چگونه فقط با تغییر ذهنم لاغر شدم؟ | داستان لاغری با ذهن (گام ۴۱)

سلام و درود  خدمت استاد گرامی و دوستان خوبم 

چقدر برای من این مقایسه کردن رفتار افراد چاق و لاغر خوشایند هست و لدت میبرم و از وقتی در دوره ها هستم  همیشه کنجکاو رفتار اونها هستم و خود من به شخصه همیشه به رفتار چاقها و لاغرها و حتی به  تفاوت اونها در خرید کردن در هایپر مارکتها نگاه میکنم (که دیدم استاد هم در فایلی به همین موضوع اشاره کردن )و یا به تفاوت سفارشات اونها در رستورانها و خلاصه هر جا که در اطرافم باشن به اونها توجه میکنم و کلی برام درس داره و خیلی از این کار  لذت میبرم حتی در جمع بارها به طرز تفکر اونها در مورد  مواد غذایی و … توجه میکنم و میبینم که چقدر افکار اون چاق و لاغر با هم متفاوت هست و در دلم میگم ببین اینه تفاوت جسم شما  به خاطر تفاوت در قدرت افکار و باورهای شما هست  معمولا افراد چاق کلی دلیل و توجیه برای چاقی خودشون دارن و کلی تعریف از مواد عذایی دارن اما متناسبها اینطور نیستن … .

و خیلی خوبه همین جا منم در مورد تغییرات خودم بگم که اینقدر کمتر از گذشته ی خودم میخورم که یه جاهایی که یادم میاد قبلا چقدر میخوردم وحشت میکنم و فکر کنم اگر حالا بخوام به  اون مقدار گذشته بخورم واقعا نتونم و حالم بد بشه و یا فشار شکمی داشته باشم به قول یکی از دوستان معده ی من انگار در گذشته بخش بخش بود یه جاهاییش مخصوص میوه بود و یه حاهایی مخصوی غدا و  یه حاهایی مخصوص دسر روی سفره و یه جاهایی مخصوص شیرینی بعد از عدا و یه جاهایی مخصوص چایی و خلاصه  کلی از این چیزها  بود ولی در حال حاضر معده ی من  انگار یک بخش داره من میتونم یا غدا بخورم یا میوه یا شیرینی و …. باید انتخاب کنم و بخورم و  حالا اگر بعد از مدتی  (حالا کم یا زیاد )دوباره گرسنه شدم در هر زمانی بود  دوباره میخورم و این برای من خیلی جالبه پس در گذشته چطور بودم و اما حالا چطور هستم ؟؟

چقدر استاد  به نکته ی قشنگی اشاره کردین که این فرد متناسب  در مهمونی شما باید  فکر میکرد که در طول روز چی میخوره و بعد به   شما  بگه  ولی اگر از فرد چاقی بپرسی چی میخوری خیلی راحت میگه در چه ساعتی به چه مقداری از غدا مصرف میکنه چون سالها در این افکار غوطه ور هستن مثل گذشته ی خود من که سالها به خاطر رژیمم میدونستم طبق برنامه چند قاشق برنج با چند قاشق خورشت و یا چه مقدلر نون با چه مقدار گوشت باید بخورم تازه جابه جا میکردم اونها رو حساب و کتاب میکروم اگر مهمان بودم و یا میخواستم به رستورانی برم کلی برنامه ریزی میکردم که چی بخورم چی نخورم که چاق نشم و خلاصه همیشه در گیر خوردنم بودم و فکر میکردم این درسته و من رو لاغر میکنه در خالی که خواهر خودم به راحتی هر چیزی رو در هر  مقدار دلخواهش که میخواست  میخورد و لاغر هم بود و تازه من رو مسخره میکرد و میگفت بس که تو حساسی در خوردن چاق هم میشی  ولی از وقتی درراین راهم صد در جه تغییر کردم هر وقت میلم باشه میخورم نباشه نمیخورم مقدارش هم که بستگی به نیاز جسمم داره یه روز …..قاشق میخورم یه روز کمتر یه روز بیشتر اصلا حساب و کتاب نداره و نمیشمارم که ببینم چقدر خوردم فقط تمرکزم بر روی نیاز جسمم هست که به فشار شکمی نرسم و قبل از اون خوردنم رو کنار بزارم همین چون و اقعا رسیدن به این حالت برای من ازار دهنده هست و از اون متنفرم و هر وقت اینطور بخورم احساس میکنم در شان یک انسان رفتار نکردم  .  اتفاقا چند وقت پیش خانه مادرم بودم که  دیدم خواهر زادم  که  ایشون هم دقیقا مثل خود اون دوران من عاشق چیبس و پفک  و کرانچی  هست  با کلی چیبس و پفک وارد شد و چون من اون موقع ها هر شب باید میخوردم حتی وقتی رژیم بودم به زور از خوردن هر شب اونها میگذشتم و در نهایت شاید اخر هر هفته مقداری میخوردم و یا خلاصه در جایی چند بار میخوردم چون من در اون دوران برای هر تفریحم و حوصله سر رفتن و یا مهمانی و یا … باید از این نوع خوراکیها تهییه میکردم و میخوردم و اما الان واقعا مثل اون موقع ها میلم نمیشه و اگر نباشه  من نمیخورم و هوس نمیکنم و حالا اگر باشه و واقعا جا داشته باشم میخورم اما ایشون که مقدار زیادی هم تپل هست با کلی پاکت هله هوله وارد شد و شروع به خوردن انواع اونها کرد و من سیر بودم و نخوردم نه که بترسم نه اگر سیر باشم که هیچ چیز نمیتونم بخورم و اگر که گرشنه باشم هر چیزی بخوام به راحتی میتونم بخورم خلاصه لب نزدم و میدیدم که ایشون چطور با حرص،و ولع میخوره خصوصا که همیشه از طرف پدر و مادرش میشنوه که نباید بخوره انگار حریص تر هم شده و همه رو به تنهایی خورد اتفاقا همونجا بود که گفتم ببین اصلا بحث چاقی و لاغری و وکالری و این حرفها  نیست چون من در ابن راه ازادی کامل دارم ولی من دیگه انقدر مشتاق خوردن اونها نیستم و میل به خوردن اونها ندارم اونم در این حجم زیاد که ایشون خورد و کلا من  تغییر کردم  و من دیگه دوست ندارم به این شکل رفتار کنم و بر حسب عادت همیشگی که عادت کردم این کار رو انجام بدم  رفتار کنم که و خودم رو مجبور کنم که  هر شب باید چیبس و پفک بخورم .

