اعتیاد به غذا؛ دشمن خاموش تناسب اندام (گام ۱۰)

سلام

من بعد از دیدن این جلسه و خواندن دیدگاه زیبا و تاثیرگذار مریم عزیز یک الهام درونی بهم رسید که گفتم اینجا بنویسم حتما به امید خدا کمکی میشه برای ادامه راه یه عده که زحمت میکشن و پیامها رو میخونن

راسش من خیلی عقیده دارم که هر چیزی توی این جهان یک حقی داره که باید اون حقش بهش داده بشه مانند کارگری که میاد توی یک شرکت کار میکنه و حقش اینه که باید حقوقش به موقع پرداخت بشه و فضای کارش هم باید مناسب باشه برای اون کاری که میخواد انجام بده و اینها رو باید صاحب کارش براش تامین کنه 

در مورد غذا هم دقیقا همینطوره هر غذایی که ما وارد بدنمون میکنیم این غذا یک حقی گردن ما داره و حقش اینه که اولا فضای دستگاه گوارشمون رو برای اون غذا اونقدر پر نکنیم که نتونه درست هضم و جذب و دفع بشه و دوما تا زمانی که این غذا درست هضم و جذب نشده و به روده بزرگ نرسیده اجازه نداریم غذای جدیدی رو وارد دستگاه گوارشمون کنیم و حق غذای قبلی رو که فضای کافی برای هضم و جذب هست رو ازش بگیریم و به حریمش تجاوز کنیم

به نظر من این حقیست که باید برای هر غذا پرداخت کنیم وگرنه حق اون غذا رو ازش گرفتیم و کسی هم که حق غذای خودش رو نده یعنی لیاقت این رو نداره که به بقیه خواسته هاش برسه چون جهان اجازه نمیده کسی بیشتر از لیاقتش پیشرفت کنه

جهان میگه درسته که تو حق داری آرزو و خواسته داشته باشی اما وقتی تو نمیتونی حق غذای خودت رو بدی چطور انتظار داری من حق تو رو بدم من چیزی رو بهت میدم که تو به بقیه میدی نه اون چیزی رو که فکر میکنی حقت هست

دوستان لیاقت خیییییلی مهمه توی همه چیز لیاقت حرف اول رو میزنه توی غذا خوردن به جای اینکه با وسوسه هامون غذا بخوریم باید با احساس لیاقت غذا بخوریم یعنی جوری غذا بخوریم که بعدش احساس لیاقت بکنیم یعنی بعدش ببه خودمون افتخار کنیم که درست و اصولی غذا خوردیم 

 هرگز اون احساس گناهی که بعد از پرخوری یا بی موقع خوری دچارش میشیم رو نباید دست کم بگیریم اون احساس نه تنها غذامون رو به سَم تبدیل میکنه که هرگز اجازه نمیده توی هیچ زمینه دیگری از زندگیمون پیشرفت کنیم

با سپاس از استاد عطارروشن عزیز و همه دوستان هم مسیرم انشالله که همتون به تک تک آرزوهای قشنگ و مثبتی که دارید برسید🙏🌹❤

بسم الله الرحمن الرحیم . 

چرا برای چاقی محدودیتی قائل نمیشن ؟ 

چاقی همه چیز و از انسان میگیره . به نظر من علت اصلی که نمیزاره انسانهای چاق با دونستن همه موارد ضرر چاقی بازم رفتار اشتباه خودشون رو تکرار کنند میل و انعطاف  اونها به سمت چاق شدنه . به خاطر اینه که نمیدونند با این کار چقدر به احساس لیاقت خودشون ضربه میزنند . یعنی  هیچ وقت به اونها گفته نشده بر اساس زبان بدنت غذا بخور . 

