مقصر زندگی شما کیست؟! (گام ۲)

باسلام خدمت شما استاد عزیز 

من هم میپذیرم و خودم رو مقصر تمام حال بد و عصاب خوردی ناراحتی و زود رنج بودنم میدونم،

من سال ها با جهان بیرون احساس جدای میکردم حس خوبی از اطرافیان خودم نداشتم در کنارشون کلاقه میشدم توی هر جمعی بودم میگفتم کی ساعت ها زودتر میگذره برم خونه و تنها شم و از طرفی تنها کهبودم میخواستم همش برم بیرون گرفتار احساس سر درگمی خودم شده بودم ،

درصورتی که میدیدم دیگران مثل من این مشکلات و دغدغه ها رو ندارند و تو هر شرایطی هستن حس خوبی دارن و میگن میخندن، منم اره گاهی هم خیلی لذت میبردم میگفتم میخندیدم و بهم خوش میگذشت،

ولی شرایطی پایداری نبود همیشه مقصر این حالم هم از طرف بقیه میدونستم که دیدی با حرفش به من چسفت، گفت لاغری گفت چاغی گفت زشتی و خیلی مثال های مثل اینا ،

مثلا بابام اگر نظرشو درباره لباس من می‌گفت یا هرچی موضوع یا هر رابطه‌ای که بین ما بود من بیشتر از حد حساس بودم و حتی از ناراحتی گریه میکنم ، انقدر واکنش میدادم که حال بدی پیدا میکردم و دوست نداشتم حتی بگم، من از این ناراحت میشدم که راجب من چی فکری میکنند،

قبلش نمیدونستم که قراره ادم ها و یا جهان هستی بر اساس انتخاب و اگاهی و توجه من اتفاق ها رو  پیش روی من بزاره که  خودم مسعول اونا هستم،

همیشه هم حس میکردم همینه دیگه زندگی ،من چیکار میکنم وقتی خدا با اون همه قدرتش کاری نمیکنه ،

تا جایی که یادمه بعد از اشناییم با سایت اولین کاری که کردم گله و شکایت و مقصر دونستن دیگران و اینا رو رها کردم البته همون اول خیلی سخت بود کنترل ذهنم ولی تا حدی تونستم روی این موضوع کار کردم که گله نکنم ، مقصر ندونم عوامل و شرایط جویی رو توی زندگی و حال خودم،

وقتی درک کردم همه چیز دست خودمه پس خودم مقصر همه ی حال خوب یا بدم هستم نه بقیه،

تصمیم گرفتم روی ذهنم و باور های خودم کار کنم توس همه ی زمینه های زندگی توی روابط توی برخوردم با دیگران حرف های بقیه، 

ناراحت نشم واکنش ندم و بپذیرم که خودم خالق زندگیم هستم نه بقیه،

همون  طور که مسعول افکار و زندگی بقیه نیستم،

من مسعول و مقصر همه ی اتفاق های خوب وبد زندگی خودم هستم و می‌پذیرم تمام اتفاقات رو با قدرت ذهنم و توجه ی خودم جذب میکنم خیلی الان حس خوبی دارم،

الان هم ممکنه گاهی از ی رفتاری یا چیزی ناراحت بشم اما خودم رو سعی میکنم بر اساس اگاهی های ذهنم کنترل کنم واکنش ندم و بقول یکی من که نمیتونم شرایط یا اون ادمی روبا اون عقیده و باور عوض کنم ولی میتونم بپذیرم نباید در اون لحظه واکنش بدم و حالم رو بد کنم،

الان دیگه هیمه چیز رو می‌پذیرم این که گاهی ادم عصبی میشه ناراحت میشه خشم تنفر حسرت حتی دوست داری گاهی تنها باشی،

و قبول کردم همه ی مقصر این ها خودم هستم و باید از درون خودم موضوعات رو و ناراحتیم رو حل کنم و احساس خوبی داشته باشم ، 

امروزه من در بهترین شرایط خودم از نظر سلامتی عشق و روابط حتی با پدرم حس خوب و خونسردی و ارامش هستم،

ی  جمله ی  قشنگی خوندم میخوام برای شما هم بگم،

خوشبختی یعنی ببینی دیگران چقدر کنارت احساس آرامش میکنند،

و این به این معنیه که تو ادم ارامی هستی،

حتی من الان این رو احساس میکنم که دیگه گاهی کنار ادم های نا ارام هم خودم هستم و ارامش میدم و خودم هم ارامش خودم رو دارم،

خدایا شکرت برای این هدایت خوبم و تمام اگاهی های ذهنی و شرایطی که گاهی بد یا بیشتر خوبه من هم پذیرای  لحظه های زندگیم هستم و دوست دارم در خوبی ها وشادی و حال خوب باشم و هر روز بهترین خودم باشم ناراحت نشم و با عشق به خودم و خدای مهربونم از زندگی لذت میبرم ،

با تشکر از شما