تحقق آرزوی لاغری؛ خودت رو از نو بساز (گام ۱۱)

🌸به نام  روشنایی دهنده درون؛ که ما را به سوی تحقق آرزوها و رویاهایمان هدایت می‌کند

گام 11/۱۰۰

تحقق آرزوی لاغری؛ خودت رو از نو بساز

✅ نگرش تو درباره «آرزو کردن» و «رسیدن به آرزوها» چیه؟ با مثال توضیح بده

همه ما از بچگی بار ها آرزو هایی داشتیم و آرزو می‌کردیم و تا لحظه آخر زندگیمون آرزوهایی داریم 

و از نظر من هیچ کس وجود نداره که آرزو نداشته باشد 

به قول معروف

 انسان به امید و آرزو زندست 

آرزو ها با بزرگ شدن ما بزرگتر و سخت تر میشن مثلاً تا بچه ایم آروزی فلان اسباب بازی رو داریم بزرگتر میشیم این آرزو ها پوچ و بی معنی میشن من الان به آرزوهای بچگیم فکر میکنم حقیقتا خندم میگیره چه دوران شیرینی بود بدون دغدغه 

بزرگتر که شدم آرزو هام خیلی بزرگ شد بچه بودم می‌تونستم بگم به کسی آرزوم اینه که برآوردش کنن برام ولی الان به هیچکس نمی‌تونم بگم غیر از خدا

یکی از آرزوهای بزرگ من همیشه خلاص شدن از چاقی و لاغر شدن بود همیشه فکر کردن به جسم خودم و دیدنش تو آینه مخصوصا زمانی که می‌خواستیم به مهمونی یا عروسی بریم منو بشدت  خسته و ناامید می‌کرد 

من آرزو می‌کردم و نگرشم این بود که هرچی از خدا بخوام و آرزو کنم بهم میده اما هیچوقت کسی به من نگفته بود که فقط خواستن و آرزو کردن کافی نیست و باید برای رسیدن بهش باید تلاش کنی 

من بار ها برای لاغر شدن تلاش کردم عرق ریختم و حتی درد کشیدم ولی به آروزم نرسیدم چرا ؟چون تلاش های من برای مقطعی خیلی کوتاه بود و استمرار نداشتم و علاوه بر اون من سعی داشتم از بیرون خودم رو لاغر کنم و تغییر کنم در صورتیکه از درون تمام افکار و عادت ها و فرمول های چاقی همچنان به تلاش خودشون برای چاق کردن من ادامه می‌دادن

یعنی من در مسیر چاقی استمرار چندین ساله داشتم که چاق شدم و انتظار داشتم یک ماهه مسیر لاغر شدن رو طی کنم و به آرزوم برسم 

ولی به لطف خدا امروز متوجه شدم که دلیل اینکه تا الان به آرزوهام نرسیدم اینه که استمرار و تمرین مداوم نداشتم 

من یا فقط آرزو میکردم که خدایا منو به فلان رویام برسون و هیچ اقدامی برای محقق شدنش نمی‌کردم 

یا اینکه اگر اقدام یا تلاشی میکردم یا از دل جون مایه نمی‌ذاشتم یا بصورت مستمر تلاشی نمی‌کردم 

✅ حالا از آرزوهایی بگو که بهشون رسیدی و چه احساسی داشتی؟

من از بچگی آرزو داشتم که برم سراغ ی رشته ورزشی که همیشه عاشقش بودم و ازین ورزش موفقیت های زیادی بدست بیارم مسابقه برم اول بشم همه حرکاتش یاد بگیرم 

خلاصه مدتی بعد از شکل گیری این آرزو رفتم سراغش و شروع کردم و برخلاف تمام هم باشگاهی های خودم که فقط یکساعت تایم کلاس رو تمرین می‌کردن من حتی توی خونه هم تمرین می‌کردم 

خلاصه انقد عاشق این ورزش بودم و هستم که هرروز تمرین می‌کردم و حتی بیشتر اوقات شکست می‌خوردم و ناامید میشدم و حتی شاید گریه می‌کردم ولی به اون حرکت مد نظرم فکر میکردم به خودم می گفتم این همه آدم تو دنیا میتونن انجامش بدن چرا من نتونم خلاصه که استمرار روزانه من بعد مدتی کوتاه من رو از بچه هایی که قبل من شروع کرده بودن جلو انداخت و من در اولین تجربه مسابقه خودم در سطح استانی اول شدم 🏆🥇

