اگر عاشق لاغری باشید لاغر می‌شوید (گام ۴۰)

سلاممم

کسی که عاشق لاغر شدنه حتی اگه توی دست انداز هم بیوفته ، پایین بره ، زمین بخوره ، مسخرش کنن ، بیوفته توی چاه ، در حال غرق شدن باشه و غیره بازم دست بر نمیداره از عشق ورزیدن به هدفش . خیلی آدما رو دیدم که خیلی سختی کشیدن خودم هم وقتی در سختی هستم و دارم برای چیزی که دوست دارم تلاش میکنم ممکنه از دست آدمای دیگه و شرایط و… عصبی بشم ولی هیچ وقت نشده که به هدفم ناسزا بگم یعنی حاضرم هر چیزی اتفاق بیوفته ولی من به هدف خودم برسم و مهم نیست برام اگه واقعا همه چیز خراب بشه . تا وقتی که زنده هستم و نفس میکشم میتونم یکی یکی خرابه هایی که افتاده روی سرم رو بر دارم و یه خونه ی جدید بسازم. 

توی فایل گفتید برداشتن موانع از سر راهمون خیلی مهمه . واقعا همینطوره من وقتی داشتم توضیحات اول فایل رو میخوندم و کامنت های اون خانم یا آقایی که از این مسیر راضی نبودن رو میدیدم ، دیدم منم خیلی وقت ها این فکرو داشتم که چرا پس سریع به ایده آلم نمیرسم و… ولی الان میفهمم که چرا اون شخص به خواستش نرسیده چون اونم به جای اینکه سعی کنه موانع رو از سر راه برداره همش سعی میکرده از موانع فرار کنه یا به زور از روشون بپره ولی این راه سختیه مثل اینه که ما بخوایم توی یه ظرف در بسته آب بریزیم خب معلومه که حتی اگه یکسال هم توی این مسیر باشیم _چه بسا که ایشون میگفتن دو ساله در این مسیرن _ بازم تفاوتی نمیکنه ، اون آدم سعی میکرده آب بریزه و با دقت هم آب رو آماده میکرده که بریزتش توی ظرف و سعی میکرده بهترین آب رو برای این موقعیت آماده کنه ولی تا می رسیده به ظرف بدون توجه به اینکه در این ظرف بسته هست سعی میکرده آب رو داخلش بریزه . درسته که عمل آب ریختن رو انجام داده ولی یه جای کار که اتفاقا مهم ترین جای کار هست رو اشتباه انجام میداده و اونجاش می لنگیده. من مطمعنم این شخص بهترین تلاشش رو کرده ولی هر بار مسیر اشتباهی رو میرفته و سعی نمیکرده موانع رو از بین ببره بلکه تمرکزش فقط روی روتینی بوده که هر روز داشته انجام میداده نه روی درست انجام دادنش . 

ما یه معلمی داشتیم برای درس عکاسیمون و همیشه موقع ژوژمان که میشد و ما باید عکس های نهایی رو انتخاب میکردیم، بهمون میگفت برای من کار کیلویی نیارید . منظورش این بود که شده یه دونه عکس بیارید ولی اون عکس بهترین عکستون باشه ، ترکب بندیش درست باشه ، نورشو خوب در اورده باشید ، کادر صاف باشه ، تکنیکو درست انجام داده باشید خلاصه چیزی باشه که بشه روش حساب کرد و از این متنفر بود که چندین تا عکس با تعداد زیاد براش ببریم ولی هر کدومش توی یه چیزی ناقص باشه . لاغری با ذهنم همینطوره ! کار کیلویی نمیخواد . ما قراره یه اثر هنری خلق کنیم که از هر نظر کامله نه اینکه فقط بیایم هر روز تمرینا رو انجام بدیم ، روز تموم شه ، دوباره فرداش بیایم هر چیزی ازمون خواسته شده رو انجام بدیم و دوباره و دوباره ، خب این چرخه ی بیهودگیه. یه کار انجام بدیم و درست باشه و بهش عمل کنیم خیلی بهتر از اینه که دو سال تمام تمرکزمونو روی چیزی بزاریم که نه بهش ایمان داریم و نه حالمونو خوب میکنه. 

