تا حالا شده یه کاری رو با کلی ذوق و انگیزه شروع کنی، اما بعد یه مدت، اون کار برات تکراری و خستهکننده بشه؟ 😑 با این حال، نمیتونی ترکش کنی؟ انگار یه نیرویی هست که هی تو رو وادار به ادامهش میکنه؟
اگه این حس برات آشناست، باید بدونی اسم این پدیده میتونه «اعتیاد» باشه. مخصوصاً وقتی پای خوردن وسطه، یه نوع خاصی از اون شکل میگیره به اسم: اعتیاد به غذا 🍩🍕🍟
اعتیاد به غذا یعنی چی؟ 🤔🍫
اعتیاد به غذا یعنی وقتی یه نفر دیگه نمیتونه جلوی خودشو بگیره و هی میخوره، حتی وقتی واقعا گرسنه نیست.

این فقط یه اشتهای زیاد یا پرخوری ساده نیست، یه رفتار تکرارشونده و خارج از کنترله که آدمو به سمت خوردن میکشونه… حتی وقتی دلش نمیخواد بخوره! 😣
و حالا جالبترین قسمت ماجرا! 😳👇
تحقیقات علمی، مخصوصاً مطالعهای از دانشگاه Yale درباره نقش مغز در مقیاس اعتیاد به غذا نشون داده که مغز بعضی از افراد، نسبت به بعضی غذاها (مثل شیرینی، چیپس، فستفود یا بستنی) درست مثل مغز یه معتاد به مواد مخدر واکنش نشون میده!
یعنی چی؟
یعنی خوردن یه قاشق بستنی یا یه تیکه شکلات میتونه همون قسمتهایی از مغز (مراکز پاداش یا reward system) رو فعال کنه که مواد مخدری مثل کوکائین یا هروئین فعال میکنن! 😱🍩
این یعنی اعتیاد به غذا یه موضوع جدی و علمیه، نه فقط یه بهونه برای پرخوری.
اعتیاد یعنی وقتی بدن و ذهن یه آدم برای ادامه زندگی عادیش به یه ماده یا یه رفتار خاص وابسته میشن. حالا اگه اون ماده یا رفتار در دسترس نباشه، بدن و ذهن شروع میکنن به نشون دادن علائم محرومیت یا همون خماری. 😵
شاید شنیدن اصطلاح اعتیاد به غذا برات اولش خوشایند نباشه، چون خب ما همینجوری هم کلی قضاوت و برچسب از جامعه بابت چاقی شنیدیم… حالا یکی دیگه هم اضافه بشه؟ 😔
ولی بیاین صورت مسئله رو پاک نکنیم… چون این “اعتیاد به غذا” واقعاً وجود داره، واقعاً ذهن و جسم ما رو درگیر میکنه، و اگه درست بهش نگاه نکنیم، فقط عمیقتر و ریشهدارتر میشه!

اعتیاد به غذا: پنهان، رایج و تشویقشده! 😳🍟
نکته عجیبه ماجرای اعتیاد به غذا اینه که برعکس اعتیاد به مواد مخدر که تو همهی دنیا باهاش برخورد قانونی میشه، واسه این یکی نهتنها مجازاتی وجود نداره، بلکه کاملاً آزاد، دردسترس و حتی تحسینشدهست! 😅
یعنی چی؟ یعنی کافیه یه دور توی شهر بزنی…
رستورانا، شیرینیفروشیها، فستفودها، بیلبوردها، حتی استوریهای اینستاگرام و تبلیغات تلویزیون…
همهچی شده ویترینِ غذاهایی که مغز آدم رو وسوسه میکنه 🤤
🍩 اونور یه معتاد باید قاچاقی بره دنبال مواد، اینجا یه فردی که معتاد به غذاست، فقط کافیه گوشیشو دربیاره، چندتا کلیک کنه، غذا دم در خونشه!
