اغلب اوقات فکر میکنیم که از خدا دور شده‌ایم، شاید به خاطر کارهایی که کرده‌ایم 😔، یا شاید هم به خاطر دغدغه‌های روزمره زندگی 😩.
اما واقعیت چیز دیگری است.
اگر به دنبال نزدیکی خدا به انسان هستید، باید بدانید که این فاصله فقط یک تصور ذهنی است. ✨ خداوند در قرآن وعده داده که همیشه به ما نزدیک است، حتی نزدیکتر از رگ گردنمان!
پس وقت آن رسیده که این باور غلط را رها کنیم و این نزدیکی بی‌نظیر را با تمام وجودمان حس کنیم. ❤️ بیایید با هم به این حقیقت الهی پی ببریم. 🤝
خداوند به ما نزدیک است
اغلب ما فکر میکنیم خدا اون بالا، خیلی دور از ما نشسته و ما این پایین، تنها و دست خالی هستیم. 😔 اما اگه به آیه ۱۸۶ سوره بقره نگاه کنیم، میبینیم که خدا یه چیز دیگه میگه:
و هرگاه بندگان من، از تو در باره من بپرسند، [بگو] من نزديكم، و دعاى دعاكننده را اجابت مى‌كنم، پس [آنان] بايد فرمان مرا گردن نهند و به من ايمان آورند، باشد كه راه يابند.
اینجا خدا نگفته «من بخشنده‌ام» یا «من روزی‌دهنده‌ام»، بلکه گفته «من نزدیکم»! 🤩 یعنی کلید اصلی درک خدا، همین نزدیکیه. این یک نکته خیلی مهم و کلیدیه که همه صفات دیگه رو هم شامل میشه. این آیه، یک انقلاب فکری درباره نزدیکی خدا به انسان به وجود میاره.
فکرش رو بکنید: اگه خدا فقط خودش رو بخشنده معرفی می‌کرد، شاید بعضی‌ها می‌گفتند «خب من که خیلی گناه کردم، حتماً دیگه منو نمیبخشه.» 😞 یا اگه فقط میگفت «من رزاقم»، باز هم شاید کسی با خودش فکر می‌کرد «من که بنده خوبی نبودم، پس حتماً رزق و روزی منو قطع کرده.» 😔
اما وقتی خدا میگه “نزدیکم”، یعنی هیچ فاصله‌ای بین ما نیست. 💖
یعنی مهم نیست چقدر از خودت ناامید شدی، اونجا هست، نزدیک تو. این نزدیکی خدا به انسان، ریشه همه باورهای مثبته.
این عبارت نه تنها شامل بخشش و رزق الهی میشه، بلکه به این معناست که خدا همیشه در دسترس است.
به همین دلیل، باید این باور رو در قلبمون جا بدیم و بدونیم که این فاصله فقط یک تصور اشتباهه و بس. ❤️✨
نزدیکی خدا به انسان مهم‌ترین باوریه که برای داشتن یک رابطه سالم و عمیق با خدا به اون نیاز داریم.
خداوند تغییر نمی‌کند
یکی از مهم‌ترین حقایقی که باید درک کنیم این است که خداوند تغییر نمی‌کند. ⚡️
وقتی خدا در قرآن وعده داده که «من نزدیکم»، این وعده برای همیشه پابرجاست.
خدا مثل انسانها نیست که امروز وعده‌ای بدهد و فردا آن را فراموش کند یا زیرش بزند. این حقیقت به ما آرامش و اطمینان خاطر می‌دهد. 😌
صفت تغییرناپذیری، هسته اصلی وعده‌های الهی است. پس هر زمان که احساس دوری کردید، به یاد بیاورید که این نزدیکی خدا به انسان یک حقیقت ابدی و ثابت است.
پس اگر فکر می‌کنید به خاطر اشتباهات یا گناهانتان، از خدا دور شده‌اید یا او شما را رها کرده، باید بدانید که این فقط یک تصور ذهنی است. ما به‌عنوان مخلوق نمی‌توانیم اراده‌ی خدا را تغییر دهیم. 🙏
یعنی وقتی خدا اراده کرده که به ما نزدیک باشد، ما نمی‌توانیم با کارهایمان این اراده را نفی کنیم. این ایده که “ما از خدا دور شده‌ایم” در واقع یک فریب شیطانی است، چرا که انسان قادر نیست از وعده‌ی خدای خود تخلف کند.
وقتی خداوند قول داده که به تو نزدیک است، چگونه می‌توانی از او دور شوی؟!
این تصور با ماهیت خداوند و وعده‌های او در تضاد است و مانع درک حقیقت نزدیکی خدا به انسان می‌شود.
درک این حقیقت، اولین قدم برای رهایی از این باورهای اشتباه و در آغوش کشیدن آرامش است. نزدیکی خدا به انسان یک موهبت دائمی است که هیچگاه از ما گرفته نمی‌شود.
نزدیکی خدا به انسان، یک حقیقت است، نه یک نظریه
هر نظری که دربارهٔ رابطه‌ات با خدا داری، تنها یک برداشت شخصی است و در واقع هیچ تأثیری بر ماهیت رابطه‌ی واقعی خدا با تو ندارد.
