انتخاب لاغری در زندگی (گام دهم)

حتما شما هم شنیدین که میگن :

“ تو زندگی فقط دوتا مورد هست که دست شما نیست ، زمان اومدن تون به این دنیا و رفتن تون از این دنیا ، البته دور از جونتون . بقیه موارد زندگی هررررر چیز دیگه ای که هست در انتخاب شما و در اختیار شماست .” 

دقیقا همینطوره .همه ی موارد زندگی انتخاب شون دست خودمونه  ممکنه مثلا بگید : نه ، من اسمم انتخاب خودم نبوده ! درسته . ولی چند نقر اطراف تون میشناسین که اسمشون ، حتی فامیل شون رو هم عوض کردند .

 یا بگید انتخاب محل تولدم دست من نبوده . اینم درسته . ولی میلیون ها نفر آدمی که هرسال از کشور خودشون به سایر مناطق دنیا مهاجرت میکنن و اونجا رو برای زندگی انتخاب می‌کنند چی ؟ تازه اخیرا بعضی ها برای رفتن به مریخ هم ثبت نام کردند ! 😆

از این دست مثال ها تا دلتون بخواد داریم ، رنگ چشم ؟ با لنز رنگی عوض میشه . رنگ موها ؟ به نزدیکترین آرایشگاه محل تون مراجعه کنین . اصلا آقا مایکل جکسون که رنگ پوستش هم عوض کرد !!!😂😂 

در سایر موارد هم  انتخاب با شماست :  دوست ، همسر ، مدرسه ، رشته تحصیلی ، دانشگاه ، شغل ، ماشین ، لباس ،  و …

و یکی از مهمترین انتخاب ها که اختیارش دست خودمونه انتخاب سبک زندگی مون ، تغذیه مون و تناسب بدن مون هست .

من که یادم نمیاد توی این همه سال کسی من رو جایی حبس کرده باشه و به زور و تهدید ، صبح تا شب خوراکی های متنوع به خورد من داده باشه و چاقم کرده باشه 🙄 یا یادم نمیاد کل مدت عمرم که چاق بودم ، یه نفر برای آزار و اذیت کردن ام ، من رو به خوردن های متعدد و مکرر انواع خوراکی و نوشیدنی مجبور کرده باشه ! نه ، یادم نمیاد 🤔

 اتفاقاً من هر بار که غذا خوردم خیلی هم کیف کردم ، هر بار کیک و شیرینی خوردم خیلی هم لذت بردم ، هر بار که سیر بودم و باز خوراکی دیگه ای رو میخواستم مازاد بر حجم شکم ام بخورم  ، یه ظرفیت تازه برای غذای جدید تو معده ام باز میکردم و میخوردم و کیف هم میکردم . یعنی هر بار با انتخاب خودم و اختیار خودم اینکار رو کردم .

بله ، درسته . من با دست خودم و به اختیار خودم اینکار ها رو کردم . هیچ کس دیگه ای هم توی این جریان مقصر نیست 

 ممکنه الان بگید : آخه من چه تقصیری دارم ؟ وقتی توی خونه همیشه یک کابینت پر از خوراکی های متنوع داشتیم ؟ وقتی مادرم  با اون دست‌پخت بی نظیر و رنگ و بوی غذاهای مختلفش برامون سفره میچید؟ میتونستم نخورم ؟ یا مادر بزرگم که همیشه توی خونه اش پر از انواع آش و آبگوشت و شله زرد و حلوا و کاچی و شیرینی های سنتی و خونگی بود و اگه نمیخوردم ناراحت میشد !  چیکار میکردم ؟ دلش رو میشکوندم ؟ یا بوفه ی مدرسه یادت نیست ؟ بوی ساندویچ کالباس هایی که آدم رو مست میکرد و برای خوردن شون آدم رو از خود بیخود میکرد ؟

حالا از شما میپرسم : تو خانواده تون ، همه ی خواهرها و برادر هاتون هم چاق بودند ؟ پدر و مادر عزیز تون چی ؟ اضافه وزن داشتن ؟ خاله ها و دایی ها و عمو و عمه هاتون چی ؟ همه شون چاق بودن ؟ یا هم مدرسه ای ها و همکلاسی هاتون چی ؟ اونا هم همگی چاق بودن ؟ یا اصلا خودتون چی ؟ خودتون هم از اون زمان بچگی که یادتون میاد چاق بودید ؟

