به کسی که ده سال یه کار رو انجام داده میگیم «استادکار». با همین حساب، من که از هفت هشت سالگی تا حدود سی و پنج سالگی درگیر چاقی بودم، استاد چاق شدن بودم! سالها از خودم میپرسیدم چرا چاق میشویم و چرا اینقدر راحت چاق میشم ولی با اینهمه زجر لاغر نمیشم. جوابی که همیشه بهش میرسیدم این بود: «تو اراده نداری». در ویدیوی این جلسه جواب واقعی این سؤال رو گفتم.
این جلسه گام ۸ از «صد گام لاغری با ذهن» و ادامهی گام ۷ هست. در این گام میبینی چاقی چطور یاد گرفته میشه، فرمولهای خاموش ذهن کی روشن میشن و چرا روشهای رایج لاغری جواب نمیدن.
🎬 در ویدیوی این جلسه چی میشنوی؟
اول گفتم که چاق شدن یه مهارته که همهی ما خیلی خوب یادش گرفتیم و حالا باید مهارت لاغر شدن رو هم یاد بگیریم. این مهارت در یه هفته و ده روز به دست نمیاد؛ اگه دنبال روش دهروزه هستی، برو سراغ همون رژیمها و ورزشهایی که این وعده رو میدن. ولی اگه این حرفها حالت رو بهتر میکنه و موندی، بدون که داری مهارت کسب میکنی و هر چی بیشتر تکرار کنی، لاغر شدن خیلی طبیعی اتفاق میافته. من از حدود سال ۹۳ مسیر لاغری با ذهن رو شروع کردم و بیش از چهل کیلو کم کردم.
بعد تعریف کردم که هر بار نتیجه نمیگرفتم، اون صدای درونی شروع میکرد به سرزنش: «تو بیارادهای، نتونستی رژیمت رو درست انجام بدی». بقیه هم همین رو میگفتن. اون موقع از این آدمها بدم میاومد، ولی بعداً فهمیدم اونا هم حق داشتن؛ راه درست رو بلد نبودن و فقط چیزی رو تکرار میکردن که شنیده بودن.
📱 مغز مثل یه موبایل نو، و فرمولهای خاموش
ما وقتی به دنیا میایم، مغزمون مثل یه موبایل صفر کیلومتره. برنامههای اولیه رو داره، مثل کنترل ضربان قلب و تنفس، ولی هیچ عکس و شمارهای روش نیست. هر چیزی رو از طریق چشم و گوش یاد میگیره؛ برای همین من که در دزفول بزرگ شدم، حتی وقتی فارسی حرف میزنم، بعضی کلمهها رو با لهجهی محلی خودم میگم. کسی که در خانوادهای با اضافهوزن بزرگ میشه هم خودبهخود تحت آموزش چاقی قرار میگیره. خیلی وقتها در خانوادهای که مادر اضافهوزن داره، یکی از بچهها متناسبه و مادر میگه «این به خانوادهی پدرش رفته»؛ نه آزمایشی کرده نه چیزی، فقط از اول از این بچه انتظار دیگهای داشته و رفتارش باهاش فرق کرده.
خیلی از حرفهایی که میشنویم مثل یه فرمول خاموش ذخیره میشن و وقتی به اون سن یا موقعیت میرسیم، روشن میشن: «به سن بلوغ برسه تپل میشه»، «آدم بعد از ازدواج چاق میشه»، «چهل سالگی سوختوساز میاد پایین». یکی از نزدیکانم قبل از ازدواج خیلی میخورد و متناسب بود، ولی در چند سال بعد از ازدواج بیست بیست و پنج کیلو اضافه کرد و هر بار دلیلش رو همین میگفت. فرمولهای من هم زیاد بودن: «چاقی ما ارثیه» که میلیونها بار از خانوادهم شنیده بودم، «کار پشتمیزی چاق میکنه» که از پدرم شنیده بودم و آخر هم هشت سال کارمند شدم، و «خواب بعد از ناهار چاق میکنه». هر بار که به یکی از این موقعیتها میرسیدم، چاقتر شدن برام منطقیتر میشد. خیلی ساده بگم: ما با لذت و آرامش و بدون اینکه بفهمیم، چاق شدن رو یاد گرفتیم.
