چاقی فقط یک فکره! نه ژن، نه غذا! (گام ۶۵)

به هر اندازه چاقی ،هیچ چیزی نیستسلام استاد عزیز و اگاه و دوستان عزیزمنم هر چقدر در مسیرهای ذهنی قرار میگیرم بیشتر متوجه میشم‌ که آلودگی های ذهنی من باعث شده که قبلا شرایط چاقیو تجربه کنم ،من خودمو چاق پذیرفته بودم و انتظاری جز چاقی نداشتماستاد آگاهی های جدیدی که در لایوهای جدید و فایل های جدید ضبط میکنید ،یه حس دیگه ای داره ،چونکه من در تمام دوره هاتون هستم ،از فایلهای قدیمی تون تا به الان و مخصوصا فایلهای دوره خلق آرزوها ،یه قدرت متفاوتیه در شما حس میکنم که در هر فایلتون مشخصتر نشون داده میشهیعنی احساس قدرتو بمن منتقل میکنید و این نشانه تکامل شما در گرفتن و انتقال این آگاهی هاست ،انگار خودتون هم پخته تر شدید و مطمئنم این فایلهای جدید حرف های جدیدتری خواهند داشت ،شاید دیگران فکر کنن که دیگه چه آگاهی میخواد گفته بشه  ولی من میدونم دامنه اگاهی ها بینهایته و ما در جهانی پر از تغییر و پیشرفت قرار داریم که باید مدام اپدیت بشیم ، وقتی فکر میکنم به پرنده ها که برای پروازشون و موندن تو آسمون نیازه که مدام بال بزنن و اگر بال نزنن سقوط میکنن ،ما هم نیاز داریم مدام وسعت پیدا کنیم تا سقوط نکنیم، ، ،همیشه سراپا گوش هستم‌ برای دانستن و عمل کردن منهم تفکرات ناخوب زیادی نسبت به بدن خودم داشتم ویکی از فانتزی هام‌ قبلا همین بود که من از بدن و عملکردهاش بد بگم و دیگران هم تایید کنن ویا دیگران هم از عملکردهای بد بدن خودشون بگن و به  این کارهای تکراری بشدت عادت کرده بودم و تصور میکردم کار درستیه ،من باور کرده بودم که سوخت و ساز بدن من خیلی پایینه ، به محض رسیدن به سن بالای ۳۵ ،روند چاقتر شدن من بیشتر شد و روند کم کردن وزنم متوقف شد و من در تعجب بودم که چرا دیگه نمیتونم وزن کم کنم ؟ و همه یکصدا میگفتن سنت بالاتر بره دیگه میری تو چاقتر شدن ،این طبیعت بدن ماست 😏چند ماه پیش  که خودم به چاقی م خیلی توجه میکردم، متوجه شدم ناخوداگاه دارم به توپر تر شدن دخترمم توجه میکنم و احساس میکردم اون هم داره چاق میشه ،بعد از چند ماه به خودم اومدم و دیگه به بدن دخترم توجه نکردم ،یعنی حواسمون نباشه سر خوردیم و تا بیاییم برگردیم تو مسیر یه مدتیو از دست دادیم 