اینکه فکر می‌کنی او از تو دور شده یا تو را رها کرده، فقط نتیجه‌ی افکار خودت یا تلقین‌های دیگران است.
خداوند این باورها را ندارد؛ او به تو نزدیک است و نزدیکی خدا به انسان به هیچ دلیلی تغییر نخواهد کرد. 💖
برای اینکه یک رابطه واقعی و عمیق با خدا داشته باشی، باید ابتدا این فاصله ذهنی را از بین ببری. ✨
قدم اول این است که خودت را ببخشی و با تمام وجودت باور کنی که خداوند همان‌قدر به تو نزدیک است که در قرآن وعده داده است.
این پذیرش درونی، اولین قدم برای اصلاح نگرش و تجربه یک رابطه متفاوت و لذت‌بخش با خداست.
با حذف این فاصله‌ی خیالی، مسیر برای تجربه‌ی واقعی نزدیکی خدا به انسان هموار می‌شود و درهای آرامش به روی زندگی شما باز خواهد شد.
توبه؛ کلید رهایی و نزدیکی به خدا
برای اینکه بتوانیم آن نزدیکی خدا به انسان را تجربه کنیم، باید اول از همه، گذشته را رها کنیم. 🕊️
گذشته‌ای که پر از حسرت و پشیمانی است و به ما احساس بد می‌دهد، مانع از حرکت ما به سمت جلو می‌شود و یک دیوار نامرئی بین ما و خدا می‌کشد.
بهترین و مؤثرترین راه برای پاک کردن این گذشته و رها شدن از بار آن، توبه است.
این راهی است که خداوند خودش برای ما قرار داده تا بتوانیم به پاکی اولیه خود بازگردیم و از شر گناهان و افکار منفی رها شویم.
در قرآن، بارها از عبارت توبه استفاده شده و انسانها به توبه دعوت شده‌اند. نکته شگفت‌انگیز و بسیار دلگرم‌کننده اینجاست که هر بار پس از دستور به توبه، بلافاصله وعده بخشش و عفو الهی بدون هیچ قید و شرطی داده شده است. ✨
مثال‌هایی از قرآن برای بخشش بعد از توبه
- سوره نساء، آیه ۱۷:توبه نزد خدا، تنها برای کسانی است که از روی نادانی کار بدی انجام می‌دهند، سپس به زودی توبه می‌کنند. خداوند توبه این افراد را می‌پذیرد و خداوند دانا و حکیم است.
در این آیه، بلافاصله پس از اشاره به توبه، وعده پذیرش آن بیان شده است.
- سوره هود، آیه ۳:و از پروردگار خود آمرزش بطلبید، سپس به سوی او بازگردید (و توبه کنید) تا شما را تا مدّت معینی، (از مواهب زندگی) به خوبی بهره‌مند سازد و به هر کس که شایسته نیکی است، از فضل خود عطا کند.
- در این آیه هم توبه و استغفار مستقیماً به بهره‌مندی از زندگی خوب و دریافت فضل الهی مرتبط شده است.
- سوره فرقان، آیه ۷۰:مگر کسی که توبه کند و ایمان آورد و عمل صالح انجام دهد، پس خداوند بدی‌های آنان را به نیکی‌ها تبدیل میکند و خداوند همواره آمرزنده و مهربان است.
این آیه یکی از قوی‌ترین مثال‌ها است که نه تنها وعده بخشش می‌دهد، بلکه می‌گوید خداوند گناهان را به حسنات تبدیل میکند، که نشان‌دهنده عظمت و مهربانی بی‌نظیر اوست.
این آیات به وضوح نشان می‌دهند که توبه دروازه‌ای مستقیم به سوی بخشش الهی است و نزدیکی خدا به انسان نامحدود و در دسترس است.
تنها شرطی که خداوند برای بخشش قرار داده، این است که فرد گناهکار واقعاً نیت کند که دیگر آن خطا را تکرار نکند.
همین نیت خالصانه و قلبی، کافی است تا درهای رحمت الهی به رویتان باز شود و شما را از بند گذشته آزاد کند.
پس، برای تمام افکار و احساسات منفی که باعث شده‌اند فکر کنید از خدا دور شده‌اید، توبه کنید. 🤲
از خداوند برای تمام خطاهایی که مرتکب شده‌اید طلب بخشش کنید و سپس با تمام وجودتان، خود را نزدیک او احساس کنید.
با این کار، نه تنها گذشته را رها می‌کنید، بلکه نگرش و احساس شما نسبت به خداوند کاملاً دگرگون خواهد شد.
اینجاست که طعم واقعی ایمان و لذت یک رابطه نزدیک و عمیق با خدا را تجربه خواهید کرد. ❤️
استفاده از توبه، یک ابزار قدرتمند برای رسیدن به این آرامش درونی است و به شما کمک میکند تا باور کنید نزدیکی خدا به انسان یک حقیقت همیشگی است، نه چیزی که به اعمال شما وابسته باشد.
با رها کردن گذشته، آینده‌ای سرشار از نور و آرامش را در آغوش می‌کشید. این تغییر درونی، پلی است که شما را از دنیای تاریک ناامیدی به دنیای روشن امید و اتصال به خالق میرساند.
