انتظار چاقی، دشمن پنهان لاغر شدن! (گام ۷)

بنام پرودگار جهانیان 💗 

سلام به استاد عطار روشن عزیز و همراهان گرامی 

انتظار چاقی یا لاغری 

هر چقدر هم ک ما تلاش فیزیکی کنیم تا وقتی انتظار ما از خودمون چاقی هست هیچ فایده ای نداره چون ما مطمئن هستیم ک چاق میشیم 

در ذهن من قبلا لاغری طبیعی بوده اما الان چاقی طبیعیه و جای این دوتا عوض شده 

تمام دلایل چاقی بی اعتبار و اشتباهه

من قبلا فکر میکردم چاقی من ارثیه ولی معنی کلمه ارث یعنی چیزی ک از تولد با ما باشه و نتونیم تغییرش بدیم من بارها لاغر شدم و باز چاق شدم  پس ارثی نیست 

من فکر میکردم ازدواج باعث چاقی میشه ولی همسر من همچنان لاغره دوستم همچنان لاغره 

من فکر میکردم غذا خوردن باعث چاقی میشه ولی درست نیست تمام انسانها غذا میخورن و لاغرن مثل همسر خودم همه چیز هم میخوره پس فرقی نمیکنه چی بخوریم 

من فکر میکردم چون تو خونه هستم و ورزش نمی کنم چاق میشم ولی دوستانی دارم ک خیلی کم تحرک تر هستن و لاغرن 

من فکر میکردم ک بارداری باعث چاقی میشه ولی افرادی رو میشناسم که همچنان لاغرن 

چاقی طبیعی نیست و بدن من خودش میتونه ب راحتی منو ب تناسب اندام برسونه 

 و طبیعت هر انسانی لاغریه بدون هیچ زحمتی هر انسانی باید لاغر باشه چون خداوند همه رو متناسب خلق کرده و در سیستم خداوند هیچ اشتباهی نیست 

طبیعت من لاغریه چون من از اول لاغر بودم بدون هیچ زحمتی و راحت و سبک بودم اون اصل وجود منه 

من برای لاغری لازم نیست هیچ کاری کنم فقط باید تمرینات رو انجام بدم و صبور باشم تا بدنم بتونه خودش رو ترمیم کنه 

و وقتی بدنم رو میبینم بهش عشق میدم و میگم این طبیعت بدن من نیست بزودی خودش تغییر شکل میده و مثل قبل میشه 

عجله معنا نداره چون هر چیزی باید زمان رو سپری کنه تا ب نتیجه برسه 

مثلا من بخوام با ماشین برم مسافرت میدونم ک باید چندساعت صبر کنم تا ب مقصد برسم باید تداوم داشته باشم تا برسم 

پس الان هم صبورانه در مسیر. زیبای تناسب فکری هستم و از مسیر و عوض شدن احساساتم لذت میبرم 

لاغری آسونه و من میخام بازم تجربه کنم و با بدن لاغرم زندگی کنم و لذت ببرم 

تمرینات 

مرحله اول: 

۱- چرا تا حالا لاغر نشدی؟

وای، وقتی به این سؤال فکر می‌کنم، یه حس عجیب میاد سراغم. انگار همیشه یه صدای توی ذهنم بوده که می‌گفته: «تو نمی‌تونی، برات سخته، این کار به دردت نمی‌خوره.»

 و من بدون اینکه واقعاً بفهمم، گوش دادم. نه که نخوام لاغر بشم، نه! خیلی وقت‌ها تلاش کردم، رژیم گرفتم، ورزش کردم، ولی همیشه یه جایی گیر می‌کردم. تازه بعدش می‌فهمم دلیل اصلی فقط همون باورای قدیمی ذهنم بوده. باورهایی که انگار از بچگی تو ذهنم نشسته بودن، مثل یه برنامه خودکار.