یعنی راه لاغری درست به اونها نشون داده نشده که اونها نمیتونند چاقیشون رو کنار بزارن . شاید اگه من این مطلب رو قبل از فایلهای تغییر عادت لاغری با ذهن میشنیدم میگفتم من میخوام اعتیادمو ترک کنم ولی نمیدونم چطور . آخه چطور میشه لاغر شد وقتی لاغری که به ما معرفی کردن فقط زجره . در حالیکه من نمیتونم به خودم فشار بیارم و یا اگه بتونم نهایت یه هفته است. و این فرمول ذهنی که لاغر شدن یعنی زجر دادن به خود لاغر شدن یعنی یه کار سخت و طاقت فرسا لاغر شدن یعنی اعمال زور نمیزاشت از اعتیاد چاقیم فاصله بگیرم . من به وسیله این فرمولها هیچ وقت نمیتونستم از چنگ اعتیاد خودمو نجات بدم و تازه بدتر از اون اگه حتی فقط به گوش دادن روشهای لاغری مثل انواع رژیمها ادامه میدادم و فقط گوش کردن نه انجام دادنش  به طور قطع میتونم بگم به خوردن بیشتر رو می آوردم . 

چون راه اصلی لاغری رو بلد نبودم .

بله چاقی برای ما خیلی مضره . اما چیزی که باعث شد در ما اعتیاد به چاقی بمونه راههای غلط لاغری بودن . راههای زجر آوری که چاقی رو برامون آسونتر و لذتبخشتر میکردن . به خدا که اگه هر فرد چاقی به درک فرمول اصلی لاغری با ذهن برسه  دیگه ترک کردن چاقی براش راحت میشه و به راحتی اعتیادشو کنار میزاره . چون هیچ کسی دوست نداره معتاد باشه . حالا به هررفتاری  ولی بلد نیست چجوری نجات پیدا کنه . 

بله من معتاد به چاقی هستم ولی چند روزه در حال ترکم . چند روزه از نظر ذهنی و عملی هر دو با هم در حال ترکم . تمام مواردی که در فایل  گفتید فرمولهای چاق کننده ای بودن که واقعا نشون میده چقدر دارن برای گسترش چاقی تلاش می کنند . از طرفی این همه مواد غذایی متنوع و رنگارنگ که قشنگ انعطاف وجود یک انسان چاق رو نشونه گرفته و از طرفی اعمال زور و فشار که اتفاقا باید همونا رو ترک کنی باعث چاقی شده . از طرفی کلی فراورده قند و شکر و شیرینی و فست فود و چیپس و پفک و انواع غذاهای فراوری شده و روغن و … تولید کردن و از طرفی گفتن همش  مضره . چاق کننده است رژیم بگیر نخور . محدودش کن  . یعنی با به وجود اومدن اینا و  مشتقاتشون شروع کردن به گسترش اینکه اینا ضرر دارن یعنی همون فلسفه ی سیب ممنوعه و باعث شدن انسان از دو طرف از بهشت آرامش رانده بشه و گرفتار چاقی بشه و از ین دو بدتر تمایل و انعطاف خود فرد چاق یعنی همون شیطان درونی باعث شد از مسیر لاغری به سمت چاقی تغییر جهت بدیم  . 

 خب من الان خوشحالم چون وقتی از طرفی دچار نگرانی از اعتیادم میشم و چاقیم بهم یاداوری میشه  ولی از طرفی با راه لاغری با ذهن حس ترس و نگرانیم از بین میره و میگم خب من دارم تمرین میکنم فرمولهای چاقی رو در دو سطح و چه بسا سه سطح از وجودم پاک کنم . چاقی ذهن چاقی عملی و چاقی عادتی . 

