ناخودآگاه بدون اینکه فشاری باشه، نمی خورم. یه مقداری کسلم ولی من از نخوردن بیشتر لذت میبرم. میدونم بعد چند روز عادی میشه همه چی. چون تکرار می کنم.
زمانی که متناسب بودم و در طول روز و شب اندازه میخوردم، از نخوردن های طولانی اذیت نمیشدم. ولی بعدها با خوردن های زیاد لذت بردم و با گذشت زمان و چاق شدنم از هیچی لذت نبردم. حتی ناراحت هم میشدم. زهر مار میخوردم بعد هر غذا
ولی این چند روز طعم هر غذایی رو به خوبی حس می کنم. مزه ها رو درک کردم. قبلن اگه سیر هم بودم میخوردم. چون عادت داشتم ۹ صبح صبحانه بخورم و ۲ بعد از ظهر ناهار. ولی الان نه. صبر می کنم گرسنه بشم. وقتی گرسنه بشم، غذا واقعا لذت بخشه. وقتی سیر شدم هم دست از غذا میکشم. تکرار نمی کنم که بعدش رنج بکشم.
من این چند روز اندازه خوردم. شاید یکم اولش برام سخت باشه(نه از گرسنگی. درست شبیه ترک دارو که اولش اذیت میشی ولی بعدش خوب میشی. ). چون چند ساله من سیر بودمو خوردم. ولی میخوام به اندازه نیاز بدنم بخورم
نشان های دریافت شده
سلام زودعصبی میشم زودازحرف دیگران ناراحت میشم زودواکنش نشون می م به رفتار دیگران یاازپرخوری زود ناراحت میشم عذاب وجدان میادسراغم یا فکرمیکنم به چاقی خیلی زود عصبی میشم انشالله به لطف خداواشنایی بااین سایت وانحام تمرینات بتونم به موفقیت برسم
نشان های دریافت شده
سلام من جزافرادی هستم زودعصبانی میشم وتواون حال کارهایی انجام میدم بعدارامش خیلی پشیمانی میشم مثل دخترم اذیت میکنه منم عصبی میشم ومیزنمش وخودم پشیمان میشم یا پرخوری درحالت عصبانیت وهمه اینهانبایددرحالت عصبانیت باشه وچاقی برامن مزایایی نداشت همیشه باعث رنجش من میشد ولی به گفته استادباید باعادت هایی که باعث رنجش مامیشه به صلح رسید وبشه روتین نبایدتکراربشه عادت بدوسرزنش وعذاب وجدان نیادسراغ ما یانبایدافکار منفی رونبایدهی تکرارکرد خداروشکر پرخوری کم شده ومن با جسمم به صلح رسیدم
نشان های دریافت شده
هیچ وقت فکر نمیکردم که پرخوری کردن هم مزیتی برام داشته باشه ولی وقتی خوب فکر کردم دیدم من با پرخوری میتونم زمان بیشتری رو در کنار خانواده باشم
من با خوردن به آرامشی میرسم که با هیچ چیز دیگه به این آرامش نمیرسم
لذتی که با خوردن در من به وجود میاد خیلی دلچسبه و دوست دارم
با پرخوری و به وجود اومدن اضافه وزن من به فکر چاره افتادم و با سایت تناسب فکری آشنا شدم و علاوه بر تناسب اندام برای من دست آوردهای زیاد دیگه ای که بالاتر از لاغری هست دست پیدا میکنم.
با پرخوری و پیدایش اضافه وزن من احساس توانمندی و مقابله با هر سختی رو در خودم احساس میکنم
نشان های دریافت شده
سلام استاد گرامی ودوستان هم مسیرم صلح با هر عادت که میخواهیم تغییرش بدیم مهم ترین تاثیرش موفقیتش برای تغییر اون عادت هست صلح اینکه با عادتی که میخوایم تغییرش بدیم من ازشیرینی خوردن لذت می برم واحساس خوب میکنیم و اگر بخوام تغییر بدم باید اون عادت شیرینی خوردن خودم در صلح باشیم واحساس خوب داشته باشیم چون اگر با عادت مشکل داشته باشیم ودر ناراحتی باشیم اون عادت باما لج میکند وهیچ تغییر نمیکند باید درهر جنبه در صلح قرار بگیریم به موفقیت میرسیم.