مثلاً یادمه وقتی بچه بودم، بزرگ‌ترها به من می‌گفتن: «تو همیشه اینقدر چاق می‌مونی.» یا وقتی تو جمع غذا می‌خوردم، بعضی‌ها انگار با نگاهشون بهم می‌گفتن «تو زیادی خوردی، همیشه همین‌جوری می‌مونی.» این‌ها خیلی کوچیک بودم ولی تو ذهنم حک شده بودن، و من حتی نمی‌دونستم. بعد، هر بار که رژیم می‌گرفتم و یه چند کیلویی کم می‌کردم، ذهنم همون ترس‌ها و باورها رو دوباره فعال می‌کرد و من دوباره برمی‌گشتم به همون وزن قبلی.

حس می‌کنم تا حالا لاغر نشدم چون ذهنم هنوز نمی‌خواست باور کنه که من می‌تونم. ذهنم باور کرده بود چاقی یه بخشی از هویتمه، و وقتی ذهن یه چیز رو باور کنه، بدن هم همون رو اجرا می‌کنه. من تمام تلاش‌ها رو کردم ولی با ذهن هماهنگ نبودم. تازه وقتی اینو فهمیدم، یه حس آرامش عجیبی پیدا کردم. یعنی دیگه خودم رو سرزنش نمی‌کنم، می‌فهمم که مشکل از باورهای ناخوداگاه ذهنم بوده که ازشون خبر نداشتم .

—

۲ـ اگر با رژیم یا ورزش لاغر شدی، چرا دوباره چاق شدی؟

آره، این یکی خیلی دردناکه… هر بار که چند کیلویی کم می‌کردم، یه حس غرور کوتاه داشتم و بعدش… دوباره برگشت. واقعیتش اینه که بدن من توانایی تغییر داشت، ولی ذهنم هنوز باور قدیم رو نگه می‌داشت. باور اینکه «تو نمی‌تونی لاغر بمونی» یا «لاغر شدن فقط موقتیه».

حس می‌کنم هر بار رژیم یا ورزش می‌کردم، بدنم طبق برنامه عمل می‌کرد، ولی ذهنم یه جور مقاومت نامرئی می‌کرد. انگار سلول‌های بدنم از ذهنم دستور می‌گرفتن و ذهن می‌گفت: «نه، دوباره باید همون باشیم.» و من بدون اینکه بفهمم، دوباره چاق می‌شدم.

یه چیز دیگه هم هست: همیشه تلاش‌هایم روی محدودیت و اجبار بود. یعنی بیشتر حس می‌کردم باید خودمو کنترل کنم، نباید بخورم، نباید لذت ببرم. ولی ذهنم این اجبار رو دوست نداشت. نتیجه‌ش این می‌شد که حتی وقتی لاغر می‌شدم، یه بخشی از وجودم هنوز مقاومت می‌کرد و دوباره برمی‌گشتم به عادت قدیمی.

حالا که دارم مسیر ذهنی لاغری رو طی می‌کنم، می‌فهمم: مشکل فقط غذا یا ورزش نبود، مشکل باورهای ذهنی بود. من باید باور کنم بدنم توانایی داره لاغر بمونه و من شایسته این حس سبکی و راحتی هستم.

—

۳ـ نگرش تو درباره لاغر شدنت چیه؟ راحت لاغر می‌شی یا سخت؟

اگه راستشو بخوای، همیشه فکر می‌کردم سخته. ذهنم یاد گرفته بود که لاغر شدن یه مسیر پر از محدودیت و دردسره. حتی وقتی چند کیلویی کم می‌کردم، ذهنم فوری یادآوری می‌کرد: «این موقتیه، دوباره برمی‌گرده.»

ولی الان حس می‌کنم باید یه تغییر ریشه‌ای داشته باشم. لاغر شدن نباید سخت باشه، نباید جنگ و اجبار داشته باشه. باید حس سبکی و راحتی باشه، یه تجربه لذت‌بخش. وقتی ذهنم اینو باور کنه، بدنم هم خودش رو با این باور هماهنگ می‌کنه.

حس می‌کنم نگرش واقعی من الان داره کم‌کم عوض می‌شه. دارم یاد می‌گیرم که لاغری یه فرآیند طبیعی و آرامه، نه یه کار سخت و اجباری. وقتی اینو حس کنم، دیگه نیازی به جنگ با خودم ندارم، همه چیز راحت‌تر پیش می‌ره.