خب وقتی دارم چاقی رو از این سه سطح پاک میکنم پس از این گفته ها دیگه نمیترسم و نگران نمیشم . اما این حرفا باعث میشن من با تعهد بیشتری در مسیرم قدم بردارم . چون خطر چاقی خطر مرگ رو برام به دنبال داره . این فرمول باعث میشه من دیگه از اون مسیر نرم و البته راه لاغری با ذهن انقدر شیرینه که من دیگه مسیر چاقی رو انتخاب نخواهم کرد .چون راه بهتری پیدا کردم . اگه من تا الان لاغری رو انتخاب نمیکردم به این علت بود که راه لاغریمو پیدا نکرده بودم . ولی الان راه لاغری رو پیدا کردم و خیلی خوشحالم که دارم از اعتیاد چاقی فاصله میگیرم . 

من در سطح فکری و عملی  دارم از اعتیاد چاقی فاصله می گیرم . 

فهمیدم دیگه نباید از چاقی ترسید بلکه باید به شناخت رسید که ببینیم چاقی چطور ایجاد شده و چقدر در این فایل خوب توضیح دادید که چطور چاقی از نظر روانی گسترش پیدا کرد که حتی وقتی در تبلیغات از فرد متناسب برای تبلیغ خوردنیها استفاده می کنند چقدر روی روان یه فرد چاق تاثیر میزارن برای اینکه بره و از اون ماده عذایی بخره و اونا رو به پول برسونه و البته خود ما اون رو انتخاب کردیم . وگرنه یک انسان متناسب غیر قابل انعطافه و با این چیزا اصلا تحریک نمیشه و خارج از نیازش نمیخوره . 

من چیزی که از شخص لاغر وجودم درک کردم اینه من فقط بر اساس زبان بدنم میخورم و هیچ انعطافی هم در اون ندارم . تا گرسنه نشم نمیخورم و  وقتی هم سیر شدم و بدنم بهم نشون داد که سیر شدم دیگه نمیخورم . چون من خارج از این رفتار دیگه هیچ حالی نمیبرم و به جز این رفتار مابقی رفتارها چه کم خوریها و فشارهای جسمی و چه پرخوریها و بازم فشار های جسمی رو از همین حالا با قاطعیت مردود اعلام می کنم . شخصیت لاغر من خیلی قاطعه و من در طی این چند گام تا حدودی شناختمش و دلم میخواد که دیگه بر مبنای این شخصیت زندگی کنم . 

اما بریم سراغ سوال شما در فایل 

چرا برای چاقی محدودیتی قائل نمیشیم .

به نظر من علت همه ی اینا گم کردن راه لاغریه . مردم از راه راست گمراه شدن و جایی ندارن که برن به سمت لاغری پس تنها راهی که می مونه چاقیه . چون در حداقل در چاقی عمر بیشتری می کنند . فردی بود به نام عمو موسی هر وقت یادش میکنم فقط اندوهم براش زیاد میشه . اون سالها چاق بود و وزن بالایی داشت ولی زنده بود وقتی از راه غلط شروع کرد به لاغر کردن و کلی عمل جراحی و کاهش وزن خیلی بالا رو تجربه کرد بعد از ۶ ماه زیر یکی از عملها فوت کرد . علت مرگش چاقی نبود علت مرگش راه غلط لاغری و اعمال زور و فشار به بدن بود . 

چاقی خیلی مرض بد و کشنده ایه اما به نظر من روشهای علط لاغری دیگه مهر کوبنده ایه برای نابودی بشر و اگه کسی راه صحیح لاغری رو پیدا کنه به خدا که هم از چاقی نجات پیدا می کنه و هم از تمام روشهای لاغری غلط  که به اعتیاد ما دامن زدن .

تنها راه لاغری برای من  بدن آگاهی و تغییر فرمولهای ذهنیست . من خیلی قشنگ و با آرامی دارم اعتیادمو به افکار چاق کننده و به عادات چاق کننده پاک می کنم و چقدر این راه برای من مفیده چون روح و روان منو اروم کرده . 

من با عشق به این مسیر ادامه میدم و اعتیاد خودمو به طور کامل از مصرف بیش از حد مواد عذایی و همچنین مصرف کمتر از حد مواد غذایی یعنی چاقی و لاغری غلط جسمی ترک می کنم . 

