به کسی که ده سال یه کار رو انجام داده میگیم «استادکار». با همین حساب، من که از هفت هشت سالگی تا حدود سی و پنج سالگی درگیر چاقی بودم، استاد چاق شدن بودم! سالها از خودم میپرسیدم چرا چاق میشویم و چرا اینقدر راحت چاق میشم ولی با اینهمه زجر لاغر نمیشم. جوابی که همیشه بهش میرسیدم این بود: «تو اراده نداری». در ویدیوی این جلسه جواب واقعی این سؤال رو گفتم.
این جلسه گام ۸ از «صد گام لاغری با ذهن» و ادامهی گام ۷ هست. در این گام میبینی چاقی چطور یاد گرفته میشه، فرمولهای خاموش ذهن کی روشن میشن و چرا روشهای رایج لاغری جواب نمیدن.
🎬 در ویدیوی این جلسه چی میشنوی؟
اول گفتم که چاق شدن یه مهارته که همهی ما خیلی خوب یادش گرفتیم و حالا باید مهارت لاغر شدن رو هم یاد بگیریم. این مهارت در یه هفته و ده روز به دست نمیاد؛ اگه دنبال روش دهروزه هستی، برو سراغ همون رژیمها و ورزشهایی که این وعده رو میدن. ولی اگه این حرفها حالت رو بهتر میکنه و موندی، بدون که داری مهارت کسب میکنی و هر چی بیشتر تکرار کنی، لاغر شدن خیلی طبیعی اتفاق میافته. من از حدود سال ۹۳ مسیر لاغری با ذهن رو شروع کردم و بیش از چهل کیلو کم کردم.
بعد تعریف کردم که هر بار نتیجه نمیگرفتم، اون صدای درونی شروع میکرد به سرزنش: «تو بیارادهای، نتونستی رژیمت رو درست انجام بدی». بقیه هم همین رو میگفتن. اون موقع از این آدمها بدم میاومد، ولی بعداً فهمیدم اونا هم حق داشتن؛ راه درست رو بلد نبودن و فقط چیزی رو تکرار میکردن که شنیده بودن.
📱 مغز مثل یه موبایل نو، و فرمولهای خاموش
ما وقتی به دنیا میایم، مغزمون مثل یه موبایل صفر کیلومتره. برنامههای اولیه رو داره، مثل کنترل ضربان قلب و تنفس، ولی هیچ عکس و شمارهای روش نیست. هر چیزی رو از طریق چشم و گوش یاد میگیره؛ برای همین من که در دزفول بزرگ شدم، حتی وقتی فارسی حرف میزنم، بعضی کلمهها رو با لهجهی محلی خودم میگم. کسی که در خانوادهای با اضافهوزن بزرگ میشه هم خودبهخود تحت آموزش چاقی قرار میگیره. خیلی وقتها در خانوادهای که مادر اضافهوزن داره، یکی از بچهها متناسبه و مادر میگه «این به خانوادهی پدرش رفته»؛ نه آزمایشی کرده نه چیزی، فقط از اول از این بچه انتظار دیگهای داشته و رفتارش باهاش فرق کرده.
خیلی از حرفهایی که میشنویم مثل یه فرمول خاموش ذخیره میشن و وقتی به اون سن یا موقعیت میرسیم، روشن میشن: «به سن بلوغ برسه تپل میشه»، «آدم بعد از ازدواج چاق میشه»، «چهل سالگی سوختوساز میاد پایین». یکی از نزدیکانم قبل از ازدواج خیلی میخورد و متناسب بود، ولی در چند سال بعد از ازدواج بیست بیست و پنج کیلو اضافه کرد و هر بار دلیلش رو همین میگفت. فرمولهای من هم زیاد بودن: «چاقی ما ارثیه» که میلیونها بار از خانوادهم شنیده بودم، «کار پشتمیزی چاق میکنه» که از پدرم شنیده بودم و آخر هم هشت سال کارمند شدم، و «خواب بعد از ناهار چاق میکنه». هر بار که به یکی از این موقعیتها میرسیدم، چاقتر شدن برام منطقیتر میشد. خیلی ساده بگم: ما با لذت و آرامش و بدون اینکه بفهمیم، چاق شدن رو یاد گرفتیم.