و حالا چرا اعتیاد به غذا اینقدر خطرناکتره؟
- 🔹 چون هیچکس به چشم یه اعتیاد واقعی بهش نگاه نمیکنه
- 🔹 چون پنهان و نرمال جا زده میشه
- 🔹 چون کسی جلودارش نیست و از هر طرف تشویق میشی به بیشتر خوردن
و وقتی چاق میشیم، تازه زنجیره عوارض شروع میشه:
- ❗ فشار خون بالا
- ❗ دیابت نوع دو
- ❗ بیماریهای قلبی
- ❗ مشکلات مفصلی
- ❗ و حتی اختلالات روانی مثل اضطراب، افسردگی و اعتمادبهنفس پایین 😔
همهی اینا فقط بهخاطر اینه که مغزمون یه مسیر شرطیشده رو پیدا کرده:
- «ناراحتی؟ بخور!»
- «استرس داری؟ بخور!»
- «حوصلهت سر رفته؟ بخور!»
- «حتی خوشحالی؟ جشن = خوردن!» 🎉🍰
📚 مطالعات علمی (مثل تحقیق منتشرشده در Frontiers in Psychology) نشون میده که اعتیاد به غذا از لحاظ اثرگذاری روی مغز، بهطرز شگفتانگیزی شبیه اعتیاد به مواد مخدره.
یعنی مغز ما نسبت به قند، چربی و نمک دقیقاً همونجوری واکنش میده که به کوکائین یا نیکوتین میده! 😱
پس دیگه وقتشه که این اعتیاد پنهان رو جدی بگیریم… چون اگه بهش آگاه نشیم، یه عمر اسیرش میمونیم!

تنوع مواد غذایی = تنوع مواد اعتیادآور 🤯🍕
وقتی به اعتیاد به غذا بهعنوان یه نوع اعتیاد واقعی نگاه کنیم، تازه میفهمیم که دنیای غذا چقدر پر از محرکها و وسوسههاییه که مثل مواد مخدر عمل میکنن.
فکر کن! 🤯
اگه مواد مخدر رو چند مدل بیشتر نیست (مثلاً الکل، نیکوتین، کوکائین و…)
ولی تو دنیای غذا؟
- هزاران مدل شیرینی
- صدها نوع چیپس و پفک
- بستنیهایی با طعمهای عجیب و غریب
- سسهای چرب و ترکیبهای فوقالعاده اعتیادآور 😋
🔻 این یعنی چی؟
یعنی تنوع مواد غذایی اعتیادآور خیلی بیشتر از مواد مخدره!
و ترکیب این تنوع با راحتی در دسترسی باعث شده سرعت چاقی تو دنیا مثل موشک بره بالا 🚀
اما یه سوال مهم:
اگه ما تو دورههای تناسب فکری میگیم غذا ذاتاً عامل چاقی نیست، پس چرا الان داریم از «مواد غذایی چاقکننده» صحبت میکنیم؟ 🤔
جواب اینه:
🍔 تا زمانی که یه فرد معتاد به غذا، از ته دل باور داره که “غذا باعث چاقی منه”
و در عین حال احساس میکنه نمیتونه جلوی خوردنشو بگیره… اونوقت تنوع بالا و دسترسی آسون به این غذاها = زمین خوردن دوباره و دوباره 😞
🧠 یعنی مشکل اصلی درون ذهن ماست، نه توی خود غذا!
برای همینه که خیلیا با وجود همین دنیای رنگارنگ و وسوسهگر، همچنان متناسب و سالم زندگی میکنن.
✅ پس نکته کلیدی اینه:
اول باید اون “ذهنیت چاقکننده” نسبت به غذا اصلاح بشه که این فرایند با استفاده از دوره اصلاح پرخوری و اشتها در مغز به خوبی انجام میشه.

چطوری چاقی تبدیل شد به اعتیاد به غذا؟ 😳🍩
یه زمانی، غذا خوردن یعنی چی؟ یعنی فقط وقتی بدنمون نیاز داشت، یه چیزی میخوردیم. به اندازه، ساده، بدون دردسر.