نشان های دریافت شده
همیشه لاغری رو دور از خودم میدیدم فک میکردم باید ورزش کنم رژیم بگیرم و رفته رفته رژیمهارو سخت میکردم جوری ک واقعا سرگیجه میگرفتم و عصبی بودم حتی یادم میاد یبار همسرم گف تورو خدا ول کن رژیم رو
من این همه مدت با خودم جنگیدم الان ک تو این چالشم انگار کل وجودم یاد اون روزها افتاده و ترس از ندادن نخوردن و استرسو اضطراب میاد سراغم
فریبا جانم من دیگه اگاه شدم هیچ وقت با رژیم وورزش تو رو اذیت نمیکنم هیچ وقت
مطمئن باش
تو ازادی ک همه چی بخوری من تورو محروم نمیکنم
میدونم خیلی درد کشیدی خیلی عذاب کشیدی عزیز جانم اروم باش مطمئن باش من سمت رژیم نمیرم و تو ازادی تو رهایی
تو عزیز دل منی
من در زمان رژیم در مبا رزه با تک تک خواسته هام وجودم بودم والان میخوام ب صلح با تموم وجودم برسم خیلی از عادتهام حل شدن وخیلیها میخوام حل کنم عادتی ک میخواستم تغییرش بدم
عادت اینک گرسنه نباشم با دیگران نخورم
دیروز این اتفاق افتاد ومن دیدم ک هی میخواد واون عذاب وجدان میمومد سراغم ولی گفتم مشکلی نیس فریبا هنه چی خوب خواهد شد وانقدر خودمو اذیت نکردم ودیدم چقدر حسم خوب شد حداقل چیزی ک خوردم زهرمار نکردم برا خودم
من در این صلح بخشش و گذشت رو ادامه دادن رها کردن بودن در لحظه رو میبینم
اینک تو از ته وجود اشتباهتو ببینی وببخشی وبپذیری
مزایای این رفتار بودن با عزیرانم
ک اینم ی فرموله ک مم بودن با عزیزانم رو درخوردن میبینم و فک میکنم ک این کارو نکنم انگار با عزیزانم نیستم درحالیک خوردن یک چیز شخصیه ولی چقدرم ا ب این باورداریم هیچی
خوردن در بدن تو اتفاق میافته وتو حس میکنی واین کار شخصیه تو هستش
و من در این روند اینک گرم کنم غذا رو یا بعدا بخورم سختمه
واین ی مانع میشه برای اینک این رفتارو اجرا کنم
درحالی ک فریبا همانطورک دستشویی کردن ی کار شخصیه مختص تو هستش خوردن غذا هم ی کار شخصیه
حالامن این اینجوری باور کردم ک خوردن دورهم میچسبه دورهم باید خورد دور ی سفره ی میز
اما عزیز جانم اینجوری نیس تو این همه سال اینجوری یاد گرفتی اما الان میبینی ک خوردن ی کارشخصیه همانطورک دختر من میبینی گرسنه نیس سرسفره نمیاد ایا این کار دست نیس
اگه بخوره احساسش پری پیدا کنه خوبه مریض بشه خوبه
میدونم ک میخوای بیشتر با عزیزانت وقت بگذرونی ولی این راهش نیس
تو
باور کن غذا خوردن بودن با عزیزان نیس تو میتونی با اونها باشی وبخودت اسیب نزنی میتونی با اونها باشی ونخوری هیچ مشکلی بوجود نمیاد
باعث دوری شما نمیشه نترس عزیزم
این ی باور اشتباهه ببین چی انتخاب میکنی چی رو اصل میدونی
نشان های دریافت شده
بسیار شاکر خدایی هستم ک تونستم توی این مسیر بردارم،درسته ک خیلی نتیجه س دلخواه رو هنوز نگرفتم و گاهی میترسم و خطا دارم ولی در کل ایمان دارم ک دیر جواب میده ولی صد درصد جواب میده.ممنونم خدایا.