تجربه نزدیکی خدا به انسان، بزرگترین نعمت در زندگی است.
نتیجه‌گیری: از باور دوری به حقیقت نزدیکی
در نهایت، می‌توانیم با اطمینان بگوییم که نزدیکی خدا به انسان نه یک نظریه، بلکه یک حقیقت تغییرناپذیر است. این باور که از خدا دور شده‌ایم، تنها یک مانع ذهنی است که خودمان و جامعه برایمان ایجاد کرده‌ایم.
با پذیرش این حقیقت، دیگر نیازی نیست خود را به خاطر گذشته سرزنش کنیم یا از رحمت الهی ناامید شویم.
درک این موضوع به ما قدرت می‌بخشد تا با آرامش بیشتری به زندگی ادامه دهیم و هر لحظه حضور خداوند را در کنار خود احساس کنیم.
باور به نزدیکی خدا به انسان به ما این امکان را می‌دهد که گذشته را با توبه رها کنیم و با تمام وجود، خود را در آغوش پرمهر خداوند احساس کنیم.
توبه به ما فرصت می‌دهد تا از بند گناه و حسرت آزاد شویم و یک شروع تازه داشته باشیم.
این تغییر نگرش، زندگی ما را دگرگون میکند و به ما اجازه می‌دهد طعم واقعی آرامش و ایمان را بچشیم.
این آرامش ناشی از دانستن این حقیقت است که مهم نیست چقدر اشتباه کرده‌ایم، او همیشه نزدیک ماست و منتظر بازگشت ماست.
پس بیایید از همین لحظه، دیوار فاصله را در ذهن خود خراب کنیم و از لذت بی‌نظیر نزدیکی به خالق هستی بهره‌مند شویم. ❤️
این حقیقت، کلید رهایی ما از رنج و ناامیدی است و ما را به سوی یک زندگی پر از نور و امید هدایت میکند.
منتظر کامنت‌های شما هستیم! 💬👇
همراه همشگی شما: رضا عطارروشن
امتیاز 4.17 از 202 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!
نشان های دریافت شده
به نام خدای مهربان خودم
خیلی وقته که دیگه خودمو گناهکار نمیبینم یعنی اصلا نسبت به خودم دید بدی ندارم و همیشه از روی وجدانم تصمیم گرفتم و هرکاری رو انجام دادم شاید من مثل بقیه به گناه ها نگاه نکنم و چیز هایی که توی قران به اسم اشتباه و خطا اومده یا حرف هایی که بهم از بچگی زده شده که ابن گناهه این بده این شرکه ولی من خیلی وقته که همه این هارو دور ریختم و جوری که دوست دارم زندگی کردم جوری زندگی کردم که گناه رو تو چیز های دیگه میبینم گناه رو شکوندن دل ظلم به دیگرا نو خیلی مسائل دیگه میبینم حتی گناه رو تو محدود کردن و اذیت کردن خودم میبینم مگه غیر از این که روح خدا درون ماست و خدا روح رو قرار داده که روی زمین بتونه تجربه کنه زندگی رو پس من چرا باید با حرفایی که زده میشه بیام روحمو که همون خداست رو محدود کنم برای خدا؟اصلا تضادی وجود داره و من بخاطر این خیلی وقته رها کردم هرچی که اسمش گناهه ، چند سالی میشه که روی خط قرمز خودم هستم با وجدان تصمیم میگیرم جوری دلم میگه درسته رفتار میکنم جوری که بهم خوش بگذره رفتار میکنم نه آیه نه حدیث نه هیچ چیز دیگه ای و جوری که خودم فکر کنم اشتباهه رفتار نمیکنم سمتش نمیرم و اگه هم به ندرت پیش میاد که خطایی ببینم قطعا پشیمون میشم و سعی میکنم تکرار نکنم و این همیشه سر لوحه زندگیم بوده شاید هرکس که نظر من و بخونه بگه که این کیه که داره گناه و کار خوب و بدو خودش تعیین میکنه مثلا فک کرده عقل کله؟؟نه ولی همچین چیزی نیست
من از روی احساسم از روی چیزی که بهش حس بد ندارم رفتار میکنم و خیلی هم تا الان خوب بودم چرا وقتی که این طور رفتار کردم و فکرم تغییر کرد مثلا دیگه بی حجابی رو بد ندیدم بعد دیگه صدایی هم تو ذهنم نبود که وای تو چرا بی حجابی میری جهنم و ادم بدی!چرا نبود؟چون خودم ثابت کردم به خودم که قدرت تصمیم گیری دارم من باید طوری زندگی کنم که روحم دوست داره باید آزاد باشم باید تجربه کنم و و خودمو به حرف ها محدود نکنم و این دید من نسبت به زندگیه و الان هم درست خدامو پیدا نکردم و نمیدونم اگه هم پیدا کنم خدایی اگر وجودداشته باشه ایا موافقه با حرفای من؟و این فاصله هست !که دوباره دارم دامن میزنم بهش با شرکخ در این دوره …