ولی یواشیواش این رفتار طبیعی، تحت تأثیر کلی باور اشتباه و آموزش نادرست، رفت زیر خاک و یه چیز دیگه جاشو گرفت: اعتیاد به غذا.
🍕 از کجا شروع شد؟
از جایی که کارخونههای مواد غذایی، با طراحی بستهبندیهای جذاب، اندازههای مصرف شخصی، تنوع بالا و کلی تبلیغ رنگارنگ، مغز و ذائقه ما رو نشونه گرفتن. اونم نه با یه تیر، با یه ارتش کامل! 😅
🎯 ما هم که هنوز تهمون یه غارنشین حریصه، وارد فروشگاه یا مهمونی که میشیم، چشممون شکار میکنه، دستمون میخره، ذهنمون مجوز میده و معدهمون همهچی رو جا میده!
و اینطوری بود که کمکم، اعتیاد به غذا مثل یه ویروس پنهان، بینمون پخش شد.
👪 از خونه شروع شد
وقتی مامانبابا برای اینکه بچهشون “قویتر” بشه، هی بهش غذا دادن، وقتی برای اینکه ساکت شه، با شیرینی و پفک سرگرمش کردن، وقتی جایزهها شد خوراکی و نوشابه،
یه ذهن کوچیک یاد گرفت که:
📌 غذا = عشق 📌 غذا = شادی 📌 غذا = پاداش 📌 غذا = فرار از درد
🎉 حالا بزرگتر که شدیم، چی شد؟
تا یه ذره ناراحت میشیم، میریم سراغ یخچال، تا استرس داریم، یه چیزی باید بخوریم.
خوشحالیم؟ بزن بریم بیرون، یه چیزی بخوریم، دورهمی، سینما، سفر، تفریح = خوردن خوردن خوردن 😵💫
🎯 نکته اینجاست که:
هیچکس نمیاد ما رو بابت این رفتار “بازخواست” کنه! نه قانون، نه خانواده، نه جامعه
برعکس! همه جا داره بهمون میگه: “بخور! خوش بگذره!”
و اینطوری، اعتیاد به غذا شد تنها اعتیادی که نه تنها ممنوع نیست، بلکه تشویق هم میشه! 😶🌫️
🧠 تازه تحریکات حسی هم به کمکش اومدن
صدای ترد چیپس، بوی نون داغ، رنگ شیرینیها، بافت خامه، طعم قهوه…
و این یعنی: حتی اگه گرسنه هم نباشی، مغزت میخواد بخوره! 🤯

راه نجات چیه؟ قانونهای شخصی برای رهایی از اعتیاد به غذا 👇
تحقیقات نشون داده با تمرین ذهنآگاهی، تصویرسازی ذهنی، و تغییر باورها درباره غذا میتونیم اعتیاد به غذا رو کنترل و حتی درمان کنیم.
مغز انعطافپذیره. یعنی همونطور که یاد گرفته با غذا حال خوب کنه، میتونه یاد بگیره با چیزهای دیگه هم حال خوب کنه 🧠🌱
پس بیاین با هم یه تصمیم بگیریم:
از امروز، من مسئول رابطهم با غذا هستم. نه تبلیغات، نه خاطرات کودکی، نه عادتهای غلط.
✨ اما اگه میخوای این تغییر رو سریعتر و اصولیتر تجربه کنی، بهترین قدم استفاده از دوره اصلاح پرخوری و اشتها در مغزه.
این دوره مثل یه نقشه عملیه که بهت کمک میکنه فرمولهای اشتباه ذهنیت رو بازنویسی کنی، craving یا همون ولع غذایی رو کنترل کنی، و به آزادی واقعی از اعتیاد به غذا برسی.
