🌟 لاغری آسان با ذهن؛ شروعی متفاوت برای یه بدن سبک‌تر ✨🧠 (گام ۴۲)

سلام .

گام ۴۲ 

 لاغر شدن آسان است . 

به نظر من ما اصلا قرار نیست لاغر بشیم . قراره یه تناسب دیگه از خودمون رو به نمایش بزاریم . 

ما همین حالا هم متناسب هستیم اما دوست داریم تناسب زیباتری رو هم از وجود خودمون تجربه کنیم . 

لاغری با ذهن زور و اجبار نیست . 

لاغری با ذهن محرومیت و محدودیت نیست . 

وقتی ما همین دو تا عادت رو تکرار نکنیم اصلا متوجه نمیشیم چطور داریم لاغر میشیم . 

ذهن زمانی در مقابل لاغر شدن مقاومت می کنه که اون هدف رو دور از دسترس و دور از انتظار  بدونه . اون رو سخت بدونه . 

باورتون میشه الان که ماه رمضانه من اصلا فکر نمیکنم چی بخورم چی نخورم . اونقدر فراوانی هست اصلا نیازی نیست که به فکر کمبود باشیم . 

اتفاقا من الان دارم کیف میکنم مخصوصا در طول روز  اونقدر آرومم و حالم خوبه چون اصلا وسوسه ی ذهنی ندارم ولی  شب که میشه میبینم کلی غذاهست من کدوم و بخورم . یادم میره اصلا بخورم . ترجیح میدم  بخوابم . چون واقعا افطار آدم با یه لقمه نون و پنیر سیره . اصلا نیازی به شام و سحری نیست . توی روز هم حالم خیلی خوبه سبکم و اصلا احساس گرسنگی ندارم چون میدونم اگه گرسنه بشم خب چند ساعت دیگه میخورم دیگه چیز عجیبی نیست که . 

پرخوری کردن در ماه رمضان یه عادت شایع هست که آدمای چاق انجام میدن . حتی اگه پرخوری نکنند حس ولع دارند . به هر حال چه رفتار پرخوری و چه احساس ولع هردو واکنش ذهن هست که از یک فرمول ذهنی ایجاد شده احساس ضعف ، افکار کمبود ، فرمولهای  نیازمند بودن به مصرف غذایی بیشتر . احساس محدودیت که در طول روز به خودمون می دادیم . یا نخوردن رو واسه خودمون یه کار خلاف طبیعت میدونستیم . 

این فرمولها باعث میشه ذهن ما دستور به پرخوری بده و چون پرخوری برابر با چاقی تعریف شده چاقی بعد از ایام ماه مبارک برامون طبیعی و عادی بود .

اتفاقا من چند سالی که وارد تناسب فکری شدم در ایام مبارک لاغرتر میشم . چون  ساعات زیادی از روز ذهنم راحته بعد از افطارم اونقدر زود سیر میشم که اصلا حالم به هم میخوره به غذا نگاه کنم . البته من الان دارم الگوی کم خوردن مساوی کاهش وزن رو به ذهنم میدم . این الگوهم اشتباه . من اصلا کم نمیخورم . من به قدری که دلم میخواد میخورم . و واقعا هم دیگه دلم نمیخواد . در ضمن ما فرمول خوردن برابر با چاق شدن و حتی پرخوری برابر با چاق شدن رو هم پاکسازی کردیم و کلا خوردن رو از فرایند چاقی و لاغری حذف کردیم . خوردن فقط یه تجربه است . یه ورودیه . مثل دیدن شنیدن لامسه

 خوردن هم یه ورودی برای جسمه که  یه تجربه ایه برای لذت بردن . به نظر من خوردن فقط یه لذته . مثل وقتی که یه تصویر زیبا میبینیم . یه آهنگ قشنگ میشنویم . یه گل زیبا رو بو می کنیم . دستهای کوچولوی یه نوزاد رو لمس می کنیم و غذای خوشمزه رو هم می چشیم . 

به نظر من اسم خوردن باید تغییر کنه به چشیدن . این حس چشایی ماست که غذاها رو حس می کنه و فقط این حسه که تجربه اش باعث لذت میشه . مابقی فرمولهای خوردن فقط رنجه . چون اولش واسه ذهن جدیده بعد کم کم عادی میشه و بعد کم کم تبدیل به رنج میشه . 

حالا اگه بوییدن گل باعث چاقی میشه خوردن غذاهم باعث چاقی میشه . اگه زیاد بو کردن گل باعث چاقی میشه زیاد خوردن و چشیدن غذا هم باعث چاقی میشه . 