من در کل خودم رو آدم گناه کاری نمیبینم و فکر میکنم راه درست رفتم خداوند من رو خلق کرده تا خوشحال باشم خداوند منرو خلق کرده که به آرزوهام برسونه و نعمت های دنیارو بهم بده و اما در کنارش تضاد بالارو هم دارم که دیدگاه واقعی خدا چیه ؟
استاد ازتون میخوام به من بگید اگر که دیدگاه درستی ندارم اگه خدا قبول نداره فقط بگید که من ادامه ندم این دوره رو ! چون خودمم سردردگمم و این ارامشی رو که با این دیدگاه الانم دارم به هیچ عنوان دلم نمیخواد از دست بدم به هیچ عنوان و حتی اگه غلط باشه تصمیم میگیرم از دوره خارج شم تا این که دیدگاهمو عوض کنم استاد میشه بگید که راهم درسته یا نه؟
سلام دوست عزیز
احساس تو چراغ راهنمای توست
اگه احساس خوبی داری در مسیر درست هستید
نشان های دریافت شده
به نام خدای مهربان
با سلام محضر استاد عزیز عطار روشن و دوستان شگفتی سازم
بارها و بارها توی قرآن خونده بودم که خداوند میفرماید ما از رگ گردن به شما نزدیکتریم
یا به پیامبر فرمودن که اگر بنده ی من مرا صدا کرد بگو من به شما نزدیکم از من درخواست کنید من به شما عطا میکنم
یا همه ی سوره ها با نام خدای بخشنده ی مهربان شروع میشه
یا در جایی خدا میفرماید من بین بنده و قلبش حایل هستم یعنی اینقدر نزدیک…
در خیلی از آیات خداوند می فرماید توبه کنید من توبه پذیر مهربانم
حتی در آیه خداوند مهربان درباره ی خودش گفته که تواب الرحیم یعنی خدا هم توبه میکنه یعنی به سوی بنده ش توجه میکنه و شرایط توبه را براش فراهم میکنه تا بنده سریعتر بتونه توبه کنه تا خدای مهربون عفوش کنه…
از این آیه ها در قرآن زیاد هست و من هم زیاد خوندم اما کمتر توجه کرده بودم و ایمان و اطمینان کافی نداشتم….
از بس در ما نگرانی ایجاد میکردن اونهایی که متولی مذهب در جامعه بودن که اگر گناه کنین از خدا دور میشین خدا شما را طرد میکنه دوستتون نداره بهتون توجه نمیکنه و شما همه ی عمر باید گریه زاری کنین و توبه کنین و غصه بخورین و هیچ وقت شادی نکنین موسیقی حرام رقص حرام شادی حرام… شاید خدا شما را ببخشه و شاید هم هرگز نبخشه…
اینطور شد که احساس گناه و دوری از خدا و رانده شدن از درگاه خدا در وجود همه ی ما نهادینه شد و ما هر روز افسرده تر و ناامیدتر شدیم از بخشیده شدن و افسردگی مون شرایط خوبی برای وسوسه های شیطان فراهم کرد تا او هم با وسوسه ها و شیطنت هاش ما را افسرده تر غمگین تر و ناامیدتر کنه و شرایط را برای دعوت بیشتر ما به گناه های بیشتر و بزرگتر فراهم کنه تا ما همیشه احساس گناه کنیم و همیشه در رنج و عذاب و استرس و اضطراب از ترس عذاب خدا در قیامت باشیم و نتونیم خودمون را ببخشیم و این احساس در ما بوجود اومد که خدا هم هرگز ما را نمی بخشه پس دیگه هیچ تلاش و حرکتی برای نزدیک شدن به خدا و زندگی کردن در آرامش فایده ای نداره و تسلیم شیطان و وسوسه هاش شدیم.
در واقع ما به جای خدا قضاوت کردیم و برای خودمون حکم صادر کردیم و با افسردگی و ناامیدی حکم را اجرا کردیم و یک عمر خودمون را از لطف و رحمت خدای مهربون محروم دونستیم و این در حالی بود که لطف و رحمت و توجه خدا به ما حتی در اون شرایط هم لحظه ای قطع نمیشد که اگر لحظه ای رحمت بیکرانش از ما قطع بشه نابود میشیم…خدا را مثل آدم ها تصور کردیم که با کوچکترین خطا افراد را از خودشون می رونند و هیچوقت نمی بخشن شون و متاسفانه چقدر خطا کردیم که قرآن را با توجه نخوندیم تفکر نکردیم تحقیق نکردیم و فقط تقلید و پیروی کورکورانه…
اونهایی که با اهداف مشخص این احساس ناامیدی و افسردگی را در بندگان خدا بوجود آوردن و از اون بهره برداری های سیاسی زیادی کردن به نظرم همکاران شیطان اند….
حالا احساس میکنم با صحبت های عالی استاد عزیز بیدار شدم و تازه حواسم جمع شد که اینهمه آیه در مورد بخشش و عفو و مهربونی و لطف خدای مهربون اینهمه دعوت خدا برای توبه و بخشش اینهمه سفارش خدا به پیامبر برای استغفار برای بندگانش را ندیده بودم و دقت و توجه نکرده بودم و چقدر ضرر کرده ام….