این بار، تنها نیستی… این دوره همراه توئه برای شروع یه زندگی تازه. 🌈
✍️ تمرین آموزشی | گام عملی برای شناسایی اعتیاد به غذا 🍩
حالا که متن و ویدیوی آموزشی این جلسه رو دیدی، وقتشه دستبهقلم بشی و خودت رو در آینه رفتارهای غذاییات ببینی.
لطفاً به سوالات زیر توی بخش نظرات جواب بده 👇
- فکر میکنی اعتیاد به غذا چطوری به شکل پنهان اما جدی وارد زندگی ما شده؟ آیا واقعاً چاقی میتونه یه نوع اعتیاد باشه؟
- چه وقتهایی تحت تأثیر تبلیغات، مهمونی، خانواده یا اطرافیانت، بیدلیل و بینیاز غذا خوردی؟ مثال بزن!
- نظرت درباره تأثیر مکانهایی مثل رستورانها، اپلیکیشنهای سفارش غذا، یا تبلیغات تلویزیونی در گسترش اعتیاد به غذا چیه؟
- تا حالا شده چون پول غذا رو دادی، خودتو مجبور به خوردن کل غذا کنی؟ یا چون سهم تو بوده، تا تهش رو بخوری؟ بنویس چی باعث این رفتار شده 🧠
🎥 از ویدیوی آموزشی ایده بگیر و یه تمرین مخصوص به خودت طراحی کن!
اون تمرین رو هم توی بخش نظرات با ما به اشتراک بذار تا بقیه هم ازش استفاده کنن 💬🧡
👇 منتظرم که تمرینت رو توی بخش نظرات ببینم! 📝💬🧠
منتظر کامنتهای شما هستیم! 💬👇
همراه همشگی شما: رضا عطارروشن
📻 رادیو لاغری
امتیاز 4.13 از 184 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!



گام دهم سلام به همگی چاقی اعتیاد آسان هست ، مراقب باشید اعتیاد چیست ؟ حالتی است که در آن شخص به علت روانی با مصرف مواد شیمیایی یا طبیعی داره اراده ضعف اراده در کنترل تکرار اعمال خود میشود . این بیماری با ایجاد اختلال در کنترل بر سیستم رفتار – پاداش باعث تکرار آن رفتار میگردد. یک بیماری اصلی ، کشنده و پیش رونده هست . اعتیاد به عنوان حالتی که در آن بدن انسان برای انجام فعالیت های عادی خود به یک ماده یا یک رفتار خاص وابسته میشود تعریف شده است . فرد معتاد به مواد مخدر ، به مواد مخدر اعتیاد دارد و ما چاق ها به مصرف مواد غذایی اعتیاد داریم . چاقی عوارض بسیاری دارد و چه بسا که بسیار خطرناک تر از هر نوع اعتیاد دیگری باشد . فردی که اعتیاد به مصرف مواد مخدر دارد خیلی بیشتر از فردی که به مواد غذایی اعتیاد دارد تحت فشار برای ترک هست و این آزادی رفتار فردی که اضافه وزن دارد اعتیاد او را خطرناک تر از هر نوع اعتیاد دیگری میکند و همچنین در این نوع اعتیاد شرم وجود ندارد و همچنین همه اطرافت خیلی راحت به تو مواد غذایی تعارف میکنن و از اینها مهمتر توی دنیا اعتیاد به مواد مخدر خیلی شناخته شده هست و هزاران تا اطلاعات و کلاس و آگاهی و روان درمانی و دارو کمک کننده و محل هایی وجود داره تا فرد از شر این اعتیاد خلاص بشه و با ترک ارتباط با دوستان ناباب میتونه موفق بشه ولی این نوع اعتیاد به مواد غذایی کسی حتی قبول نداره که اعتیاد هست و همه جا خیلی آسان و راحت دسترسی بهش وجود داره و نکته اینکه توانایی جدا کردن خودت و مواد غذایی وجود نداره تا اینکه خودت و ذهنت آموزش استفاده از اون رو ببینه. همونجوری که میگیم فردی