🗣️ زبان چاقی و یاد گرفتن زبان لاغری
چاقی یه زبان بینالمللیه. در فروشگاه انگار خوراکیها منو صدا میزدن، با اینکه چشمم خیلی ضعیف بود. وقتی به یه آدم متناسب میگفتم «این شیرینی توی یخچال هی بهم میگه بیا منو بخور»، اصلاً نمیفهمید چی میگم و میگفت «خب جلوی خودت رو بگیر». یه پزشک متناسب هم فقط از اراده حرف میزنه. کدوم یکی از ما با گریه پرخوری کرده؟ همیشه با لذت خوردیم و بعد همون صدایی که دعوتمون کرده بود، دو دقیقه بعد شروع میکرد به سرزنش: «ببین چقدر چاقتر میشی!». این زبان چاقیه و فقط کسی که ذهن رو بشناسه و چاقی رو تجربه کرده باشه میتونه ارتباطش رو با ذهن توضیح بده.
حالا چرا لاغر نمیشیم؟ چون با روش زندگی روزمره چاق شدیم، ولی میخوایم با رژیم و ورزش لاغر بشیم. مثل زبان فارسیه که بدون هیچ تمرینی یادش گرفتیم، چون همه دورمون فارسی حرف میزدن؛ ولی برای انگلیسی باید فیلم زبان اصلی ببینی و ذهنت رو در فضای اون زبان قرار بدی. لاغری هم همینه؛ کل محتوای ذهنت و اطرافت چاقیه و باید خودت رو در معرض لاغری قرار بدی. از اون طرف، کدوم آدم متناسبی رو میشناسی که با رژیم یا کرم و کمربند و دستگاه لاغر شده یا لاغر مونده؟ وقتی از روشهایی استفاده میکنیم که هیچ آدم لاغری ازشون استفاده نکرده، چطور انتظار داریم لاغر بشیم؟ پیشفرض همهی آدمها تناسب اندامه و چاقی یاد گرفته شده. من الان کارم در خونه و پای لپتاپه و بیشتر روز نشستهم، با این حال متناسبم.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصهی حرفهای این جلسهست. در ویدیو با مثالهای بیشتری جواب دادهم که چرا چاق میشویم؛ از فرمول تیروئید و سن پنجاه سالگی تا اینکه چرا حتی بعضی آدمهای متناسب از ترس چاقی کارهای عجیب میکنن. شنیدن این حرفها به زبون خودم کمک میکنه فرمولهای اشتباه ذهنت رو راحتتر پیدا کنی.
جلسههای «صد گام لاغری با ذهن» جزو دورههای تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همهی گامها باید اشتراک ویژهی تناسب فکری رو فعال کنی. اگه میخوای مهارت لاغر شدن رو از پایه یاد بگیری، دورهی اصلی «ورود به سرزمین لاغرها» همین کار رو میکنه.
در گام ۹ سراغ «لاغری با قانون رهایی» میریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژهی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدمبهقدم برای لاغری هستید، دورهی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه میشود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.03 از 211 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

سلام استاد عزیز
من برای رسیدن به تناسب اندام، میخواهم تمام موانع ذهنی و محیطی خود را از بین ببرم.
این جمله از میثاق نامه، امروز یه جورایی بهم چشمک میزد و خواستم امروز تمرکزم روی این جمله از میثاق نامه باشه و سعی میکنم تا آخر شب اونو تو زندگیم عملی کنم.
من احساس میکنم هر گفته و شنیده ای میتونه برای هر فردی تاثیر متفاوتی داشته باشه.