من الان خودم را بخشیدم و به سوی خدای مهربون توبه کردم و مطمئنم که خدای مهربون هم مرا بخشیده و دیگه هرگز ذهنم را مشغول و درگیر آنچه گذشته نمیکنم و از الان زندگی جدید و شیرین و آرومی را به لطف خدای مهربان برای خودم می سازم و به یک دنیا احساس خوب و آرامش میرسم…
و خدایا باز هم هزاران بار شکرت که مرا به مسیر صحیح هدایت کردی شکر….
به امید سلامتی و موفقیت استاد عزیز و دوستان شگفتی ساز.
بادرود بی پایان و سپاس
من بنا بدلایلی خودم را از خدا دور میدیدم چون همیشه مرا از خدا و جهنمش ترسانده بودند تا اینکه الهامی به من رسید و من خودم را از بند تمام باورها و اعتقادات دستو پا گیر رهاندم
اگر بخواهم توضیح بیشتر بدهم زمانی من زندگیم بقدری سخت شده بود که من و خانواده ام در سختی و مشقت بسیار بسر میبردیم همسرم نمیتوانست مخارج زندگی را تامین کند و همین امر باعث شده بود که اختلافات بین من و او روز به روزبیشتر شودو از هم دور و دورتر میشدیم
من هم همه این گرفتاریها را به گردن خدا می انداختم چون شنیده بودم برگ بدون اذن خدا از درخت نمی افتد و وقتی میشنیدم که او بندگانش را دوست دارد بیشتر عصبانی میشدم و بیشتر از خدا دور میشدم و هر چقدر در این باتلاق که نامش را زندگی گذاشته بودند فرو میرفتم و احساس خفگی میکردم و فریادها بر سر خدا کشیدم و کاملا قهر کردم
تا اینکه از متوجه شدم هر قدر این قهر عمیق تر شود من ناتوانتر میشوم
تصمیم گرفتم دست از تلاش‌های بیهوده بر دارم و سکان این کشتی را بدست خداوند قادر بسپارم
از همان لحظه که من این تصمیم را گرفتم طوفان آرام گرفت و کم کم همه چیز تغییر کرد
باور نکردنی بود زندگی مانند پازل چیده شد ما از تهران به یکی از شهرهای شمالی نقل مکان کردیم و روز به روز زندگی بیشتر روی خوشش را به نانشان داد
آرامش درونی در وجودم ایجاد شد قدرتمند شدم چون خودم را بطور کامل و واقعی به خدا سپردم و دستهای ناتوانم را کنار کشیدم تا زندگیم را خدا با دستان پرقدرتش هدایت کند
و از خدای خوبم میخواهم که که مرا غرق در ثروت ونعمت‌هایش کند به من سلامتی عطا کند و وجودم را از نور خودش روشن کند
خدایا متاسفم( بخاطر خطاها و اشتباهاتم)
لطفا منو ببخش
سپاسگزارم
دوستت دارم🌹🌹🌹🌹♥️♥️♥️♥️🌹🌹🌹🌹
نشان های دریافت شده
با سلام خدمت استاد عزیزم وهمراهان
استاد خیلی ممنونم از اینکه اینطور ما رو از الهاماتی که بهتون میشه بی نصیب نمیزارید واقعا حسم اینکه حرفهاتون جنس خدایی داره 😍😍
من تا حالا خبلی شنیده بودم که خداوند از روح خودش در ما دمیده ولی هیچگاه تصوری از این حرف به ذهنم متبادر نمی شد ولی چه تعبیر زیبایی کردید که وقتی یک لیوان از آب دریا رو برمی داریم ماهیتش همون آب دریاست ولی در مقیاس کوچکتر خیلی کیف کردم واقعا ما از وجود خداییم وخدا در درون ماست و طبیعی اینه که بگیم من وخدا نمی تونیم از هم جدا باشیم و جفت جفت هستیم مگر زمانی که شیطان فاصله ای ایجاد کنه واقعا ممنونم که حرفهایی روکه پنجاه ساله تو ذهنم یدک می کشم حالا ماهیت پیدا کرده.
یا اینکه از خود شناسی به خداشناسی میرسیم واقعا اگه خودمونو دوس داشته باشیم و اینقدر به خاطر کارهای کرده خودمونو محکوم نکنیم از ته دل از خدا طلب بخشش کنیم و دیگه سمت اون کارهایی که حس بد بهمون میده نریم اون وقت که بخشنده بودن خداوند را با جان ودل حس میکنیم .