موفق هست که تو هر جمعی قرار بگیره سالم بیرون بیاد و فورمول های درستی در ذهنش باشه . و از طرفی اینکه ما چطور هست که برای کوچکترین وسیله ای هزاران هزار تا دفترچه راهنما و ویدئو های نحوه استفاده و برخورد و کارکرد اون رو بررسی میکنیم تا نکنه با نا آگاهی خودمون اون رو خراب نکنیم و حالا خدا این جسم رو به ما داده ما چون آگاهی درست از نحوه برخورد با مواد غذایی رو نداریم ( چیزی که توی این دنیا از همه چی بیشتر در دسترس هست و همه جا و هر لحظه ازش صحبتی هست ) . راستی چی شد که چنین شد ؟ من از کودکی تحت تاثیر باور ها و رفتار ها و الگو های چاقی و اعتیاد به مواد غذایی قرار گرفتم و بعد در جامعه اینهمه صحبت و تنوع غذایی و رستوران و … که حس اینکه تجربه کنم و دیگران عقب میوفتم فراوانی و در دسترس بودن اونها و دسترسی آسان و ارزان که هیچ کاری و یا هرکاری میخواستیم بکنیم رکن اول و اصلی اون خوردن بوده برای ما زیاد خوردن و پر خوری عمل قبیحه برای ما نبوده و شدم ازش نداریم از کودکی با اینکه اندازه الان اضافه وزن نداشتیم ولی همش صحبت از سرزنش و تحقیر و کوبیدن بوده و حس کردیم اینقدر که برخورد میشه مستحق این نیستیم و به قول معروف آش نخورده دهن سوخته شدیم حدالاقل الان حسابی بخوریم که دلمون نسوزه و این حرفها که میشنویم حدالاقل یکم دلمون آروم شه و هی چاق تر شدیم و از حرفهایی که شنیدیم و فاصله ای که گرفتیم هی عاجز تر شدیم . سرگرمی و تفریح و شادی کردن یعنی خوردن و همه حس های نیاز ما مثل فیلم دیدن بیرون رفتن و … با خوردن گره خورده . پناه اوردن به مواد غذایی به جای حل مسآله . عین اعتیاد به مواد مخدر جهت آروم کردن خودمون و جهت فراموشی خشم ، عصبانیت ، شکست و آرام گرفتن . نبود هیچ ضمانت اجرایی و شرم و مجازاتی برای این اعتیاد .در نتیجه حالا که متوجه شدم خودم باید براش سریعا قانون و مجازاتی وضع کنم : ۱. در صورت گرسنگی واقعی غذا بخورم و اندازه نیاز جسمی خودم بخورم و به محض سیر شدن ازش دست بکشم و تحت الامر فرمان مغزی و فرمان سیری مغزم از غذا خوردن دست بکشم و لقمه هایم رو شمرده شمرده و با آرامش بخورم و از غذایی که توی بشقاب خودم هست نهایت لذت رو ببرم . ۲. اندازه بسته ها و پرس های غذایی اندازه خوردن من رو تعیین نکنند و من باشمکه تحت فرمان مغزی خودم این اندازه رو تعیین کنم . ۳. اصراری به زیاد خوردن خودم و دیگران نداشته باشم و نیازی نیست هر چی نمونه و غذا هست روی میز من امتحان کنم مثل اینکه من که رستوران میرم کل منو رو که سفارش نمیدم بخورم پس در نتیجه من همیشه قدرت و توان انتخاب دارم که انتخاب کنم و همون رو به اندازه نیازم مصرف کنم و لذت ببرم و اینکه به کسی تعارف اضافی نکنم و به دنبال تعارف دیگران خودم رو موظف به خوردن اضافه نکنم. ۴. توجه کمتری به مواد غذایی داشته باشم ۵. برای لذت و سرگرمی و جهت فراموش کردن فشار و استرس چیزی نخورم و راههای کنترل اونها و حل مساله رو یاد بگیرم و با لذت های دیگه دنیا خودم رو سرگرم کنم . مثل رقصیدن، دیدن فیلمی شاد و هم صحبتی با دوست و … حال خودم رو خوب کنم و شاد باشم . به خودم بگم الان با خوردن این غذا این مساله حل میشه یا فقط داری به بدنت ضرر وارد میکنی ؟ ۶. یادم باشه من در کمپین حفاظت از بدن پاک ثبت نام کردم و فرد قوی ای هستم و برای رویاهایم تلاش میکنم . در دنیا دو دسته قانون داریم : ۱. هدایت کننده ۲. منع کننده در قانون منع کننده ما حد و مرز ها رو مشخص میکنیم . و در این جا صحبت از این نوع قانون هست . متاسفانه در چاقی ما قانونی نداریم چون به ظاهر خطرناک نیست برای جامعه در صورتیکه از هر ماده مخدری خطرناک تره . و چون قانون نیست آدم ها نباید فکر خودشون باشند ؟ چرا چاقی اعتیاد هست ؟ چون ما زمانیکه یکم از حد خفگی میگذره دنبال خوردن چیزی میگردیم به محض بیدار شدن یا سر ساعت خاصی و … حتما دنبال خوردن هستیم همه چی با خوردن معنا پیدا میکنه و اگه همراهمون نباشه و یا از قبل تهیه نکنیم یا اینقدر بخوریم که حس خفگی داشته باشیم که دنبال اون ماده نباشیم حس بیقراری و نگرانی و اضطراب میکنیم و حس محرومیت داریم و در نهایت مثل همه اعتیاد ها که آسیب میزنه ما هم کلی دارو ودکتر و … میرویم که فقط عوارض این چاقی رو کم کنیم . و این اعتیاد خیلی خیلی خطرناکه چون که ما به وفور و همه جا در دسترس هست و هیچ خط قرمزی برای اون تعریف نشده است . تمام رسانه ها تبلیغ میکنن و همه جا و همه افراد تورو تشویق میکنن . اعتیادی هست که از همون کودکی مارو درگیر میکنه و زمان زیادیست که مبتلا هستیم. اعتیادی که راحت میشه به اون مبتلا شد و خانواده ها ناخواسته خودشون و فرزندان خودشون رو مبتلا میکنن . اعتیادی که رهایی از اون میتونه خیلی سخت باشه و شرمی از اون وجود نداره و تا زمانیکه تا حدی رها شدی دوباره برگشتی بهش .چاقی ارزان ترین اعتیاد هست . اعتیادی که همراهی و ابتلا به اون یعنی احترام و پایه بودن و تشویق . چه اصراری داریم که هر روز شرایط خودمون رو بدتر کنیم و چه تلاشی میکنیم که هر لحظه و با هر توجیهی مواد غذایی بیشتری وارد بدن خودمون کنیم و اگر کم مصرف کردم یا از غذای جدید و غذای گرم و … نخوردم حتمااااا باید بخورم . و از اون مهمتر باید این حد اینکه مواد غذایی سالم و مورد نیاز بدنمون تا کجا هست و از اون بیشتر و از اون حد فراتر خوردن یعنی اعتیاد و مواد مخدر وارد بدن کردن خیلی مهم و نقطه حساسی هست که چون بلد نیستیم باید تمرین زیاد کرد .و از اون بدتر هیچکس راه خلاصی و شناخت اینکه اعتیاد هست رو به ما یاد نداد و ما مثل اینکه طرف سیگار نکشه یکباره بهش ندیم و بگیم برو سخت ورزش کن و نکش یه مدت و بعد که ریه هات سالم تر شدن و رنگ و رخ ظاهری تو بهتر شد من بهت میدم که هرچی دوست داری بکشی و دیگه آزادانه زندگی کنی خب صد در صد هم براش این سختی این مدت بی معنا میشه که من که دوباره به همین وضع میوفتم چرا الان این سختی رو به خودم بدم از طرفی محدودیت این مدت حریص تر