می‌خوام بگم که فقط آرزو نکردم بلکه تمرین و استمرار طولانی مدت من رو به آرزوم رسوند 

تقریبا سال گذشته بود که مسیر ۱۲ گامی که رایگان روی سایته روی شروع کرده بودم و با انگیزه و اشتیاق هر روز مطالب رو میخونم فایل ها رو بار ها و بار ها نگاه میکردم گوش می‌دادم می‌نوشتم و حدودا ۵ باری این دوازده گام به ظاهر ساده اما ارزشمند رو مرور کردم و استمرار هر روز من بعد سه چهار ماه خودش رو نشون داد و ده کیلو از وزن خودم رو کم کردم یعنی بهتره بگم که کم شد 

من همیشه آرزوی لاغری داشتم ولی در تلاش های قبلیم هیچوقت محقق نشد چون استمرار طولانی مدت نداشتم و اصلا هبچ استمراری نداشتم 

✅ اگه چاق شدن رو یه آرزو تصور کنی، چه رفتارها یا عادت‌هایی باعث تحقق اون آرزو شدن؟

همون‌طور که فهمیدیم فقط آرزو داشتن کافی نیست باید برای رسیدن بهش تلاش کرد یعنی علاوه براینکه آرزومون به خدا میگیم از ازش می‌خوایم برآوردش کنه باید بصورت مستمر تلاش کنیم برای برآورده شدنش 

مثلاً من که آروز داشتم در رشته تربیت بدنی برم دانشگاه حدودا دوسال قبل ورود به دانشگاه این آرزو در من شکل گرفت من ازون روز به بعد به هیچ رشته دیگه ای فکر نکردم یعنی دیدم کسایی رو که گفتن دوست دارن برن فلان رشته حالا اگر نشد رشته فلان رو انتخاب میکنم راهی نیست ولی من هیچ احتمال دیگه ای ندادم اگر تربیت بدنی نشد مثلاً میرم حسابداری من هر روز به آرزوم فکر کردم تمرینات آزمون عملی ورودی این رشته رو هر روز تمرین کردم روی ذهنم کار کردم که من به اندازه‌ی کافی توانایی برای این رشته رو دارم 

خلاصه که هر روز به یک شکلی برای رسیدن به این رویام یجوری تلاش کردم که ذهنی و چه عملی 

اگر من فقط می‌گفتم خدایا من آرزو دارم برم دانشگاه برای رشته علوم ورزشی و فقط آرزو میکردم و هیچ اقدامی نمی‌کردم شاید هیچوقت بهش نمی‌رسیدم

حالا من فرض میکنم آرزوی چاق شدن داشتم 

حالا من به این آرزو رسیدم چطوری؟

سال ها به آرزوی چاق شدنم فکر کردم ،مدام هر روز خودم رو چاق تصور کردم ،تصور کردم وزنم بیشتر شده و من وحشت کردم 😅

باور هایی در ذهنم به وجود آوردم که من باید چاق بشم چون چاقی ارثیه پدر و مادرم هم چاقن من باور دارم که باید شبیه به اونا بشم من عاشق چاق شدنم 

برای رسیدن به این آرزوم سعی کردم بیشتر بخورم که سریع تر چاق بشم 

سعی کردم حرفای دیگران درباره چرایی چاق شدن باور کنم و در زندگیم به کار ببرم 

✅ درباره آرزوی لاغری خودت بنویس. تا حالا چه کارهایی برای رسیدن بهش کردی؟

من برای رسیدن به آرزوی لاغر شدنم بارها ورزش کردم عرق ریختم و حتی گاهی اوقات بخاطر فشار تمرین ها درد عضلانی رو تحمل کردم 

سعی کردم در برابر غذا و خوراکی های مورد علاقم مقاومت کنم که نخورم و یا کمتر بخورم که لاغر بشم و چاق تر نشم 

سعی میکردم گرسنگی رو تحمل کنم و حتی گاهی اوقات ناهار نمی‌خوردم 

ولی در تمام این روش ها من فقط سعی داشتم از بیرون یعنی جسمم و ظاهرش رو با فشار تغییر بدم ولی از درون یعنی ذهنم همچنان افکار چاق کننده به تلاش خودش برای چاق کردن من ادامه میداد 

ولی وقتیکه از روش لاغری با ذهن برای لاغر شدن اقدام کردم اول از تغییر ذهنم شروع کردم و در دنباله تغییر ذهنم جسمم خود به خود بدون تلاش عملی من تغییر کرد 

خدایا شکرت 🌱