اگه ضربان قلب باعث چاقی میشه کارکرد مری و معده و روده ها هم باعث چاقی میشن . 

تمام این دلایل نشون میده خوردن رو باید از مقوله ی چاقی جدا کنیم هر چقدر بتونیم به این مورد بیشتر فکر کنیم که تجربه ی تناسب جدیدی از خودمون ربطی به خوردن نداره تناسب جدیدمون راحتتر برامون ایجاد میشه . ما با زیاده خوردن به بدنمون رنج وارد می کنیم . به ذهنمون رنج وارد می کنیم . شکم سیر شدن و تا خرخره خوردن خیلی حس بدیه تا چند ساعت باید بخوابیم تا بدن این اضافه بار رو هضم کنه . باز هم یه فرمول دیگه حتی در ذهن ما همین رنج هم باز  باعث چاقی ماست . دقیقا در چنین زمانهایی بدن ما داره غذا رو میسوزنه . اون اصلا به ما کاری نداره . واکنشهاش رو مطابق ورودیها تنظیم میکنه . 

کار ذهن واکنش نشون دادن به ورودیهاست . 

ذهن به هر ورودی که چه از طریق فکر کردن و چه از طریق حواس پنجگانه و چه از طریق احساسات بر ما وارد میشه واکنش نشون میده .

هرچقدر که ما در مسیر لاغر  شدن آرومتر حرکت کنیم و بیشتر بیندیشیم تا درکمون بالاتر بره این نشون میده داریم ورودیهامون رو تجزیه و تحلیل می کنیم و چیزی که میخوایم به ذهنمون بدیم یه چیز ساده است . ما باید لاغر شدن رو حتی از چاق شدن برای خودمون راحتتر کنیم . چاق شدن خیلی سخت بود  . اما ما فقط با تغییر نگرش خودمون چقدر راحت بهش رسیدیم . حالا هم هرچقدر فایل و متن بیشتر گوش بدیم نگرشمون بیشتر تغییر می کنه یعنی زمانهایی از روز رو که ما داریم ورودی تناسب به خودمون میدیم یعنی به همون میزان توجه ما از روی چاقی برداشته شده . یعنی به همون میزان ورودی چاق کننده به خودمون نمیدیم و برعکس ورودی لاغر کننده به خودمون میدیم و ذهن وقتی این ورودیهای جدید رو تجزیه و تحلیل می کنه میبینه چقدر متناسب با خواست درونشه . میبینه چقدر راحت و لذتبخشه . 

حتی فعالیت بیشتر رو هم باید از لاغر شدن حذف کرد چون فعالیت بیشتر پای افزار پاره کردنه . بدن ما خودش میتونه فعالیتهاش رو با سایز و با مواد غذایی تنظیم کنه . ما فقط باید احساس لاغری کنیم و این مسیر آسان رو باور کنیم تا واکنشهایی هم که از ما به نمایش میرسه همه در جهت لاغر کردن ماست . در حقیقت لاغری برای ذهن ما امری عادی و طبیعیست . چاقی بیماریست سنگینیست و ذهن هر لحظه در حال برطرف کردن آن است . ذهن ما دوست دارد به تناسب اولیه ی خود بازگردد . ذهن ما همراه ماست . اصلا نیازی به مبارزه نیست . چون ذهن ما دشمن ما نیست . او همراه و همسو با ماست و وقتی فرمولهای چاقی را پاک کنیم و به فرمولهای لاغری توجه و تمرکز کنیم او خودبخود دستور لاغری آسان را میدهد . هر چقدر رهاتر و آرامتر باشیم و دیدگاهمان را تغییر دهیم تا همسو با تناسب آسان باشد ذهن و متعاقب او جسم زودتر با تناسب اولیه باز می گردد . 

 تناسب ذاتی آسانترین کار دنیاست . 

تناسب حق من است . 

تناسب حق طبیعی جسم من است . 

من کلی ابزار در این مسیر دارم که خیلی قشنگ دارن بهم خدمت می کنند . من فقط در کسب آگاهی گام برمیدارم و به آنها تفکر می کنم تا ورودیهای ذهن من اصلاح باشند . من از روی احساسم کاملا متوجه میشم الان در مسیر هستم یا نه . تمام اینها ابزار دست منه برای اینکه راه رو به من نشون میده .

ورودیهای متناسب = ذهن متناسب = واکنشهای ذهنی و جسمی متناسب 

پاک کردن ورودیهای چاقی = گسترش ورودیهای متناسب = تغییر ذهنیت و نگرش = متناسب شدن کانون توجه = واکنشهای ذهنی و جسمی متناسب