—

۴ـ چه دلایلی از دیگران درباره چاق بودن خودت شنیدی؟

باید بگم، خیلی دلایل کوچیک ولی تاثیرگذار بودن. بعضی وقت‌ها خانواده می‌گفتن: «تو زیادی خوردی، باید کمتر بخوری.» یا دوستان نیشخند می‌زدن و می‌گفتن: «باز هم چاق شدی!» این‌ها شاید به نظر کم اهمیت باشن ولی تو ذهن من یه جایگاه پیدا کرده بودن.

این دلایل باعث شدن من ناخودآگاه باور کنم چاقی یه قسمت جدانشدنی از منه. حتی وقتی خودم دوست داشتم تغییر کنم، ذهنم هنوز اون حرف‌ها رو به خاطر می‌آورد و مانع می‌شد.

ولی الان دارم یاد می‌گیرم که این حرف‌ها فقط خاطره‌ن، واقعیت نیستن. من می‌تونم باور جدید بسازم و بدنم رو با این باور هماهنگ کنم.

مرحله دوم:

۱ـ  با توجه به دفعاتی که لاغر شدی، اثبات کن که بدن تو توانایی لاغر شدن داره؟ 

وای، وقتی به این فکر می‌کنم، یه حس عجیبی بهم دست می‌ده. یعنی واقعاً بدن من چند بار خودش رو ثابت کرده که می‌تونه لاغر بشه. حتی اگه دوباره برگردم به وزن قبلی، اما همین که تونستم کم کنم یعنی توانایی وجود داره. انگار بدنم همیشه آماده بوده، فقط ذهنم باید هماهنگ می‌شد.

مثلاً یادمه وقتی اون چند کیلویی کم کردم، بدنم خودش واکنش نشون داد: لباس‌ها راحت‌تر شد، حرکتم روان‌تر شد، حس سبکی داشتم. این نشونه‌ها ثابت می‌کنن که بدنم واقعاً می‌تونه تغییر کنه. حتی وقتی دوباره برگشتم، این تجربه هنوز توی سلول‌هام باقیه. بدنم این توانایی رو فراموش نمی‌کنه، فقط ذهنم باید باور کنه که این بار ماندگار می‌شه.

حس می‌کنم الآن وقتشه با خودم حرف بزنم و به ذهنم بگم: «ببین، بدن تو توانایی داره. بارها ثابت کرده‌ای، این فقط یه مسیر طبیعیه.» وقتی اینو باور کنم، بدنم خودش هماهنگ می‌شه و دیگه نیازی به اجبار و فشار نیست.

—

۲ـ چیزهایی که قبلاً یاد گرفتی و هنوز یادت هست رو بنویس (مثل تعمیرات، موسیقی، نقاشی و …)

وقتی به این فکر می‌کنم، یه حس غرور پیدا می‌کنم. من قبلاً خیلی چیزا یاد گرفتم و هنوز یادمه: آشپزی، خیاطی، یه تیکه نقاشی، خطاطی، آرایشگری ، حتی یادگیری یه مهارت توی درس‌ها. همه این‌ها ثابت می‌کنن که من توانایی یادگیری و پیشرفت دارم. البته همه ی اینها در حد خودمه . حتی راه رفتن، حرف زدن ، گوش کردن ، درک کردن، زندگی کردن و … 

البته همه ی اینها در حد برطرف کردن نیازهای خودمه نه در حد پیشرفته  مثلا راه رفتن بلدم ولی دونده نیستم یا خطم خوبه ولی خطاط ماهر که آموزش بده به دیگران نیستم یا مثلا حرف زدن بلدم اما فقط به زبان فارسی اونجور که چند تا زبان بلد باشم نه . یا خیاطی بلدم اما مثلا لباس عروس تا حالا ندوختم و …

دقیقا لاغری هم برام در همین حده . یعنی من میخوام در حد نیاز خودم لاغر بشم که سبک بشم بتونم کارهامو راحتتر انجام بدم . یه جا مهمونی میرم ترس از صحبت دیگران در مورد اندامم نداشته باشم .  در حدی که گلیم خودمو از آب بکشم بیرون . 

