لاغر شدن را آسان کنید (گام نهم)

🌸 به نام خداوند بخشنده مهربان 🌸

سلام و درود خدمت استاد عطاروشن عزیز و همه دوستان خوب و همراه سایت تناسب فکری 🌹🌿

استاد عزیز، هر چی بیشتر تو این مسیر جلو میام، بیشتر به این نتیجه میرسم که لاغری با ذهن شاید ساده‌ترین و طبیعی‌ترین راهیه که خدا برای بدن انسان قرار داده، فقط ما سال‌ها اونقدر مسیرهای اشتباه رفتیم که راه درست برامون عجیب و حتی غیرممکن به نظر میاد. من خودم سال‌ها باور کرده بودم که لاغر شدن یعنی گرسنگی کشیدن، یعنی محروم کردن خودم از غذاهایی که دوستشون دارم، یعنی ساعت‌ها ورزش کردن، یعنی زندگی نکردن، یعنی هر روز استرس داشتن که امروز چند گرم کم کردم یا زیاد کردم. انگار لاغری شده بود یک جنگ بی‌پایان، جنگی که هیچ برنده‌ای نداشت و فقط من هر روز زخمی‌تر از قبل ازش بیرون میومدم.

سال‌ها با خودم می‌جنگیدم، با بدنم می‌جنگیدم، با غذا می‌جنگیدم، با ترازو می‌جنگیدم، حتی با آینه هم دشمن شده بودم. هر بار رژیم می‌گرفتم، چند روز یا چند هفته خوشحال بودم، بعد دوباره گرسنگی، ولع، خستگی، ناامیدی و برگشت وزن میومد سراغم. هر بار هم فکر می‌کردم مشکل از منه، می‌گفتم من اراده ندارم، من ضعیفم، من بی‌عرضه‌ام… در حالی که امروز می‌فهمم اصلاً مشکل من نبودم، مشکل مسیری بود که انتخاب کرده بودم.

وقتی با لاغری با ذهن آشنا شدم، اولین چیزی که دلم رو آروم کرد این بود که هیچ‌کس نگفت از فردا فلان غذا رو نخور، فلان ساعت غذا بخور، فلان مقدار کالری بشمار یا خودت رو عذاب بده. برای اولین بار یکی بهم گفت زندگی کن… غذا بخور… از غذات لذت ببر… وقتی گرسنه‌ای بخور و وقتی سیر شدی دست بکش… همین جمله‌ها برای من از هزار تا رژیم ارزشمندتر بود. 🌱🥹

کم‌کم فهمیدم قرار نیست برای لاغر شدن زندگی رو تعطیل کنم. قرار نیست مهمونی نرم، قرار نیست از دیدن شیرینی و برنج و ماکارونی بترسم، قرار نیست هر لقمه‌ای که میخورم با عذاب وجدان قورتش بدم. قراره زندگی کنم، بخندم، کنار خانواده بشینم، غذا بخورم، لذت ببرم و در دل همین زندگی بدنم خودش راه درست رو پیدا کنه.من تازه دارم یاد میگیرم که غذا فقط غذاست. نه دشمن منه، نه وسیله تنبیه منه، نه جایزه منه، نه وسیله خوشبختی منه. غذا فقط یکی از نعمت‌های خداست. ما بودیم که با رژیم‌ها تبدیلش کردیم به هیولا. یه روز گفتیم این غذا ممنوعه، یه روز گفتیم اون غذا چاق‌کننده است، یه روز گفتیم اینو بخوری خراب کردی… و نتیجه‌اش فقط ترس بیشتر شد.الان هر وقت گرسنه میشم، سعی میکنم به بدنم گوش بدم. وقتی سیر میشم، کم‌کم دارم یاد میگیرم که دست از غذا بکشم. شاید هنوز کامل نباشم، شاید هنوز بعضی وقت‌ها پرخوری کنم، شاید هنوز بعضی روزها ذهنم بره سمت رژیم، ولی فرق امروزم با گذشته اینه که دیگه خودم رو سرزنش نمی‌کنم. به خودم میگم عیب نداره… فردا هم هست… وعده بعدی هم هست… دنیا پر از فراوانیه… لازم نیست امروز همه چیز رو بخورم. 🌷

به نظرم همین آرامش بزرگ‌ترین معجزه این مسیره. قبلاً تمام فکر و ذکرم غذا بود. از صبح تا شب یا به خوردن فکر می‌کردم یا به نخوردن. یا عذاب وجدان داشتم یا استرس رژیم. ولی الان کم‌کم ذهنم داره آزاد میشه. دارم به چیزهای قشنگ زندگی فکر می‌کنم؛ به کتاب خوندن، به موسیقی، به نقاشی، به دعا، به خدا، به خانواده، به رویاهایی که سال‌ها زیر کوه استرس رژیم دفن شده بودن. 🌸