این تک بودن خیلی مهمه ما توی درس چاپ دستیمون هم خوندیم که یه اثر رو وقتی چاپ میکنن کلیشه ی چاپ رو باطل میکنن که دیگه نشه ازش چاپ گرفت و اون هنرمندی که اثر رو ساخته و چاپ کرده باید به خریدار اون اثر هنری نشون بده که این نسخه ی آخر کار بوده و کلیشه باطل شده . من خیلی برام سوال بود که چرا این کارو میکنن و بعد معلممون گفت که چون یه اثر هنری ارزشش به خاص بودنشه اگه یه چیزی برای همه در دسترس باشه و توی تعدا  زیاد چاپ بشه که دیگه خاص نیست و من فکر میکنم آگاهی های این سایت هم همینطورن درسته ما باید تکرارشون کنیم ولی هر بار گوششون میدیم و می بینیمشون باید به بهترین نحو انجامش بدیم ، جوری که خاص باشه و منحصر به فرد. این طوری یه اثر هنری خلق میکنیم که همون جسم و زندگی ایده آلمونه. 

خدایا شکرت که در این مسیرم دوست دارم خیلی زیاد 

امروز وقتی میثاق نامه رو میخوندم حس خیلی خوبی داشتم ، قبلشم رژ زدم و در زیبا ترین حالت خودم میثاق نامه رو اجرا کردم انگار که دارم میرم یه جای خیلی مهم سخنرانی کنم.

پس من یاد گرفتم اول موانع رو بر طرف کنم اون وقت خود به خود اون آبه ریخته میشه توی ظرف و پرش میکنه .

چیز دیگه ای که یادش گرفتم و فایل در مورد اون بود این بود که آدمایی که عاشق لاغری هستن با آدمایی که لاغر شدن رو دوست دارن خیلی فرق میکنن. مثلا من برای خودم این مثال رو زدم که اگه تولد یه نفر باشه که من عاشقشم و خیلی خیلی دوستش دارم ، میرم براش کیک رو سفارش میدم ، خودم براش طرح میدم ، میگم طعمش چی باشه و خلاصه خیلی روش وقت میزارم و با جزئیات کامل به شیرینی پذی میگم که چجور کیکی میخوام ولی مثلا اگه تولد یه آدم رندوم باشه و من مثلا برای یه کار دیگه ای رفتم بیرون ، بعد یادم میوفته که تولد فلانی هست و میرم براش از شیرینی فروشی یکی ازون کیکایی که توی یخچالشون آماده دارن رو بر میدارم و براش میبرم. خب توی موقعیت دوم هم من اون شخص رو دوست دارم ولی اون قدر برام مهم نبوده که بخوام زمان و انرژی خودمو براش صرف کنم و فقط به یه خرید معمولی بسنده کردم. 

فقط دوست داشتن لاغری هم همینطوره ؛ یعنی ما لاغری رو دوست داریم و براش انرژی هم میزاریم مثلا هر بار یه رژیم رو امتحان میکنیم ، یه ورزشو انجام میدیم ولی نهایتا ولش میکنیم و نا امید میشیم اما به هر حال براش زمان رو میزاریم ، تو مسیر لاغری با ذهنم که میایم به حرفای استاد گوش میدیم ، تمرینا رو توی سایت مینویسیم اما موقع عمل انگار حالشو نداریم ولی یه نفر که عاشق لاغریه مثل کسی که عاشق یه نفره و میخواد براش تولد بگیره ، برای کارش زمان میزاره ، برای انجام دادن تمریناش وقتو خالی میکنه حتی اگه سرش شلوغ باشه ، از خیلی چیزاش میزنه و دلش همش با لاغری و سلامتی بعدشه. خلاصه از جون و دل براش مایه میزاره تا عشقشو ثابت کنه. این شخص معلومه که به اندازه ی توجهش نتیجه میگیره. وقتی عاشق یه کاری باشی و در راه عشقت تلاش کنی توی اون کار استاد میشی مهم نیست چی باشه ما یه زمانی عاشق چاقی بودیم و در اون راه صادقانه تلاش میکردیم و شب و روز در مسیر رسیدن به چاقی بیشتر بودیم ولی الان الگوهای اشتباه رو پیدا کردیم و فهمیدیم ما نیازی به چاق بودن نداریم برای همین الان عاشق لاغری شدیم و داریم براش انرژی مشابه اما در راه متفاوت میزاریم . برای رسیدن به هدفمون! هیچ عجله ای هم نیست . زمان یه چیز نسبیه اگه همش بدوییم و عجله کنیم زمان هم با همون سرعت میدوئه و ما دیرمون میشه اما اگه با آرامش کار هامونو انجام بدیم زمان هم با ما جلو میاد . ما اشرف مخلوقاتیم و زمان هم در دستای ماست . 

ممنونم استاد 

من عاشق لاغر شدن و متناسب شدنم و میخوام تمام تلاشمو بکنم و ازتون ممنونم که توی این راه کمک میکنید.