به نام خالق قانون ها سلام . کدوم رفتارها نشانه اعتیاد به چاقی هست ؟ می گند برای ترک اعتیاد باید بازی و زمین بازی و هم بازی رو ترک کنی هر عاملی که باعث میشه تحریک بشیم به خوردن باید کنار بزاریم پس وقتی عصبانی و کلافه و بی حوصله هستیم که همه شاخه ای از خشم در درجات مختلف بهترین کار این که هیچ کاری نکنیم و خودمون در آیینه نگاه کنیم بدون قضاوت تا اون خشم از بین بره و یک تصمیم درست بگیریم . یه نکته جالب. این که اگه از فرد چاق بپرسی آخرین باری که غذا خوردی کی قشنگ ساعتش دقیق دقیق میگه اما فرد لاغر و متناسب گاها یادش دقیق نیست کی خورده و وقتی ذهن ما مشغول کاری باشه خوردن فراموش میکنه اما اگه کاری نداشته باشه همش به خوردن فکر میکنه . همین تعارف کردن وقتی مهمون میاد باید همه چی تعارف کنی اگه نه نشان از بی احترامی به مهمون تلقی میشه همین انداختن سفره‌ی رنگی از انواع غذا ها و دسرها و سالادها ا نوشیدنی ها که خودش نشانه احترام و بزرگ دونستن مهمان تلقی میشه نشانه دارا بودن این که غذا رو هر چه بیشتر بخوری یعنی دوشت داشتی و قدر دان تلاش های اشپز هستی و این مسئله رو در برنامه کودک ها بارها و بارها به بچه ها به طرق مختلف گفته میشه ، این که از بچگی یاد بهمون دادن که باید غذا تو کامل و تا آخر بخوری باید میوه بخوری باید همه چی بخوری تا قوی و سالم باشی تا بزرگ بشی فلانی رو ببین چقدر قویه یا چقدر بزرگ شده به خاطر این که غذاش تا ته میخوره و بابت نخوردن توبیخ شدیم و جریمه و بالعکس تشویق . اگه میزبان تعارف کنه برنداری زشته بد یا تت‌ وقتی افراد سر سفره مشغول خوردن هستند حتی اگه سیری باید سر سفره بشینی و خودت رو مشغول خوردن کنی و مشغول خوردن نشان بدی تا به مهمان بی احترامی نشه تا راحت غذاش بخوره . به اندازه نیاز غذا خوردن در خانواده ای که عادت به پرخوری دارند باعث نگرانی و نشان مریضی و بیماری و ضعف برعکس پر خوردن اصلا بد نیست و رفتار پسندیده ای هست . در بین مادر ها هرچی بچه تپل تر باشه اون مادر مسئولیت پذیر هست واگه متناسب باشه لاغرموردنی تلقی میشه بچه ،و مادر به درستی وظایفش انجام نداده .و اون موقع که از این دکتر به اون دکتر و گرفتن انواع شربت ها و داروها و ترفندها برای افزایش اشتهای بچه و خوردن و پر خوری  بیشتر و بیشتر .   بهترین راهکار به نظرم ناظر بودن به اعمال خودمون هست این که آگاهانه به کارهایی که انجام میدیم نگاه کنیم ناخودآگاه دست از یک سری کارها میکشیم وقتی که علت اون کارها رو قبلا شناسایی کرده باشیم و بدونیم اشتباه امروز بر خلاف قبل وقتی داشتم رفتارم نگاه میکردم از خوردن شیر به طور کامل دست کشیدم چون سیر شده بودم به خودم افتخار میکنم . یا حق .

“  به نام او که، ما نیازمندیم به او ،و او، بی نیاز از ما\”                                         با سلام‌ و خسته نباشید به استاد گرامی و تناسب فکری های عزیز؛

گام دهم : چاقی،اعتیاد آسان است.