استاد عزیز، به نظر من لاغری با ذهن آسونه چون برخلاف تمام روش‌های قبلی، با طبیعت بدن انسان دشمنی نداره. خدا بدن ما رو هوشمند آفریده. این بدن بلد بوده از اولین روز خلقتش گرسنگی رو تشخیص بده، سیری رو تشخیص بده، نیازش رو تشخیص بده. این ما بودیم که با رژیم گرفتن، با ساعت مشخص غذا خوردن، با حذف غذاها، با محرومیت، با ترس، با استرس، صدای بدنمون رو خاموش کردیم. حالا فقط باید دوباره یاد بگیریم صدای بدنمون رو بشنویم.یکی از قشنگ‌ترین چیزهایی که تو این مسیر یاد گرفتم اینه که قرار نیست عجله کنم. سال‌ها طول کشیده تا ذهنم این باورهای اشتباه رو یاد گرفته، پس طبیعیه که تغییرش هم زمان بخواد. همون‌طور که یک درخت یک شبه بزرگ نمیشه، ذهن ما هم یک شبه تغییر نمی‌کنه. ولی هر روزی که فایل گوش میدم، هر روزی که آگاه‌تر میشم، هر روزی که به جای جنگیدن با خودم لبخند میزنم، احساس میکنم یه آجر از دیوار ترس‌هام داره برداشته میشه. 🕊️🤍

خیلی‌ها میپرسن چه تضمینی هست که این روش جواب بده؟به نظر من بزرگ‌ترین تضمین، خود حال خوبیه. مگر سلامتی تضمین کمیه؟ مگر اینکه آدم بعد از سال‌ها با آرامش غذا بخوره، شب بدون عذاب وجدان بخوابه، از دیدن غذا نترسه، از ترازو وحشت نکنه، از مهمونی فرار نکنه، خودش رو دوست داشته باشه، این‌ها تضمین کوچیکی هستن؟ به نظر من این‌ها از هر عدد روی ترازو ارزشمندترن.من سال‌ها انواع رژیم‌ها رو امتحان کردم. از رژیم‌های سخت گرفته تا رژیم‌های عجیب، از ورزش‌های سنگین گرفته تا محدودیت‌های شدید غذایی. شاید بعضی وقت‌ها وزنم پایین میومد، ولی آرامشم هیچ وقت برنمی‌گشت. هر بار که رژیم تموم میشد، دوباره وزن برمی‌گشت، حتی بیشتر از قبل. انگار بدنم میخواست از خودش دفاع کنه و حق هم داشت. من سال‌ها باهاش جنگیده بودم.ولی امروز حس میکنم بالاخره دارم با بدنم آشتی می‌کنم. 🤍امروز وقتی گرسنه میشم، بهش غذا میدم. وقتی سیر میشم، اجازه میدم استراحت کنه. وقتی خسته میشم، بهش استراحت میدم. وقتی حال دلم خوب نیست، دیگه اولین راه‌حل ذهنم غذا نیست. کم‌کم دارم یاد میگیرم احساساتم رو زندگی کنم، نه اینکه بخورمشون.به نظرم تناسب فکری فقط یه روش لاغری نیست، یه سبک زندگیه. یه جور نگاه تازه به خودمون، به بدنمون، به خدا و به زندگیه. اینجا یاد میگیریم قبل از اینکه دنبال کم شدن عدد ترازو باشیم، حال دلمون رو خوب کنیم. یاد میگیریم اول انسان سالمی باشیم، بعد بدن سالم خودش راهش رو پیدا میکنه.من هنوز اول راهم و شاید خیلی چیزها مونده که یاد بگیرم، اما یه چیز رو با تمام وجودم فهمیدم؛ این مسیر، مسیر جنگ نیست، مسیر صلحه. مسیر دوست داشتن خودم، دوست داشتن بدنم، اعتماد به خدا و اعتماد به هوشمندی وجودمه. 🌿امروز اگر کسی از من بپرسه چرا لاغری با ذهن آسونه، جوابم اینه که چون تو این مسیر قرار نیست نقش یه سرباز خسته رو بازی کنم که هر روز با بدنش بجنگه. قراره نقش یه دوست مهربون رو داشته باشم که دست خودش رو می‌گیره، آروم آروم راه میره، زمین می‌خوره، دوباره بلند میشه، لبخند میزنه و ادامه میده. 😊🌸

من ایمان دارم هر قدمی که با آرامش برداشته بشه، حتی اگر خیلی کوچک باشه، ارزشش از دویدن‌های پر از استرس بیشتره. ایمان دارم خدا راه درست رو جلوی پای آدمی میذاره که با امید ادامه میده. ایمان دارم بدن من دشمن من نیست، بهترین دوست منه و فقط سال‌ها از ترس و استرس خسته شده. حالا نوبت منه که بهش آرامش هدیه بدم. 🌺

و در آخر فقط میخوام یه جمله به خودم بگم؛فرانک… عجله نکن… زندگی منتظر توئه… لاغری هم در دل همین زندگی، با لبخند، آرامش، توکل و ادامه دادن، خودش آروم‌آروم به سمتت میاد. 🌸🤍🌱

🌹 ما می‌توانیم… چون خدا را داریم. ✨💚