به کسی که ده سال یه کار رو انجام داده میگیم «استادکار». با همین حساب، من که از هفت هشت سالگی تا حدود سی و پنج سالگی درگیر چاقی بودم، استاد چاق شدن بودم! سالها از خودم میپرسیدم چرا چاق میشویم و چرا اینقدر راحت چاق میشم ولی با اینهمه زجر لاغر نمیشم. جوابی که همیشه بهش میرسیدم این بود: «تو اراده نداری». در ویدیوی این جلسه جواب واقعی این سؤال رو گفتم.
این جلسه گام ۸ از «صد گام لاغری با ذهن» و ادامهی گام ۷ هست. در این گام میبینی چاقی چطور یاد گرفته میشه، فرمولهای خاموش ذهن کی روشن میشن و چرا روشهای رایج لاغری جواب نمیدن.
🎬 در ویدیوی این جلسه چی میشنوی؟
اول گفتم که چاق شدن یه مهارته که همهی ما خیلی خوب یادش گرفتیم و حالا باید مهارت لاغر شدن رو هم یاد بگیریم. این مهارت در یه هفته و ده روز به دست نمیاد؛ اگه دنبال روش دهروزه هستی، برو سراغ همون رژیمها و ورزشهایی که این وعده رو میدن. ولی اگه این حرفها حالت رو بهتر میکنه و موندی، بدون که داری مهارت کسب میکنی و هر چی بیشتر تکرار کنی، لاغر شدن خیلی طبیعی اتفاق میافته. من از حدود سال ۹۳ مسیر لاغری با ذهن رو شروع کردم و بیش از چهل کیلو کم کردم.
بعد تعریف کردم که هر بار نتیجه نمیگرفتم، اون صدای درونی شروع میکرد به سرزنش: «تو بیارادهای، نتونستی رژیمت رو درست انجام بدی». بقیه هم همین رو میگفتن. اون موقع از این آدمها بدم میاومد، ولی بعداً فهمیدم اونا هم حق داشتن؛ راه درست رو بلد نبودن و فقط چیزی رو تکرار میکردن که شنیده بودن.
📱 مغز مثل یه موبایل نو، و فرمولهای خاموش
ما وقتی به دنیا میایم، مغزمون مثل یه موبایل صفر کیلومتره. برنامههای اولیه رو داره، مثل کنترل ضربان قلب و تنفس، ولی هیچ عکس و شمارهای روش نیست. هر چیزی رو از طریق چشم و گوش یاد میگیره؛ برای همین من که در دزفول بزرگ شدم، حتی وقتی فارسی حرف میزنم، بعضی کلمهها رو با لهجهی محلی خودم میگم. کسی که در خانوادهای با اضافهوزن بزرگ میشه هم خودبهخود تحت آموزش چاقی قرار میگیره. خیلی وقتها در خانوادهای که مادر اضافهوزن داره، یکی از بچهها متناسبه و مادر میگه «این به خانوادهی پدرش رفته»؛ نه آزمایشی کرده نه چیزی، فقط از اول از این بچه انتظار دیگهای داشته و رفتارش باهاش فرق کرده.
خیلی از حرفهایی که میشنویم مثل یه فرمول خاموش ذخیره میشن و وقتی به اون سن یا موقعیت میرسیم، روشن میشن: «به سن بلوغ برسه تپل میشه»، «آدم بعد از ازدواج چاق میشه»، «چهل سالگی سوختوساز میاد پایین». یکی از نزدیکانم قبل از ازدواج خیلی میخورد و متناسب بود، ولی در چند سال بعد از ازدواج بیست بیست و پنج کیلو اضافه کرد و هر بار دلیلش رو همین میگفت. فرمولهای من هم زیاد بودن: «چاقی ما ارثیه» که میلیونها بار از خانوادهم شنیده بودم، «کار پشتمیزی چاق میکنه» که از پدرم شنیده بودم و آخر هم هشت سال کارمند شدم، و «خواب بعد از ناهار چاق میکنه». هر بار که به یکی از این موقعیتها میرسیدم، چاقتر شدن برام منطقیتر میشد. خیلی ساده بگم: ما با لذت و آرامش و بدون اینکه بفهمیم، چاق شدن رو یاد گرفتیم.