من نه رفتار اشتباه مبخوام نه افکار اشتباه  میخوام که داشته باشم حتی اگر فردی  لاعر باشم اما پرخور ی داشته باشم بازم اون در نظر من ایده ال نیست و از رفتارهای اون شخص،حالم بد میشه که چقدر پرخوری میکنه و به خودش،و جسمش داره اسیب میرسونه  در واقع من متوجه میشم که چنین فردی رفتارهای اشتباه و اما افکار صحیح داره و در نهایت جسم صحیحی هم خواهد داشت و این نشان از قدرت ذهن ما انسانها  هست و نشون میده که اون ذهن من هست که  نتیجه رو برای من رقم میزنه .

پس افراد چاق که رفتار اشتباه به همراه افکار اشتباه دارن جسم نا درست و چاقی خواهند داشت که در زمان رژیم این افراد چاق میان رفتار خودشون رو دست کاری میکنن  در حالی که افکار  اونها دست کاری نمیشه و چون قدرت افکار خیلی بیشتر از رفتار هست پس رژیم  تاثیر همیشگی نداره و،سریع ما دوباره چاق میشیم  خود من که حتی تا وزن ۵۹ کیلو پایین  اومدم و ۳۰ کیلو کم کردم اما دوباره  خیلی راحت داشتم هر ماه یک کبلو یک کیلو بالا میرفتم و چاق میشدم چون نمیدوستم که باید افکارم رو با رفتارم هماهنگ کنم و من ترس از خوردن و چاقی داشتم من کلی افکار نادرست داشتم و در نهایت من رو دوباره چاق میکرد 