خدایا شکر که دارمت خدایا شکرت مرا در مسیر تناسب فکری انداختی.😊😊🌹🌹
🌸سلام و درود فراوان بر استاد عزیز و همه دوستانم🌸
متاسفانه از زمانی که بچه بودیم یک سری باورها و حرفهای اشتباه در مورد خدا تو ذهن ما پرورش دادن که از خدا یه چیز دیگه تو ذهنمون شکل گرفت که با خدای واقعی کاملا متفاوت بود…
خدایی که به بنده هاش سختی میده خشمش وحشتناکه فقط یه سری از بندگان خاصش و دوست داره و خیییییلی از باورهای غلط و اشتباه دیگه که اکثرمون باهاش آشناییم…
از یه جایی تو زندگیم با شنیدن یک وویس از یکی از استادهای موفقیت با خدای واقعی آشنا شدم و دل بیقرارم آروم گرفت و کم کم شروع کردن به شناخت خدا و نزدیکتر شدن بهش…مگه لذتی بالاتر از این وجود داره😍
الان که تقریبا دو سالی از اون هدایت الهی میگذره باورهای غلطم رو نسبت به خدای مهربانم تغییر دادم والان خیلی بهش نزدیکم و در آغوش مهربان خداوندم هستم…
دوستان عزیزم اکثر نگرانی های ما بندگان خدا بخاطر باور نداشتن خدا تو زندگیامونه…وقتی خدا رو بهتر بشناسیم و به درک این مطلب میرسیم که خالق ما بهترینها را برای ما که اشرف مخلوقاتش هستیم میخواد و هر ضرر و بیماری و …که به ما میرسه از ندونم کاریهای خودمونه…
خدا برای من بهترینها رو میخواد فقط اشتباه من این بود که من باورهای غلطی نسبت به خدای خودم داشتم و وقتی متوجهش شدم با زبون خیلی ساده و خودمونی کلی باهاش حرف زدم گریه کردم و بهش گفتم که چقدر ناراحتم که این چند سال به اشتباه در موردت فکر میکردم و ازش طلب بخشش کردم بخاطر همه کارهای اشتباهم و باورهای غلطم و بعد از اون به احساس آرامش و حال خوب واقعی رسیدم
و روز به روز دارم به خدا نزدیک و نزدیکتر میشم..🥰
یه موقعایی فقط نماز و از سر تکلیف میخوندم اما الان با عشق نماز میخونم تک تک جملات نماز و با معنیش تو ذهنم میخونم و از اینکه منه بنده جلوی خدای بزرگم که مالک دنیا و آخرته می ایستم و نماز با عشق میخونم و لذتش و میبرم و ستایش خدای بزرگم و میکنم بسیار خوشحال و راضیم🙂😍
هر کسی به خدا نزدیک بشه و خودش و زندگیش و بسپاره دست خدا و در مقابل خدا کاملا تسلیم بشه به والله قسم که برد کرده و زندگی جدیدی رو شروع میکنه…من از اون سال تا الان کل زندگیم تغییر کرد و فقط و فقط رو به پیشرفت و حال خوبم و بابت تک تک نعمتهای زندگیم از کوچکترین تا بزرگترینش از خدای عزیزم سپاسگذارم و ازش ممنونم که این لیاقت و به من داد تا بتونم با خوده واقعیش نه اون خدایی که برای ما تو ذهنمون ساخته بودن آشنا بشم
گفته های استاد عزیز رو با دل و جون میشنوم و لذت میبردم چون کاملا حرفهاشون درسته و ایشون دارن راه نزدیک شدن به خدای مهربان و به تک تک ما آموزش میدن
از خدای عزیزم میخوام که نور آگاهی و به قلب تک تک انسانها بتابونه تا همه بتونن به شناخت واقعی خالق عزیزمون برسن🙂❤
به نام الله همیشه مهربان
به نام خدایی که هر لحظه وجودش را در قلبم احساس میکنم من از بچگی تا همین چند سال قبل تمام ادعیه ها را میخوندم و گریه و زاری میکردم که خدایا مرا ببخش اگه نمازم قضا می شد یا نمی تونستم روزه بگیریم یا حجاب خوب نداشته ام یا محبت ام به دیگران کم بود دیگه چهره خدا را تو ذهنم خشمگین می دیدم که آماده عذاب منه پس من با گریه و زاری از خدا طلب بخشش میکردم من هر خواسته ای که توی زندگی ام بود باید با دعا و گریه از خدا میخواستم بعد اون خواسته یا برآورده نمی شد یا به سختی به دست می اومد بعد با خودم فکر کردم یعنی هر کسی خواسته ای داره باید این قدر سخت بدست بیاد چند سال از اون حال و هوا اومدم بیرون و از خدا دیگه خواسته ای نداشتم گفتم خدایا تو برو برس به بنده های دیگه من خودم کارم رو بلدم یه جوری انجامش میدم تو رو هم خسته نمیکنم چه باور اشتباهی نتیجه اون افکار و رها کردن خودم به حال خودم فقط شد سختی و تلاش زیاد و احساس آشفتگی تا دو سال قبل که من با مباحث جدید راجع به خدا و نحوه درخواست از خدا و وجود سیستمی بودن خدا آشنا شده ام و فهمیده ام تمام باورهای من راجع به خداوند اشتباه بوده تا سه ماه به حال خودم گریه کرده ام ولی بعد از مدتی حالم بهتر شد و با این دوره آشنا شده ام به لطف خداوند من تمام افکار و اعمال گذشته ام که راجع به خداوند بوده را تغییر میدهم و بار سنگین گناهانم را بر زمین می گذارم و رها و سبک می شوم و وارد مرحله جدید از زندگی ام می شوم.
من از امروز تصمیم گرفته ام برای همه اشتباهایم و خطاهایم و گناهانم خودم را ببخشم و از خداوند مهربانم طلب مغفرت و بخشش را دارم و بلافاصله خداوند درخواست مرا تایید میکند من از این لحظه بنده خوب و پاک و محبوب و عزیز دردانه خداوندم هستم سلام به زندگی جدیدم با وجود خداوند….