میشه تا اینکه بهش یاد بدیم که زندگی با بدن پاک چه لذتی داره و کلا برای همیشه کمکش کنیم تا پاک زندگی کنه . اینهمه آدمهاست که بدون چاقی و بدون اعتیاد به مواد مخدر و … توی همین دنیا با سختی ها و خوبیهاش زندگی میکنن پس میشه پاک بود و از پس همه چی بر اومد ازدواج کرد بچه دار شد و شادی کرد و تفریح رفت و سفر و رستوران و … ولی معتاد نبود . از امروز آگاهانه قوانینی برای رفع این اعتیاد وضع میکنم : از امروز قانون وضع میکنیم که جشن و شادی و تفریح همراه با مواد غذایی مخدر نباشه سر و صدای ذهن خودمون رو با خوردن مواد غذایی اعتیاد کننده آروم نکنیم از امروز دور میز جمع شدن با خانواده بودن به معنای خوردن مواد مخدر نباشه به دعوت افراد به مواد مخدر جواب مثبت ندهیم از امروز برای اینکه خودمون رو خوشحال کنیم و به خودمون جایزه بدیم یا به دیگران مواد خوراکی مخدر تعارف نکنیم . از امروز به دنبال ترک اعتیاد چاقی خودمون باشیم و روزهای پاکی خودمون رو بشماریم و لذت ببریم ازش این نوع اعتیاد همت زیادی میخواد چون همه جا در دسترس هست و بیش از سی سال هست که بهش مبتلا هستیم ولی رهایی ازش شدنی هست چون افراد زیادی هم دیدیم که در عین حال ازش رهایی پیدا کردند و یک عمری بدن پاک داشتند . خطرناک ترین اعتیاد هست چون در جامعه ازش شرمی نیست و در رنگ و مدل های مختلفی و همه جا در دسترس هست و مردم خیلی عادی بهم تعارف میکنند و زمانیکه تجسم کنی که هر لقمه اضافی که به تو تعارف میکنن و یا خودت میری سمتش بخوری داری مواد مخدر خیلی خطرناک و مخربی وارد بدن خودت میکنی بیشتر به این رفتاری که سالها کردی فکر میکنی نه اینکه خیلی راحت میگیم بابا یک شب که چیزی نمیشه یه لقمه که چیزی نیست در صورتیکه با مواد مخدر دیگه آدم ها با همون یک شب اوور دوز میکنن و میمیرند و با غذا هم همینه یا سکته میکنن و یا هر روز دارند رگ ها رو تنگ تر و بدن رو تخریب تر و نابود تر میکنن و اتفاقا چون روندش اروم تره این اعتیاد خطرناک تره چون جدی نمیگیریم و به خودمون میایم میبینیمسالهاست که معتقدیم و رهایی ازش سخت تر . خیلی باید نگاهمون به موادغذایی و چاقی عوض بشه و خودمون رو کمک کنیم و به ندای ذهنی خودمون که مارو برای هر کاری به خوردن ترغیب میکنه بیشتر توجه کنیم که چقدر توجیه های خطرناکی میاره و خودمون رو از این اعتیاد بیش از سی ساله و خطرناک و در دسترس نجات بدیم و به خودمون تعهد بدیم برای ساختن بدن پاک و برای نجات خودمون از این لحظه حالا که متوجه شدیم قضیه چاقی اینقدر سر سری نیست و اعتیاد هست خودمون به داد خودمون برسیم و کسانیکه از راه هایی غیر از ذهنی مثل کالری شماری و غیره میخواستند لاغر کنند چقدررررر نمیدانستند عمق این فاجعه و علت رو و اسمشون تحصیلکرده این رشته هست که ما معتاد عمل خوردن هستیم نه نوع مواد غذایی و زمان خوردن و چقدر و … خداروشکر که این لحظه من جزو خوشبخت ها بودم که این آگاهی رو دریافت کردم که بقیه عمرم خودم رو نجات بدم .