🗣️ زبان چاقی و یاد گرفتن زبان لاغری
چاقی یه زبان بینالمللیه. در فروشگاه انگار خوراکیها منو صدا میزدن، با اینکه چشمم خیلی ضعیف بود. وقتی به یه آدم متناسب میگفتم «این شیرینی توی یخچال هی بهم میگه بیا منو بخور»، اصلاً نمیفهمید چی میگم و میگفت «خب جلوی خودت رو بگیر». یه پزشک متناسب هم فقط از اراده حرف میزنه. کدوم یکی از ما با گریه پرخوری کرده؟ همیشه با لذت خوردیم و بعد همون صدایی که دعوتمون کرده بود، دو دقیقه بعد شروع میکرد به سرزنش: «ببین چقدر چاقتر میشی!». این زبان چاقیه و فقط کسی که ذهن رو بشناسه و چاقی رو تجربه کرده باشه میتونه ارتباطش رو با ذهن توضیح بده.
حالا چرا لاغر نمیشیم؟ چون با روش زندگی روزمره چاق شدیم، ولی میخوایم با رژیم و ورزش لاغر بشیم. مثل زبان فارسیه که بدون هیچ تمرینی یادش گرفتیم، چون همه دورمون فارسی حرف میزدن؛ ولی برای انگلیسی باید فیلم زبان اصلی ببینی و ذهنت رو در فضای اون زبان قرار بدی. لاغری هم همینه؛ کل محتوای ذهنت و اطرافت چاقیه و باید خودت رو در معرض لاغری قرار بدی. از اون طرف، کدوم آدم متناسبی رو میشناسی که با رژیم یا کرم و کمربند و دستگاه لاغر شده یا لاغر مونده؟ وقتی از روشهایی استفاده میکنیم که هیچ آدم لاغری ازشون استفاده نکرده، چطور انتظار داریم لاغر بشیم؟ پیشفرض همهی آدمها تناسب اندامه و چاقی یاد گرفته شده. من الان کارم در خونه و پای لپتاپه و بیشتر روز نشستهم، با این حال متناسبم.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصهی حرفهای این جلسهست. در ویدیو با مثالهای بیشتری جواب دادهم که چرا چاق میشویم؛ از فرمول تیروئید و سن پنجاه سالگی تا اینکه چرا حتی بعضی آدمهای متناسب از ترس چاقی کارهای عجیب میکنن. شنیدن این حرفها به زبون خودم کمک میکنه فرمولهای اشتباه ذهنت رو راحتتر پیدا کنی.
جلسههای «صد گام لاغری با ذهن» جزو دورههای تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همهی گامها باید اشتراک ویژهی تناسب فکری رو فعال کنی. اگه میخوای مهارت لاغر شدن رو از پایه یاد بگیری، دورهی اصلی «ورود به سرزمین لاغرها» همین کار رو میکنه.
در گام ۹ سراغ «لاغری با قانون رهایی» میریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژهی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدمبهقدم برای لاغری هستید، دورهی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه میشود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.03 از 211 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

نشان های دریافت شده
به نام خداوند آگاهی بخش مهربان
روز ۱۰۱: روز هفدهم تکرار ، دوشنبه ۱۴۰۰/۵/۴
سلام
چرا چاق شدیم؟ چرا لاغر نمی شدیم؟
تاکنون مطالب زیادی در مورد ذهن قدرتمند خود یاد گرفتیم:
ذهن ما اصل را از بدل تشخیص نمی دهد.
ذهن ما سعی در کاهش مصرف انرژی دارد.
وظیفه اصلی ذهن ما حفظ بقای ماست.
ذهن ما دنده عقب و فراموشی ندارد. و هر آنچه را آموزش ببیند و یاد بگیرد را همواره حفظ می کند و به صورت یک باور یا تصویر ذهنی در خود ذخیره می کند.
پس پاسخ این سوال که “چرا چاق شدیم؟ ” مشخص شد: چون چاق شدن را یاد گرفتیم از خانواده و رسانه و جامعه مانند باورهای چاق کننده زیر:
چاقی در خانواده ما ارثی است.
ژن لاغری در بدن افراد خاصی وجود دارد و بقیه آن ژن را ندارند و نمی توانند بصورت دائمی متناسب بمانند.
چاق باشی قویتر هستی و کمتر مریض می شوی.
متابولیسم بدن پایین است.
با افزایش سن بدن رشد عرضی می کند.
بعد از زایمان بدن دچار چاقی می شود.
رژیم غذایی سنتی ما چاق کننده است.
و …..
پس ما چاق شدیم چون چاق شدن را یاد گرفتیم و در ذهن خود تصویر ذهنی چاقی را ایجاد کرده ایم.
خب وقتی ذهن چاق است با رژیم و ورزش جسم را تحت فشار قرار داده و لاغر می شدیم ولی ذهن ما چاقی را بلد بود پس با رها کردن فشار جسمی ، ذهن ما دوباره ما را به سمت چاقی سوق می داد.