و باز هم خدای بزرگ را شکر می کنم که به من لطف دارد و کمک میکند تا در راه و مسیر خودم گام بردارم.امروز سه شنبه ۶ دی ۱۴۰۱ من توانستم گام دهم را بر دارم.

چاقی ارزان ترین و راحت ترین اعتیاد!!!

کلمه ی اعتیاد به معنای خوگری یا عادت کردن به تکرار مدام یک رفتار یا حرکت که در ابتدا با شور و اشتیاق آن را انجام داده ایم اما به مرور به تکرار آن عادت کرده ایم و نمی توانیم آن را ترک کنیم.اعتیاد انواع مختلفی دارد که البته بعضی از آنها به شدت در نظر مردم زشت و ناپسند می باشد و حتی شامل قانون های منع کننده هم می باشند مانند اعتیاد به انواع مواد مخدر و روان گردان،اعتیاد به سکس،اعتیاد به تماشای فیلم های غیر اخلاقی و ..‌.اما بعضی از اعتیادها وجود دارند که هم نه چندان به چشم می آیند و هم در نظر عموم مردم زشت و ناپسند جلوه نمی کنند مانند اعتیاد به تماشای تلویزیون،اعتیاد به گذراندن وقت در فضاهای مجازی و … .حالا که دقت می کنم متوجه شده ام که چاقی نیز یک نوع اعتیاد می باشد.اعتیادی ارزان،راحت و بدون هیچ قانون منع کنند ه ای برای آن.این جا این سوال پیش می آید که آیا اگر همه چیز آزاد بود و قانونی نداشت مانند منع مصرف و فروش مواد مخدر و روان گردان،باز هم در آن صورت باید بیشتر انسان ها به آن اعتیاد پیدا می کردند؟!یعنی حتما باید از طرف جامعه و دولت در برابر چیزی منع بشویم تا آن کار را انجام ندهیم؟!پس عقلانیت،اختیار و اراده ی انسانی چه می شود؟!من باید خودم برای خودم با اختیار و اراده ی خودم درباره ی اعتیاد به مواد غذایی اقدام کنم و خود را ملزم به اجرای قوانینی که برای خودم در نظر می گیرم کنم و از آن پیروی کنم.قوانین من برای جلوگیری از  اعتیاد به مواد غذایی می تواند شامل کارهای زیر باشد:۱)تا واقعا احساس گرسنگی نکرده ام اقدام به خوردن چیزی نکنم.۲)به هر تعارفی در مورد خوردن مواد غذایی پاسخ مثبت ندهم.۳)خودم اطرافیان را به زور تعارف،مجبور به خوردن نکنم.۴)در صورت میل نداشتن به خوردن هر چیزی خیلی راحت و بدون تعارف بگویم که میل ندارم.۵) در مهمانی ها و مجالس مختلف فقط به فکر خوردن انواع مواد خوراکی نباشم.۶)لذت را از خوردن زیاد و پر خوری کنار بگذارم.                                     ۷) از روی تفریح،سرگرمی،خوشحالی،عصبانیت،استرس،هیجان و بیکاری شروع به خوردن هر نوع مواد غذایی نکنم.می توانم خود را با کارهای دیگری مانند کتاب خواندن،پیاده روی،رقص،صحبت کردن با عزیزان،بازی کردن و خیلی کارهای دیگر به جز خوردن خود را مشغول کرد‌.۸)نه به اعتیاد چاقی و پرخوری.من مسئول هر کیلو اضافه وزنم هستم این من هستم که باید خود را از این اعتیاد خانمان سوز نجات دهم یعنی اعتیاد به چاقی.من می توانم اعتیاد به مواد غذایی و چاقی را با روش لاغری با ذهن کاملا در درون خودم و ذهنم ریشه کن کنم و آن را به لاغری تبدیل کنم.من می توانم لاغر و متناسب شوم، چون لاغری و تناسب اندام حق من است و من لایق آن هستم.