🗣️ زبان چاقی و یاد گرفتن زبان لاغری
چاقی یه زبان بینالمللیه. در فروشگاه انگار خوراکیها منو صدا میزدن، با اینکه چشمم خیلی ضعیف بود. وقتی به یه آدم متناسب میگفتم «این شیرینی توی یخچال هی بهم میگه بیا منو بخور»، اصلاً نمیفهمید چی میگم و میگفت «خب جلوی خودت رو بگیر». یه پزشک متناسب هم فقط از اراده حرف میزنه. کدوم یکی از ما با گریه پرخوری کرده؟ همیشه با لذت خوردیم و بعد همون صدایی که دعوتمون کرده بود، دو دقیقه بعد شروع میکرد به سرزنش: «ببین چقدر چاقتر میشی!». این زبان چاقیه و فقط کسی که ذهن رو بشناسه و چاقی رو تجربه کرده باشه میتونه ارتباطش رو با ذهن توضیح بده.
حالا چرا لاغر نمیشیم؟ چون با روش زندگی روزمره چاق شدیم، ولی میخوایم با رژیم و ورزش لاغر بشیم. مثل زبان فارسیه که بدون هیچ تمرینی یادش گرفتیم، چون همه دورمون فارسی حرف میزدن؛ ولی برای انگلیسی باید فیلم زبان اصلی ببینی و ذهنت رو در فضای اون زبان قرار بدی. لاغری هم همینه؛ کل محتوای ذهنت و اطرافت چاقیه و باید خودت رو در معرض لاغری قرار بدی. از اون طرف، کدوم آدم متناسبی رو میشناسی که با رژیم یا کرم و کمربند و دستگاه لاغر شده یا لاغر مونده؟ وقتی از روشهایی استفاده میکنیم که هیچ آدم لاغری ازشون استفاده نکرده، چطور انتظار داریم لاغر بشیم؟ پیشفرض همهی آدمها تناسب اندامه و چاقی یاد گرفته شده. من الان کارم در خونه و پای لپتاپه و بیشتر روز نشستهم، با این حال متناسبم.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصهی حرفهای این جلسهست. در ویدیو با مثالهای بیشتری جواب دادهم که چرا چاق میشویم؛ از فرمول تیروئید و سن پنجاه سالگی تا اینکه چرا حتی بعضی آدمهای متناسب از ترس چاقی کارهای عجیب میکنن. شنیدن این حرفها به زبون خودم کمک میکنه فرمولهای اشتباه ذهنت رو راحتتر پیدا کنی.
جلسههای «صد گام لاغری با ذهن» جزو دورههای تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همهی گامها باید اشتراک ویژهی تناسب فکری رو فعال کنی. اگه میخوای مهارت لاغر شدن رو از پایه یاد بگیری، دورهی اصلی «ورود به سرزمین لاغرها» همین کار رو میکنه.
در گام ۹ سراغ «لاغری با قانون رهایی» میریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژهی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدمبهقدم برای لاغری هستید، دورهی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه میشود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.03 از 211 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

نشان های دریافت شده
به نام آنکه جان را فکرت آموخت.
“چرا چاق شدم؟” این سوالی است که من هم مانند همه افراد چاق، به دنبال پاسخ آن بوده ام. در گذشته همیشه علت چاق شدنم را عوامل بیرونی مانند وراثت، متابوليسم پایین، مصرف دارو و … میدانستم و با گذشت زمان به لیست عوامل چاقی ام افزوده میشد. وجه مشترک تمام این عوامل این بود که همگی عوامل بیرونی و خارج از کنترل من بودند، بنابراین من خودم را محکوم به چاقی می دانستم. در حقیقت به دلیل عدم اطلاع از علت اصلی چاق بودنم، تمام عمر مسیر اشتباه رفته ام و هیچکس از مسیر اشتباه به مقصد نمیرسد. براساس آگاهی که از این گام کسب کردم متوجه شدم که دلیل اصلی چاقی من این است که مهارت چاقی را مانند هزاران مهارت دیگر در زندگی از خانواده، جامعه، اطرافیان و حتی رسانهها یاد گرفته ام و الگو برداری کرده ام. یادگیری مهارت چاقی توسط من شامل دو بخش آموزش و الگوبرداری بوده است.
اولین مهارت چاقی که یاد گرفتم گره زدن احساسات با خوردن و مهار احساسات با خوردن بود. وقتی در کودکی ناراحت بودم و گریه کردم با خوراکی، شکلات و بستنی من را تسکین داده اند. وقتی از موضوعی عصبانی بودم، من را با خوراکی آرام کرده اند. وقتی از موفقیتی و موقعیتی شاد بودم با کیک و شیرینی و رستوران آن را جشن گرفته ایم. حتی حس سرما را هم با خوردن نوشیدنی، سوپ یا آش گرم برطرف میکردیم.