این خودش یه مدرک بزرگه برای ذهنم: اگه تونستم این مهارت‌ها رو یاد بگیرم، حتماً می‌تونم بدنم رو با وزن دلخواهم هماهنگ کنم و برای همیشه لاغر بمونم. ذهن من با دیدن شواهد گذشته متقاعد می‌شه که من توانایی تغییر دارم و اصلا هم نمیخوام خودمو اذیت کنم . 

حس می‌کنم وقتی این مهارت‌ها رو به یاد میارم، یه انرژی درونی بهم دست می‌ده. انگار ذهنم می‌گه: «اگه می‌تونی یه هنر یاد بگیری یا یه نقاشی بکشی، می‌تونی خودت رو لاغر نگه داری.» این حس اعتماد به نفس، خیلی قویه و مسیر لاغری ذهنی رو برای من هموار می‌کنه.

—

۳ـ  با توجه به توانایی یادگیری‌ات به خودت ثابت کن که اگر لاغر بشی، می‌تونی برای همیشه لاغر بمونی

حالا می‌رسیم به بخش واقعاً مهم: ذهن من باید باور کنه که موندگاری لاغری ممکنه. وقتی به توانایی یادگیری خودم فکر می‌کنم، حس می‌کنم هیچ چیز غیرممکن نیست. من یاد گرفتم مهارت‌های جدید رو میذیرم، ممکنه اشتباه کنم، اما اصلاح می کنم و پیشرفت می کنم. پس چرا نتونم همین روند رو برای بدنم هم اجرا کنم؟

حس می‌کنم وقتی اینو به خودم می‌گم، یه آرامش عجیب توی بدنم شکل می‌گیره. ذهنم کم‌کم می‌فهمه که لاغری فقط یه تجربه کوتاه نیست، یه مسیر پایدار و واقعی می‌تونه باشه. دیگه ترس از بازگشت وزن نیست، چون می‌دونم بدنم و ذهنم این توانایی رو دارن که هماهنگ باشن و من سبک بمونم.

این باور جدید باعث می‌شه دیگه رژیم و فشار و اجبار برای من معنا نداشته باشه. فقط کافیه با خودم مهربون باشم، باورها رو تکرار کنم و تجربه کنم که بدنم واقعاً می‌تونه لاغر بمونه.

تمرین من از ویدیوی «تغییر انتظار چاقی»

بعد از دیدن این ویدیو، یه چیزی توی وجودم عوض شد. تا قبل از اون، همیشه فکر می‌کردم بدنم مشکل داره، یا باهام لج کرده که چرا تغییر نمی‌کنه. اما الان فهمیدم بدنم فقط داره به همون چیزی واکنش نشون می‌ده که من ازش انتظار دارم. اگه انتظار چاق بودن دارم، همونو برام می‌سازه. اگه انتظار سبک شدن داشته باشم، خودش رو با اون هماهنگ می‌کنه.

خیلی برام جالب بود که تا حالا بیشتر از اینکه منتظر لاغر شدنم باشم، منتظر ثابت موندن چاقیم بودم. همیشه ته دلم یه جمله تکرار می‌شد که “من همیشه همین‌جوریم، وزنم تغییر نمی‌کنه”. و خب بدنم هم همون باور رو اجرا می‌کرد.

اما حالا تصمیم گرفتم از همین لحظه، انتظارم رو تغییر بدم. دیگه انتظار چاق بودن ندارم. از این به بعد انتظارم سبکیه. انتظار دارم بدنم خودش رو تنظیم کنه، سبک‌تر بشه، راحت‌تر بشه، چون من دارم هر روز با خودم مهربون‌تر می‌شم.

تمرین من اینه:

۱. هر صبح که بیدار می‌شم، جلوی آینه می‌ایستم و با لبخند به خودم می‌گم:«من دارم سبک می‌شم. بدنم داره به اندازه طبیعی خودش برمی‌گرده. من منتظر تغییرای قشنگم.»