من به خاطر اینکه بعد از ازدواجم چاق شدم و  همیشه محدودیت داشتم و میخواستم به زور  خودم رو لاعر کنم  کلی از مواد عدایی رو جرات نداشتم و هیچ وقت تجربه نکردم و تازه ۶سالی هم بعد از بارداری دومم مداوم رژیم داشتم که خیلی از رفتارهای کم خوری و درست خود به خود در من هست و هنوزم اثارش رو  همراهم دارم و نمیتونم مثل قبل زیاد بخورم مثلا من در زمان محردی اصلا اهل شیرینی نبودم و کسی هم در خانواده ی ما زیاد شیرینی نمیخورد و  من هم علاقه ای نداشتم و برای همین خیلی یادم نمیاد من چیزهای شیرین خورده باشم ولی یادم که پفک خیلی دوست داشتم و بیشتر اوقات مادرم برای من میخرید و خودم در مدرسههر روز  میخریدم و میخوردم و یا نهایتش ساندویچ  میخریدم میخوردم  هیچ وقت کیک و شکلات نمیخریدم و وقتی که ازدواج کردم بازم اهل شیرینی نبودم و تازه چون چاقم شده بودم بازم از اونها دوری میکردم و جرا ت نداشتم زیاد بخورم و جز ممنوعه هام بودن  تا حاملگی دومم که علاقه مند شدم و تازه یکم  شیرینی میخوردم( اونم  به خاطر باورهای اشتباهی که داشتم  که اگر میخواعی فرزندت پسر باشه  باید شیرینی  بخوری ) اما بازم سه ماه بعد از زایمانم من رژیم گرفتم و بازم محدودیت داشتم و هر از گاهی با حرص و ولع مقداری شیرینی میخوردم و دوباره محدودیت داشتم .و خلاصه دیشب که همسرم یه جعبه شیرینی خامه ای خریده بود داشتم به دخترم همین حرف رو میزدم که من تا حالا اگر اشتباه نکنم حتی یک عدد نان خامه ای نخوردم و نمیدونم چه طعم هست شاید خورده باشم ولی در حد انگشت شمار در طول عمرم خوردم و اونم در زمانهای بسیار دور و طعمش یاد من نمیاد و دخترم قبول نمیکرد ولی واقعیت همین بود و هست و من خیلی از چیزها رو به علت اینکه سالها نخوردم دیگه میل به خورون اونها  ندارم مثل بستنی و یا شیرینی  یا  نون خامه ای و یا کره و مربا و یا نوشابه و سرشیر محلی و …. من زمانی که تازه وارد سایت شده بودم اون اوایل دوست داشتم بخورم چون فکر میکردم ازادی یعنی  خوردن همه چیز و  البته بگم که دوست داشتم همه چیز رو  تجربه کنم و چون در اون زمان  خوردم حالا دوباره میتونم مثل دوران محردی خودم بگم میلی به خوردن این چیزها ندارم و انتخاب کنم که نخورم یعنی بهشون رسیدم و بعد از اونها گذشتم و در محدودیت نیستم همین ازادی در خوردن باعث شده که بهتر رفتار کنم مثل دوران تناسبم رفتار کنم و واقعا این کم چیزی نیست .و من باوجود تمام اون خوردنیها  در اوایل ورودم به سایت که هر چیزی که میخواستم میخوردم حتی چیزهایی که سالها جرات خوردن اونها رو نداشتم  همه بهم میگفتن داری لاعر تر میشی و میدونستم جریان چیه و انصافا کلی ریزش سایز و وزن داشتم چون افکار من تغییر کرده بود و این نشان از قدرت ذهن من داره و این  نشون میده همزمان قدرت افکار و رفتار من داشت تغییر میکرد و خصوصا قدرت افکار من بود که با ورودم به سایت تغییر کرده بود و نتیجه رو برای من رقم زده بود و همچنان هم میدونم اگر در مسیر بمونم و ادامه بدم نتیجه ی عالیتر  برای من رقم خواهد زد 

چقور مثال زیبایی زدید که افراد چاقی در اطراف ما هستن که کم میخورن ولی هنوز چاقن و اگر ازشون بپرسی که چرا  اینقدر کم میخورین ولی چاقین ؟؟اونها هم میگن ما نمیدونیم چرا الان چاقیم  ولی خوب مبدونم اگر بیشتر بخورم چاقتر مبشم   این نشون میده که افکارش چاق هستن .و چقدر حالبه این افراد وقتی در موقعیتهایی مثل مهمانی و یا سفر و یا …. قرار میگیرن انتطار چاقی از خودشون دارن و واقعا هم چاقی رو تجربه میکنن (فقط به خاطر قدرت افکار هست )من خودم یادم میاد در چند سال پیش قبل از اشنایی با سایت که در رژیم سنگین و سخت بودم به یک سفر سه روزه پیش دوستم هدایت شدم و من با هر بار خوردن یه شکلات و یا شیرینی و یا … میگفتم من چاق شدم خصوصا شب اخر با دوستم کلی چیبس و پفک خوردم و دیگه واقعا ترسیدم و به همه و خودم میگفتم من واقعا چاق شدم و وقتی اومدم شهر خودم و وزن کردم دیدم کلی وزن اصافه کردم و به مربی مبگفتم تو رو خدا ورزش سنگین بده که اینها رو آب کنم و همش ترس از چاقی و افکار بد داشتم و بلخره چاقی رو هم جذب میکردم و اتفاقا یه هم باشگاهیی داشتم که کنار من می ایستاد و خیلی خیلی لاعر بود و برای چاقی میومد و وقتی حرفهای من رو میشنید تعجب میکرد و میگفت مگر در مسافرت چه اتفاقی میفته که تو چاق میشی ؟؟؟چرا من چاق نمیشم ؟؟؟؟ و حالا متوجه میشم ایشون ذهن لاغری داشتن و  ذهن من پر از فرمولهای چاقی بود که من رو چاق میکرد یعنی اینقدر من اون رفتارها رو مرور میکردم که باعث میشد چندین کیِلو اضافه کنم  و این قدرت افکار هست .

و اما من اینجا هستم که قدرت افکار و رفتارم رو تعییر بدم تا با اونها جادو کنم و جسم حدیدی خلق کنم 

و اما با این فایل یک جمله ی جادودیی رو باید بارها به خودم بگم این مواد غدایی نیستن که قدرت چاقی  من رو داشته  باشن بلکه این قدرت افکار منفی و ا قدرت فکار چاق  کننده ی من هست که من رو چاق میکنه پس مراقب افکارم باید باشم که هر فکری رو مرور نکنم و بعد باید مراقب باشم رفتار صحیحی داشته باشم تا با هم یک جسم متناسب و رویایی رو برای خودم خلق کنم .