سالها در مسیر اشتباه بودم و مدام فرمول های چاقی در من قوی و قویتر شدن،من تصور میکردم کارم درسته و دارم وزن کم میکنم ،ماه ها درگیر کم خوردن و نخوردن بودم که شبانه روز نگران نوع مصرفیم بودم و وقتی هم لاغر میشدم نگران چاقتر نشدن و حفظ لاغریم بودم ،در هر صورت چه در چاقی و چه در لاغر   شدن ،ذهن من در حال تقویت چاقی من بود یکی از نشانه هاش حال بد و اضطراب دائمی من بودهیکی از باورهایی که به ما کمک زیادی میکنه در روند سلامتی و متناسب بودن همینه که بپذیریم ،پیش فرض بدن ما در سلامتی و تناسب بوده و هست ،اگر الان شرایط خوبی ندارم بخاطر داده های قبله و این نیاز به تکرار و قبول کردن و در انتها انتخاب کردن های ما داره ،قبلا انتخاب های دیگه ای داشتیم که نتیجه ش چاقی شد و الان انتخاب های متفاوتی داریم که نتیجش بخواییم نخواییم متناسب بودنه(من براحتی چاق میشم )باور مخربی بود که منو مدام در مسیر چاقتر بودن ،نگه میداشت ،هر چقدر من تلاش میکردم،کمتر غذا میخوردم،قرص و دمنوش میخوردم ولی اثری نداشت تک تک سلول های ما قادر هستند خودشونو ترمیم کنن ،تقویت کنن ،مثل زمانیکه جایی از بدنمون زخم میشه و بدون دخالت ما ،ترمیم انجام میشه ،این برنامه ریزی  دقیق از طرف سیستم خداوند در ما کار گذاشته شده و این اتفاق بارها رخ داده نکته قابل توجه برای خود من اینه که ،من اصلا قبول نداشتمو باور نمیکردم که چاقی هم مسئله ایه که بدن قادر به رفع اون هست ،مدام تو کارهاش دخالت میکردم ،به امید ترمیم و لاغر شدن‌برای ذهن من ،لاغر شدن مساوی بود  با انجام کارهای سخت و رنج آور گشاد شدن لباسها یکی از موردهاییکه من عاشقشم‌ و میدونم افراد چاق بینهایت این اتفاقو دوست دارند و تبریک میگم استاد بهتون برای موفق تر بودنتون در مسیر لاغری  با ذهن ،شما نمادی از کاری هستید که دارید فریادش میزنید یکی از ترس های آدم های چاق ،وقتیکه لاغر میشن ،نگه داشتن اون وزنه جدیده که ۹۰ درصد آدم ها نمیتونن بمونن و برگشت مجدد وزن دارن اتفاقا پارسال که به این ویروس خوردیم و منهم سایز کم کرده بودم ،اطرافیانمم‌ که نمیدونستن چکار میکنم ،مدام میگفتن فریده چونکه رستوران نمیره ،لاغر شده ،منم تو دلم میخندیدم 😁 منم نمیگم تمام موانع ذهنیم برطرف شده ولی به اندازه ای که دارم تمرین میکنم حتما جواب میگیرماوایل که همه از چاقتر شدنشون مینالیدن بخاطر بی تحرکیشون در اون ایام  ،یادمه اول مرداد پارسال که تولد دوستم رفته بودم‌ ،بیشتر خانم هاییکه وارد اون تولد میشدن ،از چاقتر شدن خودشون خجالت میکشیدن و غر میزدن ،بعد دیدن من چاق نشدم هیچ، تازه لاغر هم شدم ،و از اونجاییکه نمیدونستن من چکار میکنم‌، ازم میپرسیدن ،چه رژیمی گرفتی؟ موقع شام هم  که مدام حواسشون بمن بود ،در انتها هم گفتن ،فریده که هیچی نمیخوره ،واسه همین لاغر میشه تمام این باورهایی که الان داریم میسازیم ،در آن واحد ،عمل نمیکنه ،اوایل فقط بشکل دانسته در ذهن ما ثبت میشه اگر بهش عمل کنیم ،تکرار کنیم و زندگیشون کنیم ،میشه باور ما ،اینکه خوراکی ها چاق کننده نیستن ،باور ما آدم های چاق نبوده و به تازگی در حال یاد گرفتنش هستیم ،پس در وجود ما هنوز خوراکی ها چاق کننده هستن هر چند با اثر تخریب کمتر ولی زمانی طول میکشه تا بصورت باور در ما در بیاد،اونوقت که باور شد در ما ،،اون باور در ما عمل میکنه و خودمون متوجه میشیم که دیگه از خوراکی ها نمیترسیم و چاق هم نمیشیم برای منهم ۵ یا ۱۰ کیلو کم کردن آخرش سخت بود و باور داشتم که کیلوهای اولو راحتر کم میکنم ،فهمیدن اینکه بدن من تونسته  ۴۰ تن غدارو از بدن من خارج کنه ،یعنی ۱۵ کیلو کم کردن منهم براش کاری نداره اگر بتونیم باور کنیم که جسم من بسیار قدرتمنده و میتونه ۱۵ کیلورو براحتی از بدن من کم کنه ،لاغر شدن برامون خودبخود بوجود میاد ،مهم اینه که ذهن ما انتخاب کنه که لاغر بشه ،بخواد که لاغر بشه ،یعنی بازدارنده هامون کمتر و کمتر بشه ،و سرشت و فطرت طبیعی ما بیاد به کمکمون و به اصلمون که سلامتی و تناسب بوده برسیممنم سالها عادت کرده بودم چند قاشق برنج با کمی خورشت بخورم ولی مدام چاق و چاقتر میشدم و این سئوال برام پیش اومده بود که من چرا مرتب چاق میشم ؟ و به جواب درستی هم نمیرسیدم برای همین چنگ مینداختم روی عوامل بیرونی مثل سن ،ارثی بودن،استخون بندی درشت وووووویه موردی که منو هنوزم اذیت میکنه ،حس سیر بودنه که کمی با نفخ شکم همراهه ،وقتی احساس سیر بودن میکنم حس میکنم دارم چاقتر میشم و وقتی گرسنه میشم خوشحالترم و حس میکنم دارم لاغرتر میشم و این حس سیر شدن ،بمن احساس ترس میده و باید به خودم بگم که منم حق خوردن غذارو دارم برای ادامه زندگیم و برای داشتن انرژی لازمدقیقا با حس هایی بدی که به خودمون میدیم ،ذهنو مقاومتر میکنیم برای موندن در چاقی بیشتر ،چک کردن چندین بار در روز جلوی آینه ،چک کردن سایز با پوشیدن لباس های قدیمی ،سرزنش کردن،مقایسه کردن ناامید شدن،تنفر از خود ووووو باعث میشه اجازه ندیم که بدنمون اضافات خودشو دفع کنه خوشحالم که دارم قدرت چاقی ذهنمو کمو و کمتر میکنم و شنیدن و درک کردن این آگاهی ها ،منو به مسیر لاغرتر شدن میبره یادمه چندین سال پیش که بشدت ورزش میکردم ،یکی از ورزش هام ،۱ساعت شنای کرال ،بدون استراحت میرفتم، به دستم ساعت کالری سنج میبستم و شروع میکردم ،اوایل بهم فشار میومد ولی به مرور ۱ ساعتو راحتر شنا میکردم ،در انتها ۴۰۰ کالری میسوزندم ،غریق نجات های اون استخر،فکر میکردن من دارم برای رکورد زدن تمرین میکنم ،ازم میپرسیدن ،برای مسابقات آماده میشی؟😐 خجالت میکشیدم بگم از ترس چاقتر نشدن ، به خودم انقدر فشار میارم