نع ! نه عزیز من ، امکان نداره همه پاسخ هاتون به سوال های بالا بله باشه . این حرفا درستدنیست . البته الان میدونم درست نیست ها . چون  منم یه آدم چاق و افسرده و بی انگیزه بودم که هزار راه رو رفته بودم و آخر سر ، خسته و درمونده ، خدا در رحمتی رو برام گشود و به این سایت هدایت شدم .منم مثل بقیه مون که الان اینجا هستیم سالها مشابه همین حرف ها و بهانه ها رو  برای چاقی و اضافه وزنم بیان میکردم .ولی  الان که اومدم تو سایت تناسب فکری و اینهمه مقاله و مطلب خوندم و کاملا هم بنظرم منطقی و درست هستند توجیه شدم که ، نع ! هیچکس مقصر نبوده و نیست . عنان و اختیار بدن من و وزن من فقط دست خودم بوده و بس . 

همونطور که اختیار اون خواهر لاغرت هم همین بوده ، اون دایی متناسب ات هم همینطور ، و حتی اون همکلاسی که باهات توی یک نیمکت کنارت می نشست .

همه ی این آدمها ، درست توی همون شرایطی که تو قرار داشتی بودند ، کنار تو بودند . ولی شرایط جسمی تون مثل هم نشد . حتی زمانی که بچه بودی هم توی همون شرایط اونها بودی . ولی بعد چی شد ؟ چی شنیدی که باورش کردی ؟ کدوم فکر غلط توی ناخودآگاهت نشست ؟ چه رفتار اشتباهی رو انجام دادی که اولش کلی ِلذت بردی و اینقدر تکرارش کردی که تبدیل شد به عادت اشتباه ؟ و الان چه بخوای و چه نخوای ذهن ناخودآگاهت سکان در دست گرفته و تو رو تو همین مسیر غلط پیش میبره ؟ 

اما یه خبر خوب واسه خودم و خودت دارم :

میتونیم سکان رو بچرخونیم و مسیر رو عوض کنیم . بله . درست شنیدی . میتونیم روی عادت های اشتباه مون خش بندازیم و مثل جابجا کردن یک نقطه که کلاً املا و معنی یک کلمه رو عوض میکنه ، کم کم روی اون عادت اشتباه خط های کوچیک بندازیم ، تا به مرور کم رنگش کنیم و تاثیرش رو از بین ببریم . میتونیم با انجام قدم های کوچیک و رفتار های درست کم کم واسه ی سیستم عصبی مغزمون برنامه ی های جدیدی ایجاد کنیم و با تکرار این رفتارهای کوچیک ، کم کم  پیوند های عصبی مربوط به انجام اون رفتار رو پر رنگ و قوی کنیم و در نهایت با استمرار و تکرار اون رفتار ، اون رو در قالب عادت جدید و درست به دست های پرقدرت ناخدای متبحر ذهن ناخودآگاه مون بسپریم تا خودش با نقشه ی جدیدی که بهش دادیم ما رو به سرزمین تناسب و گنج سلامتی برسونه .

و فراموش نکن که مثل دفعه ی قبل که با لذت و کیف و خوشحالی خودمون مسیر چاقی رو انتخاب کردیم ، این بار هم جاده ی سلامتی و تناسب رو خودمون انتخاب میکنیم . البته با یک تفاوت بسیار بزرگ : ما این بار چراغ های پرنور آگاهی و اطلاعات رو در تمام طول جاده در اختیار داریم و میتونیم با لغزش کمتر ، زمان سریع تر ، و سرعت بالاتری به هدف و مقصد مون برسیم .فقط استمرار و تکرار رو یادمون نره .

آماده ای ؟ پس با قدرت و البته با لبخند ، “ بزن بریم به سرعت برق و باد ، بزن بریم از اینجا …😃🏃‍♀️🏃‍♂️ “

اسناد عطار روشن ، ممنون از مطلب عالی و آگاهی بی نظیری که در اختیارمون قرار دادید.

برقرار باشید .

یا حق .