🌺خدایا🌺
خوش به حال آنکه قلبش مال توست
حال و روزش هر نفس احوال توست
خوش به حال آنکه چشمانش تویی
آرزوهایش همه آمال توست.
Hello New life with my dear God
من از زمان دانشجویی که تو خوابگاه با افراد متفاوت از فرهنگاهای متفاوت آشنا شدم فهمیدم که هر کس با توجه به آموزه‌هایش خداوندی داره که بر حسب تفکر هر فرد فرق میکنه .پس چقدر خوبه که تفکر خوب و زیبا راجب به خدای خود داشته باشیم و اون رو نزدیک و درون خود احساس کنیم .و همیشه این فکر ما باشه که ما بنده خوبش هستیم
نشان های دریافت شده
باسلام
من همیشه مهربونی وبخشندگی خدارو قبول داشتم البته اینکه اگه نماز نخونم یا روزه نگیرم عذاب خدا شاملم میشه وتو زندگی خوشبخت نمیشم یا زمانی که مریض شدم فکرم این بود که خدا این بلا رو سر من آورده و به شدت از دستش ناراحت بودم وزمانی که دعا میکردم وازش میخواستم وقتی به خواستم نرسیدم خدارو دور میدیدم وفکرمیکردم اونقدرام خدامهربون نیست وبنده هاشو تو سختی ها حمایت نمیکنه یا شاید صدای منو نمیشنوه وحالا که میشنوه چرا توجه نمیکنه ومنو دوست نداره وفکر میکردم برای اینکه خدا خواستمو بده باید یکی از بنده های مقربش باشم یا یه کار خیلی بزرگ بکنم تا بهم توجه کنه یه زمانی با دقت تو زندگی خودم واطرافیانم متوجه شدم که ماهرتصوری از خدا داریم همون رو تو زندگیمون میبینیم مثلا یکی از اطرافیان من همیشه میگفت من هرچی بخوام خدا بهم میده وجالب بود که همیشه هرچی میخواست راحت بدست میاورد یکی دیگه از اطرافیان من سالهاست این حرفو تکرار میکنه که خدا همه چیزو با سختی ودیر به من میده وهمیشه هم همین طور میشدوهنوزم همینه وبه هرکاری دست میزنه سختی زیادی میکشه فهمیدم که خداوند باتوجه به شناخت ما وبرداشت ما از خودش با ما رفتار میکنه بعداز اون همش میگفتم کم از خدانمیخوام باخودم میگفتم خدایی که اینقدر بزرگه واین همه نعمت آفریده چراباید ازش چیز کم بخوایم وبعداز اون وقتی میخواستم خونه بخرم مادرم میگفت یه خونه که یه اتاق کوچیک داشته باشه کافیته ولی من میگفتم حالا که خدا میخواد بده یه خونه با سه اتاق تو بهترین جای شهر بده وبا تعجب خانوادم تو یه شرایط عجیب ما تو بهترین جای شهرمون یه خونه سه اتاقه وعالی خریدیم والان سالهاست که تواون منطقه داریم زندگی میکنیم وبعداز اون خیلی چیزها رو باتوجه به ذهنیت جدیدم ازخدا خواستم وبدست آوردم
اما بازم برای سلامتیم وچاقیم نمیتونستم این ذهنیت رو داشته باشم ولی همش میخواستم ازش که کمکم کنه تا بدون رژیم وسختی ازشرایط چاقیم نجات پیدا کنم که با لطف خودش منو با استاد عزیزودوره لاغری با ذهن آشنا کرد الان هنوزم این ذهنیت در من وجود داره که به خاطر اشتباهاتم یا نماز به موقع نخوندنم یا دروغ یا….خدا از من دوره و دعاهای من به راحتی پذیرفته نمیشه خدایا من خودم رو میبخشم وازتو میخوام که به لطف ورحمت وبخشندگیت کوتاهی ها واشتباهات منو ببخشی ومن میبینم که همین الان درخواست من پذیرفته شده والان فردی پاک ورها هستم که به خدا نزدیکم وبه راحتی با خدا ارتباط برقرار میکنم وخدا وند خواسته هامو برآورده میکنه
خدایا به من درشناخت خودتت کمک کن تا در همه کارهام بهت توکل کنم وبا ایمان به بخشندگی ومهربانی تو به خواسته هام برسم
نشان های دریافت شده
به نام خدا
من از بچه گی ب اجبار مادرم ب مسجد مجالس میرفتم جایی ک اصلا حس خوبی نداشتم همش گریه زاری کم کم قبولوندم بخودم ک ما واقعا خیلی بدیم همش احساس عذاب وجدام داشتم کم کم دیدم حالا ک ما ادم بدی هستیم خداهم مارو نمیخشه ک پس بقول شما چ یگ وجب چ ده وجب با کلی عذاب وجدان ناراحتی ترس اینکه باید همیشه خودتو خوب باحجاب نشون بدی تا مردم بگن چقدر خوبی باید جلو مزدم کمک کنی تا بفهمن و چقدر هم منت میزاشتن خدا برای من یگ پادشاه خشمگین بود ک. صد سال یبار یکم مهربون میشد انقد شایه های مسخره راجبش بما قبولندن و اسمش رو گزاشتن دین.