۲. هر بار که می‌خوام چیزی بخورم، قبل از خوردن، به بدنم می‌گم:«مرسی که فقط به اندازه نیازت جذب می‌کنی. من بهت اعتماد دارم.»

۳. هر شب قبل از خواب، چشم‌هامو می‌بندم و تصور می‌کنم که دارم توی یه بدن سبک، راحت و متعادل نفس می‌کشم. با خودم می‌گم:«بدنم، من ازت انتظار سبکی دارم. چون تو همیشه به من گوش می‌دی.»

این تمرین برای من یه شروع جدیده. چون از درون دارم شروع می‌کنم، از باورم، از انتظارم. احساس می‌کنم همین الان هم یه تغییری درونم شکل گرفته. دیگه با بدنم نمی‌جنگم، فقط باهاش هماهنگ می‌شم. حس می‌کنم هر روز یه قدم به سبک شدن نزدیک‌تر می‌شم، نه به خاطر رژیم یا اجبار، بلکه چون ذهن و بدنم دارن هم‌صدا می‌شن.

سلام خدمت استاد گرامی و دوستان هم مسیر 

• چرا تا حالا لاغر نشدی؟
• اتفاقا من تا حالا بار‌ها و بار‌ها لاغر شدم باید از خودم بپرسم چرا تا حالا لاغر نموندم؟چون همیشه یه چیزی نه ذهنم می گفت تو نمی تونی تا ته این راه بری تو نمی تونی لاغر بمونی ولی کن بلاخره که چاق میشی دوباره
•  
• اگر با رژیم یا ورزش لاغر شدی، چرا دوباره چاق شدی؟
• بازم همون صدایه همون باور نداشتند به خود همون باورهای اشتباه بنظرم ما در مسیر رژیم و ورزش فقط تقلید کننده بودیم از سر ترس و اجبار بخاطر همینم خسته می‌شدیم و رها می کردیم ولی اگر مسیر یاد می گرفتیم از سر اختیار و انتخاب هیچوقت چاق نمی‌شدم دوباره.
•  
• نگرش تو درباره لاغر شدنت چیه؟ راحت لاغر می‌شی یا سخت؟
• من نگرشم اینه به راحتی آب خوردن چاق و لاغر میشم اینو بارها و بارها بدنم بهم ثابت کرده.
•  
• چه دلایلی از دیگران درباره چاق بودن خودت شنیدی؟
• سن ت بالا رفته، به عمه هات رفتی، سوخت و سازت پایین اومده
•  
• با توجه به دفعاتی که لاغر شدی، اثبات کن که بدن تو توانایی لاغر شدن داره.
• من صددرصد مطمنم بدنم توانایی لاغر شدن داره چون من بارها بارها مسیر لاغری رفتم و بدنم در کوتاهترین زمان ممکن به لاغر شدن جواب داده و اصلا بدن من عاشق لاغر شدنه فقط من باید لاغر شدن یاد بگیرم و باورهای ذهنی مو تغییر بدم.
•  
• چیزهایی که قبلاً یاد گرفتی و هنوز یادت هست رو بنویس (مثل تعمیرات، موسیقی، نقاشی و …).
• نسخه خوانی، بافتنی،آشپزی، خیاطی،قلاب بافی
•  
• با توجه به توانایی یادگیری‌ات به خودت ثابت کن که: اگر لاغر بشم، می‌تونم برای همیشه لاغر بمونم.
• راستش خواندن این سوال به لرزه به دلم اومد بازم یه صدایی بهم گفت لاغر میشی ولی لاغر نمیمونی برمیگرده ولی خوشحالم که این صدا مثل قبل قوی و پرزور نبود چون الان به این درک رسیدم که کافیه لاغری با ذهن خوب خوب درک کنم و یادش بگیرم دیگه مثل هر مهارت و توانایی دیگه فراموشش نمی کنم.
• خدایا شکرت برای آگاهی ❤️💜🩷