مزیتهای چاقی برام این بوده ک تا چند سال پیش بازوهای سفت و قشنگی داشتم و این باعث میشد ک مادرشوهرم بهم دست بزنه و بگه ک ج بدن سفت و خوبی داری و من از شنیدن این جمله لذت میبردم،چاقی باعث شده بود ک بهم بگن توپر و دقتی میرفتم پیش خیاطم بهم میگفت ک بدنت چقدر شکل خوبی داره و کمر و باسن خیلی مناسب لباسای اندامیه و من از شنیدنش لذت نی بردم،چاقی باعث شده بود ک فک کنم بدنم سالمه،محکمه و قرص هستم.چاقی باعث شده بود ک لباس سایز چهل خیلی راحت برام پیدا بشه و مشکلی با پرو کردن لباس نداشتم هر مدلی رو ک میخواستم برام مغازه دار میآورد چون ب نظرم خیلی هم چاقی برام سخت و دردآور نبود.چاقی باعث شده بود ک زیاد خوردن بد نیست چون افراط ندارم و فقط دو یا سه تا قاشق اضافه میخورم و در عوضش چشمم دنباله غذا نبست.الان ک فک میکنم میبینم ک خیلی هم برام رنج آور نبوده،گاهی از چاق بودن یا توپر بودنم لذت بردم و من با شادی کم کم ب سایز ۴۲ رسیدم و این راه رو خودم انتخاب کردم.من با پذیرش چاقی م و با فکر کردن درمورد چاق شدنم ب این نتیجه میرسم ک خیلی هم بد این دوران رو نگذروندم،بهم در طول مسیر خوش گذشته،ب راحتی و ب اندازه ی دلخواهم خوراکی وارد بدنم کردم و از خوردنشون لذت بردم.ممنونم خدا جون ک روزای خوب زیاد داشتم ولی میخوام این روزا رو ب شکل عالی و در مسیر صحیح متناسب شدن طی کنم،میخوام با خودم آشتی کنم با خودم در جنگ نباشم با خودم حال کنم و ب مغزم بگم هروقت تو دستور بدی غذا توی دهنم میذارم میخوام تو تصمیم بگیری میخوام تو بگی چیو چقدر بخورم و کی بخورم.ممنونم از استاد از خدا از خودم
با سلام
خدا رو شکر من آنقدر با این عادت چایی با قند بزرگ خوردن مشکل ندارم و از تکرارش عصبانی نمیشم و فقط به این دلیل دراین چالش اون رو انجام میدم چون این فرمول ذهنی رو دارم که حذف قند باعث لاغری میشه و البته اینم بگم که منظورم از قند، شیرینی و کوکی و کیک و اینجور چیزها نیست فقط حبه قند هست ،چون این فرمول ذهنی بخودی خود میتونه باعث چاقی بشه و طبق تجربه دوران تناسبم فقط قند حبه رو حذف می کنم.
از خوبیهای چایی داغ با قند بزرگ خوردن اینه که یه جورایی حس متفاوت بودن بهم میده ،هر کسی نمیتونه چاقی رو داغ داغ به راحتی سر بکشه.
چایی خوردن در جمع باعث میشه حس کنم من هم عضوی از جمع هستم و نشون میده برای استراحت و گپ زدن پایه هستم .
قند شیرینه و هیچ کس نمیتونه خوبی مزه شیرینی رو انکار کنه.
گاهی وقتا که چایی میخورم واقعا خستگی رو از تنم میبره .
وقتایی که با بچه ها توی خونه بیکارم چای آوردن بهانه ای میشه که دخترم از اتاقش دربیاد و پسرم هم با شیرین زبونیاش برای مدت کمی آروم بگیره و بشینه .