دومین مهارت چاقی که یاد گرفتم گره زدن سلامتی و بنیه قوی بدن با خوردن بود. این ماده غذایی را بخور که سرما نخوری، اینو بخور مغزت برای امتحان خوب کار کنه، اینو بخور ضعف نکنی، اینو بخور مریض نشی، اینو بخور جون داشته باشی راه بری و …
سومین مهارت چاقی که یاد گرفتم خوردن تمام غذایم و خالی کردن بشقاب بود که همیشه به آن تشویق میشدم و به توصیه دیگران با خوردن تمام غذای بشقابم و اسراف نکردن موردمحبت خدا قرار میگرفتم. چهارمین مهارتی که یاد گرفتم و به صورت غیر مستقیم باعث چاقی من بود ، لجبازی است. یعنی ابتدا لجبازی را یاد گرفتم و بعد وقتی از خوردن منع میشدم، لجبازی میکردم و بیشتر میخوردم. حتی الان هم وقتی همسرم و یا خانواده ام موقع خوردن بهم تذکر بدهند، ناخودآگاه بیشتر میخورم.
بخش دوم یادگیری مهارت چاقی توسط من الگوبرداری بوده است. یعنی با نگاه کردن به دیگران و تقلید، آن را یاد گرفته ام. مثل چای شیرین صبحانه، خوردن برخی غذاها با نان، خوردن چایی حتما با یک ماده شیرین ( قند، شکلات، شیرینی و …) الگو برداری از مادرم که به دلیل حیف بودن باقیمانده غذا را دور نمی ریخت و میخورد. یکی از مهمترین مهارتهای چاقی که از مادرم الگوبرداری کردم دغدغه داشتن برای غذا است. مثل مادرم باید از روز قبل برای ناهار و شام فردا فکر کنم که چی بپزم که تکراری نباشد و تنوع داشته باشد، اصلا غذا خیلی مهم است باید برای روز بعد برنامهریزی کرد. از دیگر موارد الگوبرداری، چاقی بعد از ازدواج و زایمان بود که همیشه راجع به آن شنیده ام و نمونه های زیادی در فامیل و اطرافیانم دیده بودم.
به نظرم یکی از موارد خاص در ارتباط با آموزش چاقی موضوع مهمانی است. در فرهنگ بیشتر خانواده های ایرانی مفهوم مهمانی با خوردن همراه است. وقتی میزبان هستیم تمام دغدغه ما تهیه انواع مواد غذایی برای مهمانی است. انواع نوشیدنی، شیرینی، شکلات، آجیل، میوه، تنقلات، چند مدل پیش غذا، چند مدل غذای اصلی و دسر تدارک میبینیم و هرچه عزت و احترام مهمان بیشتر، غذا چربتر و متنوع تر است. هیچ وقت برای تدارک موسیقی، بازی و سرگرمی در مهمانی دغدغه نداریم. بالتبع وقتی به مهمانی دعوت میشویم فقط به خوردن فکر میکنیم. کلا کیفیت مجالس عروسی، عزا، تولد و … با نوع پذیرایی آن سنجیده میشود. اگر در بحث خوراک نمره قبولی بگیرد بقیه موارد خیلی اهمیت ندارد!
سوال بعدی این است که چرا لاغر نمیشوم؟ با توجه به سوال قبلی، پاسخ این سؤال کاملا روشن است. چون مهارت لاغر بودن را یاد نگرفته ام. استفاده از رژيم غذایی، ورزش و داروهای لاغری، مهارت لاغری به من یاد نداده و باعث فراموش کردن مهارت چاقی هم نشده است. فقط از طریق فشار به جسم تا حدی وزنم کاهش یافته ولی بعد از رها کردن این روشها، چون فقط مهارت چاقی را بلدم، دوباره چاق شدم. خوشبختانه ظرفیت انسان برای یادگیری مهارتهای گوناگون نامحدود است. پس ابتدا باید لاغری را به ذهن خودم یاد بدهم و بعد با تکرار و تمرین آموخته ها، آن را به مهارت در زندگی تبدیل کنم. سپس جسم من با تغییر وضعیت دادن به لاغری و تناسب، مهارت لاغری را نشان میدهد. و باید در این کار استمرار داشته باشم تا مهارت لاغری کسب شده دایمی شود. در نتیجه باید صبور باشم و عجله نکنم.
سؤال اساسی بعدی این است که چگونه باید لاغری را به ذهن آموخت؟ پاسخ این است که تنها راه آن، آموزش لاغری با ذهن و تناسب فکری زیر نظر استاد گرامی جناب آقای عطار روشن عزیز است.