پس چرا لاغر نشدیم؟ چون ذهن ما لاغری را بلد نبود. ذهن ما فقط تصویر چاقی را در خود داشت و خیلی ماهرانه ما را به سمت چاق و چاق تر شدن هدایت می کرد با یک لقمه بیشتر و تکرار و تداوم آن.
حال چه باید کرد؟ برای متناسب شدن باید لاغری را هم یاد بگیریم.
ما در ۱۰۰ روز گذشته در حال آموزش لاغری به ذهن خود بوده ایم و دیگه این سوال ما نیست. من دیگه نمی پرسم “چرا لاغر نمیشم” چون مطمئنم لاغر میشم چرا که نه؟
خیلی واضح و منطقی است وقتی چیزی را آموزش ببینیم به هر حال در آن موضوع مهارت کسب می کنیم دقیقا مثل دانش آموزانی که در یک دوره آموزشی شرکت کرده اند بالاخره همگی آن موضوع را یاد می گیرند یکی زودتر یکی دیرتر ولی بالاخره دیر یا زود همگی مهارت مورد نظر را کسب کرده و گواهی پایان دوره دریافت می کنند. دانش آموز مشتاق و علاقمند حرف استاد را در هوا می قاپد و برایش مطالعه جانبی انجام می دهد و تلاش می کند و نتیجه فوق العاده ای کسب می کندو بچه بازیگوش با n بار تکرار و گذر زمان بیشتر به آن مهارت دست می یابد با نمره کمتر.
پس در این دوره که در حال یادگیری لاغری با ذهن هستیم نتایج متفاوت خواهد بود ولی قطعا نتیجه برای کسی که ادامه دهد و انصراف ندهد حاصل می شود.
وقتی ذهن ما همانطور که در چاقی استاد شده بود، حال در لاغری استاد شود ما را به سمت لاغر شدن هدایت می کند ولی نباید فراموش کنیم که تصویر چاقی در ذهن ما ازبین نمی رود ولی با ایجاد تصویر لاغری ، کمرنگ شده است و باید با تکرار و تمرین تصویر لاغری را پر رنگ و پر رنگتر کنیم و همواره رفتار خود را تحت نظر داشته باشیم که با استفاده از کدام تصویر ذهنی اقدام به انجام این رفتار کردم؟ تصویر چاقی یا لاغری؟
من پس از ۱۰۰ روز تغییرات بسیار زیادی در رفتار و احساسات و جسم خود مشاهده کرده ام ولی به جرات می توانم بگوئیم شاید فقط یک سوم رفتارهای هر روزم بر اساس تصویر لاغری است و بقیه رفتارهای تحت کنترل تصویر ذهنی است که سالها در آن استاد شده ام. مثلا در مواجهه با بستنی هنوز احساس می کنم باید خودم را کنترل کنم و زنگ خطر در ذهنم به صدا در می آید، در حالیکه هم اکنون می دانم غذاها و خوراکیها قدرت چاق کنندگی ندارند به ویژه اگر به مقدار نیاز بدنم مصرف شوند و این باور من است که به غذاها قدرت می دهد به بدن من آسیب وارد کنند ولی مهم نیست که من بدانم مهم این است که ذهنم باور کند و باور ذهنی با تکرار و تمرکز و تمرین و منطقی کردن باورهای جدید رخ می دهد یعنی کامل شدن آموزشهای لاغری. پس با عجله کردن کار پیش نخواهد رفت. همانطور که در سالیان زندگیم چاق شدن را یاد گرفتم حال باید برای یادگیری لاغری تلاش کنم و استمرار و اشتیاق و تکرار و تکرار نتیجه را برایم به ارمغان می آورد. همانطور که مثلا برای کسب مدرک لیسانس باید ۴ سال با مداومت آموزش دید و تلاش کرد یادگیری لاغری هم زمان نیاز دارد و با عجله کردن فقط دریافت نتیجه را به تعویق می اندازیم.
افزایش آگاهی و دانستنیها، افزایش علاقمندی و پذیرش خود ، ایجاد احساس خوب ، ایمان به توانمندی در ساخت جسم دوست داشتنی خود و صدها محصول دیگر کافیست که در این مسیر مشتاقانه بمانم و به خودم یاری برسانم تا هم زندگی خودم و هم خانواده و جامعه ام بهتر و بهتر شود.
قدمهایتان در مسیر از هر لحاظ بهتر شدن،استوار دوستان قدرتمندم