به نام خداوند مهربان و همیشه حاضر و خواهان پیشرفت ما،
و درود رحمت برکت ثروت شادی لذت سلامتی آگاهی و طول عمر با عزت و طولانی روانه و جاری به هر لحظه زندگی شما استاد بی نظیر عالیقدر و واقعا نور هدایت و دست کمک کننده خدا برای ما و دیگران،
استاد ارجمند و گرامی هر فایلتون برق از سرمون رد میکنه هوشیار سرمون میپرونه چقدر قشنگ قوانین جهان هستی رو دارید عملی در بکاربردنس در زندگیمون دارید آموزش میدهید،
واقعا مربی از طرف خداوند و فوق العاده ای هستید ممنونم ازتون خیر براتون باش هر احظه،
خدایا شکرت واقعا (الحمدالله رب العالمین ) یعنی بگیم:
شکر که همه چیز در این جهان مربی آموزگار ماست و مانند استادانی مثل شما آموزگاری بی نظیر برایمان شدید خدایا شکرت بابت این سفیر نجات و معلم و رب و استاااد خوبمون آقای روشن هدایت یافته خوشبخت و واقعا ممنووونم استاد نمیتونم حدی برای این تشکر قائل باشم به خدا وصف ناپذیره ممنونم ازتون تا بینهایت …
استاد واقعا بازم به این رسیدم که خداوند همه چی را فقط خیر فریده و جز تسلیم شدن و احترام به قوانینش و آفرینشش هیچکار دیگه ای لازم نیست ،
پس برای نشان دادن قدر دانی واحترام به آفرینشش باید با تمام خلقش مهربان و در صلح و پذیرشش باشم همانطور که فرمودید.
و حالا میخوامذهنمو برای صلح با چاقیم از طریق نوشتن که فرمودید آگاه کنم و آموزش بدم با نوشتن خواندنم و تکرار و دیدن،
خداوندا در چاقی که پیدا کردم:
به من فهماندی ذهنم چقدر شگفت انگیز هست
چقدر مرا قدرتمند آفریدی
مرا کامل و بی نیاز افریدی
چقدر بدن سالم و توانایی دارم
چه ذهن همراه و آماده ای برای خلق تصورات و باورهایم دارم و چقدر ما برای تو عزیزیم که هر چه بخواهیم میگویی تقدیمت،
خداوندا از طریق همین چاقی که به من نعمت بزرگی بود که عطا کردی :
خواستی قوانین هستی و فرمول اصلی خوشبختی در تمام زمینه ها را یاد میگیرم
صبوری باور و ایمان واقعی ،در هر لحظه زندگی کردن و خوشحال بودن را یاد بگیرم،
تسلیم بودن خاضعیت و اینکه همه چیز خیر و برکت هست را یاد بگیرم ،
و تو خواستی به من یاد دهی نجاتم دهی که خودم را کافی کامل عالی آفریدی
و من فهمیدم چقدر سالم هستم چقدر توانایی دارم
خواستی لذت از طعم غذاهارو بفهمم شگفتیهاشو.
و اینکه همه چیز جهان روبه خیر گسترش داره و ما نیازی نیست خودمان را عذاب دهیم فقط اگر
شکر گزاری باشیم ایمان بیاوریم به عزت و راحتی خوشبختی برای ماست،
دقیقتر بخوام فکر کنم
احساس قویتر بودن قدرت بیشتر سلامتی بیشتر اینکه بدنم توانایی بیشتری و یک امتیاز بیشتری داره نسبت به فرد لاغر هر چند خودم قبلا لاغر بودم و حس خوبی هم از چاقی داشتم اما بعد از چاقی گفتم خوب فکر کنم الان تواناترم قویترم حتی زیباترم ،یا مادر سالمتری هستم و کودکم سالم هست،
چاقی برای من زیبایی بیشتری به ارمغان آورد ،
من توانایی روحی و جسمی بیشتری از خودم با چاق شدنم دیدم ،
و الان هم تواناییهای بالاتری رو داره بهم آموزش میده از قدرت ذهن و قوانین جهان هستی
مسیری جدید برای رسیدن به سعادت دو جهان .
خدایا ممنونم
استاد تشکر میکنم