اره واقعا ما با پذیرفتن افکار چاق کننده، اونو به باور برای چاق شدن تبدیل کردیم.
برادرهای منم با من زندگی کردن، توی یه خانواده بودیم، من این فکر که افراد بعد از ازدواج چاق میشن رو پذیرفتم، اما اونا نپذیرفتن و من بعد از ازدواج چاق شدم و آنها همچنان متناسب و زیبا موندن.
من تصمیم گرفتم از امروز هر فکری، هر گفته و شنیده ای رو، که دوست نداشته باشم و یه جورایی بهم ترس، اضطراب و نگرانی بده رو نپذیرم و همونموقع برای رد کردن اون گفته و یا شنیده و … عواملی و یا الگویی برای رد کردنش بیارم.
مثلا: وقتی میگن آنفلوآنزا اومده و خیلی ها رو از بین برده، من این فکر رو تو ذهنم آوردم که از وقتی که من خیلی بچه هم بودم، هر سال فصل سرما این جریان آنفلوآنزا بوده، یه سال آنفلوآنزای خوکی، یه سال آنقلوانزلی مرغی، یه سال آنفلوانزای مرگبار و …. ولی شکر خدا من که سالم سالم بودم.
پس سعی میکنم به سیستم دفاعی خودم اعتماد کنم و به قدرت خدا، برای داشتن قدرتی ما ورای قدرت طبیعی ایمان داشته باشم که وقتی جسم منو خلق کرده این توانایی رو داشته که فکر همه ی شرایطی، که ممکنه برای جسم من پیش بیاد از نظر بیماری و ویروس و باکتری و … رو داشته. پس من اول به خدای خودم و دوم به بدن خودم ایمان دارم که کار خودشون رو خوب بلدن.
با همین افکار شکر خدا الان خودم یه سه سالیه و فرزندانم دو ساله حتی یک قرص نخوردیم و به دکتر نرفتیم.
در حالیکه تو فامیل داریم، واکس ضد آنفلوآنزا میزنن، یه جور خاصی بهداشت رو از هر نظر رعایت میکنند، چیزایی رو میخورن که بدنشون رو قوی کنه، جاهایی میرن که کسی مریض نباشه و خلاصه هزاران مسیر رو میرن برای ایمنی کردن شرایط اما بازم، میبینی یه چن روزی ازشون خبری نیست وقتی سراغشون رو میگیری، ای دل، غافل اینا که درب و داغون شدن.
وقتی میپرسی جریان چیه؟
در جواب میگن، والا پسرم تو مدرسه دوستش سرما خورده بود اینم سرماخوردگی رو گرفت و آورد خونه الان همه مون مریض و بدحالیم.
اما من میدونم مشکل از کجاست!!!
مگه دختر و پسر منم مدرسه نمیرن؟
مگه اونا دوستاشون سرما نمیخورن؟
پس چرا بچه های من سالم و سرحالن؟
این تفاوت در همون باور کردنه.
من نپذیرفتم که آنفلوآنزا اومده و کار همه مون تمومه.
من باور نکردم اوضاع سلامتی خرابه و این ترس رو به بچه هام القا نکردم. بلکه هر وقت یه جایی بودیم کسی این ترسها رو بیان میکرد، که چند نفر بخاطر آنفلوآنزا از بین رفتن و … من بحث رو به سمتی میبردم که بچه هام که دارن گوش میدن اینو باور نکنن.
اره واقعا باور کردن هر چیزی تاثیر صد در صد چه در جنبه مثبت و چه در جنبه ی منفی رو زندگیمون داره.
من به خودم قول دادم هیچ وقت فکری رو نپذیرم که به من استرس میده، اذیتم میکنه، محدودم میکنه و خلاصه هر حس بدی بهم بده.
چون کامل و واضح در تمام جنبه ها دیدم، هر مسئله ای برای هر فردی نتیجه ی متفاوتی داشته و اصلا نتایج برای همه یکسان نبوده