بدن من انقدر قدرتمنده که اینهمه خوراکیو از بدنم دفع کرده،براش ۱۵ کیلو کاری نداره ،بدن من سالهاست داره خودشو ترمیم میکنه دفع ۱۵ کیلو در برابر ۴۰ تن  برای  بدن من هیچی نیست ،مثل قطره ایه در مقابل دریا و براحتی از بین میرهمن  فریده ،۴۵ سالمه که تا حالا ۴۵ تن غذا خوردم و الان ۱۵ کیلو اضافه دارم که این ۱۵ کیلو (هیچ چیزی نیست) ،این بدن که ۴۵ تنو تونسته کم کنه ۱۵ کیلورو براحتی کم میکنه بشرطی که من باور کنم ( من باور کنم)استاد با اینهمه انرژی و لبخند و اشتیاقی که شما برای ما فایل ضبط میکنید ،لاغر شدن حق مسلم ماست و باید لاغر بشیمبنظر من صحبت هاییکه استاد یا مربی با هنرجوهاش داره ،یعنی استحکامی که توی گفته های مربی هست و اون اطمینانی که به شاگرداش میده ،انگار سوخت حرکت اون هنرجو میشه و با قوت قلب بیشتری ادامه میده ،زمان هاییکه مربی تنیسم از اول تمرینم  شروع میکنه به ایراد گرفتن ازم ،منفی بافم بیدار میشه و مرتب سرزنشم میکنه که تو نمیتونی یک تنیسور قوی بشی و تا آخر تمرین گند میزنم و در طول بازی هم  بازم مربی م ناراحت میشه و ازم ایراد میگیره ،ولی اون هفته که از اولین ضربه تمرینم ،مربی م بهم گفت آفرین چه خوب بازی میکنی ، انگار یه انرژی قوی وارد دستان و ذهن و قدرت بدنی من شد ،توی تمرین پرواز میکردم ،فکر میکردم درست ترین ضربه هارو میزنم و واقعا هم درست میزدم ،داشتن کوچ مناسب بسیار ارزشمندهزمان هاییکه استاد توی فایل هاشون محکم میگن ،اصلا شما باید لاغر بشید ،شما لاغر نشید پس کی لاغر بشه ، خود من انرژی مضاعف میگیرم و با ایمان و باور بیشتری  به راهم ادامه میدم  انگار منتظرم استادم تاییدم کنه یجورایی یه هول بزرگ بمن داده میشه ،این فایل هم حکم همون هل بزرگه است

استاد ما هم احساس خوشبختی میکنیم که جایی به این عالی هست که میتونیم حرف بزنیم،تمرین کنیم،لذت ببریم،لاغر بشیم،شاد باشیم و حالمون خوب باشه

*این اضافه وزن در مقابل قدرت بدن من هیچی چیزی نیست*