اونموقه هافک مکردم مامانم خیلی مسلمون وافعیی هست ولی مامان من همیشه از هرچی ک داشت مینالید اولا فک مکردم ادم باید اینجوری باشه تا نشون نده چقدر خ شبخته چون خوشبختی گناهه ازبس ک این حرفا تکرار میشد توی خونه ما سرنوشت خاهرم دقیقا مثل مادرم شد چون فک. مکردن خیلی بدبختن و شوهر شانس ندارن و همش باید بشینن بچه بزرگ کنن درصورتی ک بد اخلاقی خودشون بود ک ادما رو ازخودشون دور مکردن
ولی من ی صدای از دورنم میشنیدم ک من مثل بقیه نمیشم من همیشه دوست داشتم پنجا پنجا باشم چون فک مکردم اینجوری راحترم خدارشکر وقتی فهمیدم افکارم اشتباهه و اون انسانهاو اون دین اعتقادی ک دیگران ازش میگفتن یگ اشتباه محص بود من باخود خدای اصلیم اشنا شدم دوست شدم شناختمش الان دیگه صدرصدم باخود خدا همیشه خوشحالم و بافتخار خدای خودم رو دوست دارم و هیچ وقت ازش نمیترسم چون پشتم بهش گرمه اگه همه دنیا هم نباشم اون هست بامن چون وجود من هست از من جدای پذیر نیست خدارشکر مکنم ک راه درست رو یمن نشون داد من با شکرگزاری خوشبختم و افتخار مکنم من لایق بهترین ا هستم و همچینن خدارشکر زندگی شخصی ام و مرد زندگی ام هم فوقالعاده است و زندگی عاشقانه خوبی بینطیر دارم و هروز خدارشکر مکنم ک ازون افکار و اعتقادات دور شدم وراه درست رو پیدا کردم…
سلام جناب عطار روشن عزیز و دوستان همراه.
در دوره ای از زندگیم که حاجت مهمی داشتم و بعد از کلی نذر و نیاز و توسل و…. آرزوم برآورده نشد، با خدا قهر کردم. خیلی ازش دور شدم.
همه وجودم مالامال شده بود از خشم و یأس و نفرت.
روزها و شبهای وحشتناکی بر من گذشت تا اینکه پی بردم اشتباه از خودم و افکار و ذهنیتم بوده.
راه مستقیم و هموار رو ندیده گرفته، از راهی صعب العبور و سنگلاخ و پیچ در پیچ قصد رسیدن به هدفم را داشتم.
خدای بزرگم دستم رو گرفت و راه رو نشونم داد.
ممنونم خدای مهربونم.
نکته اینجاست که من به رحمانیت و رحیمیت خدای عزیزم اعتقاد راسخ دارم.
هیچ فکر نمیکنم که اگر دچار خطا یا به اصطلاح گناه بشم، خدای بزرگ عذابم میکنه و یا من رو نمیبخشه. چون به بخشنده بودن خدای عزیزم، ایمان دارم.
مهربونی خدای عزیزم، غیر قابل وصف و تصوره.
من غرق در اقیانو س بخشش و عطوفت خدای نازنینم هستم.
اگر الان مشکلاتی در زندگیم دارم، یا خواسته ها و اهداف دست نیافته کوچک و بزرگ در زندگیم وجود داره، فقط و فقط به کمبود ایمان و توکلم برمیگرده. به ذهنیت سرشار از باورها و اندیشه های نادرستم برمیگرده.
شاید هنوز اونطور که لازمه، خودم رو دوست ندارم. ارزش کمی برای خودم قائلم.
شاید هنوز الویت زندگیم، دیگران هستند، به جای اینکه خودم باشم.
و نکته دیگه اینکه، انتظار برآورده شدن خواسته هام رو از آدمهایی شبیه به خودم داشتم، نه از خود خدا.
فکر و ذهنم درگیر چگونگی بود. در حالیکه این موضوع نباید برام اهمیت میداشت. چگونگی را باید به خدای دانا و قادر مطلقم میسپردم.
خدای عزیزم، خودش واقف بر چگونگی ها، من را به مرادم میرساند.
پس بزرگ تررین ظلم و گناهم، توکل اندکم به قدرت خدای علیم و دوست نداشتن خودم به معنای واقعی کلمه بوده و هست.
خدایا طلب عفو و بخشش دارم و امیدوارم به رحمت بی پایانت یا ارحم الراحمین.
از این پس تمرین میکنم برای دوست داشتن خودم. برای ارزش قایل شدن برای خودم. برای در الویت قرار دادن خودم.
و تمرین میکنم برای تقویت توکل و ایمانم به خدایی که بزرگ است و خالق و قادر و سمیع و بصیر.
خدایا، ای مهربانترین، کمکم باش.
دستم در دست توست.
آغوشت پناه من است.
لحظه ای مرا از خودم و خودت، غافل مگردان.
الهی آمیییییییییییییییییین.
خدایا دوستت دارم ❤
۱۳۹۹/۵/۹